MOON 23:04 P(A)M #ห้าทุ่มถึงเที่ยงคืน END (สนพ. B2S)

ตอนที่ 1 : #ห้าทุ่มถึงเที่ยงคืน x ยินดีที่ไม่รู้จัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 38,606
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,300 ครั้ง
    24 มิ.ย. 63

-นิยายเรื่องนี้คำหยาบค่อนข้างเยอะนะคะ ควรพิจารณาและอ่านเพื่ออรรถรสเพียงเท่านั้น

ยินดีที่ไม่รู้จัก

 

 

     ได้ยินคนพูดกันมาว่าช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นสำหรับคนอายุสิบเก้าปีนั้นคือการได้ก้าวออกมาจากรั้วโรงเรียนมัธยมและเดินอย่างสง่าผ่าเผยเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย เหตุผลก็เพราะต่อยอดการศึกษา เดินบนเส้นทางที่ปูเอาไว้เพื่อไปให้ถึงความฝัน และพบปะสังคมใหม่ หาเพื่อนสนิทมิตรสหายใหม่ เรียนรู้ว่าบนโลกใบนี้ไม่ได้มีเพียงเด็กมัธยมอย่างเดียว แต่ยังมีคนอีกมากมายให้ได้เข้าไปทำความรู้จัก

     คนส่วนใหญ่พูดกันไว้ทำนองนั้น

     น้องๆ คะ ใครมาถึงแล้วก็เดินมาเซ็นชื่อก่อนรับป้ายชื่อแล้วเข้าไปนั่งเรียนแถวตามสีป้ายของตัวเองได้เลยนะคะ ทำเวลาด้วยค่ะเลทมาหลายนาทีแล้ว

     คำประกาศจากนายกสโมสรนักศึกษาคณะเทคโนโลยีสารสนเทศที่พูดใส่โทรโข่งให้เสียงมันดังไปทั่วทั้งตึกเรียกให้นักศึกษาชั้นปีที่หนึ่งหน้าใสหัวใจเบิกบานรีบเร่งเซ็นชื่อแล้วรับป้ายกระดาษคละสีมีเชือกไว้สำหรับห้อยคอเดินดุ่มๆ เข้าห้องประชุมไปนั่งเรียงแถวตามที่รุ่นพี่กล่าว

     เซ็นชื่อเสร็จแล้วก็เอาป้ายไปค่ะ ขอปากกาเมจิกที่เพื่อนหรือที่พี่สโมได้นะคะ

     “ครับ

     เสียงทุ้มติดแหบเล็กๆ ตามประสาวัยกำลังแตกเนื้อหนุ่มขานรับ ชายหนุ่มผิวขาวหน้าตาดูเบื่อโลกชอบกลยื่นมือแกร่งหมายจะหยิบป้ายกระดาษขนาดสี่เหลี่ยมสีเทามาไว้ในครอบครอง

     แต่ทว่าเกิดเรื่องที่ไม่อาจจะคาดคิดได้เมื่อจู่ๆ มือของเขากลับถูกมือใครบางคนกระแทกแล้วฉกชิงป้ายชื่อสีเทาไปได้อย่างหน้าตาเฉย คิ้วเรียวเฉียงเลิกขึ้นอัตโนมัติก่อนจะหันหน้ามองไอ้หัวขโมย หากแต่เมื่อหันไปอีกทีก็เห็นแค่เพียงแผ่นหลังกว้างที่ถูกบดบังด้วยประตูในอีกไม่กี่วินาทีต่อมา

     นับได้ว่านั่นเป็นการกระทำของคนไม่ค่อยจะมีมารยาทสักเท่าไหร่ หากเป็นคนอื่นชายผู้นั้นคงโดนมองจ้องเขม็งเห็นแกนสมองแล้ว โชคดีที่ไอ้คนที่โดนปัดมือทิ้งน่ะเป็นมนุษย์ที่ไม่ค่อยจะสนใจผีสนใจแดด

     รอดตัวไป

     ร่างสูงหยิบป้ายชื่ออันใหม่แล้วรับปากกาที่รุ่นพี่ยื่นมาให้เขียนชื่อตัวเองลงไปก่อนจะผลักประตูบานใหญ่เพื่อเข้าไปนั่งรวมแถวตอนลึกกับเหล่าเพื่อนพ้องที่มีป้ายชื่อสีส้มเหมือนกันกับของเขา

     ขอนั่งด้วยคนนะ

     ได้ค่ะๆ นั่งเลย

     ชายหนุ่มพูดกับสาวน้อยข้างหน้าก่อนจะทรุดตัวนั่งขัดสมาธิเป็นคนสุดท้ายของแถว แม่สาวเจ้ามัดผมทรงมินิบันเอี้ยวตัวกลับมาคลี่ยิ้มจนตาเล็กๆ กลายเป็นจันทร์เสี้ยว หน้าตาของเธอดูไร้เดียงสาในขณะเดียวกันก็น่ารักไม่หยอก

     สวัสดีๆ เราชื่อเจียร์นะ นายชื่อไร

     เธอแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูฉะฉานพร้อมทั้งยกป้ายกระดาษเขียนชื่อด้วยปากกาเมจิกสีน้ำเงินขึ้นมาให้คนด้านหลังดู อีกฝ่ายเป็นผู้ชายผิวขาว เรือนกายใต้ชุดนักศึกษาคงจะสมส่วนและเพอร์เฟคเพราะมองจากภายนอกก็รับรู้ได้ ผมทรงสกินเฮดแต่ไม่ได้สั้นเตียนติดหนังหัว เครื่องหน้าดูดีราวกับพระเจ้าตั้งใจสร้างอย่างไรอย่างนั้นเลย

     หล่อที่สุดในคณะเลยหรือเปล่านะ

     นัยน์ตาเรียวเฉียงเฉกเช่นเดียวกับหางตาที่มันชี้ขึ้นเล็กน้อยไล่มองตัวอักษรเหล่านั้นก่อนจะชูของตนเองขึ้นมาบ้าง

     สาวหน้าหยกกะพริบตาปริบๆ อ่า ยี่สิบสามจุดศูนย์ศูนย์.. คืออะไรเหรอ

     ห้าทุ่ม เราชื่อห้าทุ่ม

     เพราะเขียนบนป้ายชื่อไว้ด้วยตัวเลขคล้ายกับการบอกเวลาจึงทำให้คู่สนทนาไม่ค่อยเข้าใจ เขาถึงต้องพูดชื่อของตัวเองออกไป ยอมรับว่ามันเป็นชื่อที่แปลกประหลาดเกินคน ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยได้ยินชื่อของใครที่มันคล้ายคลึงกับชื่อของเขาเลย

     แม่นะแม่

     อ๋ออ ชื่อเท่ดีอะ แต่เราเรียกทุ่มอย่างเดียวได้ม้ะ?” เจียร์กะพริบตาปริบๆ

     ได้ ตามสบายเลยห้าทุ่มว่าพลางคลี่ยิ้มเล็กๆ ที่มุมปาก

     ทั้งคู่พูดคุยกันเล็กน้อยก่อนจะหันหน้ามองไปยังนายกสโมสรที่ยืนซาวเช็กไมโครโฟนอยู่ด้านหน้า ห้าทุ่มนั่งหลังตรงสายตาก็เหล่มองซ้ายทีขวาที บางคนก็คุ้นหน้าคุ้นตาเพราะเจอกันในวันปฐมนิเทศนักศึกษา แต่บางคนก็พึ่งเคยเห็นหน้า ได้ยินมาแว่วๆ ว่ามีพวกซิ่วเข้ามาเรียนใหม่หลายคน

     ทว่าถึงจะซิ่วมาเรียนใหม่อย่างไร การเข้าเรียนพร้อมกันก็ถือว่าเป็นเพื่อนพ้อง ไม่อยากเรียกพี่เพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายรู้สึกแปลกแยกหรือแตกต่าง

     แต่ก็ใช่ว่าจะเล่นหัวได้ตามอำเภอใจ

     เทสๆ .. สวัสดีค่ะ สวัสดีกันอย่างเป็นทางการอีกครั้งหญิงสาวผมยาวประบ่าสวมแว่นสายตาและชุดนักศึกษาถูกระเบียบเอ่ยคำทักทายนักศึกษาชั้นปีที่หนึ่งผ่านไมโครโฟนในมือเรียวเล็กเรียกความสนใจจากรุ่นน้องได้เป็นอย่างดี

     หลายคนอาจจะรู้จักพี่แล้วโดยเฉพาะพวกที่เรียนคบ. แต่อีกหลายคนอาจจะยังไม่รู้จัก พี่ชื่อบลูนะคะ บลู ทิฆัมพร เชาวกรกุล เรียนอยู่ปีสามคณะเทคโนโลยีสารสนเทศ สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ และอย่างที่ทราบกันดี พี่เป็นนายกสโมสรนักศึกษาคณะไอทีค่ะบลูกล่าวคำแนะนำตัวอย่างเป็นทางการก่อนจะส่งไมโครโฟนให้กับรองนายกสโมสรที่ยืนดึงหน้าตึงอยู่ข้างๆ เธอ

     “พี่ชื่อซิกครับ นายภูวกร สุกใส เรียนอยู่ปีสามสาขาวิทยาการคอม เป็นรองนายกสโมสร ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับหลังจากนี้เราอาจจะเจอหน้ากันบ่อยขึ้น

     รองนายกสโมสรรูปร่างสูงโปร่งมีมาดคุณชายสุขุมนุ่มลึกพูดจบสมาชิกคนต่อไปก็ก้าวมาด้านหน้าหนึ่งก้าวแล้วแนะนำตัวกระทั่งถึงคนสุดท้าย

     รู้จักกันครบทุกคนแล้วนะคะ คราวนี้พี่อยากบอกจุดประสงค์ที่เรียกน้องๆ มารวมตัวกันในวันนี้ บางคนอาจจะสงสัยว่าพวกพี่จะสั่งให้ทำกิจกรรมเต้นแร้งเต้นกาหรือเปล่า คำตอบคือ เปล่า เนื่องจากคณะไอทีของเราเป็นคณะที่เน้นความสัมพันธ์ เน้นมิตรภาพ จึงมีกิจกรรมสำคัญกิจกรรมหนึ่งที่กำลังจะให้น้องทำ เดี๋ยวให้พี่ฟางมาอธิบายนะคะบลูส่งไมโครโฟนต่อให้หัวหน้าฝ่ายกิจกรรม

     ฟางรับไมโครโฟนมาถือไว้แล้วเคลื่อนย้ายตัวเองมายืนแทนที่นายกสโมสรคนเก่ง

     กิจกรรมที่ว่านั่นก็คือ ตามหาบัดดี้ ของตัวเองค่ะ ให้น้องพลิกป้ายชื่อกลับไปมองด้านหลังแต่ละป้ายจะมีตัวเลขกำกับไว้อยู่ นั่นแหละค่ะ ตามหาบัดดี้ที่มีเลขเหมือนกันแล้วนั่งหันหน้าเข้าหากันไว้ พี่จะให้เวลาหนึ่งชั่วโมงในการตามหาและทำความรู้จักกัน ถามไถ่ทุกเรื่องที่อยากจะรู้ ประวัติส่วนตัว ที่อยู่อาศัย สาขา หรือแลกช่องทางการติดต่อกันให้เรียบร้อย และน้องจะไม่สามารถเปลี่ยนบัดดี้ได้อีกแล้วนะคะ ถ้าเข้าใจแล้วก็.. เชิญค่ะ ตามหาตัวบัดดี้ได้เลย

     สิ้นคำสั่งของหัวหน้าฝ่ายกิจกรรม นักศึกษาชั้นปีที่หนึ่งก็รีบลุกขึ้นยืนแล้วทำการเดินออกล่าหาบัดดี้ที่หายไปในทันที ห้าทุ่มเองก็เช่นกัน เขาจับป้ายชื่อพลิกดูตัวเลขด้านหลัง

     สิบสาม

     ทุ่มๆ ได้เลขอะไรๆๆเจียร์วิ่งดุ๊กดิ๊กเข้ามาถามพร้อมทั้งชะโงกหน้าดูตัวเลขหลังป้าย

     สิบสาม เจียร์ล่ะร่างสูงพูดพลางชำเลืองมองบ้าง

     โหย ของเจียร์สี่สิบเลย ไปตามหาต่อแล้ววว ขอให้เจอไวไวนะทุ่ม

     “โอเค เจียร์ก็ด้วย

     ชายหนุ่มตัวสูงโย่งโดดเด่นกว่าใครโบกมือลาเพื่อนร่วมแถวก่อนจะสอดมือทั้งสองข้างล้วงกระเป๋ากางเกงสแล็กแล้วออกตามหาบัดดี้ต่อ เขาไล่ถามทุกคนที่เดินผ่านเกี่ยวกับตัวเลขบนหลังป้ายชื่อแต่ถามแล้วถามเล่าก็ยังไม่พบเจอคนที่มีเลขเหมือนกัน

     หายากหาเย็น

     โทษนะ นายได้เลขอะไรเหรอ

     เอ่ยถามพร้อมกับคว้าข้อมือของชายผิวขาวที่กำลังเดินผ่านหน้าไป ทว่าห้าทุ่มเกิดชะงักเล็กน้อยเมื่อมองเห็นสร้อยข้อมือของอีกฝ่าย มันเป็นสร้อยเส้นเดียวกันกับที่เขาเห็นเมื่อตอนยืนอยู่หน้าห้องประชุม

     สร้อยเส้นเดียวกับคนที่ปัดมือของเขาทิ้ง..

     เจ้าของข้อมือกำได้รอบหลุบตามองมือแกร่งก่อนจะช้อนมองหน้าอีกฝ่ายด้วยสายตาราบเรียบไม่บอกอารมณ์ เขารั้งข้อมือตัวเองกลับก่อนจะพลิกป้ายชื่อดูตัวเลข

     สิบสาม ร่างสูงพูดตอบเสียงทุ้ม

     เลขเดียวกัน ยินดีที่ได้รู้จักห้าทุ่มเลือกที่จะลืมเรื่องก่อนหน้าแล้วยื่นมือไปตบไหล่บัดดี้ที่ฟ้าพึ่งส่งลงมาให้เจอกันเบาๆ

     ดวงตาเรียวสวยทรงอัลมอนด์มองมือใหญ่ที่ตบไหล่เพียงเล็กน้อย เขารับรู้ได้ว่าชายที่ยืนอยู่ตรงหน้ากำลังพยายามจะกระชับมิตรด้วย ท่าทางดูไม่มีพิษไม่มีภัยอะไร แม้ลักษณะภายนอกจะดูเป็นผู้ชายนิ่งขรึมไม่น้อย แต่ความจริงมันคงจะตรงกันข้ามกับที่เห็น

     นัยน์ตาเฉียงขึ้น หางตาเฉี่ยวเหมือนเหยี่ยวเลย

     บัดดี้ที่ในที่สุดก็ตามหากันเจอค่อยๆ ทรุดตัวลงนั่งขัดสมาธิหันหน้าเข้าหากัน ดวงตาสองคู่จ้องมองพิจารณาเครื่องหน้า ลักษณะภายนอกของกันและกันอยู่นานสองนาน ไม่มีใครพูดอะไรออกมาปล่อยให้เสียงพูดคุยจอแจของอีกหลายคู่ดังขรม

     ห้าทุ่มมองหน้าบัดดี้ด้วยสายตาเฉื่อยชา เขาเองก็ไม่ได้อยากจะมีบัดดี้อะไรพวกนี้หรอก อยากกลับไปนอนตีพุงเล่นที่หอมากกว่านี่มันก็จะห้าโมงเย็นแล้วด้วย

     แต่จะว่าไปบัดดี้ของเขาก็หน้าตาดีใช่เล่น ตัวสูงโปร่งทว่าเตี้ยกว่าเขาแค่ไม่กี่เซ็น ผิวกายขาวนวล เส้นผมดำขลับตัดอันเดอร์คัตเสยขึ้นลวกๆ ช่วงหางคิ้วซ้ายแหว่งคงเป็นเทรนที่พวกศิลปินฮิปฮอปนิยมทำกัน ตาทรงเมล็ดอัลมอนด์ เรียวปากอิ่มสีพีชคว่ำเล็กๆ เหมือนเบะอยู่ตลอดเวลา

     หน้าตาไม่รับแขกเอาเสียเลย

     อย่ามัวแต่นั่งมองหน้ากันอยู่นะคะ ผ่านไปหลายนาทีแล้วค่ะ หมดเวลาเมื่อไหร่พี่จะเรียกถามประวัติของบัดดี้ตัวเองทีละคนนะคะ

     ไม่มีทางเลือกนอกจากคิดคำถามแล้วถามคนที่นั่งอยู่ตรงหน้า แม้จะไม่อยากตีสนิทอะไรมากมายก็ตามทีแต่เมื่อรุ่นพี่พูดมาแบบนั้นเขาก็คงต้องทำความรู้จักกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

     นายชื่ออะไร

     ชื่ออะไร

     บทจะเงียบก็เงียบกริบทว่าบทจะพูดก็ดันพูดขึ้นมาพร้อมกัน สองหนุ่มมองหน้ากันเล็กน้อย ห้าทุ่มไหวไหล่เบาๆ ก่อนจะเป็นฝ่ายแนะนำตัวก่อน

     ขอใช้มึงกูแล้วกัน ยังไงก็ต้องเป็นเพื่อนกันอยู่แล้วเขาว่าก่อนจะมองหน้าคู่สนทนา กูชื่อห้าทุ่ม หมื่นทิศ ไตรวิชญา อายุสิบเก้า เกิดวันพุธที่สิบแปด เดือนธันวา เป็นลูกคนเดียว พักอยู่หอใน ชอบกินของหวานทุกชนิด ไม่ชอบเด็ก อยู่สาขาคอมประยุกต์เว็บและมัลติมีเดีย

     บอกทุกสิ่งที่คิดว่าน่าจะเป็นประโยชน์ให้กับบัดดี้ ทว่าหมอนี่ก็ยังทำหน้าเย็นชาอยู่ดี ทำเหมือนไม่อยากจะรู้จักกับเขาอย่างไรอย่างนั้น

     เกิดความเงียบขึ้นอีกครั้ง คิ้วเรียวเหนือดวงตาทรงอัลมอนด์กระตุกเบาๆ คู่สนทนาหน้าไม่รับแขกเงียบไปพักใหญ่ก่อนจะตัดสินใจทำลายความเงียบ เขาถกแขนเสื้อขึ้นเล็กน้อยเผยให้เห็นรอยสักที่แขนขวา มันไม่ใช่รอยมินิมอลเล็กๆ น้อยๆ แต่มันเต็มไปหมดทั้งแขนก่อนที่จะเสยผมที่มันร่วงลงมาปรกหน้าขึ้น

     แปลกจัง

     กูชื่อเที่ยงคืน

     คนที่เอาแต่นั่งเงียบอยู่นานเอ่ยชื่อเล่นของตัวเองออกมาให้คนตรงหน้าได้ลิสเอาไว้ในความจำ

     “แม่ตั้งให้เพราะกูเกิดตอนเที่ยงคืนสี่นาที ชื่อจริง ฐากูร ภูสิทธิ์อุดม อายุสิบเก้า เกิดวันพฤหัสที่สิบเก้า เดือนธันวา ไม่ชอบหมา ไม่ชอบแมว ไม่ชอบเด็ก อยู่สาขาวิทยาการคอม

     เรื่องราวส่วนหนึ่งของชีวิตถูกพร่ำพูดออกมาด้วยน้ำเสียงทุ้มราบเรียบ แต่สุ้มเสียงนั่นมันไม่ได้ทำให้คนฟังรู้สึกประหลาดใจเท่ากับประวัติส่วนตัว ไม่ว่าจะเป็นชื่อเล่นที่ละม้ายคล้ายคลึงกัน กับวันเกิดที่บ่งบอกได้ว่าคนตรงหน้าเกิดทีหลังเขาเพียงแค่ชั่วโมงเดียวเท่านั้น

     ถามจริงดิ

     อืม ยินดีที่ได้รู้จัก

     “อืม

     “แล้วที่มึงบอกว่าไม่ชอบหมา ไม่ชอบแมว ไม่ชอบเด็ก มึงเคยชอบอะไรบ้างไหมบนโลกนี้

     เป็นคำถามที่น่าสนใจ ห้าทุ่มเลือกที่จะถามมันออกไปเพราะเขาเกิดสงสัยในความชอบของบัดดี้ หมอนี่หน้าตาเหมือนแมวตัวผู้ที่ดูดื้อรั้นหัวแข็งและไม่เป็นมิตรอีกทั้งยังดูเหมือนคนที่เกลียดชังทุกอย่างบนโลกอีกต่างหาก

     โลกเหวี่ยงคนแบบนี้มาให้เป็นบัดดี้กูเหรอ ก็เยี่ยมดีนี่

     เที่ยงคืนไม่ตอบในทันที เขาเงียบสนิทเหมือนอย่างเคย ใบหน้ายังคงไร้อารมณ์เย็นชาและเมินเฉย ไม่อยากที่จะนึกถึงสาเหตุที่ทำให้เขากลายเป็นคนแบบนี้เพราะยิ่งคิดมันก็ยิ่งเจ็บลึกลงไปในขั้วหัวใจ แต่ถึงกระนั้นก็ลืมไม่ได้สักที

     ร่างสูงมีผมสกินเฮดและตาคมเฉี่ยวเป็นเอกลักษณ์มองสีหน้าบัดดี้ด้วยสายตานิ่งสนิท ถ้าไม่อยากตอบก็ช่างมัน—”

     มีเซ็กส์กับคนแปลกหน้า

     ลึกๆ ในใจบอกเสมอว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ร่างกายต้องการ แต่มันเป็นเพียงช่วงเวลาหนึ่งที่ไม่ต้องคิดอะไรให้เจ็บปวด

     ก็เท่านั้น

     ค่อนข้างอึ้งกับคำตอบที่ได้รับ แต่ไม่ถึงขั้นตกใจเพราะชายหนุ่มพอจะเข้าใจว่าโลกมันก็เปลี่ยนไปตามยุคตามสมัย การดีลเพื่อที่จะมีอะไรเกินเลยทางกายกับคนประเภทเดียวกันมันไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรมากมาย อาจจะมีบ้างที่สังคมส่วนหนึ่งยังไม่เปิดรับ แต่นั่นมันก็ขึ้นอยู่กับความคิดและทัศนคติของผู้คน

     สำหรับเขาแล้วมันก็ไม่ได้น่ารังเกียจ ดีเสียอีกที่หมอนี่พูดออกมาตรงๆ

     อ๋อห้าทุ่มขานในลำคอเบาๆ พร้อมกับพยักหน้าขึ้นลง เอนดอร์ฟินส์คงเข้าสู่กระแสเลือดมึงเดือนละเป็นสิบครั้งเลยสิ

     เที่ยงคืนเหล่ตามองบัดดี้เพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะกระตุกยิ้มเล็กๆ คงจะแบบนั้น

     สิ้นเสียงก็กลับมาไร้ซึ่งบทสนทนาโต้ตอบกันอีกครั้ง ร่างสูงที่มีตัวตาคมเฉี่ยวราวพญาเหยี่ยวเอนหลังพิงกำแพงห้องประชุมแล้วมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของบัดดี้

     ตาเรียวรี จมูกโด่งสัน เส้นผมดำขลับตกลงมาคลอเคลียคิ้วข้างที่ถูกกันให้แหว่งเป็นช่องเล็กๆ สีหน้าไร้ความรู้สึก และน้ำเสียงฟังแล้วเปล่าเปลี่ยวชอบกล

     เที่ยงเขาเอ่ยเรียกชื่ออีกฝ่ายสั้นๆ รอให้เจ้าของชื่อผินหน้ากลับมามองจึงจะพูดต่อ ไอ้เรื่องความชอบของมึง กูรู้ว่ามันเป็นวิถีของนักรักและมึงก็คงจะดูแลตัวเองเป็นอย่างดี แต่กูก็ยังอยากย้ำในฐานะบัดดี้ ที่มึงอาจจะไม่ได้อยากเป็น ใช่ กูเองก็ไม่ได้อยากจะเป็นบัดดี้กับมึงหรือใครทั้งนั้นเพราะกูมันขี้รำคาญ

     เที่ยงคืนนั่งนิ่งงันไม่พูดแทรก ทว่าภายใต้ใบหน้าที่ไร้อารมณ์ไม่ยินดียินร้ายกลับเต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้ เขายังคิดไม่ออกว่าทำไมอีกฝ่ายเลือกที่จะแสดงความห่วงใยทั้งที่ปากบอกว่าไม่อยากเป็นบัดดี้ หรือเพื่อนคู่หู

     เดาความคิดยากเหมือนกันนะ

     แต่ยังไงก็.. ป้องกันด้วย อีกอย่างบนโลกนี้มีวิธีคลายความเหงา บรรเทาความเจ็บปวดเยอะแยะอยากให้มึงลองศึกษาดู

     คงไม่มีใครเคยบอกว่าในบางครั้งใบหน้าที่เรียบเฉย มันก็ไม่อาจซ่อนความรู้สึกที่ถูกส่งผ่านออกมาทางดวงตาได้เลย

 

 




_____________________________

สวัสดีค่ะ เปิดเรื่องใหม่แล้วววว เรายังคงอยู่ภายในรั้วมหาลัยเหมือนเดิมเพิ่มเติมคือชอบผู้ชายใส่ชุดนักศึกษาค่ะ 55555 ถามว่าเรื่องนี้มู้ดโทนเป็นยังไง ก็ฟีลกู๊ดเบาๆ ช่วยผ่อนคลายหัวใจเหมือนเดิม อาจจะหม่นเล็กๆ เพราะพื้นเพตัวละครที่น่าจะพอเดาได้ว่าเป็นใคร ส่วนโพซิชั่นก็ ชื่อใครขึ้นก่อนคนนั้นเป็นเมะค่ะ 55555

ส่วนเรื่องรอยสักเจย์ได้ศึกษาและถามเพื่อนสนิทมิตรรักแฟนเพลงมาแล้วนะคะ สักได้ไม่มีปัญหาเพราะยังไงเสียก็ใส่เสื้อนักศึกษาแขนยาวอยู่แล้ว หากใส่แขนสั้นก็ต้องหาวิธีปกปิดกันไป มันเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่อยากแจ้งไว้เผื่อคนอ่านเกิดความสงสัย พวกเราจะได้เข้าใจตรงกันทุกคนนะคะ

ขอฝากพี่ทุ่มกับน้องเที่ยงไว้ในพับลิสด้วยคั้บ แล้วก็

ฝากสกรีมในทวิตเตอร์ #ห้าทุ่มถึงเที่ยงคืน และคอมเมนต์เยอะๆ ด้วยนะคะ

จะตามอ่านตามไปรีให้หมดเลยยยยยยยยย

B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.3K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,822 ความคิดเห็น

  1. #5801 yuiyuiyui555 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มกราคม 2564 / 12:47
    บังเอิญมาก เราวันพุธ ที่ 18 ธันวาคม 2539 เหมือนกัน แต่เราเกิดห้าทุ่มกว่า ไม่ใช่ห้าทุ่มตรง
    #5,801
    0
  2. #5772 Wiwha (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2563 / 09:48
    เริ่มเรื่องมาก็น่าติดตามแล้ว ชอบชื่อค่ะ เกิดมาเพื่อคู่กัน เอ๊ะ รึป่าว? จะไม่ใช้คำว่าแปลกเพราะชื่อจริงเราก็มีหลายคนทักว่าแปลกมาตลอด ใช้คำว่า special ละกันค่ะ ☺️
    #5,772
    0
  3. #5770 rattanalak44 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กันยายน 2563 / 17:15
    น่าติดตามค่ะ
    #5,770
    0
  4. #5695 นาย A (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 14:44
    ฉันที่อ่านคำว่า ประบ่า เป็น ประปา ....
    #5,695
    0
  5. #5649 CallistoJpt (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 16:06
    ถือว่าเป็นชื่อที่แปลกแต่ชอบความหมายที่ตรงตัวชื่อของแต่ละคน
    #5,649
    0
  6. #5531 shin ai2 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 01:13
    อ้าว เราเกิด 19 ธันวา
    #5,531
    0
  7. #5417 vco9uhgTv8y[ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 01:28
    คูมไรต์บอกว่าชื่อขึ้นก่อนโพเมะ เขินเลยค่ะ บ้าจิง จะมีเตะกันมั้ย
    #5,417
    0
  8. #5326 wtazyx (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 15:26

    อ่านแชปแรกจบ คำว่าแปลกลอยมาให้หัวเลย55555555555555555 เดาโพไม่ได้ แต่ภาษาสวยมากเลยค่ะ ทับใจ แอแง

    #5,326
    0
  9. #5316 pyshpurrdi (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 02:28
    ดีมากค่าาาาา ภาษาดีมากกเดาโพไม่ออกแต่ชอบมากค่ะ
    #5,316
    0
  10. #5037 kookmin312537 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 11:20
    ดีมากเลย
    #5,037
    0
  11. #4899 fon_daranee (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 11:46
    เมะและเคะคือใคร เดาโพไม่ออก ฮือออออ
    #4,899
    0
  12. #4379 tunxmay (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 11:30
    เปิดเรื่องดี แต่ชีวิตเที่ยงคือเศร้ามากแน่ๆ
    #4,379
    0
  13. #3786 cactus090 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 08:17
    เเต่งค่ะ!!! 55555555555
    #3,786
    0
  14. #3772 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 20:44
    สุดมากแม่เจ้า
    #3,772
    0
  15. #3749 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 13:46
    เราชอบชื่อที่มีความหมายในตัวของมันเองแบบนี้มาก ๆ เลยค่ะ ห้าทุ่มกับเที่ยงคืนเป็นอะไรที่ชอบมากจริง ๆ
    #3,749
    0
  16. #3175 tales story (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 22:49
    ค่อกแค่กๆ ชอบจัง5555
    #3,175
    0
  17. #2805 fy_mhiw12 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 07:56
    bb. b. b bb. c bbbb b. jj. j. nnbbbkkkkkm
    kkmmmmmb. b. bbb. bb bb. cccfcccffffffffcfcfffffffffffffffffffffffbc
    #2,805
    0
  18. #2784 Sariei_va (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 22:52
    ห้าทุ่มกับเที่ยงคืนนนนน
    #2,784
    0
  19. #2494 18326 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 19:18
    ห้าทุ่มพูดชื่อพี่ๆเป็นชื่อเล่นไม่เติมคำว่าพี่เลย ถ้าไม่บอกว่าสิบเก้าคิดว่าซิ่วไม่ก็พี่เนียนเเล้วนะ
    #2,494
    0
  20. #2483 icescreammmm (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 17:09
    โอ้ยนี่กำลังนึกภาพป้ายชื่อของ5ทุ่มที่เขียนว่า23.00 คงจะเเปลกมากๆ55555
    #2,483
    1
    • #2483-1 benz0840996747(จากตอนที่ 1)
      18 พฤษภาคม 2563 / 07:44
      มีคนชื่อนี้จริงๆนะ น้องเพื่อนพี่เอง วันรับน้องนางก็เขียน 23 น. 5555 เพื่อนพี่ก็ชื่อวันใหม่😂
      #2483-1
  21. #2325 KoyWaranya (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 22:45
    สวัสดี เราเที่ยงคืนสี่สิบ
    #2,325
    0
  22. #1715 JaoJean (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 21:26
    เที่ยงคงแบบ ไอหมอนี่น่าสนใจ
    #1,715
    0
  23. #1252 La ong (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 02:53
    บังเอิญมากก เราก็เกิด พุธที่สิบแปด
    #1,252
    0
  24. #1250 juralak_5323 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 22:27
    สวัสดีเรา ห้าทุ่มห้าสิบเก้า
    #1,250
    0
  25. #1090 rilibadgal (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 13:25
    อร้ายยยยย ชอบมาก
    #1,090
    0