You know that I won't stop until I make you mine #ดูงูที่ห้องเฮีย END (สนพ. B2S)

ตอนที่ 5 : #ดูงูที่ห้องเฮีย - So kiss me 'til I'm sorry, babe, that you are gone and I'm a mess

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,956
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 467 ครั้ง
    31 มี.ค. 63

-นิยายเรื่องนี้คำหยาบและภาษาถิ่นค่อนข้างเยอะนะคะ ผู้ปกครองไม่ต้องให้คำแนะนำก็ได้แต่ต้องพิจารณาอ่านเพื่ออรรถรสเพียงเท่านั้น


So kiss me 'til I'm sorry, babe, that you are gone and I'm a mess

 

    เช้านี้เห็นทีจะใช้คำว่าสดใสไม่ได้เพราะจิตใจเด็กหนุ่มกางเกงสีกากีนั้นห่อเหี่ยวเกินจะทน ร่างสูงเลี้ยวเอ็มเอสเอ็กซ์สีเหลืองสดเข้าไปจอดในโรงเก็บรถขนาดใหญ่ก่อนจะดับเครื่องยนต์แล้วเดินเอื่อยๆ เหมือนคนไร้วิญญาณออกมาจากโรงจอดรถ ไม่สนเสียด้วยซ้ำว่าอีกไม่กี่นาทีธงชาติก็จะถูกตัวแทนนักเรียนชายหญิงเชิญขึ้นเสาเหล็กแล้ว นั่นหมายความว่าเขาจะโดนฝ่ายปกครองกักไว้หน้าห้องปกครองเพื่อเซ็นชื่อและบำเพ็ญประโยชน์เป็นการทำโทษนักเรียนที่มาสาย

     แล้วไงวะใครแคร์

     แต่หมวยแม่งไม่แคร์ว่ะ เห้อ..

     แล้วไอ้นั่นจะเดินไปไหน มานี่ ถอยหลังกลับมาเลยเพลงชาติขึ้นแล้วไม่ได้ยินหรือไงครูโรมลักษณ์ได้รับเวรยืนกักตัวเด็กมาสายอีกมือถือไม้เรียวยาวกว่าศอกแล้วกวักมือเรียกพ่อหนุ่มหน้านิ่งแฝงความซึมเซื่องให้หันกลับมา จู่ๆ จะมาเดินหน้าตาเฉยเข้าโรงเรียนไปได้ยังไงกัน

     ตื่นเช้าชะงักเท้าที่กำลังจะเหยียบลงบนพื้นคอนกรีตตรงดิ่งเข้าไปร่วมเข้าแถวเคารพธงชาติกับเพื่อนพ้องน้องพี่ในทันทีที่ถูกเรียก เด็กหนุ่มถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วหมุนตัวกลับมามองหน้าครูเวรประจำวันสักพัก แววตายากจะคาดเดาแต่ก่อนที่ครูโรมลักษณ์จะได้ทักได้ท้วงร่างสูงก็เดินดุ่มๆ คอตกไปต่อท้ายแถวพวกมาสายเช่นเดียวกันกับเขา

     สีหน้าท่าทางดูเป็นทุกข์ใจของนักเรียนที่เคยเสี้ยมเคยสอนเห็นหน้ากันแทบทุกวันเนื่องจากเขาสอนวิชาคณิตเพิ่มเติมชั้นมอปลายทำเอาคนเป็นครูรู้สึกสงสัยและประหลาดใจไม่น้อย ปกติแล้วเจ้าตื่นเช้า หรือนายชนฌ์ณภัทร หัวหน้าแก๊งหลังห้องมักจะทักทายเขาด้วยสีหน้ากวนประสาทไม่ก็เล่นมุขตลกโปกฮาเสมอ แต่ไหงวันนี้ดันหงอยเป็นหมาไม่มีเจ้าของแบบนั้นกันล่ะ

     คิดได้ดังนั้นจึงไม่รอช้า โรมลักษณ์ไขว่มือไว้ด้านหลังแล้วเดินผ่านนักเรียนที่มาสายยืนเรียงแถวหน้ากระดานบางคนก็นั่งบนขอบปูนทาสีชมพูสลับขาวเท้าคางถอนหายใจเล่นเพื่อตรงไปยังนักเรียนชายคนท้ายสุดของแถว

     ไม่ผิดคาดสักเท่าไหร่เพราะขณะนี้นายตื่นเช้านั้นหน้าซังกะตายยิ่งกว่าเดิมอีกเท่าตัว

     มันเป็นอะไรของมัน

     ชนฌ์ณภัทรครูโรมเอ่ยชื่อจริงของเด็กหนุ่มตัวสูงโย่งตรงหน้า ชนฌ์ณภัทร.. ชนฌ์ภัทรเห้ย

     ทว่าไม่มีเสียงตอบรับกลับมามีแต่เสียงถอนหายใจรอบที่ร้อยเขาจึงตัดสินใจเรียกอีกรอบด้วยเสียงที่ดังกว่าเดิมพร้อมทั้งยกมือขึ้นมาโบกไปมาดึงลูกศิษย์ออกจากภวังค์

     ไอ้เช้า!!”

     ครับ!”

     ตื่นเช้าขานรับเสียงดังลั่นด้วยความตกใจเรียกสายตาจากนักเรียนร่วมแถวได้เป็นอย่างดีแต่ถึงกระนั้นเขาก็ไม่ได้เขินอาย

     เรียกเป็นชาติแล้ว หูตึงหรือไงครูโรมพูดประโยคต่อไปทันที

     แหะๆมือหนายกขึ้นมาเกาท้ายทอยตัวเองเบาๆ แก้เก้อพลางส่งเสียงหัวเราะแห้งๆ

     แล้วเป็นอะไร ทำหน้าเหมือนคนอยากตายโรมลักษณ์เอ่ยถามลูกศิษย์ตัวแสบ

     ผมคิดว่าตัวเองกำลังอกหักครับ

     คำตอบของลูกศิษย์ทำครูสอนคณิตถึงกับร้องด้วยความตกใจแกมประหลาดใจไปในคราเดียวกัน นักเรียนหญิงชายมาสายฮาครืนหัวเราะคิกคัก ใครมันจะไปคิดว่าตื่นเช้าจะพูดจาตรงเผงแบบนี้ แล้วเรื่องอกหักรักคุดมันใช่เรื่องที่เอามาสารภาพกับครูบาอาจารย์หรืออย่างไร

     ไอ้เด็กนี่มันก็แปลกคนเสียจริง

     แต่ตื่นเช้ามันก็แปลกมานานแล้วนี่

     โรมลักษณ์นวดคลึงขมับตัวเองไปพลางแล้วพยักเพยิดหน้ารับรู้ แล้วอะไรทำให้นายคิดแบบนั้น

     ผมไปจีบเขามาเมื่อเช้าแล้วเขาบอกว่า ถือซะว่าเขาไม่ได้ยินสิ่งที่ผมพูดก็แล้วกันตื่นเช้าเล่าหมดเปลือกไม่มีกั๊ก เส้นทางลูกผู้ชายมันก็แบบนี้ จะโกหกทำไมใครๆ ก็ต้องเคยอกหักไม่เห็นจะแปลกตรงไหนเลย

     ครูสอนคณิตที่มีประสบการณ์ชีวิตเยอะกว่าเด็กมอหกได้ฟังดังนั้นก็เกิดการครุ่นคิดเล็กน้อย จากคำที่ลูกศิษย์เล่ามันก็ไม่ถือว่าเป็นการอกหักไปเสียทีเดียว เพียงแค่ใครอีกคนยังไม่พร้อมจะรับฟังหรืออาจจะกำลังเขินอายอยู่ก็เป็นได้

     อะไรกัน แค่นี้ไอ้ลูกศิษย์เขามันจะถอดใจเสียแล้วหรือไง

     เขาแค่บอกว่าไม่ได้ยินแต่ไม่เห็นเขาจะปฏิเสธเอ็งตรงไหนเลยโรมลักษณ์กล่าว

     หมายความว่าไงครับครูร่างสูงกำลังน้อยอกน้อยใจขมวดคิ้วเล็กๆ

     เขาพูดหรือยังว่าไม่ได้ชอบเอ็ง

     ยัง.. ครับ

     เออว่ะ เฮียแจ๊สแค่บอกว่าไม่ได้ยิน แต่ไม่ได้บอกเลยสักคำว่าเกลียดขี้หน้าเขาอย่ามายุ่งนะไอ้เช้า แบบนี้ก็พอจะมีหวังแล้วสิใช่ไหม

     อืม ก็นั่นแหละ ยังไม่อกหักหรอกอย่าพึ่งตีตนไปก่อนไข้สิ เสียชื่อลูกศิษย์ครูโรมหมดไอ้เช้าเอ้ยโรมลักษณ์ส่ายศีรษะให้กับความเด็กน้อยพึ่งหัดมีรักแรก

     ต้องให้ถึงมือครูบาอาจารย์ตลอด เขามันโชกโชนแล้วกับเรื่องความรักแต่ก็ยังไม่มีใครเป็นตัวเป็นตนสักทีเพราะรู้ตัวดีว่าเป็นคนไม่มีเวลามากขนาดนั้น ยังไม่พร้อมนั่นแหละพูดง่ายๆ เลย

     ได้ครูช่วยเบิกเนตรเบิกความรู้สึกนึกคิดหัวหน้าแก๊งหลังห้องก็รู้สึกเหมือนได้เกิดใหม่มีความหวังแม้จะริบหรี่แต่ก็ยังดีกว่าไม่มีเลย ตื่นเช้าใช้สายตาเลื่อมใสศรัทธามองหน้าครูสอนคณิตเพิ่มเติมที่เขามักจะนำทัพหลับเป็นตายทุกครั้งที่ได้ยินแกพูดถึงเรื่องอนุกรมเรขาคณิต อยากชูนิ้วขึ้นมาสามนิ้วขอสาบานต่อหน้าลุงแช่มภารโรงเก่าแก่ว่าเขาจะตั้งใจเรียกวิชาคณิตศาสตร์นับตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป

     วันนี้ไม่ไหว มันจะวูบอะดิ

     หัวใจพลันกระชุ่มกระชวยขึ้นมาทันตาเห็น แม้จะโดนสั่งสก๊อตจั๊มพ์ยี่สิบครั้งแทนการเก็บขยะบำเพ็ญประโยชน์เนื่องจากมาโรงเรียนสายแต่นายตื่นเช้าก็หาได้หงุดหงิดโมโหโกรธาไม่ ช่วงขายาวใต้กางเกงสีกากีสั้นเหนือเข่ารีบจ้ำอ้าวเข้าโรงเรียนทันทีที่ถูกปล่อยตัว

     วิชาแรกของวันคือฟิสิกส์ตัวร้ายกับครูธานีขี้บ่น เรียนสองคาบติดกันเลยทีเดียวเชียว

     ตื่นเช้าวิ่งเหยาะๆ มาหยุดอยู่หน้าบันไดทางขึ้นตึกเรียนก่อนจะถอดรองเท้านันยางคู่เก่งเพื่อหิ้วมันขึ้นมาจากพื้น โรงเรียนของเขามีกฎห้ามใส่รองเท้าขึ้นไปบนตึกเพราะนักเรียนเกือบพันชีวิตมีแนวโน้มจะเหยียบสิ่งสกปรกมากกว่าครูผู้สอนอีกอย่างเพื่อความเป็นระเบียบเรียบร้อยซึ่งอันนี้เขาก็ไม่ขอเถียง

     นันยางสีน้ำตาลขาดข้างเป็นริ้วๆ ถูกโยนไว้ใต้ม้าหินอ่อนหน้าห้องฟิสิกส์สองห้องประจำของเด็กมอห้าถึงมอหกก่อนที่เจ้าของจะแทรกตัวเข้าไปนั่งร่วมก๊วนกับเพื่อนฝูงที่โต๊ะสี่เหลี่ยมหลังห้องเหมือนอย่างที่เคยนั่ง อาทิตย์หนึ่งมีเรียนฟิสิกส์สองวันแต่วันละสองคาบรวมเป็นสองหน่วยกิต แล้วไอ้เขามันก็แสนจะโง่เรียนเท่าไหร่ก็ไม่รู้เรื่อง ตกแล้วตกอีกแต่ก็ยังฝืนเรียนต่อไม่อยากให้พ่อเสียค่าเทอมฟรีๆ

     กูขี้เกียจไปโรงเรียนไอ้สัด

     กลางค่ำกลางคืนกูก็นอนไม่หลับ

     My life so deep จนไฟกูใกล้ดับ

     Trappin in bhoomkij house บ้านช่องกูไม่กลับ

     เข้ามาถึงก็ได้ยินไอ้สามเกลอร้องรำทำเพลงรอครูธานีเข้าสอน เพลงที่ร้องก็เข้ากับพวกมันจริงๆ เขายอมรับเลย แล้วมันก็เข้ากับเขาด้วยอันนี้ก็ไม่ปฏิเสธ

     สามเกลอหัวแข็งหยุดร้องเพลงเมื่อเห็นหัวหน้าแก๊งทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอี้พลาสติกสีแดงซีดเพราะเก่าจัด จี๊ดรีบขยับเปลี่ยนที่นั่งไปเบียดเสียดเพื่อนซี้ทันทีทันใด

     ทำไมมาสายนัก ฮึคนผิวขาวตัวเล็กเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

     วันนี้แปลกแฮะเพราะปกติแล้วตื่นเช้าเพื่อนเขามันไม่เคยมาสายนี่ ถ้าเป็นธันเดอร์กับโจนินก็ว่าไปอย่าง ไอ้สองคนนี้ชอบพากันไปหาข้าวหาปลากินแล้วเดินเตร็ดเตร่ในตลาดสดยามเช้าก่อนเข้าโรงเรียนทุกที โดนจดชื่อเข้าสายจนจะโดนเรียกผู้ปกครองอยู่แล้วนั่น

     เสือกตื่นเช้าตอบสั้นๆ พลางถอดกระเป๋าเป้ขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะแล้วรูดซิปหยิบปากกากับสมุดจดออกมาเตรียมพร้อมสำหรับการเรียนซึ่งเขาก็ไม่รู้ว่าจะทนถ่างตาได้อีกนานแค่ไหน

     จะให้ตอบว่าเอาน้ำเต้าหู้กับหมูปิ้งไปให้เฮียแจ๊สพี่มันมาเหรอ

     ไม่อะ ไอ้จี๊ดกระโดดถีบยอดหน้าเขาแน่..

     ไม่อ่อนโยนอีกแล้วไอ้ป่าเถื่อนธันเดอร์ตอบแทนเจ้าจี๊ดที่ไม่ทุกข์ไม่ร้อนอะไร

     มึงไม่เอาหนังสือมาอีกแล้วเหรอไอ้เช้าโจนินเคี้ยวขนมแก้มตุ้ยชะโงกหน้ามองแล้วถามไถ่ เพราะเขามีหนังสือฟิสิกส์กันทุกคนยกเว้นไอ้หมอนั่นคนเดียว

     เออ หนักกระเป๋าตื่นเช้าตอบอย่างชิลล์ๆ เขามันเป็นมนุษย์ไม่พกหนังสือเรียนมาแต่ไหนแต่ไรเพราะมันหนักกระเป๋าไม่อยากแบกมาให้เมื่อยหลัง อาศัยยืมของเพื่อนข้างๆ เอา

     อย่างเช่นไอ้จี๊ดเพื่อนรักเป็นต้น

     ไม่เอามาแล้วเสือกแย่งกูอีกเจ้าจี๊ดตัวเล็กกะทัดรัดบ่นอุบก่อนจะยกขาขึ้นมาวางทับหน้าขาเพื่อนซี้ข้างกาย บ่นไปอย่างนั้นความจริงคือชินชาเสียแล้ว

     นักเรียนกว่าสามสิบชีวิตในห้องฟิสิกส์สองยุติทุกการพูดคุยเมื่อครูผู้สอนเดินเข้ามาในห้องเรียนพร้อมหนังสือเล่มหนาเตรียมสอนกับปากกาไวท์บอร์ดประมาณห้าถึงหกแท่งเห็นจะได้

     ครูเริ่มสอนหนังตาก็เริ่มหย่อนย้อยคล้อยเคลิ้ม นายตื่นเช้าหัวหน้าแก๊งหลังห้องสะบัดหน้าตัวเองไปมาเพื่อไล่ความง่วงงุน บอกตรงๆ ว่าเมื่อคืนเขานอนไม่ค่อยจะหลับหัวใจมันกระสับกระส่ายฝันถึงแต่หน้าเฮียแจ๊สคนใจร้ายไม่รับรักแต่ก็ไม่ปฏิเสธ คิดอีกแง่คงจะเขินอยู่ที่จู่ๆ ก็มีเด็กหน้าตาดีดีกรีนักกีฬาตัวเต็งประจำโรงเรียนเข้าไปรุกจีบถึงหน้าบ้าน

     เออ เข้าข้างตัวเองอยู่

     ไอ้เช้าเพื่อนตัวเล็กกระแซะไหล่กว้างเบาๆ พร้อมกระซิบกระซาบข้างหูร่างสูง

     อืมเจ้าของชื่อขานรับในลำคอแล้วผินหน้ากลับมามอง

     จี๊ดพูดต่อทันที แม่กูถูกหวยจะเลี้ยงหมูทะ แม่ให้ชวนมึงไปกินด้วย

     หูผึ่งทันใดเมื่อได้ยินเพื่อนเกลอเอ่ยชวนเขาไปกินหมูกระทะที่บ้านเนื่องจากแม่มันถูกหวย ความง่วงที่มีมลายหายพลันแทบอยากจะตอบตกลงทันใดแต่ต้องทำเป็นลังเลเล็กน้อยไม่ให้จี๊ดจับอาการดีอกดีใจจนเนื้อหนังมังสาเต้นได้

     ไอ้นี่มันฉลาดหลักแหลมเขาไม่กล้าเสี่ยงทำตัวประเจิดประเจ้อชอบเฮียแจ๊สออกนอกหน้านอกตานักหรอก

     ตื่นเช้าทำทีแสร้งลังเลครุ่นคิดสักพักก่อนจะเอ่ยถามเสียงเรียบทุ้ม แล้วไอ้ธันกับไอ้นินล่ะ ไปปะ

     ไปหมดจี๊ดตอบทันควัน

     เออ งั้น.. กูโทรบอกที่บ้านก่อนแล้วกัน

     อือฮึ อ้อ เมื่อคืนเฮียแจ๊สบอกว่าอยากเล่นเกมกับมึงด้วยนะ

     พลันมือที่เคยกดปากกาเล่นสร้างเสียงน่ารำคาญให้กับเพื่อนร่วมห้องฟิสิกส์เป็นต้องนิ่งค้างเหมือนโดนเนิร์ฟลดพลังอำนาจลงทันทีทันใด ตื่นเช้าตัวแข็งเป็นหินเพียงเพราะได้ยินความประสงค์ของชายหน้าหมวยจากปากน้องชายที่คลานตามกันมา และเขาแน่ใจว่าจี๊ดไม่มีทางโกหกมดเท็จแน่

     ไอ้บ้าเอ้ย เฮียแจ๊สพูดถึงเช้าว่ะ แม๊!!!

     แต่งครับ แต่ง!!!!

     ไอ้เช้ามึงเป็นไรโจนินถึงกับต้องเอ่ยทักเมื่อเห็นเพื่อนตัวเองกำลังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เหมือนโรคจิตกำลังถ้ำมองใต้กระโปรงนักเรียนหญิงแล้วเจอของดีอย่างไรอย่างนั้น

     เมื่อโดนเพื่อนรักทักท้วงตื่นเช้าจำต้องดึงหน้าตึงอีกครั้งแล้วทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วกลับมาตั้งใจเรียนเหมือนเดิม พยายามไม่แสดงอาการดี๊ด๊าเหมือนปลากระดี่ได้น้ำให้เพื่อนจับอาการได้

     กว่าจะผ่านวิชาหนักๆ ในช่วงเช้าไปได้เล่นเอาปวดล้าสมองอันน้อยนิดพาลหิวข้าวหิวปลาอีกต่างหาก สี่เกลอจึงรีบพุ่งทะยานไปโรงอาหารทันใดเมื่อหัวหน้าห้องบอกทำความเคารพครูสอนคณิตศาสตร์เพิ่มเติมเสร็จ ครูยังไม่ทันออกจากห้องไอ้แก๊งหลังห้องมันก็เผ่นแนบไปโรงอาหารเสียแล้ว

     เรื่องกินไม่มีใครเกิน..

 

 

     โรงอาหารช่วงพักเที่ยงเหมือนสมรภูมิรบก็ไม่ปานเพราะมันอัดแน่นไปด้วยนักเรียนหญิงนักเรียนชายไม่รู้กี่ร้อยชีวิต สี่สหายหิวโซโยนกระเป๋านักเรียนจองโต๊ะแล้วแยกย้ายกันไปซื้อข้าวปลาอาหารกลับมากินตามอัธยาศัย เสียงพูดคุยจอกแจกจอแจดังขรมกลบเสียงโทรทัศน์จอแบนแขวนข้างผนังโรงอาหารเสียหมดสิ้นไม่ได้ยินเลยว่าตัวละครกำลังพูดอะไรอยู่

     มือหนายื่นแบงค์ยี่สิบให้แม่ค้าแล้วรับจานข้าวราดแกงมาถือไว้กับตัว เขาเดินแยกออกมาจากแถวเพื่อหยิบช้อนกับส้อมไปลวกฆ่าเชื้อโรคให้หม้อน้ำร้อนเดือดๆแล้วเดินกลับมานั่งที่โต๊ะ

     ตื่นเช้าวางจานข้าวราดแกงลงบนโต๊ะแล้วหย่อนกายนั่งลงบนเก้าอี้พลาสติกสีน้ำเงินเข้ม ทว่ายังไม่ทันได้จับช้อนจับส้อมหมูหวานในจานก็ถูกเพื่อนเกลอหัวแข็งขโมยไปกินหน้าตาเฉย

     อยากด่าหยาบๆ สักคำ แต่ไม่ดีกว่า ด่าไปเหนื่อยเปล่าไอ้โจนินมันก็หน้าหนาพอๆ กับไอ้จี๊ดนั่นแหละ

     มึง ไทยของนิเทพเสร็จกันยังวะธันเดอร์พูดขึ้นมากลางวงข้าว เขากำลังเป็นเดือดเป็นร้อนกับการบ้านวิชาภาษาไทยของครูนิภาวรรณ เทพวรรัจน์ หรือเรียกย่อๆว่า นิเทพ ไม่รู้ว่าคนอื่นเสร็จกันหรือยังแต่เขาน่ะยังไม่เสร็จ

     โดนด่าอีกแน่ๆเลยงานนี้

     เสร็จแล้วจี๊ดตัวจ้อยมันสมองของแก๊งตอบคำถาม

     ขอลอกหน่อยดุ๊ธันเดอร์แบมือ

     มึงเคยทำการบ้านเองบ้างหรือไม่จี๊ดเอ่ยถามอย่างปลงตกแต่ก็ไม่วายเปิดกระเป๋าหยิบสมุดภาษาไทยให้เพื่อนเอาไปลอกการบ้านเตรียมส่งบ่ายนี้

     ไอ้ธัน มึงรู้ปะว่าแม่มึงพูดกับกูว่าไรโจนินพูดบ้าง

     กูจะไปรู้ได้ไงธันเดอร์ตอบพลางหยิบสมุดการบ้านมาไว้กับตัว

     เขาบอกว่าเลี้ยงมึงเหมือนเลี้ยงควาย คนเหี้ยอะไรโง่ฉิบหาย โง่ในโง่ไม่พูดเปล่าเพราะโจนินเน้นย้ำคำว่าฉลาดน้อย

     กูว่าไม่ใช่แม่กูหรอก แต่เป็นมึงอะที่พูดไอ้หน้าสัด

     นั่งฟังเพื่อนด่ากันไปด่ากันมามันก็เพลินหูไปอีกแบบ เมื่อกินข้าวเติมพลังกันเสร็จสี่หนุ่มก็คว้ากระเป๋านักเรียนแล้วพากันเดินดุ่มๆหนีร้อนไปเปิดพัดลมสี่ตัวนั่งในห้องภาษาไทยเย็นฉ่ำสบายอกสบายใจรอเรียนวิชาต่อไปในช่วงบ่าย บอกตรงๆ จากใจที่เรียนมาตั้งแต่มอหนึ่งจนตอนนี้ถึงมอหกแล้ว ไอ้เวลาพักเที่ยงที่ดูเหมือนจะเยอะนั่นน่ะไม่ได้เยอะอะไรเลย นั่งกินข้าวอย่างเดียวก็เกือบยี่สิบนาทีเข้าไปแล้ว ลงสนามเตะบอลยังไม่ทันเหนื่อยก็ได้เวลาเข้าเรียนแล้ว พวกเขาจึงเลือกที่จะมานั่งรอครูในห้องเรียนดีกว่า ไม่ต้องตากแดดด้วย

     ไม่ได้สำอางแต่แดดประเทศไทยมันฆ่าคนได้

     ไอ้คนว่างไม่มีงานค้างทำก็นั่งเล่นโซเชียล ดูหนัง ฟังเพลงไปเรื่อย แต่ไอ้คนที่ต้องปั่นการบ้านก็นั่งปั่นจนมือระวิงจะไปขอความช่วยเหลือจากใครก็ไม่ได้เพราะขี้เกียจเองทั้งนั้น

     ตื่นเช้าใช้นิ้วเรียวไถจอสมาร์ทโฟนเก่าแต่ถึกทนส่องเฟซบุ๊กกดไลค์รูปให้สาวๆ ไปพลางเป็นกิจวัตรประจำวันก่อนจะตัดสินใจถ่ายรูปตัวเองบ้างเนื่องจากห่างหายจากการอัปเดตลงโลกโซเชียลมานานร่วมเดือน

     แบบว่าเผื่อเฮียแจ๊สจะมาลงมาไลค์บ้างอะไรแบบนี้..

     เด็กหนุ่มหน้าใสวัยมัธยมถ่ายรูปหน้าตัวเองถึงช่วงอกลงโซเชียลมีเดียพร้อมพิมพ์แคปชั่นประกอบ นิ้วเรียวกดอัปโหลดไม่เกินสิบวินาทีรูปของตื่นเช้าก็ถูกเผยแพร่บนเฟซบุ๊ก สาวน้อยสาวใหญ่แห่กันมากดไลค์บ้าง คอมเมนต์บ้างถล่มทลาย ไม่อยากโม้โอ้อวดว่าผู้ติดตามของเขาน่ะหลักหมื่นเกือบครึ่งแสนเชียว

ตื่นเช้า เปล่ายังไม่ได้นอน : Facebook update

ที่พี่เคยบอกว่ารักเนี่ยไม่เคยบอกใครนะ

หนูอยากฟังไหม ไปห้องพี่ต่อไหมล่ะ?

ถูกใจ     แสดงความคิดเห็น     แชร์

น้องแสนดี มีคนเดียว ไปงั้บบบบบบบ ;-;

มิ้ง กะล่อน ไปคร่า!!

จัดจ้าน ไม่ใช่แค่ชื่อ โอ้ยยยยยย นี่มันผัวพี่เช้า!!!

บังมอส ลายพยัคฆ์ ไอ้เช้าหน้าหมี

เปเป้ เอฟเวอร์เรส คืนตังค์ค่าหมูปิ้งกูด้วย คารวย

บังงงงง แซม ชนฌ์ณภัทรมันหน้าหมี หลอกเย อย่าไปเชื่อมันครับ

และอื่นๆอีกมากมาย

     มันยังไงกันวะไอ้คนพวกนี้!!

     ตื่นเช้าถึงกับต้องปิดล็อกหน้าจอสมาร์ทโฟนแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่กับคอมเมนต์ด่าทอจากเพื่อนฝูงทั้งในและนอกสถาบันมันโถมเข้ามาไม่หยุด ไม่รู้ว่าเขาไปยืนฉี่ใส่สังกะสีที่บ้านมันหรือยังไงถึงได้ด่าโหดเหมือนโกรธกันขนาดนั้น

     เป็นงงเหมือนหมาเลยนะแบบนี้

     นั่งเอ้อละเหยเป่าพัดลมเย็นฉ่ำชื่นใจได้ไม่นานเสียงออดเข้าเรียนก็ดังขึ้น เพื่อนร่วมชั้นค่อยๆทยอยเข้ามานั่งประจำที่ในห้องเรียนภาษาไทย

     มานี่ดิ้ตื่นเช้ากระดิกนิ้วเรียกหัวหน้าห้องในมือมีขนมขบเคี้ยว

     เหยื่อหน้าซื่อตาใสไม่รู้เรื่องรู้ราวเดินเข้ามาหาจอมมารแต่โดยดี มีอะไรเช้าอีเชี่ย! ขนมกู!”

     หนุงหนิงโวยลั่นเมื่อโดนร่างสูงตบเข้าที่ศีรษะจนห่อขนมร่วงออกจากมือของเธอไปอยู่ในมือแกร่งแทน แม่สาวเจ้าผมยาวดำขลับมัดรวบตึงผูกโบว์สีกรมท่าทำท่าจะแย่งคืนแต่ทว่าไม่ทันเสียแล้ว ขนมของเธอโดนไอ้สี่เกลอแกะกินเรียบร้อยแล้ว ล้วงแล้วล้วงอีกจนในที่สุดก็เหลือแต่ซองเปล่า

     อีพวกเหี้ยยยย กูจะฟ้องมิณท์!” หนุงหนิงกระทืบเท้าปึงปังชี้หน้าด่ากราดขู่จะฟ้องแฟนหนุ่มห้องหกทับห้าอีกต่างหาก แต่มีหรือสี่เกลอหัวแข็งจะเกรงกลัว

     เมื่อวันก่อนไอ้มิณท์ยังโดนพวกกูตบหัวแย่งน้ำปั่นอยู่เลยธันเดอร์พูดพลางขยำห่อขนมให้เป็นก้อนแล้วโยนใส่ถังขยะพลาสติกหลังห้องอย่างแม่นยำ เขาวาดแขนกอดคอโจนินเพื่อนรักแล้วยักคิ้วให้คุณหัวหน้าห้องคนเก่งหลายๆ ที

     ให้มันรู้เสียบ้างว่าท่ายางประชาวิทย์นี่ใครใหญ่สุด

     ไม่นับผู้อำนวยการ โอเคปะ

 

 

     ช่วงบ่ายมีเรียนภาษาไทยต่อด้วยชีวะสองคาบติด ไม่ค่อยเป็นเรื่องดีเท่าไหร่เพราะเมื่อกินอิ่มหนังท้องตึงหนังตามันก็หย่อนจวนจะปิดรอมร่อ สี่ยอดกุมารหาญกล้าโต๊ะหลังสุดฟุบหลับกันเป็นแถว ไม่สามารถทนถ่างตาได้อีกต่อไปเพราะมันสุดจะทนแล้ว ตั้งใจเรียนชีวะได้แค่คาบเดียวส่วนคาบที่สองขอเข้าเฝ้าพระอินทร์

     เสียงออดหมดเวลาเตรียมตัวกลับบ้านกลับช่องดังขึ้นเรียกเด็กนักเรียนทุกชั้นปีให้กลับมากระชุ่มกระชวยตาสว่างอีกหน ตื่นเช้าปาดคราบน้ำลายที่ปากตัวเองพลางขยี้ตาไปมาไล่ความง่วง เขาผงกหัวขึ้นมาจากโต๊ะเรียนในห้องชีวะพร้อมกับเพื่อนอีกสามชีวิตอย่างพร้อมเพรียง มือไหว้ขอบคุณครูผู้สอนทั้งที่ยังสะลึมสะลือ

     ง่วงว่ะ หิวด้วยโจนินพูดขึ้น

     เดี๋ยวแวะไปล้างหน้าก่อนไปต่อแถวกลับบ้านแล้วกันธันเดอร์เสนอความคิดก่อนจะสอดแขนโอบเอวโจนินอย่างคนเคยมือ

     เออ แต่อย่าลืมนะว่าวันนี้มีนัดกันที่บ้านกูจี๊ดจัดพูดบ้างเตือนความจำเพื่อนเกลอ

     ไม่ลืมคนแรกที่ตอบประโยคของผู้ชายตัวเล็กคือนายชนฌ์ณภัทรคนเดิม

     จะได้ไปเจอเฮียแจ๊สทั้งที เขาจะลืมได้ยังไง..

     สี่ยอดกุมารหาญกล้าล้างหน้าล้างตาปาดความง่วงสะลึมสะลือออกร่างกายกลับมากระปรี้กระเปร่าแล้วพากันเดินมาต่อแถวนักเรียนชายเดินออกจากรั้วโรงเรียนอย่างเช่นทุกวัน ช่วงขายาวก้าวเดินตรงดิ่งเข้าโรงจอดรถหลังคาสังกะสี ฝุ่นตลบ แล้ววาดขาคร่อมมอเตอร์ไซค์ของตัวเองยกเว้นโจนินที่ต้องเป็นสก๊อยซ้อนท้ายเจ้าธันเดอร์

     ไอ้สองคนนี้ลับหลังมีโมเม้นกระหนุงกระหนิงกันแปลกๆ บอกไม่ถูก

     ตื่นเช้าหยิบหมวกกันน็อกแบบเต็มใบมาสวมแล้วจับแฮนด์เอ็มเอสเอ็กซ์ลูกรักกำคลัชให้สุดแล้วตบเกียร์ให้รถเคลื่อนตัว นัยน์ตาสีนิลมองตรงไปด้านหน้ามีรถของนักเรียนทั้งหญิงทั้งชายไม่รู้กี่สิบคัน แต่เขาหารถเพื่อนตัวเองไม่เจอเลย

     ไอ้พวกนั้นมันสิงห์นักบิดตัวจริง

     ด้วยความที่เป็นมนุษย์เอ้อละเหยลอยชายเขาจึงไม่รีบร้อนบิดตามเพื่อนไปเพราะอย่างไรเสียมันก็ถึงเหมือนกัน ตื่นเช้ากินลมชมวิวฮัมเพลงเรื่อยเฉื่อย ติดไฟแดงตรงทางแยกท่าคอยบ้างอะไรบ้าง พูดคุยหยอกล้อกับมิตรรักนักเดินทางข้างกายที่รู้จักมักจี่กันดีเพราะเป็นเพื่อนร่วมสถาบัน

     มีความสุขจริงโว้ย!

     กว่าจะเดินทางมาถึงบ้านของเจ้าจี๊ดเพื่อนรักก็กินเวลาไปหลายสิบนาที เตาหมูกระทะสองเตาถูกก่อไฟแล้วตั้งกระทะปิ้งย่างเรียบร้อยพร้อมกิน เด็กหนุ่มในชุดนักเรียนชายเสื้อหลุดออกมานอกกางเกงสีกากีวางกระเป๋าไว้บนเบาะรถแล้วยกมือไหว้เจ้าของบ้านด้วยความนอบน้อม เรียวปากหยักแย้มยิ้ม เพื่อนอีกสามชีวิตนั่งล้อมวงอยู่อีกเตาแยกออกไป ยกมือขึ้นมากวักเรียกไอ้เกลอจอมอืดอาด

     น้าแจงสวัสดี.. ครับ

     พลันรอยยิ้มของเด็กหนุ่มหน้าคมผิวสีแทนถูกสตาฟเอาไว้บนใบหน้าเมื่อสายตาดันสบเข้ากับดวงตาเรียวเล็กของลูกชายคนโต เฮียแจ๊สช้อนสายตามองหน้าเขากลับเพียงชั่วขณะแล้วก็หลุบตามองตะกร้าพลาสติกสีเขียวเอาไว้ใส่ผักในมือขาว

     อะไรวะหมวย มองหน้ากันหน่อยมันจะตายเหรอ

     เออ หมวยไม่ตาย แต่เช้าตาย จะขาดใจตาย

     ไอ้เช้า จะนั่งไหมธันเดอร์ขมวดคิ้วเล็กๆ พลางกระตุกชายกางเกงไอ้เกลอยืนนิ่งเป็นตอไม้

     เออ นั่งตื่นเช้าละความสนใจจากใบหน้าหล่อเหลาแล้วพยักหน้าเบาๆ ทรุดตัวนั่งขัดสมาธิร่วมวงหมูกระทะกับเพื่อนพ้อง

     เสียงซู่ซ่าของเนื้อหมูหมักแล้วถูกแนบลงกับกระทะส่งกลิ่นหอมชวนท้องร้องโครกครากทำเอาสามยอดกุมารมือไม้สั่นกลืนน้ำลายแล้วกลืนน้ำลายอีก

     แต่ทว่าอีกหนึ่งยอดกุมารกลับไม่รู้สึกอย่างนั้น ตื่นเช้าเอาแต่แอบส่งสายตามองหนุ่มวิศวะผิวขาวผุดผ่องที่นั่งอยู่อีกเตา เขาพึ่งจะเจอหน้ากันเมื่อเช้าแบบลับๆ แล้วก็โดนตอกกลับมาจนหน้าหงายนั่นแหละ

     เจ็บใจไม่หายแต่จะให้ทำยังไง เขาหยุดมองเฮียแจ๊สไม่ได้เลย

     หมวยกับหมูอะไรน่ากินกว่ากันวะ

     ใช่ว่าคนโดนแอบมองจะไม่รู้ตัว แจ๊สไม่อยากจะใส่ใจหรือมองกลับแต่ทว่าหางตาเขามันไม่รักดีคอยแต่จะชำเลืองมองเพื่อนของน้องชายอยู่เรื่อยเลย ฟันคมซี่เล็กงับริมฝีปากอิ่มแผ่วเบาก่อนจะพ่นลมหายใจ

     ปาร์ตี้หมูกระทะเนื่องจากแม่แจงถูกหวยสนุกสนานแถมอิ่มท้อง เด็กๆ พูดคุยเรื่องตลกโปกฮา รินน้ำอัดลมหลากสีใส่แก้วเป็นว่าเล่น ตื่นเช้าโวยวายยกใหญ่เนื่องจากโจนินเพื่อนตัวดีสะบัดน้ำจิ้มมาโดนเสื้อนักเรียนของเขาเป็นจุดเป็นวง

     น่าโมโหอยากจับหัวมันโขกกับเตาเดี๋ยวนั้นเลย

     มือขาวหยิบขวดน้ำจิ้มสุกี้ใช้ร่วมกับหมูกระทะขึ้นมาแล้วเอียงศีรษะดูก้นขวด จากตอนแรกมีอยู่เต็มขวดแต่ตอนนี้หมดเสียแล้ว แจ๊สวางขวดน้ำจิ้มลงที่เดิมแล้วหยัดกายลุกขึ้นเดินเข้าบ้านหมายจะหยิบขวดน้ำจิ้มขวดใหม่ ทว่าตื่นเช้าที่กำลังบีบคอเพื่อนเกลอข้างกายหันกลับมาเจอหนุ่มวิศวะกางเกงขาสั้นจัดสีเหลืองเดินหายลับเข้าไปในบ้านพอดิบพอดี

     ปวดฉี่เฉยเลย

     แค่กๆ ไอ้.. ไอ้เช้าโจนินไอโขลกหน้าดำหน้าแดง

     กูไปเข้าห้องน้ำแปบร่างสูงหยัดกายลุกขึ้นทันทีไม่รอให้เพื่อนได้ปริปากด่าทอ

     จี๊ดจัดเงยหน้ามองเพื่อนซี้ตั้งแต่ยังเรียนอนุบาลแล้วกะพริบตาปริบๆ แต่ไม่ได้สนใจอะไร ก็คนปวดฉี่จะให้ไปคิดอะไรเยอะแยะ

     ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว ใครเลยจะรู้ว่าตื่นเช้ากำลังโป้ปดผิดศีลข้อที่สี่ เขาเคยมาเที่ยวเล่นบ้านเจ้าจี๊ดก็หลายครั้งหลายครารู้ทุกซอกทุกมุมว่าอะไรอยู่ตรงไหน อย่างเช่นห้องน้ำชั้นล่างอยู่ทางซ้ายแต่ทว่าเด็กหนุ่มกลับเปลี่ยนทิศทางเดินไปทางขวาซึ่งก็คือห้องครัว

     ฝีเท้าเงียบกริบประดุจนินจาทำให้แจ๊สไม่ทันระวังเนื้อระวังตัว เขาปิดตู้เย็นอย่างเบามือแล้วยืดตัวเต็มความสูงหลังจากก้มหาขวดน้ำจิ้มสุกี้อยู่นานสองนาน คนผิวขาวก้าวถอยหลังหมายจะหมุนตัวเดินออกจากห้องครัวแต่ทว่าแผ่นหลังเนียนกลับปะทะอกกว้างของเด็กอายุเพียงสิบแปดปี ดวงตาเรียวยาวกะพริบปริบแล้วรีบพลิกตัวกลับมามองหน้าพ่อหนุ่มผิวสีแทนทันใด คิ้วเรียวเหนือดวงตาสีน้ำตาลเข้มขมวดเล็กๆ ด้วยความไม่เข้าใจ

     ไม่เข้าใจว่าทำไมน้องมายืนตรงนี้..

     เช้าคนพี่หลุดเรียกเสียงแผ่วเบามือกำขวดน้ำจิ้มเอาไว้แน่น

     หากแต่เด็กหนุ่มไม่พูดอะไรออกมา ตื่นเช้าทำแค่เพียงเผลอไผลพิจารณาใบหน้าคนอายุมากกว่าในระยะประชิด เจ้าของใบหน้าหล่อตี๋เกิดอาการกระดากอายไม่น้อยจึงถือวิสาสะเบี่ยงตัวหลบรีบสับขาเดินให้พ้นอาณาเขตครัวที่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่ปลอดภัยกับเขาสักเท่าไหร่

     "หมวย.. ไม่ๆ เฮียเดี๋ยวดิ"

     มือแกร่งของเด็กมัธยมเสื้อนักเรียนมีรอยน้ำจิ้มสุกี้หยดใส่คว้าเข้าที่ข้อมือคนผิวขาวผ่องแล้วกระตุกรั้งเบาๆ เรียกให้ลูกชายคนโตของบ้านเหลียวศีรษะหันกลับมาเผชิญหน้ากันอีกครั้ง ดวงตาเรียวกลมหนังตาชั้นเดียวเพ่งมองใบหน้าคมคร้ามอย่างใคร่รู้ แจ๊สรั้งข้อมือตัวเองเบาๆ พยายามปั้นสีหน้าให้เป็นปกติแล้วเหล่ตามองซ้ายมองขวา

     "ว่า.. เช้ามีไร" น้ำเสียงทุ้มเอ่ยถาม

     "ผมขอโทษ" เด็กหนุ่มเลือดร้อนพูดคำขอโทษออกไป "ขอโทษ.. เรื่องเมื่อเช้า"

     ที่เขาสะเหล่อรุกเร็วไปหน่อย..

     คู่สนทนาตากลมเงียบไปสักพักก่อนจะตัดสินใจพยักหน้ารับ

     "เห้ย ฮ่ะๆ ช่างมันเหอะ เฮียไม่ได้คิดมากอะไรอยู่แล้—"

     "แต่ผมคิดจริงนะ"

     "............"

     "ที่บอกว่าจะเป็นแฟนให้ แบบ.. แฟนเด็กอะไรแบบนี้"

     หากพูดเพียงอย่างเดียวคงไม่ทำให้หนุ่มวิศวะผิวขาวจัดรู้สึกอะไร แต่ทว่าไอ้เด็กยักษ์ทั้งพูดและสาวเท้าเดินเข้ามาใกล้ทีละนิดคล้ายกับกำลังต้อนพี่ชายเพื่อนสนิทให้จนมุม ฝ่าเท้าคู่งามก้าวถอยหลังกระทั่งสะโพกสอบเพรียวเบียดชิดเคาน์เตอร์ครัวหมดสิ้นทางหนีทีไล่ มือที่เคยจับขวดน้ำจิ้มสุกี้ต้องเปลี่ยนเป็นวางนาบไว้บนแผงอกกว้างแข็งแกร่งพยายามจะดันเด็กแก่แดดให้ออกห่างจากตัวแต่ไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าทำไมเรี่ยวแรงที่มีมันถึงหดหาย

     ทำไมเขาถึงยอมให้ไอ้เด็กเหิมเกริมเข้ามาใกล้ขนาดนี้วะ

     มือแกร่งหาได้หยาบกร้านวางพักไว้บนเคาน์เตอร์คร่อมตัวคนใจร้ายพูดจาตรงเผง เด็กมอหกในยามนี้กำลังไม่เป็นตัวของตัวเองเพราะถ้าให้พูดกันตามความจริงไอ้อาการรุกระยะประชั้นชิดแบบนี้มันไม่ใช่ตัวเขาเลย ตื่นเช้าไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ากำลังทำอะไร ไม่รู้แม้กระทั่งใช้สายตาแบบไหนมองพี่ชายเพื่อนสนิท

     ดวงตาคมร้อนแรงเกินเด็กของเขาจับจ้องใบหน้าของคนตรงหน้าอย่างเต็มไปด้วยเสน่หา ในคราแรกคิดว่าจะเข้ามาคุยปรับความเข้าใจเพียงอย่างเดียว หากแต่เจอเฮียแจ๊สในระยะใกล้แบบนี้ใครจะทนไหว ยิ่งอีกฝ่ายไม่ตอบโต้เอาแต่ส่งสายตาตื่นตกใจคิ้วเรียวเข้มลู่ลงก็ยิ่งทำให้เด็กหนุ่มได้ใจ

     หมวยแม่งน่าฟาดฉิบหาย กางเกง.. ก็สั้นจังเลย ลองใจกันปะเนี่ย

     หมวย..” สุ้มเสียงทุ้มแผ่วเอ่ยราวกับคนละเมอ

     อย่ามาเรียกแบบนั้นนะแม้ใบหน้าจะร้อนผะผ่าวแต่ก็ไม่วายส่งเสียงเข้มขรึมดุไอ้เด็กเช้า

     หมวยตื่นเช้าเรียกซ้ำอีกครั้ง

     เช้า กวนตีนเหรอ เฮียบอกว่าอย่าเรีย—”

     ประโยคห้ามปรามไอ้เด็กเช้าถูกกลืนหายไปในลำคอเมื่อริมฝีปากอิ่มสีส้มอมชมพูโดนเรียวปากหยักลึกครอบครองอย่างถือดีไม่บอกกล่าวหรือขออนุญาตเสียก่อน เปลือกตาสีไข่มุกปิดลงกะทันหันครั้นจะขยับตัวหนีแข้งขามันก็ก้าวไม่ออกแถมแขนแกร่งกระชับกอดเอวของเขาเอาไว้แนบสนิทชิดเชื้อ พึ่งตระหนักได้ว่าเด็กสมัยนี้อันตรายก็วันนี้

     ตื่นเช้าใช้ปลายนิ้วลากไปตามเส้นรอบปากของคนบนเคาน์เตอร์อย่างเชื่องช้าจากบนลงล่างก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปประกบจูบเป็นครั้งที่สอง ขยับริมฝีปากดูดเม้มสลับขบกัดกลีบปากอิ่มนุ่มหยุ่นให้ความรู้สึกรุนแรงและหยาบกระด้างเล็กน้อยตามสไตล์ผู้ชายไม่ค่อยจะอ่อนโยน เลือดร้อนๆ ในกายพุ่งพล่านเสมือนเพลิงกัลป์ในแววตาของเขา เรี่ยวแรงของเด็กสิบแปดมีมากพอจะอุ้มผู้ชายสูงร้อยแปดสิบสามให้ลอยหวือไปนั่งห้อยขาบนเคาน์เตอร์ข้างซิงค์ล้างจานได้สบายๆ ขวดน้ำจิ้มสุกี้ร่วงหลุดจากมือเรียวขาวกระทบพื้น นิ้วทั้งสิบกำขยำเสื้อนักเรียนชายจนมันยับคาอุ้งมือ

     อยากเบือนหน้าหนีแทบขาดใจแต่ปฏิเสธหัวใจไม่ได้ว่ารู้สึกดีน่าเหลือเชื่อ

     เขาไม่เคยจูบกับใครแบบนี้มาก่อนเลย

     ช่วงชิงและพรากลมหายใจผู้ชายผิวขาวตัวระทวยจนสาแก่ใจจึงจะยอมผละออกทีละน้อย แจ๊สหลุดออกจากภวังค์หวานหอมระคนขมปร่าแล้วเบือนหน้าหนีเล็กน้อย มือดันอกเด็กหนุ่มเอาไว้เป็นการต่อต้านหากตื่นเช้าจะถือวิสาสะขโมยจูบจากเขาอีกครั้ง ปรางแก้มสองข้างแดงปลั่งซับสีเลือดฝาด หัวใจกระเพื่อมไหวระรอกแล้วระรอกเล่าจนยากจะสงบ สัมผัสอุ่นๆ จากฝ่ามือหนาแนบลงบนต้นขาเนียนทำเขาสั่นสะท้านไปถึงสันหลัง

      ทำกันเกินไปแล้ว..

     เช้าปล่อ—”

     ไม่รู้ว่ากี่ครั้งกี่หนที่เด็กหนุ่มไม่ยอมให้พี่ชายเพื่อนสนิทพูดจบก่อน ตื่นเช้าคว้าเข้าที่ท้ายทอยขาวแล้วโน้มศีรษะของคนผิวขาวมาซบลงบนไหล่กว้างอย่างนุ่มนวลขัดกับการกระทำเมื่อครู่ แจ๊สนิ่งค้างไม่ขยับตัวไปชั่วขณะก่อนจะค่อยๆปิดเปลือกตาลงอีกครั้ง ยอมให้น้องสวมกอดโดยไม่ขัดขืนให้เปลืองแรง

     ลมหายใจอุ่นๆรินรดใบหูแดงระเรื่อ ไร้คำพูดที่ใช้สื่อสาร มีแต่อ้อมกอดและเสียงหัวใจในอกซ้ายที่มันเต้นโครมครามสะท้านไหว ตื่นเช้าใจกล้าและอวดดีผินใบหน้าเล็กน้อยก่อนที่จะขยับริมฝีปากพร่ำพูดในสิ่งที่คิดข้างใบหูคนผิวขาวในอ้อมแขน

     ให้เช้าจูบแล้วต้องให้เช้าจีบด้วยนะหมวย


 

 

 

 

______________

ปล.คำแปลกๆคือภาษาถิ่นเพชรบุรีจย้า อิอิ

ฝากสกรีมในแท็ก #ดูงูที่ห้องเฮีย ในทวิตเตอร์ด้วยน้าค้าบ จุ้จุ้บบบบบบ

คอมเมนต์ให้กำลังใจ เย้อะๆ ด้วยน้าตัวเองงง

twitter : @jaylerqz

facebook : Jaylerqz


B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 467 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

286 ความคิดเห็น

  1. #281 parinyadakhim (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 เมษายน 2564 / 09:35
    ไม้เเขวนเสื้อสีเเดงต้องการปะทะตูดเช้าเล้วว ร้ายกาจ เฮียอย่ายอม555
    #281
    0
  2. #274 พี่หมี โลลิ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มีนาคม 2564 / 12:38
    เด็กมันร้ายยย
    #274
    0
  3. #257 forgetmenot224 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มีนาคม 2564 / 08:25
    ใจสั่น มดลูกสั่น ไม้เรียวก็สั่นตาม เบาได้เบา -ต้าวเอ้ยยย
    #257
    0
  4. #232 `daydream// (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 17:15
    นายเช้านี่เกินไปมั้ยยยยน ไปจูบพี่เขาอย่างงั้นเนี่ยยยย
    #232
    0
  5. #226 Suraiya1874 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 09:33
    ร...ร้ายกาจ
    #226
    0
  6. #224 rnhaha (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 22:36
    กี้สสสส
    #224
    0
  7. #214 071727 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 10:17

    อิพี่ต้องยอมใช่มั้ย?คงต้องเป็นอย่างนั้น

    #214
    0
  8. #212 Makkham (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 23:08
    น้องเช้าต้าวเด็กร้ายกาจจจ555
    #212
    0
  9. #208 binary_cd (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 19:33
    เด็กมันร้ายยย
    #208
    0
  10. #202 mn_mind (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 01:36

    รุกแรงมากแม่
    #202
    0
  11. #197 -m a w. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 16:31

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด เช้ารุกแรงมากกกกก
    #197
    0
  12. #196 Misssanny (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 17:03

    นังน้องงงงงงงง
    #196
    0
  13. #191 Sunichaxx (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 00:18
    แรงมากแม่
    #191
    0
  14. #190 morirun_conan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 14:55
    พี่เช้าค้าบบบบบ
    #190
    0
  15. #168 piti345 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 14:30

    งู้ยยยยยมันเขินอ่ะ!!
    #168
    0
  16. #146 cactus090 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 09:47
    เเต่งค่าาา
    #146
    0
  17. #128 _nanlove (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 15:44
    แบบนี้ก็ได้เหรอเช้า
    #128
    0
  18. #127 pcy921 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 13:24
    เช้าแกมันร้ายยยยย
    #127
    0
  19. #98 tidaratok (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 18:52
    โอ้โห จูบก่อนจีบทีหลัง นายแน่มากเช้า
    #98
    0
  20. #88 SandSeaSun (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 10:25
    โอ้โหเจ้าเช้า จูบก่อนจีบมันระทวยยยย
    #88
    0
  21. #85 ttawch (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 09:55
    เช้าเอ้ยยยยยยยยย
    #85
    0
  22. #69 space_NPW (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 00:27
    แรงมากกกกกกกก เช้าเอ๊ยใจเย็นนนนนน
    #69
    0
  23. #58 IninNutCham (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 23:22
    เด็กมันเอาเรื่องเว้ยยยยย เยี่ยมมม
    #58
    0
  24. #52 _WNSNam_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 22:42
    อีเช้าาาาาา ร้ายนักนะ
    #52
    0
  25. #46 Justwhy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 21:01
    ลุ้นมากกลัวมีคนมาขัด5555555555
    #46
    0