You know that I won't stop until I make you mine #ดูงูที่ห้องเฮีย END (สนพ. B2S)

ตอนที่ 4 : #ดูงูที่ห้องเฮีย - Just to talk

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,686
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 414 ครั้ง
    31 มี.ค. 63

-นิยายเรื่องนี้คำหยาบและภาษาถิ่นค่อนข้างเยอะนะคะ ผู้ปกครองไม่ต้องให้คำแนะนำก็ได้แต่ต้องพิจารณาอ่านเพื่ออรรถรสเพียงเท่านั้น

 

Just to talk


     อรุณเบิกฟ้าเหล่านกกากระพือปีกบินออกมาหากิน สัตว์บางชนิดที่ใช้ชีวิตกลางคืนทยอยกลับเข้ารังนอน ก้อนเมฆสีขาวปุกปุยฟูเหมือนสายไหมในงานวัดจับกันเป็นกลุ่มเป็นก้อน บดบังดวงอาทิตย์ทอแสงสีทองเรืองรองพาดผ่านเข้ามาทางหน้าต่างห้องนอน ผ้าปูที่นอนลายอุลตร้าแมนยับยู่แต่ทว่าหมอนและผ้าห่มถูกพับเก็บเป็นระเบียบบ่งบอกว่าเจ้าของห้องตื่นนอนเรียบร้อยแล้ว

     เสียงกุกกักที่ประตูห้องน้ำดังขึ้นเพียงเสี้ยววินาทีก่อนที่มันจะถูกเปิดออกปรากฏร่างเด็กหนุ่มมัธยมปลายพี่ใหญ่สุดในโรงเรียน

     ชื่อย่อสถาบันที่อกซ้ายคือ .. เหนือตัวอักษรย่อปักจุดสามจุดด้วยด้ายสีเขียวตามช่วงชั้นปีที่กำลังศึกษาอยู่ มือหนาหยิบเสื้อนักเรียนหน้าตู้เสื้อผ้ามาใส่แล้วติดกระดุมก่อนจะใส่อันเดอร์แวร์และกางเกงนักเรียนสีกากีตามด้วยเข็มขัดหนังสีน้ำตาล

     ตื่นเช้าทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงแล้วใส่ถุงเท้าเป็นอย่างสุดท้ายก่อนจะคว้ากระเป๋านักเรียนขึ้นมาสะพาย มือกวาดโทรศัพท์และกุญแจรถเข้ากระเป๋ากางเกงนักเรียนแล้ววิ่งตึงตังลงจากห้องไปกินข้าวเช้า

     เสียงฝีเท้าดังตึงตังโครมครามเหมือนคนกำลังจะพังกำแพงบ้านทำให้ผู้เป็นมารดาถึงกับชะโงกหน้าออกจากครัวมาส่องลูกชายคนเดียวแล้วเอ่ยเอ็ดไปหนึ่งประโยคถือเป็นการทักทาย

     เช้า! เดินเบาๆ ลูก!”

     จ้ะ!!”

     เจ้าลูกชายตัวดีขานรับเสียงดังยิ่งกว่า เด็กหนุ่มเปลี่ยนจากวิ่งเป็นนั่งสไลด์ตัวลงมาจากราวบันได สองเท้าเหยียบพื้นบ้านได้อย่างปลอดภัยไม่หัวแตกได้เลือด ช่วงขายาวใต้กางเกงสีกากีเดินไปนั่งรอที่โต๊ะอาหารและไม่นานนักมารดาก็เดินถือชามข้าวต้มหมูสับทรงเครื่องมาเสิร์ฟให้ลูกชายถึงที่

     ฌามลูบศีรษะลูกชายหัวแก้วหัวแหวนแผ่นเบา กิจวัตรประจำวันของเธอคือตื่นมาทำกับข้าวให้สามีและลูกชาย ดูแลบ้านช่องตามประสาแม่บ้านแม่เรือน ไม่มีอะไรผิดแผกแปลกไป

     เด็กหนุ่มถือช้อนสแตนเลสคนข้าวต้มรสมือแม่ไปพลางล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วส่องโซเชียลมีเดียรอเวลาข้าวต้มเย็นลง ไม่ต้องรีบร้อนมากนักเพราะนี่พึ่งจะเจ็ดโมงเช้า มีเวลาอีกมากมาย โรงเรียนอยู่ใกล้แค่คืบจะรีบไปไหนหนักหนา

     นั่งตักข้าวต้มกินไปใช้นิ้วสไลด์จอสมาร์ทโฟนในมือไปก่อนจะแตะหยุดอยู่ที่รูปในเฟซบุ๊กของเฮียแจ๊ส

     หนุ่มวิศวะผิวขาวหน้าตาดูง่วงงุนปรือปรอยเหมือนคนพึ่งตื่นแต่ในสายตาของตื่นเช้าแล้วมันโคตรจะน่ารัก อยากมุดจอโทรศัพท์เข้าไปหอมหัวสักหนึ่งทีแล้วตบก้นกล่อมร้องเพลงนกกาเหว่าเอยแล้วพาเข้านอนอีกสักรอบค่อยตื่นมาป้อนกล้วยบด

     คนอะไรจะน่าเอ็นดูขนาดนั้น ยิ่งปลายจมูกแดงๆ กับปากอิ่มเอิบบึนน้อยๆ ยิ่งกระชากหัวใจนายชนฌ์ณภัทรเสียจริง

Jazz Jirapong : Facebook update

อยากกินน้ำเต้าหู้ มีที่ไหนขายบ้าง ไม่ได้กลับบ้านนาน ลืม 5555555

     ดวงตาคมสวยไล่อ่านแคปชั่นสั้นๆ แต่ได้ใจความ ตื่นเช้าถึงกับวางช้อนลงแล้วรีบร้อนลุกขึ้นจากเก้าอี้คว้ากระเป๋าแล้วไหว้สวัสดีมารดาที่กำลังล้างจานอยู่ในครัวและบิดาที่พึ่งเดินลงบันไดหมายจะกินข้าวเช้าพร้อมหน้าพร้อมตา รีบประดุจองค์เจ้าเข้าสิง

     น้ำเต้าหู้เหรอ.. ได้ดิ

     แม่! เช้าไปก่อนนะ สวัสดีครับบ พ่อด้วย หวัดดีค้าบบบบ บ๊ายยยย!!”

     เช้า แล้วข้าว—” ฌามวางจานลงแล้วขมวดคิ้วมุ่น อะไรของมัน

     ลูกชายหาได้รอฟังคำถามหรือเสียงทักท้วงจากมารดาไม่ เจ้าตัวดีกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปเปิดรั้วหน้าบ้านก่อนจะวิ่งกลับมาขึ้นคร่อมเอ็มเอสเอ็กซ์ลูกรัก เสียบกุญแจสตาร์ทเครื่องยนต์แล้วถอยหลังขยับหมุนทิศทางเล็กน้อยก่อนที่จะขี่ออกจากบ้านไป หากใครกำลังคิดว่าเขารีบไปโรงเรียนเพื่อไปหาไอ้เกลอสุดสวาทขาดใจก็จะบอกว่าคิดผิด

     ผิดมากๆ

     มินิไบค์คันกะทัดรัดไม่เล็กมากและไม่ใหญ่เกินขี่ไปตามถนนสูดอากาศบริสุทธิ์ยามเช้าเข้าปอด มือหนากำแฮนด์รถมอเตอร์ไซค์บังคับทิศทางตบไฟเลี้ยวให้เลี้ยวเข้าตรอกซอกซอยแล้วไปโผล่ที่ตลาดสดท่ายาง กลิ่นไอความเป็นตลาดยามเช้ากับผู้คนที่เดินขวักไขว่แวะจับจ่ายใช้สอย เด็กนักเรียนสถาบันเดียวกันมีบ้างประปราย แม่ค้าแม่ขายขยันขันแข็ง ดวงตาคมกริบมองคุณลุงกำลังเข็นผักเข้าไปในตลาดแล้วได้แต่ระบายยิ้มเล็กๆ รู้สึกอบอุ่นทุกครั้งที่ได้ออกมาสัมผัสวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คนแบบนี้ ถึงแม้เขาจะเห็นจนเป็นเรื่องชินตาก็ตามที

     นัยน์ตาสีนิลกะพริบมองหาร้านน้ำเต้าหู้ที่เขามักจะซื้อไปกินที่โรงเรียน เครื่องยนต์ถูกชะลอความเร็วลงเมื่อขี่มาถึงหน้าร้าน พี่สาวหน้ายิ้มแย้มใจดีจำเขาได้เพราะเป็นหนึ่งในลูกค้าประจำ

     หวานน้อยไม่ใส่แมงลักกับลูกเดือยเหมือนเดิมไหมจ้ะน้องเช้ามิ้นท์เอ่ยถามขณะหยิบถุงร้อนสำหรับใส่น้ำเต้าหู้มากางออก

     ช่ายย แล้วก็เอาธรรมดาถุงหนึ่งใส่เครื่องทุกอย่างกับปาท่องโก๋สิบบาทสองถุงจ้ะตื่นเช้าระบายยิ้มอย่างเป็นมิตร

     พี่มิ้นท์แสนจะใจดีแถมทำน้ำเต้าหู้อร่อยจนเข้าติด ขนมปังสังขยาก็ดี อร่อยไปหมดทุกอย่างเลย

     เด็กหนุ่มนั่งคร่อมมินิไบค์รอน้ำเต้าหู้กับปาท่องโก๋ไม่นานนักก็ได้มาครอบครอง เขายื่นแบงค์ยี่สิบสองใบแล้วรอเงินทอน เก็บเงินใส่กระเป๋าเอ่ยคำลากับพี่สาวเจ้าของร้านน้ำเต้าหู้เจ้าประจำ จุดมุ่งหมายต่อไปคือร้านขนมครกและหมูปิ้งหน้าเซเว่นท่าคอยทางไปโรงเรียน แต่ใช่ว่าซื้อของสามสี่อย่างครบแล้วเด็กหนุ่มจะบึ่งไปสถาบัน ตื่นเช้าเปลี่ยนทิศทางเป็นบ้านของเพื่อนซี้ในกลุ่มที่เขาเคยมาเมื่อไม่กี่วันก่อน

     ตัวเลขบนเรือนไมล์ดิจิตอลของเอ็มเอสเอ็กซ์คันเก่งค่อยๆลดลงจนเหลือศูนย์เมื่อมันแน่นิ่งอยู่หน้าบ้านสองชั้นขนาดพอเหมาะพอดีสำหรับคนสี่คน ใบหน้าคมคร้ามชะเง้อมองเลยรั้วเหล็กปิดสนิทไปหยุดอยู่ที่ประตูบ้านก่อนที่ความลังเลใจมันจะก่อตัวขึ้นในอก ตื่นเช้ามองถุงน้ำเต้าหู้ปาท่องโก๋ ขนมครกและหมูปิ้งในมือตัวเองสลับกับมองกริ่งหน้าบ้านอย่างชั่งใจว่าจะกดมันเรียกคนด้านในออกมารับของจากมือหรือจะแขวนไว้ตรงนี้

     เอาไงดีวะไอ้เช้า

     ตอนซื้อไม่คิดแต่มาคิดเอาตอนอยู่หน้าบ้านแล้ว เด็กหนุ่มเกาหัวแกรกอยากจะมุดรั้วเข้าไปหาถึงห้องแต่ใจไม่กล้าพอจึงตัดสินใจกดกริ่งแทน อันที่จริงจะแขวนก็ได้แต่แค่อยากเห็นหน้าหมวยๆ ก็เท่านั้น

     กำลังใจก่อนไปเรียนไรงี้อะนะ

     ส่งนิ้วเรียวไปกดกริ่งสีแดงเรียกเจ้าของบ้านแล้วนั่งมองฟ้ามองดินรอไปพลาง ไม่นานนักประตูไม้บานใหญ่ก็ถูกปลดล็อคแล้วค่อยๆ แง้มออกทีละนิดเฉกเช่นเดียวกับหัวใจเด็กหนุ่มที่มันเริ่มเต้นระรัว ได้แต่ภาวนาขอให้คนที่เปิดมานั้นเป็นลูกชายคนโตไม่ใช่ไอ้จี๊ดเพื่อนซี้ แต่ป่านนี้มันคงไปเรียนแล้ว รายนั้นชอบไปตั้งแต่ไก่โห่ไม่รู้จะรีบอะไร

     สงสัยกลัวภารโรงเหงา

     ประตูบ้านโดนปลดล็อคสลักด้านบนและด้านล่างโดยฝีมือของลูกชายคนโตเนื่องจากห้องของเขาอยู่ชั้นล่าง ใกล้ประตูบ้านมากที่สุด แจ๊สบิดขี้เกียจเล็กน้อยก่อนจะผลักประตูทั้งสองบานออกเป็นการเปิดบ้านรับลมไปในตัว มือยีผมดำขลับยุ่งเหยิงตามประสาคนพึ่งตื่น ใบหน้าหล่อใสและดวงตากลมกะพริบปริบไล่ความง่วงแล้วเอียงคอมองผู้มาเยือนยืนยิ้มแห้งอยู่หน้ารั้ว

     ไอ้น้องเช้านี่หว่า

     แจ๊สสวมรองเท้าแตะเดินออกมาทำท่าจะเปิดรั้วให้แต่ทว่าเด็กหนุ่มกลับส่ายศีรษะไปมา

     ไม่เป็นไรเฮีย ผมแค่..” ตื่นเช้าพูดแล้วเว้นช่วงไปประมาณสิบห้าวิให้คนฟังเกิดสงสัยเล่นแต่ความจริงเขากำลังลังเลและขวยเขินอยู่ไม่น้อย มือหนาค่อยๆ ชูถุงพลาสติกสองสามถุงขึ้นมา เอาของมาให้

     หนุ่มวิศวะมองหน้าเด็กมัธยมเพื่อนรักของน้องชายตัวเองสักพักด้วยสายตาลุ่มลึกยากจะคาดเดาแล้วเลื่อนสายตาไปมองถุงในมือ

     ซื้อมาให้ไอ้จี๊ดเหรอ? มันไปเรียนแล้วนะถึงจะพูดไปอย่างนั้นแต่เขาก็รับของบรรณาการจากสายแทงค์พับจีมาไว้กับตัว

     เปล่าครับ ซื้อมาให้เฮีย เห็นบ่นในเฟซว่าอยากกินน้ำเต้าหู้ ฮ่ะๆๆๆตื่นเช้าพูดพลางกลั้วหัวเราะซึ่งในประโยคมันไม่มีอะไรตลกเลยสักนิด

     เห้ย ถามจริง ขอบใจมากได้ยินแบบนั้นคนพี่ก็รีบวาดยิ้มกว้างแล้วขอบคุณเด็กหนุ่มทันที ไม่คิดเลยว่าบ่นในเฟซบุ๊กแล้วจะได้กินจริงๆ

     รอยยิ้มของผู้ชายหน้าตี๋แต่ตื่นเช้านิยามไว้ว่าหมวยเปรียบเสมือนดวงอาทิตย์ในเทเลทับบี้ที่ไม่ส่องแสงร้อนแรงแต่น่ารักเกินคำพรรณนา เด็กหนุ่มยืนค้างเหมือนหินไม่อาจขยับตัวแต่หัวใจนั้นลิงโลดเต้นโครมคราม คำขอบคุณไม่เข้าหูเขาไม่ได้ยินอะไรเลยสักอย่างนอกจากเสียงก้อนเนื้อในอกซ้ายกำลังทำงานหนักเหมือนพึ่งไปวิ่งช่วยพี่ตูนหาเงินบริจาคอย่างไรอย่างนั้น

     ยิ้มกว้างจัง.. ชอบใช่ไหมครับ

     เช้าใจดีว่ะ เทคแคร์แบบนี้ผู้หญิงชอบนะรู้ยัง

     คำพูดของคนผิวขาวเรียกสติเด็กหนุ่มให้กลับมาตอบสนองต่อสิ่งเร้าได้อย่างปกติแม้ดวงตาจะลอยเคว้งบางเป็นบางที

     เหรอครับ..” ตื่นเช้าพึมพำตอบเหมือนคนกำลังละเมอ

     ใช่แจ๊สพยักหน้าขึ้นลง มือขาวๆหยิบหมูปิ้งขึ้นมากินหนึ่งไม้

     แล้ว.. เฮียอยากมีแฟนเทคแคร์เก่งบ้างไหมคะ—”

     เด็กหนุ่มสะดุ้งเล็กน้อยหลังจบประโยค ไม่รู้ตัวว่าถามอะไรออกไปแต่จะให้ย้อนเวลาคงทำไม่ได้เขาจึงปล่อยเลยตามเลย

     เวรกรรมไอ้เช้า แบบนี้เขาก็รู้หมดสิวะว่ามึงชอบ!!

     หนุ่มวิศวะผิวขาวนวลเนียนสวมชุดนอนสบายๆ อย่างเสื้อยืดกับบ๊อกเซอร์ขาสั้นเหนือเข่าเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้ฟังคำถามของเด็กมัธยมตรงหน้าแต่ก็ไม่ได้คิดอะไร

     ก็อยากนะ อยู่แบบนี้มันเหงาๆ เลี้ยงงูไปวันๆ จนจะเป็นนาคีอยู่แล้ว ฮ่ะๆแจ๊สหัวเราะเบาๆ

     เขาเป็นหนึ่งในคนที่ยังหาแฟนเป็นตัวเป็นตนไม่ได้สักที ไม่ใช่เพราะเลือกเยอะแต่เพราะผู้คนชอบคิดไปเองว่าเขามีแฟนแล้วจึงไม่กล้าเข้าใกล้ อีกอย่างคือชอบคนยาก เกิดมาทั้งชีวิตยังไม่เคยแม้แต่จะแอบชอบใครเลยด้วยซ้ำ เป็นประเภทเหงานะแต่อยู่ได้มันไม่ตาย มีก็ดีเหมือนกัน

     แต่มันไม่มีสักทีนี่สิ

     ประโยคแสดงสถานะโสดใสไร้คู่ครองทำให้เด็กมัธยมกางเกงสีกากีแอบอมยิ้มเล็กๆ ที่มุมปาก อย่างน้อยเขาก็พอมีหวังหากคิดจะจีบจริงๆ เอาการเทคแคร์ดูแลเหมือนเจ้าหญิงนี่แหละเป็นอาวุธมัดใจ

     ตื่นเช้ายืนยิ้มละเมียดละไมอยู่หน้าบ้าน เขาทั้งคู่มองหน้ากันไปมาแต่ไม่มีใครพูดอะไร ร่างสูงหลุบตามองเวลาที่นาฬิกาข้อมือก่อนจะพบว่ามันเกือบแปดโมงอยู่แล้วจึงขอตัวก่อน

     ไม่อยากจาก อยากอยู่ตรงนี้นานๆ แค่มองหน้าไม่ต้องพูดอะไรก็ได้ แต่เพราะหน้าที่มันค้ำคอจำต้องผละตัวออกมา ได้แต่ปลอบใจตัวเองว่าได้เจอหน้ากันไม่กี่นาทีมันก็ดีมากแล้วสำหรับเช้านี้ แต่มีอีกหลายอย่างที่อยากถาม

     กูจะมาหาทุกเช้าเลยไอ้แม่ง

     ตั้งใจเรียนนะ

     ครับ

     แจ๊สวางคางเกยรั้วแล้วกะพริบตาปริบๆ มองเด็กมัธยมหน้าคมคาย เรียกให้น้องหันหน้ามามองเขากลับ อีกฝ่ายดูอึกอักจะยิ้มก็ยิ้มไม่สุดเหมือนมีอะไรคาใจอยากจะถามเขาหรือเปล่านะ

     ตื่นเช้าเม้มริมฝีปากน้อยๆ ขณะเดียวกันมือก็กำแฮนด์มินิไบค์ นิ้วเรียวเคาะมันเบาๆ เขาหันหน้าไปอีกทางลอบพ่นลมหายใจหนักๆ ก่อนจะหันกลับมาหาคนพี่

     เฮียเสียงทุ้มๆ ติดแหบเล็กๆ อย่างเด็กพึ่งแตกเนื้อหนุ่มเอ่ยเรียกคู่สนทนาแล้วพูดต่อ ที่เฮียบอกอยากมีแฟน ผมขอถามอะไรต่อจากนั้นหน่อยได้ไหม

     มันไม่ใช่คำถามแต่เป็นประโยคเกริ่นนำซึ่งค่อนข้างน่าสนใจ แจ๊สไม่ตอบด้วยเสียงแต่ใช้การยักคิ้วขึ้นแทน หนุ่มวิศวะหิ้วถุงพลาสติกยืนเอนสะโพกสอบพิงรั้วเหล็กหน้าบ้านรอฟังคำถาม ดวงตากลมเรียวยาวใสแจ๋วมองเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักเบื่อหน่ายจับจ้องที่ดวงหน้าคม พิจารณาเครื่องหน้าฆ่าเวลาน้องเรียบเรียงประโยค ตื่นเช้าใช้เรียวลิ้นดุนดันกระพุ้งแก้มตัวเองไปพลางคำนวณความเหมาะสมของคำถามในหัว คัดเลือกจากร้อยกว่าคำถามให้เหลือเพียงคำถามเดียวเท่านั้น

     คำถามที่คิดว่าโดนใจวัยโจ๋สมกับเป็นตื่นเช้าที่สุด..

     เสียเวลาไปกับการใจกากแต่ปากเก่งอยู่นานในที่สุดก็ได้ฤกษ์ได้ยามเอ่ยมันออกไปเสียที

     งั้น.. สนใจปะครับเด็กมัธยมถามแบบไม่มีที่มาที่ไปให้คู่สนทนาไปคิดเอาเองว่าเขาหมายถึงอะไร ลึกๆ ก็อยากด่าตัวเองเหมือนกัน

     คิดตั้งนานได้แค่นี้เหรอวะเนี่ย ห่วยแตกฉิบหายเลยเถอะ

     อะไรอะแจ๊สขมวดคิ้วเล็กๆ แน่นอนว่าคำถามแบบไร้ประธาน ไร้กริยา ไร้กรรมมารองรับต้องสร้างความมึนงงให้กับหนุ่มวิศวะไม่มากก็น้อย

     สนใจอะไรของมัน จู่ๆ ก็โพล่งมาไม่มีปี่มีขลุ่ย แล้วเขาควรตอบยังไงเหรอ

     เรียวปากหยักจิ๊ให้ตัวเองเบาๆ ว่าแล้วมันต้องพังไม่เป็นท่าแต่พูดออกไปแล้วก็ต้องสานต่อเจตจำนงให้จบ จะปล่อยทิ้งค้างเป็นไอ้คนใจกากใจป๊อดแบบนี้ไม่ได้ พวกไอ้จี๊ดรู้เขาโดนล้อตายเลยสิแบบนั้นน่ะ

     ตื่นเช้ารวบรวมความกล้าเป็นครั้งที่สอง สูดลมหายใจเข้าไปเต็มปอดแล้วพูดแบบชัดถ้อยชัดคำ

     สนใจผมไหม เดี๋ยวจะเป็นให้ แฟนน่ะ”

     เงียบสงัดเหมือนไม่มีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่ในหมู่บ้านนี้ เงียบจนถึงขั้นไม่ได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน หนุ่มวิศวะผู้มีถุงของกินคาวหวานในมือสมองหยุดทำงานไปชั่วขณะ เหมือนหุ่นยนต์ไม่มีแบตเตอร์รี่ไม่สามารถรับคำสั่งได้ แจ๊สทำตัวไม่ถูกเขาพูดไม่ออกและแสดงอากัปกิริยาอื่นไม่ได้เลยนอกจากการยืนมองหน้าอีกฝ่ายนิ่งๆปล่อยให้เวลามันไหลเอื่อยเหมือนสายน้ำ ตื่นเช้าเริ่มใจไม่ดีเท่าไหร่เพราะผลตอบรับกลับมามันเงียบเกินไปจนเขาเริ่มกลัว เด็กหนุ่มร้อนรนพยายามพูดแก้ตัวต่างๆ นานา

     เฮีย ผม คือแบบ—”

     ร่างสูงคร่อมเอ็มเอสเอ็กซ์ไว้อย่างนั้นแล้วมองตามแผ่นหลังพี่ชายเพื่อนสนิทเดินหายลับเข้าไปในบ้านสองชั้นพร้อมกับเอาหัวใจของเขาไปด้วย ทว่าก่อนจากกันคนพี่ที่เป็นฝ่ายล่าถอยได้ทิ้งประโยคราบเรียบหวังจะรักษาน้ำใจเด็กหนุ่มแต่หารู้ไม่ว่าคำพูดเหล่านั้นมันกลับทำให้สายแทงค์พับจีรู้สึกเฟลและใจเจ็บมากกว่าเดิม

     ถือว่าเมื่อกี้.. เฮียไม่ได้ยินที่เช้าพูดแล้วกันนะ

     ถือว่าไม่ได้ยินทั้งที่ได้ยินเต็มสองหู.. แบบนี้ก็ได้เหรอวะหมวย

     กลับมาตอบดิวะ แม่ง..


 

 

 

 

______________

ปล.คำแปลกๆคือภาษาถิ่นเพชรบุรีจย้า อิอิ

ฝากสกรีมในแท็ก #ดูงูที่ห้องเฮีย ในทวิตเตอร์ด้วยน้าค้าบ จุ้จุ้บบบบบบ

คอมเมนต์ให้กำลังใจ เย้อะๆ ด้วยน้าตัวเองงง

twitter : @jaylerqz

facebook : Jaylerqz

B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 414 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

286 ความคิดเห็น

  1. #279 withmaBL (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 เมษายน 2564 / 11:31
    อกหักดังเปาะมั้ยนี่
    #279
    0
  2. #256 forgetmenot224 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มีนาคม 2564 / 08:23
    อึ๋ยยยยยย ถึงขั้นตะบึงหนีแทบไม่ทันเลยเหรอเฮีย กลับมาก่อนนนนนนนนน
    #256
    0
  3. #241 Mareemintty (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 20:06
    ชอบนิยายของไรท์ทุกเรื่องเลยค่ะ ยิ่งเวลาคู่พระนางจีบกันแอ้วกันยิ่งโคตรเขิน ประหนึ่งไปนั่งดูเขาจีบกันจริงๆ
    #241
    0
  4. #207 binary_cd (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 19:09
    หมวยยลู๊กกก กลับมาก๊อนนนน
    #207
    0
  5. #198 thongda (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 18:41
    อ้าว อิพี่ กลับมาก๊อนนนน
    #198
    0
  6. #189 morirun_conan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 14:46
    เฮียยยยยยยยยยย
    #189
    0
  7. #166 piti345 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 12:21

    สงสารเช้าจังอ่ะ!!!
    เฮียคิดอีกทีสิเฮีย!!!
    #166
    0
  8. #145 cactus090 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 09:28
    อิเฮียยยยยยยยยยยยยยย
    #145
    0
  9. #125 pcy921 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 20:43
    เอ่าโดนเทเสยเรย

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 5 เมษายน 2563 / 20:47
    #125
    0
  10. #53 IninNutCham (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 22:50
    เจ็บจึกเลยย แงงงงงงงง
    #53
    0
  11. #45 space_NPW (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 14:18
    แง่งงงงเช้าเอ๊ยยยยยย
    #45
    0