You know that I won't stop until I make you mine #ดูงูที่ห้องเฮีย END (สนพ. B2S)

ตอนที่ 2 : #ดูงูที่ห้องเฮีย - 'Cause I know that I am yours and you are mine

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,873
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 521 ครั้ง
    31 มี.ค. 63

-นิยายเรื่องนี้คำหยาบและภาษาถิ่นค่อนข้างเยอะนะคะ ผู้ปกครองไม่ต้องให้คำแนะนำก็ได้แต่ต้องพิจารณาอ่านเพื่ออรรถรสเพียงเท่านั้น

 

'Cause I know that I am yours and you are mine


     เช้า :

     เสียงของผมขาดห้วงเมื่อมีเสียงเอะอะโวยวายดังขรมทันทีที่ไอ้จี๊ดเปิดประตู คิ้วเรียวพาดเหนือดวงตาคมขมวดเข้าหากันแล้วยืนอ้าปากค้างกับภาพตรงหน้าก่อนจะหันมองหน้าเพื่อนซี้หมายจะหาคนอึ้งไปด้วยกันแต่ทว่าไอ้จี๊ดกลับทำหน้านิ่งไม่รู้สึกรู้สา กลายเป็นว่ามีผมคนเดียวที่กำลังเอ๋อเหมือนหมา

     ไม่ให้เอ๋อได้ไงก็เหตุการณ์ตรงหน้าผมนี่มันเป็นเหตุการณ์ของผู้ชายตัวสูงชะลูดหน้าตี๋ตาชั้นเดียวโดนแม่จับแขนล็อคไว้หนึ่งข้างแล้วฟาดก้นด้วยไม้แขวนเสื้อสีแดงในมือ

     หมดสิ้นแล้วความเท่ที่ผมมโนเอาไว้ เฮียแจ๊สคนหล่อในโซเชียลหน้าตี๋ๆ คิ้วเข้มดูเป็นผู้ชายเย็นชาแต่ไหงมากระโดดโหยงเหยงวิ่งเป็นหนูติดจั่นหลบไม้แขวนเสื้อแม่แบบนี้ล่ะวะ

     ปกติ เฮียกูแม่งชอบขโมยขนมไอ้โบ้กิน เปิดตูดดูมึงก็จะเจอแต่รอยไม้แขวนเสื้อ

     “………”

     ไม้แขวนเสื้อในมือแม่ไอ้จี๊ดเกือบจะฟาดลงบนก้นเฮียแจ๊สอีกครั้ง แต่ทว่าการมาเยือนของผมสองคนเป็นเหมือนการยื้อเวลาประหารนักโทษจอมขโมยขนมไอ้โบ้หมาหน้าโง่ เพราะเมื่อประตูเปิดเสียงเอะอะก็เงียบลง มือคุณนายแจงชะงักค้างไม้แขวนเสื้ออยู่ห่างจากก้นร่างสูงไม่กี่เซน ทั้งคู่หันขวับกลับมามองผมสองคนด้วยดวงตาที่เบิกโพลง เฮียแจ๊สพยายามลืมตาให้โตแต่มันก็โตไปมากกว่านั้นไม่ได้แล้วแหละผมคิดว่างั้นนะ

     สวัสดีครับแม่จี๊ดจัดยกมือขึ้นมาไหว้คุณนายแจงที่พึ่งจะปั้นหน้ายิ้มแฉ่งพร้อมกับซ่อนไม้แขวนเสื้อไว้ข้างหลังอย่างไว อยากบอกว่าไม่ทันแล้วครับ ไม่ต้องซ่อน ผมเห็นหมดแล้ว

     หวัดดีครับน้าแจงผมยกมือไหว้เจ้าของบ้านบ้าง ชำเลืองมองหน้าเฮียแจ๊สที่เคยเห็นผ่านตาในเฟซบุ๊กเล็กน้อย

     อีกฝ่ายใส่กางเกงบอลสีแดงสดขาสั้นจัดโคตรจะตัดกันกับสีผิวที่โคตรขาว

     สวัสดีจ้ะน้องเช้า ลมอะไรหอบหนูมาถึงนี่ คิดถึงน้าใช่ไหมล่ะคุณนายแจงหรือน้าแจงเพื่อนแม่ผมพูดติดตลกก่อนจะแอบโยนไม้แขวนเสื้อทิ้งแล้วเดินเข้ามากอดผมตามประสาคนคุ้นเคย

     อะ แหะๆ ครับ คิดถึงน้าแจงครับผมพูดไปหัวเราะแห้งๆ ไป วาดแขนสวมกอดน้าแจงกลับแต่ตามองตามแผ่นหลังร่างสูงขาวจัดที่พึ่งจะเดินหายลับเข้าห้องนอนไปต่อหน้าต่อตา

     ขาขาวฉิบหาย

     ไอ้เช้ามันมาขอดูงูในห้องเฮียต่างหากล่ะแม่ไอ้จี๊ดพูดขึ้นก่อนจะคว้าตัวผมให้หลุดจากอ้อมกอดน้าแจง

     ครับ.. ผมมาดูขาไม่สิ.. ดูงูของเฮียแจ๊สน่ะครับ พอดีว่าผมอยากเลี้ยงงูสักตัวแต่ไม่ค่อยมีความรู้เท่าไหร่

     สบถก่นด่าตัวเองในใจสิบคำโดยประมาณ ขาของเฮียแจ๊สทำผมเสียอาการเฉยเลย

     อะไรวะนั่นน่ะ

     โชคดีที่น้าแจงไม่ได้เอะใจอะไรแถมยังทำหน้าสนอกสนใจกับสิ่งที่ผมพูดอีกต่างหาก

     อ๋ออ งั้นมาจ้ะ เดี๋ยวน้าพาไปเคาะห้องเรียกไอ้พี่มัน ส่วนจี๊ดไปตากผ้าให้แม่หน่อย ไปเลย

     ขอบคุณครับบ

     ผมวาดยิ้มหวานหยดแล้วขยิบตาให้ไอ้จี๊ดที่ทำหน้าซังกะตายเพราะโดนใช้ให้ไปตากผ้าก่อนจะก้าวฉับเดินตามหลังน้าแจงไปติดๆ

     เปลี่ยนตำแหน่งจากยืนหลบอยู่ด้านหลังเป็นมายืนข้างๆ ผู้หญิงหน้าตาใจดีเพื่อนสนิทแม่เมื่อพากันเดินมาหยุดอยู่หน้าห้องลูกชายคนโตของบ้าน น้าแจงเคาะประตูไม้เป็นจังหวะ เคาะอยู่หลายครั้งไม่นานนักเจ้าของห้องก็เปิดประตูแล้วเดินออกมาต้อนรับ

     สิ่งแรกที่ทำเมื่อประตูเปิดออกก็คือถือวิสาสะสอดส่องเข้าไปในห้องนอนเพื่อหาสิ่งมีชีวิตเลื้อยคลานไม่มีขาหรืองูบอลไพธอนของเฮียแจ๊ส ผมไม่ได้ฟังที่น้าแจงกับเฮียพูดคุยกันเท่าไหร่ จับใจความไม่ได้แต่รู้ตัวอีกทีผมก็เสนอหน้าเข้ามายืนหันหลังให้ประตูห้องที่ปิดสนิทเสียแล้ว

     ใช่ ตอนนี้ผมอยู่ในอาณาจักรของเฮียแจ๊ส

     ห้องนอนสี่เหลี่ยมขนาดกลางไม่เล็กไม่ใหญ่ ของตกแต่งน้อยชิ้นค่อนไปทางสไตล์มินิมอลอะไรพวกนั้น หน้าตู้มีเสื้อช็อปสีกรมท่าปักตราสถาบันและคณะเอาไว้ แต่ทว่าไอ้ของที่ทำผมอึ้งมาที่สุดก็คือกล่องอะคริลิคฝาล็อคแน่นหนาเจาะรูระบายอากาศประมาณสี่กล่องวางเรียงกันบนโต๊ะยาวติดผนัง ในนั้นมีงูอยู่กี่สายพันธุ์ไม่รู้แต่ผมคิดว่าไอ้ที่มีแน่น่ะคือบอลไพธอน เจ้าตัวน้อยที่ขดเป็นลูกบอลอยู่ในกล่องที่สองนั่นหรือเปล่านะ

     ตื่นเต้นว่ะ..

     แม่บอกว่าเช้าอยากดูงูเสียงทุ้มๆแต่ไพเราะน่าฟังพูดขึ้นปลุกให้ผมตื่นจากมนตร์สะกดของเจ้าก้อนกลมให้หันกลับมามองหน้าร่างสูง คิ้วเรียวเข้มเลิกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้าขึ้นลงเบาๆ พร้อมกับระบายยิ้มอย่างเป็นมิตรที่สุดเท่าที่เคยทำ

     ใช่ครับ ผมอยากดูงูแล้วก็อยากเลี้ยงมากๆ แต่ไม่ค่อยมีความรู้ ไอ้จี๊ดมันก็เลยแนะนำให้ผมมาหาเฮียน่ะครับผมพูดไปอย่างที่นึกและนั่นมันก็เป็นความจริง

     อืม โอเค มานี่สิเดี๋ยวจะอวดลูกชายให้ดูเฮียแจ๊สโยกศีรษะไปทางกล่องอะคริลิคก่อนจะยกยิ้มเล็กๆ ซึ่งมันค่อนข้างจะ น่ามอง

     ผิดกับเมื่อกี้เลยแฮะ

     ผมรีบก้าวขาเดินตามเฮียแจ๊สไปที่กองทัพเด็กๆ ไร้ขาหน้าตาแบ๊วมีกันทั้งหมดสี่ชีวิตและสามสายพันธุ์ เรียวปากอิ่มอ้าค้างหัวใจเต้นระทึกคึกโครมแบบบอกไม่ถูก อาการเหมือนตอนกำลังตกหลุมรักกับน้องนีลสาวมอต้นผมสั้นใส่คอซองเชียวล่ะ

     สวรรค์ของไอ้เช้าชัดๆเลย..

     ตัวนี้ชื่อแทร็กส์ น้องเป็นคอร์นสเนคตัวเล็กนิดเดียว มอร์ฟบลัดเรดเฮียแจ๊สเริ่มแนะนำลูกชายตัวแรกให้ผมได้ทำความรู้จักแต่ไม่ได้เปิดกล่องให้สัมผัสเพราะดูเหมือนว่าเจ้าตัวเล็กจะกำลังจัดการกับอาหารที่ผู้เป็นพ่อพึ่งจะป้อนให้หมาดๆ ผมชะโงกหน้าเข้าไปมองใกล้ๆชื่นชมความสวยงามไปพลางก่อนจะไปรู้จักกับตัวที่สอง

     น้องตัวที่สองก็ยังเป็นคอร์นสเนคชื่อเทิร์ฟ แต่เป็นมอร์ฟสโนวหรือลวดลายที่ไม่แสดงสีดำและสีแดง แต่จะสามารถเห็นสีเหลือง ชมพู เขียวและขาว เฮียแจ๊สแกแนะนำไปพูดติดตลกไปว่าตัวเองนั้นเริ่มเลี้ยงตั้งแต่อยู่ปีหนึ่งตอนนี้ปีสามแล้ว กลายเป็นคนติดโรคงูเป็นโรคที่คนเลี้ยงงูส่วนใหญ่ต้องเป็นกัน เรียกสั้นๆ ว่า โรคงอก มีน้องงูงอกออกมาเต็มไปหมด สีนั้นก็สวย สีนี้ก็อยากได้ ลายนั้นก็ชอบ ลายนู้นก็โดนใจ เยอะแยะไปหมดไม่ยอมหยุดสักทีจนน้าแจงต้องยื่นคำขาดว่าหากเลี้ยงเกินสี่ตัวจะถูกตัดเงินค่าขนม

     โหดจริงคนนี้

     ได้รู้จักกับงูน้อยไปแล้วสามตัว ไอ้ตัวที่สามเป็นแบล็ก คิงสเนคสีดำสนิทเพศเมียชื่อทริกส์ ในที่สุดก็มาถึงบอลไพธอนตัวอวบอ้วนสั้นป้อมหน้าตาดูโง่เง่าสมองน้อยเหมือนผมไม่มีผิด คราวนี้เฮียแจ๊สยอมเปิดฝากล่องอะคริลิคแล้วค่อยๆ ช้อนตัวเจ้าก้อนกลมออกมาให้ผมได้เชยชมแบบชัดๆ ยิ่งกว่าปรับความคมชัดของยูทูปเป็นหนึ่งพันแปดสิบเสียอีก

     งูหลามที่ข้ามน้ำข้ามทะเลมาจากทางฝั่งแอฟริกามีขนาดเล็กที่สุดในหมู่จำพวกงูหลาม ขดตัวเก็บหัวกับคอไม่ผงกหัวน้อยๆ ขึ้นมามองใครแม้กระทั่งพ่อมันเอง ผมไม่รู้ว่าตัวเองเผลอยิ้มตอนไหนแต่รู้ว่ากำลังเดินไปทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงข้างเฮียแจ๊ส สายตาจับจ้องอยู่ที่งูน้อยราวกับเด็กเจอเพื่อนใหม่ที่ถูกใจอยากจะเข้าไปสานสัมพันธ์ด้วย

     ตัวนี้ชื่อทราฟร่างสูงพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเฉกเช่นเดียวกับสายตาเรียวชั้นเดียวก่อนจะค่อยๆปล่อยน้องให้นอนขดอยู่บนหน้าขาแล้วพูดต่อ บอลไพธอนเลี้ยงง่ายนะเฮียว่า น้องรักสงบมาก แล้วก็ค่อนข้างจะเชื่องแต่ไม่ได้เชื่องขนาดหมาหรือแมว เค้าแค่ไม่ได้ดุร้าย

     ผมชำเลืองมองเครื่องหน้าเจ้าของห้องชั่วขณะแล้วรีบพยักหน้ารับเมื่อเฮียแจ๊สช้อนตาที่ดูไปดูมาเหมือนแมวขึ้นมามองผมกลับ อันที่จริงผมควรจะให้ความสนใจกับงูหลามบอลตัวอ้วนแต่ไม่รู้ทำไมถึงเลือกที่จะมองหน้าเฮียแทน ไม่รู้สิ มันบอกไม่ถูกว่าผมกำลังคิดถึงเรื่องอะไรอยู่ ไม่รู้ว่าอะไรมันน่าสนใจมากกว่ากันระหว่างงู กับใบหน้าหล่อตี๋แต่ถ้าเป็นผู้หญิงผมสาบานได้เลยจะแอบเรียกลับหลังว่า

     น้องหมวย

     เฮียแจ๊ส.. น่ารักดี

     แล้วก่อนหน้านี้ เช้าเคยเลี้ยงอะไรมาก่อนหรือเปล่า

     อ่า คือ.. เลี้ยง.. ปลาทองครับ ชื่อสมโชค

     รู้สึกอายขึ้นมาดื้อๆ เมื่อต้องพูดชื่อปลาทองเพื่อนรัก แต่โชคดีแต้มบุญเยอะเพราะเฮียแจ๊สแกไม่ได้ขำ แกคงจะเข้าใจว่าสัตว์เลี้ยงทุกตัวมันต้องมีชื่อแม้ว่าชื่อนั้นจะโง่เง่าเต่าตุ่นก็เถอะนะ

     ผมขอจับได้ปะครับ งูน่ะ

     ได้ดิ เอาเลย

     เฮียแจ๊สใจดียิ้มรับยอมให้ผมยื่นมือไปลูบลำตัวงูน้อยบนหน้าขาขาวๆอย่างเบามือ เอาจริงเลยนะขอสารภาพตามสไตล์ผู้ชายแมนๆ เตะบอล ผมไม่ได้มองงูเลยสักนิดหลุดโฟกัสไปไกลมาก ไอ้สายตาไม่รักดีมันมองทะลุงูหลามตัวอ้วนไปสบเข้ากับผิวกายขาวผุดผ่องดุจน้ำนมก็ไม่ปาน กางเกงบอลสีแดงสดเลิกสูงขึ้นมากกว่าตอนยืนทำเอาหัวใจผมเต้นไม่เป็นส่ำ อยากคัดคำว่าขาขาวลงหน้าสมุดสักร้อยคำให้สาแก่ใจ

     คุณพระคุณเจ้า เกิดมาผมไม่เคยเจอใครขาวแล้วผิวดีขนาดนี้มาก่อนเลยให้ตายเหอะว่ะ

     เราสองคนนั่งคุยกันไปเรื่อยเปื่อยเกี่ยวกับงูบ้างชีวิตประจำวันบ้าง แม้หัวใจจะคิดอกุศลกับเรียวขาพี่ชายเพื่อนสนิทตัวเองแต่ผมก็ต้องเก็บอาการเอาไว้กระทั่งแหงนหน้ามองนาฬิกาบนผนังห้องนอนก่อนจะพบว่ามันเกือบหกโมงเย็นเสียแล้วจึงต้องขอตัวกลับบ้านก่อนที่แม่จะโทรมาด่าจนหูหนวกหูบอดกันไปข้าง

     ผม.. กลับก่อนดีกว่าครับ

     มาอีกได้นะช่วงนี้เฮียปิดเทอมน่ะ คงอยู่บ้านบ่อยขึ้น

     เฮียแจ๊สแกก็ยังเป็นคนใจดีมีเมตตาอุตส่าห์เอางูไปเก็บใส่กล่องแล้วเดินมาเปิดรั้วส่งผมถึงหน้าบ้าน ร่างสูงวาดแขนวางพาดรั้วเหล็กสีขาวแล้ววางคางเกยแขนตัวเองอีกทีพลางยักคิ้ว เรียวปากหยักลึกกระตุกยิ้มเล็กๆ ที่มุมปากอิ่มสีส้มอมชมพูดูสุขภาพดี

     โคตรน่ารักเลยเนอะ

     อ๋อครับ ขอบคุณครับผมที่ไม่รู้จะพูดอะไรก็ได้แต่พูดคำว่าขอบคุณโง่ๆออกไป

     ขี่รถดีๆ ล่ะ ไว้เจอกัน

     อ่า.. ครับ

     ผมขานรับเฮียแจ๊สอีกครั้ง บทสนทนาของเราทั้งสองคนจบลงตรงหน้าบ้านเพราะเมื่อพูดเสร็จอีกฝ่ายก็ปิดรั้วแล้วหมุนตัวทำท่าจะเดินกลับเข้าบ้านไป ผมมองตามแผ่นหลังกว้างอย่างลังเลและคิดไม่ตก

     ไม่ได้อยากให้เราหยุดคุยกันเพียงเท่านี้ รู้สึกอยากคุยไปเรื่อยๆ ไม่มีจุดสิ้นสุด อาจจะเป็นเพราะเฮียแจ๊สแม่งโคตรจะใจดีแล้วก็มีความรู้เรื่องงูเยอะก็ได้มั้ง

     คงจะอย่างนั้นแหละว่ะ

     เฮียแจ๊ส! เดี๋ยวครับ!” ลั่นโพล่งเรียกรั้งพี่ชายเพื่อนสนิทเอาไว้ให้หยุดเดิน เจ้าของชื่อชะงักเท้าเล็กน้อยก่อนจะเอี้ยวตัวกลับมามอง แววตามีแต่ความสงสัยใคร่รู้

     ว่า มีไรเฮียแจ๊สเดินกลับมายืนเผชิญหน้ากับผมอีกครั้งแต่ครานี้มีรั้วเหล็กกั้นกลางระหว่างเราสองคน

     เรียกเขามาแล้วก็ดันเอ๋อคิดหาคำพูดไม่ออก แถมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเรียกทำไม ผมยกมือขึ้นมาเกาท้ายทอยตัวเองเบาๆ ตากลอกมองซ้ายทีขวาทีประมาณห้าวินาทีในที่สุดสมองอันน้อยนิดก็คิดประดิษฐ์ประโยคขึ้นมาได้หนึ่งประโยคถ้วนแต่ทำคนพูดอย่างผมรับดาเมจสะท้อนกลับเต็มๆ

     เช้า มีไรปะ—”

     ผมขอไลน์เฮียหน่อยได้ปะ?”

     เวร.. ขอไปทำแมวอะไรวะไอ้เช้า!


 

 

 

 

______________

ปล.คำแปลกๆคือภาษาถิ่นเพชรบุรีจย้า อิอิ

ฝากสกรีมในแท็ก #ดูงูที่ห้องเฮีย ในทวิตเตอร์ด้วยน้าค้าบ จุ้จุ้บบบบบบ

คอมเมนต์ให้กำลังใจ เย้อะๆ ด้วยน้าตัวเองงง

twitter : @jaylerqz

facebook : Jaylerqz



B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 521 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

286 ความคิดเห็น

  1. #242 Wanisa2020 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 22:06
    อีดิฉันผู้ยังคงงงอยู่ว่าพวกเขาโผอะไรกัน เเต่ตอนนี้ถึงกับอ๋อเลยค่ะ งืมมมเเต่ก็ไม่เเน่ มีใครจะบอกเราหน่อยได้มั้ยคะว่าเค้าโผอะไรกันคะ
    #242
    0
  2. #235 tarun_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กันยายน 2563 / 22:07
    รวยมากกก เลี้ยงคิงหมดเลย น้องบอลอีก รวยยยย
    #235
    0
  3. #220 ฺฺBerlin (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 18:52
    ได้ยินคำว่างูละก็คิดดีๆม่ได้เลยยยยยย
    #220
    0
  4. #163 piti345 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 07:38

    เริ่มแล้ว...เข้าใจเย็นนะใจเย็นเด่วงูตื่น!!5555
    #163
    0
  5. #156 NACHI1743 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 22:42
    ดูท่างูดจะขาว เอ้ยงูตะน่ารักมาก
    จ้องไม่วางตาเลยหื้มมมม55555
    #156
    0
  6. #143 cactus090 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 09:08
    โอ้ยยยยใจเย็นลูกท่องไว้ยุบหนอพองหนอขาขาวมากเลยหนอ
    #143
    0
  7. #123 pcy921 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 18:13
    แจ่มมากอยากได้ หมายถึงงูค่ะ
    #123
    0
  8. #103 nutwu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 21:06
    เป็นนิยายที่น่ารักมากกกกก
    #103
    0
  9. #83 SandSeaSun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 08:29
    ขาขาวๆเนียนนี่ แพ้เรยยยยย
    #83
    0
  10. #50 IninNutCham (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 22:28
    เพราะแพ้ของขาวก็เลยเบลออ่ะเนอะ 5555
    #50
    0
  11. #30 Parneramyz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 22:18
    เข้าใจอารมณ์เช้าเลย คนแพ้ของขาวคือกันน
    #30
    0
  12. #23 My.SireN (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 20:26
    ตายแล้ววววววว
    #23
    0