R e w r i t e - God daddy ! #ทูนหัวของหนู [ END ]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 576,685 Views

  • 4,263 Comments

  • 14,601 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    23,145

    Overall
    576,685

ตอนที่ 35 : #ทูนหัวของหนู [ Remember ] R e w r i t e

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29900
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2142 ครั้ง
    20 ก.พ. 62


นิยายเรื่องนี้คำหยาบค่อนข้างเยอะนะคะ

 

 

#ทูนหัวของหนู [ Remember ]

 

 

 

 

 

 

     เช้าตรู่วันอังคารวันที่สองหนุ่มต้องเตรียมตัวเก็บของใส่กระเป๋าแล้วขับรถกลับกรุงเทพมหานครถิ่นฐานที่ตั้งของคอนโดและมหาลัยJL จะกลับเลทสักวันแต่ก็ต้องล้มเลิกความคิดรีบกลับกรุงเทพให้ไวเพราะคริสมีเรียนและพรีเซ้นท์งานกระทันหันจนตั้งตัวไม่ทันตอนสิบโมงเช้าแต่คนพี่มีเรียนช่วงบ่ายลากยาวไปจนถึงห้าโมงเย็น คิดแล้วก็เหนื่อยไม่น้อย เมื่อคืนกว่าจะได้หลับได้นอนก็มืดค่ำดึกดื่นเพราะหนุ่มวิศวะมืออักเสบเอาแต่งอแงอ้อนน้องไม่หยุดหย่อน ร้อนให้เด็กนิเทศต้องหาข้าวหายาให้กินต่อด้วยทายาที่มือ แค่นั้นยังไม่พอ ต้องนอนกล่อมไอ้ลูกสิงโตขี้อ้อนที่กอดเอวเขาไว้แน่นไม่ให้ลุกไปไหนจนเที่ยงคืนครึ่ง พ่อคุณหลับแล้วนั่นแหละถึงจะปลีกตัวออกมาหาข้าวกินได้

 

 

 

     ที่ต้องกินข้าวเที่ยงคืนเพราะทนหิวไม่ไหว แสบท้องไปหมด ยังไม่ได้กินข้าวตั้งแต่เช้าแล้ว..

 

 

 

แม่ หนูกลับแล้วนะ

 

 

จ้ะ ขับรถขับรากันดีๆนะลูก เช้าๆแบบนี้รถเยอะเหมือนกัน ถึงบ้านแล้วโทรมาบอกแม่ด้วยนะคริส

 

 

รับทราบครับหนูไปนะ รักแม่ครับบ

 

 

 

     เพลิงสิงยืนระบายยิ้มน้อยๆมองสองแม่ลูกกอดกันกลมแล้วหอมแก้มกันไปหลายทีจนหนำใจแล้วจึงจะผละออก หนุ่มวิศวะยกมือไหว้ว่าที่แม่ยายก่อนจากอีกครั้ง

ผมกลับแล้วนะครับแม่ ฝากขอบคุณพ่อด้วยครับ ไว้มีโอกาสผมจะพาน้องมาหาพ่อกับแม่บ่อยๆครับ

 

 

จะมาเมื่อไหร่โทรบอก แม่จะได้เตรียมห้องหับที่หลับที่นอนไว้ให้ ไปดีมาดีจ้ะ ดูแลน้องให้แม่ด้วยนะเพลิง

 

 

ครับแม่

     ดูแลเท่าชีวิตอยู่แล้วครับ

 

 

 

 

 

……

 

 

 

 

 

 

      สปอร์ตคาร์คันสีขาวเปื้อนฝุ่นผงตามท้องถนนขับเคลื่อนด้วยความเร็วตามมาตรฐานมุ่งตรงกลับกรุงเทพอย่างเร่งด่วนโดยมีหนุ่มวิศวะเจ้าของรถนั่งอยู่หลังพวงมาลัย มือจับเกียร์รถไว้หนึ่งข้างพลางหันหน้ามองเด็กน้อยที่หลับคอพับอยู่บนเบาะผู้โดยสารข้างกายคนขับ

 

 

 

     คริสหลับตั้งแต่ขึ้นรถขับออกมาจากบ้าน หลับมาตลอดทางไม่หือไม่อือไม่ตื่นมางอแงหิวข้าวหรืออยากเข้าห้องน้ำแต่อย่างใด คนพี่จึงขับรถต่อไปไม่ปลุกน้อง

 

 

 

     หิวเมื่อไหร่ไอ้ตัวดีมันก็ตื่นขึ้นมาอ้อนเขาเองแหละ

 

 

 

     การจราจรในตอนเช้าของชลบุรีไม่แออัดขัดใจทำให้หงุดหงิดนัก ถนนใหญ่สายหลักที่เลือกใช้แทบจะเรียกได้ว่าโล่งเพราะมีรถประปรายเท่านั้น การเดินทางจากชลบุรีเพื่อกลับกรุงเทพจึงใช้เวลาไม่ถึงสองชั่วโมงด้วยซ้ำไป แต่จะว่าก็ว่าเถอะนะ ไอ้คนข้างๆมันก็หลับเป็นตายไม่ตื่นจริงๆ ขนาดขับรถเลี้ยวเข้ามาจอดในลานจอดรถชั้นใต้ดินของคอนโดแล้ว ดับเครื่องยนต์ก็แล้วมันก็ไม่ตื่น

 

 

 

     ชอบบ่นว่าเขาหลับลึก ตัวเองไม่ลึกเลยมั้ง.. ครั้งที่ไปบางกลอยนั่นก็หลับสนิทจนต้องอุ้มลงจากกระบะรถ

     ไอ้อ้วนเอ้ย ฟาดก้นแม่ง

 

 

 

     ไม่ใช่เพียงแค่คิดเพราะหนุ่มวิศวะมือไวใจเร็วฟาดก้นเด็กนิเทศที่เอนเบาะขยับตัวนอนตะแคงส่งเสียงงึมงำครางฮือในลำคอ มือหนาตีกระทบก้นนิ่มใต้กางเกงยีนส์เข้ารูปแรงๆทำเอาคนนอนฝันหวานสะดุ้งโหยงรีบพลิกตัวหันกลับมามองคนพี่พร้อมกับถลึงตาใส่

 

 

 

     จากง่วงๆเปลี่ยนเป็นตาสว่างฉับพลันเพราะปวดก้น อยากทุบหน้าคืนสักทีเพื่อเป็นการแก้แค้น ชอบตีจริงๆก้นคนอื่นเขาเนี่ย ก้นตัวเองไม่มีให้ตีหรือไงวะไอ้คนขี้โกงแล้วนี่ถึงคอนโดตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่มีการปลุกกันเลย ปล่อยให้นอนเอกเขนกบนเบาะฝันหวานเยิ้มอยู่ได้ตั้งนานสองนาน

 

 

 

     ตบตีและบ่นหนุ่มวิศวะหน้ามึนที่ไม่รู้ร้อนรู้หนาวตั้งแต่บนรถจนถึงห้องนอน เพลิงสิงโยนกระเป๋าเป้ที่หิ้วมาเองทั้งหมดลงบนเตียงกว้างแล้วคว้ารีโมทมาเปิดเครื่องปรับอากาศในทันทีเพราะตอนนี้เหงื่อออกชุ่มหลังหมดแล้ว ไอ้อ้วนนั่นก็เอาแต่บ่นๆๆ บ่นจนหูชา จะแย่งกระเป๋าในมือเขาไปถือให้ได้

 

 

 

     ให้เดินสบายๆดันไม่ชอบอีก แปลกคน

 

 

 

 

     และเมื่อเครื่องปรับอากาศเริ่มทำงานเพลิงสิงจึงทิ้งตัวนอนคว่ำหน้าบนเตียงกว้างเพื่อหลับตาพักเอาแรงสักหน่อย อีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าเขาต้องกลับไปทำหน้าที่นักศึกษาเหมือนเดิมหลังจากลาไปบ้านคริสมาหนึ่งวันก็คือเมื่อวาน เอาเข้าจริงที่ได้ไปเจอครอบครัวของน้องก็ไม่มีอะไรมากเลย ไม่ได้กังวลขนาดนั้น แต่เจอพ่อตาขี้แกล้งเข้าไปก็แสบๆคันๆอยู่เหมือนกัน ส่วนแม่ยายน่ารักมาก ไม่แปลกใจหรอกว่าทำไมลูกชายถึงน่ารักน่าเอ็นดูขนาดนี้ ก็ดูแม่พิมพ์สิ

 

 

 

     เป็นอีกครั้งที่ความง่วงมันหายวับไปกับตาเมื่อขึ้นมายืนจังก้าอยู่กลางห้อง หาวจะเป็นจะตายเมื่อกี้ตอนนี้ไม่รู้สึกแล้ว แต่คนที่ไม่แสดงอาการง่วงงุนกลับเดินเข้าห้องแล้วนอนคว่ำซุกหน้าลงกับหมอนหลับสนิทอยู่บนเตียง รองเท้าก็ยังไม่ได้ถอดด้วยนะนั่น

 

 

 

     เหมือนมันเป็นความเคยชินไปแล้วกับการดูแลอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้า คริสเดินเข้าห้องนอนที่ประตูเปิดกว้างทิ้งเอาไว้แล้วนั่งลงบนเตียงเพื่อส่งมือไปถอดสนีกเกอร์สีขาวออกจากเท้าของคนพี่ทั้งสองข้างตามด้วยถุงเท้าข้อสั้น เด็กนิเทศหยิบถุงเท้าโยนใส่ตะกร้าและเดินถือรองเท้าออกมาวางไว้บนชั้นใส่รองเท้าสำรองหน้าห้องนอน พลางเงยมองนาฬิกาบนผนังห้องก่อนจะพบว่ามันเหลือไม่กี่ชั่วโมงจริงๆจึงรีบทำงานบ้านแล้วรีบไปอาบน้ำเตรียมตัวเข้าเรียน

 

 

 

     เหตุการณ์เหมือนเดจาวู แต่มันก็.. เป็นแบบนี้อยู่ตลอดนั่นแหละ ไม่เคยเบื่อหรอกที่ต้องมาทำงานบ้าน ดูแลคุณชายเขาแทบจะทุกฝีก้าว เพราะเรื่องจริงที่รู้กันอยู่คือไม่ใช่แค่เขาที่ดูแลเฮียเพลิง แต่เฮียเพลิงเองก็ดูแลเขาเหมือนกัน แค่วิธีการดูแลต่างกันเล็กน้อยเท่านั้นเอง..

 

 

 

 

 

…….

 

 

 

 

          นับนิ้วดูแล้วว่าตั้งแต่กลับมาจากชลบุรีตอนถึงตอนนี้ระยะเวลามันก็ผ่านไปร่วมหลายอาทิตย์แล้ว แต่การดำเนินชีวิตของหนุ่มวิศวะไฟฟ้ากับเด็กนิเทศภาพยนต์ยังคงเป็นไปอย่างเรียบง่ายไม่หวือหวา เป็นเหมือนเดิมทุกอย่าง เช่น ตอนเช้ามาเรียนด้วยกัน ตอนเที่ยงไปกินข้าวด้วยกัน ตกเย็นกลับคอนโดด้วยกัน เที่ยวบ้างประปรายในวันหยุด ออกงานสังคมกับคนพี่บ้างเป็นบางครั้ง หรือบางทีก็ต้องนั่งแพ็คของส่งลูกค้าเองทั้งหมดเพราะพ่อคุณเขาขี้เกียจทำ แต่ช่วงนี้ก็มีอะไรแปลกๆเพิ่มมาอีกนิดคือเฮียเพลิงหายตัวบ่อย หายไปไหนก็ไม่รู้แล้วก็ดูเหมือนจะมีลับลมคมในไม่น้อย

 

 

 

     แอบไปทำอะไรไม่ดีมาอีกแล้วหรือเปล่าวะ

 

 

 

ไอ้คริส มึงว่ากูซื้อเอ็มสแลซดีปะ?”

     อัครภัทรเพื่อนยากยื่นโทรศัพท์เครื่องที่สามของเดือนนี้มาจ่อตรงหน้าคริส

 

 

 

     ตากลมมองพาหนะสีดำแซมน้ำเงินบนจอสมาร์ทโฟนสักพักก่อนจะมีความรู้สึกสนใจเนเก็ดไบก์เช่นเดียวกันกับเพื่อนซี้

เออ สวยดีว่ะ เท่าไหร่วะนั่น

 

 

แปดหมื่นเก้ามั้งถ้าผ่อนก็เกือบแสนแหละ แต่กูว่าจะซื้อเงินสดไปเลย มึงคิดว่าไง?”

 

 

ก็ดีว่ะ แต่แพงฉิบหายเลย

 

 

ถุย รถผัวมึงแพงกว่าของกูหลายเท่าเถอะ

 

 

เอ้า.. กูไม่รู้ปะวะว่ารถเฮียเพลิงกี่บาท

 

 

เจ็ดแสนเจ็ด

 

 

 

     คริสแทบจะร้องห้ะออกมาให้เสียงดังลั่นห้องแต่ทว่าตะครุบปากตัวเองไว้ทัน ไม่งั้นโดนอาจารย์ไล่ออกไปนั่งเป็นหมาหงอยหน้าห้องเรียนเป็นแน่

 

 

 

     เวรเอ้ย.. กูเป็นสก๊อยซ้อนท้ายรถคันละเกือบล้านมาเกือบปีแล้วเหรอวะ

     ขอออกตัวก่อนว่าไม่เคยใส่ใจกับยี่ห้อรถของเฮียเพลิงมาก่อนเลย รู้แค่เป็นบิ๊กไบค์ อีกคันเป็นบีเอ็มดับบลิวที่พอจะรู้ราคาอยู่บ้าง ก็สามล้านนิดๆ..

 

 

 

เป็นไง ราคาดูคาติเฮียเพลิงอะเอามาซื้อเอ็มสแลซกูได้แปดคัน

 

 

ไอ้เชี่ย.. ทำไมแพงขนาดนั้นวะ

 

 

โหย ถ้าคนมีตังค์เค้าก็ไม่คิดว่ามันแพงหรอกเว้ย

 

 

เออว่ะ กูลืมคิดไป

     คริสพยักหน้าเห็นด้วย

 

 

 

     ก็บีเอ็มคันละสามล้านพ่อคุณพ่อทูนหัวยังซื้อมาได้ กะอีแค่บิ๊กไบค์คันละเจ็ดแสนทำไมพ่อเขาจะซื้อมาไม่ได้

     อยากรวยได้ครึ่งของเฮียเพลิงแฮะ อยากขี่บิ๊กไบค์บ้าง คงจะเท่น่าดูเลย

 

 

     แต่ตอนนี้ไม่มีปัญญา ขี่ฟีโน่ไปก่อนแล้วกันนะคริส แหะๆ

 

 

 

     สองเกลอนั่งคุยกันเพลินปากจนกระทั่งวิชาสุดท้ายของวันนี้จบลงตอนบ่ายสี่โมงเย็น อาจารย์ประจำวิชาหิ้วกระเป๋าหนังงูแล้วเดินสะบัดบ็อบออกจากห้องไปเป็นที่เรียบร้อย นักศึกษาหลายชีวิตในห้องเรียนสี่เหลี่ยมกว้างๆพลางถอนหายใจออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

 

 

 

     จะไม่ให้ถอนหายใจได้ยังไงก็ในเมื่อพึ่งสอบมิดเทอมไปไม่ทันไร ไฟนอลแม่งก็ตามตูดมาติดๆไม่เว้นให้พักหายใจบ้างเลย

 

 

 

     มือขาวป้อมเกาหัวตัวเองเบาๆก่อนจะก้มหน้าก้มตาเก็บของใส่กระเป๋าแล้วเตรียมกลับบ้านเหมือนกับเพื่อนคนอื่นๆ แต่ทว่าเสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ทโฟนในกระเป๋ากางเกงสแล็คดังขึ้นเสียก่อนจึงต้องละมือที่กำลังหยิบสมุด เปลี่ยนเป็นล้วงเข้ากระเป๋ากางเกงเพื่อหยิบเอาโทรศัพท์ออกมาดู

 

 

 

สัมมีจ๋า

กูอยู่สนามบาสใหญ่  16:15

ซื้อน้ำมาด้วย 

อย่าช้า คอแห้ง.  16:16

 

P’pee Swag

จ้าพ่อ รอแปบจ้า

16:19  บ่าวกำลังเก็บของใส่กระเป๋าอยู่จ้า เดี๋ยวซื้อน้ำไปให้นะจ้ะ

 

 

 

 

     คริสกลอกตามองบนก่อนจะเก็บโทรศัพท์แล้วรูดซิปกระเป๋าเป้ก่อนจะสะพายขึ้นบ่า หันไปร่ำลาอาลัยกับไอ้เพื่อนตัวดีอยู่สามวิแล้วก็พาตัวเองเดินทอดน่องออกมาจากห้องเรียนอันแสนห่อเหี่ยวแต่เย็นมากเพราะมีพัดลมติดอยู่ทุกทิศทุกทาง เด็กหนุ่มเตะกรวด หิน ดิน ทราย ตามทางเดินด้วยความเซ็งจัดกับข้อความที่ได้รับเมื่อสักครู่

 

 

 

     ไอ้เรารึก็หวังว่าเฮียเพลิงจะคิดถึงจนทนไม่ไหวถึงขั้นไลน์มาตาม แต่ก็เปล่าพ่อไลน์มาสั่งให้ซื้อน้ำไปให้ด้วยเพราะตอนนี้คาดว่าจะเล่นบาสอยู่กับพวกชาวแก๊งแล้วกระหายน้ำอย่างหนักเหมือนอยู่กลางทะเลทราย

 

 

 

     โว้ะ แล้วใครบอกให้ไปเล่นวะ เล่นเองไม่มีปัญญาไปซื้อเองก็ไม่ต้องกินเซ่ ไม่ซื้อให้หรอกเว้ย!

 

 

 

น้ำเปล่าสองขวด สามสิบบาทค่า

     โอเค ล้อเล่น ไม่ซื้อก็โดนตบหัวพุ่งสิ..

 

 

นี่ครับ

 

 

เงินทอนยี่สิบบาทค่ะ ขอบคุณนะคะ

 

 

 

     ซื้อขายกันเสร็จสรรพพร้อมรับแบงค์ยี่สิบที่เป็นเงินทอนกลับมาเข้ากระเป๋า คนตัวขาวก็เริ่มมุ่งหน้าเดินตรงไปทางสนามบาสใหญ่อย่างไม่รีรอ ไม่ใช่เพราะกลัวโดนตบหัวแต่เพราะหัวคนที่รออยู่จะหิวน้ำตายเสียก่อน

 

 

 

     มือถือขวดน้ำแล้วกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าเขตของสนามบาส แต่แล้วก็ต้องเกาหัวอีกครั้งเมื่อในสนามไม่ได้มีแค่เด็กวิศวะที่กำลังเล่นบาสกันอย่างเมามันส์ แต่ดันมีผู้หญิงมากมายนั่งส่งเสียงเชียร์กรี๊ดกร๊าดกันชนิดที่ว่าติดขอบสนามเลยทีเดียว แล้วจะไม่หงุดหงิดหรอกถ้าไอ้เสียงกรี๊ดที่ว่านั่นมันไม่กรี๊ดไปด้วยเรียกชื่อเฮดว้ากวิศวะไปด้วยน่ะ

 

 

 

พี่เพลิงงงงงง!! กรี๊ดดดดดดดด!!”

 

สู้เขาค่ะพี่หนูเชียร์อยู่ค่า!!”

 

พี่เพลิงหล่อมากกกก อ๊ายยยย!!”

 

 

 

     แอบลอบถอนหายใจอย่างอดไม่ได้เพราะถึงจะเป็นคนที่เข้าอกเข้าใจคนพี่ในทุกเรื่อง แต่ไอ้อาการหึงหวงเล็กน้อยนั่นมันก็มีอยู่ในตัวเด็กนิเทศคนนี้เหมือนกัน หนุ่มวิศวะเล่นบาสกับเพื่อนฝูงอย่างเอาเป็นเอาตาย พลันสายตาคมเหลือบไปเห็นเด็กน้อยตัวขาวอวบอิ่มในนชุดนิสิตยืนหันหลังทำท่าเหมือนจะเดินออกไปจึงทิ้งทีมบาสที่แบ่งเป็นสองฝั่งไว้ข้างหลัง แล้ววิ่งออกมาจากสนาม สร้างความงุนงงให้กับกองเชียร์และเพื่อนร่วมทีมได้ไม่น้อย

 

 

 

มันไปไหนของมันวะ..”  เลข

 

ไม่รู้ดิ่ หาเมียมั้ง เมื่อกี้เห็นไลน์ตามอยู่”  เดรก

 

 

เออ เล่นต่อเหอะ ปล่อยมันพลอดรักกับเมียไป”  บอม

 

 

 

     คริสถือขวดน้ำไว้ไม่ปล่อยและเลือกที่จะหันหลังเดินออกมารอคนพี่นอกสนามแทน ไม่อยากขึ้นไปนั่งบนแสตนเพราะมันอึดอัด มีแต่ผู้หญิงกับผู้ชายตัวเล็กน่ารักนั่งเชียร์กันเต็มแสตน เขาไม่ใช่คนตัวเล็กกะทัดรัดอะไร ส่วนสูงก็ตามมาตรฐานชายไทยคือร้อยเจ็ดสิบหกแต่แค่ตอนอยู่กับเฮียเพลิงที่สูงกว่ากันหลายเซนมันเลยดูเป็นคนตัวเล็กตัวน้อย

 

 

 

     แต่ขายังไม่ทันได้ก้าวออกจากเขตสนามบาสไหล่เล็กก็โดนรั้งไว้จากทางด้านหลังก่อนจะพลิกตัวเขาให้หันกลับมาเผชิญหน้ากับอีกฝ่าย ตากลมใสกะพริบถี่ๆสบมองผู้ชายหัวเกรียนตัวสูงโย่งแถมใส่ช็อปสีแดงเลือดหมู หน้าหล่อๆพรมไปด้วยหยาดเหงื่อจนอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นไปเช็ดให้

 

 

 

มึงจะไปไหน?”

 

 

เดินออกมารอข้างนอก ข้างในคนเยอะ หนูไม่มีที่นั่งเลย

 

 

เหรอ

 

 

อือฮึ แล้วหิวน้ำมั้ย อะ หนูซื้อมาให้ล— !!”

 

 

 

     ตากลมสวยเบิกกว้างโตเหมือนไข่ห่านด้วยความตกใจเมื่อโดนอีกฝ่ายจู่โจมโดยการส่งสองมือมากุมแก้มยุ้ยเอาไว้แล้วกดจมูกสูดดมกลิ่นหอมหวนเฉพาะกายของเด็กนิเทศไปฟอดใหญ่ เพลิงสิงไม่รู้และไม่สนใจว่าการกระทำของตัวเองมันเรียกเสียงโหยหวนในใจของเหล่ามนุษย์หญิงชายน้อยใหญ่บนแสตนได้มากแค่ไหน แต่คนโดนหอมแก้มกลับหน้าแดงปลั่งยิ่งกว่าลูกมะเขือเทศ สองมือผลักอกคนพี่ระวิงแต่ก็ไม่มีทีท่าว่าอีกฝ่ายจะปล่อย ปลายจมูกโด่งสันคลอเคลียพวงแก้มกลมใสเนิ่นนานก่อนจะผละออกช้าๆ แต่ก็ยังไม่วายขโมยหอมไปอีกหนึ่งทีเล่นเอาเด็กหนุ่มอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี

 

 

 

ชื่นใจ

 

 

ไอ้เฮียปล่อยเลยจะกลับบ้านแล้ว!”

 

 

เขินอะไรแค่โดนผัวหอมแก้ม

 

 

 

     โดนหอมน่ะไม่เขิน แต่จะมาโดนหอมต่อหน้าคนเป็นสิบไม่ได้โว้ยกูไม่ได้หน้าด้านเหมือนมึ๊ง!

     ฮืออออ แม่จ๋า ช่วยพีด้วย เอฟซีเฮียเพลิงมองหน้าพีเป็นตาเดียวแล้ว …

 

 

 

กลับบ้านเดี๋ยวนี้เลย..”

     เสียงใสพูดลอดไรฟันพร้อมกับลากแขนของอีกฝ่ายให้เดินตามออกมานอกสนาม

 

 

“55 เออ แต่กูขอแวะไปอู่พี่ครามแปบนะ

     เพลิงสิงว่าพลางหยิบขวดน้ำเปล่าที่น้องยื่นให้มากระดกอยู่หลายอึกก่อนจะส่งคืน

 

 

ไปทำไม?”

 

 

ไปเอาของ มึงรออยู่นี่แหละเดี๋ยวกูมา

 

 

ไม่เอา ก็ไปด้วยกันสิเฮีย

 

 

บอกให้รออยู่นี่ อย่าดื้อ

 

 

 

     เด็กน้อยโดนดุตวัดหางตามองคนพี่ก่อนจะบึนปากแล้วหันหน้าหนีด้วยความไม่พอใจ เฮียเพลิงจะหนีเขาไปไหนอีกแล้วไง ถ้าไปอู่จริงทำไมต้องให้รออยู่ที่นี่ ทำไมไม่ยอมไปด้วยกัน แล้วพักหลังมานี่ไปไหนมาไหนไม่เคยบอกเคยกล่าว ปล่อยให้นั่งรอตลอดเลย

 

 

 

     หนุ่มวิศวะสบมองใบหน้าพริ้มเพราฉายความไม่พอใจแต่ก็ไม่ได้โอ๋หรือง้อน้องเหมือนครั้งก่อนที่ผ่านมา เพลิงสิงเลือกจะเมินแล้วเดินหนีคนตัวขาวเพื่อไปยังบิ๊กไบค์สีแดงสดที่จอดนิ่งอยู่ข้างสนามบาส คริสหันกลับไปมองคนพี่อีกครั้ง แม้คิ้วเรียวจะขมวดแสดงความไม่พออกพอใจมากแค่ไหน แต่ทว่าในใจกลับตรงกันข้าม

 

 

 

     มันสั่นไหวและวูบโหวงแปลกๆ

 

 

 

     ก็ไม่เคยเดินหนีกันแบบนี้ไม่ใช่เหรอวะ..

 

 

 

ห่าเอ้ย..”

     สบถออกมาเพราะความหงุดหงิดตัวเองที่เริ่มงี่เง่าแต่ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดีนอกจากเดินหัวเสียออกไปยืนรอคนพี่ที่ริมฟุตบาทหน้ามหาลัยแทนการยืนโง่ๆเป็นเป้าสายตาให้คนบนแสตนเสียดแทงเล่น  คริสยืนกอดอกกวาดสายตามองหาคนที่บอกว่าจะไปเอาของที่อู่รุ่นพี่เมื่อเกือบสามสิบนาทีที่แล้วจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีวี่แววจะกลับมารับ ท้องฟ้ามืดครึ้มลงทุกทีเพราะเวลาที่ล่วงเลยจวนจะหกโมงเย็นเข้าไปแล้ว

 

 

 

แม่งไปอู่หรือไปไหนวะ เริ่มหัวร้อนแล้วนะเว้ย

 

 

 

      คิ้วที่ขมวดอยู่แล้วยิ่งขมวดมากขึ้นไปอีกจนหัวคิ้วแทบชนกัน คริสหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าเตรียมจะโทรออกหาอีกฝ่าย แต่ยังไม่ทันได้โทรก็มีรถเนเก็ดไบก์รุ่นเดียวกับที่เขาพึ่งดูในโทรศัพท์เอิ๊กเมื่อตอนเรียนอิ้ง ขี่มาจอดอยู่ตรงหน้า ป้ายทะเบียนสีแดงบ่งบอกว่าเป็นรถใหม่มือหนึ่งสภาพสวย ตัวรถเป็นสีดำแซมแดงเล็กน้อย ส่วนคนขี่ก็ไม่ใช่คนอื่นคนใกล้ที่ไหน เป็นหนุ่มวิศวะหน้าหล่อคมแต่เสี่ยงโดนเมียตัวขาวฆ่าปาดคอตายก็หลายรอบข้อหาทำตัวพิลึกพิลั่น

 

 

 

รถใคร?”

 

 

ขึ้นมาก่อนสิแล้วกูจะบอก

 

 

เล่นลิ้นนักนะเฮีย

 

 

พูดมากน่ะคริส ขึ้นมาเร็ว จะพาไปกินข้าว

 

 

 

     แม้จะหัวเสียเพราะคนพี่ไม่ยอมตอบให้ตรงคำถามมากแค่ไหนแต่ก็ยอมก้าวขาพาตัวเองขึ้นไปนั่งซ้อนเบาะท้ายอยู่ดี คริสจับเสื้อช็อปไว้แน่นแทนการกอดเอวสอบ หนุ่มวิศวะรู้ดีอยู่แก่ใจว่าน้องกำลังงอนซึ่งเจ้าตัวไม่ได้เป็นให้เห็นบ่อยนัก แต่วิธีการง้อแมวอ้วนกินเก่งนี่ไม่ยากหรอก

 

 

 

     เดี๋ยวจะทำให้ดูว่าการเลี้ยงแมวอ้วนที่ถูกวิธีน่ะเขาทำกันยังไง

 

 

 

     เนเก็ดไบก์ป้ายแดงขี่โลดแล่นตามท้องถนน แม้ความเร็วกับสมรรถนะของรถคันนี้มันจะไม่เร็วสะใจและดีเท่าบิ๊กไบค์คันใหญ่ราคาหลายแสน แต่ก็ยังจัดอยู่ในขั้นที่สามารถซื้อมาขี่เล่นได้ ราคาเอื้อมถึงสำหรับนักเรียน นักศึกษาบางคนที่อยากขี่บิ๊กไบค์แต่กำลังทรัพย์มีไม่ถึงขนาดนั้น

 

 

 

     ไฟเลี้ยวหน้ารถถูกเปิดขึ้นโดยฝีมือของคนขี่ เพลิงสิงเลี้ยวรถไปจอดอยู่หน้าร้านชาบูร้านหนึ่งที่อยู่ห่างจากมหาลัยไม่กี่เมตร คนตัวขาวเงยหน้ามองป้ายร้านก่อนจะขยับตัวก้าวขาลงจากรถมายืนกัดกระพุ้งแก้มตัวเองเล่นพลางมองเข้าไปในร้าน

 

 

 

     เพลิงสิงจับกำรอบข้อมือเล็กแล้วออกแรงลากเด็กนิเทศหน้ามุ่ยให้เข้าไปในร้านพร้อมกัน

 

 

 

     หนุ่มมหาลัยสองคนย่างก้าวเข้ามายืนภายในร้านชาบูที่เปิดตั้งแต่บ่ายสี่โมงจนถึงสามทุ่มครึ่ง เพลิงสิงจัดการจองโต๊ะให้เรียบร้อยแล้วพาน้องไปนั่งรอพนักงานมาเติมน้ำใส่หม้อชาบูกลางโต๊ะหินอ่อนสีดำเงามีกระทะปิ้งย่างยื่นออกมาทางด้านข้างหม้อด้วย คริสยังคงเงียบไม่พูดอะไรเหมือนเดิม เด็กหนุ่มนั่งเท้าคางแล้วผินหน้ามองออกไปนอกกระจกเลือกให้ความสนใจกับต้นไม้ ใบหญ้าแทนการสนใจชายหนุ่มที่ดูเหมือนจะไม่สนใจอะไรเขาเลยสักนิด เพลิงสิงหยัดกายยืนขึ้นแล้วเดินออกจากโต๊ะไป

 

 

 

เห้อ.. จะไม่ง้อจริงๆใช่ไหมวะ กูหายงอนเองซะดีไหม

 

 

 

     บ่นพึมพำกับตัวเองได้ไม่นานใบหน้าน่ารักค่อยๆเงยขึ้นเพื่อสบมองคนที่พึ่งเดินกลับโต๊ะ ในมือสองข้างถือถาดสี่เหลี่ยมสีแดงวางซ้อนกันห้า-หกอัน คริสยื่นมือไปช่วยยกถาดเหล่านั้นลงมาวางบนโต๊ะอย่างเผลอไผลและลืมตัวว่ากำลังงอนอยู่ ตากลมใสมองสารพัดเนื้อในถาด ท้องเจ้ากรรมดันร้องโครกครากส่งเสียงประท้วงว่าเขาควรล้มเลิกความคิดที่จะงอนแล้วไม่กินอะไรสักอย่างเปลี่ยนเป็นซัดทุกอย่างบนโต๊ะให้เรียบ

 

 

 

     ไม่ได้หายงอน แต่หิว เข้าใจไว้ด้วยปวรพัฒณ์

 

 

 

     ถ้าการดูแลคนพี่เป็นสัญชาตญาณ งั้นการทาเนยลงบนกระทะปิ้งย่างก็ถือว่าเป็นสัญชาตญาณของคริสเช่นเดียวกัน เพราะเขาไม่รอให้ใครมาสั่งว่าต้องทำอะไร มือขาวจัดการทำเองทั้งหมด ไม่ว่าจะปิ้งย่างหรือจุ่มหมูสไลด์เนื้อบางๆลงในหม้อชาบูน้ำซุปเข้มข้นรสชาติถึงใจ ทั้งยังมีเนื้อโคขุนเกรดพรีเมี่ยมย่างพร้อมเนยบนกระทะร้อนๆ เสียงดังซู่ซ่าส่งกลิ่นหอมเย้ายวนใจ และกุ้ง หอย ปู ปลา สารพัดซีฟู้ดกองอยู่บนโต๊ะนี้โต๊ะเดียว

 

 

 

     คริสนั่งกินเงียบเชียบไม่พูดไม่คุยแต่คีบหมูจุ่มและเนื้อโคขุนที่สุกกำลังพอดีใส่จานของคนพี่ รู้ทุกอย่างว่าอีกฝ่ายชอบกินอะไรก็จัดแจงให้หมดโดยที่หนุ่มวิศวะแทบไม่ต้องขยับตัวนอกจากจะจับตะเกียบคีบเนื้อเข้าปาก

 

 

 

     เพลิงสิงเหลือบตามองคริสเป็นระยะก่อนจะวางตะเกียบลงแล้วนั่งเท้าคางมอง

คริส

 

 

     เจ้าของชื่อช้อนตามองเล็กน้อยแล้วก้มหน้าคีบผักในหม้อต่อ

อือ

 

 

มึงงอนกู?”

 

 

ประมาณนั้น

     คริสเงยหน้าขึ้นมายักคิ้วให้หนึ่งที

 

 

กูตอบคำถามแรกก่อนแล้วกัน

 

 

ว่ามาสิ

     น้ำเสียงใสเอ่ยขึ้น ปากอิ่มเคี้ยวกุ้งและหมึกหนุบหนับเพลิดเพลิน

 

 

กูไปเอารถที่อู่

 

 

อือฮึ

 

 

แล้วที่มึงถามว่านั่นรถของใคร..”

 

 

อือ

 

 

มันคือรถของมึง

 

 

 

 

     เด็กนิเทศแทบทิ้งตะเกียบให้ร่วงหลุดจากมือ แล้วรีบหันขวับกลับไปมองรถที่จอดอยู่ไม่ไกลสลับกับมองหน้าหนุ่มวิศวะ เกิดเดดแอร์ผสมกับความงงเป็นไก่ตาแตก เพลิงสิงไม่ได้พูดอะไรต่อทำแค่นั่งเท้าคางมองหน้าเด็กตัวขาวหน้าเหรอหราแล้วหัวเราะเบาๆ

 

 

 

เฮียซื้อ.. ให้หนู?”

     นิ้วป้อมชี้หน้าตัวเองพร้อมเลิกคิ้วมองอย่างไม่เชื่อหู

 

 

 

     บ้าปะวะ อยู่ดีๆมาซื้อรถให้เฉยเลย..

 

 

 

อืม ซื้อให้มึง

 

 

ซื้อให้ทำไมเนี่ย ไปไหนมาไหนก็ไปกับเฮียอะ เปลืองตังค์

 

 

โตเป็นควายแล้วจะเกาะติดตูดกูไปยันแก่เลยหรือไง

 

 

“.. ก็เปล่า แต่ว่ามัน

 

 

 

     มันเกินไปแล้ว ! คันนั้นเกือบแสนเชียวนะ !

 

 

 

กูซื้อให้ มึงก็รับไว้ ไม่ยากเลยคริส

 

 

มันยังไม่จำเป็นต้องใช้ไงเฮีย

 

 

วันนี้ไม่จำเป็น แต่วันหน้าจำเป็น ยังไงมันก็ต้องใช้อยู่ดีหรือเปล่าวะ

 

 

“….”

 

 

แล้วอีกอย่าง เทอมหน้ากูไปฝึกงานใครจะไปรับไปส่งมึง?”

 

 

 

     นั่นสิ.. ใครจะไปรับไปส่ง ถึงเฮียเพลิงจะซื้อรถให้ขี่เองก็เถอะ

     แต่ก็ยังอยากนั่งซ้อนเฮียอยู่นี่..

 

 

 

มึงไม่ต้องกังวลไม่ต้องห่วงเรื่องตังค์กูหรอกคริส กูซื้ออะไรกูรู้ตัวดีว่าซื้อตอนนี้แล้วตังค์ในบัญชีมันจะไม่ช็อตหรือมันจะไม่กระทบกับส่วนอื่นๆ

     ไม่ได้ใช้เงินเป็นเบี้ย แต่ไอ้ส่วนนี้มันคือส่วนที่ใช้งานได้ เงินเก็บคือเงินเก็บ ส่วนไหนใช้ได้ก็เอาออกมาใช้ไม่ได้เดือดร้อนใครอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องแคร์เพราะทำมันมาด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเองทั้งนั้น

 

 

 

     เด็กน้อยตัวขาวพยักหน้ารับเบาๆ สีหน้ายังคงกังวลและครุ่นคิดอยู่ทุกขณะ จนกระทั่งมือฝ่ามือหนาอุ่นแตะลงบนหลังมือขาวแล้วลูบแผ่วเบาเป็นเชิงขับไล่ความคิดในหัวออกไปให้หมด ฝ่ามือของผู้ชายที่นั่งอยู่ตรงกันข้ามกันกับเขามักจะมีอิทธิพลกับหัวใจ ความคิด และความรู้สึกอยู่เสมอ

 

 

 

เลิกกังวลแล้วกินให้อิ่ม กลับไปจะได้นอนหลับฝันดี

     น้ำเสียงทุ้มพูดติดตลกก่อนจะเลื่อนมือขึ้นไปวางบนหัวกลมทุยแล้วยีเบาๆด้วยความเอ็นดู

 

 

 

อืออ หัวยุ่งหมดแล้ว

     คริสตีมือหนาด้วยตะเกียบก่อนจะก้มหน้างุดแล้วเริ่มลงมือย่างกุ้งและเนื้อโคขุนถาดใหม่

 

 

 

     บรรยากาศอึมครึมหมอกจางๆเมื่อสักครู่ถูกบรรยากาศสีชมพูพาสเทลเป่าไล่กระเด็นกระดอนออกไป ชายหนุ่มสองคนพูดคุยหยอกล้อกันสนุกสนานตามภาษา ผลัดกันคีบเนื้อ คีบผักใส่จานให้กันและป้อนบ้างเป็นบางที รอยยิ้มสดใสน่ามองประดับบนใบหน้าจิ้มลิ้มพริ้มเพรานั้นเปรียบเสมือนแสงแดดอ่อนๆยามเช้าตรู่สาดส่องเข้ามาให้ความอบอุ่นแก่หัวใจของหนุ่มวิศวะ

 

 

 

     คริสคือความรัก น้องคือคนที่ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนหรือทำอะไรเขาก็มักจะภาวนาให้เด็กน้อยคนนี้พบเจอแต่เรื่องดีๆ กินให้อิ่มและนอนให้หลับ ไร้ความทุกข์โศกและไร้หยดน้ำตาเปรอะเปื้อนใบหน้า มีความรักรายล้อมอยู่รอบตัว ภาวนาขอให้ริมฝีปากอิ่มสีชมพูระเรื่อยิ้มกว้างบ่อยกว่าเบะคว่ำ ปฏิญาณกับตัวเองไว้เลยว่า จะขอยืนหยัดอยู่ตรงนี้ คอยดูแลน้องจนกว่าจะล้มหายตายจากกันไป

 

 

 

     ทุกครั้งที่ตื่นขึ้นมาแล้วเจอคริสนอนหลับพริ้มอยู่ข้างกายมันรู้สึกมีความสุขชนิดที่หาคำไหนมาอธิบายไม่ได้ ไม่อยากลุกจากเตียงไปไหนเลยด้วยซ้ำ การได้เจอกับน้องเหมือนได้เจอความรักที่ซ้อนกับความรักอีกที ไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตหนึ่งจะรักใครสักคนได้มากขนาดนี้และไม่เคยคิดว่าจะได้เจอคู่ชีวิตดีๆแบบน้อง

 

 

 

     รู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองจะเป็นคนที่โชคดีที่สุดในโลกอย่างไรอย่างนั้น

 

 

 

เฮีย อันนี้อร่อยอะ มันคืออะไรเหรอ?”

     คริสคีบลูกชิ้นสีชมพูขึ้นมา แต่ในปากเจ้าตัวนั้นอมไว้ข้างแก้มอีกสองลูก

 

 

ลูกชิ้นปู

 

 

อร่อยย เฮียกินมั้ย

 

 

ไม่อะ มึงกินเถอะ กูเริ่มอิ่มแล้ว

 

 

 

     มองดูแมวกินก็อิ่มแล้ว

 

 

 

     เด็กน้อยคีบนั่นคีบนี่ใส่หม้อไม่หยุดหย่อนด้วยความสนุกและที่ว่างในกระเพาะยังเหลืออีกเยอะ เขากักเอาไว้เผื่อของหวานด้วย

 

 

 

ตัวว เอามาซักทีห้องเค้าซี่ ทำไมต้องให้เค้าไปซักที่ห้องตัวด้วยอ่า

     เสียงหวานกระเง้ากระงอดของหญิงสาวโต๊ะข้างๆดังขึ้นทำเอาคริสชะงักมือแล้วหันไปมอง

 

 

 

    คุ้นๆแฮะ..

 

 

 

ไม่เอา เค้าไม่ไปอะ เค้าขี้เกียจ

 

 

โห่ แค่นี้ต้องขู่ด้วยอ่อ ใจร้ายว่ะตัวอะ ไปก็ได้ เชอะ

 

 

 

     คริสกลอกตาไปมาก่อนจะช้อนมองหนุ่มวิศวะหน้าเปื้อนยิ้มกรุ้มกริ่ม ก็น่าจะได้ยินเหมือนกันแล้วแหละถ้ายิ้มแบบนี้

แหะๆ

 

 

คุ้นเนอะ

 

 

อื้อ คุ้นเนอะ..”

 

 

 

     ถ้าไม่ติดว่าคนพูดเค้านั่งหัวเราะคิกคักอยู่กับเพื่อนนี่กูคิดว่าหูฝาด เห็นภาพหลอนแล้วเด้อ..

 

 

 

เหมือนกูพึ่งได้ยินไปเมื่อไม่กี่เดือนก่อนเลย

 

 

    ไม่กี่เดือนกับผี จะครึ่งปีแล้วเฮีย มึงมันไม่เคยจำไงงงงง

 

 

 

     คริสเลี่ยงที่จะไม่มองสายตาแวววับนั่น ตากลมใสมองแต่เนื้อสีชมพูน่าย่างกับเนยให้สุกพอดีกินแล้วจิ้มกับน้ำจิ้มเผ็ดๆในถ้วยพลาสติก หากแต่ในใจเขาดันเผลอฉุกคิดขึ้นมาดื้อๆถึงเรื่องราวเมื่อตอนแรกเริ่มที่เขาได้พบเจอกับเฮียเพลิง จำได้แม่นว่าเขานี่แหละเป็นคนอ้วกใส่เสื้อช็อปสีเลือดหมูตัวนี้ แล้วก็ได้ขึ้นคอนโดไปซักเสื้อให้เฮีย ตกลงปลงใจคบกันก็ตอนนั้นเลย

 

 

 

     เออ พีแรดไปตกลงคบด้วยเองแหละจะไปโทษใคร

 

 

 

เฮีย.. จำตอนนั้นได้มั้ย ตอนที่หนูไปคอนโดเฮียครั้งแรก

     หนุ่มน้อยเงยหน้าขึ้นมาจากจานสีขาวแล้วสบมองใบหน้าของคนพี่

 

 

     เพลิงสิงพยักหน้ารับ

อืม จำได้ ทำไม?”

 

 

หนูสงสัยว่า..”

 

 

ว่า?”

 

 

ทำไมตอนนั้นเฮียถึงขอหนูเป็นแฟน คือ.. เราไม่ได้รู้จักกันมาก่อนเลยนะถ้าไม่นับตอนที่เฮียนัดเจอหนูหน้าคณะ

     คำถามที่ผุดขึ้นมาในหัวถูกเปล่งออกมาเป็นประโยค มันคั่งค้างมานานหลายเดือนแล้ว ถึงเวลาจะไขปริศนาให้กระจ่างเสียที

 

 

 

     หนุ่มวิศวะเงียบไปสักพักก่อนจะหยิบแก้วน้ำเปล่าขึ้นมากระดกไปค่อนแก้วแล้ววางกลับทีเดิม

มึงเข้าใจคำว่าถูกใจตั้งแต่เห็นหน้าไหม

 

 

     ถ้าไม่ถูกใจเขาได้ต่อยไอ้เด็กนี่ล้มไปตั้งแต่วันที่มันอ้วกใส่ช็อปแล้วสิ

 

 

 

อือ เข้าใจ แต่เฮียโผงผางมากไง ไม่คิดจะจีบก่อนเลยเหรอ 555”

     คนตัวขาวพูดพร้อมกลั้วหัวเราะ มันน่าแปลกใจดีที่เขาก็ดันบ้าบอคอแตก หน้ามืดไปพยักหน้ารับ ไม่ได้โดนขู่โดนอะไรอย่างที่บอกหรอก แต่ตอนนั้นคงจะเป็นเพราะหัวใจกำลังช้ำชอกอ่อนไหว แถมเฮียเพลิงก็ส่งแววตาจริงจังแกมกดดันนิดๆมาให้อีกต่างหาก

 

 

 

     เอาวะ ลองคบกับผู้ชายดูบ้างมันคงไม่เสียหายอะไรหรอก

 

 

 

กูไม่เคยเชื่อคำว่าจีบเพราะกูคิดว่ามันไร้สาระนะ

     ถึงแม้ใครจะบอกว่าการจีบกันเป็นขั้นตอนแรกของความรัก มันเป็นการศึกษาและดูใจกันไปก่อนจะตกลงปลงใจคบหากัน แต่สำหรับเพลิงสิงแล้วมันไม่ใช่ มันค่อนข้างเป็นการเสียเวลาอยู่ไม่น้อย แล้วอีกอย่างเลยก็คือ เขาไม่เคยจีบใครมาก่อน เรียนรู้แต่การทำตามใจตัวเองมาทั้งชีวิต

 

 

 

     เพลิงสิงเป็นเพลย์บอยหนุ่มเนื้อหอมที่ไม่ว่าจะเดินไปตรงไหนก็มักจะมีสาวสวยหุ่นสะบึ้มยอมทอดกายพลีร่างให้กับเขาโดยไม่หวังเงินทอง แต่หวังความรักจากผู้ชายเย็นชาแต่ป่าเถื่อน

 

 

 

     คนพวกนั้นกำลังฝันล้มๆแล้งๆ เพราะมันไม่มีทางเป็นไปได้

 

 

 

     แต่ใครจะไปคิดว่าไอ้คนเย็นชาคนนั้นมันต้องมาเสียท่าให้แมวอ้วนกินเก่งและดูแลเก่งเป็นที่หนึ่งแบบนี้

     เสียท่า เสียหลัก เสียศูนย์ไปหมด

 

 

 

     คริสย่นจมูกใส่ทันทีที่ฟังจบ

โหย.. ไม่โรแมนติกเล้ยย

 

 

 

     คิ้วเรียวเฉียงเลิกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะหัวเราะหึแล้วส่งมือไปเช็ดมุมปากของเจ้าตัสน้อยเพื่อปาดเอาคราบน้ำจิ้มออกให้ด้วยความนุ่มนวล ดวงตาคมสวยสบมองดวงตากลมใสแจ๋วก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำเอาเด็กนิเทศที่เคยเป็นเพลย์บอยไม่ต่างกันหน้าร้อนเห่อพร้อมกับเม้มริมฝีปากแน่นเพื่อสกัดกั้นความขวยเขินที่จัดมาแบบคอมโบเซ็ทไม่ให้หัวใจได้พัก

 

 

 

กูพูดไม่เก่งหรอกแต่กูดูแลมึงเก่ง

 

 

“….”

 

 

แล้วตอนนั้น จะให้กูพูดอะไรเยอะแยะวะก็ในหัวมันมีแต่คำว่าชอบมึง


    




__________


ลำคานนนนความรักกกกกกกกกก ลำาาาาาามากกกกกกก เบี่ย เหม็นไปหมด ชอบมงชอบมึงอะไร๊ ! /พาลing

มาแย้ววว ทิ้งช่วงนานเลยเนาะ พึ่งเคลียร์งานเสร็จฮับ งือออ ;w;

ไว้เจอกันน้า  <3



ตะเองงง เค้ามีกิจกรรมมาให้เล่นด้วยแหละ เย้

Q&A ☁️ มาเป็นส่วนหนึ่งในบทส่งท้ายกันค่าา กติกาคือ - บอกชื่อคนที่อยากถาม - คำถาม - แอคทวิต/เด็กดีของตัวเอง เมนชั่น/เม้นมาคนละหนึ่งคำถาม(ในทวิตหรือในเม้นนี้)แล้วเค้าจะเลือกเอาไปให้เฮียเพลิงและยัยหนูกับชาวแก๊งตอบในเล่ม เหมือนได้นั่งคุยกันตัวต่อตัวเล้ยย เริ่มได้ตั้งแต่วันนี้ - 5 กภ. ค้าบบบ


เข้ามาเม้าท์กันได้ที่ #ทูนหัวของหนู นะครัชช จุ้บๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.142K ครั้ง

85 ความคิดเห็น

  1. #4061 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:09
    พูดไม่ค่อยเก่งแต่รักหมดใจ~ ถ้ารุว่าชอบอะไรจะหาให้เท้ออออ~
    #4061
    0
  2. #4008 Kwanruan2525 (@Kwanruan2525) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:29
    ตายยยยย ตายซ้ำตายซาก อ่านกี่ทีก้ตาย ....พูดไม่เก่งแต่ดูแลเก่ง.... อื้อหือออออออ
    #4008
    0
  3. #3818 toonytoony (@toonytoony) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:47
    โอ้ยยยย&#8203;
    #3818
    0
  4. #3787 [Yada-Hae]* (@yadapawee) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:06
    โอยยยยย ประโยคสุดท้าย ตายไปเล้ยยยยย เอาหน้าจุ่มหม้อชาบูววววว ถูกของเฮียแหละ จะให้พูดอะไร พูดคำว่า ชอบ- ซ้ำๆหรอ พูดทำไมมม ทำให้เห็นเลยดีกว่าเนาะ
    #3787
    0
  5. วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:02
    อยากได้แบบนี้
    #3674
    0
  6. #3666 trippleA (@trippleA) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:51
    ลาก่อนนนนน
    #3666
    0
  7. #3663 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:23

    อ๊ากกกกก ตายอย่างสงบ


    #3663
    0
  8. #3659 Nanthara (@Nanthara) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:20

    อร๊ายๆๆๆๆๆๆ
    #3659
    0
  9. #3658 VKK42 (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:48
    เฮีย คือ ที่สุดของความผัว
    #3658
    0
  10. #3654 chamai__ (@chamai__) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:55
    ชอบความรักของเฮียมากๆ ชอบคำว่า เฮียอยากให้น้องพบเจอแต่สิ่งดีๆ
    #3654
    0
  11. #3649 Superpoom (@Ssupperpoom) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:08
    ตายอย่างสงบศพสีชุมพู
    #3649
    0
  12. #3635 CarrotSirirvarin (@CarrotSirirvarin) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:52
    อยากมีเฮียเป็นของตัวเอง
    #3635
    0
  13. #3626 ฮันจัง (@42534) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:20
    อากาศศศศศศศศศ
    #3626
    0
  14. #3620 Kanokpornbb (@Kanokpornbb) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:05
    เฮียยยยย โลกเป็นสีชมพูไปแล้วตรงนั้นอะ
    #3620
    0
  15. #3618 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:03
    คือเขินเหมือนถูกบอกชอบเอง
    #3618
    0
  16. #3617 joykitti (@joykitti) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:00
    เหม็นความรัก ลำไยยยยยยยยยยยย
    #3617
    0
  17. #3615 JanyaphornNincha (@JanyaphornNincha) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:47
    ชาบู หมูกะทะนี่หวานไปหมดแล้วม้างงงงงเฮียเพลิงน้องคิด
    #3615
    0
  18. #3612 ก้อนกลมสีขาว (@nutfloksong) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:59
    เสมือนว่าเราถูกบอกชอบเอง เขิล ง้อวววว
    #3612
    0
  19. #3610 Army_inhyeong (@Army_inhyeong) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:09
    เหม็นควมารักกห หิวหมูกะทะ 5555
    #3610
    0
  20. #3609 Okoy up (@puyrattikan) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:31
    เหม็นเบื่อความรัก
    #3609
    0
  21. #3608 stjinx_singto (@pink-peat) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:42

    เหม็นด้วยคนค่ะ เหมือนจะไม่โรแมนติคแต่ก็โรแมนติคนะคะเฮีย จะให้พูดอะไรเยอะแยะอ่ะเนอะ ก็แค่คนมันชอบมันถูกใจอ่ะ

    #3608
    0
  22. วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:39
    เขินเว้ยยยยยย
    #3607
    0
  23. #3605 GGUBGIF (@GGUBGIF) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:06

    เหม็นความรัก

    #3605
    0
  24. #3604 tanburin (@tanburin) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:12
    อร๊างงงงง เขินโว้ยยยย
    #3604
    0
  25. #3603 Solalanp (@Solalanp) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:03
    หวานเว่อ ชาบูหวานไปหมดแล้ว
    #3603
    0