R e w r i t e - God daddy ! #ทูนหัวของหนู [ END ]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 577,150 Views

  • 4,265 Comments

  • 14,601 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    23,610

    Overall
    577,150

ตอนที่ 29 : #ทูนหัวของหนู [ Real ] R e w r i t e

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35082
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2614 ครั้ง
    20 ก.พ. 62


นิยายเรื่องนี้คำหยาบค่อนข้างเยอะนะคะ

 

 

#ทูนหัวของหนู [ Real ]

 

 

 

 

 

 

 

      ในห้องเรียนของนักศึกษาวิศวกรรมไฟฟ้าปีสามกำลังตึงเครียดเพราะได้ชีทเรียนของวิชาCircuit หนาเป็นปึก เนื้อหาในกระดาษเหล่านั้นสอดแทรกไปด้วยโจทย์มากมายจนตาลายอยากจะอ้วก แต่ถึงกระนั้นมันก็ไม่ได้ทำให้เฮดว้ากหน้าดุตื่นกระหนกหรือเครียดจัดแต่อย่างใดเพราะเขากำลังให้ความสนใจกับบทสนทนาในช่องแชทมากกว่าชีทเรียนบนโต๊ะ

 

 

 

     เมื่อคืนปลอบน้องจนหายงอแงแล้วพากลับมาคอนโด อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้ากำลังจะปิดไฟนอนหลับน้องกลับร้องไห้อีกรอบ  คริสกอดแล้วซุกหน้าลงกับแผงอกกว้างไม่ยอมละไปไหนจนเช้าน้องก็ยังคงอยู่ในท่าเดิม หนุ่มวิศวะเอ่ยปากถามด้วยความเป็นห่วงและใจจะขาดตามน้องอยู่รอมร่อ คำตอบที่ได้รับทำให้เขาต้องกระชับกอดตัวเด็กน้อยไว้แน่นพร้อมกับจูบหน้าผากไปหลายทีจนกว่าน้องจะเงียบแล้วผล้อยหลับไป

 

 

 

     ร้องไห้เพราะกลัวเขาจะทิ้งไปหานิชา..

 

 

 

     คริสพร่ำพูดถึงแต่เรื่องของเขากับนิชาซึ่งบางเรื่องที่น้องพูดนั้นมันมีแค่เพื่อนสนิทที่สุดรับรู้ ซึ่งนั่นก็คือเบลกับเลข น้องได้ฟังจากปากของไอ้สองคนนี้และมันไม่เป็นความจริงทั้งหมด ยอมรับว่าโกรธจนเลือดขึ้นหน้าถ้าต่อยได้ก็จะทำ

 

 

 

     แล้วตอนที่น้องเรียกชื่อเขา มันคือตอนที่เขากำลังลูบหัวนิชาเหมือนที่เคยทำตอนเรียนมัธยมมาด้วยกันก็แค่นั้นไม่ได้คิดอะไรเกินไปมากกว่าเอ็นดูเพราะเขามองว่านิชาเป็นเพื่อน เป็นแฟนเก่าที่เหมือนน้องสาวไปในตัว ไม่ได้คิดจะทำอะไรและน้องก็ดันมาเจอฉากนั้นพอดี

 

 

 

     ไม่รู้จะพูดแก้ตัวอะไรก็เลยได้แต่พูดตรงๆออกไปว่ายังรักนิชาอยู่

 

 

     แต่ไม่ได้บอกเลยสักคำว่ารักนิชาแบบไหน

     และมันก็แน่นอนอยู่แล้วว่าเขาไม่ได้รักนิชาแบบเดียวกับที่รักคริส

 

 

 

 

plerng

16:54  นิชาว่างแน่ใช่ไหม?

 

Nichaaa

ชาว่างเพื่อการนี้เลยเนี่ย  16:55

 

plerng

อืม น้องมันเลิก5โมงนะ สิงฝากด้วย

  16:57  ขอบคุณมาก.

 

Nichaaa

โอเค๊ นี่น้องคริสน่ารักนะ ชาไม่อยากให้ทะเลาะกันเลย 16:59

ยังไงก็อวยพรให้น้องยอมคุยกับชาด้วยนะ  17.00

 

 

 

     เพลิงสิงปิดกดปุ่มล็อกหน้าจอสมาร์ทโฟนเครื่องสวยวางลงบนโต๊ะหลังจากวางแผนที่จะให้อดีตคนรักมาช่วยเคลียร์ความน้อยใจของเมียเด็ก  หันกลับมาสนใจคนในโต๊ะที่เอาแต่คุยกันสนุกสนาน บ้างก็นั่งกินขนมเอาเป็นว่าทำหมดทุกอย่างยกเว้นงาน  เปิดชีทใบความรู้กางออกกันทุกคนแต่ไม่มีใครจับปากกาสรุปข้อมูลหรือทำโจทย์สักคน

 

 

 

     เพื่อนตัวดีหันมาเห็นเขาพอดี ถ้อยคำกวนตีนถึงได้หลุดจากปากมัน

 

 

     ปกติมันก็พูดแบบนี้ แต่ตอนนี้เป็นเขาเองที่ไม่ปกติ

     จำได้ทุกอย่างจากที่น้องเล่าให้ฟัง 

 

 

 

เครียดไมว้า งานง่ายๆเองมึงทำไม่ได้อ่อเทพเพลิง” 

     เดรกพูดแซวตามภาษาที่เขามักจะแซวเพื่อนตัวเองแบบนี้บ่อยครั้ง  แต่ทว่าครั้งนี้มันแตกต่างจากครั้งอื่นเพราะใบหน้าคมคายนิ่งสนิท เพลิงสิงตวัดสายตาดุดันมองหน้าเดรกก่อนจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงบ่งบอกถึงความไม่พอใจที่สุด

 

 

“ถ้ามันง่ายแล้วทำไมไม่ทำกันล่ะ จะนั่งบื้อแล้วส่งมาให้กูทำเพื่อเหี้ยอะไร”

 

 

     ถ้อยคำดุดันและเกรี้ยวกราดของเพลิงสิงทำเอาเดรกหน้าเหวอเล็กน้อย เรียกให้เพื่อนที่นั่งพูดคุยอยู่ข้างๆเงยหน้าขึ้นมามอง

“ไอ้เพลิงมึงเป็นอะไรปะวะ กูแค่แซวเล่นเอง”

 

 

“มึงเล่นแบบนี้จนได้เรื่องมากี่ครั้งแล้ว”

     เพลิงสิงพูดพร้อมกับมองหน้าอีกฝ่ายนิ่ง

 

 

     อุ๋งอิ๋งที่เห็นท่าไม่ค่อยดีจึงพูดแล้วดันเดรกให้ออกห่างจากเพลิงสิง

“เออๆๆ พวกมึงอย่าตีกันสัด”

 

 

“เพลิง มึงนี่นินจาปะวะ เมื่อวานก็หายหัวไปเลย ดีนะที่จ่ายตังไว้ให้พวกู”

     เลขชวนเปลี่ยนเรื่องคุยมือพลางหยิบขนมในห่อกิน

 

 

     ดวงตาคมเฉี่ยวแข็งกร้าวปรายสายตามองหน้าเลขเล็กน้อยก่อนจะหันมาหยิบปากกาแล้วเปิดชีทเรียน ริมฝีปากหยักหนาพูดโดยไม่มองหน้าอีกฝ่าย

 

 

     แสดงว่าที่พวกมันพูด ไม่มีใครคิดถึงใจน้องเลยสักคนมันถึงยังไม่รู้ตัวกันแบบนี้

 

 

 

“กูพาน้องกลับบ้าน”

 

 

     ชาวแก๊งเลิกคิ้วก่อนจะเกาหัวแกรกแล้วพูดขึ้น

“อ้าว .. น้องมันไปเอาของไม่ใช่เหรอ เมื่อวานยังนั่งกับพว—“

 

 

“น้องร้องไห้ น้องพูดถึงแต่เรื่องของนิชา เรื่องที่มีแค่ไอ้เบลกับไอ้เลขที่รู้”

 

 

 

     เหมือนความทรงจำในเมื่อวานย้อนกลับมาในหัวของสามหนุ่มกับอีกหนึ่งสาว

 

 

     ความทรงจำที่ว่านั่นเป็นความทรงจำที่พวกเขาสนุกสนานสำราญใจกับการขุดคุ้ยอดีตอันห้าวเป้งของเพื่อนรักอย่างเพลิงสิง และขุดคุ้ยความรักในวันวานระหว่างสาวสามัญกับหนุ่มช่างกล

 

 

     ใช่.. เขาพูดถึงแฟนเก่าของเพลิงสิงต่อหน้าแฟนใหม่

     พูดถึงความรักและสรรเสริญเยินยอนิชาต่อหน้าของคริส

 

 

 

“....”

 

 

     ความเงียบถือเป็นคำตอบ

     ว่าน้องไม่ได้ฟุ้งซ่านหรือคิดไปเอง แต่น้องได้ยินจากปากพวกเพื่อนเขาจริงๆ

 

 

     เพลิงสิงพยายามผ่อนลมหายใจเพื่อระงับความโกรธที่มีมากจนแทบทะลัก

“กูจะไม่ถามว่าพวกมึงพูดเรื่องเหี้ยอะไรเพราะกูพอจะเดาสันดานเพื่อนกูออก”

 

 

“แต่น้องมันเจ็บเพราะคำพูดของพวกมึง.. แล้วถ้าวันนี้กูยังไม่เห็นว่ามีหมาตัวไหนไปขอโทษคริส พวกมึงได้มีปัญหากับกูแน่”

     ประโยคหนักแน่นไม่ได้เกรี้ยวกราดโวยวายแต่มันแฝงไปด้วยความโกรธจัดออกมาจากปากเฮดว้าก ชาวแก๊งที่เหลือกลืนน้ำลายลงคอ

 

 

“ไอ้เพลิง กู..”

     บอมสรรหาคำพูดที่คิดว่าจะสามารถดับเพลิงโลกันตร์ในแววตาของเพื่อนสนิทได้ แต่เพียงแค่สบตาดุดันคู่นั้นไอ้คำที่คิดไว้มันกระเจิดกระเจิงไปคนละทิศละทาง

 

 

“พวกมึงเอ็นดูคริสอย่างที่ปากมึงว่าจริงหรือเปล่าวะ”

    

 

“กูเอ็นดูน้องจริงๆเว้ย..” เดรก

 

 

“เอ็นดูแล้วเห็นหัวมันบ้างไหม แฟนกูนั่งทนโท่อยู่ตรงนั้นมึงเคยหันไปมองน้องบ้างหรือเปล่า”

 

 

“เพลิงกูขอโทษ” อุ๋งอิ๋ง

 

 

“มึงเก็บไปขอโทษคริสเถอะอิ๋ง กูผิดหวังในตัวมึงที่สุดแล้ว”

     เพลิงสิงพูดเสียงเรียบไม่หันกลับมามอง อุ๋งอิ๋งได้แต่มองแผ่นหลังกว้างของเพื่อนสนิทด้วยความรู้สึกผิด เจ็บและจุกไม่น้อยกับคำว่าผิดหวัง

 

 

     แก๊งพี่ว้ากที่เคยเฮฮาปาร์ตี้ทุกที่ทุกเวลาตอนนี้กลับเงียบกริบไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกมา มือหนาจับปากกาดำแก้โจทย์และคำนวณตัวเลขในชีทอย่างคล่องแคล่ว สายตาสี่คู่จับจ้องแผ่นหลังเพลิงสิงไม่ละไปไหน อยากพูดขอโทษอีกเป็นพันครั้งกับความโง่เง่าและความปากพล่อย

 

 

     นั่งจมอยู่กับความรู้สึกของตัวเองกันอยู่นานจนกระทั่งอีกฝ่ายยอมหันกลับมา ดวงตาเฉี่ยวคมสวยมองหน้าของพวกเขานิ่งสนิทไร้แววและไร้ความรู้สึกจนน่าใจหาย

“ให้เกียรติแฟนกูเหมือนที่กูให้เกียรติความเป็นเพื่อนของเราบ้างนะ ไม่ได้รักมันก็อย่าไปทำร้ายโดยไม่รู้ตัว มึงรู้ดีว่ากูแคร์คริสมาก”

 

 

“กูรู้ กูขอโทษว่ะ”

     ไม่มีคำพูดที่ดีกว่าคำว่าขอโทษแต่ทว่าเพลิงสิงไม่อยากได้ยินคำนี้บ่อยนักจึงพูดไปอย่างที่ใจนึก

     อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าเพื่อนเขาโดนแบบเดียวกับที่คริสโดนมันจะรู้สึกยังไงกันบ้าง

 

 

“มากจนกูช่างหัวแม่งพวกมึงทุกตัวได้เลยว่ะ”

     เมื่อประโยคสุดท้ายจบลง ร่างสูงสมส่วนของเฮดว้ากวิศวะก็หยัดกายยืนขึ้นพร้อมกับหยิบชีทปึกใหญ่และข้าวของบนโต๊ะเพื่อเดินออกจากห้องเรียนไปและไม่หันกลับมาชายตามองเพื่อนในกลุ่มของตัวเองแม้แต่คนเดียว

 

 

 

 

 

…….

 

 

 

 

 

     เสียงขาเก้าอี้ลากกับพื้นห้องเรียนแล้วสอดเข้าใต้โต๊ะดังขึ้นพร้อมกันหลังจากวิชาสุดท้ายของวันนี้จบลงตอนเวลาประมาณห้าโมงเย็น  นิสิตนักศึกษาเก็บของใส่กระเป๋าพากันทยอยเดินออกจากห้องกันไปทีละคนสองคนจนเหลือแค่เพียงหนุ่มหน้าจิ้มลิ้มกับเพื่อนสนิทซี้ย่ำปึก  เอิ๊กนั่งเท้าคางมองคริสที่เอาแต่ถอนหายใจรอบที่ร้อยของวัน ใบหน้าของเพื่อนเขาดูหม่นหมองแปลกๆแบบบอกไม่ถูก มันก็พอจะเดาได้ว่าอีกฝ่ายมีเรื่องไม่สบายใจ แต่มันเรื่องอะไรกันล่ะ

 

 

 

“คริส”

 

 

“อืม ว่าไง?”

 

 

“มึงมีเรื่องไม่สบายใจหรือเปล่าวะ หน้ามึงดูไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่ กูสังเกตมาตั้งแต่เช้าแล้ว”

     เอิ๊กเลือกที่จะถามออกไปตรงๆเหมือนทุกครั้งแล้วพลางเลิกคิ้วมองหน้าเพื่อนสนิทด้วยแววตาเป็นห่วงจากใจจริง

 

 

     คนถูกถามนั่งนิ่งแต่แววตาวูบไหวเล็กน้อยก่อนจะปั้นหน้าให้กลับมาดูปกติพร้อมกับคลี่ยิ้ม

“เปล่าว่ะ ช่วงนี้กูแค่รู้สึกเหนื่อยๆ”

 

 

 

 

     เอิ๊กสังเกตแววตาที่วูบไหวฉายความรู้สึกอ่อนแอและเปราะบางในดวงตาคู่นั้น แน่นอนว่าเขารู้ว่าไอ้ประโยคเนือยๆนั้นเป็นเรื่องโกหกแต่ก็ไม่เดินหน้าตอแยถามต่อเพราะคริสเป็นพวกถ้าอยากเล่ามันก็จะเล่าเอง แต่ถ้ามันเงียบแล้วพูดออกมาว่าไม่มีอะไรก็แสดงว่ามันไม่อยากให้ใครรับรู้ความทุกข์ของมันในตอนนี้

 

 

 

 

“เออ เหนื่อยก็พักผ่อนเยอะๆ ดูแลตัวเอง มึงยิ่งป่วยง่ายอยู่”

     หนุ่มหล่อหน้าตี๋ได้แต่พยักเพยิดหน้าเออออตามอีกฝ่าย แสร้งทำเป็นเชื่อและไม่ติดใจอะไรก่อนจะหยัดกายยืนขึ้น มือคว้าสายกระเป๋ามาสะพายข้าง

 

 

 

 

     คริสนั่งเหม่อคิดไม่ตกกับเรื่องเมื่อวานอยู่นานจนเอิ๊กต้องตบโต๊ะเรียกเขาจึงจะรู้สึกตัว ผินหน้ากลับมามองเล็กน้อยแล้วหยิบกระเป๋าเป้ของตัวเองขึ้นมาสะพายไว้บนบ่าพร้อมกับลุกขึ้นยืน ขาเรียวก้าวเดินออกจากห้องพร้อมกับเพื่อนสนิท

 

 

 

 

     เอิ๊กวาดแขนรั้งคอไอ้เกลอหน้าอมทุกข์เข้ามากอด ขาพลางย่างก้าวไปเรื่อยพร้อมๆกัน ระหว่างทางตั้งแต่ชั้นที่สามเรื่อยมาจนถึงชั้นแรกล้วนแต่มีเสียงพูดคุยของเอิ๊กคนเดียวเท่านั้นเพราะคนที่เขากอดคออยู่มันทำแค่เพียงขานรับอื้ออึงในลำคอเสียงแผ่ว

 

 

 

 

 

     ใบหน้าหวานจิ้มลิ้มห่อเหี่ยว สิ่งที่เพื่อนพูดมาทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นการบ่นขิงข่าหรือการเล่าสปอยหนังแบบที่เจ้าตัวชอบทำมันล้วนแต่ไม่เข้าหูของเขาเลย รับรู้แค่อยากเดียวว่าเอิ๊กพูดจบเขาต้องขานรับเออออไปด้วยแค่นั้น ไม่ได้ตั้งเป้ามุ่งสมาธิไปที่เพื่อนเกลอข้างกายแต่กลับคิดวนเวียนอยู่แต่เรื่องของเมื่อวาน

 

 

 

 

     เรื่องที่เหล่ามิตรสหายของคนพี่พูดคุยกันอย่างสนุกปากไม่มีใครคิดจะหันมามองเลยว่า แฟนใหม่ อย่างเขาจะรู้สึกอย่างไรที่ต้องมานั่งทนฟังพวกเขาสาธยายความรักที่สุดแสนจะโรแมนติกและมั่นคง ความรักที่เฮียเพลิงมีให้แฟนเก่าในอดีต

 

 

 

 

     ไม่มีใครหันมาถามเขาเลยด้วยซ้ำว่าต้องการที่จะฟังมันไหม หัวใจกับความรู้สึกในตอนนั้นมันสั่นคลอนแล้วก็ต้องมาเจ็บซ้ำซากอีกทีเมื่อเห็นคนพี่อยู่กับผู้หญิงคนนั้น

 

 

 

 

     การกระทำอ่อนโยนและนุ่มนวลยังติดตรึงอยู่ในหัว

     อ่อนโยนจนเขานึกอิจฉา..

 

 

 

     สองหนุ่มเดินชิลล์กินลมกันมาถึงหน้าคณะที่มีนักศึกษาคงอยู่บ้างประปราย แต่ก็ต้องผงะถอยหลังเมื่อไอ้เกลอที่ผละตัวไปเดินนำหน้าเขามันกลับหยุดเดินกระทันหันจนเขาแทบจะหัวโขกกับมันอยู่รอมร่อ

 

 

 

มึงหยุดเดินทำห่าอะไรวะไอ้.. คริส

     เสียงเรียกชื่อท้ายประโยคแผ่วเบาแทบกลืนไปกับเสียงของรอบข้าง เขารู้สาเหตุที่เพื่อนสนิทหยุดเดินกะทันหันแล้ว

 

 

 

     เด็กหนุ่มนิเทศตัวขาวผ่องผู้เป็นดั่งหัวใจของเฮดว้ากวิศวะกับหญิงสาวตัวเล็กหน้าตาสะสวยผู้ที่เคยเป็นหัวใจของเพลิงสิงกำลังยืนมองหน้ากันแต่สีหน้าของทั้งคู่แตกต่างกันไปโดยสิ้นเชิง

 

 

 

 

     เอิ๊กก้าวขยับตัวมายืนเคียงข้างคริสตาเรียวพลางเหลือบมองสีหน้าเรียบนิ่งไม่แสดงอารมณ์แต่แววตาคริสไม่ได้นิ่งเช่นใบหน้าสลับกับสาวน้อยหน้ารูปไข่ในชุดนิสิตกระโปรงพลีทคลุมเข่า คนน่ารักระบายยิ้ม ใบหน้าแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางโทนชมพูทำให้เจ้าตัวดูน่ามองมากยิ่งขึ้นไปอีก

 

 

 

 

     แต่ถึงจะน่ารักสดใสจนชายในมอเหลียวขนาดไหนก็ไม่ได้ดึงดูดให้คริสรู้สึกอยากมองหน้าเท่าไหร่นัก  ชายหนุ่มยืนนิ่งเงียบมองอีกฝ่ายด้วยหน้าตาไม่สบอารมณ์เล็กๆแต่ทำให้ทั้งเอิ๊กทั้งนิชารู้สึกได้ถึงความไม่พอใจ

 

 

 

 

     คนที่ต้องมายืนอยู่ตรงหน้าเขาในเวลานี้ควรจะเป็นเฮียเพลิง ไม่ใช่นิชา

     บอกแล้วไงว่าไม่อยากเจอ

 

 

 

น้องคริส

     นิชาเอ่ยเรียกชื่อของเด็กหนุ่มตรงหน้าและหวังว่าจะได้สายตาอ่อนลงกว่าเมื่อกี้มองมาบ้าง เพราะตอนที่คริสเห็นหน้าเธอแล้วตวัดหางตาใส่มันค่อนข้างจะน่ากลัวเลยทีเดียว..

 

 

ครับ

     เด็กนิเทศขานรับด้วยน้ำเสียงปกติแต่สายตากลับทิ่มแทงผู้หญิงตัวเล็กแฟนเก่าคนพี่เสียจนเอิ๊กต้องแอบตบหลังเบาๆให้คริสใจเย็นลงให้มากกว่านี้

 

 

 

     อัครภัทรไม่รู้หรอกว่าตอนนี้เขากำลังอยู่ท่ามกลางศึกอะไรอยู่ แต่รู้ว่าถ้าคนน่ารักนี่ไม่ใช่ผู้หญิงไอ้เกลอเพื่อนเข้ามันต่อยหน้ายับไปตั้งแต่เห็นหน้าแล้ว เพราะดูจากสายตากับหน้านิ่งๆนั่น..

 

 

 

     มีใครเคยบอกไหมว่าเวลาไอ้คริสหน้านิ่งน่ะน่ากลัวไม่แพ้เฮียเพลิงผัวมันเลย เอิ๊กนี่เคยเจอมากับตัวครับผม

     ความรู้สึกที่มันออกมาจากหน้านิ่งๆนั้นมันบอกเขาว่า  ‘กูจะต่อยมึง แล้วส่งไปให้ผัวกูเตะซ้ำ

  

 

 

น้องคริส.. พอจะว่างคุยกับพี่หน่อยไหมคะ

     นิชาพยายามส่งยิ้มบางๆแล้วใจดีสู้เสือ

 

 

 

     ที่สิงเล่าให้ฟัง น้องดูเป็นคนน่ารักจ้ำม่ำเป็นแมวอ้วนกินเก่ง ไม่ได้ดูดุแบบนี้นี่ แล้วอีกอย่างคือเจอกันสองครั้งเธอก็ไม่เคยเห็นแมวอ้วนเลย มองเห็นแต่เสือที่พร้อมจะตะปบเธอให้คอขาดได้ทุกเมื่อ

 

     รู้เลยว่าเจอของแข็งเข้าแล้วจริงๆ ใจเย็นนิชา..

 

 

 

ครับ ว่างครับ

 

 

เยี่ยมเลยค่ะ งั้น .. เอ่อ พี่ขอตัวน้องคริสก่อนนะคะ

     หญิงสาวขาวเพรียวหันไปส่งยิ้มให้ชายหนุ่มตัวสูงชะลูดข้างกายของคริส  เอิ๊กพยักหน้าเบาๆพร้อมกับโบกมือปัด

 

 

เอามันไปเถอะครับพี่ แต่ระวังหน่อยนะช่วงนี้เพื่อนผมเมนส์มา 555 โอ้ย!! สัด!”

     เอิ๊กพูดติดตลกก่อนจะต้องนิ่วหน้าแล้วร้องเสียงหลงเนื่องจากตลกไม่รู้เวลาจึงโดนแวนส์ โอลด์สคูล เบอร์สี่สิบสองเหยียบเข้าให้เต็มๆเท้า  คริสตบหัวไปอีกทีก่อนจะเดินตามหลังนิชาไปหาที่นั่งคุยกันเงียบๆ  อัครภัทรนึกแค้นใจจึงหันขวับกลับไปมองไอ้เพื่อนตัวดีแล้วชูนิ้วกลางให้พร้อมกับสาปแช่งมันในใจ

 

 

 

     มือหนักจะตายห่าตบมาทีหัวแทบหลุดออกจากบ่า

     หนีกลับหอแม่ง ฮ่วย !

 

 

 

     เด็กนิเทศหย่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้ม้าหินอ่อนข้างตึกคณะที่ไร้นักศึกษามีแค่เขาและเธอเพียงสองคนเท่านั้น นิชานั่งฝั่งตรงข้ามกับอีกฝ่ายพลางมองหน้าหนุ่มตัวขาวแฟนใหม่เพลิงสิงด้วยแววตาอ่อนโยนและเข้าอกเข้าใจอาการที่น้องกำลังเป็นได้อย่างดี

 

 

 

     คริสไม่ชอบหน้าเธอเพราะความเป็นแฟนเก่า ไม่อยากญาติดีด้วยเพราะน้องไปได้ยินเรื่องที่ไม่ควรได้ยินจากปากคนอื่น เพราะแบบนี้นิชาจึงไม่ถือโทษหรือโกรธเคืองที่น้องไม่พอใจเธอ

 

 

 

     มันไม่ใช่ความผิดของคริส

 

 

 

พี่นิชามีอะไรหรือเปล่าครับ

     นั่งเงียบกันอยู่พักใหญ่จนคริสต้องเป็นคนเริ่มเปิดบทสนทนาก่อน

 

 

อ๋อ มีสิ เรื่องสำคัญเลยด้วย พี่คิดว่างั้นนะ

     หญิงสาวระบายยิ้มอีกครั้ง

 

 

ครับ ผมรอฟังอยู่

     คริสนั่งหลังตรงมองหน้าอีกฝ่าย ใบหน้าไร้อารมณ์ยากเกินคาดเดา

 

 

     นิชาสบมองใบหน้าของเด็กหนุ่มกลับก่อนจะเรียบเรียงประโยคและกลั่นกรองก่อนจะพูดมันออกมา

สิงเล่าให้พี่ฟังเรื่องเมื่อคืน สิงไม่ได้นั่งร่วมวงอยู่ตรงนั้นแต่สิงรับรู้

 

 

 

     คำว่า เรื่องเมื่อคืน เรียกภาพเหตุการณ์และบทสนทนาแสนสนุกปากให้ไหลย้อนกลับเข้ามาในหัวพาลเอาเด็กนิเทศวูบโหวงในอกอีกครา

 

 

     ไม่อยากได้ยินมันอีกครั้ง

 

 

 

เรื่องอะไรที่คริสได้ยินมา มันก็ไม่ผิดที่จะทำให้เราคิดมากเพราะเป็นพี่เองก็คงเฟล แต่พี่กับสิงเราเดินคนละเส้นทางมานานแล้วนะ”

      เดินคนละเส้นทางมาตั้งแต่ต้น เพราะเราต่างเป็นเส้นคู่ขนานที่ไม่มีวันบรรจบแต่จะเดินเคียงข้างกันในฐานะเพื่อนคนหนึ่งที่มีความหวังดีและความเป็นห่วงให้กันและกันมาตลอด

 

 

แต่เฮียบอกว่ายังรักพี่นิชาอยู่

     เด็กหนุ่มเอ่ยประโยคที่เขาได้ยินจากปากคนพี่เต็มสองหู

 

 

     ยังรักคนเก่าอยู่แล้วมาคบกับเขาเพื่ออะไร

 

 

     คิ้วเรียวสวยเลิกขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้ฟังก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้ม

“555 สิงมันรักเพราะพี่เป็นเพื่อนมันมาตั้งแต่มอต้นแล้ว เมื่อก่อนเราสนิทกันมากจริงๆนะ แล้วก็มาตัดสินใจตกลงคบกันตอนมอปลาย ฝืนกันไปสี่ปีสรุปแล้วไปไม่รอด

 

 

ทำไมล่ะครับ”

     สีหน้าสงสัยใคร่รู้ของเด็กหนุ่มผิวขาวเนื้อตัวอวบอิ่มทำเอานิชาอดจะหมั่นเขี้ยวในใจไม่ได้

     สิงมันไปหาเด็กผู้ชายน่ารักขนาดนี้มาจากไหนกัน

 

 

เราไม่ได้รักกันลึกซึ้งขนาดนั้น มันเป็นความรู้สึกของเพื่อนมากกว่าน่ะ อีกอย่างสิงมันเทคแคร์ผู้หญิงเก่งเพราะมันมีน้องสาว ไอ้คนนี้เค้าขี้เอ็นดู”

 

 

น้องสาวเหรอครับ..”

 

 

อือฮึ น้องสาว น่ารักด้วยนะ พี่เคยเจอแค่ไม่กี่ครั้งเอง”

     

 

แล้วพี่รักเฮียหรือเปล่าครับ .. ผมขอโทษที่ถามซ้ำนะ ผมอยากแน่ใจจริงๆว่ามันจะไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น เพราะตอนนี้ผมไม่สบายใจเลย”

     คริสถามคำถามที่ค้างคาในใจมาตลอดทั้งคืนลากยาวมาจนเกือบตลอดทั้งวัน ยอมรับอย่างแมนๆว่าไม่ไว้ใจและไม่เชื่อใจร้อยเปอร์เซ็น ถ่ายไฟเก่ามันพร้อมจะลุกโชนขึ้นมาอีกครั้งได้ทุกเมื่อ

 

 

     นิชาโบกมือเป็นเชิงว่าไม่ต้องขอโทษเธอหรอกเพราะน้องถามตรงๆแบบนี้มันดีแล้ว

ไม่เป็นไรๆ พี่รักสิงแบบเพื่อนจ้ะ รักแบบเพื่อนมาตลอดนั่นแหละ คือมันเป็นสถานะที่เราเลื่อนขั้นไม่ได้ เอาจริงพี่แอบเสียดายนะที่พี่ตกลงคบกันเพราะคิดว่าเรารักกันเกินกว่าเพื่อน”

     เด็กสองคนที่เหมือนจะรักกันเกินเพื่อนแต่เมื่อโตขึ้นจึงจะเข้าใจว่าจริงๆแล้ว  เรารักกันแค่เพื่อน ฝืนและพยายามทำตัวให้อีกฝ่ายชอบเผื่อความรู้สึกมันจะเปลี่ยนไปแล้วหันกลับมารู้สึกลึกซึ้งต่อกัน แต่สุดท้ายแล้ว สถานะของเรามันไม่สามารถพัฒนาได้เลย ตลกดีที่ช่วยกันหลอกความรู้สึกของกันและกันมาตลอดว่าฉันรักเธอ ไม่กล้าบอกเลิกเพราะกลัวจะกลับมามองหน้ากันไม่ติดเลยต้องอดทนกัดฟันฝืนไปได้สี่ปี

 

 

 

     และไม่รู้ว่ามันโชคดีหรือโชคร้ายที่พ่อของเธอไม่ชอบในนิสัยของเพลิงสิงจึงโดนบังคับให้เลิกกัน สิงเป็นคนบอกเลิกเธอก่อนแต่ในจุดนั้นก็เสียใจกันทั้งคู่ ยังจำวันที่เรามองหน้ากันแล้วร้องไห้ได้ดี

 

 

 

     ร้องไห้เพราะกลัวจะเสียเพื่อนดีๆไป

 

 

 

 

ครับ..”

     ใบหน้าพริ้มเพราระคนหล่อเหลาพยักขึ้นลงช้าๆ ความตะขิดตะขวงและความไม่พอใจที่มีมันค่อยลดหายไปทีละนิดจนทำให้แววตาที่เคยแข็งกร้าวไร้อารมณ์มันอ่อนลงกว่าเดิมมากโข

 

 

สิงมันแคร์คริสนะ ไม่งั้นมันไม่วิ่งพล่านหาทางติดต่อพี่ให้มาช่วยคุยกับคริสแบบนี้หรอก”

 

 

“…”

 

 

ไม่ว่าคำพูดของใครก็ตามที่มันทำให้เราคิดมากอยู่ พี่อยากให้ปล่อยผ่านอย่าใส่ใจ ไม่มีใครรู้เรื่องจริงเท่าพี่กับสิง คนที่คริสควรจะเชื่อก็คือสิง”

 

 

ครับพี่”

 

 

พี่ไม่ได้รู้จักสิงดีไปกว่าใครหรอก แต่พี่รู้แค่ว่า.. สิงมันรักคริส”

 

 

 

     นิชากล้าพูดออกมาได้เต็มปากว่า เพลิงสิง ปวรพัฒณ์ ห้องคิงที่ผันตัวไปเป็นเด็กช่างนักเลงหัวไม้แต่ได้รับฉายาว่าเป็นสุภาพบุรุษชุดช็อปเพื่อนซี้ของเธอนั้นส่งมอบความรักและวางหัวใจที่เข้มแข็งแต่อ่อนโยนไว้บนฝ่ามือของเด็กนิเทศคนนี้แล้ว ไหนจะเกียร์ที่ข้อมือขาวนั่นอีก มันเป็นตัวการันตีได้เลยว่าสิงรักใคร่น้องมากแค่ไหน

 

 

 

     เหมือนก้อนหินในอกถูกยกออกไป ความเคลือบแคลงใจลดหย่อนลงมากหลังจากได้พูดคุยกับแฟนเก่าของคนพี่  แต่ถ้าจะให้ดีคุยกันครั้งนี้แค่ครั้งเดียวพอแล้ว ถึงจะบอกว่าไม่คิดอะไรกันก็เถอะแต่เขาไม่ได้ใจกว้างขนาดให้แฟนตัวเองมานั่งส่งสายตาละมุนละไมใส่ผู้หญิงอยู่หรอก มันจะพาลหัวร้อนเสียเปล่าๆ

 

 

 

     เป็นคนขี้หึงฉิบหายเลยนะบอกไว้ก่อน

 

 

 

     มินิคูเปอร์หน้าคณะถูกแทนที่ด้วยดูคาติสีแดงสดกับหนุ่มวิศวะคนคุ้นเคย เพลิงสิงยืนคร่อมบิ๊กไบค์สองเท้ายันพื้นไว้  ดวงตาคมสวยสบมองเด็กน้อยตัวขาวเนียนที่ตอนนี้ดูหน้าตาสดชื่นกว่าเมื่อเช้ามาก สองขาเรียวใต้กางเกงสแล็คก้าวเดินมาที่บิ๊กไบค์คันใหญ่แล้วขยับเคลื่อนตัวขึ้นคร่อมเบาะท้ายของคนพี่ สองแขนเพรียวสวมกอดเอวสอบแนบแน่นและวางปลายคางมนลงบนไหล่กว้างอย่างที่เคยทำ

 

 

 

     ไม่ได้นั่งซ้อนท้ายเจ้าคันนี้มากี่วันแล้วนะ..

     ทุกวันนี้คนพี่ขี่รถระมัดระวังขึ้นเยอะไม่ปาดซ้ายทีขวาทีแบบเมื่อก่อน เคยถามว่าทำไมแล้วก็ได้คำตอบกลับมาว่า

 

 

     ‘เพราะมีมึงซ้อนท้ายกูอยู่

 

 

 

     ฝ่ามืออุ่นลูบหลังมือของน้องที่มันอ้อมสอดมากอดรอบเอวเขาด้วยความถนอม

ไปร้านหมูกระทะกันนะ .. ร้านเมื่อวาน

 

 

 

     ประโยคข้างต้นทำเด็กน้อยด้านหลังใจเสีย

     คริสส่ายหัวไปมา สองแขนพลางกระชับกอดให้แน่นกว่าเดิม

 

 

 

     ไม่อยากไป

 

 

หนูไม่ไปร้านนั้น

     คริสยืนกราน

 

 

ถือว่ากูขอ ได้ไหม?”

 

 

หนูไม่อยากไปแล้วเฮีย..”

 

 

กูจะนั่งอยู่ข้างๆมึง จะไม่มีใครทำร้ายมึงได้ทั้งนั้น กูสัญญา

 

 

 

     ท้ายที่สุดแล้วเด็กนิเทศก็พ่ายแพ้ให้กับน้ำเสียงและคำพูดแสนหนักแน่นของหนุ่มวิศวะที่เขาแทบไม่เคยชนะมันได้เลยสักครั้ง

 

 

 

     ดูคาติ 959 พานิกาเล่ 955 cc. รถคู่ใจของเฮดว้ากวิศวะขับเคลื่อนออกจากมหาลัยเพื่อเข้าสู่ถนน เพลิงสิงไม่ได้บิดเจ้าลูกรักเพื่อเร่งความเร็วของเครื่องยนต์ขึ้นอีกตามที่สิงห์นักบิดอย่างเขาชื่นชอบแต่กลับขี่ไปเรื่อยๆให้น้องได้รับลมยามเย็นใกล้จะมืดค่ำเต็มที หน้าจอแสดงผลLCDที่บอกข้อมูลของรถได้ครบครันกำลังบอกตัวเลขสองหลักบนเรือนไมล์ดิจิตอล

 

 

 

     เรื่อยๆของเขาก็คือ 80-90 นี่แหละ

     เคยไปออกทริปที่ต่างจังหวัด 190+ ยังรู้สึกเฉยเหมือนขับรถยนต์เสียด้วยซ้ำ แต่จะให้ไปบิดขนาดนั้นคงไม่ได้เพราะมีเมียนั่งซ้อนอยู่ข้างหลัง ความปลอดภัยทั้งตัวน้องและตัวเขาต้องมาก่อนเสมอ

 

 

 

     เสียงเครื่องยนต์ของบิ๊กไบค์คันสวยดังกระหึ่มเมื่อเลี้ยวเข้ามาจอดในลานกว้าง เครื่องยนต์ดับสนิทแต่เด็กน้อยด้านหลังไม่มีท่าที่จะคลายวงแขนแล้วลงจากรถ เพลิงสิงปล่อยมือออกจากแฮนด์เปลี่ยนมาลูบสัมผัสแขนขาวๆแผ่วเบา

 

 

 

     น้องกำลังจะงอแง

 

 

 

ลงสิ

 

 

ไม่ลง..”

 

 

มึงนั่งแบบนี้แล้วกูจะลงยังไงล่ะคริส

 

 

หนูไม่ลงแล้วหนูก็ไม่ให้เฮียไปไหนทั้งนั้น หนูอยากกลับบ้าน

    

 

     เด็กน้อยงอแงอย่างที่เขาคิดไว้ไม่มีผิดเพี้ยน คริสฝังใบหน้าลงกับไหล่กว้างแข็งแกร่งแล้วถูไถไปมาเป็นเชิงออดอ้อนและขอร้องกลายๆ หนุ่มวิศวะส่ายหัวด้วยความอ่อนใจก่อนจะยกมือขึ้นไปลูบหัวกลมทุยของคนข้างหลัง

 

 

 

นั่งไม่นานหรอก เดี๋ยวก็กลับ

 

 

ไม่เอา.. ไปร้านอื่นได้มั้ย

 

 

อย่างอแงสิหนู เฮียเมื่อยแล้วนะ

 

 

 

     คริสจำใจคลายอ้อมกอดแล้วก้าวขาลงจากรถอย่างเลี่ยงไม่ได้เพราะกลัวคนพี่จะเมื่อยไปมากกว่านี้ เด็กน้อยเอนสะโพกพิงกับดูคาติไม่ยอมผละออกง่ายๆ มือขาวป้อมยกขึ้นมาขยี้ตาตัวเอง ริมฝีปากอิ่มเป็นกระจับเบะบึน

 

 

 

     เพลิงสิงส่งมือไปดึงมือขาวของน้องออกจากตาแล้วกุมมันเอาไว้ก่อนจะเดินจูงมืออีกฝ่ายเข้าไปในร้านหมูกระทะของรุ่นพี่ที่เคยอยู่สถาบันเดียวกันมาก่อน คริสเดินตามหลังอย่างอิดออด พยายามเดินให้ช้าที่สุดเท่าที่จะทำได้แต่ต่อให้เดินช้าแค่ไหนก็ถึงจุดหมายปลายทางอยู่ดี

 

 

 

     จุดหมายคือโต๊ะยาวนอกร้านเหมือนกับเมื่อวานและคนกลุ่มใหญ่ที่เขาไม่อยากเจอหน้า

     แก๊งวิศวะของเฮียเพลิง

 

 

 

     ราวกับว่าทุกคนกำลังรอการมาถึงของทั้งคู่อยู่เพราะเมื่อคริสและเพลิงสิงเดินมาถึงโต๊ะ เด็กวิศวะทุกคนรีบละความสนใจจากหมูกระทะตรงหน้าแล้วหันมามองกันเป็นตาเดียว ใบหน้าของแต่ละคนเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดมากมายเมื่อได้สบมองหน้าของเด็กนิเทศตัวขาว ไม่เว้นแม้แต่เบลที่แม้จะไม่รู้จักมักจีกับคริสมากเท่าไหร่นักแต่เขาเองก็รู้สึกผิดไม่ต่างกัน

 

 

 

     เขาสนุกปากบนความทุกข์ของเด็กคนหนึ่ง

     โคตรเหี้ยเลย

 

 

 

     เพลิงสิงเดินเข้าไปนั่งเก้าอี้ริมสุดติดกับเนิร์ดแล้วให้คริสนั่งลงข้างกาย บรรยากาศบนโต๊ะเงียบกริบไปสักพัก ความกระอักกระอ่วนตีตื้นเข้ามาไม่มีใครทำอะไรถูกสักอย่างเมื่อเห็นสายตาแข็งกร้าวและความเย็นชาที่แผ่ออกมาจากตัวเฮดว้าก อุ๋งอิ๋งนั่งปั้นหน้าไม่ถูกอยู่หลายนาทีก่อนจะเริ่มคีบเบคอนกับผักบุ้งในกระทะใส่จานเปล่าแล้วส่งยื่นให้เด็กนิเทศที่เธอเอ็นดูไม่ต่างจากลูกชายแต่กลับเผลอไผลทำร้ายน้องด้วยคำพูดเฮฮาโดยไม่ยั้งและไม่คิด

 

 

 

     เธอควรจะเป็นคนที่ห้ามปรามด้วยซ้ำไป..

 

 

 

อะ กินเร็ว พี่ตักเบคอนมาเผื่อหนูเยอะแยะเลย

 

 

ขอบคุณนะครับ

     คริสรับจานพลาสติกใส่เบคอนและผักบุ้งมาวางไว้ก่อนจะนั่งเงียบเหมือนเดิมไม่คีบหรือหยิบอาหารบนโต๊ะมากินเลยสักชิ้น

 

 

     เพลิงสิงลอบมองเด็กตัวขาวข้างกายเล็กน้อยก่อนจะสอดมือไปโอบเอวบางให้ขยับเข้ามาประชิดตัวเองอีกนิดแล้วโน้มหน้าไปกระซิบข้างหูน้อง

กูอยากกินเบคอน ป้อนหน่อยสิ

 

 

     คริสพยักหน้าเบาๆพลางหยิบตะเกียบขึ้นมาคีบเบคอนในจานของตัวเองแล้วเป่าเบาๆให้คลายความร้อนก่อนจะยกขึ้นมาป้อนคนพี่ขึ้นปาก  หนุ่มวิศวะกอดเอวบางไว้ไม่คลายพร้อมทั้งอ้าปากรับเบคอนชิ้นโตเข้าปาก จมูกโด่งสันปัดป่ายหัวไหล่มนพลางหอมเบาๆ

 

 

 

     สัมผัสและย้ำให้น้องรู้ว่าเขาอยู่ตรงนี้

  

 

 

หวานอีกแล้วเนี่ยพ่ออะ

     เนิร์ดเป็นคนใจกล้าแซวนำไปก่อนที่จะมีเสียงของคนอื่นตามมา

 

 

เออดิ่ กูอิจฉาตาร้อนหมดแล้ว” บอม

 

 

ก็งี้แหละว่ะ เรามันคนไม่มีแฟน” เลข

 

 

 

     เด็กวิศวะพยายามสร้างบรรยากาศให้มีสีสันและสนุกสนานไม่แห้งเหี่ยว และพยายามเอาอกเอาใจเด็กนิเทศหนึ่งเดียวบนโต๊ะด้วยการตักอาหารให้บ้าง ชวนน้องพูดคุยบ้าง บางครั้งก็แย่งกันคีบหมูในกระทะใส่จานคริส หากเป็นแต่ก่อนเขาคงจะมีความสุขไม่น้อยกับการได้เห็นพี่ๆหยอกล้อและเทคแคร์เขาขนาดนี้

 

 

 

     แต่วันนี้มันไม่รู้สึกแบบนั้น

    มันกลับรู้สึกอึดอัดจนอยากจะกลับบ้าน เขาไม่ชอบอะไรแบบนี้เลย

 

 

 

     อาหารมากมายบนโต๊ะถูกทยอยเดินมาเสิร์ฟทั้งคาวทั้งหวานและมันล้วนเป็นของที่คริสชอบทั้งนั้น แต่เด็กน้อยไม่รู้สึกอยากกินหรืออยากแตะต้อง เหตุการณ์เฮฮาตรงหน้าถูกซ้อนทับด้วยเหตุการณ์และหัวข้อการสนทนาเมื่อวาน ความรู้สึกอึดอัดและไร้ตัวตนกลับเข้ามาครอบงำเด็กหนุ่มอีกครั้ง

 

 

 

     การง้อและเอาใจเด็กหนุ่มยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆจนคริสทนไม่ไหว มือขาวป้อมเผลอกำเสื้อช็อปของคนพี่ไว้แน่นหนึ่งข้าง

 

 

คริสส พี่ไปย่า—”

 

 

พอได้แล้วครับ

     บอมชะงักมือทันทีเมื่อคริสพูดขึ้น เสียงหวานของน้องสั่นเครือเล็กน้อยและกลืนน้ำลายคงคออย่างยากลำบาก ใบหน้าหวานจิ้มลิ้มสับสนปนอึดอัดใจอย่างเห็นได้ชัด

 

 

ทุกคนต้องการอะไรกันแน่

     ความเงียบสนิทเข้าปกคลุมทั่วทั้งโต๊ะ ไม่มีใครปริปากพูดอะไรออกมาหลังจากน้องพูดจบ

 

 

     เบลที่เอานั่งเงียบอยู่นานตั้งแต่เดินเข้ามานั่งร่วมโต๊ะจนกระทั่งเพลิงสิงเดินมาพร้อมกับน้องเขาก็ยังไม่ได้พูดเลยแม้แต่คำเดียว ชายหนุ่มว่าที่สจ๊วตพ่นลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะเป็นคนเริ่มพูดถึงเรื่องทั้งหมด

 

 

คริส พวกพี่เสียใจกับสิ่งที่พูดไปและพี่ไม่มีอะไรจะแก้ตัว พี่ขอโทษที่ปากหมาพูดอะไรไม่คิดถึงหัวอกคนเป็นแฟนอย่างคริส

 

 

ต่อไปพี่จะคิดให้มากกว่านี้ พี่ขอโทษจริงๆว่ะไอ้หนู”  เลข

 

 

 

     คำขอโทษมากมายจากปากของคนหลายคนมันมาจากหัวใจ

     ต่างรู้สึกผิดกับสิ่งที่ทำลงไป

 

 

     ไม่ได้ขอโทษและรู้สึกผิดเพราะคริสเป็นแฟนของเฮดว้าก แต่ที่ขอโทษเพราะพวกเขาล้วนผิดจริง

 

 

 

     คริสนั่งฟังด้วยความเงียบ ใบหน้าหวานจิ้มลิ้มก้มลงเล็กน้อยมองพื้นอย่างใช้ความคิดก่อนจะเบนสายตาไปมองฝ่ามือของคนพี่ที่วางลงบนหน้าขาพร้อมกับลูบแผ่วเบา

 

 

     มือขาวป้อมเลื่อนมาวางทับบนหลังมือของอีกฝ่ายก่อนจะระบายยิ้มบางๆ คริสเงยหน้าขึ้นมาใช้สายตากวาดมองทุกคนที่อยู่ตรงหน้า

 

 

 

     เคยบอกว่าไม่ใช่คนใจกว้างแต่เขาก็ไม่ใช่คนใจร้ายถึงขนาดมีคนทำผิดแล้วจะไม่ยอมให้อภัย

     แต่ถึงแบบนั้น .. ก็ไม่ได้ใจดีพอจะหายโกรธเคืองทุกคนไปเสียทีเดียว

 

 

 

“พี่กล้าขอโทษ ผมก็กล้าให้อภัยครับ แต่..แค่ครั้งนี้เท่านั้น ผมไม่ขอให้พวกพี่เอ็นดูผมเพราะแค่เฮียเพลิงคนเดียวผมก็พอใจแล้ว แต่ผมขออย่างเดียว”

     คริสพูดเว้นประโยคให้คนฟังลุ้นตามอย่างใจจดใจจ่อผสมปนเปไปกับความดีใจเล็กๆที่น้องยอมให้อภัย

 

 

 

“ช่วยเห็นผมมีตัวตนด้วยนะครับ เพราะผมเคารพพวกพี่จากใจจริงๆ ไม่เคยมองข้ามใครเลย แล้วทุกคนก็มีความรู้สึกครับ ไม่มีใครสมควรเจออะไรแบบนี้จากรุ่นพี่ที่นับถืออยู่”

     ตั้งแต่คบหากับเฮียเพลิงและได้รู้จักกับชาวแก๊งของเฮีย เขาไม่เคยมองข้ามใครหรือไม่ชอบหน้าใครเลยสักคน มีแต่จะเคารพและรักเหมือนพี่ชายพี่สาวคนหนึ่ง พร้อมช่วยเหลือโดยไม่ต้องการอะไรตอบแทนทั้งนั้น แต่พอเจอเข้าแบบนี้ก็แอบไปไม่เป็นอยู่เหมือนกัน

 

 

“ผมขอแค่นี้จริงๆครับ”

 

 

 

     เด็กนิเทศปิดประโยคสุดท้ายด้วยรอยยิ้ม และสิ่งที่น้องขอไปเมื่อสักครู่ทำให้กลุ่มวิศวะรุ่นพี่หน้าชากันไปเป็นแถวพร้อมกับส่งยิ้มแหยกลับมาให้น้อง แถมด้วยใบหน้าเจื้อนๆ

 

 

 

อย่าให้มีแบบนี้อีก

     เสียงทุ้มนิ่งแต่เด็ดขาดพูดขึ้นท่ามกลางรอยยิ้มแห้งๆของชาวแก๊ง เล่นเอาเนิร์ดที่นั่งอยู่ใกล้สุดเม้มปากแน่นทันที

 

 

คิดให้มากก่อนจะปริปากพูด ที่ปกป้องที่ต้องด่าพวกมึงไม่ใช่เพราะน้องเป็นเมียกู แต่กับคนอื่นพวกมึงก็ต้องคิดก่อนจะพูด

    

 

 

     สิ้นเสียงเฮดว้าก เด็กวิศวะทุกคนบนโต๊ะกับอีกหนึ่งว่าที่สจ๊วตพยักหน้ารับพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย ครั้งนี้มันเป็นบทเรียนที่โคตรจะแพงเลย ต้องทำความเข้าใจกันใหม่อีกครั้งว่าจะปากหมาแค่ไหนก็ได้แต่ต้องคิดก่อนพูดอยู่เสมอ เอาใจเขามาใส่ใจเรา อย่ามีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่นเพราะมันไม่ใช่เรื่องที่ดี

 

 

 

     สถานการณ์กลับมาปกติสุขอีกครั้งโดยที่ทุกคนช่วยกันเปลี่ยนและสร้างบรรยากาศที่ก่อนหน้านี้มันเคยมาคุและอึดอัดให้เป็นบรรยากาศของครอบครัว พี่น้อง ช่วยกันเปลี่ยนแปลงภาพจำของเด็กนิเทศให้เป็นความทรงจำใหม่ที่มีแต่ความรักและความเอ็นดูห้อมล้อมรอบตัวน้อง อาจจะซ้อนทับมันได้ไม่มากนักแต่ก็พยายามกันอย่างเต็มที่

 

 

 

     พยายาม.. คืนรอยยิ้มให้เด็กคนหนึ่งที่สมควรได้รับความรักจากรอบข้างมากกว่าใคร

 

 

 

      เพลิงสิงนั่งมองเด็กน้อยตัวขาวอวบอิ่มที่กลับมายิ้มแย้มได้มากกว่าเดิมพาเอาหัวใจคนมองสดชื่นตามไปด้วย

      ก่อนหน้านี้ที่บอกยังรักนิชาอยู่มันก็คือเรื่องจริงนั่นแหละ จะไม่รักได้ยังไงก็นั่นเพื่อนเขา คบกันมาตั้งกี่ปีเชียว..

     

 

      แต่เรื่องจริงอีกเรื่องหนึ่งก็คือ

      เพลิงสิงรักคริสคนเดียว  น้องเป็นคนเดียวเท่านั้นที่รู้สึกลึกซึ้งเกินกว่าคำว่าพี่น้องร่วมสถาบันหรืออะไรก็ช่างมัน เป็นคนเดียวที่ได้หัวใจของเฮดว้ากไปครอบครอง 

 

 

 

      เป็นคนเดียวและจะเป็นตลอดไป

 

 

 

 

 

……

 

 

 

 

 


Before meeting

 

 

 

 

เพลิงมึงอยู่ไหนวะเพื่อน.. ]

 

 

มีอะไร

 

 

วันนี้ตอนเย็นมึงช่วยพาคริสไปที่ร้านเดิมหน่อยได้ไหม ]

 

 

ทำไม

 

 

พวกกูอยากขอโทษน้อง ไม่รู้ว่าน้องจะให้อภัยหรือเปล่าแต่กูอยากขอโทษจริงจังว่ะ ]

 

 

ขอโทษเพราะมึงรู้สึกผิดหรือเพราะน้องเป็นแฟนกูกันแน่ไอ้เลข

 

 

เพราะกูรู้สึกผิดที่ไม่คิดก่อนจะพูด น้องไม่สมควรต้องมาฟังเรื่องเหี้ยๆจากปากเหี้ยๆของพวกกู ]

 

 

หึ

 

 

มึงช่วยพวกกูหน่อย แค่ช่วยพาน้องมา.. ได้ปะวะ ]

 

 

อืม

 




  __________

 

 น้องคริสลูกแม่ แม่มาช่วยหนูแล้ว ! /กอดพร้อมหอมหัวฟอดใหญ่

ครบแล้วนะค้าบบบ 05:02 โอ้โห 555555 รอนานเลยตอนนี้ ฮือ ;w;

ไว้เจอกันน้า  <3

เข้ามาเม้าท์กันได้ที่ #ทูนหัวของหนู นะครัชช จุ้บๆ

 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.614K ครั้ง

134 ความคิดเห็น

  1. #4259 SkmilkSk (@SkmilkSk) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 00:13
    ไม่ชอบให้แฟนเก่ามาเป็นคนเคียปัญหาแบบนี้ ทำให้น้องเชื่อใจด้วยคำพูดการกระทำของตัวเองไม่ได้หรอ ถ้าคิดว่าพูดเองแล้วคิดว่าน้องจะไม่มั่นใจ ก็ทบทวนตัวเองใหม่ได้แล้วแหละ
    #4259
    0
  2. #4058 Zyrens (@Darkclouds) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:36
    ตอนนี้มีเรื่องเดียวที่สงสัย เฮียๆปี 3 แล้วยังเพิ่งเรียน circuit หรอ ปกติวิชานี้คือต้องเรียนปี 2 เพื่อเอาไปต่อยอดกับวิชาอื่นๆอีกมากมายเลยนะ เรียกได้ว่าเป็นวิชาที่เด็กไฟฟ้าทุกคนต้องผ่านให้เร็วที่สุดถึงจะไปเรียนวิชาอื่นรู้เรื่อง ไม่งั้นก็เตรียมตัวเปอร์ได้เลยจ้า
    #4058
    0
  3. #3951 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:48
    หน้าแห้งทั้งโต๊ะ
    #3951
    0
  4. #3813 toonytoony (@toonytoony) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:37
    นิยายดีสุดมีข้อคิดสอนคนไปในตัวรักกกก กอไก่ล้านตัว
    #3813
    0
  5. วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:48
    คือดีมากค่ะดีมากจริงๆ
    #3651
    0
  6. #3314 Abracadabra (@sy-thip) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 20:32
    ฮืออ รักน้อง
    #3314
    0
  7. #3091 Yooika (@Yooika) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 21:51
    ไรท์แต่งดีมากอ่าาา หงื้อน้องง
    #3091
    0
  8. #3043 lida0807 (@lida0807) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 18:19
    ชอบเรื่องนี้มากกก คนแต่งแต่งดีมากก
    #3043
    0
  9. #3038 vorawan1157 (@vorawan1157) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 13:39
    นับถือคนเเต่งนิยายเรื่องนี้จิงๆ ชอบๆๆๆๆ อ่านไปอ่านมาภาพในร้านหมูกะทะขึ้นมาอีกเเล้วว. โอ๊ยยย เบื่อตัวเองที่นึกภาพเก่งช่ะ เเต่งมาอีกนะ เอาของคริสสิงเท่านั้นนะพี่
    #3038
    0
  10. #2904 YJholic (@pimbana) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 21:34

    มันก็คลายความหน่วงไปได้เปราะหนึ่งแต่มันก็ยังหน่วงอยู่นิดๆอ่างื่อออออ

    #2904
    0
  11. #2894 LovePenguin (@LovePenguin) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 02:07

    ขอบคุณที่ช่วยเตือนสติว่าอย่าเผลอพูดอะไรแบบไม่คิด บางครั้งเราไม่รู้หรอกว่า เรื่องที่เราเม้าท์กันสนุกปาก แต่มันกลับทำร้ายใจคนฟังมากแค่ไหน


    โชคดีแล้วที่คริสได้เจอกับเฮียเพลิง ถ้าเป็นคนอื่นอาจจะมองว่าน้องงี่เง่า หึงไม่เข้าเรื่อง แต่เฮียกลับเข้าใจว่าน้องรู้สึกอย่างไร ไม่โกรธที่น้องงอแง แถมยังพยายามแสดงออกด้วยการกระทำอีกว่าน้องคือคนสำคัญจริงๆ ไม่ใช่แค่พูดอย่างเดียว


    จริงๆ จะเขียนให้ตัวละครเพื่อนคนอื่นๆ แค่พูดขอโทษก็จบแล้วก็ได้นะ แต่เลือกจะสร้างสถานการณ์ให้ตัวละครนี้ได้ถูกแก้ไขความเข้าใจผิด ได้ลบความทรงจำแย่ๆ แล้วทดแทนด้วยความทรงจำดีๆ ในสถานที่เดิม นับถือในความพยายามใส่ใจกับความรู้สึกของตัวละครเหมือนเป็นคุณแม่ของน้องจริงๆ เลย


    ในฐานะที่(เคย)เป็นนักเขียนเหมือนกัน เข้าใจเลยแหละว่าตัวละครทุกตัวก็เหมือนลูกของเรา ใครจะกล้าทำให้ลูกตัวเองต้องเจ็บปวดเสียใจล่ะเนอะ เป็นกำลังใจให้นะคะ https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-07.png


    เม้นต์ยาวไปนิด เพราะอินหนักมาก https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-13.png

    #2894
    0
  12. วันที่ 18 มกราคม 2562 / 04:39
    หน่วงจริงๆๆๆ
    #2859
    0
  13. #2848 N_joon (@N_joon) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 23:00
    หาเรื่องงอลอีกสักครั้งดิ
    #2848
    0
  14. #2834 iceKritz (@0895127554) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 08:22
    หน่วงมากกกก ฮือออออ
    #2834
    0
  15. #2829 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 00:10
    มันเป็นเรื่องจริง จริงๆอะ พูดอะไรคิดหน่อย คนฟังมันรู้สึกแย่
    #2829
    0
  16. #2823 fonfon2547 (@fonfon2547) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 22:16
    จะร้องไห้ ฮื่ออ
    #2823
    0
  17. #2820 meeouan14 (@meeouan14) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 21:53
    สงสารน้องมาก ดีนะที่เฮีเพลิงแกเป็นคนจริง เคลียตัวเองได้ทุกอย่าง
    #2820
    0
  18. #2794 por emma (@porapha) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 21:00
    ดีใจที่ทุกคนรักน้องอ่าา แต่เรื่องนี้คือปรับใช้ได้จริงนะ คุณไม่ต้องมาแทคแคร์ดูแลเราหรอก แต่อย่าทำร้ายเราก็พอ
    #2794
    0
  19. #2792 SupichayaKae (@SupichayaKae) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 19:37
    งื้ออออออ สงสารน้องง เพราะด้วยความที่เราเป็นผู้หญิงล่ะมั้งเลยยังรู้สึกหน่วงอยู่
    #2792
    0
  20. #2790 Namfon🍃🌈 (@Salita02) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 19:16
    2ตอนล่าคือดีทำใก้เราคิดเลยอ่ะเหตการแบบนี้มันก้อเดจาวูอยู่รอบตัวคำพูดที่ไม่ได้ไตรตรองแค่ไม่กี่คำมันสามารถทำร้ายคนฟังได้เลยจริงๆ
    อิหนูโคตรเข้มแข็งลองคิดเล่นๆถ้าเปนเฮียจะนิ่งได้แบบนี้ไหมเหอะ
    #2790
    0
  21. #2789 DAONEUA (@DAONEUA) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 19:06
    สงสารน้อง
    #2789
    0
  22. #2788 nalinratkip (@nalinratkip) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 19:05
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-03.png https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-03.png สงสารน้อง เกลียดเฮียเพลิง ... ลูบหัวคนอื่นทำไม...เพื่อนเฮียเพลิงก็เลวร้าย...พี่ชั่วๆ...รอเฉลยเหตุการณ์ข้ามวัน ยังไม่หายหน่วงเลย...ยังเสียความรู้สึกแทนน้องอยู่...แค่คำพูดขอโทษ แทนกับน้ำตาข้ามคืนได้เหรอเนี้ย...ฮึก...อินเกิน...
    #2788
    0
  23. #2787 xxserein (@xxserein) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 16:07
    อดคิดไม่ได้ว่า ถ้าเป็นน้องคริสเป็นคนที่เจอแฟนเก่า และเขาลูบหัว อิพี่ไปเห็นบ้างจะให้ใจเย็น เข้าใจและยอมรับง่ายๆได้ไหม ทุกอย่างดูเป็นใจและดูง่ายสำหรับเฮีย โลกของเฮียมีใครมากมายรอบข้าง แต่โลกของน้องมีแค่พี่คนเดียว เข้มแข็งกว่านี้นะน้องคริส ใจแข็งหน่อยลูก #สงสารน้อง #ทีมแม่ยก #ทวงคืนความยุติธรรมให้น้องคริส
    #2787
    2
    • #2787-1 Nong'Mhe~~~~ (@moko1998) (จากตอนที่ 29)
      16 มกราคม 2562 / 17:44
      ร้องล้าวววววววว
      #2787-1
  24. #2785 Kung2560 (@Kung2560) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 15:33
    เพลิงสิงเปนทั้งเพื่อนที่ดี&#8203; และสามีที่ดี
    #2785
    0
  25. #2783 ส้ม....ส้ม (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 15:15

    โคตรติดเลยแะเรื่องนี้ชอบสุดระหว่างรอตอนใหม่วนอ่านหลายรอบฟินเว่อรออออออิๆๆ

    #2783
    0