God daddy ! #ทูนหัวของหนู [ END ] [ตีพิมพ์กับสนพ. Deep Publishing]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 678,450 Views

  • 4,728 Comments

  • 16,204 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    33,686

    Overall
    678,450

ตอนที่ 28 : #ทูนหัวของหนู [ Your man ] R e w r i t e

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 78
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2646 ครั้ง
    20 ก.พ. 62


นิยายเรื่องนี้คำหยาบค่อนข้างเยอะนะคะ

 

 

#ทูนหัวของหนู [ Your man ]

 

 

 

 

 

 

 

 

      โรงอาหารช่วงบ่ายสองของวันนี้เปรียบได้เหมือนกับสมรภูมิรบเพราะนักศึกษามากมายหลายชีวิตต่างพากันมากองอยู่ที่นี่  แต่มันเป็นเรื่องปกติธรรมดาของมอ ก็เพราะไม่ว่าจะวันไหนคนก็เยอะแบบนี้ทั้งนั้น  ถ้าไม่รีบมาจองโต๊ะไว้ก่อนก็บอกเลยว่าต้องระเห็ดตัวเองออกมานั่งกินข้าวหน้าคณะหรือออกไปกินร้านข้างนอกมอแทน

 

 

 

     สองหนุ่มนิเทศเพื่อนซี้ปีหนึ่งวางกระเป๋าลงบนโต๊ะตัวสุดท้ายที่เหลือว่างอยู่ก่อนจะถอนหายใจอย่างโล่งอก

 

 

 

โอยยย กว่าจะมีโต๊ะนั่ง ยืนรอจนขาแข็งหมดแล้ว หิวข้าวฉิบหาย

     เอิ๊กโอดครวญพลางยกหลังมือมาเช็ดเหงื่อบนหน้า

 

 

 

 

เออดิ่ กูหิวจนจะเดินมากินหัวพี่แม่งอยู่แล้ว

     คริสว่าพลางล้วงหยิบแบงค์ร้อยในกระเป๋ากางเกงออกมานับ

 

 

 

     จริงๆแล้วอาทิตย์นี้เหลือใช้อยู่แค่สองร้อยบาทแต่เฮียเพลิงให้มาอีกห้าร้อย  พ่อทูนหัวบอกว่าเก็บไว้กินขนม

     ใจดีที่สุดเลยแฟนพีเนี่ย  ฮือออ

 

 

 

     แต่ทว่ามีเงินอย่างเดียวไม่พอ  เขาต้องมีเมนูที่จะกินด้วยซึ่งมันค่อนข้างเป็นปัญหาโลกแตกอีกหนึ่งอย่างที่หิวมากแต่ไม่รู้จะกินอะไรดี มันบอกไม่ถูกเหมือนกัน หรือเขาควรซื้อมันไปทุกร้านแล้วมานั่งกินให้หมดเพื่อตัดปัญหา..

 

 

 

     ไม่ดีอะ กินไม่หมดแล้วมันเสียดายของ

 

 

 

เอิ๊ก มึงกินไรวะ

 

 

กินเตี๋ยวมั้ง ไม่รู้ว่ะ

 

 

งั้นก็ไปกินเตี๋ยวกันมึง กูขี้เกียจจะคิดเมนูละ หิว

 

 

เออ ว่าไปตามนั้นเพื่อน

 

 

 

     อัครภัทรวาดแขนกอดคอพีรภาสเพื่อนรักขาเจ็บแล้วพากันไปต่อแถวรอซื้อก๋วยเตี๋ยวปลาเจ้าประจำที่เขานั้นกินบ่อยจนแม่ค้าจำหน้าได้ เห็นแล้วรู้เลยว่าไอ้เด็กนี่มันจะสั่งอะไร

 

 

 

     ยืนเข้าคิวตัวตรงดิ่งกวาดสายตามองซ้ายมองขวาส่องนักศึกษาสาวในโรงอาหารจนเพลิดเพลินใจไม่นานก็มาถึงคิวของทั้งคู่  คริสดันแผ่นหลังให้ไอ้เกลอมันสั่งไปก่อนส่วนเขาเงยหน้าอ่านป้ายเมนูบนหัวพลางยกนิ้วโป้งขึ้นมากัดเบาๆ

 

 

 

     กินอะไรดีวะ

     บะหมี่หมูน้ำแดง ไม่เอา

     เส้นเล็กต้มยำ  ไม่เอา

     มาม่าต้มยำ  ไม่เอา

     เส้นใหญ่เย็นตาโฟ  ..  น่าสนใจ

 

 

 

ป้าครับ คริสเอาเส้นใหญ่เย็นตาโฟพิเศษไม่ใส่ถั่วงอกนะครับ

 

 

ผมเอาแบบน้องครับ

 

 

 

     เสียงทุ้มน่าฟังดังขึ้นจากด้านหลังทันทีที่หนุ่มน้อยสั่งอาหารเสร็จก่อนจะตามมาพร้อมกับแผงอกและลำตัวขยับเข้ามาประชันชิดแผ่นหลังบาง  คริสขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางขยับตัวเดินไปข้างหน้าเพื่อออกห่าง  มือขาวป้อมเอื้อมไปหมายจะจับเสื้อนักศึกษาของเพื่อนสนิทไว้แต่หันไปเจอแต่ความว่างเปล่า

 

 

 

     เอิ๊กแม่งหายตัวได้หรือไงกันวะรอกูบ้างสิไอ้เพื่อนชั่ว!

 

 

 

     ชายหนุ่มตัวสูงราว 180 เซนติเมตรในชุดนักศึกษาเสื้อเชิ้ตแขนยาวปลดกระดุมคอเนื้อตัวสะอาดสะอ้านยืนยิ้มหวานละเมียดละไมให้เด็กนิเทศตัวขาวอวบอิ่ม  ตากลมสบมองรุ่นพี่คณะแพทย์ตรงหน้าก่อนจะส่งยิ้มแหยๆกลับไป

 

 

 

     นี่มันพี่หมอธารานี่หว่า..

 

 

 

หวัดดีครับพี่หมอ

     เด็กหนุ่มพูดพลางยกขึ้นมาไหว้คนตรงหน้า

 

 

 

     ธารายิ้มกว้างจนตาเรียวเล็กหยีลงพลางส่งมือไปลูบหัวกลมทุยด้วยความเอ็นดู

สวัสดีครับน้องคริส ขาเป็นยังไงบ้างล่ะเราไม่เห็นไปให้พี่ทำแผลเลย

 

 

 

     มือขาวป้อมเกาท้ายทอยตัวเองก่อนจะหัวเราะเบาๆ

ไม่เจ็บแล้วครับพี่ แค่ตึงๆบ้างนิดหน่อย พอดีว่าช่วงนี้ยุ่งน่ะครับเลยลืมไปหาพี่หมอ แหะๆ

 

 

 

     ชายหนุ่มตัวสูงพยักหน้าอย่างเข้าใจ  รู้ว่าแผลแค่นั้นน้องทำเองที่บ้านก็ได้แต่จะว่ายังไงดีล่ะ ..  จะบอกว่าอยากเจอหน้าเด็กคนนี้อีกครั้งมันก็ไม่เชิงหรอก หน้าตาน่ารัก  ยิ้มสวยน่ามอง  องค์ประกอบเหล่านั้นมันทำให้เขาโดนคริสตกเข้าอย่างจังตั้งแต่วันที่น้องเล่นบาสแล้วเขาได้เป็นเจ้าหน้าที่ประจำเต็นท์พยาบาล  แอบยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปน้องเก็บไว้หลายรูปอยู่เหมือนกัน  อยากทำความรู้จักให้มากกว่านี้แต่ก็ต้องโยนความคิดพวกนั้นทิ้งไปเพราะน้องมีแฟนแล้ว  แถมแฟนยังเป็นคนดังประจำมหาลัยอีกต่างหาก

 

 

 

     แห้วกันไปตามระเบียบ

 

 

 

ใหญ่โฟพิเศษไม่งอกได้แล้วจ้า

     เสียงแม่ค้าปลุกธาราให้ตื่นจากวังวนความคิด  ชายหนุ่มละสายตาออกจากคนตัวขาวอวบอิ่มก่อนจะส่งมือไปหยิบชามก๋วยเตี๋ยวเย็นตาโฟทั้งสองชามมาถือไว้  คริสที่ยื่นมือไปหมายจะหยิบชามของตัวเองต้องชะงักแล้วเลิกคิ้วมองอีกฝ่ายด้วยความสงสัย

 

 

 

เดี๋ยวพี่ถือให้

 

 

ไม่เป็นไรค—”

 

 

โต๊ะคริสอยู่ตรงนู้นใช่ไหม เห็นมีเพื่อนคริสนั่งอยู่

 

 

พี่ธาราครับ เดี๋—”

 

 

 

     เด็กหนุ่มอ้าปากทำท่าจะคัดค้านแต่อีกฝ่ายกลับเดินตรงดิ่งไปที่โต๊ะของเขาโดยไม่ฟังเสียงเรียก  คนตัวขาวได้แต่กลอกตามองบนพร้อมกับถอนหายใจอย่างปลงตกแล้วเดินกลับโต๊ะ

 

 

 

     เฮียเพลิง พี่หมอธารา พี่ราม แม่งเป็นโรคเดียวกันหรือเปล่าวะ ไอ้โรคที่ไม่ชอบฟังใครนอกจากตัวเองเนี่ย

 

 

 

     คริสทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอี้ทางฝั่งเดียวกับเอิ๊ก  ไอ้เกลอเพื่อนยากมองเขาและพี่หมอธาราสลับกันไปมามือก็ถือตะเกียบคีบเส้นเล็กในชามเข้าปาก ธาราที่ถือวิสาสะนั่งร่วมโต๊ะกับสองหนุ่มยังคงส่งยิ้มละมุนละไมไม่เลิกแม้คนตัวขาวจะทำหน้าเบื่อโลกตอบกลับมาก็ตาม

 

 

 

ไอ้คริส นี่ใครวะ

     เอิ๊กเอี้ยวตัวมากระซิบข้างหูแต่มันดันกระทบเข้าไปในโสตประสาทของนักศึกษาแพทย์รุ่นพี่ด้วย

 

 

พี่ชื่อธาราครับ เรียนแพทย์ปีสาม ยินดีที่ได้รู้จักนะ

     ธาราถือโอกาสแนะนำตัวด้วยความเป็นกันเองพร้อมยื่นมือออกไปจับมือเอิ๊กแล้วเขย่าเบาๆ

 

 

 

..เอิ๊กครับ นิเทศปีหนึ่ง

 

 

ครับ แล้วนี่เราสองคนเป็นเพื่อนสนิทกันเหรอ?”

 

 

ใช่ครับ สนิทกัน แล้วทำไมพี่ธาราไม่ไปนั่งกับเพื่อนอะครับ

     เอิ๊กเลิกคิ้วมองพลางเลื่อนชามก๋วยเตี๋ยวเส้นเล็กต้มยำที่หมดเกลี้ยงออกมา  ถามไปงั้นแหละเพราะดูออกว่าพี่หมอหล่อเนี้ยบคนนี้แม่งตามไอ้คริสมันมา

 

 

 

     ถ่ายรูปส่งไปรายงานเฮียเพลิงซะดีมั้ย

 

 

 

พี่มาคนเดียวครับ แล้วก็อยากมานั่งกับ.. คริสด้วย

 

 

 

 

     คนถูกพาดพิงชะงักน้อยๆ ตากลมเหลือบมองคนตัวสูงฝั่งตรงข้ามก่อนจะหลุบตาแล้วก้มหน้ากินก๋วยเตี๋ยวในชามของตัวเองต่อ  เอิ๊กยกมือขึ้นมาเท้าคางแล้วมองหน้ารุ่นพี่ว่าที่หมอด้วยสายตาเจ้าเล่ห์เจ้ากล

 

 

 

แหม อยากมานั่งกับไอ้คริสนี่พี่ขออนุญาตเจ้าของมันยังครับ 55”

 

 

อ่า.. ก็แค่อยากมานั่งด้วยเฉยๆน่ะครับ พี่ไม่ได้คิดอะไรหรอก

 

 

แต่ว่ายิ้มหวานเชียวนะพี่

 

 

แค่ยิ้มก็ไม่ได้เหรอครับ?”

 

 

ไอ้ยิ้มอะยิ้มได้ แต่ว่าตาพี่อะ ไม่ต้องเยิ้มก็ได้ม้างง

 

 

แค่กๆ !”

     หนุ่มน้อยตัวขาวสำลักทันทีที่สิ้นประโยคของเพื่อนซี้  คริสไอโขลกจนหน้าแดงทำเอาธาราและเอิ๊กตาเบิกโพลงด้วยความตกใจ  นักศึกษาแพทย์รุ่นพี่รีบลุกขึ้นมายืนข้างหลังแล้วใช้สันมือตบแผ่นหลังของน้องอยู่สอง-สามทีจนอาการดีขึ้น ธาราย่อตัวลงข้างเก้าอี้แล้วหยิบผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าเสื้อเชิ้ตก่อนจะจับใบหน้าหวานจิ้มลิ้มให้หันมามองที่ตัวเอง

 

 

 

     ผ้าเช็ดหน้าสีเทาสะอาดค่อยๆกดซับน้ำตาคลอหน่วยแผ่วเบาด้วยความทะนุถนอม  คริสหลับตาสนิทหัวคิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อยแล้วปล่อยให้อีกฝ่ายเช็ดน้ำตาและหยดเหงื่อบนใบหน้าโดยไม่ขัดขืน

 

 

 

พอละๆ ไอ้คริสมึงหันมานี่ดิ้ แดกอะไรไม่ระวังก็แบบนี้อะ กูจะฟ้องเฮียให้เตะตูดมึง ไปเข้าเรียนได้แล้ว

     เอิ๊กคว้าไหล่เพื่อนตัวขาวให้หันกลับมาเผชิญหน้ากับตัวเองก่อนจะหยิบทิชชู่ในกระเป๋าเป้ออกมาแล้วเช็ดน้ำหูน้ำตาบนหน้าของเพื่อนซ้ำอีกที  มือหนาหยิบกระเป๋าเป้สองใบขึ้นมาสะพายแล้วดึงตัวคริสให้ลุกขึ้น

 

 

 

คริสเดี๋ยวก่อนครับ

      ธาราเรียกรั้งคนตัวขาวที่ยังมึนกับเหตุการณ์ที่จู่ๆก็โดนเพื่อนสนิทดึงขึ้นจากเก้าอี้แล้วลากตัวเดินออกมาจากโรงอาหาร

 

 

 

พี่ไม่ต้องตามมานะ กินเตี๋ยวให้หมดเถอะเดี๋ยวเส้นอืด ไอ้คริสอะเพื่อนผม เดี๋ยวดูแลเองไม่ต้องห่วง ลาล่ะครับ

     เด็กหนุ่มรุ่นน้องเพื่อนสนิทของคริสหันกลับมาถอนหายใจก่อนจะพูดขึ้นรัวจนแทบฟังไม่ทันแล้วจับแขนเพรียวขาวเดินถูลู่ถูกังตรงดิ่งกลับคณะนิเทศเพื่อเตรียมเข้าเรียน

 

 

 

     อย่าหรี่ตามองแล้วจิ้นเขากับไอ้พี่หมอนั่นเชียว ที่ต้องรีบลากไอ้คริสออกมาก็เพราะกลัวมีมือบอนถ่ายรูปแล้วส่งตรงไปหาเฮียเพลิงต่างหาก ไอ้คนที่ซวยน่ะมันจะเป็นเพื่อนเขาด้วยไม่ใช่แค่พี่หมอนั่นคนเดียว ไอ้เด๋อนี่ยิ่งเจ็บตัวบ่อยอยู่ด้วยช่วงนี้ ต้องเซฟสภาพมันไว้ก่อน

 

 

 

เชี่ยเอิ๊กกกก มึงใจเย็น กูเจ็บขาไอ้สัด

 

 

นี่ก็เย็นแล้วสัด ถ้าใจร้อนกูโทรตามเฮียเพลิงแล้ว

 

 

อย่านะเว้ยกูตายแน่ถ้ามึงโทรหาเฮีย..”

 

 

เออ กูรู้ มึงตายแน่ๆ

 

 

     กว่าจะลากกันมาถึงห้องเรียนได้เล่นเอาหอบแฮก คริสดึงแขนตัวเองกลับแล้วขยี้หัวตัวเองเดินเข้ามานั่งในห้องเรียน นักศึกษาปีหนึ่งเริ่มทยอยเข้ามารอกันบ้างแล้วเพราะอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าจะได้เวลาเรียนภาษาไทยพื้นฐานกับอาจารย์ฉวี หรือที่รู้จักกันในนาม แม่หวี ขวัญใจวัยโจ๋ สโลแกนประจำตัวแม่ก็คือ เรียนสนุก ลุกนั่งสบาย แต่ไปตายตอนสอบ

 

 

 

     เพราะแม่งยากฉิบหาย ยากนรกแตก

 

 

 

 

ไอ้คริสรายงานเสร็จยัง

     ทันทีที่หย่อนก้นนั่งลงแล้วเปิดกระเป๋า  เจ้ากาญเพื่อนร่วมกลุ่มที่นั่งอยู่ด้านหลังก็ชะโงกหน้ามาหาเขาแล้วเลิกคิ้วมอง

 

 

 

เออ เสร็จแล้ว ทีหลังกูจะไม่ให้มึงอยู่กลุ่มเดียวกับกูแล้วไอ้กาญ

     มือขาวหยิบเล่มรายงานขึ้นมาชูให้ดูพร้อมกับทำหน้าเซ็งประกอบ

 

 

 

เอ้า ไม่ได้นะเว้ยย มึงจะเทกูไม่ได้นะคริสเพื่อนรัก

     เจ้ากาญหนุ่มเถื่อนหนวดเคราครึ้มแต่หัวใจมุ้งมิ้งเพราะชอบดูเซเลอร์มูนเป็นชีวิตจิตใจ นี่ถ้าไม่บอกก็ไม่รู้ว่าไอ้คนนี้มันเรียนนิเทศปีหนึ่ง เพราะมองเผินๆแม่งเหมือนเรียนวิศวะโยธาหน้าเถื่อนที่เขาเคยเห็นเดินกันเกลื่อนมอ

 

 

 

     เถื่อนกว่าเฮียเพลิงอีกมั้ง..

 

 

 

กูจะเทมึงให้ดูไอ้สัด งานก็ทำนิดๆหน่อยๆมัวแต่ห่วงดูการ์ตูน กูจะเอาตีนถีบจอโทรทัศน์ในหอมึงเข้าสักวัน

    

 

ใจร้ายว่ะไอ้หมั่นโถว กูก็ทำนะเว้ย พิมพ์ปกไง ดูสิฝีมือกูล้วนๆ

     หนุ่มเถื่อนชี้ปกรายงานจึกๆอย่างภาคภูมิใจแต่มันทำให้สีหน้าของเพื่อนตัวขาวเอือมระอาขั้นที่สิบ

 

 

โว้ยไปไกลๆตีน พรีเซ้นท์ด้วยไอ้กาญ ไอ้ห่าเอ้ย!”

 

 

พีรภาส!!”

 

 

 

     เสียงแหลมดังสะท้านอยู่ในหูทำเอาหนุ่มน้อยสะดุ้งโหยงไหล่ห่อ  ใบหน้าจิ้มลิ้มเลิ่กลั่กก่อนจะค่อยๆหันกลับมามองตามเสียงเรียก ดวงตากลมโตเหลือบมองผู้มาใหญ่ด้านหน้าห้องเรียนก่อนจะยกมือขึ้นมาเกาแก้มแก้เก้อแล้วหัวเราแห้งๆ

 

 

 

     แม่หวีมาไอ้เอิ๊กแม่งไม่สะกิดกูเลยไอ้เวร ซวยอีกแล้วพี มึงซวยอีกแล้ว

 

 

 

..ครับบ แหะๆ

     คริสขานรับมือขาวป้อมเกาแก้มจนแดงจางๆ

 

 

เมื่อกี้พูดอะไรคะ!”

 

 

หยอกเล่นกับธนาคมครับ

 

 

ไม่ทราบหรือไงคะว่าถ้าอาจารย์มายืนหน้าห้อง พีรภาสต้องห้ามพูดคำหยาบ!”

 

 

ทราบค้าบ ..”

 

 

     เอิ๊กเอื้อมมือมาแตะขาเพื่อนซี้หน้าจ๋อยเบาๆพร้อมกับขยับปากพูดแบบไม่มีเสียงแต่คริสจับใจความได้ว่า

 

 

 

     กู  ขอ  โทษ  นะ  เพื่อน

 

 

 

     ไม่เป็นไรเพื่อน นี่เป็นเวรกรรมของกูเอง สัดเอ้ย พีอยากตาย!

    

 

 

 

ทราบแล้วพูดทำไมคะ!”

 

 

มันหลุดปากครับ ขอโทษครับ ผมจะไม่พูดแล้วครับ

 

 

ไม่ให้อภัยค่ะ และเป็นการลงโทษคนละเมิดกฎ พีรภาสต้องพรีเซ้นท์รายงานคนเดียวทั้งเล่มพร้อมเปิดสไลด์ เข้าใจตรงกันนะคะ

     คริสเม้มปากก่อนจะพยักหน้าอย่างเชื่องช้าหลังจากสิ้นคำสั่ง  สองหนุ่มหันขวับกลับมามองหน้าเพื่อนตัวขาวทันทีแล้วส่งมือมาวางลงบนไหล่เล็กพลางบีบเบาๆอย่างให้กำลังใจและเขาสองคนก็ไม่รู้จะช่วยมันยังไงดี เพราะคำสั่งของแม่หวีถือเป็นคำสั่งที่เด็ดขาดห้ามต่อรอง

 

 

 

     นี่เขาเรียนมหาลัยหรือเรียนประถมกันแน่วะ

 

 

 

มึงไหวนะคริส

     เอิ๊กเอียงหน้ามองอย่างเป็นห่วง

 

 

อือ ไหว กูอ่านมาบ้างว่ะ

     

 

พร้อมก็ออกมาค่ะ อย่าถ่วงเวลาอยู่เพราะมีอีกหลายกลุ่มที่ต้องพรีเซ้นท์

     อาจารย์ประจำวิชาหน้าห้องเอ่ยประโยคกดดันอีกครั้งจนเด็กหนุ่มต้องถอนหายใจเฮือกใหญ่ มือขาวหยิบเล่มรายงานแล้วผุดลุกขึ้นยืน ขาเรียวก้าวเดินออกมายืนหน้าจอโปรเจคเตอร์โดยพยายามเดินให้ปกติมากที่สุดท่ามกลางสายตาหลายสิบคู่จับจ้องและมองมาทางเขา

 

 

     คริสจับเมาท์เลื่อนหาแล้วเปิดสไลด์รายงานของกลุ่มตัวเองก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับหยิบไมค์ลอยไร้สายข้างๆโน้ตบุ๊ค

 

 

 

สวัสดีครับ ผมนายพีรภาส กิตติปรียากุล

 

 

 

     ประโยคแนะนำตัวขั้นพื้นฐานถูกเปล่งออกมาจากคนตัวขาวหน้าตาพริ้มเพราแต่แฝงไปด้วยความหล่อที่ยากจะละสายตารวมไปถึงน้ำซุ่มน้ำเสียงทุ้มนุ่มน่าฟังและจะพูดหนักแน่นขึ้นเมื่อถึงหัวข้อและใจความสำคัญของรายงานบนสไลด์ คริสปิดเล่มรายงานไว้แล้วพูดตามที่ตัวเองได้อ่านและได้ทำความเข้าใจ เนื้อหาตรงประเด็น เด็กหนุ่มไม่ได้ยืนพูดทื่อๆแต่ใช้ท่าทางประกอบ

 

 

 

มีใครมีอะไรสงสัยไหมครับ

     คริสยกมือขึ้นเป็นเชิงสอบถามนักศึกษาในห้องและพบว่าไม่มีใครข้องใจกับงานของเขาจึงขอจบการพรีเซ้นท์ไว้แต่เพียงเท่านี้

 

 

 

ขอบคุณครับ

     เด็กหนุ่มเอ่ยขอบคุณปิดท้ายพร้อมกับยกมือไหว้สวยๆหนึ่งครั้งแล้ววางไมค์ลงกับที่ เสียงปรบมือดังขึ้นหลังจากการพรีเซ้นท์จบลง สองขาก้าวกลับเข้ามานั่งที่เดิมของตัวเองได้อย่างโล่งอก

 

 

 

เยี่ยมไปเลยเพื่อน

     เจ้ากาญยื่นหน้ามากระซิบเบาๆแล้วยกนิ้วโป้งให้

 

 

สุดจัดเลยว่ะคนนี้

     เอิ๊กตบไหล่ก่อนจะยกนิ้วให้อีกคน

 

 

     คริสไม่พูดอะไรตอบแต่กำหมัดแล้วชนกับเพื่อนเกลอทั้งสองไปคนละทีก่อนที่จะหันหน้ากลับมานั่งหลังตรงตั้งใจฟังพรีเซ้นท์ของกลุ่มต่อไป

 

 

 

     เหมือนจะมั่นใจแต่ใครจะรู้ว่ากูขาสั่นไปหมด

 

 

 

     นั่งเท้าคางฟังพรีเซ้นท์ไปเรื่อยจนหนังตาหนักอึ้ง ดวงตากลมโตปรือปรอยก่อนจะสะดุ้งเบาๆเมื่อแรงสั่นสะเทือนถี่ๆจากสมาร์ทโฟนในกระเป๋ากางเกง คริสรีบล้วงแล้วหยิบมันออกมาแอบเปิดดูข้อความหน้าจอ

 

 

 

สัมมีจ๋า

เรียนเสร็จยัง กูรออยู่หน้าคณะ   16:45

P’pee Swag

  16:47   ยังเลยเฮีย หนูโดนแม่หวีเอ็ดด้วย T – T

สัมมีจ๋า

ไปทำยังไงถึงโดนเอ็ดได้   16:48

P’pee Swag

  16:50   หนูด่าไอ้กาญ

สัมมีจ๋า

สมควร   16:52

P’pee Swag

  16:53   ฮือออออออ

สัมมีจ๋า

อย่างอแง เดี๋ยวพาไปกินหมูกระทะ   16:54

P’pee Swag

  16:55   เย้!! -..-

 

 

 

 

     เด็กหนุ่มดีใจยิ้มหน้าระรื่นพลางเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า ดวงตาที่เมื่อสักครู่มันปรอยจะปิดตอนนี้กลับใสแจ๋ว ริมฝีปากอิ่มอมยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เอนหลังพิงพนักเก้าอี้กลับมาตั้งอกตั้งใจฟังพรีเซ้นท์จนถึงกลุ่มสุดท้ายและเป็นเวลาเลิกเรียนแบบพอดิบพอดีไม่ขาดไม่เกิน นักศึกษาพากันเก็บข้าวเก็บของใส่กระเป๋าเตรียมตัวกลับบ้านกันด้วยสภาพร่างที่ค่อนข้างบอบช้ำไม่ต่างกันเท่าไหร่ แต่คนตัวขาวกลับสดชื่นเหมือนวิ่งเล่นอยู่ในสวนดอกไม้อย่างไรอย่างนั้นจนเอิ๊กหรี่ตามอง

 

 

 

มึงเป็นไร ดีดไรวะสัด เมื่อกี้ยังจะหลับอยู่เลย

 

 

กูมีความสุข

 

 

เรื่อง?”

 

 

เฮียจะพาไปกินหมูกระทะเว้ย

     คริสหันกลับมายักคิ้วหลิ่วตาให้เอิ๊ก

 

 

กูก็นึกว่าเรื่องอะไร ที่แท้ก็เรื่องกิน ไอ้ตะกละเอ้ย

 

 

ก็กูคิดถึงเบค่อน คิดถึงวุ้นเส้น คิดถึงหมูสามชั้นฟินๆ แล้วก็คิดถึงเฮียเพลิง… เขินว่ะ

     พูดเองก็เขินเอง คนตัวขาวบิดม้วนจมูกบานยิ้มแก้มแทบแตกทำเอาเอิ๊กได้แต่ถอนหายใจอย่างปลงที่สุดในชีวิตแล้วส่ายหัวเบาๆให้กับความเด๋อของเพื่อนตัวเอง

 

 

 

     พูดเองเขินเองนี่มันห่าอะไรกันวะประเทศไทยยย เอิ๊กงง !

 

 

 

เลิกเขินเป็นตุ้ดแล้วออกไปหาพ่อมึงหน้าคณะเถอะ เฮียมารอแล้วไม่ใช่ไง

 

 

เออดิ่ งั้นกูไปแล้วๆ เจอกันเพื่อน

 

 

เออๆ บายเพื่อน

 

 

 

     ที่ต้องบอกลาก่อนเพราะเอิ๊กเพื่อนซี้มันอยู่ทำงานต่อกับเจ้ากาญและเพื่อนคนอื่นอีกสามคน ส่วนเขาเคลียร์ในส่วนที่ตัวเองต้องรับผิดชอบเสร็จไปแล้วจึงเดินออกจากห้องได้อย่างสบายใจ

 

 

 

     เด็กน้อยตัวขาวอวบอิ่มสะพายกระเป๋าเป้ใบเก่งขึ้นบ่าเดินฮัมเพลงในลำคอออกมายืนอยู่หน้าคณะ  ดวงตากลมโตกวาดมองหาสปอร์ตคาร์สีขาวแล้วพบว่ามันจอดนิ่งสนิทเทียบฟุตบาทหน้าทางออก คริสรีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งโขยกเขยกมือกำจับสายกระเป๋าตรงดิ่งไปหารถคันดังกล่าว  เมื่อมาถึงเด็กน้อยเคาะกระจกอยู่สองทีให้คนด้านในปลดล็อก  เพลิงสิงกดปุ่มปลดล็อกประตูให้ก่อนจะกันมองแมวอ้วนตัวกลมที่ไม่ได้เจอกันมาเลยแทบจะทั้งวัน

 

 

 

     คิดถึง

 

 

 

     การกระทำของชายหนุ่มยังคงไวกว่าความคิดเสมอเพราะเมื่อน้องปิดประตูลงเพลิงสิงก็จัดการเอี้ยวตัวไปขโมยหอมแก้มกลมยุ้ยฟอดใหญ่ก่อนจะตามด้วยปลายจมูกโด่งสันซุกไซ้ซอกคอขาวผ่องจนคนโดนกระทำแบบไม่ทันตั้งตัวต้องหดคอหนีกันจ้าละหวั่น

 

 

 

     ไม่กินแล้วหมูกระทะ แวะเข้าซอยเปลี่ยวๆแล้วจัดในรถดีกว่า

 

 

 

อย่าๆๆ ฮื่อออ จั้กจี้

     คริสหดคอหนี มือขาวป้อมผลักดันแผงอกกว้างให้ออกห่างจากตัวเอง

 

 

 

ขออีกนิด กูคิดถึงเมีย

     ใบหน้าหล่อร้ายพุ่งเข้ามาอีกครั้งหมายจะฉกชิมริมฝีปากอิ่มสวยแต่กลับโดนฝ่ามือนุ่มปิดไว้ได้ทันท่วงที

 

 

 

หนูหิว หนูอยากกินหมูกระทะ

 

 

โถ่คริส.. นิดเดียวไง

 

 

ไม่นงไม่นิดหรอก แล้วมืออะเอาออกไปจากก้นหนูด้วย เผลอไม่ได้เลย

 

 

 

     หนุ่มวิศวะจิ๊ปากอย่างเซ็งสุดขั้วก่อนจะยอมชักมือที่แอบส่งไปบีบคลึงบั้นท้ายกลมกลึงของน้องกลับมาจับพวงมาลัยรถตามเดิม  คริสลอบหัวเราะเบาๆเพราะดูเหมือนว่าคนพี่จะอดอยากปากแห้งมาแรมเดือน ก็ตั้งแต่วันที่เขากลับคอนโดแล้วมีอะไรกันกับอีกฝ่ายแล้วหลังจากนั้นก็ไม่มีอีกเลย ถ้าจูบหรือกอดน่ะทุกวัน แต่ถ้าลึกซึ้งกว่าจูบมันไม่มีจริงๆ แม้แต่นิ้วก็ไม่

 

 

 

 

 

 

……

 

 

 

 

 

 

      บีเอ็มดับบลิวสีขาวเงาวับตีไฟเลี้ยวเข้ามาจอดในลานกว้างของร้านหมูกระทะบุฟเฟต์ข้างมหาลัย ที่นี่ได้รับความสนใจจากเด็กนักศึกษาและคนทุกช่วงอายุเป็นอย่างมากเพราะราคาที่เอื้อมถึง คุณภาพของที่นำมาใส่ถาดเหล็กวางเรียงอยู่ในซุ้มกลางร้านให้ลูกค้าเลือกเดินเลือกหยิบกันเองตามที่สบายใจ อีกทั้งยังมีซีฟู้ดกับน้ำจิ้มรสเด็ดที่ไม่แพ้ร้านไหนในเมืองกรุงเลยทีเดียว  เรียกได้ว่ากินไม่อั้นและเติมไม่อั้น มีครบทั้งอาหารคาว หวาน ผลไม้ ไอศกรีม และอาหารปรุงเสร็จสรรพ แต่ราคาระหว่างซีฟู้ดกับหมูกระทะจะต่างกันไม่กี่บาทและคิดแยกคนละหัว

 

 

 

     ที่รู้มาอีกอย่างคือเจ้าของร้านเป็นรุ่นพี่จากโรงเรียนเก่าของเฮียเพลิงด้วย

 

 

 

     บรรยากาศภายในร้านปลอดโปร่งไม่อับทึบแสง มีสองโซนให้เลือกนั่งคือโซนด้านในร้านกับโซนนอกร้าน ตอนนี้เป็นเวลาห้าโมงเย็นเกือบจะครึ่งแล้วแต่คนดันเต็มเกือบทุกโต๊ะ

 

 

 

พวกไอ้เลขนั่งอยู่ตรงนั้น

     หนุ่มวิศวะยกมือขึ้นมาชี้ไปที่โต๊ะยาวนอกร้านที่มีเตาหมูกระทะวางเรียงกันอยู่สี่เตาถ้วนกับหนุ่มฉกรรจ์อีกเป็นสิบคนกับหญิงสาวหน้าสวยแต่ถึกกำลังนั่งปิ้งนั่งย่างกันอย่างสนุกสนาน  เสียงพูดคุยดังขึ้นมาเป็นระรอกสลับกับเสียงหัวเราะ

 

 

 

     เพลิงสิงจับข้อมือเล็กแล้วจูงน้องพาเดินไปยังโต๊ะที่เขาเป็นคนโทรมาจองไว้ตั้งแต่เที่ยงเพื่อเลี้ยงหมูกระทะเด็กทีมบาสกับเพื่อนพ้องในกลุ่ม คริสพยายามสับขาก้าวเดินตามให้ทันอาจจะทุลักทุเลไปบ้างแต่ก็มาถึงโต๊ะโดนไม่หกล้มหน้าคะมำ เสียงพูดคุยเปลี่ยนเป็นเสียงเอ่ยทักและเหล่าเฟรชชี่ปีหนึ่งทีมบาสกับลูกชายสามแสบยกมือขึ้นมาไหว้เฮียเพลิงที่เคารพอย่างพร้อมเพรียง

 

 

 

สวัสดีครับพ่อ

 

 

สวัสดีค้าบเฮียเพลิง

 

 

โคตรช้าเลยพวกกูแดกกันจนแทบอ้วก

 

 

อย่าเวอร์ มึงอะพึ่งมาอีเดรก

 

 

     คริสมองแก๊งพี่ว้ากที่กำลังจะวางมวยกันก่อนจะยกมือขึ้นมาไหว้รุ่นพี่ต่างคณะ

สวัสดีครับพี่ๆ

 

 

อุ้ย ไหว้พระเถอะลูกแม่ มานั่งข้างแม่อิ๋งมาลูกมา

     อุ๋งอิ๋งหันมารับไหว้แล้วยิ้มกว้าง มือตบที่นั่งข้างๆตัวเอง

 

 

มึงไปนั่งข้างอิ๋งก่อนไป กูเข้าไปหาเฮียแปบ เดี๋ยวมา

     เพลิงสิงกระซิบข้างใบหูขาวก่อนจะเอนหัวกลมทุยโน้มมากดจูบกลุ่มนุ่มดำขลับเบาๆเรียกเสียงโห่แซวจากเด็กวิศวะกลุ่มใหญ่ได้เป็นอย่างดี  เด็กหนุ่มพยักหน้าหงึกๆแล้วรีบเดินอ้อมไปทิ้งตัวนั่งลงข้างพี่สาวคนสวยทันที ใบหน้าจิ้มลิ้มแดงระเรื่อ ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันอย่างเขินอาย

 

 

 

เหี้ยย หมูกระทะแม่งหวานอีกแล้ว”  เลข

 

 

เออดิ่ กูจะเป็นเบาหวานตายห่าอยู่แล้ว”  เดรก

 

 

แค่กๆ น้ำตาลติดคอว่ะ”  บอม

 

 

พวกเฮียก็อย่าแซวหม่ามี๊น้องคริสเยอะดิ่ เมื่อกี้ก็เขินจนแทบจะมุดอกพ่ออยู่แล้วนั่น”  เนิร์ด

 

 

โถ่ มุดได้นะครับ กอดก็ได้ อยากเห็นฉากมุ้งมิ้ง”  เฟค

 

 

อยากเห็นโลกนี้เป็นสีชมพูววววว”  แม็ค

 

 

ฮิ้วววววววหวานโว้ยยยยย!”

 

 

      เด็กน้อยขวยเขินจนมือสั่นหยิบจับอะไรไม่ถูกเนื่องจากโดนแซวจนเสียหลักร้อนให้อุ๋งอิ๋งที่ขนานนามตัวเองว่าเป็น แม่น้องคริส  ต้องช่วยหยิบจานพลาสติกกับตะเกียบที่ยังไม่ได้แกะและช้อนแสตนเลตมาวางให้  คริสก้มหัวแล้วพูดขอบคุณเสียงแผ่ว

 

 

 

ไม่เป็นไรลูก กินให้อิ่ม เอาเบค่อนไหมไอ้เพลิงบอกว่าหนูชอบ

     อุ๋งอิ๋งคีบเบค่อนบนกระทะมาใส่จานของเด็กน้อยตัวขาวหัวใจของเฮดว้าก

 

 

ขอบคุณครับพี่อิ๋ง

     คริสหันกลับมาส่งยิ้มกว้างจนพี่สาวคนสวยอดจะส่งฝ่ามือเรียวนุ่มมาลูบหัวกลมๆนั่นไม่ได้

 

 

 

     เอาล่ะ น้องคริสคือคนที่ทำให้กูอยากมีลูก

     แล้วไหนพ่อของลูกล่ะวะ …

 

 

 

โหยย ไม่รอกูเลยเพื่อน กินกันอิ่มเลย ลืมกูแล้วมั้ง

     ประโยคเสแสร้งแกล้งตัดพ้อของบุคคลปริศนาที่พึ่งเดินเข้ามาใหม่ทำให้ทั้งโต๊ะหันกลับไปมอง

 

 

 

     ชายหนุ่มหน้าตาดีหล่อตี๋กับทรงผมรองทรงต่ำ หน้าม้าตรงประมาณคิ้วในชุดเครื่องแบบนักศึกษาการบิน เสื้อเชิ้ตแขนสั้นมีรอยยับเล็กน้อยมีอินทรธนูอ่อนที่บ่าทั้ง 2 ข้างสีเดียวกับเสื้อ ตราสัญลักษณ์ของสถาบันประดับอยู่ที่แขนขวา มีกระเป๋าบริเวณอกเสื้อทั้ง 2 ด้าน ไทด์สีดำถูกรูดลงมาอยู่กลางอกและกระดุมเสื้อด้านบนปลดลงมาสามเม็ดเพื่อคลายความร้อน ออร่าความหล่อแผ่กระจายโดยรอบเรียกสายตาของหญิงสาวน้อยใหญ่ให้หันมามองกันคอแทบเคล็ด

 

 

 

กว่าจะโผล่หัวมาไอ้เบล

     เลขพูดขึ้นพลางขยับเว้นที่ว่างไว้ให้อีกฝ่าย

 

 

 

     เบล ศิรัญ หรือไอ้เบลที่เขาเรียกกันเป็นหนึ่งในเพื่อนสนิทที่สุดของเพลิงสิงเลยก็ว่าได้

 

 

 

พี่เบลลลหวัดดีค้าบ คิดถึงว่ะพี่

     เนิร์ดร้องเรียกชื่อก่อนจะยกมือมากำหมัดแล้วชนกับรุ่นพี่ต่างมหาลัย

 

 

กูพึ่งเรียนเสร็จไง เออๆหวัดดีๆ

     ชนมือกับรุ่นน้องที่รู้จักพร้อมกับทักทายเพื่อนในกลุ่มจนครบเสร็จสรรพก็ทิ้งตัวนั่งลงข้างเลข ดวงตาเรียวคมเบนสายตาไปทางหญิงสาวคนเดียวในโต๊ะที่มีแต่ชายฉกรรจ์ ริมฝีปากหยักคลี่ยิ้มบางๆให้อีกฝ่ายก่อนจะต้องหุบยิ้มเมื่ออุ๋งอิ๋งรู้ตัวแล้วหันกลับมาถลึงตาใส่

 

 

ยิ้มไร

 

 

ยิ้มให้อิ๋ง

 

 

ไม่ต้องยิ้ม

 

 

แล้วจะให้ทำอะไรล่ะ หอมแก้มเหรอครับ

 

 

หอมกำแพงบ้านไป ชิ่ว!”

 

 

“555555”

 

 

 

     คริสคีบผักบุ้งในกระทะมาใส่จานตัวเองพร้อมกับลอบมองพี่สาวคนสวยกับพี่ที่ชื่อเบลโต้เถียงกันไปมา

 

 

 

    พี่เบลเหมือนจะจีบพี่อุ๋งอิ๋งอยู่

    แล้วมันจะเป็นยังไงนะถ้าพี่อุ๋งอิ๋งมีแฟน..

 

 

 

 

เอ้ออ พี่เบล ไหนๆเราก็ครบองค์ประชุมแล้วอีกอย่างคือพ่อไม่อยู่ด้วย พี่ช่วยเล่าความหลังครั้งยังเยาว์หน่อยได้ปะครับ

     เนิร์ดพูดขึ้นทั้งๆที่ปากก็ยังเคี้ยวหมูสามชั้นอยู่

 

 

 

เออ กูเห็นด้วย นินทาไอ้เพลิงกัน

     เลขยักคิ้วขอร่วมวงสนทนาด้วยคน

 

 

 

     เด็กนิเทศหนึ่งเดียวกะพริบตาปริบๆแล้วเงยหน้าขึ้นมามองเมื่อหัวข้อที่กำลังจะถูกเอามาพูดคุยมันเป็นชีวิตของเฮดว้ากหน้าโหดแฟนของเขา

 

 

 

มา กูเปิดเอง

     เลขวางตะเกียบลงแล้วหยิบแก้วเป็ปซี่ขึ้นมากระดกอยู่หลายอีกก่อนจะวางแก้วลงเล่นเอาสมาชิกบนโต๊ะใจจดใจจ่อ บรรยากาศเงียบกริบราวกับว่าทุกคนนัดกันรูดซิปปากไม่มีใครพูดอะไรเลย

 

 

 

“ไอ้เพลิงอะนะเมื่อก่อนมันก็เรียนสามัญเหมือนกูนี่แหละ วิทย์-คณิตห้องคิง เรียนเก่ง มันจะเป็นสัตวแพทย์เว้ย แต่ไม่รู้ชีวิตพลิกผันอะไรให้มันไปเรียนต่อช่างกล”

     เลขที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเฮดว้ากของคณะว่าพลางนึกย้อนไปถึงสมัยก่อน  เขากับไอ้เพลิงเป็นเพื่อนกันมาหลายปีจนลืมนับ

 

 

 

“555 ต่อช่างก็มาเจอกูไง เค้าเรียกพวกกูว่ารักยม ตัวติดกันตลอด รู้แม่งทุกเรื่อง ตอนมันเข้ามาแรกๆก็โดนยำหนักอยู่เพราะหน้าตามันหาตีน มึงเห็นหน้านิ่งๆของมันปะล่ะ นั่นแหละ โคตรอ้อนตีน”

     เบลพูดเสริม 

 

 

     แต่ก่อนตอนเจอไอ้เพลิงครั้งแรกยอมรับว่าไม่ชอบหน้ามันเลย คนห่าอะไรวะหยิ่งฉิบหาย พูดน้อยต่อยหนักแล้วก็สู้คน มีแต่พวกอยากจะกระทืบมันกันทั้งนั้นแต่ไม่มีใครสู้แรงมันไหว

 

 

 

“แล้วมันก็คบกับนิชาไง นิชา วิรพรอะ ห้อง 4 โรงเรียนเดียวกับกู”  เลข

 

 

     คนตัวขาวกลืนน้ำลายลงคอเมื่อพูดมาถึงเรื่องแฟนเก่าของคนพี่

 

 

ใช่ มันรักมากเลยแหละ มันเป็นพวกรักใครแล้วรักจริง มีครั้งหนึ่งมันพานิชาไปอู่พี่ไกรด้วย เอารถไปเปลี่ยนขอบ ไอ้รถคันเก่าของมันอะ แล้วทีนี้พวกปทุมแม่งก็นั่งกันเป็นโขยง คือเป็นอันรู้กันว่าปทุมกับพวกกูไม่ถูกกัน เจอที่ไหนก็ตีกันที่นั่น แล้วปทุมแม่งแซวนิชาไง แซวแบบปากเปล่าไม่พอเสือกเดินมาถึงเนื้อถึงตัวเท่านั้นแหละ”  เบล

 

 

     เขาว่ากันว่าเด็กช่างรักจริง ซึ่งประโยคนั้นใช้ได้ดีกับเพื่อนของเขา

     เพลิงสิงมันรักนิชามาก

 

 

“แล้วเป็นยังไงกันพี่ ซัดกันนัวมั้ย” เนิร์ด

 

 

“จะเหลือเหรอ พ่อมึงเล่นคว้าประแจฟาดหน้าปทุมเลือดตกยาวออกกันไปเป็นแถว นิชาแม่งก็ร้องไห้กลัวไอ้เพลิงจะเป็นอะไร แต่ไม่ได้ดูเลยว่าเพื่อนกูอะไปตีเข้าหน้ายับ” เบล

 

 

“อย่างโหด ไอ้สัด 5555555”

     เดรกปรบมือให้กับความโหดมาตั้งแต่ยังเด็กของเพื่อนคนนี้

 

 

“โหดจริง เออ แล้วนี่ใครไม่เคยเห็นหน้า เฟรชชี่วิดวะเหรอ?”

     เบลเลิกคิ้วมองเด็กหนุ่มตัวขาวผ่องหน้าเจื้อนข้างๆอุ๋งอิ๋ง

 

 

“เปล่าๆ นี่แฟนไอ้เพลิง” เลข

 

 

“อ๋อ หวัดดีไอ้หนู พี่ชื่อเบล” เบล

 

 

“สวัสดีครับพี่ คริสครับ”

     คริสยกมือขึ้นมาไหว้ชายหนุ่มตรงหน้าแล้วส่งยิ้มให้

 

 

 

“ใช้ได้ๆ สเป็คไอ้เพลิงนี่คือคนน่ารักจริงจังว่ะ หน้าทรงนิชาเลย ตากลมเหมือนกัน”

     เบลรับไหว้ก่อนจะเริ่มพูดต่อ

 

 

“เอ้อ พี่เบล แล้วพวกเด็กช่างเค้าจำเป็นต้องมีรูปพระวิษณุที่หลังเสื้อช็อปเปล่าพี่”

     แม็คเอ่ยถามขึ้นบ้าง

 

 

“ไม่นะ ไม่จำเป็นว่ะ ส่วนมากเค้าทำกันเองในกลุ่มใหญ่ๆ แต่พวกกูก็มีนะ เป็นกลุ่มเดียวกับรุ่นพี่ที่สนิทกัน”

     ชายหนุ่มว่าที่สจ๊วตส่ายหัวพร้อมกับไหวไหล่

 

 

“เมื่อก่อนอะผมว่าผู้หญิงชอบเด็กช่างกันเนาะ ไม่ค่อยสนเด็กสามัญ ผู้ชายส่วนใหญ่มันเลยไปเรียนช่าง” เฟค

 

 

“ก็มีส่วน แต่ที่มาเรียนช่างอะใจรักแค่ไม่กี่คน ที่เหลือมันอยากใส่เสื้อช็อปบล็อกสกรีนพระวิษณุเท่ๆ กับใส่หัวเข็มขัดทองเหลืองโชว์สาว แต่ใครจะรู้ว่าของพวกนั้นมันเรียกตีนฉิบหาย ยิ่งถ้ามึงได้เรียนในสถาบันที่เค้ามีอริอยู่แล้วมันก็ค่อนข้างจะอยู่ยากว่ะ เลี่ยงได้แต่จะเลี่ยงพ้นหรือเปล่าก็อยู่ที่ดวง กูไม่ได้บอกว่ามันไม่ดีนะ มันดี มันสอนให้พวกกูรักเพื่อนรักพ้อง สอนให้เป็นสุภาพบุรุษ มันก็ขึ้นอยู่กับว่ามึงเข้าสถาบันไปเพราะจุดประสงค์อะไรด้วยนั่นแหละ”

 

 

 

     เบลนึกและยึดถือคำพูดที่ว่า เรียนที่ไหนมันดีเหมือนกันหมดเพราะทุกสถาบันเสี้ยมสอนให้เราเป็นคนดี ไม่จำเป็นเลยว่าเรียนช่างแล้วจะต้องมีเรื่องมีราวสร้างความเดือดร้อนให้ชาวบ้าน เรื่องเสี่ยงเท้ามันเป็นเรื่องที่เขากับไอ้เพลิงพยายามหลีกเลี่ยงมาตลอดแต่ก็เลี่ยงไม่พ้นเพราะอยู่เฉยๆก็มีเรื่องเข้ามาหาเองซะงั้น

 

 

 

 

 

“กูจำได้แม่นเลย ไอ้วิทลัยที่พวกมึงเรียนมันตรงข้ามกับโรงเรียนกู คือตกเย็นแม่งเอาละ ปทุมกับวท.วิ่งเข้าใส่กันละ พีคตรงที่หันไปกี่ทีก็เจอไอ้เพลิงกับไอ้เบลโดนรุมตีน”

     เลขพูดขึ้นมาบ้าง 

 

 

     นึกแล้วตลกดีเหมือนกันที่ไม่ว่าจะตีกันยับแค่ไหนไอ้สองคู่หูมันก็มีชีวิตรอดกลับบ้านไปนอนเล่นเกมกันได้ทุกครั้ง อยากถามว่าห้อยพระอะไรวะนั่น

 

 

แต่กูสาบานได้ว่าไม่เคยหาเรื่องใครก่อนอะไอ้สัด 55555” เบล

 

 

แล้วนี่นิชาเป็นไง มึงเจอบ้างปะ?” บอม

 

 

เจออยู่นะ นิชาเรียนแอร์ไง สวยเหมือนเดิมว่ะ” เบล

 

 

มันคาใจกูว่ะ คือ นิชากับไอ้เพลิงเคยมั้ย?” เดรก

     คำถามที่เดรกพูดออกมามันเป็นสะกิดและเสียดแทงหัวใจหนุ่มน้อยตัวขาวได้มากที่สุด คริสกำตะเกียบในมือแน่นพร้อมกับขบฟันเบาๆ

 

 

     อยากปิดหู ไม่อยากฟังแล้ว..

 

 

เห้อะ เคยก็เหี้ย แค่จับมือกันพ่อนิชายังแทบยิงทิ้ง แต่ก็งงว่ะว่าทำไมปล่อยให้นิชาคบกับไอ้เพลิงมาได้สี่ปี”

     เบลเบ้หน้าก่อนจะคีบหมูในกระทะมาจิ้มกับน้ำจิ้มในถ้วยของเลขแล้วเอาเข้าปาก

 

 

นั่นดิ่ เป็นกู กูยกให้ไอ้เพลิงไปละ ดูแลดียิ่งกว่าเจ้าหญิง” เลข

 

 

“จริง ดูแลดีมาก ผู้หญิงมาติดมันเป็นพรวนไอ้เพลิงไม่แลใครเลย มองแต่นิชา รักเป็นบ้าเป็นหลัง ตอนเลิกกันไอ้เพลิงเกือบตายไอ้สัด น้ำตาลูกผู้ชายไหลเป็นทาง” เบล

 

“มันบอกเลิกเค้าก่อนไม่ใช่เหรอวะ?”

     บอมชะงักเล็กน้อยพลางเลิกคิ้วมอง

 

 

“เออไง มันมีความจำเป็นจริงๆอะ บอกเลิกทั้งที่มันก็รักนิชาฉิบหาย” เบล

 

 

“โห รักขนาดไหนวะพี่เบล พ่อถึงกับร้องไห้”

     เนิร์ดถึงกับวางแก้วน้ำแล้วชะโงกหน้ามามองรุ่นพี่ที่เคารพอีกคน

 

 

     มือหนาคีบหมูและผักมาใส่จานของเลขเอาไว้เพราะตัวเองไม่มีจานเลยสักใบบวกกับขี้เกียจลุกขึ้นไปหยิบ ปากก็พูดไปสลับกับเป่าเบค่อนไป

“ยอมโดนพ่อนิชากระทืบเพราะเค้าจับได้ว่ามันแอบพานิชาไปเที่ยว มึงคิดว่ารักแค่ไหนอะ”

 

 

“พ่อไม่สู้เลยเหรอวะพี่” เฟค

 

 

“หึ  ไม่สู้ เช้ามากูช็อคเลย ไอ้เพลิงแม่งคิ้วแตก ปากม่วง เนื้อตัวเขียวช้ำไปหมด”

     นึกแล้วหัวกรุ่นๆถ้าไม่ติดว่าเป็นพ่อของแฟนเพื่อนเขาคงจะยกพวกไปถล่มร้านทองแม่งแล้ว

 

 

“ชีวิตพ่อกูมันจะอะไรขนาดนี้..”

     แม็คอ้าปากค้าง เด็กทีมบาสที่นั่งฟังกันอยู่เงียบๆก็ตะลึงไม่ต่างกัน

 

 

“เออ ชีวิตมันเหมือนละคร แต่พูดก็พูดเถอะ ในบรรดาเพื่อนที่กูรู้จักมา ไอ้เพลิงแม่งใจแลกใจที่สุดแล้ว”

     ความปากหมาของมันขอยกเป็นเรื่องที่เจ๊ากันได้แล้วกันเพราะถ้าบวกลบกับความดีความชอบในตัวไอ้เพลิงแล้วต่อให้มันด่าเขายันโคตรก็ไม่น่าจะโกรธมันลงเพราะมีปัญหาอะไรคนที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเสมอก็คือเพลิงสิง ช่วยไปจนกระทั่งติวหนังสือให้ เกเรยังไงมันก็ไม่เคยทิ้งการเรียนเลย ขยันหาเงินมาตั้งแต่รู้จักกัน ทำงานเก่งไม่เคยเกี่ยงจนตอนนี้ได้เป็นเจ้าของแบรนด์เสื้อผ้าที่ตรงใจวัยรุ่นขายดีเป็นเทน้ำเททา มีเงินในบัญชีหลักล้านเชียวไอ้เพื่อนเขาคนนี้น่ะ

 

 

 

    

     แต่ทว่า.. ในขณะที่เหล่าวิศวะพูดคุยกันถึงเรื่องในอดีตอย่างสนุกสนานแต่เด็กนิเทศตัวขาวอวบอิ่มกลับไม่รู้สึกสนุกด้วยแม้แต่น้อย เพราะหลังจากได้รับรู้ว่าคนพี่มีพื้นเพเรื่องความรักมายังไงมันก็ยิ่งทำให้กินอะไรไม่ค่อยลง ได้แต่นั่งก้มหน้าปลายเท้าเขี่ยพื้นไปพลาง มือประสานกันไว้บนตักแล้วบีบเข้าหากันเบาๆ

 

 

 

พี่เบลแม่งน่าจะมาเรียนกับพวกพ่อว่ะ” เนิร์ด

 

 

กูมีตังค์ กูไปเอกชน” เบล

 

 

ไอ้สัด 5555555” เลข

 

 

“55555555 ล้อเล่น กูไม่ติดที่นี่ไง เลยเข้าเอกชนให้มันจบๆไป พี่สาวกูก็เรียนอยู่ที่เดียวกัน” เบล

 

 

ผมอยากไปอยู่ในเหตุการณ์เมื่อก่อนเลย สนุกน่าดู” แม็ค

 

 

“ไม่สนุกเลยไอ้น้อง เหนื่อยฉิบหาย ไม่อยากมีเรื่องก็ต้องมี” เบล

 

 

“สังคมมันบีบให้เป็นแบบนั้นด้วยแหละว่ะ อ่อนแอก็โดนรังแก” เดรก

 

 

     ใช่ ตอนนั้นมันจะมัวแต่นั่งเป็นไอ้เนิร์ดตั้งใจเรียนไม่สู้คนไม่ได้เพราะเขากับไอ้เพลิงทดลงมาแล้ว นั่งเนิร์ดเงียบๆก็โดนแหย่จนได้เรื่องทุกที

 

 

“ผมอยากเห็นพ่อใส่เสื้อช็อปเด็กช่าง สีกรมปะพี่ วท.อะ” เฟค

 

 

“วท.สีเทา สีกรมนั่นปทุม ฟีลคล้ายๆเสื้อช็อปวิดวะแหละแต่ตอนนั้นไอ้เพลิงตัดอันเดอร์คัต เข็มขัดก็หัวทองเหลือง ใส่แหวนรุ่นที่นิ้วชี้ กางเกงสแล็คทรงกระบอกลอยๆขึ้นมา รองเท้าคอนเวิร์สสีขาว” เบล

 

 

     ไอเทมของเหล่าเด็กช่างที่ใครไม่มีถือว่าแม่งไม่ได้เรียนช่างนี่หว่า ไอ้ห่า ไม่เท่เลย

 

 

“พวกพี่แม่งเท่จัด” เนิร์ด

 

 

“แว๊น 555555 แล้วเวลาตีกันถ้าวท.ชนะ พวกกูจะยึดตราสถาบันเป็นที่ระลึก หรือเค้าเรียกกันว่าตบ ประมาณว่าตบหัวเข็มขัด ตบเสื้อช็อป ตบเข็มกลัดโลโก้สถาบัน โดนส่งไปเรียนรด.ก็ไปตบอาร์มของเค้ามา เอาไว้ดูต่างหน้า”

 

 

     ทำเหมือนเป็นงานอดิเรกเลยตัวกู

    

 

จะว่าไปผมก็อยากเห็นหน้าแฟนเก่าพ่อ”  เนิร์ด

 

 

นิชาอะเหรอ น่ารักนะ นิสัยดีเรียบร้อยตามสไตล์ลูกคุณหนูร้านทอง

     เบลพูดพลางนึกถึงหน้าของหญิงสาวแฟนเก่าของเพื่อนสนิทที่คบกันมานาน

 

 

มันคบกันมานานแค่ไหนวะ”  อุ๋งอิ๋ง

 

 

ตั้งแต่ไอ้เพลิงเรียนปวช.ปีหนึ่งเลยอะ จนมาเลิกกันก็ตอนมันขึ้นปีสอง อืมม ประมาณสี่ปีได้มั้ง

     เลขนับนิ้วก่อนจะเลิกนับแล้วแย่งตะเกียบของเบลมาถือไว้

 

 

     เรื่องราวของหนุ่มวิศวะกับหญิงสาวรักครั้งแรกวนเวียนและถาโถมเข้ามาใส่จนไม่มีที่ว่างในสมองให้เด็กน้อยได้คิดอะไรอีก ความรู้สึกแปลกประหลาดและร้อนวูบวาบตีตื้นขึ้นมาในอก คริสหยัดกายยืนขึ้นฉับพลันก่อนจะถือจานเปล่าแล้วผละตัวเดินแยกออกจากโต๊ะแสร้งทำเป็นตักเติมอาหารเพิ่ม

 

 

 

     แต่แท้จริงแล้ว.. แค่อยากเดินหนีออกมาให้ไกล ไม่อยากรับรู้อะไรทั้งนั้น

 

 

 

     เด็กนิเทศขาเจ็บถือจานเปล่าเดินเหม่อลอยไร้ทิศทางก่อนจะตัดสินใจวางจานเก็บไว้ที่เดิมแล้วเดินเบียดกับผู้คนหมายจะเข้าห้องน้ำไป

 

 

 

     แต่แล้วหัวใจพลันเต้นระส่ำ มือขาวป้อมกำเข้าหากันทันทีเมื่อเห็นภาพตรงหน้า

 

 

 

     ฝ่ามือหนาอุ่นที่เคยลูบหัวเขาตอนไม่สบายใจกลับส่งไปลูบหัวของผู้หญิงตัวเล็กผิวขาว  ริมฝีปากหนาหยักคลี่ยิ้มอย่างใจดีและแววตาที่มักจะดุเกรี้ยวอยู่เสมอ แต่ตอนนี้มันกลับอ่อนโยนละมุนละไม เต็มไปด้วยความรักใคร่และมีเยื่อใยอยู่ในดวงตาคู่นั้น

 

 

 

     เป็นสายตาและการกระทำที่เขาเคยได้รับมันทั้งหมด

     ไม่ต้องเดาให้ยากก็รู้ว่าคนที่อีกฝ่ายคุยอยู่นั้นเป็นใคร

 

 

 

     นิชา แฟนเก่าของเฮียเพลิง

 

 

 

     ขาเรียวใต้กางเกงสแล็คก้าวเดินเข้าไปใกล้กับทั้งคู่อีกนิดก่อนจะเอ่ยเรียกชื่อของคนพี่ด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือเล็กน้อย

เฮียเพลิง

 

 

     เพลิงสิงและนิชาหันใบหน้ากลับมาทางต้นเสียงก่อนจะรีบร้อนผละตัวออกจากกัน  หนุ่มวิศวะเบนความสนใจทั้งหมดมาอยู่ที่เด็กน้อยตัวขาว ขายาวก้าวเข้ามาหาอีกฝ่ายทันที

 

 

คริส..”

     เสียงทุ้มอ่อนโยนพร่ำเรียกชื่อหนุ่มน้อยพร้อมกับจับมือขาวนุ่มขึ้นมากุมไว้

 

 

 

     คริสยืนนิ่งเงียบไม่พูดไม่จาและไม่สบตากับคนพี่  เด็กน้อยมองหน้าหญิงสาวตัวเล็กน่ารักตรงหน้าด้วยแววตานิ่งสนิท ซึ่งแตกต่างกับนิชาที่ส่งยิ้มให้อย่างมีไมตรี

 

 

นี่แฟนเหรอสิง?”

 

 

     สิง.. สิงงั้นเหรอ

 

 

อืม แฟนสิงเอง น้องชื่อคริส

     เพลิงสิงแนะนำตัวให้น้องเสร็จสรรพโดยที่คริสไม่ต้องปริปากพูด

 

 

อ๋อ น่ารักแฮะ พี่ชื่อนิชานะคะ

     นิชาระบายยิ้มกว้าง ดวงตากลมโตดุจลูกกวางที่ทำให้หนุ่มช่างกลในสมัยก่อนตกหลุมรักเข้าเต็มเป้าเพราะมันสุกสกาวราวกับดาวบนท้องฟ้าเมื่อยามเธอยิ้มแย้ม

 

 

     คนตัวขาวพยักหน้าเบาๆก่อนจะพยายามฝืนยิ้มตอบ

ครับ ผมคริส

 

 

จ้า เอ้อสิง ชากลับโต๊ะแล้วนะ ไม่กวนแล้ว ไว้เจอกันนะถ้ามีโอกาสน่ะ

 

 

     ถ้ามีโอกาส.. หมายความว่าอะไรกันแน่วะ

 

 

อ่า โอเค

 

 

     เด็กน้อยตัวขาวยืนเงียบฟังหนุ่มวิศวะร่ำลากับแฟนเก่าอยู่สักพักเมื่อแม่สาวเจ้าเดินกลับโต๊ะไปคริสรั้งข้อมือของตัวเองออกจากการจับกุมทันทีไม่รีรอ

 

 

 

     ใบหน้าหวานจิ้มลิ้มเงยมองสบตากับอีกฝ่าย ดวงตากลมโตฉายแววหม่นหมองระคนตัดพ้อ คริสกัดฟันกรอดแต่ไม่พูดอะไรออกมาอีกเช่นเคยแล้วก็เป็นคนพี่ที่เปิดประเด็นขึ้นก่อน

 

 

 

กูแค่บังเอิญมาเจอนิชา

 

 

นี่เหรอธุระที่ว่า หายไปนานก็เพราะแบบนี้เหรอเฮีย

     ประโยคก่อนหน้าไม่เข้าหูของคริสเลย เพราะตอนนี้มีแต่คำสบถก่นด่าและความน้อยใจอัดแน่นอยู่เต็มไปหมดจนอยากจะร้องไห้

 

 

ไม่ใช่ กูบังเอิญมาเจอกัน ฟังกูบ้างได้ไหม

 

 

เฮียมองหน้าเค้า.. หนูรู้ว่าเฮียยังรักเค้าอยู่”

     แววตาของคนพี่เมื่อครู่มันบอกทุกอย่างว่าความรักที่มอบให้ผู้หญิงคนนั้นมันยังมีอยู่เต็มล้นใจ

 

 

     เพลิงสิงถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะลูบหน้าตัวเองเบาๆแล้วพยักหน้ารับ

เออ กูยังรักนิชาอยู่”

 

 

     คำตอบที่ได้รับทำเอาคริสใจวูบโหวง ดวงตากลมสั่นระริก

แล้วมาคบกับหนูทำไม คบเพราะอยากใช้หนูเป็นตัวแทนเค้างั้นเหรอ เฮียเอากับเค้าไม่ได้ก็เลยต้องมาเอากับหนูงั้นสิ ใช่มั้ย”

 

 

มึงพูดบ้าอะไรวะคริส”

 

 

ฮึก.. เฮียโคตรรักเค้าเลย ตอนที่เห็นเฮียลูบหัวเค้า ส่งยิ้มให้เค้า หนูต้องรู้สึกยังไงวะ ไม่ใช่แค่หนูคนเดียวที่ได้รับมันไง เฮียทำให้หนูเหมือนคนแพ้เลยว่ะ”

     เสียงหวานสั่นเครือยามต้องกลั้นน้ำตาแต่ไม่อาจกลั้นเสียงสะอื้นได้ คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากัน เด็กน้อยตัวขาวอวบอิ่มมองหน้าหนุ่มวิศวะอย่างตัดพ้อและต่อว่า

 

 

คริส ฟัง กูกับนิชาเลิกกันไปนานแล้ว”

     เพลิงพยายามใช้น้ำเย็นเข้าลูบ เขาไม่อยากให้น้องร้องไห้เพราะเรื่องไร้สาระแบบนี้อีกแล้ว ไม่อยากเห็นน้องเสียน้ำตากับเรื่องไม่เป็นเรื่อง

 

     คริสเงยหน้ามองเพดานหน้าห้องน้ำเพื่อกันไม่ให้น้ำตาที่เริ่มคลอหน่วยที่ขอบตาไหลหยดลงมาก่อนจะก้มหน้าแล้วมองอีกฝ่ายเหมือนเดิม

แล้วทำไมถึงเลิกกันล่ะ”

    

 

เพราะพ่อแม่เค้าไม่ชอบขี้หน้ากู เค้าไม่อยากเอาชีวิตของลูกสาวมาเสี่ยงกับเด็กช่างที่ดูเหมือนจะไร้อนาคตแบบกูไง”

     เป็นความจริงที่ไม่อยากพูดถึงมันเพราะยิ่งย้อนกลับไปก็เหมือนกับว่าโดนตะปูตอกลงตรงกลางใจ

 

 

 

     นิชาเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาอยากเป็นคนดีที่ดูแลผู้หญิงคนหนึ่งได้ และเป็นเหตุผลที่ทำให้คนอย่างเขาอยากมีครอบครัว.. แต่มันเป็นไปไม่ได้เพราะเราต่างคนต่างเดินกันมาคนละทางตั้งแต่แรก ตอนนี้นิชามีแฟนใหม่ส่วนเขาเองก็มีเหมือนกัน ใช่ ที่ยังรักนิชาอยู่แต่มันไม่เท่ากับที่เขารักคริสในตอนนี้

 

 

     นิชาเคยเป็นทุกอย่าง

     แต่คริสเป็นทุกอย่าง

 

 

 

แสดงว่าเลิกกันทั้งที่ยังรักอยู่ใช่มั้ย”

 

 

     เพลิงสิงไม่ตอบประโยคคำถามนั้นแต่ชายหนุ่มกลับรวบตัวเด็กน้อยที่กำลังอ่อนแอเกินจะรับไหวเข้ามากอดแนบอก เสียงนุ่มทุ้มอบอุ่นกระซิบข้างใบหูของน้องแผ่วเบาและได้ยินกันแค่เขากับคนในอ้อมกอดเท่านั้น

 

 

หยุดถามเรื่องนั้นได้แล้วคริส เลิกสนใจเรื่องในอดีตแล้วหันมาสนใจแค่กู”

    

 

“....”

 

 

สนใจแค่ผู้ชายของมึง”

    

 

 

     สิ้นประโยคความเข้มแข็งที่ก่อตัวขึ้นมาเป็นกำแพงสูงพังทลาย หยดน้ำตาหลั่งไหลออกมาจากดวงตาคู่สวย ใบหน้าพริ้มเพราซุกลงกับแผงอกกว้างก่อนจะยกสองมือขึ้นมากำเสื้อช็อปของคนพี่ไว้แน่นไม่ยอมปล่อย

 

 

 

หนู.. ฮึก ไม่ไหวแล้ว หนูรู้สึกไม่ดี หนูไม่ชอบเค้า หนูไม่อยากให้เฮียมองหน้าเค้า”

     เสียงสะอื้นไห้ดังอยู่ในโสตประสาทของคนพี่จนต้องกดจูบขมับสวยหนักๆแล้วกระชับกอดน้องให้แน่นกว่าเดิม

 

 

     เพลิงสิงค่อยๆขยับแล้วพาทั้งตัวเองกับเด็กน้อยในอ้อมกอดหลบมาอยู่ในมุมมืดข้างห้องน้ำแทน

 

 

หนูโคตรเจ็บเลย อึก สายตาเฮียมันบอกหนูว่า หนูแม่งสู้อะไรเค้าไม่ได้ทั้งนั้น ท .. ทั้งๆที่หนูก็รัก ฮึกก เฮียเหมือนกัน เหมือนกับที่เค้าเคยรัก”

     คริสพูดไปสะอื้นตัวสั่นเทิ้มไปในอ้อมกอดของคนพี่ น้ำตาที่กลั้นเอาไว้ตั้งแต่ต้นไหลพรากอาบรินรดพวงแก้มกลมแดงระเรื่อพาลทำให้หนุ่มวิศวะใจเสียอยากจูบปลอบแทบขาดใจ

 

 

คริส พอได้แล้ว”

     ฝ่ามือหนาวางลงบนท้ายทอยขาวแล้วลูบแผ่วเบา เพลิงสิงเอียงใบหน้าแล้วใช้ริมฝีปากหยักอุ่นกดจูบซับน้ำตาที่แก้มนุ่มของน้อง

 

 

 

     ใบหน้าน่ารักจิ้มลิ้มแต่เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตาเอียงเล็กน้อยให้คนพี่จูบซับไปตามพวงแก้มและกรอบหน้าก่อนจะซุกลงกับแผงอกอุ่นดังเดิม มือขาวป้อมเกาะเกี่ยวเสื้อช็อปสีเลือดหมูแน่นจนมือไม้สั่นเทา

 

 

 

หนูไม่ชอบ .. ไม่ชอบเค้า ไม่ชอบนิชา หนูไม่อยากได้ยินชื่อนี้ ฮือออ เฮียอย่าทิ้งหนูไปหาเค้า ฮึกๆ อย่าทิ้งหนู”

     ความน้อยใจและความเสียใจประเดประดังเข้ามาไม่ขาดสายและถูกกลั่นออกมาเป็นน้ำตาอีกระรอกและสะอึกสะอื้นอย่างน่าสงสาร เด็กน้อยในอ้อมอกเริ่มฟูมฟายอีกครั้งด้วยความกลัว

 

 

 

     กลัวจะถูกทิ้ง

     กลัวจะโดนนอกใจเข้าจริงๆ

     และกลัวจะสู้คนๆนั้นไม่ได้..

 

 

 

     ใบหน้าหล่อคมคายลดลงต่ำอีกเล็กน้อยแล้วกดริมฝีปากหยักจูบซอกคอขาวผ่องแผ่วเบาพร้อมกับโยกตัวไปมา มือหนาลูบแผ่นหลังบางที่สั่นเทาเพราะแรงสะอื้น

 

 

     เด็กหนอเด็ก..

 

 

     เพลิงสิงยกหน้าขึ้นมาวางปลายคางไว้บนหัวกลมทุย มือกอดรอบตัวน้องไม่คลายก่อนจะเอื้อนเอ่ยชื่อของอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงนุ่มน่าฟัง

คริส

 

 

..อือ

     เด็กน้อยยกหลังมือขึ้นมาเช็ดน้ำตาตัวเองลวกๆพลางขานรับเสียงแผ่ว

 

 

หนูรักเฮียใช่ไหม

 

 

อื้อ หนูรักเฮีย.. รักเฮียมาก

 

 

เฮียก็รักหนู รักมากเหมือนกัน

 

 

ฮึก..”

 

 

เฮียอยากให้หนูรู้ไว้ว่า.. เฮียไม่เคยคิดจะทิ้งหนูเลยไม่ว่าเฮียจะเจอกับใครในแต่ละวัน หรือเฮียมาเจอนิชาในวันนี้

 

 

 

     คนตัวขาวเอียงใบหน้ากดหูแนบกับอกข้างซ้ายของคนพี่เอาไว้แล้วฟังเสียงหัวใจไปพร้อมกับฟังเสียงทุ้มที่เปล่งออกมาปลอบประโลมหัวใจดวงน้อยและปัดเป่าความคิดมากออกไปให้พ้นทาง

 

 

 

     คำว่ารักของเฮียเพลิงที่ไม่ได้ยินมันบ่อยนักแต่พอได้ยินแล้ว.. รู้สึกเหมือนหัวใจถูกเติมเต็มจนพองฟู หลงลืมความเจ็บปวดทุกสิ่งอย่างที่เคยได้รับ

 

 

 

หนูเป็นที่หนึ่งเสมอ เป็นทั้งหัวใจของเฮีย เป็นทั้งเด็กดื้อ เป็นทั้งแมวอ้วน และเป็นทั้งเมีย

 

“…”

 

ตอนนี้ก็เลิกกังวลได้แล้วนะคะ..”

 

 

"อื้อ"

 

 

"เพราะเฮียรักหนูคนเดียว แค่คนเดียวจริงๆ"

 

    

 

    

 

 

 

  __________

 

 

พ่อเอ้ย หนูอยากได้พ่อมาเป็นผู้ชายของหนูบ้างอะ ทำไงดี แงงงงงง ยอมฝ่าดงเท้าไปด้วยเลย ไปไหนไปกันค่ะ !!

เกินเบอร์อะพ่อ เลิกกินละหมูกระทะ คว่ำทิ้ง!!

ครบแล้วน้าา เย้ รอนานมั้ยย เค้าขอโทษ ฮือ ;w; <3

เข้ามาเม้าท์กันได้ที่ #ทูนหัวของหนู นะครัชช จุ้บๆ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.646K ครั้ง

164 ความคิดเห็น

  1. #4728 139950678 (@139950678) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 04:20
    โอ้ยยย ยังเห็นหัวน้องมั้ยฮัลโหล แฟนใหม่นั่งหัวโด่ดันคุยเรื่องแฟนเก่า เเถมคุยซะลืมน้องเลย จุกแทน;;
    #4728
    0
  2. #4689 prewxxii (@prewxxii) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 19:44
    เ-้ยมาก คือมาพูดเรื่องแฟนเก่าต่อหน้แฟนใหม่ มันสมควรป่ะถามจริง ไม่สนใจความรู้สึกร้องเลยอ่ะ
    #4689
    0
  3. #4684 Thanks-Sorry (@Thanks-s) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 20:41
    คือ อยากทะลุเข้าไปคว่ำแม่งทั้งโต๊ะ เห็นหัวลูกกูบ้างไหม โอ้ยจุกอก
    #4684
    0
  4. #4670 napa_toey (@napa_toey) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 13:23
    ขอกระโดดถีบทั้งโต๊ะ+อีเพลิง พูดไม่คิดเลยแม่ง
    ใจเขาใจเราสิพวก-
    ถ้าได้ยินเรื่องแฟนเก่าแบบนี้ -จะไหวไหมอีห่า
    #4670
    0
  5. #4661 Peachz. (@BowSK) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 16:19
    หวานนะ มันจะหวานกว่านี้ถ้าจิตใจของเราไม่โดนพี่เบลทำร้ายมาพร้อมๆกับน้อง ทั้งที่ตอนเนี้ยแอบอ่านไปก่อนคร่าวๆแล้ว แต่พอมาอ่านอีกทีจริงๆ ก็ยังเศร้าเหมือนเดิม ใจมันบีบ ลูกชายแม่ร้องไห้อีกแล้ววว
    #4661
    0
  6. #4625 premmiii (@premmiii) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 10:01
    ขอกระโดดถีบพี่เบลตอนนี้ 5555
    #4625
    0
  7. #4587 jeda34567 (@jeda34567) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 19:59
    ยังรักอยู่

    ฮืออ คือหยังอ่ะ
    #4587
    0
  8. #4585 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 18:04
    อิพี่เบลมุงทำให้หมูกระทะน้องไม่อร่อย อิคนใจเลวววววว
    #4585
    0
  9. #4551 phetmanee33 (@phetmanee33) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 01:01
    อีพี่เบล -สมควรตาย ทำคริสร้องไห้
    #4551
    0
  10. #4534 แมวดมกาว'วว (@kookiooo) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 11:58
    ทีมยังน้อยใจเหมือนกันค่ะ// รักไม่กี่เดือนหรือจะสู้รัก4ปี ตอนรักนิชา4ปีคงรักมากกว่าน้อง
    #4534
    0
  11. #4533 kaaa_iii48 (@kaaa_iii48) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 21:26
    เพื่อนเฮียนี่นักเสี่ยมหรอว่ะ ปั๊ดโถ่!! รู้ทั้งรู้เมียเค้านั้งฟังอยู่ ฮ่วย!!!!!
    #4533
    0
  12. #4523 ฟักทองซึน (@nat0924815122) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 00:33
    คือยังไงดีอ่ะมันยังตงิดอยู่ในใจอ่ะT_T เฮียรักนิชามากน่าดูเลยเนอะ //ทีมคนยังน้อยใจ
    #4523
    0
  13. #4461 ผีขนมหยก (@yokandmom) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 16:56
    อ้าวเฮีย ตกลงยังไง ไหนว่ารักญิชาอยู่ แต่คือรักคริสด้วย //หัวร้อนแทน
    #4461
    0
  14. #4360 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 11:03
    เชื่อใจพี่เค้านะน้องคริส เจ้าแมวอ้วนไม่ร้องนะ
    #4360
    0
  15. #4359 MINERVA09 (@morakot3014) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 06:26
    อิเฮียก็บอกน้องเขาไม่หมดอย่าทำน้องร้องบ่อยสิแห่มม
    #4359
    0
  16. #4308 Kuntaoping (@Kuntaoping) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 13:13
    อุแง บอกน้องว่ารักคนเดียว แต่ก่อนหน้านั้นเฮียบอกยังรักเขาอยู่นะ ;____;
    #4308
    0
  17. #4306 nunnarin2003 (@nunnarin2003) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 03:28
    อยากเอาบาทาถีบหน้าเพื่อนเฮียมาก แม่งพูดไม่คิดอ่ะ ไม่แคร์ความรู้สึกคริสเลย
    #4306
    0
  18. #4304 PPruedee (@chompoo-pin) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 18:22
    ยังรักเค้าอยู่??? เอ้อออ เกลียดว่ะ
    #4304
    0
  19. #4300 sky (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 09:15

    ชัดเจนดีมากเฮีย​

    #4300
    0
  20. #4298 Krathay (@myloveyaoi) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 22:12
    ชอบความชัดเจนของเฮียว่ะ คนปัจจุบัน กับอดีต
    #4298
    0
  21. #4258 SkmilkSk (@SkmilkSk) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 00:02
    ไม่โอเคร ไม่สมเหตุสมผลไม่โอเครอย่างแรง
    #4258
    0
  22. #4253 DARA T. (@marukovip) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 02:23
    สงสารคริสอะ ทุกคนมองข้ามคริสไปเลยอะ โกรธ ทำไมทำงี้ เห็นใจกันบ้างไหม
    #4253
    0
  23. วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 03:02
    อะไรคือการมาคุยเรื่องแฟนเก่ากับแฟนใหม่เพื่อนอย่างสนุกปากและไม่มีใครห้ามกันเลยอ่ะ นี่แคร์คริสกันบ้างป้ะ จะย้อนอดีตเอามาเล่าว่าเขาเคยรักกันมากแค่ไหนให้น้องฟังเพื่อ สงสารน้องคริส อิ๋งไม่ปกป้องลูกเลยนะเธอ
    #4238
    0
  24. #4199 MaiNatkamon (@MaiNatkamon) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:54
    เป็นนี่ นี่ก็ไม่โอเคปะ แฟนเฮียนั่งหัวโด่อยู่ยังมาพูดเรื่องแฟนเก่าว่ารักกันมาก เป็นอะไรมากปะ สงสารน้องอ่ะต้องมานั่งฟังนี่ฟังยังเจ็บๆแทน
    #4199
    0
  25. #4187 loveseriesY (@loveseriesY) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:02
    ลำไยยยมาพูดเรื่องแฟนเก่าต่อหน้าแฟนใหม่เพื่อ????
    #4187
    0