God daddy ! #ทูนหัวของหนู [ END ] [ตีพิมพ์กับสนพ. Deep Publishing]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 678,603 Views

  • 4,728 Comments

  • 16,211 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    33,839

    Overall
    678,603

ตอนที่ 27 : #ทูนหัวของหนู [ Don't ] R e w r i t e

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 50193
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3754 ครั้ง
    20 ก.พ. 62


นิยายเรื่องนี้คำหยาบค่อนข้างเยอะนะคะ

 

 

#ทูนหัวของหนู [ Don't ]

 

 

 

 

 

 

 

 

      นาฬิกาปลุกข้างเตียงส่งเสียงร้องทันทีเมื่อตัวเลขดิจิตอลขึ้นเลขแปด  คิ้วเรียวเฉียงขมวดน้อยๆพลางเอื้อมมือไปควานหาแล้วปิดมันลงเพื่อหยุดยั้งเสียงน่ารำคาญนั่นก่อนจะกลับมาสอดแขนโอบรอบเอวบางใต้ผ้าห่มดังเดิม ริมฝีปากเย็นชืดกดจูบหลังคอขาวของเด็กนิเทศแผ่วเบา  คนถูกจูบไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรนอกจากนอนหลับเป็นตาย  แก้มกลมยุ้ยเบียดหมอน ดวงตากลมสวยปิดสนิท ลมหายใจเข้าและออกอย่างสม่ำเสมอ

 

 

 

     หนุ่มวิศวะหน้าตาหล่อเหลาวางคางเกยลาดไหล่เล็ก  เปลือกตาค่อยๆเปิดและลืมขึ้นเพื่อเหลือบมองนาฬิกาดิจิตอลคู่ปรับยามเช้า  ตอนนี้เป็นเวลาแปดโมงเช้ากับอีกกี่นาทีไม่ได้สนใจเหมือนกัน  แต่เขาควรจะตื่นขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวแล้วเตรียมไปเรียน  น้องก็ด้วย

 

 

 

     ไม่อยากตื่นไปเรียนตั้งแต่มีแมวอ้วนนอนร่วมเตียงด้วย  เอาเข้าจริง.. พอมีคริสก็ไม่อยากออกจากห้องมาหลายเดือนแล้ว

 

 

 

คริส ตื่นได้แล้ว

     เสียงนุ่มทุ้มกระซิบข้างใบหูขาว  ปากพรมจูบไปทั่วกกหูและหลังหูของน้องจนคนที่นอนฝันหวานร้องฮือ

 

 

 

     คริสยกมือขึ้นมาปิดหูป้องกันการโดนก่อกวนแล้วขยับตัวหนีแต่คนพี่ไม่ยอมลดละ  เพลิงสิงตามไปงับหัวไหล่มนพลางลากลูบมือซุกซนไปทั่วบั้นท้ายกลมกลึงแล้วบีบเบาๆให้คนตัวขาวยอมตื่นลืมตาขึ้นมาสักที  ร่างขาวอวบอิ่มพลิกตัวกลับมานอนตะแคงเข้าหาอีกฝ่าย ดวงตากลมสวยลืมขึ้น คิ้วเรียวพลางขมวดมุ่นด้วยความหงุดหงิด

 

 

ขี้แกล้ง ชอบก่อกวน นิสัยไม่ดี

 

มึงขี้เซาเอง นี่แปดโมงแล้วนะ มีเรียนเก้าโมงครึ่งไม่ใช่หรือไง

 

แต่มันยังนอนต่อได้อีกนี่

 

ดูสภาพมึงด้วย เดี้ยงขนาดนี้กว่าจะอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ อย่าพูดเยอะ ลุกขึ้นให้ไวเลยคริส

 

 

 

     คนโดนดุยันกายลุกขึ้นมานั่งยืดขาบนเตียงด้วยสีหน้าที่ติดจะงอแง  ริมฝีปากเบะคว่ำพลางเหลือบมองคนใจร้ายจอมก่อกวนที่ลุกขึ้นแล้วเดินแก้ผ้าแก้ผ่อนโทงๆไม่อายผีบ้านผีเรือนหายวับเข้าห้องน้ำไป  มือขาวป้อมเปิดผ้าห่มคลุมช่วงตัวออกไปกองไว้ข้างๆแทน  ตากลมหลุบมองรอยช้ำขนาดใหญ่ที่หัวเข่าตอนนี้มันแปรเปลี่ยนเป็นสีม่วงและแผลถลอกถูกปิดไว้ด้วยผ้าก็อซโดยพี่หมอธารา

 

 

 

     เมื่อวานพี่หมอเช็ดแผลด้วยแอลกอฮอล์ ตัวผมมันตกใจไงเพราะมัวแต่คุยกับเฮียเพลิงเพลิน พอพี่แกใช้สำลีชุบแอลกอฮอล์จิ้มแผลเท่านั้นแหละ ร้องจ้ากลั่นเต็นท์  โคตรอับอาย..

 

     แล้วกว่าจะทำเสร็จพี่หมอธาราเกือบโดนเฮียเพลิงหักคอ ก็พ่อทูนหัวเล่นนั่งมองหน้าพี่หมอตาไม่กระพริบ

 

 

 

ทำเบาๆ ถ้าคริสร้องแบบเมื่อกี้อีก มึงซวยนะหมอ

 

ก็อย่าชวนน้องคุยเพลินสิครับ ให้น้องหันมาสนใจทางนี้หน่อย

 

เงียบแล้วทำแผลไป

 

 

     พี่หมอผมขอโทษ

 

 

 

     นั่งรำพึงรำพันอยู่บนเตียงนอนได้สักพักคนพี่ก็เดินตัวเปลือยออกมาจากห้องน้ำประจวบเหมาะพอดีกับที่เด็กน้อยหันขวับไปมองแล้วก็ต้องรีบหันหน้ากลับพร้อมกับถอนหายใจหนักๆอย่างอเนจอนาถใจ

 

 

 

     รู้แล้วว่าหุ่นดี รู้แล้วว่ามีไอ้นั่นอันเท่าแขน รู้หมดแล้ว  แต่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะเลิกหน้าด้านแบบนี้สักทีโว้ย !

 

 

 

เฮีย เมื่อไหร่จะเลิกแก้ผ้าเดินรอบห้อง หนูนั่งหัวโด่อยู่ตรงนี้ทั้งคนนะ

 

 

มึงเห็นมาหมดแล้วคริส จะบ่นทำไม โดนก็โดนมาแล้วไม่ใช่หรือไงล่ะ

      เพลิงสิงว่าพลางหยิบผ้าเช็ดตัวมาซับหยดน้ำบนเรือนกายกำยำมีกล้ามเนื้อเรียงตัวสวยตามภาษาคนเล่นกีฬาและออกกำลังกายสม่ำเสมอจนคริสรู้สึกอิจฉาทรวดทรงของอีกฝ่ายไม่น้อย  เขาก็เป็นผู้ชายเหมือนกันแต่มีเนื้อมีหนัง ตัวอวบแก้มยุ้ยกว่า ท้องก็แบนแต๋ซิกแพคขึ้นแค่เป็นลอนพอให้มองเห็นอยู่บ้าง กล้ามเนื้อตรงบริเวณช่วงเอวเฉียงๆนั่นเห็นไม่ค่อยชัดเท่าของคนพี่  เอวก็ไม่มีวีเชฟ  อกก็ไม่มีกล้ามเนื้อแข็งๆแบบนั้น

 

 

 

     ทั้งเนื้อทั้งตัวกูมีอะไรดีบ้าง  งงไปหมดแล้ว

 

 

มันเกี่ยวอะไรกัน  การหยิบผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำไปด้วยนี่มันลำบากมากเลยว่างั้น?”

 

 

อย่าพูดมากน่ะคริส  ลุกขึ้นไปอาบน้ำได้แล้ว  อย่าให้น้ำโดนแผลมึงด้วย

 

 

สั่งเก่ง  สั่งเป็นพ่อเลย

 

พ่อทูนหัวของมึงไง

 

 

 

     คริสปรายตามองค้อนไปหนึ่งทีก่อนจะขยับตัวลุกออกจากเตียงอย่างทุลักทุเลเพราะแผลที่หัวเข่าเริ่มตึง  การงอแข้งงอขามันจึงลำบากกว่าเดิมเล็กน้อย

 

 

 

     เด็กนิเทศตัวขาวเดินกะเผลกมาหยิบผ้าเช็ดตัวที่แขวนไว้บนตะขอมาพาดไว้บนบ่าแล้วพาตัวเองเข้าห้องน้ำไป

 

 

 

    หนุ่มวิศวะสวมเสื้อยืดสีดำสนิทแล้วทับด้วยเสื้อช็อปวิศวะสีเลือดหมูตัวเก่งตามด้วยชั้นในสีเข้มกับกางเกงยีนส์สีดำทรงเดฟขาดเข่าข้างซ้าย  น้ำหอมกลิ่นประจำฉีดพรมลงบนเสื้อทั้งด้านนอกและด้านใน  เพลิงสิงวางขวดน้ำหอมเก็บเข้าที่เดิมแล้วหยิบแหวนเงินเรียบๆสวมเข้าที่นิ้วชี้ข้างขวาและนิ้วกลางข้างซ้ายก่อนจะหยิบสร้อยจี้ไม้กางเขนสีเงินของขวัญวันครบรอบที่น้องซื้อให้มาใส่เป็นอย่างสุดท้ายแล้วยืนส่องกระจกหันซ้ายหันขวา  มือหนาลูบผมเกรียนๆทรงบัซคัตที่พึ่งแอบเมียไปตัดเพิ่มด้วยความพึงพอใจ

 

 

 

     ตอนไปตัดผมแล้วกลับมาที่ห้อง  คริสแทบช็อคน้องเตรียมง้างมือแล้วเพราะเจ้าตัวเคยขอร้องว่าให้ผมไว้ยาวแล้วไปตัดอันเดอร์คัตให้ดูเป็นขวัญตาหน่อย  แต่เคยตัดแล้วไงตอนปีหนึ่งรู้สึกว่ามันไม่เข้ากับหน้าก็เลยไถเกรียนมาตั้งแต่ขึ้นปีสองแล้วก็มีเหตุผลอื่นอีก  ช่างมันเถอะ

 

 

 

     ในขณะที่รอแมวอ้วนขาเจ็บอาบน้ำ พ่อบ้านก็ไม่ได้อยู่เฉยมือคว้าหยิบเสื้อนักศึกษากับกางเกงสแล็คที่ยังไม่ได้รีดในตู้เสื้อผ้าประตูเลื่อนออกมาแล้วเดินดุ่มๆไปเสียบปลั๊กเตารีด  ยืนลูบคลำสร้อยคออยู่สักพักเตารีดก็ได้ความร้อนตามที่ต้องการ  เพลิงสิงจับเตารีดที่ตั้งแต่ซื้อมาเขาใช้งานมันนับครั้งได้รีดปกเสื้อเชิ้ตนักศึกษาด้านในก่อนแล้วค่อยไปรีดปกนอก  ตามด้วยปลายแขนและด้านหน้าเสื้อเชิ้ต  ยืนงมพลิกไปพลิกมาแล้วรีดด้วยความประณีตที่สุดจนเสร็จทั้งเสื้อทั้งกางเกงจึงจับใส่ไม้แขวนแล้ววางราบบนเตียงนอนรอน้องมาใส่

 

 

 

     เพลิงสิงชักปลั๊กเตารีดแล้วเดินเข้าครัว  ตาคมเหลือบมองนาฬิกาบนโต๊ะข้างเตียง

 

 

     08:40  AM

 

 

     ยังมีเวลาเหลืออีกเยอะสำหรับเขาน่ะนะ

 

 

 

     ขายาวใต้กางเกงยีนส์ทรงเดฟก้าวเดินออกจากห้องนอนเปลี่ยนเป็นห้องครัวแทน  มือเปิดตู้เย็นแล้วหยิบข้าวกล่องสำเร็จรูปแช่เย็นที่ซื้อมาตุนไว้จากเซเว่นออกมาสองกล่องตามจำนวนคน  เพลิงสิงแกะซีนแล้วเปิดฝาออกก่อนจะเอาเข้าไมโครเวฟประมาณ 2-3 นาที  ในระหว่างนั้นก็เตรียมเทน้ำเทท่าใส่แก้วสองใบแล้วเอาไปวางบนโต๊ะอาหาร

 

 

 

     ทำกับข้าวไม่เป็น  ทำเป็นแต่มันกินไม่ได้ เทให้ไอ้แก๊ปกินมันยังเบือนหน้าหนีก็เลยไม่อยากให้เมียต้องมาเสี่ยงท้องเสียหรือทรมานกับการกินข้าวฝีมือผัวตัวเอง..

 

 

 

     ประตูห้องน้ำเปิดออกโดยฝีมือของเด็กนิเทศตัวขาวอวบ  คริสอยู่ในสภาพผ้าขนหนูผืนเดียวพันรอบเอว ตากลมกวาดมองไปทั่วห้องเพื่อนมองหาคนพี่แต่ต้องไปสะดุดอยู่ที่ชุดนิสิตบนเตียง  เขาจำได้ว่าไม่ได้รีดไว้แล้วกะจะตื่นมารีดตอนเช้า  แล้วไหงมันมานอนแอ้งแม้งอยู่บนเตียงได้

 

 

 

     คริสเกาหัวตัวเองเบาๆแล้วเดินกะเผลกพาร่างช้ำๆมายืนปลายเตียง  มือขาวป้อมหยิบเสื้อเชิ้ตนักศึกษาขึ้นมาดูแล้วสำรวจด้านหน้าและด้านหลัง  มันเป็นการรีดที่ไม่ได้เรียบกริบทุกจุดแต่รับรู้ได้ถึงความตั้งใจของใครบางคนที่แทบไม่เคยรีดผ้าเองเพราะพ่อส่งเข้าร้านซักรีดหมด

 

 

 

     ริมฝีปากอิ่มสวยคลี่ยิ้มจนมุมปากดันพวงแก้มกลมสองข้างขึ้น

 

 

 

         เช็ดตัวให้แห้งแล้วรีบเร่งแต่งตัวให้เสร็จแม้จะลำบากลำบนไปบ้าง  คริสกลัดกระดุมเสื้อเชิ้ตแล้วยัดชายเสื้อใส่ในกางเกงสแล็ค  ใส่เข็มขัดนักศึกษาตามเป็นอย่างสุดท้ายถึงจะหยิบหวีมาหวีผมเสยขึ้นเปิดหน้าผาก  ขโมยเจลมาปาดนิดๆหน่อยๆพอเป็นพิธีไม่มีเครื่องประดับอะไรเพิ่มนอกจากสร้อยเกียร์บนข้อมือที่ใส่ติดตัวไว้ตลอด

 

 

 

     คริสออกจากห้องนอนพร้อมกับถือกระเป๋าเป้ใบเก่ง คนตัวขาวเดินตรงดิ่งไปที่ครัวแล้วพบว่าคนพี่นั่งเล่นโทรศัพท์รออยู่ก่อนหน้านั้นแล้ว  บนโต๊ะอาหารมีข้าวกล่องเซเว่นอยู่สองกล่องกับน้ำเปล่าไม่เย็นสองแก้ว  เพลิงสิงเงยหน้าขึ้นมาจากโทรศัพท์แล้ววางคว่ำหน้าไว้บนโต๊ะพร้อมกับยักคิ้วให้คริสด้วยสีหน้าเรียบนิ่งแต่แสนจะกวนประสาท

 

 

 

     กระเป๋าเป้บนไหล่ถูกวางลงบนเก้าอี้ตัวที่ว่างก่อนจะหย่อนก้นนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกันกับอีกฝ่าย  เพลิงสิงหยิบช้อนพลาสติกขึ้นมาตักข้าวผัดปูในกล่องเข้าปาก  เด็กนิเทศตัวขาวหยิบแก้วน้ำแล้วกระดกไปค่อนแก้วเพราะรู้สึกลำคอแห้งผากมาตั้งแต่เมื่อคืน  หวั่นใจกลัวว่าตัวเองจะเป็นไข้อยู่เหมือนกัน  มือป้อมๆจับช้อนพลาสติกข้างกล่องของตัวเองแล้วตักกระเพรากุ้งของโปรดกิน

 

 

 

     คริสตักข้าวในกล่องสีขาวสี่เหลี่ยมกินไม่หยุดปาก  อมไว้ข้างแก้มแล้วเคี้ยวจนแก้มตุ้ย  ตาคมดุลอบมองข้าวของน้องก่อนจะพบว่ามันเกือบหมดกล่องภายในเวลาไม่ถึงห้านาที  ร่างสูงหยัดกายยืนขึ้นเพื่อเดินไปหยิบข้าวอีกกล่องที่เวฟค้างไว้แล้วเดินกลับมาวางไว้ด้านหน้าคริส  ใบหน้าจิ้มลิ้มเงยมองพร้อมกับกระพริบตาปริบๆด้วยความสงสัย

 

 

 

เดี๋ยวมึงไม่อิ่ม

 

 

 

อื้อ  ไอ่อิ่ม

(อื้อ  ไม่อิ่ม)

 

 

 

กินให้หมดปากก่อนแล้วค่อยพูด นี่ไว้ให้อีกกล่องแต่กระเพรากุ้งหมดแล้วกินข้าวผัดไส้กรอกแทนแล้วกัน

 

 

 

ไอ้อั้บ  อึก.. แค่กๆน้ำ เฮีย ขอน้ำหน่อย

     คริสสำลักข้าวไอจนหน้าแดงพาลให้คนพี่แตกตื่นรีบหยิบแก้วน้ำของตัวเองแล้วยื่นให้น้องดื่มแล้วลุกออกจากเก้าอี้เพื่อเดินไปลูบแผ่นหลังของคนที่ยังไอไม่หยุด  คิ้วเรียวเฉียงขมวดเข้าหากันด้วยความเกรี้ยวกราดเล็กๆ

 

 

 

     ก็บอกให้กินก่อนแล้วค่อยพูด  ไม่เคยฟังกันเลยไอ้เด็กนี่

 

 

 

กูบอกว่ากินให้หมดปากแล้วค่อยพูด  ฟังบ้าง

 

 

อือ.. รู้ ล แค่กๆ แล้ว

 

 

 

     แม้จะสำลักจนเจ็บคอแต่ก็ยังไม่วายกินข้าวต่อจนหมดทั้งสองกล่อง  เพลิงสิงปล่อยให้เด็กน้อยกินอิ่มแปร้นั่งลูบพุงบนเก้าอี้ส่วนตัวเองเดินถือกล่องข้าวสามกล่องกับช้อนพลาสติกไปทิ้งลงถังขยะ

 

 

 

     ที่เลือกใช้ช้อนพลาสติกเพราะใช้แล้วจะได้ทิ้งเลย น้องไม่ต้องมายืนล้างอยู่

 

 

 

     สองหนุ่มเคลียร์ความสะอาดภายในห้องแล้วสะพายกระเป๋าคนละใบเดินออกมาโดยไม่ลืมที่จะล็อคประตูให้เรียบร้อย  ฝ่ามือหนาอุ่นจับมือขาวป้อมสอดประสานนิ้วเข้าด้วยกัน  ขายาวก้าวชะลอความเร็วเพื่อให้น้องตามทันแล้วมาเดินเคียงข้างกัน

 

 

 

     ไม่มีใครพูดอะไรแต่ต่างฝ่ายต่างรับรู้ถึงความรู้สึกและแบ่งปันความอบอุ่นของฝ่ามือให้แก่กันและกัน

 

 

 

 

 

……

 

 

 

 

 

 

     เอ็มสแลซสีดำแซมน้ำเงินประปราย 150 cc ขี่ฝ่าแดดยามเช้ามาเข้ามาในมหาลัยด้วยความเร็วปกติ  ชายหนุ่มหน้าตาดีสองคนบนเนเก็ตไบก์กับเสียงดังของเครื่องยนต์ตกเป็นเป้าสายตาของนักศึกษาหลายชีวิตให้หันมาชะเง้อชะแง้สนอกสนใจกันยกใหญ่  เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เขาได้คบกับเฮียเพลิง

 

 

 

     เพลิงสิงไม่เคยสนใจสายตาเหล่านั้น  ร่างสูงนิ่งเฉยและทำแค่เพียงเลี้ยวรถแล้วจอดเทียบฟุตบาทหน้าคณะนิเทศเหมือนที่เคยทำอยู่ทุกวี่ทุกวัน  คริสก้าวขาลงรถอย่างทุลักทุเลเพราะแผลที่หัวเข่ายาวลงมาแล้วปิดไว้ด้วยผ้าก็อซ  ไม่ได้ทำแผลใหม่เพราะพี่หมอธาราบอกว่าให้ไปทำที่แก

 

 

 

     หนุ่มวิศวะช็อปแดงคร่อมเนเก็ตไบก์แทนที่จะคร่อมบิ๊กไบก์ลูกรักเพราะเขาแลกสลับดูคาติกับเลข  ไอ้เกลอเพื่อนรักเพื่อเอาเอ็มสแลซของมันมา  เมื่อวานน้องเป็นแผลจะให้ก้าวขึ้นรถนั่งคร่อมลูกรักคันใหญ่คันโตมันดูเป็นการทำบาปเมียเกินไปแถมเพื่อนเขาไม่มีใครขับรถยนต์มาสักคน เลยมีความจำเป็นจริงๆที่จะต้องแลกเอารถคันที่เล็กกว่าดูคาติมาขี่

 

 

 

     แต่ก็อดจะโกรธขึ้นมาไม่ได้เมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อวาน  ตอนที่คริสโดนกระแทกจนล้มเข่าถลอก

     เพราะเกมสกปรกโสมมของรัฐศาสตร์นั่นแท้ๆ

 

 

     ต้องกระทืบแม่งให้เข็ด  กูไม่ปล่อยไว้แน่ไอ้พวกสวะ

 

 

 

หนูไปเรียนแล้วนะเฮีย  เกือบได้เวลาแล้ว

     เด็กน้อยพูดพลางยกนาฬิกาขึ้นมาชูให้คนพี่ดู

 

 

 

     ใบหน้าหล่อคมคายภายใต้หมวกกันน็อคเต็มใบพยักหน้ารับแผ่วเบา  มือหนาผละมาเปิดกระจกทึบด้านหน้าขึ้น

เรียนเสร็จแล้วตามไปที่สนามบาส กูจะรออยู่ที่นั่น อย่าเถลไถล อย่าต้องให้กูมาตาม

 

 

ค้าบพ่อ

 

 

เออ

     หนุ่มวิศวะนั่งคร่อมเอ็มสแลซมองคนตัวขาวสะพายกระเป๋าเป้เดินโขยกเขยกไปทักทายเพื่อนฝูงแล้วพากันกอดคอเดินเข้าตึกเรียน  เมื่อสบายใจแล้วเขาจึงจะปิดกระจกหมวกกันน็อคลงแล้วบิดเนเก็ตไบก์ตรงดิ่งไปที่คณะวิศวะของตัวเอง

 

 

 

 

     แก๊งพี่ว้ากนั่งสุมหัวกันอยู่ที่เก่าที่เดิมคือโต๊ะม้าหินอ่อนหน้าคณะแต่มีสมาชิกร่วมโต๊ะเพิ่มขึ้นมาอีกสามชีวิต  แต่ละคนหน้านิ่วคิ้วขมวด  บรรยากาศโดยรอบตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด

 

 

 

กูว่าเราต้องแก้แค้นว่ะ

     เลขพูดขึ้นพร้อมกับหันมองสมาชิกในกลุ่ม

 

 

กูก็คิดแบบเดียวกับมึง

     เดรกและบอมพยักหน้ารับ

 

 

เกมนี้เราจะแพ้ไม่ได้ มันเป็นศักดิ์ศรี

     อุ๋งอิ๋งจ้องสมาร์ทโฟนในมือนิ่ง

 

 

โถ่  อาเฮีย อาเจ้ กะอีแค่Rovมันต้องจริงจังเบอร์นั้นเลยเหรอครับ

     เนิร์ดเกาหัวแกรกๆก่อนจะแอบถอนหายใจแล้วส่ายหน้าไปมา

 

 

 

     คิดว่าจะเครียดเรื่องเด็กเฟรชชี่ต้องแข่งบาสกับรัฐศาสตร์เย็นนี้เสียอีก  ที่ไหนได้.. อาเฮียอาเจ้แม่งเล่นRovเฉย จริงจังเกมเมอร์มาก ข้าน้อยขอคาราวะ

 

 

 

     เพลิงสิงเดินหน้าเรียบตึงเข้ามาถึงหน้าคณะ  แววตาดุดันนิ่งสนิทเฉกเช่นปกติแต่ไม่มีใครกล้าเข้ามาทักทายหรือพูดคุยด้วยเท่าไหร่เพราะถึงแม้หน้าตาจะไม่ได้โกรธเกรี้ยวแต่ทว่าไอความเย็นแผ่มาจากเฮดว้ากของคณะตั้งแต่เมื่อวานแล้ว

 

 

 

     ไม่อยากปริปากพูดหรอกว่าอิจฉาเด็กนิเทศคนนั้นมากแค่ไหน  แต่อยากรู้ว่าไปลงของที่วัดไหนมาถึงสามารถตกเฮดว้ากหน้าดุผู้ไม่แคร์ใครนอกจากเพื่อนและครอบครัว  ไม่ค่อยได้เห็นรอยยิ้มกระชากใจสาวน้อยสาวใหญ่เท่าไหร่นักแต่ไม่ว่าเมื่อไหร่ที่มีเด็กนิเทศตัวขาวยืนข้างกาย  รอยยิ้มนั้นมักจะปรากฏให้เห็นอยู่เสมอ

 

 

 

     ได้รับอานิสงค์โดยแท้..

 

 

 

เรื่องเกมไม่ใช่เรื่องตลกไอ้เนิร์ด จำไว้น้องรัก”  เลข

 

ใช่  จำไว้นะพวกมึงสามตัว”  เดรก

 

ไอ้เชี่ย ป้อมจะแตกกกกกอิผีๆ อิ๋งมึงเล่นเหี้ยไรเนี่ย!”  บอม

 

เล่นเหี้ยพ่อง มึงแหกตาดูดิ้ว่าใครอยู่กับมึง ไม่ใช่กูจ้าอีโง่บอม!”  อุ๋งอิ๋ง

 

 

 

     สามเกลอถึงกับกุมขมับเมื่อสี่สหายตบตีกันเรื่องเกม  เนิร์ดแสดงสีหน้าเอือมระอาแบบปิดไม่มิดก่อนจะตาโตเมื่อเห็นเฮดว้ากพี่รหัสสุดที่รักของตัวเองกำลังเดินมาทางนี้  สองแขนชูขึ้นแล้วโบกไปโบกมาด้วยความดีใจ

 

 

 

     พ่อมาแล้วโว้ยยย !

 

 

 

พ่อจ๋าาาาา”  เฟค

 

พ่อมาแล้วว”  แม็ค

 

รอนานมากพ่อ”  เนิร์ด

 

 

 

     หนุ่มวิศวะพ่วงตำแหน่งเฮดว้ากเดินมาหาลูกชายสามแสบก่อนจะประเคนฝ่ามืออรหันต์ตบเข้าที่หัวคนละทีข้อหาส่งเสียงเอะอะโวยวายรบกวนชาวบ้านชาวช่องเขา

 

 

 

จะแหกปากทำห่าอะไรกัน

 

 

 

ก็ดีใจ  เนี่ย เนิร์ดมานั่งรอตั้งแต่เช้าแล้วคิดว่าพ่อจะมาเร็ว ว่าจะปรึกษาเรื่องบาสเย็นนี้หน่อยอะครับ

     เนิร์ดขยับไปนั่งเบียดกับเฟคและแม็คแทนเพื่อสละที่นั่งให้กับพี่รหัส

 

 

 

ปรึกษาอะไร

     เพลิงสิงนั่งลงบนเก้าอี้ม้าหินอ่อนแล้วเอนหลังพิงขอบโต๊ะ 

 

 

 

เรื่องนั้นนั่นแหละพ่อ เมื่อวานรัดสาดมันชนะนิเทศหลังจากพ่อพาหม่ามี๊น้องคริสกลับบ้าน ไอ้รัดสาดมันผยองกันยกใหญ่เลย ท้าดวลกับเด็กเราอีกต่างหาก มันบอกจะเหยียบเราให้จมและปีนี้คือปีของมัน

     เนิร์ดเล่าถึงเหตุการณ์เมื่อวานหลังจากเกิดการชุลมุนเล็กน้อยเมื่อนักบาสตัวขาวเบอร์ 13 ถูกชนล้มหัวเข่าถลอก หลังจากนั้นรัฐศาสตร์ก็เล่นเกมบุกแบบรุนแรงมาตลอดจนนิเทศตั้งรับไม่ทัน  สกอร์นำไปครึ่งต่อครึ่ง นำไปเยอะมากเล่นเอานิเทศตามไม่ทันเลยต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไป  แถมไอ้พวกโค้ชพี่เลี้ยงปีสอง ปีสามของรัดสาดยังเย้ยหยันนิเทศด้วยคำพูดโคตรกวนตีน

 

 

 

นึกว่าจะแน่ ที่แท้ก็แค่ไก่ 55555’

 

 

พรุ่งนี้ได้กินไก่อีกตัวเว้ย  หวานปากเลย

 

 

กูบอกแล้วหน่า ว่าปีนี้เป็นปีของรัฐศาสตร์

 

 

 

     แต่เจอไอ้เนิร์ดคนจริงปากพล่อยพูดสวนไปว่า

เดี๋ยวก็รู้ว่าใครจะอยู่  ใครจะตาย  ผมนี่รอเก็บศพรัดสาดเลยครับ เละเป็นโจ๊กแน่นอนเนิร์ดฟันธง

 

 

 

     รัดสาดจากที่หัวเราะอยู่พากันหยุดชะงักแล้วหันขวับกลับมามองตาขวาง

 

 

 

     ก็มันจริงไง  เสือกไปทำยอดดวงใจของเฮดว้ากพวกผมเจ็บเอง  ไอ้คนพวกนี้มันก็แปลกนะชอบเล่นกับไฟแล้วพ่อผมน่ะไม่ใช่ไฟธรรมดา  แต่เป็นไฟโลกันตร์ซะด้วย..

 

 

 

     ดวงตาคมฉายแววเกรี้ยวกราดและขุ่นมัวออกมา  เรียวลิ้นดุนดันกระพุ้งแก้มอย่างพยายามระงับอารมณ์  เลขเงยหน้าขึ้นมาจากสมาร์ทโฟนในมือแล้วมองเพื่อนเกลอที่นั่งอยู่ข้างตัวเอง

 

 

 

     มองปราดเดียวก็รู้ว่าไอ้เพลิงเพื่อนเขามันกำลังกดความโกรธอยู่  กำลังห้ามตัวเองไม่ให้เดินไปลากคอไอ้เด็กเวรสองคนที่ทำเมียมันเจ็บมากระทืบให้ดิ้น

 

 

 

ถ้าเด็กเราโดนบ้าง.. เราจะเอาไงดีพ่อ

 

 

กระทืบมันให้เดี้ยงโทษฐานผยองเกินตัวและเล่นไม่ซื่อกับเมียกู

     สิ้นเสียงทุ้มเหี้ยมกล่าวจบ  สามเกลอหูผึ่งแล้วอ้าปากค้าง

 

 

 

     อ๊าคเรียล?  เอาจริงไหม  ไอ้เนิร์ดจะไปหาไอ้รัดสาดตอนนี้เลย !

 

 

 

     เพื่อนคนที่เหลือรีบผงกหัวเงยหน้าขึ้นมาทันทีด้วยความตกใจ  อุ๋งอิ๋งขมวดคิ้วก่อนจะส่งมือไปจับไหล่เพลิงสิง

"มึงจะไล่กระทืบคนที่เข้ามาทำร้ายคริสแบบนี้ตลอดไปไม่ได้นะเพลิง"

 

 

ทำไม

     เพลิงสิงยกมือขึ้นมากอดอกแล้วพูดโดยไม่หันมองเพื่อนสาว

 

 

"ถ้าวันไหนมึงต้องเลิกกันขึ้นมา ไอ้คนที่จะโดนรุมยำตีนน่ะคือคริส ไม่ใช่มึง"

 

 

เออจริง กูเห็นด้วยกับอิ๋งว่ะ

     เดรกหันมองแล้วพูดสมทบเห็นด้วยกับคำพูดของอุ๋งอิ๋ง

 

 

     บอมและเลขวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะแล้วพลิกตัวนั่งหันหน้าเข้าหาเฮดว้ากวิศวะ  ใบหน้าคมคายหล่อเหลานิ่งงันแต่ฟันคมขบกันอยู่ข้างในจนสันกรามนูนขึ้นเด่นชัด

 

 

 

     เพลิงสิงขยับหันไปเผชิญหน้ากับอุ๋งอิ๋งแล้วจ้องตากลมเรียวของอีกฝ่ายด้วยแววตาหลากหลายอารมณ์  ทั้งโกรธ  ทั้งโมโห  ทั้งอยากฆ่าให้ตายมันปะปนกันมั่วไปหมด

"แล้วพวกมันมีสิทธิ์อะไรมารังแกน้องจะให้กูนั่งนิ่งดูดายมองคริสโดนทำร้ายแบบนั้นกูทำไม่ได้หรอกอิ๋ง"

 

 

 

     อุ๋งอิ๋งมองตากลับก่อนจะหายใจเฮือกใหญ่

กูเข้าใจแต่..”

 

 

 

กูเข้าใจว่าพวกมึงเป็นห่วงคริส เข้าใจ แต่กู

 

 

 

“….”

 

 

 

"ก็เป็นแค่คนๆหนึ่งที่กำลังปกป้องหัวใจของตัวเอง กูผิดงั้นเหรอวะ"

 

 

 

 

 

…..

 

 

 

 

 

 

     คริสนั่งหลังตรงตากลมมองกระดานไวท์บอร์ดหน้าห้องเรียนที่มีรอยปากกาเคมีขีดเขียนอยู่เต็มไปหมดจนเขาแทบจะเล็คเชอร์ตามไม่ทัน  มือขาวจับปากกาจดสาระเนื้อหาลงสมุด  หูคอยฟังที่อาจารย์อธิบาย  นั่งก็ไม่ค่อยถนัดนักเพราะแผลที่เข่ามันตึงชนิดที่ว่าแค่งอเข่ายังเจ็บแปลบแล่นขึ้นมา

 

 

 

วันนี้ผมขอฝากไว้แค่นี้  แล้วอย่าลืมรายงานประวัติวงการภาพยนตร์ที่ต้องส่งวันมะรืนพร้อมพรีเซ้นท์นะครับ  ขอบคุณครับ

     เสียงทุ้มของอาจารย์ภูมิเจ้าเก่าดังก้องในห้องเรียนของเด็กนิเทศศาสตร์ชั้นปีที่ 1  ทิ้งระเบิดลูกใหญ่ไว้ให้แล้วก็จากไปแบบที่เคยทำมาตลอดทั้งเทอม

 

 

 

     ทันทีที่อาจารย์ประจำวิชาสุดท้ายของวันนี้ออกไป  เสียงร้องโอดโอยของนักศึกษานับสี่สิบชีวิตในห้องก็ดังขึ้น

 

 

โอยยยย อะไรนักหนาวะเนี่ย สั่งงานเก่งจริ๊ง

 

เออดิ่ เนี่ยก็ใกล้มิดเทอมอยู่แล้ว ยังจะสั่งงานกันอีก

 

เบื่อโว้ยยยยยยยยยยย

 

 

     และอีกหลายต่อหลายประโยคและเสียงโหยหวนชวนสยอง

 

 

 

ไอ้คริส ขามึงเป็นไงบ้าง

     เอิ๊กเลิกคิ้วมองคริสที่กำลังเก็บสมุดเข้ากระเป๋า

 

ก็ตึงๆว่ะ มีเจ็บบ้างอะแหละ เดี๋ยวก็หาย

     คริสว่าพลางสะพายกระเป๋าขึ้นบ่าแล้วยิ้มให้เพื่อนสนิท

 

 

กูเจ็บใจฉิบหายเลย ไอ้พวกนั้นแม่งเล่นไม่ซื่อ

     พูดไปก็เจ็บใจไป รัดสาดมันเล่นสกปรกจริงๆแต่มันก็เป็นงานอยู่จนเขาหาช่องพลิกเกมกลับไม่ได้เลยแม้แต่นิด

 

 

เออหน่า ช่างมันเถอะ แต่วันนี้รัดสาดเจอกับวิดวะนี่หว่า

 

 

เออใช่ รัดสาดเจอของแข็งเข้าแล้วไง แมทซ์นี้มันส์น่าดูเลยมึง

 

 

ไปสนามกันเลยปะ เดี๋ยวไม่มีที่นั่ง

 

 

ไปกันเลย กูเก็บของแปบๆ

     เอิ๊กรีบกวาดของบนโต๊ะเรียนใส่กระเป๋าแล้วรูดซิปปิดก่อนจะกึ่งเดินกึ่งวิ่งนำดิ่งออกจากห้องเรียนไปและดูเหมือนเจ้าตัวจะลืมไปว่าไอ้เกลอเพื่อนรักน่ะกำลังขาเจ็บอยู่จึงไม่สามารถวิ่งเป็นลิงเป็นค่างแบบเขาได้

 

 

 

     คริสส่ายหัวไปมาพร้อมกับถอนหายใจเมื่อเห็นเอิ๊กวิ่งหน้าตั้งไปที่สนามบาสหลัก  คนตัวขาววิ่งตามไม่ได้จึงทำได้เพียงกะเผลกไปเรื่อยตามความพร้อมของสภาพร่างกาย

 

 

 

     ถ้านับเป็น 100% ร่างกายเขาตอนนี้น่าจะอยู่แค่ 70%

     ก็ถือว่ามากอยู่..มั้ง

 

 

 

สัดเอิ๊กไม่รอกูเลย..”

     ปากอิ่มสบถก่นด่าเพื่อนรักเบาๆก่อนที่แขนเพรียวจะโดนจับไว้  คริสหันขวับไปมองทันที

 

 

 

     ตากลมสบมองชายหนุ่มตัวสูงโย่งในชุดนิสิตเหมือนกันแต่ต่างกันแค่ชายตรงหน้าเป็นรุ่นพี่ปีสองคณะเดียวกันกับเขา  แถมยังเป็นไอ้พี่คนที่มาคัดตัวนักกีฬาบาสเกตบอลอีกต่างหาก

 

 

 

     ไม่อยากจะเสวนาด้วยเท่าไหร่หรอก 

 

 

 

ครับ?”

     คริสเลิกคิ้วมองก่อนจะค่อยๆแกะมือของอีกฝ่ายออกจากแขน

 

 

 

ไม่มีอะไร พี่แค่จะเข้ามาถามเรื่องขาเราน่ะ เป็นยังไงบ้าง?”

     รามยอมคลายฝ่ามือแล้วปล่อยออกโดยดี  แม้ในใจจะนึกเสียดายอยู่ไม่น้อย

 

 

 

     จับผ่านเสื้อยังรู้สึกได้เลยว่ารุ่นน้องคนนี้น่ะผิวเนียนนุ่มแค่ไหน

 

 

 

ก็ดีขึ้นแล้วครับ ไม่เป็นอะไรมากแล้ว เหลือแค่รอให้แผลตกสะเก็ดกับเข่าหายช้ำแค่นั้นครับ

     คริสว่าพลางลูบแขนตัวเองเบาๆ

 

 

 

อ๋อ.. ไม่เป็นอะไรมากก็ดีแล้ว ว่าแต่คริสกำลังจะไปสนามบาส?”

 

 

ครับ

 

 

เดินไปพร้อมพี่เลยแล้วกันนะ

 

 

 

     รามไม่ได้รอให้หนุ่มรุ่นน้องพูดปฏิเสธหรือตกลงก็คว้าข้อมือขาวจับจูงเดินไปตามฟุตบาทหน้าคณะเพื่อตรงไปยังสนามบาสที่ตอนนี้เต็มไปด้วยนักศึกษามหาสารนั่งกันแน่นแทบจะเต็มทุกอัฒจันทร์  คริสดึงข้อมือตัวเองกลับมาแล้วเปลี่ยนเป็นเดินโขยงเขยกตามหลังอีกฝ่ายแทน 

 

 

 

     ไม่ชอบให้ใครมาแตะเนื้อต้องตัวแบบนี้  ถ้าไม่ใช่เฮียหรือเพื่อนก็อย่าหวังเลย

 

 

 

     ชายหนุ่มตัวสูงโปร่งใบหน้าหล่อเหลาเอาการตามแบบฉบับเด็กลูกครึ่งไทย - ญี่ปุ่น ดวงตาทรงอัลมอนด์กับริมฝีปากหนาหยักเป็นกระจับ  ผิวขาวดูสะอาดสะอ้านและได้ตำแหน่งขวัญใจสาวนิเทศกำลังเดินนำหน้าหนุ่มน้อยนิเทศตัวขาวผ่อง  เนื้อตัวอวบอิ่มดูนุ่มนิ่ม  ใบหน้าหล่อระคนจิ้มลิ้มพริ้มเพรา  จมูกโด่งสันเข้ากับริมฝีปากอิ่มสวย  หากใครได้ผ่านมาเห็นคงจะคิดว่าถ้าไม่ใช่แฟนก็ต้องเป็นพี่น้องที่พลัดพรากเพราะหน้าตาไม่ได้แตกต่างกันเท่าไหร่  แต่สำหรับสาววายทั้งหลายแล้ว..  สองคนนี้เคมีโคตรเข้ากัน

 

 

 

มึง  กูว่ารามคริสต้องมา

 

 

ใช่  อีกคนร่างสูง  อีกคนร่างบางเวอร์วัง

 

 

รามคริสเรือผี  เพลิงคริสอะเรือรบมึงดูที่ข้อมือน้องด้วยจ้า เกียร์ห้อยด่องแด่งแบบนั้นยังจะมารามคริสอีก ฉันไม่ปลื้ม!”

 

 

จริงอย่าให้พ่อได้ยินเชียวนะมึง โดนแดกหัวไม่พอเรือรามคริสได้จมลงใต้มหาสมุทรแน่มึงเอ้ยย

 

 

กูจิ้นรามคริสเพราะกูอยากมีเฮียเพลิงเป็นของตัวเองอะ  กูจะโดนสาปปะวะ  ฮืออ

 

 

 

    

 

……

 

 

 

 

 

 

     บรรยากาศในสนามบาสหลักอึมครึมเหมือนมีกลุ่มหมอกควันหนาทึบห้อมล้อมไว้  บนอัฒจันทร์ของเหล่าพี่ปีสองและปีสามก็ไม่ต่างกัน  เพลิงสิงนั่งกอดอกมองการแข่งบาสระหว่างสองคณะมาราวๆเกือบยี่สิบนาทีเข้าไปแล้วแต่มันก็ยังไม่มีอะไรคืบหน้า  ไม่มีใครได้สกอร์  จะมีก็แต่ผลัดกันได้เปรียบเสียเปรียบและดูเหมือนว่าเกมมันจะรุนแรงขึ้นเรื่อย

 

 

 

     เสียงวัตถุทรงกลมสีส้มกระทบกับพื้นยางสังเคราะห์ดังก้องไปทั่วทั้งบริเวณสนามบาสหลักกลางแจ้ง เมื่อศึกชิงลูกบาสระหว่างคู่ปรับตลอดกาลอย่างคณะรัฐศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์  การแข่งขันเกิดขึ้นเพื่อศักดิ์ศรี ตัดสินความถูกผิดหาคนแพ้และคนชนะดำเนินมาอย่างสูสีแม้ว่ารอบข้างจะมีมวลนักศึกษามาเชียร์ให้กำลังใจกันอย่างล้นหลาม แต่ความพ่ายแพ้และชื่อเสียงของคณะที่ติดอยู่กลางหลังมันไม่ได้ทำให้ทุกคนต่างสนใจกองเชียร์เท่าไหร่นัก

 

     เพลิงสิงที่พึ่งลงจากอัฒจันทร์มายืนอยู่ข้างสนามกำลังมองเกมเพื่อคาดเดาทางของทีมตรงข้าม ตาคมจับความเคลื่อนไหวของเด็กรุ่นน้องตรงข้ามที่วิ่งด้วยความเร็วเพื่อแย่งเอาลูกบาสจากทีมของเขา  คิ้วได้รูปขมวดเข้ากันด้วยความกังวลว่าทีมของตนจะแก้ปัญหานั้นยังไงเพราะอีกฝ่ายตัวใหญ่กว่าพอสมควรก่อนจะคลายออกเมื่ออีกคนไหวพริบไวขว้างลูกบาสให้เพื่อนในทีมที่อยู่เส้นข้างสนามทันเวลา

 

 

 

โอ๊ยย!!! ”

 

 

เห้ยมีคนเจ็บๆ!!”

 

 

     ไอ้เวร

 

     เด็กในทีมคนนั้นกำลังจะชู้ตลูกสามแต้มเพื่อให้สกอร์นำไปก่อน  แต่พลาดท่าให้ไอ้เด็กห่าฝ่ายตรงข้ามวิ่งเข้ามากระแทกในจังหวะที่กระโดดเพื่อส่งแรงไปยังลูกบาสกลายเป็นว่าเสียหลักทั้งคนทั้งบาส  หลุดจากมือกระเด็นกระดอนออกไปอย่างน่าเสียดาย  เหตุการณ์ต่อมาจึงเหลือเพียงร่างที่ได้รับบาดเจ็บล้มกองอยู่ในสนามจนต้องพักเกม

 

 

 

และนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกมันเล่นระยำแบบนี้

 

 

 

     คนเจ็บรายที่สองถูกหามมาส่งที่อัฒจันทร์ เพลิงสิงรุดเข้าไปรับอีกคนมารวมกับเพื่อนที่ถูกประทุษร้าย  สภาพเด็กของเขาแต่ละคนโดนสับหลอกแล้วพุ่งมากระแทกเหมือนกัน  ตอนนี้เข้าสู่ควอเตอร์ที่สามทุกคนในทีมตัวท่วมเหงื่อกันหมดแล้ว  ฟันคมกัดกันกรอดด้วยความแค้นใจแม้ว่าสกอร์จะยังคงเสมอกันแต่มันดันเล่นด้วยสันดานหมาแบบนี้ก็ไม่ไหว

 

 

 

เฮียเพลิง  เอาไงดีแม่งมาแนวเดียวกันหมด

 

 

 

     หนึ่งในลูกทีมเอ่ยขึ้นถาม ทำให้ทุกคนต่างหันมาจ้องทางเขาเป็นตาเดียว  ตาคมหลุบต่ำอย่างใช้ความคิดทีแรกเขาคิดจะให้เด็กๆเล่นด้วยความซื่อตรง แต่พวกรัฐศาสตร์ดันเลือกให้เขาใช้วิธีนี้เองก็คงช่วยอะไรไม่ได้

 

 

 

     มือหนากวักเรียกที่เหลือมาสุมหัวรวมทั้งคนเจ็บสองคนก็ด้วย

 

 

 

พวกมึงสองตัวไหวหรือเปล่า?”

 

 

ไหวมันก็ไหวแต่โดนซ้ำอีกรอบขึ้นมาทำไงล่ะครับ

 

 

ฟังกูแล้วจำ

 

 

 

     เด็กหนุ่มรุ่นน้องขยับมุงเข้าไปหารุ่นพี่ที่ตอนนี้เปรียบเสมือนโค้ชตัวจริงไปแล้ว  แผนการถูกบอกผ่านให้รู้กันเพียงฝั่งวิศวะ  ได้ยินแผนการของเฮียเพลิงทุกคนพยักหน้าเข้าใจและประโยคสุดท้ายเรียกเสียงเฮให้พวกรุ่นน้องดังลั่น

 

 

 

ถ้าใครแพ้กลับมากูจะตบให้หัวสั่นทีละคน  แต่ถ้าชนะแล้วเหยียบหน้ามันได้กูมีรางวัลให้!”

 

 

หูยย เยส!! ผมมีแรงแล้วเฮีย!”

 

 

มีแรงก็ลงไป!! กูดูพวกมึงอยู่ตรงนี้ รางวัลก็อยู่นี่!”

 

 

     ไม่พูดเปล่าเพลิงสิงชูกระเป๋าสตางค์ขึ้นมาเป็นการเรียกขวัญกำลังใจให้เด็กๆเป็นอย่างดี  หนุ่มรุ่นน้องพากันยิ้มร่าก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นยิ้มเหี้ยมเมื่อแผนเล่นใหม่ที่เพลิงสิงบอกให้จำกำลังจะเริ่มขึ้นต่อจากนี้

 

 

 

     คริสเดินมาถึงสนามบาสหลักพร้อมกับรุ่นพี่ที่เกาะแกะไม่ยอมเลิกราจนเผลอถอนหายใจใส่ไปหลายทีอีกฝ่ายจึงจะถอยออกห่างแต่ก็ยังชวนคุยพูดจ้อไม่เลิกสักที  คนตัวขาวหาจังหวะแล้วปลีกตัวออกมา  สะพายกระเป๋าขึ้นบ่าแล้วชะเง้อคอมองไปทุกๆอัฒจันทร์เพื่อหาคนพี่  ตากลมกะพริบถี่ๆก่อนจะคลี่ยิ้มเมื่อเจอหนุ่มวิศวะที่ห่างกันมานานครึ่งค่อนวัน ขาเรียวพยายามก้าวฉับให้ไวเพื่อดิ่งไปหาเจ้าของหัวใจที่กำลังยืนกอดอกหน้านิ่งสนิทอยู่ข้างสนามบาสและมีเพื่อนพ้องกับรุ่นน้องปีสองยืนอยู่ด้านหลังอีกหลายคน

 

 

 

เฮีย.. เฮียเพลิง!”

     คริสเรียกชื่อของชายหนุ่มแต่ด้วยความที่รอบข้างมีแต่เสียงกองเชียร์ดังกระหึ่มกลบทุกสิ่งอย่างคนพี่จึงไม่ได้ยินเสียงเรียกของเด็กน้อย

 

 

 

..ขอทางหน่อย โอ้ยเชี่ย ใครเหยียบตีนกูวะเนี่ย ค่อยๆเดินกันสิครับบบ

     ใบหน้าจิ้มลิ้มแหยลงเล็กน้อยเมื่อเขากำลังถูกเหล่านักศึกษาที่พึ่งเข้ามาดูการแข่งบาสวิ่งกรูมาแทรก  เบียดชนจนเกือบเสียหลักและมันเป็นจังหวะเดียวกันกับที่เฟค หนึ่งในลูกชายของเฮดว้ากวิศวะหันไปมองความวุ่นวายเหล่านั้นพอดีจึงเจอกับเด็กนิเทศตัวขาวผ่องที่พยายามฝ่าวงนักศึกษาพวกนั้นมาหาพ่อของเขา

 

 

 

พ่อ  หม่ามี๊น้องคริสมาอะ โดนเบียดอยู่ตรงนั้น

     เฟคยื่นหน้าไปกระซิบข้างหูของเฮดว้ากประจำคณะพลางชี้ไปที่เด็กหนุ่มคนดังกล่าว

 

 

 

     เพลิงสิงละสายตาจากการแข่งขันดุเดือดเลือดพล่านทันทีเมื่อได้ยินชื่อของคริสหลุดออกจากปากรุ่นน้อง  หนุ่มวิศวะหน้าหล่อคมคายพลิกตัวกลับมาแล้วเดินจ้ำอ้าวตรงดิ่งไปทางที่เฟคชี้  ดวงตาคมดุสบมองเด็กน้อยตัวขาวหน้าเหยเกสองขาพลันรีบวิ่งเข้าไปหาอีกฝ่ายอย่างไม่รอช้า

 

 

 

บอกว่าอย่าเหยียบตี— อ๊ะ!”

     เสียงหวานเกรี้ยวกราดโดนกลืนลงคอเมื่อเอวบางถูกรวบเข้าไปกอดไว้โดยท่อนแขนแข็งแรงคุ้นเคย

 

 

 

     คริสหลุบตามองรอบเอวของตัวเองก่อนจะค่อยๆช้อนสายตาเงยมองคนพี่  ริมฝีปากอิ่มสีชมพูระเรื่อคลี่ยิ้มกว้างลืมความเจ็บไปในทันที

 

 

 

     ฮือ  คิดถึงฉิบหายเลย  อยากกอดแล้วก็เอาหน้าซุกอกแต่คนเยอะ..

 

 

 

เฮีย คิดถึงจัง ขอโทษที่หนูมาช้านะ

 

 

ไม่เป็นไร เจ็บขาไหม?”

 

 

    หัวกลมทุยส่ายไปมา

 

 

 

    ไม่รู้สึกเจ็บตั้งแต่ตอนเจอหน้าเฮียเพลิงนี่แหละ ยาใจชั้นดีจริงๆ  พูดเองเขินเองให้ตายเถอะว่ะ

 

 

 

ดูบาสกัน ไปรอดูไอ้ขี้แพ้ หึหึ

     เพลิงสิงโน้มใบหน้า  เสียงนุ่มทุ้มติดพร่ากระซิบข้างใบหูก่อนจะหัวเราะเบาๆแล้วผละออก  มือหนาสอดประสานกับมือเล็กป้อม  ขายาวก้าวเดินนำน้องไปยังจุดเดิมที่ตัวเองยืนอยู่ก่อนหน้านี้

 

 

 

น่ะ  พกเมียมาด้วยเหรอ พกเมียมาด้วยเหรอเนี่ยย

    ทันทีที่เดินฝ่าวงล้อมของแก๊งวิศวะเข้ามายืนตรงกลางได้เสียงแซวก็ไล่ตามมาอัตโนมัติ  เพลิงสิงไหวไหล่ให้กับประโยคแซวได้แซวดีของเพื่อนพ้องน้องพี่ เขาไม่ได้แคร์หรือขัดเขินอะไรแต่คริสน่ะแก้มแดงไปหมดแล้ว

 

 

 

     แกล้งให้เขินแบบนี้ก็น่ารักไปอีกแบบ

 

 

 

หม่ามี๊น้องคริสค้าบ  กินหนมมั้ยพี่เนิร์ดแบ่งให้ อะ

     คริสหันไปตามเสียงเรียกก่อนจะหลุบตามองบิสกิตแท่งใหญ่เท่านิ้วโป้งเคลือบด้วยช็อกโกแลตตรงหน้าโดยรุ่นพี่คณะวิศวะอีกคนหนึ่ง  เจ้าตัวส่งมาให้เขาพร้อมกับยิ้มกว้างชนิดแทบจะเห็นฟันครบทั้ง 32 ซี่  บิสกิตโรยเกล็ดน้ำตาลรูปดาวหลายสีด้วยอีกต่างหาก  เด็กน้อยมองขนมด้วยความชั่งใจสลับกับมองหน้าของคนพี่ที่สนใจแต่การแข่งขัน  ครั้นจะยกมือขึ้นมารับไปกินก็กลัวอีกฝ่ายจะเอ็ดหาว่าเขารับของจากคนแปลกหน้าโดยไม่ขออนุญาตก่อน

 

 

 

     แต่มันน่ากินอะ  ยังไม่ได้กินข้าวเย็นเลยด้วย ฮือ .. เอาไงดีวะ

 

 

 

กินสิ ไอ้เนิร์ดถือจนเมื่อยแขนแล้ว

     คนตัวขาวหันมองตามเสียงทุ้มที่เอ่ยขึ้นเป็นการอนุญาต  คริสยิ้มกว้างดีใจก่อนจะส่งมือขาวป้อมไปรับบิสกิตแท่งเกลือบช็อกโกแลตมาถือไว้เองพร้อมกับพูดขอบคุณรุ่นพี่คนที่ว่า

 

 

 

ขอบคุณนะครับ

 

 

ไม่เป็นไรครับบ พี่เนิร์ดมีอีกเยอะแยะเลย

 

 

     เนิร์ดหยิบขนมในกล่องมาแบ่งให้เด็กนิเทศหัวใจของเฮดว้ากก่อนจะทำหน้าหมั่นเขี้ยวเด็กน้อยเสียเต็มประดา

 

 

 

ไอ้เฟค มึงดูๆๆ หม่ามี๊น้องคริสแม่งโคตรเด็กน้อยอะ น่าร้ากกก

 

 

กูเห็นละ มีความมองหน้าพ่อก่อนจะรับขนม กลัวโดนดุมั้ง

 

 

งุ้ยยย สัดเอ้ย พ่อกูเลือกคนไม่ผิดจริงๆว่ะ ตาโคตรเฉียบ

 

 

ดีแล้วที่พ่อทิ้— เชี่ยย!! ไอ้เนิร์ด ไอ้แม็คดูนู่น!”

 

 

 

     เฟคร้องเสียงดังแล้วจับหน้าของสองสหายให้มองไปที่เหตุการณ์ในสนามบาสข้างหน้า  เสียงเชียร์ที่เบาลงกลับมาดังกระหึ่มยิ่งกว่าเดิมเมื่อนักบาสเบอร์ 24 จากคณะวิศวะรับลูกบาสแล้ววิ่งบุกเข้ามาเคาะบาสไขว้หลังเพื่อเปลี่ยนทิศทาง  ใช้ตัวบังบาสไว้ก่อนจะสะบัดตัวคู่ต่อสู้ที่พยายามบล็อกเต็มที่  สองขาวิ่งด้วยความเร็วก่อนที่จะเทคตัวขึ้นพร้อมงอแขนข้างที่ถือบาสไว้แล้วปล่อยลูกด้วยปลายนิ้วลงแป้นทำสกอร์นำไปได้อย่างสวยงามโดยทางฝั่งรัฐศาสตร์ไม่สามารถเข้ามาใช้ลำตัวกระแทกได้อย่างที่เคยทำเพราะวิศวะเล่นเกมในควอเตอร์นี้ด้วยความเร็วและกระชับที่สุด

 

 

 

     สุรเสียงโห่ร้องก้องกังวานจากเด็กวิศวะสนั่นไปทั่วทั้งสนามบาส  นี่เป็นควอเตอร์สุดท้ายแล้วสำหรับวิศวะและรัฐศาสตร์  รู้ผลว่าใครจะแพ้ใครจะชนะก็ครานี้

 

 

 

ไอ้เหี้ย ทำไมพวกมึงไม่เล่นแม่งเลยวะ!!”

     แชมป์ตะโกนใส่เด็กรัฐศาสตร์ปีหนึ่งอย่างเหลืออด  ดวงตาวาวโรจน์และเกรี้ยวกราด  เหลือเวลาอีกแค่ไม่กี่นาทีเท่านั้นถ้าไม่รีบทำสกอร์นำหรือตีเสมอเห็นทีรัฐศาสตร์จะต้องตกเป็นรองวิศวะอีกแล้ว

 

 

 

     การแข่งขันดุเดือดดำเนินต่อไปหลังจากสกอร์ของวิศวะขึ้นนำ  มีนเพื่อนเก่าเพื่อนแก่ของหนุ่มน้อยนิเทศศาสตร์เป็นหนึ่งในทีมแข่งบาสด้วยเช่นเดียวกัน  มือหนาเคาะบอลไปทางด้านซ้ายก่อนจะชำเลืองตามองหลอกฝ่ายที่ป้องกัน  ตามองไปที่สะโพกและลำตัวของฝ่ายตรงข้ามเมื่อเจอปฏิกิริยาตอบรับว่าอีกฝ่ายเคลื่อนไหวไปยังด้านที่เขากำลังหลอกล่อ  มุมปากกระตุกยิ้มก่อนจะเงยหน้าขึ้นแล้วยักคิ้วให้แล้วเบี่ยงตัวมาทางขวาไปพร้อมกับส่งลูกบาสในมือให้เพื่อนร่วมทีมอีกคน

 

 

 

เตรียมแพ้กลับบ้านได้เลยมึง โทษฐานที่ทำเพื่อนกูเจ็บ หึ

 

 

 

     มีนทิ้งท้ายให้อีกฝ่ายหัวร้อนเล่นก่อนจะวิ่งไปประจำตำแหน่งเป็นพ้อยท์การ์ด

 

 

 

 

     และสุดท้ายชัยชนะก็ตกเป็นของวิศวกรรมศาสตร์อย่างที่เคยได้รับมันมาทุกปี  โดยสกอร์ของทั้งสองคณะห่างกันลิบลับ  13 : 03  ลูกสุดท้ายสามแต้มเป็นฝีมือของกล้าสหายร่วมรบตั้งแต่มัธยม  หนุ่มน้อยนิเทศดีใจกระโดดจนตัวลอยแล้วก็ต้องมาร้องโอ้ยเพราะเจ็บแผลตามด้วยโดนคนพี่ดุไปอีกที

 

 

 

     คนมันดีใจจะให้ทำไงอะ..

 

 

 

     นักกีฬาทีมบาสหลายชีวิตถอดเสื้อวิ่งเฮกันออกมาจากสนามแล้วขึ้นไปนั่งพักกินน้ำกินท่ากันบนอัฒจันทร์  เหงื่อไหลโทรมกายถ้วนหน้าแต่ถึงกระนั้นก็ไม่สามารถกลบความดีใจอย่างสุดแสนได้  เพราะกว่าจะล้มรัฐศาสตร์กับวิธีสกปรกโสมมของคนพวกนั้นได้เล่นเอาเจ็บเนื้อเจ็บตัวไปหลายคน  แล้วก็ต้องยกความดีความชอบให้โค้ชจำเป็นอย่างแก๊งพี่ว้ากกับเฮียเพลิงเฮดว้ากหน้าหล่อแต่ดุยิ่งกว่าครูฝึกค่ายรดตอนซ้อมกันนี่เขาว่าพวกพี่เนิร์ดก็ดุแล้วนะ เจอพอเฮียเพลิงเข้าไปพี่เนิร์ดซอฟลงเลย ดุจริงจังมากแล้วก็โคตรจะกดดัน เฮียสอนทุกอย่างไม่ว่าจะตั้งแต่เรื่องขยับตัว เรื่องเคาะบอล เรื่องชู้ต ร่วมไปถึงเรื่องเล่นกันให้เป็นทีม  แต่มีสิ่งเดียวที่เฮียเพลิงไม่เคยปริปากพูดหรือสอนเลยนั่นก็คือ

 

 

 

     สอนให้โกง

 

 

 

     ไม่เคยมีคำว่า พวกมึงต้องโกง หลุดออกมาจากปากผู้ชายคนนี้ถึงแม้ว่าจะโกนรัฐศาสตร์โกงย่อยยับมาหลายปีก็เถอะ แต่วิศวะก็ยังคงยืนหยัดอยู่บนความเที่ยงตรงและซื่อสัตย์ต่อการแข่งขันเสมอมาและจะเป็นแบบนี้ตลอดไป  ชัยชนะของพวกเราต้องได้มาด้วยความใสสะอาดเท่านั้น

 

 

 

     เพลิงสิงและชาวแก๊งเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเด็กบาสรุ่นน้องของตัวเองก่อนจะไล่สายตามองทีละคน  เด็กหนุ่มหน้าตาตื่นเล็กน้อยก่อนจะก้มหน้าไม่กล้าสบตาเพราะภาพเฮดว้ากในห้องเชียร์เมื่อหลายเดือนก่อนมันซ้อนทับขึ้นมาเสียอย่างนั้น

 

 

 

     พวกกูทำอะไรผิดอีกหรือเปล่าวะเนี่ย

 

 

 

     เกิดความเงียบขึ้นระหว่างพี่กับน้อง ไม่มีใครพูดอะไรอยู่นานหลายนาทีจนกระทั่งเฮดว้ากหน้าเคร่งขรึมเอื้อนเอ่ยประโยคที่ทำเอาคนฟังใจชื้นและร้องเฮขึ้นมาอีกรอบด้วยความดีอกดีใจ

 

 

 

กูภูมิใจในตัวพวกมึงมากสมแล้วที่เป็นน้องกู แล้วพรุ่งนี้ตอนเย็นรวมหัวกันมาที่ร้านหมูกระทะข้างมอ เดี๋ยวกูเลี้ยงเอง

 

 

เหยดดดดดดดดดดดดเข้ !!”

 

 

วู้วววว!! หายเหนื่อยแล้วโว้ย!”

 

 

ผมรักเฮียเพลิงงงงง รักพี่ทุกคนเลยค้าบบบ!!”

 

 

 

     แก๊งพี่ว้ากส่ายหัวเอือมระอากับเด็กเฟรชชี่ตรงหน้า  แค่เอาของกินมาเป็นรางวัลมันก็ดีใจจนเนื้อเต้นมีแรงลุกขึ้นมาต่อกรกับไอ้รัฐศาสตร์เอาถ้วยแชมป์กลับมาให้พวกเขาได้แล้ว

 

 

 

     ตะกละเหมือนพวกกูไม่มีผิด ..

   ห้ะ ไม่ใช่หรอกเหรอ

 

 

 

     แต่แล้วเสียงพูดคุยเริงร่าของชาววิศวะก็ค่อยๆเงียบลงแล้วหันไปให้ความสนใจกับผู้มาเยือนกลุ่มใหญ่โดยมีแชมป์นำทัพ คนตัวสูงขบฟันกรอดเดินก้าวเข้ามายืนเผชิญหน้ากับเพลิงสิง  เด็กบาสลุกฮือเมื่ออีกฝ่ายดูเหมือนจะเข้ามาประทุษร้ายเฮดว้ากของตน เพลิงสิงใช้แขนดันคริสให้ไปหลบอยู่ข้างหลังของตนเองก่อนจะหันกลับมายืนจ้องหน้ากับแชมป์อริตัวฉกาจตลอดกาล  ดวงตาคมดุดันปรายมองโจและไนซ์ไอ้เด็กเวรที่ทำร้ายแฟนเด็กของเขาแล้วเบนสายตากลับมามองหน้าแชมป์เหมือนเดิม

 

 

 

มึงคิดว่ามันจะจบง่ายๆแค่นั้นเหรอวะ

 

 

กูก็ไม่ได้อยากให้มันจบยาก มันน่ารำคาญ

     เป็นเลขที่ตอบกลับแทนด้วยประโยคตรงไปตรงมา

 

 

อืม แพ้ก็คือแพ้ มึงจะอะไรมากมายวะแชมป์ เด็กมันต้องมาประสาทแดกก็เพราะความอยากได้อยากดีของมึงเนี่ย

     บอมพูดเสริม

 

 

เกมแพ้แต่คนไม่แพ้ไง มึงไม่เคยได้ยินเหรอ

     แชมป์พูดพลางปรายตามองเหยียดหนุ่มวิศวะคู่ปรับตรงหน้าก่อนจะจ้องตาเขม็งเมื่อเพลิงสิงหัวเราะหึแทรกขึ้นมา

 

 

เกมแพ้คนไม่แพ้ .. หึ กูเอียนคำพูดของไอ้พวกขี้แพ้ชวนตีฉิบหาย

     น้ำเสียงทุ้มเย็นยะเยือกเปล่งออกมาจากลำคอของเฮดว้ากทำเอารอบตัวเงียบกริบรวมไปถึงทางฝั่งรัฐศาสตร์ด้วยเช่นกัน

 

 

แล้วไอ้ขี้แพ้แบบกูมันจ—”

 

 

มันจะโดนกูกระทืบอีกรอบถ้ายังไม่หุบปากโสโครกของมึงแล้วไสหัวกับหน้าเหี้ยๆออกไปให้ห่างจากพวกกู

     เพลิงสิงมองจ้องลึกเข้าไปในตาของอริฝ่ายตรงข้ามด้วยแววตาแข็งกร้าวและนิ่งสนิทไร้ความอ่อนโยน  มีแต่ความเกรี้ยวกราดพร้อมจะลากคอใครก็ตามที่มันกล้าต่อกรกับราชสีห์ในเพลิงโลกันตร์มานอนกับพื้นแล้วแจกฝ่าเท้าตะบันเข้าที่หน้าแบบไม่เลี้ยง

 

 

 

ไม่ได้ขู่แต่กูเอาจริง แล้วก็อย่าคิดว่ากูไม่รู้เรื่องที่เด็กมึงทำร้ายร่างกายแฟนกูในสนาม

     นัยน์ตาสีดำมืดเหมือนรัติกาลเบี่ยงเบนไปมองหน้าโจและไนซ์สลับกันพร้อมกับพูดด้วยเสียงเหี้ยมเกรียม  เด็กหนุ่มร่างยักษ์สองคนที่ต้องเป็นเป้าสายตาของเฮดว้ากฝั่งวิศวะก้มหน้าหนีไม่กล้าเงยขึ้นมาสบตา  ความเก่งความกล้าวิ่งหนีกระเจิงไปไกลสุดกู่

 

 

 

 

มึงคิดว่าพวกกูจะยอมให้มึงทำฝ่ายเดียวหรือไงวะไอ้เพลิง!”

     แชมป์พยายามควบคุมเสียงไม่ให้สั่นแต่ทว่ามือที่กำหมัดกลับสั่นระริก

 

 

ไอ้แชมป์ มึงช่วยถ่างตาดูความเป็นจริงหน่อย

     เดรกถอนหายใจก่อนจะผลักไหล่อีกฝ่ายอย่างเหลืออดเหลือทนที่จะพูดกับคนหน้ามืดตามัว

 

 

     เฮดว้ากวิศวะยืนมองหน้าแชมป์สลับกับเด็กรัฐศาสตร์ที่ก่อนหน้านี้เหมือนจะเข้ามาใส่เดี่ยวกับพวกเขาเต็มที่แต่ตอนนี้กลับหน้าจ๋อยหงอยเป็นหมากันไปเป็นแถว 

 

 

 

     เด็กปีหนึ่งเริ่มหันไปซุบซิบกันเล็กน้อยพร้อมกับแอบชำเลืองมองมาทางเพลิงสิงที่หน้านิ่งไร้อารมณ์แต่แววตาเดือดดาล ความโกรธพลุ่งพล่านแผ่กระจายออกมาเป็นความมาคุปกคลุมโดยรอบ  และแล้วความคิดที่เป็นเอกฉันท์ของเหล่าเด็กบาสปีหนึ่งทางฝั่งรัฐศาสตร์ได้ทำการตกลงปลงใจกันเป็นที่เรียบร้อย  ไนซ์ซึ่งเป็นตัวแทนของเหล่าเพื่อนในทีมค่อยๆก้าวขาออกมายืนล้ำหน้าแชมป์ด้วยความกล้าๆกลัวๆต่อสายตาของวิศวะนับสิบกว่าคน  แชมป์ขมวดคิ้วมองอย่างไม่เข้าใจ ปากหมายจะอ้าออกเพื่อเอ่ยถามแล้วก็ต้องเงียบกริบพูดอะไรไม่ออกเมื่อไนซ์กล่าวคำที่เขาไม่คิดเลยว่าจะได้ยินจากรุ่นน้องของตัวเอง

 

 

 

พี่ครับ พวกผมขอโทษ..”

     ประโยคขอโทษที่แผ่วเบาหากแต่มันออกมาจากใจของเด็กหนุ่ม  ไนซ์และคนอื่นๆได้แต่หวังว่าอีกฝ่ายจะรับรู้มัน

 

 

     ชาววิศวะยืนมองเด็กรัฐศาสตร์ในชุดนักบาสที่ใจกล้าเดินมาก้มหน้าขอโทษขอโพยพวกเขาด้วยแววตายากจะหยั่งถึง  คริสจับชายเสื้อช็อปของคนพี่แล้วชะโงกหน้าออกมาจากแผ่นหลังกว้างเพื่อมองคนตัวสูงที่พึ่งจะชนเขาล้มเข่าถลอกไปเมื่อวาน

 

 

 

ไม่ต้องขอโทษพวกกู  มึงขอโทษไอ้เพื่อนต่างคณะที่มันโดนพวกมึงทำร้ายเถอะ

     อุ๋งอิ๋งพยักเพยิดหน้าไปทางเด็กบาสบนอัฒจันทร์

 

 

 

     ไนซ์กับเพื่อนในทีมบาสพยักหน้ารับเบาๆก่อนที่จะหันไปขอโทษด้วยความจริงใจและความเป็นลูกผู้ชายแล้วหันกลับมาหาเพลิงสิง  เหล่าเด็กบาสวิศวะไม่ได้รู้สึกติดค้างอะไรและพร้อมจะให้อภัยจึงพากันยักคิ้วแล้วพยักหน้ารับคำขอโทษเหล่านั้น

 

 

 

     อภัยได้เสมอ แต่อย่าทำอีกก็พอ    

 

 

 

     ร่างสูงยืนนิ่งไม่ไหวติงมองเด็กรัฐศาสตร์ที่แววตาสำนึกผิดกันทุกคนเว้นเสียแต่พวกไอ้แชมป์กับไอ้ปีสามที่เหลือ  หน้ามันยังกวนตีนอยู่

 

 

ผมขอโทษที่ทำร้ายคริสครับ..”

     โจก้าวออกมาข้างหน้าเคียงข้างไนซ์แล้วพูดเสียงแผ่ว

 

 

     เพลิงสิงพยักหน้ารับเบาๆ

สำนึกแล้วก็ดี ไม่มีใครติดค้างอะไรกับพวกมึงทั้งนั้น

 

 

ครับเฮีย..”

 

 

มึงแพ้ก็ต้องยอมรับว่าแพ้ โตเป็นควายแล้วยังใช้วิธีสกปรก มึงภูมิใจมากไหม?”

 

 

ไม่ครับ

 

 

เออ แล้วกูจะบอกไว้ให้ว่าในอนาคต มึงไม่สามารถจะโกงทุกคนดั่งที่ใจมึงนึก เลิกซะ อย่าฝึกไว้ตั้งแต่ตอนนี้ ระวังมันจะติดเป็นสันดานแล้วแก้ไม่หายแบบพี่มึง

 

 

ครับ ผมเข้าใจแล้ว ผมจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้วเฮีย

 

 

รับปากไว้ทำให้ได้อย่างที่พูด  แล้วอีกอย่าง..”

     เพลิงสิงเว้นประโยคแล้วค่อยๆตวัดสายตามองหน้าแชมป์  อีกฝ่ายทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกเหมือนอยากจะแก้แค้นเขาไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง  ถ้าอยากจบยากสำหรับเขาน่ะได้เสมอ  แต่ขอร้องไว้แค่อย่างเดียวเท่านั้น

 

 

โกรธกูหรือเกลียดกูมากก็มาลงที่กู  อย่าทำน้อง  นี่คือสิ่งเดียวที่ขอไว้เพราะไม่อย่างนั้น

 

 

“…”

 

 

อย่าหาว่ากูไม่เตือน




 __________

 

 

ความเฮียเพลิงคนหวงเมียและห่วงเด็กๆของเขา แงงงง พ่อคนรักเพื่อนรักพ้องรักพี่รักน้อง พ่อเอ้ยยยยย

มาแล้วววววววววววววววว เก้วกาด 100%  <3

เข้ามาเม้าท์กันได้ที่ #ทูนหัวของหนู นะครัชช จุ้บๆ

 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.754K ครั้ง

184 ความคิดเห็น

  1. #4721 Tj-ni (@Tj-ni) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 08:27

    เฮียทิ้งใครมาาาาาา รู้สึกเรื่องนี้มันต้องมีปัญหาตามมาอีกแน่ๆ

    #4721
    0
  2. #4624 premmiii (@premmiii) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 09:48

    เฮียยยยยยยยยหวงเมียมากขนาดนี้
    #4624
    0
  3. #4584 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 17:47
    เฮียเพลิงเท่อีกแล้วววว
    #4584
    0
  4. #4550 phetmanee33 (@phetmanee33) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 00:38
    เท่ห์โคตรๆๆๆๆๆๆ
    #4550
    0
  5. #4531 kaaa_iii48 (@kaaa_iii48) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 20:25
    น้อนนคริสสสส น้อนไปเอาน้ำมันพรายสำนักไหนลูกกก5555
    #4531
    0
  6. #4460 ผีขนมหยก (@yokandmom) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 16:41
    ยอดคุณพ่อมากค่ะเฮีย แอร๊ยยยยยย โคตรเท่เลนอ่ะ
    #4460
    0
  7. #4345 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 20:46
    เฮียเพลิงสุดยอด
    #4345
    0
  8. #4297 Krathay (@myloveyaoi) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 21:22
    หม่ามี๊น้องคริส สามยอดกุมารเรียกกันไก้น่ารักมากมายอ่ะ &#128522;&#128522;&#128522;&#128522;
    #4297
    0
  9. #4257 SkmilkSk (@SkmilkSk) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 23:46
    ดีแล้วที่เฮียทิ้ง ทิ้งๆๆๆๆใครรรรรรร
    #4257
    0
  10. #4198 MaiNatkamon (@MaiNatkamon) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:37
    เฮียแบบ กรี้ดดดดดด สุดยอด ค่ตรเท่
    #4198
    0
  11. #3949 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:21
    อ่านละรุสึกเฮียขาแบบโหดมากกก โหดดดตาแตกกก
    #3949
    0
  12. #3788 namkang2236 (@namkang2236) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:09
    โคตรรักเฮียเลยอ่าา
    #3788
    0
  13. #3782 Evekook (@Evekook) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:03
    เฮียแม่งโคตรเท่เลยส้อยยยยยย
    #3782
    0
  14. วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:17
    เอาใจไปเลยเฮีย
    #3611
    0
  15. #3512 ปอปา (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 19:51

    คนแมน 2019

    #3512
    0
  16. #3311 Abracadabra (@sy-thip) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 19:50
    อย่าทำน้อง ใจละลาย
    #3311
    0
  17. #3299 rama_vi_bridge (@rama_vi_bridge) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 18:20

    ึคือ...โทษนะ พวกคุณเรียนรัฐศาสตร์ = เรียนกฎหมาย แล้วมาทำเรื่องที่เป็นจุดเริ่มค้นของการผิดกฎหมาย ถามจริง หน้าที่การงานในอนาคตจะรุ่งเรืองอ่อ เกลียดอ่ะ

    #3299
    0
  18. #3229 kristkatt (@kristkatt) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 13:11
    จะผิดมั้ยถ้าจะคิดว่าพี่รามเคยเป็นเเฟนเฮียยยยยย

    งือออออ
    #3229
    0
  19. #3107 0800527326 (@0800527326) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 18:19
    พ่อทุกสถาบรรน
    #3107
    0
  20. #3042 lida0807 (@lida0807) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 15:09
    พ่อน่ารักที่สุด
    #3042
    0
  21. #2917 MinorA (@aun-aom) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 07:39
    พ่อก็คือพ่ออ่ะ!!!!!
    #2917
    0
  22. #2868 chwaraphorn (@chwaraphorn) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 07:30
    กร้าวใจมากค่ะเฮีย
    #2868
    0
  23. #2585 trippleA (@trippleA) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 21:15
    เฮียยยย หนูขออออ
    #2585
    0
  24. #2573 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 01:54
    ค่ดชอบเฮียเลยอะ ไม่ไหวแล้วว เป็นผู้ชายที่ดีมากๆเลยอะ
    #2573
    0
  25. #2572 nunut_2540 (@nunut_2540) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 00:47

    ชอบเรื่องนี้ ติดตามเลยค่ะ ความเฮียปกป้องคนที่รัก ความน้องที่น่ารักน่าเอ็นดูได้ทุกเวลา ทำไมมันช่างลงตัวแบบนี้อ่ะ แถมพ่อคุณยังสอนน้องได้ดีอีกเรียนรัฐศาสตร์อย่าเอาแต่โกงสิกล้าๆเหมือนน้องหน่อยอีพี่แชมป์
    #2572
    0