God daddy ! #ทูนหัวของหนู [ END ] [ตีพิมพ์กับสนพ. Deep Publishing]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 670,287 Views

  • 4,698 Comments

  • 16,004 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    25,523

    Overall
    670,287

ตอนที่ 20 : #ทูนหัวของหนู [ Mistake ] R e w r i t e

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37461
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2275 ครั้ง
    20 ก.พ. 62

 

- นิยายเรื่องนี้คำหยาบค่อนข้างเยอะนะคะ

 

 

#ทูนหัวของหนู [ Mistake]

 

 

 

 

      คริสออกจากบ้านมาช่วยแม่เปิดร้านและขายของในช่วงแปดโมงเช้า  ลูกค้ามากหน้าหลายตาทั้งเจ้าเก่า เจ้าใหม่ พากันเดินเข้ามาสั่งกับข้าวเฉกเช่นทุกวัน  เด็กหนุ่มรับจานข้าวจากแม่แล้วเดินเสิร์ฟให้ลูกค้าแต่ละโต๊ะ  ลูกค้าบางคนเอ่ยทักทายเขาเพราะเคยเห็นอยู่เป็นประจำ  ก็มีช่วงที่ได้คบกับเฮียเพลิงนั่นแหละเขาถึงไม่ได้กลับบ้านกลับช่องเป็นเดือน

 

 

 

     ว่าแต่ป่านนี้เฮียเพลิงจะตื่นนอนหรือยังนะ แล้วเมื่อคืนกลับดึกมากไหม

     เป็นห่วงจัง..

 

 

 

      คนตัวขาวใส่ผ้ากันเปื้อนสีฟ้าอ่อนเดินวนเวียนอยู่ในร้าน ตักแกงบ้าง ล้างจานบ้าง หรือบางครั้งก็ไปคิดเงินแทนแม่ คริสไม่ได้ยืนอยู่กับที่หรือกินแรงแม่กับลูกจ้าง  และดูเหมือนกับว่าวันนี้ลูกค้าจะเยอะผิดปกติ โดยเฉพาะลูกค้าที่เป็นผู้หญิง

 

 

      สาวน้อยสาวใหญ่แต่งตัวจัดเต็มตามสไตล์คนต่างจังหวัด พากันแข่งส่งยิ้มหวานๆกับหูตาแพรวพราวมาให้พ่อค้าแซบตัวขาวจั๊วะหน้าอปป้าและยิ้มสวย  ผู้หญิงบางโต๊ะสั่งกับข้าวห้า-หกอย่างแต่ค่อยๆทยอยสั่งทีละอย่างเพื่อจะได้พินิจใบหน้าหวานหล่อใสไร้ที่ติของพ่อค้าขายข้าวแกงใกล้ๆให้เป็นบุญตา

 

 

ผัดผักได้แล้วครับบ”

     คริสถือจานกระเบื้องสีน้ำตาลใส่ผัดผักเดินตรงมาเสิร์ฟให้สาวสวยที่คิดว่ายังไงก็น่าจะแก่กว่าตัวเองก่อนจะส่งยิ้มให้ตามมารยาทที่ดีของพ่อค้าแม่ขาย

 

 

 

ขอบใจจ้ะ”

     หญิงสาวช้อนสายตามองหนุ่มน้อยพร้อมกับส่งยิ้มละเมียดละไม

 

 

 

ครับผม”

     คริสยิ้มให้เธอกลับก่อนจะหมุนตัวเดินกลับ  แต่ก็ต้องหันขวับกลับมาอีกครั้งเมื่อข้อมือขาวถูกแม่สาวเจ้าเสน่ห์รั้งไว้

 

 

 

มีอะไรหรือเปล่าครับ?”

มีสิ น้องชื่ออะไรจ้ะ”

เอ่อ.. ชื่อคริสครับ”

น้องคริส.. พี่ชื่อเหมียวนะ”

     เหมียวแนะนำตัวเองเสร็จสรรพโดยที่อีกฝ่ายไม่ต้องถาม

 

 

ครับ.. ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวนะครับ”

     คริสยิ้มเจื้อนพลางค่อยๆแกะมือที่จับข้อมือตัวเอง

 

 

 

     ปล่อยเถอะครับ .. ไม่งั้นจะฟ้องแม่แล้วนะโว้ย!

 

 

 

เดี๋ยวสิ รีบจัง.. น้องคริสมีแฟนหรือยังจ้ะ?”

 

 

 

     ไม่มีแฟนครับ มีแต่ผัวนอนรออยู่ที่คอนโด…

     แล้วก็ไม่ต้องส่งสายตาหวานหยดย้อยขนาดนี้  ไม่เอ๊า

 

 

 

     คริสถอนหายใจเบาๆแล้วดึงข้อมือตัวเองออกจากการจับกุม

มีแล้วครับ ผมมีแฟนแล้ว ขอตัวนะครับ”

 

 

 

      เด็กหนุ่มทิ้งท้ายไว้ด้วยประโยคที่หนักแน่นก่อนจะเดินกลับมาที่เคาน์เตอร์

     

 

 

      ไม่ได้ตอบตัดบทเพราะรำคาญ  แต่เขาตอบด้วยความซื่อสัตย์ที่มีต่อเฮียเพลิง

      มีให้แค่เฮียเพลิงคนเดียว

 

 

 

 

 

 

…..

 

 

 

 

 

     Rrrrr!! Rrrrr!!

    

 

 

 

     เพลิงสิงตื่นขึ้นมาจากหลับใหลเพราะเสียงโทรศัพท์ที่มันร้องดังลั่นอยู่ข้างๆเตียงแข่งกับเสียงนาฬิกาปลุกดิจิตอลที่คริสเคยตั้งมันเอาไว้  ดวงตาคมปรือปรอยและงัวเงีย มือหนาเอื้อมมาแตะหาโทรศัพท์ก่อนจะหยิบมันขึ้นมาดูหน้าจอพร้อมกับค่อยๆขยับตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง  เพลิงสิงมองหน้าจอสมาร์ทโฟนก่อนจะพบว่ามีเบอร์แปลกโทรเข้ามา  เพราะมันมีแต่เบอร์ไม่มีชื่อที่เมมเอาไว้

 

 

 

     แต่จะใครก็ช่าง กล้าโทรมาปลุกเขาตอนนี้โดยที่ไม่มีธุระสำคัญเตรียมตัวโดนด่าได้เลย เมื่อคืนกว่าจะนอนหลับได้ก็ตีสาม คิดถึงแต่น้องซ้ำไปซ้ำมา.. อยากให้คริสกลับมาลบรอยจูบบ้าๆนี่จะตายอยู่แล้ว โคตรรู้สึกไม่ดีฉิบหายเลย

 

 

 

ฮัลโหล”

     เสียงทุ้มติดพร่าพูดขึ้น มือขยี้ตาตัวเองไปมา

 

 

 

ฮัลโหล.. พี่เพลิงคะ ]

     ปลายสายตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่ดูจะสั่นๆ  แต่ทำไมเสียงของคนๆนี้มันคุ้นหูเขาจังเลยวะ

 

 

 

นั่นใคร”

     เพลิงสิงขมวดคิ้ว

 

 

 

แจมเองค่ะ.. ]

 

 

     คำตอบของอีกฝ่ายทำเอาเพลิงสิงขมวดคิ้วยุ่งยิ่งกว่าเดิม  แจมโทรมาหาเขาทำไม แล้วไปเอาเบอร์เขามาจากไหนวะ วุ่นวายไม่เลิกน่ารำคาญฉิบหาย

 

 

เอาเบอร์มาจากไหน”

 

 

 

[ …. จากพี่เนิร์ดค่ะ ]

 

 

 

     ไอ้เนิร์ดไอ้น้องรหัสไม่รักดี มึงแจกเบอร์พี่มึงแบบนี้เลยเหรอไอ้เด็กเวร

     กูจะสั่งซ่อมแม่งให้เข็ด  เหี้ยเอ้ย

 

 

 

บอกว่าอย่ามายุ่งกับกูอีก ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไง”

 

 

 

แต่เมื่อคืนพี่เพลิ— ]

 

 

 

หุบปากแล้วไม่ต้องรื้อฟื้น เมื่อคืนกูเมาเข้าใจไหม ไม่ได้พิศสวาทอะไรเลยสักนิด ไม่คิดอะไรทั้งนั้น แล้วก็เลิกโทรหา เลิกวุ่นวาย เลิกใช้ข้ออ้างเรื่องติวแคลมารั้งไว้แบบครั้งนั้น จะเตือนเป็นครั้งสุดท้าย อย่าทำให้กูโมโห”

     เพลิงสิงตัดสายทิ้งไม่รอให้ปลายสายตอบอะไรกลับก่อนจะบล็อกเบอร์ของแจม  โยนโทรศัพท์เครื่องสวยทิ้งบนเตียงพร้อมกับยกมือขึ้นมานวดขมับของตัวเองเบาๆ  ก็ไม่ได้คิดว่าจะใจกล้าถึงขนาดโทรมาหาเขาแบบนี้ เมื่อคืนบอกไปแล้วว่าอย่าเข้ามายุ่งแต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้มีท่าทีกลัวเกรงอะไร  คิดว่าจะใสซื่อแต่ก็เปล่า

 

 

 

     แจมแม่งโคตรร้ายลึก กัดไม่ยอมปล่อยเลย

 

 

 

     หนุ่มวิศวะล้มเลิกแผนการที่จะนอนต่อ ลุกขึ้นเดินมาหยิบผ้าขนหนูพาดบ่าพลางขยี้หัวตัวเองด้วยความหงุดหงิดแล้วเดินหายเข้าห้องน้ำไป  เพลิงสิงแขวนผ้าเช็ดตัวไว้บนราวเหล็กมีตะขอเกี่ยวก่อนจะเริ่มถอดกางเกงบอกเซอร์ที่มีติดกายอยู่แค่ตัวเดียวแล้วโยนมันใส่ตะกร้ามุมห้องน้ำก่อนที่จะก้าวขาลงไปนอนเหยียดกายในอ่างน้ำพร้อมกับค่อยๆปิดเปลือกตาลงช้าๆ

 

 

 

     เขาไม่ได้รู้สึกนิ่งดูดายหรือเฉยเมยกับเหตุการณ์เมื่อคืน อยากโทรไปบอกน้องให้รู้เรื่องว่าเขาไปทำอะไรผิดมาแต่.. ความกลัวต่างๆนานามันประเดประดังเข้ามาไม่หยุดหย่อน

 

 

 

     กลัวน้องจะทิ้ง  กลัวน้องจะคิดมาก  กลัวน้องจะรังเกียจ  และกลัวน้องจะหนีไป..

 

 

     แต่เพลิงสิงไม่ได้ตระหนักไปถึงคราที่อีกฝ่ายอาจจะต้องรับรู้ด้วยตัวเองในภายหลัง และเขาเองไม่สามารถรู้ได้เลยว่าน้องจะเสียใจมากแค่ไหนกับการกระทำที่ไม่ขาดสติยั้งคิดแม้มันจะเกิดขึ้นมาตอนที่เขาเมา แต่ไม่ว่าจะหาเหตุผลมาประกอบยังไง เขาก็มีส่วนผิดอยู่ดี

 

 

 

 

 

 

…..

 

 

 

 

 

 

“60 บาทค้าบบ

     เสียงหวานใสพูดขึ้นพร้อมกับยื่นถุงพลาสติกใส่กับข้าวสามถุงให้ลูกค้าตรงหน้า  คริสรับเงินมาเก็บใส่ลิ้นชักก่อนจะยกมือไหว้ขอบคุณลูกค้าผู้เปรียบเสมือนพระเจ้าด้วยความนอบน้อมจนเป็นที่เอ็นดูของใครหลายๆคน

 

 

     เด็กนิเทศลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเจ้าของร้านข้าวแกงริมทางแต่รสชาติอร่อยจนติดใจ เดินวนไปวนมาอยู่ในร้านตั้งแต่เช้าจนตอนนี้ดวงตะวันจะลาลับขอบฟ้าแล้ว  คริสทยอยล้างจานในกะละมังหลังร้านเป็นสิบรอบจนมือไม้เปื่อยเพราะไม่ได้ใส่ถุงมือยาง  และตอนนี้ก็เป็นรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้ที่เขาต้องมานั่งเก้าอี้พลาสติกตัวเตี้ยเพื่อล้างจานล้างชาม

 

 

     แยกเศษอาหารและตามด้วยการล้างน้ำเปล่าหนึ่งครั้งด้วยความเคยชิน  คริสฮัมเพลงในลำคอแผ่วเบาก่อนจะเหลือบตามองท้องฟ้าที่ค่อยๆมืดครึ้มลงทุกที ถ้าให้เดาตอนนี้ก็น่าจะเกือบหนึ่งทุ่มแล้วล่ะมั้ง

 

 

     เฮียเพลิงกินข้าวหรือยังก็ไม่รู้เพราะว่าวันนี้ไม่ได้คุยกันเลยทั้งวัน โทรก็ไม่มีมาสักสาย ไลน์ก็ไม่เด้งมาสักข้อความ

     มันน่าน้อยใจจริงๆเลยโว้ย

 

 

 

     คิดได้แบบนั้นก็พาลหงุดหงิด มือขาวถูฟองน้ำในมือลงบนจานด้วยความฉุนเฉียว

 

 

 

ไม่โทรหา ไม่ไลน์มา ตายแล้วหรือไงวะ ห้ะ!”

     หงุดหงิดๆๆๆ ออกนอกลู่นอกทางหรือไปติดสาวที่ไหนปะวะ อย่าให้รู้นะเว้ย พ่อจะ! .. จะ จะอะไรดี..

 

 

     อ่อ รู้แล้ว

     จะร้องไห้ให้น้ำตาท่วมคอนโดเลยคอยดู!

 

 

 

     ด่าทอและสาปแช่งคนพี่อยู่ไม่นานโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงก็สั่นเบาๆราวกับว่ามีข้อความเข้ามา  คริสหยุดถูจานในมือทันที คนตัวขาวรีบล้างมือก่อนจะเช็ดให้แห้งแล้วล้วงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู

 

 

 

     ไอ้ผัวไม่รักดีแน่ๆเลย  ตายยากชะมัด

 

 

 

     คริสหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดปุ่มข้างเพื่อเปิดหน้าจอดูเสียก่อนว่าข้อความที่ถูกส่งมาเป็นของใครกันแน่  ในใจลึกๆหวังว่ามันจะเป็นของอีกฝ่ายแต่ก็ต้องถอนหายใจเมื่อข้อความนั้นมันไม่ใช่ของเฮียเพลิง  แต่.. มันเป็นของใครก็ไม่รู้ส่งมาให้เขาทางเฟสบุ๊คอีกต่างหาก

 

 

 

      คำขอข้อความใหม่

     จาก Mm’wish well’najaa :

      

 

 

ใครวะ เอ็มเอ็มวิช เวลนะจ้ะ?”

     คริสหรี่ตามองแล้วอ่านชื่อผู้ที่ส่งคำขอของข้อความมาให้เขา  แต่ยังไม่ทันได้ปลดล็อกโทรศัพท์แล้วกดเข้าไปดูหนุ่มน้อยก็ต้องเก็บมันใส่กระเป๋าเหมือนเดิมเพราะได้ยินเสียงเรียกชื่อของเขาดังมาจากหน้าร้าน

 

 

 

คริสเอ้ยย ช่วยแม่ยกเก้าอี้หน่อยลูก พี่ต้าเค้ากลับไปแล้ว

จ้ะคริสมาแล้วๆๆ

 

 

     คริสรีบลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปช่วยแม่เก็บร้านเพราะลูกจ้างขอตัวกลับบ้านไปก่อน  ปิดร้านไวหน่อยเพราะกับข้าวหมดเกลี้ยงทุกอย่างไม่รู้จะขายอะไรแล้ว 

 

 

 

หนูเก็บร้านนะ แม่ล้างจานเอง

จ้ะ

     ใบหน้าหวานจิ้มลิ้มพยักเบาๆพร้อมกับส่งยิ้มให้มารดาก่อนจะหันกลับมายกเก้าอี้ขึ้นโต๊ะทุกตัวแล้วหยิบไม้กวาดมากวาดพื้นให้เรียบร้อยจึงจะปิดไฟแล้วเก็บของเพื่อเตรียมกลับบ้านได้

 

 

     คริสเดินออกมาหลังร้านแล้วทอดมองหญิงสาวตัวเล็กแต่ใจใหญ่ที่นั่งล้างจานกองพะเนินงกๆอยู่คนเดียว  ริมฝีปากอิ่มสวยคลี่ยิ้มบางๆก่อนจะเดินเข้าไปย่อตัวนั่งลงบนพื้นข้างๆ  มือขาวป้อมจับมือเรียวสวยของแม่เอาไว้แล้วหยิบฟองน้ำตาข่ายในมือมาถือเอง  มารีย์หันมองลูกชายคนเดียวพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยด้วยความสงสัย

 

 

 

แม่ไปนั่งรอเถอะ เดี๋ยวจานกองนี้หนูล้างเอง

ไม่เป็นไรลูก แม่ล้างก็ได้ หนูเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ดูซิ เหงื่อซ่กไปหมด

เอ๊ อย่าดื้อสิ ลุกเลยยย หนูจะล้างจาน

อ้าว อะไร มาว่าแม่ดื้อได้ยังไงกัน ตีสักทีดีไหมไอ้ลูกคนนี้

“555 ล้อเล่นค้าบบ งั้นก็มาช่วยกันล้างแล้วกัน จะได้กลับบ้านไวไว หนูอยากนอนแย่แล้ว

ก็ควรจะช่วยกันตั้งแต่แรก ไม่น่ามาเถียงอยู่หรอกไอ้ตัวแสบ

ก็แม่อะดื้อ

เอ๊ะเดี๋ยวจะโดนฟาดดังเพียะนะคริสนะ

“55555555”

 

 

 

     เสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะของสองแม่ลูกดังเป็นระยะ มือขาวสองคู่ช่วยกันล้างจานกองสูงในกะละมังจนกระทั่งใบสุดท้าย  คริสยื่นจานที่เต็มไปด้วยฟองน้ำยาล้างจานส่งต่อไปให้แม่ที่เป็นฝ่ายล้างน้ำเปล่า  มารีย์ล้างน้ำเปล่าอยู่สองครั้งจนแน่ใจว่าไม่มีคราบมันหรือคราบอะไรติดค้างอยู่แล้ววางผึ่งไว้ในตะแกรงคว่ำจาน มือเรียวขาวเช็ดกับผ้ากันเปื้อนแล้วถอดมันออกก่อนจะช่วยลูกชายปลดสายผ้ากันเปื้อน  หญิงสาวแขวนผ้ากันเปื้อนสองอันไว้บนผนังแล้วปิดไฟหลังร้านให้เรียบร้อย

 

 

 

     คริสสอดแขนโอบเอวเล็กของผู้หญิงที่อุ้มท้องและเลี้ยงดูเขามาจนถึงทุกวันนี้เพื่อพากันตีคู่ก้าวเดินไปตามฟุตบาทแล้วเฉียงเข้าซอยบ้านของตัวเอง  บ้านของคริสเป็นบ้านชั้นเดียว ไม่ใหญ่โต ไม่หรูหรา หากแต่มันอบอุ่น

 

 

 

     อบอุ่นไปด้วยความรักที่พ่อและแม่มีให้เขาตั้งแต่ยังเล็ก ไม่เคยรู้สึกเป็นเด็กมีปัญหา ไม่เคยรู้สึกอับอายที่มีแม่ขายข้าวแกงข้างทาง มีพ่อเป็นรปภตอนเด็กๆมีบ้างที่โดนล้อเลียนอยู่บ่อยๆแต่เขาคิดไว้เสมอว่า ทุกอาชีพมีเกียรติและมีศักดิ์ศรีเท่ากันหมด ไม่เห็นมีอะไรน่าอายเลยสักนิด

 

 

 

 

     เด็กหนุ่มพุ่งตรงเข้าห้องนอนทันทีเมื่อถึงบ้าน ทิ้งกายอ่อนล้าไว้บนเตียงนอนแล้วแหงนหน้ามองเพดานห้อง เหม่อลอยอยู่พักใหญ่ในหัวคิดเรื่องการบ้านที่ต้องส่ง  เวลาที่ต้องกลับไปกรุงเทพในวันพรุ่งนี้  รวมไปถึง คิดถึงเฮียเพลิง..

 

 

เออ ใช่ กูลืมดูข้อความเอ็มวิชเวลห่าเหวอะไรนั่นนี่หว่า

     คิดได้ดังนั้นจึงหยิบโทรศัพท์เครื่องเดิมออกมาแล้วรีบปลดล็อก นิ้วเลื่อนขึ้นเลื่อนลงเพื่อหาข้อความก่อนจะกดเข้าไปที่เมนูคำขอส่งข้อความมีจุดแดงๆขึ้นอยู่หนึ่งจุด  และด้วยความสงสัยใคร่รู้มันมีมากมายตามภาษามนุษย์คริสเลยไม่รอช้าที่จะกดเข้าไปดูข้อความจากบุคคลนิรนาม ที่ใช้ชื่อเฟสบุ๊คงงๆแถมรูปโปรไฟล์ก็ไม่ได้ใส่อีกต่างหาก

 

 

 

     ข้อความที่ส่งมามันไม่ใช่ข้อความแบบอักษรแต่มันเป็นรูปภาพที่เขาก็ยังไม่รู้ว่ามันคือรูปอะไรเพราะมันมืดไปหมด  คริสเพ่งมองอยู่นานและดูเหมือนอีกฝ่ายจะรู้ว่าเขากำลังอ่านข้อความ เด็กหนุ่มพยายามขยายรูปแต่ก็ยังมองไม่ออกอยู่ดีจนกระทั่งบุคคลนิรนามส่งเข้ามาให้เขาอีกหนึ่งรูป 

 

 

 

     มันเป็นรูปภาพที่ถ่ายจากระยะไม่ไกลไม่ใกล้  เป็นรูปที่ผู้ชายใส่เสื้อสีขาวคนหนึ่งกำลังจูบอยู่กับผู้หญิงบนอ่างล้างหน้าหรืออะไรสักอย่างเพราะเขามองได้ไม่ชัด คริสจ้องรูปนั้นสักพักก่อนจะมีอีกหนึ่งรูปที่ถูกส่งเข้ามา หากแต่ครั้งนี้มันชัดเจนยิ่งกว่าเดิมจนคิ้วเรียวกระตุกเบาๆ

 

 

 

     เหมือนกับว่าคนถ่ายจะเดินเข้าไปใกล้อีกนิดกล้องโทรศัพท์จึงจับภาพได้ชัดเป็นรูปเป็นร่างมากขึ้น  หัวใจในอกข้างซ้ายเต้นแรงขึ้นจนน่ากลัวมันจะหลุดออกมาจากอกเมื่อดวงตากลมเพ่งมองใบหน้าของชายผู้นั้น  แม้จะมาแค่เพียงเสี้ยวหน้าแต่เขาก็จำมันได้ดี  ใบหน้าหล่อคมคายกับหางคิ้วข้างซ้ายที่เป็นเอกลักษณ์และรูปพรรณสัณฐานที่ไม่ว่าจะมองยังไงก็ใช่อยู่ดี

 

 

 

     ชายคนนั้นคือเฮียเพลิง  คือแฟนของเขา

     แล้วทำไม

 

 

    ราวกับโดนน้ำเย็นจัดสาดเข้าที่หน้าจนชาไปหมด มือขาวป้อมกำโทรศัพท์ในมือแน่นจนมือสั่นก่อนจะปิดล็อกหน้าจอแล้วโยนมันลงบนเตียง เหมือนเหตุการณ์เดจาวูวนกลับมาอีกครั้ง มันคลับคล้ายคลับคลาว่าเขาจะเจอมันมาก่อนเมื่อเกือบสองเดือนที่แล้ว..  ตอนนั้นทำอะไรไม่ถูก แต่ตอนนี้เหมือนจะล้มทั้งยืน

 

 

    หนุ่มน้อยทำอะไรไม่ได้นอกเสียจากก้มหน้าลงพร้อมกับขบกรามแน่นแล้วกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ให้มันไหลออกมา

 

 

     ร้อนรุ่มเหมือนโดนไฟแผดเผาในอก หน้าชาเหมือนโดนน้ำเย็นสาด มือขาวป้อมสั่นระริก

    

 

     เขาควรจะเชื่อภาพที่เห็นหรือควรจะฟังมันจากปากของอีกฝ่ายโดยตรงกันแน่

     เขาควรทำยังไงถ้าไม่อยากให้เรื่องเหล่านั้นมันเป็นเรื่องจริง ควรจะภาวนาหรือเตรียมใจรอรับคำตอบ

 

 

     แต่ทว่าในช่วงเวลานี้.. ยังไม่อยากรับไม่อยากรู้อะไรเลยสักอย่าง ไม่อยากเลยจริงๆ..

 

 

 

 

    

 

…..

 

 

 

 

 

      เย็นวันอาทิตย์ที่สมควรจะเป็นวันหยุดแสนสุขสันต์อีกหนึ่งวันของทุกคน แต่คงต้องขอละเว้นเขาไว้คนหนึ่ง

 

 

 

     เพลิงสิงนั่งอยู่บนโซฟาเบาะนวมมาตั้งแต่เที่ยง ดวงตาคมจ้องมองโทรทัศน์จอใหญ่ยักษ์ตรงหน้าที่กำลังฉายหนังแอคชั่นฮอลลีวูดสุดคลาสสิกอย่างเรื่อง เดอะ แมททริกซ์ ด้วยใบหน้าที่เรียบเฉยและนิ่งสนิท ไม่มีความตื่นเต้นหรือความเร้าใจใดใดทั้งนั้นเพราะจิตใจของเขาไม่ได้จดจ่ออยู่ที่หนังแต่มันจดจ่ออยู่ที่เด็กนิเทศตัวขาวนุ่มนิ่ม

 

 

 

     วันนี้เป็นวันที่คริสจะกลับมาที่นี่  ที่คอนโดของเขา

     คิดถึงน้องใจแทบขาดแต่ไม่ได้โทรไปรบกวนหรือส่งข้อความไปเพราะอยากให้น้องใช้เวลาอยู่กับครอบครัวให้เต็มที่หลังจากที่ไม่ได้กลับบ้านเป็นเดือนเพราะมัวแต่ติดสอยห้อยตามไปค่ายรับน้องกับเขา และอีกอย่าง.. ใจมันยังไม่กล้าพอที่จะกดโทรหา

 

 

 

     ความผิดมันติดอยู่กลางหลัง

 

 

 

     ใบหน้าคมส่ายเบาๆเพื่อสลัดความคิดจากหัว  มือหนาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้าไปในยูทูปแล้วซิงค์อินเชื่อมเข้ากับจอ เพื่อเปิดเพลงฮิปฮอปที่ชอบฟังดีกว่าให้มานั่งดูหนังแต่ใจลอยไปถึงไหนต่อไหนแบบนี้  เพลิงสิงพิมพ์ชื่อเพลงที่ต้องการแล้วกดเลือกเพลง  วางโทรศัพท์เครื่องสวยในมือลงบนโต๊ะหน้าโซฟาก่อนจะเอนหลังพิงเบาะโซฟาแล้วหลับตาลง

 

 

 

She don’t allow herself
To miss nobody else
I’ve had days where I was dolo
But I never caught a bad case of FoMO (don’t miss out)

เธอไม่ยอมให้ตัวเอง
คิดถึงคนอื่น
ฉันมีวันที่ฉันพลาดไป
แต่ฉันไม่เคยถูกจับได้ในเรื่องแย่ๆของ FoMO (อย่าพลาด) )

 

 

 

      เสียงเพลงยังคงดังอยู่ในห้องกว้างไปเรื่อยๆ ยูทูปรันเพลงอื่นๆมาให้อีกหลายต่อหลายเพลงและชายหนุ่มก็ยังคงนั่งอยู่ตรงนั้นไม่ขยับไปไหนจนเสียงริงโทนโทรศัพท์ดังขึ้นแทนที่เสียงเพลงเขาถึงจะกระดิกตัวขึ้นมาหยิบมันขึ้นมาและเมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ของเพื่อนจึงกดรับสาย

 

 

ว่า

     เสียงทุ้มพูดขึ้นเอื่อยๆไร้อารมณ์

 

 

 

เสียงหมดอาลัยตายอยากมากเพื่อน ]

     เลขตอบกลับมา

 

 

 

มีอะไร รีบๆพูด ลีลาว่ะ

โอ้ย พ่อ เออๆ กูจะถามเรื่องงานเฟรชชี่เกม มึงจะเป็นโค้ชเองไหมหรือจะให้พวกไอ้เกรซมันเป็น ]

แล้วไอ้เกรซมันว่าไง

ไอ้เกรซได้หมด เอาไงก็ได้ แต่มันอยากให้มึงเป็นโค้ชช่วยพวกปีสองสอนปีหนึ่งด้วยไง มึงอะตัวจี๊ดเลย ]

เอางั้นก็ได้ แค่นี้นะ

เดี๋ยวๆ ใจเย็น มีอีกเรื่องแต่เดี๋ยวกูค่อยโทรมาใหม่ดีกว่า แค่นี้แหละไอ้คนติดเมีย ]

เออ ไปตายไปไอ้สัด

 

 

 

     เพลิงสิงตัดสายของเลขแล้วกลับมาฟังเพลงย้อมใจด้วยใบหน้าเรียบเฉยอีกครั้ง  ชายหนุ่มปลงไม่ตกกับเรื่องที่มันเกิดขึ้นมันลังเลอยู่ระหว่างพูดความจริงออกไปกับเก็บมันเป็นความลับที่มีแค่เขากับเด็กนั่นที่รู้

 

 

 

     สมเพชตัวเองไม่น้อยที่ใจกล้ากับทุกเรื่องไม่ว่าจะเสี่ยงอันตรายแค่ไหน แต่เสือกป๊อดตอนทำความผิดไว้แล้วไม่กล้าบอกเมีย

 

 

 

      ชายหนุ่มเปิดเพลงทิ้งไว้ให้มันรันไปเรื่อยๆส่วนตัวเองเริ่มจะขยับเขยื้อนร่างกายลุกขึ้นเดินมาหาอะไรกินในครัว  มือหนาเอื้อมเปิดตู้ลอยติดผนังแล้วหยิบซีเรียลรสช็อกโกแลตออกมาหนึ่งกล่องกับนมจืดในตู้เย็นอีกหนึ่งขวดก่อนจะจัดการเททุกอย่างรวมใส่ถ้วยกระจกแล้วตักกินแก้หิวไปก่อน  ตั้งแต่น้องกลับบ้านเขาก็แทบจะไม่ได้กินข้าวกินปลาเลย ไม่รู้สึกหิวแต่ถึงหิวก็กินอะไรไม่ลง

 

     อยากกอดจะตายอยู่แล้ว..

 

 

 

 

……

 

 

 

 

 

      คริสเก็บข้าวของใส่กระเป๋าเป้เพื่อเตรียมตัวออกเดินทางกลับกรุงเทพแต่เด็กหนุ่มกลับรู้สึกอยากถ่วงเวลาเอาไว้ให้นานที่สุด ยังไม่อยากกลับไปเจออีกฝ่ายเท่าไหร่นัก เพราะหลังจากเมื่อคืนที่มีบุคคลนิรนามส่งรูปของเฮียเพลิงยืนจูบอยู่กับผู้หญิงสักคนหนึ่งในผับก็ทำเอาหัวใจของเขาปวดหนึบมาจนถึงตอนนี้  น้ำตาไม่ได้ไหลออกจากตา แต่มันไหลเปียกปอนอยู่ในอกข้างซ้าย

 

 

 

คริสไปก่อนนะครับ รักแม่มากๆ ฝากหอมแก้มพ่อด้วยนะครับ

รักหนูมากๆเหมือนกัน ดูแลตัวเองดีๆนะ อย่าให้ใครมารังแกล่ะไอ้ตัวแสบของแม่

     มารีย์วางมือบนหัวของลูกชายหัวแก้วหัวแหวนแล้วลูบแผ่วเบา

 

 

 

     คริสระบายยิ้มน้อยๆก่อนจะสวมกอดหญิงวัยกลางคนตรงหน้าอย่างแนบแน่น  ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากัน ดวงตากลมโตวูบไหวและแดงก่ำ น้ำตาเอ่อคลอจวนจะร่วงหล่นแต่เขาเงยหน้าเพื่อกลั้นมันไว้อีกครั้งหากแต่มันกลับดื้อรั้นไม่ฟังและหลั่งไหลลงมาช้าๆ

 

 

 

     เขากำลังถูกคนใจร้ายรังแกอยู่  อยากให้อ้อมกอดของแม่เป็นเกราะป้องกันหัวใจที่มีรอยขีดข่วนเล็กๆแต่เจ็บแสบไม่น้อย  อยากอยู่ในอ้อมแกนี้ไปนานๆ

 

 

 

     ขอโทษที่ปล่อยให้ตัวเองโดนรังแก  หนูขอโทษ..

 

 

 

ไปได้แล้วลูก เดี๋ยวก็มืดค่ำกันพอดี ไปๆ

     มารีย์ลูบแผ่นหลังของลูกชายแผ่วเบาก่อนจะค่อยๆดันตัวเด็กน้อยออกแล้วพบว่าดวงตากลมคู่สวยของเจ้าหนูน้อยเคลือบคลอไปด้วยหยดน้ำตา

 

 

 

ขี้แงจัง ลูกใครเนี่ย หืม

     มือเรียวสวยกอบกุมใบหน้าหวานจิ้มลิ้มไว้ก่อนจะใช้นิ้วโป้งค่อยๆเกลี่ยเช็ดหยดน้ำตาบนเนินแก้มกลมยุ้ยอย่างเบามือ

 

 

 

     คริสยืนนิ่งปล่อยให้มืออุ่นๆของแม่แนบอยู่ที่ข้างแก้มแล้วเช็ดน้ำตาที่กลั้นไว้ไม่อยู่  ยิ่งได้รับความอ่อนโยนจากฝ่ามือคู่นี้มากเท่าไหร่ น้ำตายิ่งไหลลงมามากเท่านั้น

 

 

    

     อ่อนแออะไรขนาดนี้ มึงเป็นผู้ชายนะคริส..

 

 

หนูร้องไห้ทำไมครับ บอกแม่สิ

หนู .. ฮึก

     หนูเจ็บไปหมดทั้งใจ

 

 

 

ว่าไงครับตัวแสบของแม่

หนูคิดถึงแม่..”

     คริสเลือกที่จะโกหกออกไป

 

 

     ไม่อยากให้แม่รับรู้เรื่องภายในใจที่มันซับซ้อน

 

 

 

“55 โอ๋นะครับ เดี๋ยวก็ได้เจอกันแล้วไงลูก วันศุกร์หนูก็มาหาแม่สิ แม่รออยู่ที่ร้านตลอดแหละ

ค ฮึกๆ ครับ..”

ไม่ร้องแล้ว โตเป็นหนุ่มแล้วเนี่ย มานี่มา แม่เรียกรถให้

     มารีย์ขยี้หัวกลมทุยเบาๆก่อนจะจับมือขาวป้อมแล้วจูงมายืนบนฟุตบาทหน้าปากซอยเพื่อรอรถตู้โดยสาร

 

 

     เด็กน้อยยืนใช้หลังมือเช็ดน้ำตาอยู่ข้างๆกับหญิงสาววัยกลางคนที่ได้ชื่อว่าเป็นแม่  มารีย์กระชับจับมือลูกชายไม่ปล่อยจนกระทั่งมีรถตู้มาจอดเทียบฟุตบาทตรงหน้าทั้งคู่

 

 

 

รถมาแล้วลูก ไปได้แล้ว

     

 

     คริสพยักหน้าเบาๆก่อนจะหันไปกอดแม่อีกครั้ง  มารีย์ลูบหัวกลมทุยแล้วหอมกระหม่อมลูกชายไปหนึ่งทีแล้วผละตัวออก  เด็กหนุ่มเดินมาเปิดประตูรถตู้พร้อมกับหันมองหญิงสาวด้านหลังพร้อมกับส่งยิ้มบางๆแล้วขึ้นรถไป  มารีย์มองลูกชายคนเดียวของเธอจนตั้งแต่ตอนขึ้นรถ ไปจนรถตู้ขับเคลื่อนและหายลับไปไกลสุดสายตา

 

     คริสไม่ได้ร้องไห้เพราะคิดถึง ลูกชายของเธอจะต้องมีอะไรมากกว่านั้นเพียงแต่เขายังไม่พร้อมจะพูดมันออกมาก็แค่นั้นเอง

 

 

 

 

……

 

 

 

 

 

     นาฬิกาดิจิตอลบนผนังห้องนอนเปลี่ยนจากเลข 19 : 59 เป็น 20 : 00 เพลิงสิงนอนมองมันแบบนั้นมาหนึ่งชั่วโมงเต็มๆ  น้องยังกลับไม่ถึงห้องและเขาก็ไม่มีกระจิตกระใจจะทำอะไร แม้กระทั่งการตรวจเช็คเสื้อผ้าในร้านยังต้องให้อุ๋งอิ๋งมันช่วยเช็คช่วยตอบแชทลูกค้าเลย หมดอาลัยตายอยากกับชีวิตแบบที่ไอ้เลขมันพูดจริงๆนั่นแหละ เพลงในโทรศัพท์ที่ดังอยู่ข้างนอกห้องไม่ได้เข้าหูของชายหนุ่มเท่าไหร่

 

 

 

     ขนาดเพลงของ Migos เขายังไม่คิดจะตั้งใจฟังเลยด้วยซ้ำ

     นอนถอนหายใจจนเหนื่อยหมดแล้ว

 

 

 

     การนอนนิ่งถอนหายใจแบบนี้มันคงไม่ช่วยอะไรเท่าไหร่เพลิงสิงจึงลุกออกจากเตียงแล้วเปิดประตูเดินออกจากห้องนอนเพื่อเริ่มทำการเดินวนไปวนมาอยู่ในห้องเป็นรอบที่ร้อย  แต่ทว่าก้าวออกมาได้ไม่เท่าไหร่เสียงปลดล็อกประตูจากด้านนอกก็ดังขึ้น  หนุ่มวิศวะหันขวับกลับไปมอง  สองขารีบจ้ำอ้าวเดินไปที่ประตูห้องทันที

 

 

 

     น้องกลับมาแล้ว เพราะมีแค่เขากับน้องเท่านั้นที่จะแสกนลายนิ้วมือเพื่อปลดล็อกเข้าห้องได้

     น้องกลับมาแล้วจริงๆใช่ไหม

 

 

 

     และก็เป็นไปอย่างที่คิดที่หวัง เพราะทันทีที่ประตูห้องเปิดออกดวงตาคมสวยก็ได้เห็นร่างของเด็กนิเทศตัวขาวยืนยิ้มแป้นอยู่ตรงหน้า

 

 

 

กลับมาแล้วค— อ้ะ

     พูดยังไม่ทันจบประโยคเพลิงสิงก็คว้าอีกฝ่ายเข้ามาสวมกอดแน่นพร้อมกับฝังใบหน้าหล่อคมคายลงบนไหล่เล็กลาด  หนุ่มวิศวะกระชับกอดให้แน่นขึ้นอีก ปลายจมูกโด่งสันสูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆจากกายอวบอิ่มขาวผ่องของคนในอ้อมแขนอย่างคิดถึงและโหยหาราวกับว่าไม่ได้เจอกันมาแรมปี

 

 

 

     คริสหลับตาลงเบาๆก่อนจะยกมือขึ้นมาสวมกอดคนพี่กลับเช่นกัน  ความโหยหาอาวรณ์มันเข้ามาแทรกความหน่วงในหัวใจจนแทบมลายหายไปหมดสิ้น เด็กน้อยฝังใบหน้ากลมจิ้มลิ้มลงกับไหล่กว้างเช่นเดียวกัน

 

 

 

คิดถึงมึง.. คิดถึงฉิบหายเลยคริส

คิดถึงเหมือนกัน คิดถึงมาก..”

 

 

 

     ริมฝีปากหยักพรมจูบขมับสวยแผ่วเบาอยู่หลายต่อหลายครั้ง คริสหลับตาพริ้มปล่อยให้คนพี่จูบพรมขมับสวยและกรอบหน้าของตัวเองจนพอใจ

 

 

กินอะไรมาหรือยัง?”

     เพลิงสิงค่อยๆผละตัวออกแล้วเลิกคิ้วมอง

 

 

     คริสส่ายหัวเบาๆ

 

 

 

งั้นกูลงไปซื้อข้าวมาให้นะ รอแปบได้ไหม กินข้าวพร้อมกันนะคริส

อืออ ได้สิ หนูหิวมาก ไส้จะขาดแล้ววว

     เด็กน้อยลูบท้องตัวเองป้อยๆแล้วทำปากเป็ดยื่นออกมาจนคนพี่ทนไม่ไหวยื่นหน้าเข้าไปขโมยจูบไปหนึ่งที

 

 

 

ฮือ ขี้โกงไปซื้อข้าวเลย หิวมาก จะโมโหแล้วด้วย

     คริสกอดอกทำหน้าขึงขังก่อนจะชี้นิ้วไปที่ประตูห้องเพื่อเป็นการไล่อีกฝ่ายให้ลงไปซื้อข้าวเดี๋ยวนี้

 

 

 

“55 เออ รู้แล้ว กำลังจะไปนี่ไง ฝากโทรศัพท์ด้วยนะ ถ้าไอ้เลขโทรมาบอกว่ากูไม่อยู่ เดี๋ยวโทรกลับ

รับทราบค้าบผม

     หนุ่มน้อยยืนตะเบ๊ะให้คนพี่ก่อนที่อีกฝ่ายจะหยิบกระเป๋ากับกุญแจรถแล้วเดินออกจากห้องไป

 

 

 

 

     ประตูห้องปิดลงพร้อมกับเสียงพ่นลมหายใจหนักๆดังขึ้น  คริสลดมือลงมาก่อนจะเดินเข้าไปรื้อของออกจากกระเป๋าแล้วเก็บมันเข้าที่เข้าทาง  ทำใจโกรธอีกฝ่ายไม่ได้  คิดเอาไว้ก่อนจะมาถึงว่าจะตบหน้าสักทีพร้อมกับปารูปนั้นใส่หน้า แต่จนแล้วจนรอดก็ทำไม่ได้..

 

 

 

     อาจจะเพราะเขาเชื่อใจเฮียเพลิงมากจนเกินไป..

 

 

 

 

     เก็บของออกจากกระเป๋าเสร็จก็เดินออกมาทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟา  ฟังเพลงจากยูทูปในโทรศัพท์ที่เชื่อมเข้าจอ  เฮียเพลิงฟังแต่เพลงสากลมากมาย ฟังเพลงไทยไม่กี่เพลง ส่วนตัวเขาน่ะสายไทยแท้ ฟังได้หมดเลยแต่จะชอบฟังเพลงรักเป็นพิเศษ  ไม่รู้สิ  แค่รู้สึกว่าการฟังเพลงรักมันช่วยให้หัวใจพองโตมีชีวิตชีวาขึ้นมาก็เท่านั้นเอง

 

 

 

     นั่งฟังเพลงไปเกือบยี่สิบนาที เพลงบางเพลงเคลิบเคลิ้มจนต้องโยกหัวตามและปล่อยให้ตัวเองจมดิ่งลงไปในเพลงๆนั้น

 

 

 

You give me feelings that I can't explain to you

Girl I was cold for a while now I'm something new

Tell me what you want anything at all I got it though

Swear to God we unstoppable yeah

คุณทำให้ฉันรู้สึกแบบอธิบายให้คุณฟังไม่ได้

ที่รัก ฉันหนาวมาสักพักแล้วเหมือนกัน ตอนนี้ฉันเป็นคนใหม่แล้ว

บอกฉันสิว่าคุณต้องการอะไร ทุกอย่างเลย ฉันเข้าใจนะ

สาบานกับพระเจ้าเลย ไม่มีอะไรหยุดเราได้ )

 

 

 

 

     และเป็นอีกครั้งที่เพลงต้องหยุดลงเพราะมีสายโทรเข้ามา  คริสหลุดออกจากภวังค์และลืมตาขึ้นมา มือขาวป้อมคว้าโทรศัพท์เครื่องสวยขึ้นมาดูก่อนจะพบว่ามันเป็นเบอร์ที่ไม่ได้เมมชื่อ

 

 

 

     บางทีอาจจะเป็นพี่เลขที่โทรมาก็ได้

 

 

 

     คริสกดรับแล้วยกโทรศัพท์ขึ้นมาแนบหู

 

 

ฮัลโหลครับ

     คนตัวขาวเอ่ยทักก่อนจะเบ้หน้าน้อยๆเมื่อเสียงจากปลายสายมันดังอึกทึกราวกับว่าอีกฝ่ายอยู่ในผับในบาร์

 

 

 

[ …. ]

     หญิงสาวผมลอนชะงักเล็กน้อยเมื่อรู้ว่าคนที่รับสายของเธอไม่ใช่เจ้าของโทรศัพท์ แต่เป็นแฟนเด็กจากคณะนิเทศ แจมเงียบไม่พูดอะไรเพื่อรอดูเชิงและมีมิ้งนั่งยกยิ้มอยู่ข้างๆ

 

 

 

     ปลายสายเงียบสนิทมีแต่เสียงดนตรีและเสียงเพลงคริสจึงต้องพูดอีกครั้ง

"พี่เลขรึเปล่าครับ นี่คริสนะครับ เฮียเพลิงแกลื—"

 

 

 

     เด็กหนุ่มไม่รู้เลยว่ากำลังตกเป็นเหยื่อของแม่สาวน้อยผมลอนแสนร้ายลึก

 

 

 

พี่เพลิง ฮึก.. ทำไมไม่โทรหาหนูเลย ไหนบอกว่าชอบหนู ไหนบอกให้หนูรอพี่เลิกกับเค้าแล้วจะมาหาหนูไง แล้วทำไมถึงตัดสายหนูตลอดเลย หนูผิด ฮึก อะไร ฮือออ  ]

     แจมบีบน้ำตาแล้วร้องไห้สะอึกสะอื้นเหมือนคนเมาไม่ได้สติแล้วคิดอยากจะโทรหาตัดพ้อกับคนเธอรัก แต่ตรงกันข้ามคือเธอมีสติดีครบ ยอมกุเรื่องปั้นน้ำเป็นตัวเพื่อจะปั่นหัวไอ้เด็กนิเทศก้างขวางคอ  มิ้งส่งรูปไปให้มันดูแล้วบวกกับเขาที่โทรไปปั่นประสาทอีก แค่นี้ก็น่าจะสร้างความร้าวฉานได้ไม่มากก็น้อย

 

 

 

     คริสแทบจะปล่อยโทรศัพท์ให้ร่วงหลุดจากมือ  เด็กหนุ่มกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากและเหมือนโดนตบหน้าอีกครั้ง  เขาตัดสายทันทีไม่อยากฟังอีกฝ่ายพูดอะไรไปมากกว่านี้  ฟันคมเริ่มกัดเม้มริมฝีปากตัวเองก่อนจะค่อยๆวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะให้เหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น  และปล่อยให้เพลงเริ่มบรรเลงอีกครั้ง

 

 

 

     เชื่อใจแล้วได้อะไรตอบแทนกลับมา..

     สรุปแล้วมันเป็นความจริงใช่ไหม

     เขาโดนนอกใจจริงๆใช่หรือเปล่า

 

 

 

     คริสยืนนิ่งเป็นหุ่นอยู่นานจนกระทั่งเพลิงสิงเปิดประตูเข้ามา  เด็กน้อยตัวขาวไม่ขยับตัวไม่ไหวติง ริมฝีปากอิ่มสั่นน้อยๆและเป็นอีกหนึ่งครั้งที่จะต้องกลั้นน้ำตาทั้งที่อยากจะปล่อยโฮออกมาแต่ทำไม่ได้  รับรู้ทุกอย่างแต่ต้องทำตัวให้ปกติเหมือนที่เคยเป็น  จะไม่พูดอะไรออกมาทั้งนั้นจนกว่าจนได้เห็นกับตาตัวเอง

 

 

 

     เพลิงสิงวางของลงบนโต๊ะอาหารแล้วเดินออกมาทอดมองคนตัวขาวที่ยืนมองจอโทรทัศน์นิ่งตั้งแต่เขาเดินเข้ามาในห้องแล้ว  ดวงตาคมไล่สายตามองเรือนกายขาวผุดผ่องอวบอิ่มน่าสัมผัส สองขาก้าวเยื้องย่างเข้าไปประชิดตัวเด็กน้อยอย่างเงียบเชียบ  หนุ่มวิศวะสวมกอดเด็กนิเทศจากทางด้านหลังพร้อมกับกดจูบลงบนหลังคอขาว  คริสสะดุ้งน้อยๆก่อนจะรีบยกมือขึ้นมาเช็ดน้ำตาที่คลออยู่ตรงขอบตา  มือขาวนิ่มลูบท่อนแขนของคนพี่แผ่วเบา

 

 

 

เฮียซื้ออะไรมาให้หนูกินบ้าง

หลายอย่าง แต่กู.. ขอกินมึงก่อนได้ไหม คิดถึงจนใจจะขาดแล้ว

     เสียงนุ่มทุ้มเอ่ยขึ้นข้างใบหู ลมหายใจอุ่นร้อนรินรดพวงแก้มกลม ฝ่ามือหนาค่อยๆเลื่อนขึ้นมาแนบไปกับแผ่นอกบางแล้วใช้นิ้วเรียวสะกิดยอดอกผ่านเสื้อยืดแผ่วเบาทำเอาน้องครางเสียงแผ่ว



xxxxx cut xxxxx

 

 

…..

 

 

 

 

 

 

     บทรักโรแมนติกบรรเลงขึ้นและจบลงพร้อมกับเพลงในจอLED  หนุ่มวิศวะนอนเอนกายเหยียดยาวบนโซฟาเบดและมีเด็กนิเทศตัวขาวผ่องแต่ผิวกายตอนนี้ถูกแต่งแต้มไปด้วยรอยรักสีกุหลาบแดงช้ำเป็นจ้ำแทบจะทั้งตัว นอนซบแผงอกแกร่งอยู่ข้างกายไม่ห่างไปไหน  เพลิงสิงกดจมูกหอมหัวกลมทุยชื้นเหงื่อแผ่วเบา มือหนาลูบแผ่นหลังเนียนด้วยความทะนุถนอมราวกับอีกฝ่ายเป็นแก้วใสเปราะบาง

 

 

 

     รอยของแจมถูกลบด้วยรอยของน้องหมดแล้ว

     เขาควรจะสบายใจได้เสียทีใช่ไหม

 

 

 

     คริสนอนซบแผงอกอุ่นแน่นิ่ง แขนขาวพาดกอดเอวสอบของคนพี่ไม่ปล่อย ดวงตากลมเหม่อลอยก่อนจะเรียกสติของตัวเองกลับมาเมื่อริมฝีปากหยักแนบลงบนหน้าผากของตน

 

 

 

     ใบหน้าหวานสวยเงยมองใบหน้าหล่อคมดุของอีกฝ่าย  ดวงตากลมโตใสแจ๋วแต่ดูเศร้าหมองผิดปกติ  คริสหลุบตาแล้วเอียงแก้มแนบกับอกกว้างอีกครั้ง

 

 

 

     ไม่อยากมองหน้าเลย  กลัวจะร้องไห้..

     พูดออกมาได้หรือเปล่า  แค่พูดออกมาเขาพร้อมจะให้อภัยอยู่แล้ว

 

 

     ทำไมถึงเลือกที่จะเงียบกันล่ะ

 

 

 

     ไร้เสียงพูดคุยมีแต่เสียงลมหายใจและเสียงเพลงที่ถูกรันขึ้นมาใหม่  แขนเพรียวขาวกระชับกอดเอวสอบให้แน่นขึ้น ดวงตากลมเหม่อมองไปที่จอโทรทัศน์ก่อนจะเป็นคนทำลายความเงียบเสียเอง

 

 

 

เฮียไปงานวันเกิดที่ไหนมาเหรอ

      คริสพูดโดยไม่มองหน้า

 

 

 

ที่ร้านเหล้าของเฮียฉัตร  ร้านที่กูไปเจอมึง

      จำได้ดี ฝังใจมาจนถึงทุกวันนี้ว่าเขาไปเจอไอ้ตัวดีที่ไหน และถูกใจน้องตั้งแต่ตอนนั้นแม้จะโกรธมากที่มาอ้วกใส่เสื้อช็อปของเข้าก็เถอะ

 

 

 

อือ แล้ว.. ไปนอกลู่นอกทางมาบ้างหรือเปล่า

    

 

 

     เพลิงสิงชะงักน้อยๆก่อนจะหลุบตามองเด็กตัวขาวในอ้อมอก  น้องไม่ได้มองหน้าเขาจึงไม่รู้ว่าอีกฝ่ายมีสีหน้าอย่างไรตอนเอ่ยคำถามนี้ออกมา

 

 

 

      ความลังเลใจเกิดขึ้นอีกครั้ง  หัวใจชายหนุ่มเต้นตึก ริมฝีปากแห้งผากเสียดื้อๆ

 

 

     ถ้าบอกตอนนี้น้องจะโกรธไหม..

     ถ้าบอกไปแล้วน้องจะทิ้งเขาไปหรือเปล่า

    

 

 

ไม่มีหรอก

     คำโกหกคำโตหลุดออกมาจากปากของหนุ่มวิศวะ

 

 

     โกหกเพื่อให้น้องสบายใจ ไม่เคยคิดอยากจะให้น้องรู้เรื่องนี้

     แต่บางทีเขาอาจจะลืมไปว่า ความลับมันไม่มีอยู่ในโลก..

 

 

 

     คริสยกยิ้มก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปจูบปลายคางแผ่วเบา

     รู้ทั้งรู้อยู่ในอกแต่เขาเองก็เลือกที่จะยิ้มและเชื่อในคำพูดของอีกฝ่าย

 

 

 

ดีแล้วที่เฮียไม่ได้ไปทำอะไรมา เพราะไม่งั้น.. หนูคงเสียใจแย่เลย






 

    

------------------


สงสารลูกจับใจ T-T แง แม่จะขยี้ทุกคนที่เขามาร้ายลูก ลูกรู้ใช่มั้ย!

จบตีสี่พอดี 5555 ยังไม่ได้นอนอีกแล้วเด้อ แงงงงงง อยากให้วันนึงมีสัก 48 ชม.อะ พอมั้ย คิดว่าไงดี 55555

เข้ามาเม้าท์กันได้ที่ #ทูนหัวของหนู นะครัชช จุ้บๆ

 

 

 


 song

Wiz Khalifa – Hopeless Romantic feat. Swae Lee

- Dream - Bazzi

Peter Manos – In My Head


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.275K ครั้ง

208 ความคิดเห็น

  1. #4682 Thanks-Sorry (@Thanks-s) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 15:28
    โกรธหว่ะ กูโกรธชะนีไร้ยางอาย โกรธเฮีย ไม่บอกควัมจริงไปวะ
    #4682
    0
  2. #4669 Kasalonglovey (@Kasalonglovey) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 03:42
    สงสารน้อง...
    #4669
    0
  3. #4636 โอปอ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 23:49

    น้องงงงง นางเอกมากลูก สวยมาก

    #4636
    0
  4. #4617 premmiii (@premmiii) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 23:19
    เฮีย.............
    #4617
    0
  5. #4577 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 07:19
    น้องลูก...หนูแข็งเข้มจัง
    #4577
    1
    • #4577-1 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 20)
      30 เมษายน 2562 / 07:20
      *เข้มแข็ง
      #4577-1
  6. #4549 phetmanee33 (@phetmanee33) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 23:19
    อีเฮียทำไม -ไม่บอกร้องไปเล่า
    #4549
    0
  7. #4454 ผีขนมหยก (@yokandmom) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 14:49
    ไรต์จะขยี้ตอนไหนตามเราด้วย เดี๋ยวเราช่วย ใครทำร้ายคริสเราจะจัดการให้หมด โดยเฉพาะไอเฮียตัวดีด้วย!!
    #4454
    0
  8. #4429 โอปอ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 03:03

    ขอให้นังแจมกับนังมิ้มโดนเฮียกระทืบ

    #4429
    0
  9. #4355 MINERVA09 (@morakot3014) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 04:58
    ก็เข้าใจเฮียนะที่ไม่กล้าบอกแต่ต้องลองคิดดูถ้าไปรู้ทีหลังแม่งเสียใจกว่าหลายเท่าเลยว่ะเฮีย:(
    #4355
    0
  10. #4294 sky (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 19:59

    ฉันทนไม่ไหวแล้ว

    #4294
    0
  11. #4285 Krathay (@myloveyaoi) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 15:36
    แค่ตบคงไม่พอสินะ ....กระทืบแม่ง😡😡😡
    #4285
    0
  12. #4272 Pon23 (@Pon23) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 08:39

    สงสารน้องงงง
    #4272
    0
  13. #4195 MaiNatkamon (@MaiNatkamon) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:10
    น้องงงง TT TT
    #4195
    0
  14. #4188 바람~ (@chocolatebt) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:50
    อิแตม อิมิ้ง อิกาลากิณี
    #4188
    0
  15. #4162 termbanthita (@termbanthita) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:41

    แงงงงง~
    #4162
    0
  16. วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:06
    อีแจม!!
    #4126
    0
  17. #4074 auanja (@auanja) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:35
    แจมมาตบกันไหม ยอมจ่ายค่าปรับอ่ะ oh god,have you no shame
    #4074
    0
  18. #4073 auanja (@auanja) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:35
    แจมมาตบกันไหม ยอมจ่ายค่าปรับอ่ะ oh god,have you no shame🙊
    #4073
    0
  19. #4065 0800787655 (@0800787655) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:39
    ถ้าเฮียไม่กระทืบอีนั้น ชั้นจะกระทืบเฮียเอง
    #4065
    0
  20. #4005 poterdowจ้า (@p-o-t-e-r-d-o-w) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:44
    ดราม่าเริ่มมา อิพี่~~~~~~~~
    #4005
    0
  21. #3984 nnptpk (@naeyht) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:06
    แจมสักยกไหมยังไง ใส่เดี่ยวกันเลยมาโมโห
    #3984
    0
  22. #3942 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:33
    เจ่บกันไป
    #3942
    0
  23. #3808 toonytoony (@toonytoony) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:10
    โหไม่น่าทำ
    #3808
    0
  24. #3777 namkang2236 (@namkang2236) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:07
    ร้องไห้ตาม
    #3777
    0
  25. #3692 Evekook (@Evekook) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:11
    -เฮียยยยยยยยย
    #3692
    0