ห้องน้ำหลังค่ายอาสาบ้านแวมไพร์

ตอนที่ 1 : [ส้มป่อย] แม่ หนูจะเดทกับเค้า : SAKAMAKI @ Lunatic Parade

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 494
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    29 ก.พ. 59

!Warning!

เนื้อหาในบทความนี้คือแปลส่วนหนึ่งในเกมภาค Lunatic Parade
เล่าถึงฉากออกเดทของหนุ่มแวมไพร์บ้านซาคามากิกับนางเอก (เรา/ยูอิ)
ไม่เหมาะสำหรับคนที่ตั้งใจจะเล่นแล้วไม่พร้อมรับสปอยล์นะคะ


# ขอความร่วมมือไม่ด่านางเอกน๊าตัวเอง #
# มีแฟนเกิร์ลไม่น้อยเป็นทีมนางเอก ใจเขาใจเรานิดหนึ่งนะจ๊ะ #






ยูอิกำลังเก็บกระเป๋าเตรียมตัวมุ่งหน้ากลับบ้าน แต่ทันใดนั้นเรย์จิปรากฏตัวเข้ามาในห้องเรียน ยูอิตกใจที่เขาเข้ามาคุยกับเธออย่างไม่แยแสอะไร เขาเข้ามาเพื่อพาเธอกลับบ้านด้วยกัน ระหว่างทั้งสองจะเดินออกจากโรงเรียน...ฝนก็ทิ้งตัวตกลงมา เธอไม่ได้พกร่มมาโรงเรียนเลย ยูอิไม่เคยตระหนักนึกมาก่อนหน้านี้ ด้วยปกตินั่งรถลีมูซีนกลับบ้าน แต่วันนี้กลับไม่...ต้องเดินเท้ากลับบ้าน


เหลือไว้เพียงแต่เรย์จิ ยูอิ และร่มคันหนึ่ง...


เรย์จิขยับมายืนใกล้เธอ...เพื่อไม่ให้ตัวของเธอเปียกฝนระหว่างเดินทางกลับบ้าน ยูอิรู้สึกถึงดวงตาทุกคู่ต่างจับจ้องมองทางเธอกับเขา เรย์จิดูไม่สู้จะใส่ใจนัก เขาเห็นว่าไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร เหตุผลสำคัญในวันนี้ที่เขาชวนเธอมากะทันหัน...คือเขาอยากจะพาเธอไปยังสถานที่หนึ่ง เรย์จิพายูอิไปยังสนามหญ้าแห่งหนึ่ง...จนได้เจอกับแปลงดอกไม้


ดอกไม้เหล่านั้นบานสะพรั่ง...และงดงามยิ่งขึ้นเมื่อยามต้องหยาดน้ำฝน



ยูอิปลาบปลื้มปีติที่เขาพาเธอมาที่นี่ เรย์จิเอ่ยชวนกลับบ้านต่อ เขาจะเตรียมชานมอุ่นไว้เพื่อเธอ แต่ระหว่างนั้น เรย์จิบอกไม่นึกว่าจะได้เดินฝ่าสายฝนด้วยกัน บรรยากาศข้างนอกก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร...พูดพลางก็ขยับตัวมาใกล้ยิ่งขึ้น ไม่ให้ตัวของเธอถูกน้ำฝนจนเปียกปอน


มันช่างวิเศษไม่น้อย...วิถีอัศวินลูกผู้ชายยังไม่สิ้นไป


จังหวะนั้น รถลีมูซีนคันหนึ่งวิ่งผ่านมาอย่างรวดเร็ว...แล่นเต็มแรงจนน้ำสาดกระเซ็น เรย์จิรีบเอาตัวเข้าบังไม่ให้น้ำโดนตัวเธอ ผลที่เกิดขึ้นคือตัวของเขาเปียกโชกไปหมด ว่าแต่รถลีมูซีนคันนั้นก็ช่างคุ้นแสนคุ้นเหลือเกิน...ไม่ใช่รถคันอื่นไหนไกล เป็นรถลีมูซีนประจำบ้านพวกเขานี่เอง ใครบางคนได้ออกจากรถลงมา...ก็ไม่ใช่ใครที่ไหนไกล ชูนั่นเอง 


"ทีนี้ถึงตาของฉันแล้ว..." ชูว่าเช่นนั้น ยูอิก็ไม่ค่อยเข้าใจนัก แม้จะไม่เต็มใจเท่าไร...เรย์จิก็ยอมปล่อยตัวเธอไป


ชูพายูอิไปช็อปปิ้งที่ห้างสรรพสินค้า มาเพื่อซื้อเสื้อผ้า ไม่เพียงแค่เป็นเสื้อผ้าธรรมดา...แต่เป็นเสื้อผ้าที่มีราคาแพงมาก ชูบอกพนักงานขายเลือกเสื้อผ้าที่เหมาะสมกับยูอิมาให้ หลังพนักงานเดินกลับมาพร้อมกับชุดเครื่องแบบ มาลองให้ยูอิ และชูก็ดูจะปรารถนาจะเห็นเธอในเครื่องแบบเสียด้วย ยูอิเลือกไม่ถูก ชูจึงเลือกมาตัวหนึ่ง...ซึ่งทำให้เธอตะลึงอึ้งไม่น้อยเลยทีเดียว ยูอิเองก็ชอบเหมือนกัน ชูจึงได้ซื้อเสื้อผ้าตัวนั้นมาให้เธอใส่


ให้หลังจากขึ้นรถแล้ว ยูอิได้ถามชูขึ้นมาว่า ทำไมเขาถึงเลือกตัวนี้ให้ ชูตอบกลับมาเพียงแค่ เพราะมันทำให้ดูดเลือดง่ายขึ้นเท่านั้นแหละ... สิ้นเสียงก็ซบไหล่เธอแล้วผล็อยหลับไป


ทั้งสองกลับมาถึงบ้านแล้ว ยูอิไม่อยากปลุกชูให้ตื่นขึ้นมา แต่คานาโตะก็เข้ามาขัดจังหวะเสียก่อน และพูดขึ้นว่า คราวนี้ตาของผมแล้ว


คานาโตะพาเธอไปที่ระเบียง ชวนไปส่องกล้องดูดาว เพื่อสนุกสนานไปกับท้องฟ้ากลางคืนที่กระจ่างไปด้วยดวงดาว สุ่มเดาลักษณะกลุ่มดาวต่างๆกันไป ยูอิได้ถามขึ้นมาว่า สามเหลี่ยมตรงนั้นคือกลุ่มดาวอะไรเหรอ?  คานาโตะตอบกลับมาเพียงว่า "อ๋อ กลุ่มดาวช็อตเค้กน่ะครับ"


แต่แล้วเมฆก็กลับเคลื่อนตัวมาบดบัง ท้ายที่สุดฟ้าก็มืดครึ้มไม่เห็นดวงดาว สร้างความขุ่นหมองใจให้คานาโตะไม่น้อยทีเดียว...ยูอิเองก็ดูท่าทีเหมือนกำลังโอเคกับมัน คานาโตะโมโหมากว่าทำเธอกลับดูใจเย็นกับสิ่งที่เกิดขึ้น หรือว่าที่จริงแล้วเธอไม่อยากดูดาวกับเขากันแน่?


ยูอิตอบมาเพียง เธอมีความสุขที่นั่งฟังคานาโตะคุงบรรยายเรื่องความแตกต่างของกลุ่มดาวมากกว่า คำตอบนั้นเพิ่มกำลังใจของคานาโตะมากขึ้นเป็นทวีคูณ เขาเริ่มชวนเธอไปกินขนมหวานด้วยกัน แต่ไม่ทันใด...เวลาของเขาก็หมดลง


ได้เวลาบอยเฟรนด์ประตูถัดไป...ไรโตะ


เขาลาคานาโตะก่อนจะพายูอิไปยังห้องรับประทานอาหาร จับผลักไสเธอขึ้นโต๊ะ แล้วแปรสถานะสาวน้อยกลายเป็น "จานรองอาหาร" ไป ละเลงครีมบางอย่างเข้าปากเพื่อให้เธอเงียบเสียงลง บรรจงแตะขนมมาการองวางบนริมฝีปากแล้วเริ่มละเลียดกิน ไรโตะพึมพำบอกเขาจะไม่ลงครีมเข้าปากเธอต่อ...แต่จะละเลงปาดไว้ตรงอื่นแทน แต่ก่อนจะลงมือกินเธออีกครั้ง เวลาของเขาก็หมดเสียก่อน... สึบารุบุกเข้ามาในห้องแล้วตวาดลั่นให้หยุดทำเรื่องบ้าๆ เดี๋ยวนี้! แต่ไรโตะเอ่ยชวนให้ลองมา เล่นสนุกกันสามเราแทนดีไหม?  แต่สึบารุปฏิเสธ...และชิงพายูอิไปยังคาเฟ่ในห้างสรรพสินค้าแทน


คาเฟ่แห่งนี้มีชื่อเสียงมากจนยากจะได้นั่งที่โดยไม่ผ่านการจอง แต่ถึงกระนั้นเขาและเธอก็ได้เข้าไปนั่งประจำที่ในร้าน ดูเหมือนว่าสึบารุจะแอบจองไว้ก่อนแล้ว...เจ้าตัวไม่ได้ต้องการอะไรมาก ยูอิจะสั่งอะไรก็ได้เท่าที่ต้องการ เธอจึงสั่งเครื่องดื่มแนะนำประจำร้านมา ปรากฏว่าเป็นเครื่องดื่มที่แนบด้วยหลอดรูปหัวใจ ทั้งคู่เขินอายมาก ยูอิทำตัวไม่ค่อยถูก ส่วนสึบารุนะหรือ...


ใครจะไปกินน้ำจากหลอดดูดน่าอายแบบนี้วะ!!!



ถึงอย่างนั้นก็เถอะ...ลำพังตัวยูอิเพียงผู้เดียวก็ไม่สามารถดูดหลอดนี้เองได้ ต้องดูดพร้อมกันสองคนถึงจะได้ดื่ม เหมือนอย่างคู่รักรอบข้างที่นั่งดูดหลอดเพื่อดื่มพร้อมกัน สึบารุหน้าแดงอายหนักมาก แต่ก็ยอมขยับเข้ามาใกล้ๆ แล้วดูดน้ำดื่มขึ้นมาพร้อมกัน...จนหมด


สึบารุดีใจที่ได้ยินยูอิชมเปราะว่าเครื่องดื่มอร่อยมาก หากเธอไม่รู้สึกดีเดทครั้งนี้ก็ไม่มีความหมาย สึบารุอยากจะให้เวลาเดทดำเนินการต่อไปอีกนานเท่านาน...แต่มันก็มีที่สิ้นสุด เพื่อส่งไม้ต่อให้บอยเฟรนด์เดอะลาสต์นัมเบอร์...อายาโตะ


อายาโตะตามหายัยนมแบน กะจะชวนไปเล่นบาสเก็ตบอลที่สวนสาธารณะกัน อายาโตะท้ายูอิเล่นบาสด้วยกัน แต่เธอรู้ดีว่าเล่นไปเธอก็แพ้อยู่ ...แล้วก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ


แต่แล้วอยู่ดีๆ อายาโตะก็จับเธอขึ้นมาอุ้มท่าเจ้าหญิง แล้วถลาพาขึ้นไปลอยละล่องบนผืนฟ้า ท้องฟ้ายามราตรีก็ได้ประทานความสุขมาสู่เธอ ในอ้อมกอดของคนที่รัก แต่น่าเสียดายที่เดทครั้งนี้ไม่ได้ยาวนานนัก ยูอิก็รู้สึกใจหายวาบขึ้นมา...


เมื่ออายาโตะพามาถึงบ้าน ก็พิเรนทร์เล่นซนจะกัดเธอเพื่อกินเลือด แต่แล้วก็ถูกขัดจังหวะขึ้นมาซะก่อนว่าอายาโตะทำผิดกฎ ชูบอกว่าเธอคงจะเหนื่อยมามากพอแล้ว ที่ตามเดทกับคนนั้นทีคนนี้ที เหล่าพี่น้องต่างพากันเกี่ยงเถียงว่าตนต่างหาก...ที่ยูอิเดทด้วยแล้วมีความสุขอย่างที่สุด ดูเหมือนจะไม่ได้คำตอบใดๆ เพราะเธอง่วงนอนเต็มประดาแล้วผล็อยหลับไป


ไรโตะมีความคิดดีๆแว้บเข้ามา



คล้อยหลังยูอิตื่นขึ้นจากภวังค์นิทรา เธอลืมตาตื่นขึ้นมาบนเรือสำราญสุดหรูกลางทะเล ดูเหมือนว่าจะเผลอหลับยาวไปตลอดทั้งวัน เรย์จิเข้ามาอธิบายให้เธอฟังว่าได้เกิดอะไรขึ้น ก่อนที่อายาโตะจะเข้ามาแทรกคุยโวว่าเธออยู่กับเขาแล้วมีความสุขที่สุด พวกหนุ่มๆก็กรูขึ้นมาพร้อมกับแผนเดท เพื่อหยั่งเชิงดูว่ายูอิจะมีความสุขที่จะอยู่กับใครกันแน่


ยูอิตัดสินใจไม่ได้เลยตอบรวมๆว่า มีความสุขที่จะอยู่กับทุกคนเลย โชคดีที่พวกเขาต่างยอมเข้ารับและเข้าใจในคำตอบของเธอ 


ได้เวลาบาร์บีคิวแล้ว... อายาโตะบอกให้เรย์จิเป็นคนทำ เรย์จิไม่ค่อยพอใจที่อายาโตะชอบพูดเหมือนเขาเป็นแม่บ้าน แต่ก็ต้องจำทนยอมทำไป...


แม้แต่จะมีเรย์จิอยู่แล้ว...แต่ทุกคนล้วนก็มีหน้าที่ของตนเองต่างกันไป
บอกชูให้ตื่นขึ้นมา...เมื่อเนื้อได้ที่
อายาโตะกับสึบารุ...ตกปลาขึ้นมาดูดเลือดกิน
คานาโตะย่างมาชแมลโลว
ไรโตะเช็ดทำความสะอาดเครื่องเรือน
ทุกคนล้วนแต่วุ่นวายและง่วนอยู่กับกิจวัตรของตัวเอง ยูอิถามเรย์จิว่ามีอะไรให้เธอช่วยไหม?


เขาตอบเธอว่า...ไม่ต้องทำอะไรหรอก ยูอิพักผ่อนเสียเถอะ วันนี้เป็นวันของเธอโดยเฉพาะทั้งทีนี่นา



------------------------------------------------------------------


เป็นยังไงมั่งคะ? บางคนแอบฮา บางคนก็น่ารักน่าหยิกดีเนอะ (> <) อย่าลืมเม้นต์ๆกันด้วยน้า


แปลภาษาอังกฤษจากที่นี่ - [x]
ปลภาษาไทยโดย - ค่ายอาสาบ้านแวมไพร์
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #5 haruki chan (@96mon) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มีนาคม 2559 / 06:57
    ตกปลามาดูดเลือด= =?
    #5
    0
  2. #2 umaiyu (@Yui_Komori) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 06:31
    =.=ถ้าดูดาวกับคานาโตะคุงท้องฟ้าคงหวานมดขึ้นแน่(มีแต่ขนม)55
    #2
    0