ซีซั่น 2 [Fic EXO] น้องแบคขาย [chanbaek] (Mpreg)

ตอนที่ 7 : Chapter 7 : เด็กในท้องเป็นลูกของใคร?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,008
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 109 ครั้ง
    10 ต.ค. 60

Chapter 7 : เด็กในท้องเป็นลูกของใคร?

 

            ขายาวภายใต้กางเกงเนื้อดีก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วจนกระทั่งหยุดลงที่หน้าห้องฉุกเฉิน   ชานยอลยกข้อมือดูนาฬิกาก่อนจะมองเข้าไปในช่องกระจกมัวๆอย่างร้อนใจ

            “เอ่อ  บอส...บอสครับ”   เซฮุนส่งเสียงแผ่วเบา   เขามองผู้ชายผิวแทนที่นั่งอยู่ใกล้ๆก่อนจะสะกิดเรียกเจ้านายอีกครั้ง  “บอส!

            “มีอะไรเลขาโอ?”

            “คุณคิมจงอินครับ”

            ชายหนุ่มตัวสูงละสายตาจากกระจกมัวก่อนจะมองคนที่นั่งกอดอกขมวดคิ้วส่งมาให้   เขาก้มหัวเป็นเชิงทักทายซึ่งอีกคนก็ทำแบบเดียวกันกลับมาให้   “แบคฮยอนเข้าไปนานหรือยังครับ?”

            “สักพักนึงแล้ว...ว่าแต่คุณเป็นใครหรือครับ?”   ถ้าให้พูดตามตรงจงอินก็พอจะรู้ว่าคนตรงหน้ามีส่วนเกี่ยวข้องกับเด็กในความดูแลของเขายังไงตั้งแต่เห็นหน้า เลขาโอ แล้วล่ะ   แต่ในเมื่อทั้งตัวเขาเองและผู้ชายคนนี้ยังไม่รู้ความจริงที่แน่ชัด   นั่นหมายความว่าเขาย่อมมีสิทธิ์ที่จะถามคำถามนี้ออกไป

            “ผมปาร์ค ชานยอลครับ”

            “แล้วคุณเป็นอะไรกับเด็กในปกครองของผม?”   ชั่วครู่ที่จงอินสังเกตุเห็นแววตาวูบไหวเหมือนคนกำลังสับสนจากผู้ชายตรงหน้าก่อนที่มันจะกลับมาเป็นแววตานิ่งเรียบและหนักแน่นเช่นเดิม   ชายหนุ่มผิวแทนลุกขึ้นยืนเต็มความสูงพร้อมส่งรอยยิ้มที่คิดว่าน่าจะดูเป็นมิตรที่สุดให้คู่สนทนา   “ว่ายังไงครับ  คุณเป็นอะไรกับแบคฮยอน”

            “ผมเป็น...อาจจะเป็นพ่อของเด็กในท้องเขา”

            สิ้นเสียงของชานยอลประตูห้องฉุกเฉินก็ถูกเปิดออกพร้อมกับร่างคุณหมอหนุ่มที่ก้าวออกมา   คนเป็นหมอมองผู้ชายทั้งสามที่ทำท่าเหมือนจะถามแต่ก็เอาแต่อึกอักๆ  สุดท้ายเขาก็ระบายยิ้มออกมาพร้อมกับบอกข่าวดีออกมา  “ปลอดภัยทั้งแม่และเด็กครับ”

            “แล้วแบคฮยอนฟื้นหรือยังครับ”   จงอินเอ่ยถาม   เขาเป็นห่วงแบคฮยอนกับลูกจริงๆ  นี่ถ้าไม่เข้าไปหาเด็กคนนี้ที่บ้านก็คงไม่มีใครรู้ว่าเจ้าตัวตกบันได   ภาพแบคฮยอนนอนร้องไห้อยู่บนพื้นพร้อมคราบเลือดที่ไหลย้อยยังติดตาเขาอยู่เลย

            “ตอนนี้ยังไม่ฟื้นเพราะหมอให้ยาสลบไปครับ   อีกเดี๋ยวพยาบาลจะย้ายคนไข้ไปห้องพักถ้ายังไงเชิญญาติคนไข้มากับหมอด้วยนะครับ”

            “ฝากดูแบคฮยอนด้วย”   จงอินบอกก่อนจะเดินตามหมอไปกรอกพวกประวัติคนไข้   เขาไม่คิดจริงๆว่าผู้ชายที่ชื่อปาร์คชานยอลจะเป็นห่วงแบคฮยอนขนาดนี้   ทั้งๆที่พูดเองแท้ๆว่าอาจจะเป็นพ่อของเด็ก

            ผ่านไปสักพักเตียงคนไข้ที่มีร่างน้อยนอนอยู่ก็ถูกเข็นออกมา   ชานยอลให้แบคฮยอนพักห้องพิเศษที่ดีที่สุดก่อนจะไล่เลขาโอกลับไปทำงานที่บริษัทและให้กลับมารับเขาตอนหนึ่งทุ่ม

            หลังจากพยาบาลออกไปชานยอลก็ลากเก้าอี้มานั่งข้างเตียง   มือหนาถูกยกขึ้นลูบหน้าท้องนูนแผ่วเบาก่อนจะเลื่อนขึ้นมาเกลี่ยแก้มใสของคุณแม่ท้องอ่อน   แบคฮยอนดูมีน้ำมีนวลขึ้นเมื่อเทียบกับตอนที่เจอกันในโรงพยาบาลคราวนั้น   ริมฝีปากจิ้มลิ้มที่ชานยอลจำได้ว่ามันช่างหวานล้ำเผยอ-ออกเล็กน้อยเมื่อเจ้าตัวใช้มันในการหายใจถูกเบียดด้วยแก้มกลมๆนิ่มๆ  พอเห็นแล้วก็อดหมั่นขี้ยวไม่ได้

            “ทำไมเธอถึงเป็นเด็กที่น่ารักได้ขนาดนี้นะ”   เสียงทุ้มพึมพำแผ่วเบาพร้อมกับที่นิ้วโป้งและนิ้วชี้ถูกเจ้าของมันใช้คีบเนื้อนุ่มจนยืด   อ่า  น่ากัดจริงๆ

ก๊อก!!

            จงอินเคาะมือกับโต๊ะเตี้ยหน้าโซฟาเพื่อเรียกคนที่กำลังจับแก้มเด็กในปกครองของเขายืดไปมา   เพิ่งรู้ว่าคนหน้าเข้มๆแบบปาร์คชานยอลทำอะไรแบบนี้กับเขาเป็นด้วย   ร่างหนาใช้สะโพกพิงขอบเตียงคนไข้   ยกมือขึ้นกอดอกขณะมองคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้   “มั่นใจแค่ไหนว่าเด็กเป็นลูกของคุณ?”

            “ห้าสิบ-ห้าสิบ  วันนั้นผมไม่ได้ใส่ถุงยาง”

            “อ้อ  แล้วไม่คิดว่าแบคฮยอนจะท้องกับคนอื่นหรือไง   พวกเค้าอาจไม่ใช้ถุงเหมือนคุณก็ได้”

            “เรื่องนี้ผมก็คิดครับ   แต่ตอนนั้นที่เจอเด็กคนนี้ในโรงพยาบาลเขาทำท่าทางแปลกๆใส่ผม  ทำท่าเหมือนไม่อยากเจอ ไม่อยากคุย...ดูหลุกหลิกแปลกๆ”

            “ก็เลยสงสัยแล้วส่งคนมาตามดูแบคฮยอนใช่มั้ย”

            “ครับ”

            จงอินไหวไหล่   ดูท่าปาร์คชานยอลก็ไม่น่าจะใช่คนเลวร้ายอะไร   ถ้าเป็นพ่อเด็กจริงๆแบคฮยอนคงกินอยู่สบายกว่านี้

ก๊อกๆๆ

            เป็นคิม ฮยอนอาที่ก้าวเข้ามาในห้อง   เธอได้รับโทรศัพท์จากพี่ชายว่าแบคฮยอนตกบันไดต้องนอนโรงบาลก็เลยโยนงานให้บาร์เทนเดอร์ประจำผับเป็นคนเช็คของแทนแล้วรีบบึ่งรถมาที่นี่   หากแต่เมื่อมองเห็นบุคคลที่นอกเหนือจากพี่ชายและคนเจ็บลางสังหรณ์บางอย่างก็แล่นปรี้ดขึ้นมาทันที   หวังว่าคงจะไม่ใช่อย่างที่เธอคิดหรอกนะ...

            “สวัสดีค่ะคุณปาร์ค”   หญิงสาวพูดทักทายด้วยรอยยิ้มเหมือนกับทุกครั้งและชานยอลก็พนักหน้าเบาๆตอบกลับเหมือนเดิม   “พี่  แบคฮยอนเป็นไงมั่ง?”

            “ปลอดภัยทั้งแม่ทั้งลูก   แล้วนี่ไม่เฝ้าร้าน?”

            “ฝากเด็กๆดูแทนแล้ว เป็นห่วงแบคฮยอนเนี่ยถ้าเป็นอะไรไปนี่แย่เลย”   ฮยอนอาตอบพี่ชายก่อนจะหันไปพูดกับอีกคน  “แล้วคุณปาร์ค  เอ่อ..มาทำอะไรที่นี่เหรอคะ?”

            “เอาไว้รอแบคฮยอนตื่นแล้วค่อยคุยทีเดียวแล้วกัน”   จงอินตัดบท   เขาดึงน้องสาวให้มานั่งด้วยกันบนโซฟาเพื่อรอเวลาแบคฮยอนฟื้น

            ห้าโมงเย็นกับอีกสี่นาทีเป็นเวลาที่แบคฮยอนตื่นขึ้นมา   ร่างเล็กใช้มือขยี้ตา   สมองกำลังประมวลผลว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนที่มือเรียวสวยจะย้ายมาวางลงบนหน้าท้อง   “...ลูก”

            “เค้าปลอดภัย”

            แบคฮยอนหันมองเจ้าของเสียงทุ้มก่อนจะเบิกตากว้าง   ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงมาอยู่ที่นี่?

            “เป็นไงบ้าง”   จงอินนั่งมองสองคนนี้มานานแล้ว   แน่นอนว่าเขาเห็นปฏิกิริยาที่แบคฮยอนมีต่อปาร์คชานยอลหลังจากที่ฟื้นขึ้นมาและมันทำให้ข้อสันนิษฐานของผู้ชายคนนี้มีความน่าจะเป็นสูงขึ้น   คนผิวแทนหยิบแก้วน้ำส่งให้คนป่วยพร้อมกับลูบผมนุ่มๆนั่นแผ่วเบา

            ชานยอลยันตัวลุกขึ้นยืนพร้อมๆกับที่คิมฮยอนอาเดินมายืนข้างๆพี่ชาย   มันคงถึงเวลาที่เขาจะได้รู้คำตอบที่แน่ชัดจากปากเด็กคนนี้เสียที   ถ้าใช่นั่นหมายความว่าเขากำลังมีลูกคนที่สอง   แต่ถ้าไม่ใช่ชานยอลก็จะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วไม่มายุ่งเกี่ยวกับแบคฮยอนอีก

            ร่างเล็กมองคนที่ยืนล้อมเตียงอยู่ด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย   ทั้งโล่งใจที่ลูกปลอดภัย  ทั้งกังวลเรื่องที่คุณปาร์คอยู่ที่นี่   และอีกอย่างคือเขากลัว  ก็ไม่รู้เหมือนกันว่ากลัวอะไรแต่แบคฮยอนกำลังกลัว...

            ตอนนี้น้องอายุสี่เดินกว่าๆแล้ว   แบคฮยอนดีใจที่อาการแพ้ท้องของเขาหายไป   แต่เมื่อเที่ยงตอนที่กำลังเดินลงบันไดอยู่ๆก็วูบ   พอรู้ตัวอีกทีก็มานอนอยู่ที่พื้นแล้วแถมยังได้กลิ่นเลือดแล้วก็จุกท้องมากๆอีกด้วย   โชคดีจริงๆที่ลูกไม่ทิ้งเขาไป

            แบคฮยอนกัดริมฝีปากตัวเองเมื่อทำตัวไม่ถูก   ทั้งเฮียทั้งเจ๊มองเขาแต่ก็ไม่พูดอะไร  ความจริงก็เดาได้ไม่ยากว่าปาร์คชานยอลน่าจะรู้อะไรมาแน่   เพียงแต่เขาเองก็ไม่แน่ใจว่าจะใช่เรื่องลูกจริงๆหรือเปล่าแล้วถ้าหากเป็นเรื่องลูก...ถ้าผู้ชายคนนี้รู้ว่าลูกในท้องแบคฮยอนเป็นลูกของเค้าจะเกิดอะไรขึ้น?   เขาไม่อยากให้ตัวเองกับลูกไปทำครอบครัวใครแตกแยก...

            “บยอน แบคฮยอน”   ชานยอลเอ่ยเรียกคนบนเตียง   เด็กคนนี้ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมาแถมยังเอาแต่บีบมือของตัวเองอีก   “ฉันมีเรื่องจะถามเธอ”

            “...”

            ร่างสูงมองคนที่ยืนอยู่อีกฝั่งของเตียงทั้งสอง   คิมฮยอนอาที่รู้จักเขาและรู้ว่าเขามีภรรยาแล้วมีสีหน้ากังวลอย่างปิดไม่มิดต่างจากคิมจงอินที่ทำเพียงแค่ไหวไหล่มาให้   ชานยอลก้มหน้ามองร่างน้อยก่อนจะถือวิสาสะจับปลายคางมนให้คนบนเตียงเงยหน้าขึ้นมา

            “เด็กในท้องเป็นลูกของใคร?”

            “!!!”   แบคฮยอนลมหายใจสะดุด   เขาสบตากับคนอายุมากกว่าก่อนจะหลุบตาลงต่ำ   ถ้าแบคฮยอนตอบว่าไม่ใช่ก็เหมือนกับพรากลูกพรากพ่อ   แต่ถ้าเขาพูดความจริงครอบครัวของคุณปาร์คจะเป็นยังไง   แม่หนูน้อยแก้มยุ้ยคนนั้นจะเสียใจมากแค่ไหน?

            “ฉันรู้ว่าเธอกำลังกลัว..แบคฮยอน   แต่ช่วยตอบมาตามความจริงได้ไหม?   ฉันสัญญาว่าจะไม่มีอะไรเลวร้ายเกิดขึ้นแน่นอน”

            “ผม...คุณรู้ได้ยังไง?”

            ชานยอลยิ้มบางๆ   ปล่อยมือจากปลายคางของอีกคน   ถึงแม้จะไม่ได้คำตอบที่ต้องการแต่อย่างน้อยเด็กคนนี้ก็ยอมมองหน้าเขา

            “เดาเอาน่ะ   เธอทำท่าทางแปลกๆตอนที่เจอฉัน”   ชานยอลไม่ได้บอกว่าส่งคนตามดูแบคฮยอนเพราะถึงจะให้ตามมานานแค่ไหนก็ไม่ได้รู้อะไรไปมากกว่ากิจวัฒประจำวันของเจ้าตัวเลย   “แบคฮยอน  เธอช่วยตอบฉันหน่อยได้ไหมว่าเด็กใช่ลูกของฉันหรือเปล่า”

            “...ครับ  เขาเป็นลูกของคุณ”   แบคฮยอนพูดเสียงเบา   เขาได้ยินเสียงเจ๊ฮยอนอาพูดว่า ให้มันได้อย่างนี้สิก่อนจะลากเฮียออกไปจากห้อง   ถ้าให้เดาเจ๊คงไปคุยกับเฮียเรื่องเขานี่แหละ

            “แล้วทำไมไม่บอกฉันตั้งแต่แรก?”

            “ถ้าผมบอกคุณจะเชื่อผมเหรอ?   อย่าลืมว่าเราเจอกันได้ยังไง   อีกอย่างถ้าผมบอกว่าท้องกับคุณมันก็เหมือนกับผมใช้ลูกจับผู้ชายป่ะ?”

            ร่างสูงขมวดคิ้ว   ใช่   ที่เด็กคนนี้พูดมามันถูกทั้งหมด   และถึงแม้ชานยอลจะไม่คิดแบบนั้นแต่คนอื่นๆต้องคิดแน่นอน   “ฉันจะรับผิดชอบเอง”

            “...”

            “ย้ายไปอยู่กับฉัน  ที่นั่นมีคนดูแลเธอ   จะได้ไม่เกิดเรื่องแบบวันนี้อีก”

            “ผมไม่ไป”   แบคฮยอนพูดเสียงดัง

            “ทำไม?   เธอท้องอยู่นะ  ไม่ห่วงตัวเองก็ห่วงลูกบ้าง”

            “แล้วลูกสาวคุณล่ะ?   ไหนจะเมียคุณอีก   แค่นี้ผมก็รู้สึกผิดกับพวกเขาจะแย่แล้ว   ถ้าคุณอยากรับผิดชอบก็ไว้รอตอนคลอดก็ได้เพราะตอนนั้นมันต้องใช้เงินเยอะ”   แบคฮยอนไม่ได้อยากเรียกร้องความรับผิดชอบอะไรทั้งนั้น   แต่ถ้าหากว่าผู้ชายคนนี้ช่วยจ่ายค่าคลอดให้ก็จะดีไม่น้อย   เขาจะได้เอาเงินตรงส่วนนั้นไปใช้ทำอย่างอื่นได้

            “เรื่องเงินผมจะเป็นคนรับผิดชอบทั้งหมด   และผมขอยืนยันคำเดิมว่าให้คุณย้ายไปอยู่กับผม--ผมเป็นห่วง..ลูก”

            “แล้วจะให้ผมไปอยู่ในฐานะอะไร?  แม่ของลูก?  เมียน้อย?   อยู่แบบหลบๆซ่อนๆผมไม่เอาด้วยหรอกนะ”

            ชานยอลไม่รู้จะตอบว่าอย่างไร   เขาแค่อยากให้แบคฮยอนไปอยู่ที่บ้าน   อยากให้อยู่ในความดูแลของเขา   อย่างน้อยที่นั่นก็มีแม่บ้านอยู่ถ้าเกิดแบคฮยอนแพ้ท้องหนักก็มีคนดูแล

            “ผมรู้ว่าคุณอยากรับผิดชอบเด็กในท้อง   แต่อย่าลืมว่าคุณมีลูกสาวกับภรรยาอยู่แล้ว   ผมขอบอกเอาไว้ตรงนี้เลยว่าขอบคุณมากที่ช่วยเหลือเรื่องเงินเพราะผมก็อยากให้ลูกโตมาแบบไม่ลำบาก   อยากให้กินของดีๆ  เรียนโรงเรียนดีๆ ซึ่งผมคงไม่มีปัญญาหาเงินได้มากขนาดนั้น”

            “...”

            “แต่ถ้าจะให้ผมไปอยู่กับคุณผมขอปฏิเสธ   ผมไม่อยากให้เกิดปัญหาไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็แล้วแต่”

            ชานยอลยอมรับว่าเขาอึ้งกับความคิดของแบคฮยอนไม่น้อย   ในขณะที่เขาเอาแต่คิดว่า เป็นพ่อเด็กก็ต้องรับผิดชอบสิแบคฮยอนกลับคิดไปไกลกว่านั้น   เด็กคนนี้ไม่ได้นึกถึงแค่ตัวเองกับลูกแต่ยังนึกไปถึงความรู้สึกของจูฮยอนกับยัยหนูด้วย   แล้วถ้าหากชานยอลพาแบคฮยอนเข้าบ้านปัญหาต่างๆก็จะตามมาอีกหลายเรื่องจริงๆนั่นแหละ

            “งั้นฉันจะส่งคนมาดูแลเธอ”

            แบคฮยอนคิดว่าถ้ามีคนมาอยู่ด้วยก็ดีเหมือนกัน   เผื่อเขาเกิดวูบหรือเป็นลมขึ้นมาจะได้มีคนเห็น   เฮียกับเจ๊ก็ใช่ว่าจะมาหาได้ตลอด   เพื่อนๆที่ทำงานในผับก็นานๆมาที   ถ้ามีคนมาอยู่ที่บ้านจะได้มีเพื่อนคุย   แต่อีกใจนึงเขาก็ไม่อยากเรียกร้องอะไร   เขาไม่อยากรบกวนพ่อของลูกเพราะกลัวจะถูกหาว่าเรียกร้องนู่นนี่นั่นซึ่งมันทำให้เขาไม่สบายใจ

            “คิดมากอีกแล้วใช่ไหม?  เอาเป็นว่าฉันต้องการให้เธอกับลูกปลอดภัยเพราะงั้นอย่าปฏิเสธเลย”

            สุดท้ายแบคฮยอนก็พยักหน้า   ชานยอลไม่ได้พูดอะไรต่อ   ตอนนี้นาฬิกาข้อมือบอกเวลาหกโมงตรง   เขามีเวลาอีกหนึ่งชั่วโมงกว่าเลขาโอจะมารับ   ร่างสูงเดินไปนั่งบนโซฟาปล่อยให้เด็กน้อยนอนพักผ่อน

            พอเห็นภาพคุณแม่ท้องอ่อนกำลังนอนหันหลังมาทางเขาในใจก็นึกไปถึงครั้งแรกที่เจอกัน   บยอนแบคฮยอนดูโดดเด่นกว่าคนอื่นๆทั้งที่ก็อยู่ในผับทึบแสงเหมือนกัน   ตอนนั้นชานยอลไม่ลังเลเลยที่จะเรียกใช้บริการจากแบคฮยอนและเขาก็ไม่ผิดหวังจริงๆ   เด็กคนนี้ทั้งน่ารัก เซ็กซี่และเร่าร้อน   เขายังจำได้อยู่เลยที่ตัวเองคิดว่าเจอกันคราวหน้าจะเอาให้ฟ้าเหลือง

            แต่พอเจอจริงๆเด็กคนนี้ดันกลายเป็นคนท้องไปซะได้   แถมยังท้องลูกของเขาอีกต่างหาก   บางทีถ้าแบคฮยอนคลอดเสร็จเขาอาจจะซื้อเด็กคนนี้มาอยู่ด้วยกันเลยก็ได้...

 

จบตอน

#น้องแบคขาย

หายไปนานเลยแถมยังมาลงแบบสั้นๆด้วย   ว่าจะแต่งให้เสร็จแล้วลงตั้งแต่เมื่อวันก่อนนู่นแต่พอเจอข่าวลู่หานเข้าไปสมงสมองเออเร่อหมด   นั่งร้องไห้นานมาก    จะบอกว่าตอนนี้ใช้เวลาแต่งนานมาก    ยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะคะ

ขอคอมเม้นท์เป็นกำลังใจหน่อยนะ   ไม่เล่นแท็กไม่เป็นไรแต่ช่วยเม้นท์หน่อยเถอะ  พรีสสสสส

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 109 ครั้ง

857 ความคิดเห็น

  1. #834 @_@ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 19:10

    เนี่ยดูสิ น้อนน่ารักขนาดไหน 

    ไม่ได้เรียกร้อง แถมคิดถึงจิตใจคนอื่นด้วยอ่ะ

    อยากกอดน้อนแรงๆจูบหัวหนักๆ

    #834
    0
  2. #824 JaedoThebest (@TTHHMB) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 04:27
    เนี่ยยยน้น่ารัก
    #824
    0
  3. #811 tinkerbell.n12 (@tinkerbell12nook) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 21:34
    ถ้าเอาแบคเข้าบ้านจริงๆ
    ที่นั่นแหละ อันตรายสุดๆแล้ว
    #811
    0
  4. #766 honey_lovejung (@honey_lovejung) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 01:26
    คิดในเเง่ของป้าเบ นางน่าสงสารนะ ถ้าตัดเรื่องลูกออกไปนี่โคตรน่าสงสารอ่ะ มีสามีก็ไม่รัก ไม่สนใจ เเถมยังไปมีอะไรกับคนอื่นจนท้องอีก เห้ออออ
    #766
    0
  5. #560 KyuMin_Pumpkin (@minpumpkin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 08:35
    ฮั่นนะ~~ พ่อแม่เค้าอยู่ด้วยกันแล้วจ้าาาาา เชียร์ให้คุณพี่ชานเลิกกับเมียเร็วๆ แล้วก็เชียร์ให้ลูกสาวพี่ชานรักพี่แบคฮยอนเป็นแม่ด้วย
    #560
    0
  6. วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 15:22
    น้องเเบคสู้ๆ
    #509
    0
  7. #480 somruethai1307 (@somruethai1307) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 11:22
    ดีมากหนูแบคคิดการณ์ไกล
    #480
    0
  8. #381 CornettoX (@litter_lba17) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 15:59
    ซื้อแบบ สินสอดงี้ปะพี่ชาน555
    #381
    0
  9. #380 CornettoX (@litter_lba17) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 15:58
    ซื้อแบบ สินสอดงี้ปะพี่ชาน555
    #380
    0
  10. #371 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2560 / 19:29
    เมียหลวงนี่น่ากลัวค่ะะ
    #371
    0
  11. #273 BN0412 (@baeksoo0412) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2560 / 16:39
    สงสารแบคเบาๆแต่แบบนี้ก็ดีกว่า
    #273
    0
  12. #254 ppploycb (@ppployployju) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 23:02
    รู้แล้ว!!! ตาพี่จะหย่าไหมอะ
    #254
    0
  13. #173 priew_inlove (@priew_inlove) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 02:43
    น่าสนนะ 55555 แต่แบบเหมือนกำลังน้อยใจเลย
    #173
    0
  14. #121 prinntt (@prinntt) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 04:40
    ชิปฮุนฮานด้วยมั้ยคะ เราชิปนะ ฮุนฮาน ไชโยๆๆๆๆๆๆๆ
    คู่อวตาลค่ะ55555 คือจะอยู่ ทัมมะ55555
    #121
    0
  15. #120 prinntt (@prinntt) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 04:40
    ชิปฮุนฮานด้วยมั้ยคะ เราชิปนะ ฮุนฮาน ไชโยๆๆๆๆๆๆๆ
    คู่อวตาลค่ะ55555 คือจะอยู่ ทัมมะ55555
    #120
    0
  16. #73 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 23:49
    ฮอลลลล สงสารแบคจัง
    #73
    0
  17. #46 nadgy (@nadgy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 02:43
    สู้ๆค่าาา
    #46
    0
  18. #45 tantoy61 (@tantoy61) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 17:59
    สู้ๆค่ะไรท์ มาต่อด้วยยนะคะ ชอบมากกกกกกกกกกก
    #45
    0
  19. #43 HMKY_ELF (@muk2727) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 03:18
    แต่งดีมากเลยค่ะ อินมากๆๆ เอาใจช่วยแบค
    #43
    0
  20. #41 qzmybear (@qzmybear) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 00:38
    ชานต้องขยันมาหาแบคแน่ๆเลย แล้วเมียก็จะสงสัยเพราะดูรักชานมากกกกกกกกกก /สู้ๆนะคะ รออ่านอยู่น้าา
    #41
    0
  21. #39 lookaoom (@lookaoom) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 22:05
    ใครเห็นข่าวนั้นก้ช็อคทุกคนขนาดไม่ใช่ติ่งยังช็อคเลย เราต้องทำใจยอมรับนาง
    *รอไรท์มาต่อน้าาาาา*หนุกๆ
    #39
    0