ซีซั่น 2 [Fic EXO] น้องแบคขาย [chanbaek] (Mpreg)

ตอนที่ 20 : Chapter 19 : แล้วมันจะดีขึ้นเอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,782
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 79 ครั้ง
    16 พ.ย. 60

Chapter 19 : แล้วมันจะดีขึ้นเอง

 

 

            ผ่านไปเป็นเดือนแล้วกับเหตุการณ์ที่ทำให้ความสัมพันธ์ของเขากับแบคฮยอนย่ำแย่   ชานยอลคิดว่าเวลาอาจทำให้อะไรๆดีขึ้น   แต่เปล่าเลย  

ที่ผ่านมาชานยอลทำตัวดีขึ้น   เขาไม่วอกแวกกับผู้หญิงคนไหน   กลับบ้านตรงเวลา   ทำหน้าที่หัวหน้าครอบครัวที่ดี   แต่เด็กน้อยที่ตอนนี้แก้มยุ้ยจนน่าบีบก็ทำเหมือนเขาเป็นเพียงเจ้านายเท่านั้น   ยอมรับว่าแบคฮยอนทำหน้าที่แม่ของลูกและพี่เลี้ยงเด็กได้ดีคุ้มค่าจ้าง   แต่ชานยอลอยากได้มากกว่านี้   เขาอยากได้คนรักที่ชื่อบยอนแบคฮยอน

“บอสครับ”

“อือ”

“บอสอยากลาหยุดไหมครับ?”

“..?”   คำถามแปลกๆจากเลขาคนสนิททำให้ชานยอลเลิกคิ้วขึ้นด้วยความไม่เข้าใจ   เขาเป็นประธานบริษัทนะ  ลาหยุดได้ด้วยเหรอ?

“บอสดูไม่มีสมาธิกับงานเลยครับ”

“คุณคิดอย่างนั้นเหรอ?”

“ผมไม่ได้คิดครับ   ผมเห็น”   โอเซฮุนอยากจะเอาภาพจากกล้องวงจรปิดของหนึ่งเดือนที่ผ่านมาให้เจ้านายดูเหลือเกิน   ไม่ใช่แค่ไม่มีสมาธินะ   บางครั้งถึงขั้นนั่งขมวดคิ้ว   หักปากกา  กวาดของบนโต๊ะลงพื้นเลยก็มี   อ้อ ลืมบอก  บอสสั่งเปลี่ยนโต๊ะทำงานใหม่แล้วเอาตัวเก่าที่เคยให้ทำอะไรต่อมิอะไรไปเผาทิ้งด้วย   บางทีเซฮุนก็คิดนะว่าบอสควรเอาตัวเองไปนอนพัก

“ผมลาได้ด้วยหรือไง?”

“บอสคือท่านประธานนะครับ   ลาหยุดสักเดือนไม่มีใครว่าหรอก”

“แล้วใครจะมาทำงานแทนผม?”

“ก็อดีตท่านประธานไงครับ”

“...พ่อเนี่ยนะ?”

“ครับ”

 

ชานยอลทิ้งตัวพิงพนักโซฟาด้วยความเบื่อหน่าย   หลังจากโทรทางไกลไปคุยกับพ่อแล้วชานยอลก็ได้ลาหยุดงานจริงๆ   พ่อบอกว่าจะบินมาเกาหลีพร้อมกับแม่   จะมาหาหลานสาวกับหลานชาย   และจะถือโอกาสนี้เปิดทางให้ชานยอลง้อแม่ของลูกคนเล็ก

ชานยอลไม่แปลกใจเลยที่พ่อกับแม่รู้ถึงความเป็นไปของความสัมพันธ์ระหว่างเขากับแบคฮยอน   แต่ที่เขาแปลกใจคือทำไมแม่ถึงอยากให้เขาง้อแบคฮยอน   แถมก่อนวางสายยังบอกว่าถึงเกาหลีเมื่อไหร่ล่ะน่าดู

ตอนนี้เป็นเวลาสามทุ่มนิดๆ   ชานยอลเพิ่งส่งลูกสาวเข้านอน   และนอนนี้เขาไม่รู้ว่าจะทำอะไรต่อดี   ไปหาแบคฮยอนแล้วอ้างว่าจะเล่นกับชานฮยอนดีไหมนะ?   พอคิดได้แบบนั้นขายาวก็ก้าวไปตามทิศทางของเป้าหมายทันที

มือหนาค่อยๆเปิดประตูเข้าไปเบาๆ   แบคฮยอนเหลือบมองคนตัวสูงพร้อมตบตูดลูกชายที่กำลังดูดนมจ๊วบๆไปด้วย   ไม่ใช่ไม่รู้ว่าอีกคนกำลังพยายามทำอะไร   สิ่งที่คุณชานยอลทำมาตลอดเขารับรู้   เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่พร้อมจะเปิดใจก็เท่านั้น

แบคฮยอนกำลังจะรักแต่ก็ต้องหยุดคิดเรื่องนั้นไปเพราะความไม่ไว้ใจที่เขามีต่อคุณชานยอล   เคยได้ยินมาว่าคนเราห้ามความรู้สึกของตัวเองไม่ได้   แบคฮยอนก็เช่นกัน   ทุกวันนี้เขายังคงรู้สึกดีกับผู้ชายคนนี้อยู่...แต่ก็กลัวที่จะรัก

มันเป็นวังวนที่น่าสับสน   แต่ก็ยากที่จะหลีกเลี่ยง   ใจจะรัก   แต่สมองสั่งว่าห้ามรักเด็ดขาดถ้าไม่อยากเจ็บปวด

“หลับแล้วเหรอ?  พี่ว่าจะมาเล่นด้วยสักหน่อย”

“ได้เวลานอนแล้วนี่ครับ”

“อืม  พี่ลืมไปว่านี่มันได้เวลานอนของชานฮยอนแล้ว”   ชานยอลนั่งลงบนขอบเตียง   ฮีทเตอร์ยังคงทำงานของมันต่อไป   อากาศในห้องอุ่นมากแต่ข้างนอกนั่นที่เขามองผ่านกระจกระเบียงออกไป...ลมแรงเป็นบ้า   “อึดอัดหรือเปล่า?”   เสียงทุ้มเอ่ยถาม

“หมายถึงอะไรครับ?”

“อยู่กับพี่อึดอัดหรือเปล่า?”

“...ไม่รู้สิครับ”

“...”

ความเงียบทำงานได้ดีในสถานการณ์แบบนี้   ชานยอลมองใบของต้นอะไรสักอย่างในสวนที่ลู่ไปตามลมผ่านกระจกบานเดิม   เขาผ่อนลมหายใจเบาๆพยามไม่ให้มันเป็นการถอนหายใจและเขาทำมันไม่สำเร็จ   ชานยอลถอนหายใจอีกครั้งด้วยความเบื่อหน่าย

อีกสองวันจะถึงคืนคริสมาสต์อีฟ   ปกติเขาจะฉลองกับยัยหนูและจูฮยอนรวมถึงจัดงานเลี้ยงเล็กๆให้คนในบ้านได้ร่วมสังสรรค์   แต่ปีนี้คุณและคุณนายปาร์คจะกลับมาเกาหลีและชานยอลคิดว่าปีนี้งานเลี้ยงคงครึกครื้นขึ้นเยอะ

ปาร์คชานยอลไม่ใช่เด็กดี   อาจจะเคยเป็น   แต่พอโตขึ้นก็ไม่ได้เป็นแล้ว...   ชานยอลเคยคิดว่าซานตาครอสมีจริงจนถึงตอนสิบขวบที่เขาจับได้ว่าของขวัญในถุงเท้าเป็นของที่แม่กับพ่อใส่ไว้ให้   ตั้งแต่วันนั้นชานยอลก็เติบโตขึ้นเรื่อยๆ

จนถึงวันนี้   วันที่เขาอยากขอพรกับซานตาครอสสักครั้ง   ถึงแม้ชานยอลจะนิสัยไม่ดีและไม่ใช่เด็ก   แต่เขาอยากขอ   เขาอยากขอให้คนที่เขารักมีความสุขตลอดเวลา   นั่นรวมถึงคนเหล่านั้นต้องมีความสุขตอนอยู่กับเขาด้วย

ปาร์ค ชานยอล  ขอพรกับซานตาครอสในใจ   เขาขอให้แบคฮยอนมีความสุขเมื่ออยู่กับเขาเหมือนที่มีความสุขตอนที่เด็กคนนี้อยู่กับคนที่เค้ารัก

“หึ”   นี่เขากำลังคิดอะไรเนี่ย?   ชานยอลกลายเป็นคนเพ้อเจ้อแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหรกันนะ?

“คุณไม่ไปนอนเหรอครับ?”

“...ไปเที่ยวกัน  นะครับ”

 

#น้องแบคขาย

 

แบคฮยอนถูกจับยัดใส่โค้ทตัวใหญ่   ในมือมีช็อกโกแล็ตอุ่นๆหนึ่งแก้ว   บอกตรงๆว่าเขางงกับความปุบปับของคุณชานยอลมาก   นึกจะชวนมาเที่ยวก็ชวน   แถมยังพามาฮงแดด้วยนะ

“ไปซื้อเสื้อคู่กัน”   ชานยอลเอ่ยปากชวนคนตัวเล็กข้างๆ   เขาไม่รู้ว่าวัยรุ่นสมัยนี้เวลามาเดทต้องทำอะไรบ้าง   แต่ชานยอลอยากซื้อเสื้อกันหนาวคู่กับแบคฮยอน   เวลาไปเที่ยวจะได้ใส่เสื้อเหมือนกันเป็นไอเท็มคู่

“นึกยังไงชวนซื้อเสื้อคู่เนี่ย”   แบคฮยอนหัวเราะด้วยความแปลกใจ   เขาเดินตามแรงจูงจนมาหยุดยืนอยู่ในร้านเสื้อผ้าวัยรุ่นร้านใหญ่   ระหว่างที่คนพามาเอาแต่หยิบเสื้อตัวนู้นวางตัวนี้แบคฮยอนก็กวาดตามองไปทั่วๆร้าน   มันนานมากแล้วที่เขาไม่ได้มาที่นี่   แบคฮยอนจำได้ว่าครั้งล่าสุดที่มาคือตอนก่อนจะออกจากโรงเรียน

“อยากได้สีไหน?”   คนตัวสูงชูเสื้อสองตัวในมือให้แบคฮยอนดู   “สีน้ำเงินหรือสีขาว”

“แล้วแต่คุณสิครับ”

“งั้นเอาสีขาว”   ชานยอลพูดเองเออเองก่อนจะหันไปบอกไซซ์เสื้อกับพนักงาน

 

เวลาเที่ยงคืนที่หนาวเหน็บ   แบคฮยอนก้มมองมือของตัวเองที่หายเข้าไปในกระเป๋าฮู้ทตัวใหญ่ของคนข้างๆ   สองขาก้าวเดินไปข้างหน้าพร้อมกับพ่นลมหายใจจนเกิดไอสีขาว

ชานยอลพาแบคฮยอนเดินเลี่ยงมาตามทางที่ไม่ค่อยมีคน   เขายังไม่อยากกลับบ้านตอนนี้   อีกอย่างชานฮยอนก็มีคนคอยดูอยู่แล้ว   ถ้าพ่อจะง้อแม่ต่อที่นี่คงไม่เป็นไร

“แบคฮยอน”

“ครับ”

“ขออะไรอย่างนึงได้ไหม?”

“...”   แบคฮยอนเลิกคิ้วมองใบหน้าด้านข้างของคนโตกว่า   เขาเห็นคุณชานยอลขมวดคิ้วเป็นปมและเม้มปากก่อนจะหันมาสบตากัน

“ได้ไหมครับ?”

“...ลองบอกมาสิครับ”

ในตอนที่เราหยุดยืนเพื่อมองหน้ากัน   ชานยอลโน้มตัวลงจนใบหน้าเสมอกับคนตัวเล็กกว่า   เขาหลุบตาลงมองริมฝีปากเล็กๆแทนการมองดวงตากลมๆหางตาตกของคนตรงหน้าเพื่อลดอาการประหม่า

“เรียกพี่เหมือนเมื่อก่อนได้ไหมครับ”

“...”

“...”

“นั่นสินะครับ...ถ้าเรียกคุณลูกคงมองว่าเราห่างเหินกัน”   แบคฮยอนพูด  อันที่จริงเขาก็คิดเรื่องนี้อยู่เหมือนกันเพียงแต่จะให้กลับไปเรียกแบบสนิทสนมเหมือนเมื่อก่อนมันก็ออกจะแปลกๆอยู่   ในหัวเขาแยกความคิดออกเป็นสองฝั่ง   ฝั่งขวาบอกว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกันจะเรียกพี่เรียกหนูได้ยังไง   ส่วนฝั้งซ้ายก็บอกว่าถึงยังไงเราก็ยังเป็นพ่อและแม่ของลูก   ซึ่งแบคฮยอนก็เอนเอียงมาทางซ้ายมากกว่าครึ่งแล้ว

ถึงเราไม่ได้เป็นอะไรกันแต่อย่างน้อยการเรียกแบบสนิทสนมก็จะทำให้ชานฮยอนรู้สึกถึงคำว่าครอบครัวได้ดีกว่า

“งั้นผมเรียกพี่ว่าพี่ก็ได้ครับ”

“...จริงเหรอ?  จริงนะแบคฮยอน”

“ก็จริงน่ะสิครับ”

“ฮ่าๆๆ  อยากได้ไรป่ะเดี๋ยวซื้อให้”   ชานยอลจับมือแบคฮยอนในกระเป๋าเสื้อของเขาก่อนจะเริ่มออกเดินอีกครั้ง

“อย่าเบียดได้ไหม?”

“ก็คนมันเยอะเนี่ย   ไปดูร้านนู้นกันครับ”

แบคฮยอนแอบเบ้ปากให้กับความลั้นลาเกินเหตุของคุณพ่อลูกสอง   หลังจากที่เดินกลับมาบริเวณที่มีร้านค้าผู้คนก็เริ่มเยอะขึ้นจนเบียดเสียดกันไปหมด   นี่มันก็เลยวันใหม่มาสักพักนึงแล้วแต่คนก็ยังเยอะอยู่เลย

“ไปหาอะไรกินกันไหมครับ”

“เอาสิ   หนูหิวเหรอ?”

“เมื่อยครับ   หนาวด้วย”

“งั้นกินโอเด้งกัน   ซื้อแล้วไปกินที่รถ”   ชานยอลให้แบคฮยอนเป็นคนเลือกส่วนตัวเองก็ยืนดูและรอจ่ายเงิน   มันก็นานมากแล้วที่เขาไม่ได้กินโอเด้ง   อ่า  ชานยอลนึกถึงลูกชิ้นปลาในน้ำซุปหอมๆหวานๆจัง

“คุณ...พี่ชานยอลครับ   เอาอันนี้ไหม?”   แบคฮยอนชี้ลูกชิ้นปลาแท่งยาวๆให้ชานยอลดู   พอเห็นอีกคนพยักหน้าก็หยิบส่งให้แม่ค้า   รอไม่นานโอเด้งร้อนๆหอมๆก็มาอยู่ในมือ

“อร่อยไหม?”

“ครับ  อ่ะลอง”   คนตัวเล็กยื่นถ้วยไปข้างหน้า   ตอนนี้เขานั่งอยู่บนเบาะรถโดยที่พี่ชานยอลยืนท้าวแขนไว้กับประตูแล้วยื่นหน้าเข้ามาหา   สุดท้ายแบคฮยอนก็ต้องเป็นคนป้อนเค้าอยู่ดี

ชานยอลไม่รู้ว่าระหว่างเรามันดีขึ้นหรือว่ายังเหมือนเดิม   เขารู้แค่ว่าตอนนี้ตัวเองมีความสุข   ถึงแม้ว่ามันจะเป็นสุขที่สุขไม่สุดแต่มันก็คือความสุขอยู่ดี   ถ้าเลือกได้ชานยอลอยากให้แบคฮยอนโกรธเค้าหนักๆด่าว่าทุบตีให้พอใจแล้วก็กลับไปเป็นเหมือนเดิม   แต่เขาเลือกไม่ได้   ชานยอลไม่สามารถบังคับให้แบคฮยอนโกรธในแบบที่เขาอยากให้โกรธ

แบคฮยอนอาจจะโกรธหรือบางทีก็เจ็บปวดกับการกระทำที่ผ่านมาของเขาจนเกิดความกลัว   เด็กคนนี้ปิดกั้นความรักแต่ก็ยังใช้ชีวิตได้เหมือนปกติ   ไม่ได้อ่อนแอลง   ไม่ได้อกหัก   แต่ก็ไม่อยากพบเจอกับความรัก   นี่แหละคือสิ่งที่แบคฮยอนเป็น

ชานยอลต้องพยายามให้มากกว่านี้   เขาต้องทำให้แบคฮยอนเชื่อในตัวเขาและเลิกกลัวที่จะไว้ใจ   มันดูเป็นเรื่องง่าย   แต่ความจริงแล้วมันยากมาก

“โกรธหรือเปล่า?”

“ครับ?”   แบคฮยอนเลิกคิ้วขึ้นทั้งๆที่ยังเคี้ยวลูกชิ้นอยู่เต็มปาก

“เรื่องนั้นน่ะ   หนูโกรธพี่หรือเปล่าครับ?”

คนตัวเล็กส่ายหน้าเบาๆเมื่อรู้ว่าเรื่องนั้นที่พี่ชานยอลพูดคือเรื่องไหน   เขากลืนลูกชิ้นก่อนจะพูดต่อ   “ทำไมถึงคิดว่าผมโกรธล่ะครับ?”

“ก็ถ้าเป็นพี่..ก็คงโกรธเหมือนกันน่ะ”

“ผมคิดว่าตัวเองไม่มีสิทธิ์โกรธพี่เพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกัน   พี่จะไปมีอะไรกับใครมันก็เป็นเรื่องส่วนตัวของพี่”

“แบคฮ--

“ผมแค่ผิดหวังน่ะครับ   ไม่รู้สิ...ผมไม่คิดว่าพี่จะไปมีคนอื่นอีก  ก็เท่านั้น”

“ไม่มีแล้ว  ไม่ทำแบบนั้นแล้วพี่สัญญา”

“พี่รู้ไหมว่าที่ผ่านมาผมคิดอะไร?  ผมรออะไร?”

“...”

“ผมรอคำอธิบายจากปากพี่พร้อมๆกับที่คิดว่าผมไม่มีสิทธ์ที่จะได้รับคำอธิบาย”

“แบคฮยอนพี่ขอโทษ”   ชานยอลคุกเข่าลงบนพื้นและกอดเอวเล็กแน่น

“ทั้งๆที่ผมคิดว่านั้นเป็นเรื่องส่วนตัวของพี่  แต่ผมก็รอให้พี่พูดอะไรออกมาบ้าง   พูดอะไรก็ได้ที่ทำให้ผมกล้าที่จะรัก...แต่ก็ไม่มีเลย”   พอได้พูดแบคฮยอนก็ละบายออกมาจนหมด   เขาหลับตาและปล่อยให้ความอบอุ่นจากคนโตกว่ากลืนกินความเข้มแข็ง

“พี่ไม่มีข้อแก้ตัวอะไรทั้งนั้นเพราะพี่ทำตัวแย่จริงๆ   ขอโทษนะครับ   สาบานว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีก”   วงแขนแกร่งกระชับแน่นขึ้น   เขาเงยหน้ามองคนที่นั่งอยู่ในรถพอเห็นอีกคนหลับตาและเม้มปากแน่นชานยอลก็ยิ่งกลัว

แบคฮยอนควรจะทำยังไงกับคำอธิบายสั้นๆแต่ได้ใจความนี้ดี?   ถ้าเกิดวันข้างหน้าเค้าเผลอใจกับผู้หญิงสวยๆหุ่นดีๆเหมือนคราวก่อนล่ะ   แบคฮยอนไม่ยิ่งแย่กว่านี้เหรอ?   เขาอยากเชื่อใจพี่ชานยอล   แต่ตอนนี้ยังทำไม่ได้

“ผม..กลัวจริงๆนะว่าถ้ารักพี่แล้ว   ผมจะเจ็บ”

“ให้พี่พิสูจตัวเองนะ  ขอโอกาสให้พี่แค่ครั้งเดียวแบคฮยอน   แค่ครั้งเดียว   แล้วพี่จะทำทุกอย่างเพื่อให้เรารักกันโดยที่ไม่มีใครต้องกลัว”

“จะไม่ทำร้ายผม...ใช่ไหมครับ?”

“ไม่  แน่นอนว่าไม่”

ถ้าอย่างนั้นคนที่เด็กเกินไปสำหรับความรักอย่างแบคฮยอนก็ขอเสี่ยงหน่อยแล้วกัน    ถึงจะไม่เชื่อใจแต่เขาจะเปิดใจ   ถึงจะกลัวแต่แบคฮยอนก็จะลอง   บางทีถ้าระหว่างเราไปกันไม่ได้จริงๆก็ควรจบ   แต่ถ้ามันเป็นไปในทางที่ดี   เราก็จะได้มีความสุขกันทั้งคู่

“ลุกขึ้นได้แล้วครับ   กลับบ้านกัน”

 

 

จบตอน

#น้องแบคขาย

ทอร์ค ก่อนอื่นต้องขอโทษด้วยนะคะสำหรับเรื่องการทำรูปเล่ม   ตอนแรกเราตั้งใจว่าจะทำแต่ไปๆมาๆคิดว่าไม่ทำดีกว่า   หนึ่งเพราะเราไม่มีเวลา   สองคือเราไม่ค่อยรู้เรื่องการทำเล่มเท่าไหร่   สามคือเราหาสำนักพิมพ์ใกล้บ้านไม่ได้

สำหรับคนที่ชื่นชอบฟิคเรื่องนี้เราขอบคุณจริงๆค่ะ   ถ้าคิดถึงก็เข้ามาอ่านได้ตลอด

ปล.  โทรศัพท์เราเป็นอะไรก็ไม่รู้   รีเซ็ทเครื่องพอเปิดมาก็โหลดแอพในเพลย์สโตรไม่ได้   เครียดเลยทีนี้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 79 ครั้ง

857 ความคิดเห็น

  1. #846 @_@ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 21:42

    ฮึกกกกกก แง้งงงงงงงง เข้าใจความรุ้สึกน้องแบคนะคะ

    คนกำลังมีความรุ้สึกดีดีให้อ่ะ พอมาเจอแบบนี้ก็จุกไปดิ

    นี่ขนาดยังไม่รักเต็มร้อย ยังเจ็บเลย ถ้ารักไปแล้วเต็มร้อยจะเจ็บขนาดไหน

    ละต่อให้รักมากแค่ไหน แต่เรื่องนี้ก็เหมือนแผลเป็นในใจไปแล้วอ่ะ


    #846
    0
  2. #584 kimmmthy (@kimmmthy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2560 / 21:02
    💕 อบอุ่นเหลือเกิลลลล
    #584
    0
  3. #574 KyuMin_Pumpkin (@minpumpkin) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 10:48
    กรี๊สสสสสส มาค่ะ มาเป็นแฟนกัน
    #574
    0
  4. #573 KyuMin_Pumpkin (@minpumpkin) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 10:48
    กรี๊สสสสสส มาค่ะ มาเป็นแฟนกัน
    #573
    0
  5. #496 somruethai1307 (@somruethai1307) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 17:55
    เรารักกันๆ
    #496
    0
  6. #396 CornettoX (@litter_lba17) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 18:00
    อย่าให้มีอีกนะพี่ชานนน
    #396
    0
  7. #296 pondmay (@pangpond_3161) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2560 / 23:59
    อิพี่อย่าทำให้ผิดหวังนะ
    #296
    0
  8. #292 Pratinram (@Pratinram) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 18:09
    รอน่ะค่ะชอบแบคอ่ะน่ารักมาก
    #292
    0
  9. #291 Usicha04 (@Usicha04) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 16:59
    รอนะคะ
    #291
    0
  10. #290 CY61BH04 (@CY61BH04) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 20:51
    แง๊~~น่ารัก ชอบมากๆเลยค่ะ มาต่อเร็วๆน๊าาา
    #290
    0
  11. #289 sirinuch kanharatana-chai (@jukjikkks) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 13:18
    ชอบๆๆๆ รอนะคะ สนุกกกกกก
    #289
    0
  12. #287 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 00:11
    อย่าทำให้แบคผิดหสังอีกนะชาน
    #287
    0
  13. #286 BN0412 (@baeksoo0412) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2560 / 23:51
    อย่าทำอีกนะพี่ชานยอลลลล
    #286
    0
  14. #277 TaR0406 (@TaR0406) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2560 / 20:39
    ชอบเรื่องนี้มากๆๆๆมาต่อเร็วๆน้าา
    #277
    0
  15. #266 ppploycb (@ppployployju) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2560 / 01:16
    นี่ก็ยังไม่เชื่อใจตาพี่ ของอย่างงี้มันเคยๆอยู่ แต่ถ้าทำให้น้องผิดหวังอีก จะให้น้องหนีไปไกลๆเลย คอยดูสิ
    #266
    0
  16. #253 ดิเดียร์ (@pdeer11) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 22:51
    จะทำอีกมั้ยน้อ
    #253
    0
  17. #247 annie2011 (@beebamboo) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 21:31
    พี่ชานอย่าทำให้น้องผิดหวังนะ
    #247
    0
  18. #246 areeyaa (@areeya-pn) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 21:28
    น้องเปิดใจแล้วจากนี้ต้องทำให้ดีที่สุดนะพี่ชาน
    ลาพักร้อนเดือนนึง พาน้องกับลูกไปเที่ยวด้วยนะคะ ^^
    ไรท์เตอร์สู้ๆนะคะ รอติดตามน่าาา
    #246
    0
  19. #243 TaR0406 (@TaR0406) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 18:57
    คืนดีกันแล้วววววววววว
    ตอนหน้าขอหวานๆนะไรต์ขาาา
    #243
    0
  20. #242 peachbam1a (@peachbam1a) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 18:56
    ทำตัวดีๆล่ะ
    #242
    0
  21. #239 blackaieye'ㅅ' (@eye18454) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 17:26
    คืนดีๆเย้;3;
    #239
    0
  22. #238 M.mind20 (@m-mind2314) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 17:22
    ขอให้มีความสุขกันซักทีนะ ชานยอลสู้ๆทำให้แบคใจอ่อนเร้วๆนะ
    #238
    0
  23. #236 kkkk. ★ (@fristsnowwww) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 17:02
    เป็นกำลังใจให้ไรต์นะคะ พยานามเข้านะคะรออ่านเสมอเลย
    #236
    0