Hyacinth : Omegaverse #VMIN

ตอนที่ 3 : คืนถิ่น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 124
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    24 มี.ค. 63

 

 

2 years later

 

 

 

หวนคืนกลิ่น ณ ถิ่น ที่คิดถึง

 

 

 

เมื่อใกล้ถึงเดือนกุมภาพันธ์ของทุกปี ชาวนครเพตราต่างตื่นเต้นและตั้งตารอประเพณีเก่าแก่ ทุกคนเรียกกันว่า "เทศกาลขอพรดวงอาทิตย์" ช่วงกลางเดือนกุมภาพันธ์ ผาน้ำตกธรรมดา จะกลายเป็นผาน้ำตกเพลิง เนื่องจากแสงของดวงอาทิตย์ที่ตกกระทบผิวน้ำตรงหน้าผาพอดี จึงเกิดเป็นแสงสีส้มสวยราวกับกองเพลิงขนาดใหญ่ ผู้คนเชื่อว่าการขอพรกับผาน้ำตกเพลิงจะสมหวัง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร และชาวหนุ่มสาวมักจะมาขอพรให้พบกับคู่โซลเมทของตน

 

บ้างก็สมหวัง

บ้างก็ไม่สมหวัง

แล้วแต่โชคชะตา

 

แต่ยังมีบุคคลอีกคนหนึ่งที่ยังไม่คิดจะขอพร โซลไม่เชื่อว่าการขอพรจะทำให้ตนได้พบกับคู่โซลเมท ถ้าจะพบกันก็คงได้พบกันนานแล้วไม่ใช่หรือ เพราะเขาเติบโตมากับสัญลักษณ์คู่แห่งโชคชะตาตั้งแต่ 2 ขวบจวบจนตอนนี้เขาเองก็อายุ 22 เสียแล้ว เพราะงั้นการขอพรคงไม่ช่วยอะไร

แต่โซลไม่ได้คิดมากเรื่องโซลเมทขนาดนั้น มันเป็นเพียงความสงสัยและต้องการคำตอบเสียมากกว่า

 

 

 

"ปีนี้ควรเพิ่มการตรวจตราเป็นสองเท่า เนื่องจากประชากรวัยหนุ่มสาวที่เป็นโอเมก้ามีมากขึ้น และไม่อาจไว้ใจอัลฟ่านอกถิ่นได้" โซลอธิบายในที่ประชุม ที่ผู้ปกครองทั้งสองเมืองหารือกันเรื่องความปลอดภัยในการดูแลชาวเมืองในช่วงเทศกาลขอพรที่จะมีขึ้นในกลางเดือนกุมภาพันธ์ เป็นที่รู้กันว่านครเพตราเลื่องลือเรื่องธรรมชาติ ประเพณีและเกษตรกรรม ผู้นำทั้งสองเมืองต่างเห็นตรงกันว่าจะต้องมีผู้คนหลั่งไหลเข้ามาในช่วงนี้มากกว่าปกติ

โซลเป็นตัวแทนในที่ประชุมแทนผู้เป็นพ่อที่ต้องออกไปทำธุระสำคัญ และเป็นเรื่องปกติที่ทุกคนมักพบหน้าโซลมาเป็นตัวแทน แต่ทุกคนก็ยอมรับและไว้ใจโซล เพราะเขามักสร้างผลงานและเป็นที่ชื่นชมเสมอ

แต่ผู้คนมากมายต่างพาตั้งคำถาม และสงสัยในตัวโซล ทั้งที่เขาเพียบพร้อมไปด้วยหน้าตา ฐานะ และความสามารถ เข้ารับการฝึกเป็นจ่าฝูงมาโดยตลอด แต่ทำไมโซลไม่มีคู่โซลเมทหรือคบหากับโอเมก้าสักคน หรือถ้าโซลคิดจะมีคู่ครองก็คงหาได้ไม่ยาก

 

 

 

"พูดดีจังครับคุณตัวแทน แบบนี้ต้องรีบหาเมียแล้วขึ้นเป็นจ่าฝูงสักที" แซนเอ่ยแซวขึ้นหลังจากจบการประชุมที่ผ่านไปได้ด้วยดี

"กูไม่ได้อยากเป็นขนาดนั้น ถ้ามีคนที่เขาพร้อมหรือมีความสามารถกว่ากูก็ไม่ได้ค้าน" โซลเอ่ยบอกพลางถอดเสื้อสูทตัวนอกออกพาดทับบนแขนข้างซ้าย มือขวาปลดกระดุมเสื้อตรงบริเวณข้อมือ และเปลี่ยนมาปลดอีกข้างออกด้วยท่าทางสบาย

"มึงไม่ค้านแต่คนอื่นเขาค้านไง ถ้าไม่ใช่มึงแล้วจะเป็นใครไปได้" แซนเชื่อว่าตำแหน่งจ่าฝูงเหมาะจะเป็นของโซลแน่นอน แต่เป็นที่รู้กันว่าโซลยังไม่ต้องการมันในตอนนี้ และพ่อของโซลรู้ดีว่าตอนไหนที่จะเหมาะเปลี่ยนตำแหน่งให้กับลูกชายของเขา

"มึงไง" โซลตอบ

แซนเองก็มีคุณสมบัติเพียบพร้อมไม่แพ้เขา แต่เจ้าตัวมักปฏิเสธโดยให้สาเหตุว่าเขาคงไม่มีความรับผิดชอบพอ อีกทั้งที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็ใช้ชีวิตสุขสบายดีอยู่แล้ว

"ไม่ล่ะ กูไม่สามารถ" แซนปฏิเสธเช่นทุกครั้ง

"อืม ตอนนี้ก็ดีอยู่แล้ว" แซนพยักหน้าเห็นด้วยกับโซล ทั้งคู่เดินไปโค้งลาให้กับผู้ปกครองเมืองโมอาที่ได้เข้าประชุมด้วยกันเมื่อสักครู่เพื่อขอตัวกลับ เพราะยังมีงานที่ทั้งคู่ต้องไปสะสางกันต่อ

 

 

 

 

บริเวณลานกว้าง ด้านหลังห่างออกไปเป็นคุ้งน้ำขนาดใหญ่และวิวน้ำตกแสนสวยที่ร่วงหล่นจากหน้าผาสูง ผู้คนจำนวนไม่น้อยกำลังช่วยกันตระเตรียมงานเพื่อเตรียมตัวเข้าสู้ช่วงเทศกาลที่จะมาถึงในอีกสัปดาห์ ทุกคนดูครึกครื้นและร่าเริงเป็นพิเศษ

"ทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่ไหม?" สเวน คือชื่อของผู้เป็นบิดาเอ่ยถามลูกชายคนเดียวของเขา

"ครับ ผมกับแซนสั่งเพิ่มการตรวจตราเป็นสองเท่า เริ่มตั้งแต่พรุ่งนี้จนกว่าจะเสร็จงานขอพร" โซลตอบด้วยท่าทีสบายๆ สเวนวางใจโซลและแซนเสมอ ทั้งคู่มีวิธีการจัดการกับปัญหาที่ดีและรอบคอบ เขาจึงไม่ค่อยกังวลกับงานที่ได้มอบหมายกับทั้งคู่นัก

"ดีแล้ว ช่วงนี้คงเหนื่อยหน่อยนะ ฝากด้วย" สเวนตบไหล่โซลและแซนเบาๆ ก่อนจะขอตัวไปดูแลส่วนอื่นๆ

แต่ยังไม่ทันได้เดินออกไป สเวนเหมือนนึกอะไรได้จึงหันมาหาโซลที่ยังไม่ละสายตาไปจากผู้เป็นพ่อ

"อ้อ อีกอย่างนะลูก"

"ครับ?"

"พ่อว่าปีนี้ลูกและแซนควรจะมาขอพรนะ" สเวนกล่าวแล้วยกยิ้มน้อยๆให้แก่ทั้งคู่ และหันหลังเดินออกไปอีกครั้ง

 

"เอาล่ะ กูว่าจะขอให้เจอโซลเมท มึงว่าดีไหม" แซนเอ่ยถามโซล

"ถ้าอยากมีก็ขอ" โซลตอบน้ำเสียงนิ่งเรียบ แต่เขากำลังประมวลความคิดตามคำพ่อกล่าว เขาไม่เคยมาขอพรเลยสักครั้ง มันจะดีหรือถ้าเขามาขอพร เขาจะสมหวังหรือไม่ เขาไม่ชอบการผิดหวังและรอคอย การรอคอยมันช่างยาวนาน ไม่มีจุดจบ ไม่มีคำบอกกล่าวหรือคำลา

"มึงก็ลองขอดูสักครั้งสิ ไม่ได้เสียหายอะไรนี่" แซนลองชักชวนเพื่อนดู เผื่อว่าครั้งนี้โซลจะลองทำอะไรใหม่ๆบ้าง เห็นโซลอยู่แต่กับงานบ้านงานเมืองตลอด ชีวิตไร้สีสันชะมัด ผิดกับเขาที่ชอบเข้าสังคม

"จะกลับไปคิดละกัน ไงก็เจอกันที่บ้านนะ เดี๋ยวมา" พูดจบโซลก็เดินตรงเข้าไปยังป่าทึบข้างๆ แซนมองตามแผ่นหลังกว้างของเพื่อนสนิทจนหายลับไป ใบหน้าหล่อส่ายไปมาอย่างเอือมๆกับการกระทำของโซล

 

 

ทางด้านโซลที่เดินจ้ำเข้ามาในป่า บัดนี้ได้เปลี่ยนตัวเองเป็นหมาป่าสีเทาตัวใหญ่ ยังคงความงดงามอยู่เสมอ สี่เท้าก้าวเดินลงยังเส้นทางเดิมที่มักไปสิ้นสุดที่ๆหนึ่ง ทั้งเดินและวิ่งอยู่ไม่ถึง 10 นาที หมาป่านุ่มก็มาถึงยังที่หมาย ทุ่งไฮยาซินธ์ที่คุ้นเคยปรากฏแก่สายตา สี่เท้าเดินมาหยุดที่หลังโขดหินเช่นทุกครั้ง กลิ่นหอมอ่อนๆ เหล่าดอกไม้ที่ยังไม่บานเต็มที่ รูปทรงคล้ายกับหยดน้ำตา ชวนให้คนมองหม่นหมองแต่ยังคงความสวยงามไว้ตลอด

สองเท้าคู่หน้าหมอบลงนอน เสือกไสจมูกของตนเข้าหาดอกไม้สีม่วงอย่างชอบใจ เรื่องราวที่ยังตราตรึงอยู่ในใจของโซลไม่เคยเลือนหาย ไม่ว่าจะกี่วันกี่เดือน หรือกี่ปีที่ผ่านไป เขายังคงคิดถึงเด็กหนุ่มคนนั้นเหมือนเคย แต่ในความคิดถึงนั้นมักพาความเศร้ามาด้วย โซลทำอะไรไม่ได้นอกจากคิดถึงคนๆนั้นไปเรื่อยๆ และมาที่นี่เท่าที่จะมีโอกาสได้มา

จะบอกว่าเขาเฝ้ารอ ก็คงไม่ผิดนัก เพราะเขาเองก็เฝ้ารอรอยยิ้มและเสียงหวานๆนั้นมาตลอด 2 ปี สองปีแล้วนะ คนๆนั้นจะเปลี่ยนไปมากน้อยแค่ไหน เสียงยังหวานเหมือนเคยหรือไม่ ใบหน้ายังประดับรอยยิ้มสดใสไว้หรือเปล่า ยิ่งคิดก็ยิ่งพาให้อารมณ์จมดิ่งมากกว่าเดิม

 

พ่อว่าปีนี้ลูกและแซนควรจะมาขอพรนะ

 

โซลนึกถึงคำกล่าวของผู้เป็นพ่อ ปกติแล้วพ่อเขาไม่เคยบอกให้เขาไปขอพร สเวนเองก็รู้ว่าลูกชายของเขาไม่ค่อยชื่นชอบ แต่น่าแปลกที่ครั้งนี้ผู้เป็นพ่อแนะนำให้เขาไปขอพร

 

มึงก็ลองขอดูสักครั้งสิ ไม่ได้เสียหายอะไรนี่

 

พลันนึกถึงคำกล่าวของเพื่อนสนิทอีกครั้ง มันจะดีใช่ไหมนะ... โซลสลัดเรื่องในหัวทิ้งแล้วหลับตาลง ปล่อยตัวเองไปกับสายลมอ่อนๆ และเข้าสู่ห้วงนิทราไปในที่สุด

 

ผมฝันดีและฝันถึงคุณด้วย...

 

 

Hyacinth

 

 

วันแรกของเทศกาลขอพรดวงอาทิตย์

 

ผู้คนในเมืองแน่นขนัดผิดตาไปมาก เนื่องจากงานเทศกาลที่จะมีขึ้นในเวลาอันใกล้นี้ ช่วงเวลาที่ชาวเมืองจะไปขอพรก็คือช่วงแสงสุดท้ายของวัน พระอาทิตย์จะสาดสีเพลิง และในเวลานี้ก็จวนจะเข้าเวลาที่เหมาะสม ผู้คนจึงมารอกันเต็มไปหมด บริเวณรอบข้างเต็มไปด้วยซุ้มของกิน จุดนั่งเล่นและดอกไม้นาๆชนิดที่ใช้ตกแต่งสถานที่ สวยงามสมกับเป็นเมืองแห่งประเพณี

คนหนุ่มสาวเดินขวักไขว่ไปทั่วบริเวณ แต่สถานการณ์ที่เงียบสงบทำให้อัลฟ่าหนุ่มวางใจลงบ้าง

"เมื่อกี้กูเกือบตาย มีคนฮีท" แซนเดินหน้าตาตื่นเข้ามาหาเพื่อนตัวสูงที่ยืนปะปนกับคนในงาน แค่ปลีกตัวไปเดินเล่นแปปเดียว แต่ก็พบกับความโกลาหลเสียได้ จู่ๆ โอเมก้าหนุ่มหน้าหวานก็ฮีทขึ้นมาดื้อๆ ทำเอาผู้คนแตกตื่นไปหมด ยังดีที่ไม่มีอัลฟ่าตัวไหนปล่อยกลิ่น

"พาไปฝ่ายปฐมพยาบาลรึยัง"

"เรียบร้อย" แซนตอบพลางยกยาดมขึ้นมาอัดเข้าจมูก หวังบรรเทากลิ่นฟุ้งของโอเมก้าคนนั้นได้บ้าง

"มึงอย่ามารัทในงานเชียวนะ" โซลเอ่ยเตือน เพราะไม่อยากให้เกิดเรื่องไม่ดีขึ้น

"กูกินยามาแล้ว แต่ก็เออ นิดนึง แล้วมึงกินยามารึเปล่า?" นับว่าโชคดีที่แซนกินยากันมาเผื่อฉุกเฉิน เพราะในวันนี้ผู้คนเยอะกว่าปกติ และเขารู้ดีว่ามันต้องเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

"อือ กินมา" โซลตอบ

"เออดีแล้วล่ะ แต่อย่างมึงไม่ต้องกินก็คงไม่รัทหรอกมั้ง"

"เพ้อเจ้อไหม กูก็คน ไม่ใช่พระอิทพระปูน" เป็นเรื่องปกติของอัลฟ่าที่จะรัทเวลาได้กลิ่น แล้วแต่ละบุคคล ว่าทนได้หรือทนไม่ได้ ทางที่ดีก็ควรจะทานยาไว้ แต่ในบางกรณียาก็ไม่สามารถช่วยได้ และโชคดีที่มันไม่เคยเกิดขึ้นกับโซล

"อ่าวเร้อะ ไม่เห็นคิดอยากมีเมียก็นึกว่าเสื่อมสภาพ"

"ใครจะเหมือนมึง ไม่รัทก็เหมือนรัท" โซลตอกกลับแซนไปบ้าง เพราะว่าแซนน่ะรักสนุกและมีบ้างที่จะต้องหาความสุขอย่างว่า แต่ไม่ใช่ว่าโซลจะไม่รู้สึกอะไร เพียงแค่โซลมีวิธีการจัดการกับตัวเองโดยไม่ต้องพึ่งใคร

"ยอมๆ เดี๋ยวกูออกไปรับลมข้างนอกสักหน่อย" โซลพยักหน้ารับแล้วแซนจึงเดินออกไป โซลหันกลับมาสนใจน้ำตกเบื้องหน้าอีกครั้ง

ความจริงแล้ววันนี้เขาก็ไม่อยากมานักหรอก แต่พ่อของเขาคะยั้นคะยอให้มาสักหน่อย ยิ่งวันนี้เป็นวันแรกด้วยเขาจึงยอมมา เพราะไม่เช่นนั้นทั้งพ่อและแม่คงไม่เลิกรบเร้าเขาแน่นอน

 

 

สิ้นสุดการรอคอยมาตลอดทั้งปี แสงสุดท้ายของวันตกกระทบสาดสีเพลิงสวยงาม ผู้คนส่งเสียงฮือฮาและเก็บความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่ หลายๆคนเริ่มประสานมือไว้กลางอก จ้องมองไปยังผาน้ำตกเพลิง เป็นสัญญาณของการอธิษฐานขอพรจากดวงอาทิตย์ โซลยิ้มให้กับภาพตรงหน้า เขาไม่อาจปฏิเสธได้ถึงความสวยของธรรมชาตินี้ มันสวยมากจริงๆ ลมเย็นๆลอยปะทะผิวแก้ม เนื่องจากอากาศที่ค่อนข้างหนาว เพราะตั้งอยู่ในเขตเมืองโมอา

 

แสงตะวันค่อยๆจางลงเมื่อพระอาทิตย์เริ่มตกลงและหายไปในที่สุด แต่วันนี้ยังไม่ใช่วันที่ดวงอาทิตย์สาดสีเพลิงได้สวยมากนัก ถ้าจะรอให้แสงตะวันตรงกับผิวน้ำมากกว่านี้ก็คงต้องรออีก 3-4 วัน

 

ถ้าถึงวันนั้น เขาจะมาขอพรกับผาน้ำตกเพลิงที่สวยที่สุด และหวังว่าการขอพรครั้งนี้จะทำให้เขาสมหวัง

 

 

 

 

 

หลายวันผ่านไป

 

ผู้คนยังคงหลั่งไหลเข้ามาร่วมเทศกาลขอพรถึงแม้จะผ่านมาหลายวันแล้วก็ตาม เทศกาลที่กินเวลาเกือบสองอาทิตย์นี้ไม่ได้ทำให้ชาวเมืองเบื่อแต่อย่างใด

 

วันนี้โซลตัดสินใจมาร่วมงานอีกครั้ง หลังจากวันแรกนี่ก็ผ่านมาแล้วหลายวัน โซลเชื่อว่าวันนี้น้ำตกเพลิงจะต้องสวยกว่าทุกๆวัน และข้างๆโซลนั้นยังมีเพื่อนสนิทอย่างแซนด้วย

"นึกยังไงถึงมาอีก" แซนเอ่ยถามด้วยความข้องใจ เพราะก่อนหน้านี้เขาและโซลนั่งคุยถึงเรื่องงานกันอยู่ และหลังจากเสร็จงานโซลก็เอ่ยชวนเขามาที่งานเทศกาลด้วยกัน หรือว่ามันนึกคึกอยากขอพรขึ้นมาจริงๆ

"วันนี้จะขอพร"

"...!" หลังจากโซลตอบคำถามซึ่งตรงกับความคิดเขาพอดี จึงทำให้แซนเงียบไปอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง

"ทำไม มึงบอกเองว่าไม่เสียหายอะไรนี่"

"มันก็ใช่ที่กูบอก แต่ไงดี มึงอะ มึงเนี่ยนะจะขอพร"

"เออ..กูเอง" โซลเองก็ไม่ค่อยเชื่อตัวเองนักหรอก แต่ก็อยากลองดูสักครั้ง ไหนๆเทศกาลก็ไม่ได้มีบ่อยๆแล้ว ถ้างั้นก็ขอมันสะเลยจะได้ไม่นึกเสียดายทีหลัง

"จะขอเรื่องไหนล่ะ?" แซนกอดอกมองเพื่อนสนิทแบบยากจะคาดเดา มาคิดๆดูแล้วคนอย่างโซลจะมีเรื่องอะไรให้ขอพรได้ หน้าที่การงานก็ดีอยู่แล้ว มีอยู่แค่เรื่องเดียวที่โซลจะขอ แต่ก็อีกนั่นแหละ อย่างโซลคงไม่ขอพรเรื่องคู่โซลเมทตัวเอง

"ขอให้เจอคนๆหนึ่ง"

คนๆนั้น คนที่โซลอยากเจอมาตลอด

"คนนั้น คนไหน ของมึงนี่มีอยู่สองคนเลยนะ" แซนเลิกคิ้วสงสัย คนนั้นที่ว่าของโซล คือคนนั้นที่หมายถึงโซลเมท หรือคนนั้นที่หมายถึงเด็กคนนั้น ชีวิตมึงนี่ซับซ้อนกว่ากลุ่มดาวในกาแลคซี่อีกนะโซล

"..." โซลยักไหล่น้อยๆก่อนจะหันไปสนใจน้ำตกเพลิงเบื้องหน้า หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะเนื่องจากความตื่นเต้น แซนขำให้กับท่าทางของโซลที่ดูเอาจริงขึ้นมา

 

ไม่นานแสงตะวันก็เริ่มสาดสีเพลิงใส่ผาน้ำตก มันสวย สวยมากจริงๆ สวยกว่าวันไหนๆที่โซลคิด โชคดีจริงๆที่เขาเลือกมาขอพรในวันนี้

มือหนาสองข้างของโซลกอบกุมไว้กลางหน้าอก ดวงตาจดจ้องไปยังน้ำตกเพลิง จดจำภาพสวยๆเบื้องหน้า ก่อนที่เปลือกตาจะปิดลง เอ่ยคำอธิฐานที่ต้องการในใจ

คำอธิฐานก็เหมือนการตั้งความหวัง แต่เขาจะลองหวังดูอีกสักครั้ง หวังให้พบกับคนๆนั้นที่เขาคิดถึง คำอธิฐานในใจจบลง พลันเปลือกตาคู่สวยค่อยๆเปิดขึ้น

 

กลิ่นดอกไฮยาซินธ์ที่คุ้ยเคยลอยปะทะจมูกของโซล กลิ่นมันช่างหอมเสียจริง หอมกว่าครั้งไหนๆ หอมราวกับอยู่ใกล้ตัว โซลหันไปมองรอบตัวแต่ก็ไม่พบกับดอกไม้ที่ว่านี่ แต่เขาได้กลิ่นมันจริงๆ

"มึงมองหาอะไร?" แซนถามขึ้นเมื่อเห็นท่าทางของโซลที่หันซ้ายทีขวาทีเหมือนหาอะไรบางอย่าง

...

"กูได้กลิ่นไฮยาซินธ์"

 

 

 

 

 

 

 

- F a r r y u g l y -

 

 

YOSEMITE FIREFALLS น้ำตกสีเพลิง ตั้งอยู่ที่ อุทยานแห่งชาติ Yosemite สหรัฐอเมริกา เป็นปรากฏกาลธรรมชาติที่อาศัยฤดูกาลที่เหมาะสม เกิดขึ้นเพียงปีละครั้งในช่วงกลางเดือนกุมภาพันธ์ จนถึงปลายเดือน

เอาสถานที่สวยๆที่มีอยู่จริงมาฝากคร้าบ ไรท์ชอบที่นี่มาก ถามว่าเคยไปหรอ ก็ไม่ แต่รู้สึกว่ามันวิเศษมากๆ

ยังไงก็ฝากติตามตอนต่อไปกันเยอะๆนะคะทุกคน ภาษาหรือการบรรยายอาจจะแปลกไปบ้าง แต่จะพยายามพัฒนาตัวเองไปเรื่อยๆนะคะ ทั้งนี้ต้องขอโทษรีดทุกคนที่หายไปนานมาก เนื่องจากงานเยอะ และก็อยากให้ทุกคนรักษาสุขภาพกันด้วยนะคะ อย่าเจ็บอย่าป่วย ล้างมือกันบ่อยด้วยน้า รักและคิดถึงง

*คนที่อ่าน Allmin แนะนำเรื่อง เฟรนโซนนะคะ ไปติดตามกันได้ เลิฟๆ

FRIEND ZONE 1301 : KOOKMIN

 

     

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น

  1. #20 ยูนิคอนสีม่วงพาสเทล (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มีนาคม 2563 / 19:41
    บรรยายดีมากอะ ชอบนะคะ
    #20
    1
    • #20-1 farryugly(จากตอนที่ 3)
      24 มีนาคม 2563 / 09:32
      จะรีบมาต่อเร็วๆเลยครับ
      #20-1
  2. #16 supattrakarndee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 10:33
    คือดีมากเลย
    #16
    1
    • #16-1 farryugly(จากตอนที่ 3)
      24 มีนาคม 2563 / 09:32
      ดือมากจริงๆๆ
      #16-1
  3. #15 odiospi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 21:03
    บรรยายได้เป็นประกายมากเลยค่ะ เอ๊จะว่ายังไงดี55555555 เหมือนกับว่าทุกอย่างมีแสงวิบๆวับๆตลอดเวลา เข้าถึงฉาก อารมณ์ตัวละครนะคะ ตอนนี้ตื่นเต้นมากๆ โซลจะได้เจอโซลเมทไหมนะ เดาไว้ก่อนว่าเด็กคนนั้นกับโซลเมทของโซลน่ะเป็นคนเดียวกันแน่ๆ ได้กลิ่นดอกไฮยาซินธ์แบบนี้เป็นสัญญาณที่ดีแล้วล่ะ! เท่มากๆ พร้อมเมื่อไหร่ก็ขึ้นเป็นจ่าฝูงเลยย!! แล้วก็บางทีการตั้งความหวังน่ะอาจจะดีก็ได้ บอกว่าไม่ชอบรอแต่ตัวเองก็รอเด็กคนนั้นมาตั้งสองปีนี่นา ขอช่วยภาวนาให้โซลสมหวังนะคะ เริ้บบบ
    #15
    1
    • #15-1 farryugly(จากตอนที่ 3)
      14 มีนาคม 2563 / 09:39
      งื้อออ ขอบคุณสำหรับคอมเมนนี้ ฮีลใจมากๆ มีกำลังขึ้นมาเยอะเลยค่ะ สปอยว่า รีดมาถูกทางแล้วววว เย้
      #15-1
  4. #14 OㅠO (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 13:17

    ฮรื้อออออออออ เจ้าโซลผู้เพียบพร้อม พร้อมออกเรือนได้! แกกกกก กลิ่นมาแล้ววว แล้วเจ้าตัวอยู่ไหนจ้ะ ออกมาเดี๋ยวนี้นะเจ้าโซลเมทททททท

    #14
    1
    • #14-1 farryugly(จากตอนที่ 3)
      13 มีนาคม 2563 / 15:44
      น้องแอบพี่โซลอยู่
      #14-1
  5. #13 Akkan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 18:13
    เหยยยยย ระหว่างโซลเมทกับน้องเด็กชาย ไม่ต้องเดาเลยจ้าว่าขอให้ได้เจอใคร555555 สู้ๆนะคะคุมไรท์ บรรยายได้ดีมากๆแล้วค่ะะะ
    #13
    2
    • #13-1 farryugly(จากตอนที่ 3)
      13 มีนาคม 2563 / 12:04
      จะรีบมาต่อเลยคร้าบ
      #13-1
    • #13-2 farryugly(จากตอนที่ 3)
      13 มีนาคม 2563 / 12:04
      จะรีบมาต่อเลยคร้าบ
      #13-2
  6. #12 eve_jk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 19:03

    ชอบอ่ะ

    #12
    1
    • #12-1 farryugly(จากตอนที่ 3)
      10 มีนาคม 2563 / 20:31
      ขอบคุณคร้าบบ
      #12-1