ตื้อรักให้อยู่หมัด

ตอนที่ 5 : พี่ครามลูกพีช

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,666
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 99 ครั้ง
    3 ก.ย. 62



เสียงของรถกระบะคันใหญ่แล่นเข้ามาจอดบริเวณในค่ายมวยตอนสายของวันนี้เป็นเสียงรถของฟ้าที่มารับลูกพีชเพื่อไปเที่ยวตลาด เมื่อรถจอดสนิทฟ้าได้ก้าวลงมาจากรถ วันนี้หญิงสาวสวมชุดเดรสสายดอกไม้สีชมพูพาสเทล ปล่อยผมยาวสลวยให้เป็นไปตามธรรมชาติแต่งหน้าบางเบารับกับใบหน้าหวาน สวมด้วยรองเท้าสานสีน้ำตาลน่ารัก ซึ่งการแต่งตัวของเธอนั้นถือว่าขัดกับรถกระบะคันโตที่เธอขับมาจริงๆ ซึ่งน่าจะเหมาะกับบุคลิกลุยๆมากกว่าหญิงสาวร่างบอบบาง

ส่วนลูกพีชมายืนรอเพื่อนในค่ายมวยตั้งนานแล้วเมื่อเห็นรถกระบะแล่นเข้ามาจึงลุกขึ้นจากโต๊ะทำงานของพ่อแล้วก้าวเดินเข้าไปหาเพื่อนสาวช้าๆ ใบหน้าของเพื่อนสาวยิ้มแย้มมาแต่ไกล ทำให้เธอที่ไม่ได้เจอเพื่อนคนนี้นานมากต้องยิ้มกว้างส่งกลับไปให้อย่างดีใจ แต่เมื่อสังเกตการแต่งตัวของเพื่อนเธอแล้วกลับทำให้เธอเกิดสงสัยจนต้องขมวดคิ้วมองอีกฝ่ายอย่างพินิจ

“ไอ้พีชชชชชชชชช!!!” ฟ้าเห็นเพื่อนของเธอเดินช้าๆเข้ามาตนก็รีบวิ่งเร็วๆเข้าไปสวมกอดอีกฝ่ายอย่างแรง แรงรัดที่เกิดจากฟ้าส่งผลให้ลูกพีชต้องใช้มือตีรัวๆใส่หลังของอีกฝ่ายเบาๆเพื่อหวังให้เพื่อนปล่อยเธอก่อนที่เธอจะขาดอากาศหายใจไปเสียก่อน

“นางฟ้า แกปล่อยฉันก่อนนน จะตายอยู่แล้วเนี้ย” เมื่อเวลาอยู่กับเพื่อเธอไม่จำเป็นต้องสุภาพเรียบร้อยอะไรนัก ดังนั้นไม่ต้องแปลกใจถ้าภาษาพ่อขุนรามจะออกมาจากปากของเธอบ้างในบางครั้ง

“ อ้าว เอ้ย ขอโทษเป็นไงมั้งงงง” ฟ้ารีบปล่อยเพื่อนออกแล้วขอโทษขอโพยใหญ่ พลางกวาดสายตาไปทั่วตั้งแต่หัวจรดเท้าว่ามีอะไรบุบสลายไปมั้ย

“เกือบตายว่าแกแต่เหอะ แต่งตัวอะไรเนี้ย อย่าบอกนะ ว่าเพื่อผู้ชายมึงต้องเล่นใหญ่อะไรเบอร์นี้เลย” หญิงสาวตาโตอย่างเหลือเชื่อใส่เพื่อนสาวที่ยืนหัวเราะแห้งๆส่งมาเหมือนกับว่ายอมรับอยู่กลายๆ

“ก็ฉันเพื่อแม่ด้วยไง ไม่ใช่แค่ผู้ชายสักหน่อย” ฟ้าตอบเสียงอ่อยๆกลับมาพร้อมกับบิดไม้บิดมือไปด้วย ยิ่งทำให้เธอถึงกับเอามือกุมหัวทันที ไม่นะ!เพื่อนเธอไม่เคยทำกริยาแบบนี้ นางฟ้าที่เธอรู้จักคือไอ้จอมหาเรื่องใส่ตัวถึงหน้ามันจะสวยหลอกลวงคนอื่นก็เหอะ  ไม่เจอกันนานมันกลายเป็นแบบนี้แล้วหรอวะ

แม้ว่าเราจะไม่ได้ขาดการติดต่อกันไปเลย แต่ว่ามันก็แทบจะน้อยครั้งที่เราทั้งสองจะได้ติดต่อกัน อันเนื่องมาจากทั้งเวลาที่ไม่ตรงกัน กิจกรรมต่างๆถาโถมเข้ามาทำให้เราทั้งสองไม่ค่อยมีเวลาคุยกันเท่าไหร่นัก นอกจากเรื่องที่ฟ้ามักจะพูดบ่อยๆคือแอบชอบผู้ชายคนหนึ่งซึ่งเธอก็ไม่ได้รู้จัก รู้แค่ว่าเป็นเพื่อนของพี่ชายฟ้ามันรู้จักมานานแล้ว ตอนนั้นมันมาเล่าถึงความรู้สึกนี้ก่อนที่เราจะแยกกันเพราะเพื่อนของพี่ชายได้มาประจำการเป็นตำรวจของอำเภอนี้นั่นเอง แล้วเธอก็ไม่คิดว่าเพื่อนเธอจะแอบชอบคนๆนั้นได้นานขนาดนี้

“เออน่า แกอย่าพูดมาก ไปตลาดกันได้แล้ว ไปตลาดสาย ตลาดวายผู้ชายจะหมดนะขอบอก” ฟ้าแกล้งหยอกใส่เพื่อนแล้วดันหลังของลูกพีชให้เดินไปยังรถที่จอดอยู่  ฟ้าได้ขึ้นไปประจำที่คนขับเมื่อเห็นเพื่อนขึ้นรถเรียบร้อยแล้วจึงสตาร์ทออกไปทันที

ตลาดในอำเภอแห่งนี้มีร้านขายของมากมายซึ่งแบ่งโซนออกเป็นร้ายขายอาหารสดและร้านผักผลไม้ต่างๆ  บริเวณตลาดเต็มไปด้วยผู้คนมากมายทั้งชาวบ้านในพื้นที่และเหล่าบรรดานักท่องเที่ยวที่เข้ามาเที่ยวยังอำเภอแห่งนี้ ดังนั้นนอกจากตลาดจะมีร้านขายอาหารทั่วไปแล้วยังมีร้านขายของที่ระลึกประจำอำเภอเป็นสินค้าโอท็อปที่ทำขึ้นเพื่อจำหน่ายให้แก่นักท่องเที่ยวที่หลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย

ฟ้านำรถไปจอดยังหน้าร้านเสริมสวยแห่งหนึ่งในตลาด หลังจากนั้นก็ก้าวลงจากรถแล้วเดินนำเธอเข้าไปยังร้านเสริมสวยแห่งนี้ หน้าร้านมีสติกเกอร์สีชมพูหวานแหววติดไว้ว่า  เสริมสวยแต๋วแตก พอได้เห็นชื่อร้านก็ทำให้เธอนั้นหลุดหัวเราะออกมา มั่นใจได้เลยว่าเจ้าของร้านเป็นกระเทยชัวร์

ฟ้าเดินเข้าไปในร้านแล้วสอดส่องหาเจ้าของร้านทันที แต่ก็ไม่พบสิ่งมีชีวิตใดๆในร้านจึงตัดสินใจตะโกนเรียกเสียงดัง

“แต้วจ๋า  อยู่มั้ยเอ่ยยยยย” ฟ้าตะโกนเรียกคนชื่อแต้ว ซึ่งน่าจะเป็นเจ้าของร้าน  แต่ก็ไม่ได้รับสัญญาณใดๆตอบกลับมา

“แต้วแกอยู่มั้ยเนี้ยยยย” ฟ้าตะโกนเรียกอีกครั้ง เธอจึงตัดสินใจเดินไปนั่งรอที่โซฟารับแขกในร้านแทน

“อิต่อ ชาตรี!!! มึงอยู่มั้ยยยย!!” และแล้วการตัดสินใจเรียกครั้งที่สามของฟ้าก็ทำให้คนที่ชื่อแต้ว หรือต่อวิ่งหน้าตั้งออกมาจากหลังร้าน

“อินางฟ้า ฉันขอกราบแกงามๆอย่าเรียกชื่อเก่าฉันได้มั้ย ใครเค้ามาได้ยินจะสะดุ้งกันหมด” คนที่ฟ้าเรียกวิ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าของฟ้าแล้วเท้าสะเอวพูดกับเพื่อนของเธอด้วยสีหน้าเอาเรื่อง

“ก็เรียกตั้งนานไม่ออกมา นึกว่าชอบให้เรียกชื่อเก่า” ฟ้าตอบกวนๆแล้วเดินมานั่งข้างๆเธอ

แต้วที่ฟ้าเรียกคือหญิงประเภทสองร่างใหญ่ ใบหน้าถูกตกแต่งด้วยเครื่องสำอางอย่างประณีตแต่มันจะดีกว่านี้ถ้า บนใบหน้าจะไม่มีหนวดเคราบางๆประดับอยู่บนในหน้านั้น นี่มันแม่บ้านมีหนวดชัดๆ

ส่วนแต้วนั้นได้เห็นแล้วเพื่อนสาวนางฟ้าของเธอไม่ได้มาคนเดียวแต่กลับมาพร้อมหญิงสาวหน้าสวยตาคมโตนางหนึ่งที่เธอเห็นแล้วยังต้องตาวาว สวยอะไรเบอร์นี้คะลูก

“เห้ยทำนิ่งๆใส่กันยังงี้อย่าบอกนะ ว่าจำกันไม่ได้” ฟ้าเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าเพื่อนทั้งสองได้มองหน้ากันเงียบๆแต่ละฝ่ายไม่มีใครพูดอะไรออกมา เหมือนกำลังดูเชิงกันอยู่

ลูกพีชหันไปมองฟ้าแล้วทำหน้าประมาณว่าเธอรู้จักกับกระเทยนางนี้ด้วยหรอ

“ เอาละ แกต้องทำใจดีๆไว้นะพีช นี่มัน ไอ้ต่อ ชาตรี พ่อชื่อ ชลัน แม่มันชื่อ สมศรี บ้านขายหมี่เกี๊ยวอยู่ท้ายตลาดเมื่อก่อนไง” ฟ้าเฉลยให้เธอได้รับรู้เท่านั้นแหละเธอถึงกับทำตาโตและสีหน้าตกใจอย่างสุดขีด

“ นะ  นี่ อย่าบอกนะว่าชาตรีที่เคยไล่จีบฉันตอนสมัยมอสามอ่ะ”

“ตอบเลยว่าใช่!!” ฟ้ายืนยันเสียงหนักแน่น

“แต่ตอนนี้ ชื่อแต้วค่ะ เรียกให้ถูกด้วย” กระเทยร่างยักษ์เดินมานั่งเก้าอี้ข้างๆแล้วนั่งขาไขว้อย่างสบายใจ

“คราวนี้ก็ไม่ต้องบอกใช่มะ ว่ายัยนี่เป็นใคร” ฟ้าหันไปพูดกับแต้วด้วยสีหน้ายิ้มเย้า

“โอ้ยยยยยยยย  ฉันรู้ตั้งแต่ที่มึงบอกว่าฉันไปตามจีบแล้วจ้า  มีแค่คนเดียวเท่านั้นแหละที่ฉันไปหน้ามืดตามจีบ แล้วโดนเตะกลับมา” แต้วค้อนใส่ทั้งเธอและฟ้าอย่างมีจริต  ทำให้เธอทั้งสองหัวเราะออกมาเสียงดังลั่นร้าน

“ แล้วนี่คือ ร่างจริงแกหรออิต่อ” ลูกพีชหันไปถามเพื่อนสาวร่างยักษ์

“เดี๋ยวตบปากซะหรอกชะนีนางนี้  ตอนนี้เรียกฉันว่า แต้วค่ะ ชื่อแต้วค่ะ ห้าม เรียก ชื่อ เก่า” แต้วเน้นคำพูดทีละพยางค์อย่างช้าๆใส่หน้าของเธอ ทำให้อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา 

“ไม่ได้เจอตั้งนาน เมื่อก่อนสวยยังไงตอนนี้ก็....สวยก็กว่าเดิมอีก อิจฉาเว่อร์!”แต้วจีบปากพูดตบท้ายด้วยการจิกตาใส่เธอเบาๆหนึ่งที

“ก็เหมือนกันมั้ยล่ะ ไม่ได้เจอนานโตเป็นสาวแล้วเนี้ยยยยย” เธอหยอกแต้วโดยการเอามือไปจิ้มๆที่หน้าอกจนทำให้แต้วหัวเราะคิกๆออกมาอย่างชอบใจ

“ว่าแต่นี่คือจะกลับมาอยู่บ้านถาวรเลยมั้ย”

“ก็ว่าจะมาอยู่ช่วยงานที่ค่ายมวยอ่ะ ไม่อยากให้พ่อลำบากอยู่คนเดียว เห็นแล้วเหนื่อยแทน” เธอตอบในสิ่งที่เธอวางแผนไว้ตั้งแต่แรกที่จะกลับมาบ้าน

“กลับมาอยู่บ้านก็ดี คิดถึงสมัยแต่ก่อนเนอะ มีแต่เรื่องแต่ราวถามต้นสายปลายเหตุมาจากไหน ทุกคนตอบได้ทันทีเลยว่า สองสาวแสบแห่งบ้านนางงอน” แต้วหัวเราะชอบใจเมื่อเห็นสีหน้าลำบากใจจากสองสาว เมื่อเท้าความไปถึงวีรกรรมสมัยเด็กๆที่ไม่ว่าจะเป็นเรื่องดีหรือเรื่องร้ายจะต้องมีชื่อของเธอและฟ้าเข้าไปเกี่ยวข้องอยู่เสมอ จนเรื่องล่าสุดที่ทำให้เธอต้องถูกส่งตัวเข้าไปเรียนที่กรุงเทพแทนที่จะได้เรียนจบมอปลายพร้อมกับฟ้าเพื่อนสาวของเธอผู้ร่วมวีรกรรม

“เรื่องมันก็นานมาแล้ว อย่าไปรื้อไปค้นอีกเลย ตอนนี้พวกฉันเป็นคนดีแล้วนะ” ฟ้าโบกไม้โบกมือทำทีว่าอย่าไปสนใจเรื่องเก่าเลย พลอยทำให้เธอต้องเปลี่ยนเรื่องคุยใหม่เหมือนกัน

“จะว่าไปหมู่บ้านเราก็เปลี่ยนไปเยอะเลย มีคนมาเที่ยวเยอะแยะเลยเท่าที่เห็นมีต่างชาติด้วย” เธอสังเกตว่ามีคนต่างถิ่นเข้ามายังหมู่บ้านมากมายทั้งกลุ่มคนไทยเองและชาวต่างชาติ

“ใช่สิ อย่างที่ไร่ของฉัน พี่ครามก็ทำให้เป็นทั้งไร่เกษตรแล้วก็เป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตรไปในตัว มีช็อปขายของที่เป็นผลผลิตแปรรูปของชาวบ้านมาขายให้นักท่องเที่ยว ที่สำคัญมีแลนด์มาร์กเอาไว้เป็นที่ถ่ายรูปเช็คอินด้วย สวยนะบอกเลย พี่ครามโคตรเก่ง” ฟ้าพูดถึงไร่แล้วตบท้ายด้วยการโอ้อวดพี่ชายของตนเอง เป็นการขายพี่ชายอย่างเนียนๆเพื่อเพิ่มแต้มคะแนนช่วยพี่ชายสักหน่อย

จริงๆแล้วตาหนวดนั่นก็เป็นคนที่ใช้ได้อยู่ไม่ได้มีดีแค่ปากหมาไปวันๆ เพราะตลอดเวลาที่เธออยู่ค่ายมวยโดยมียักษ์เป็นคู่ซ้อมทำให้รู้ว่า จำนวนคนในค่ายมวยที่เพิ่มมากขึ้นนั้นมาจากการที่ นายครามนำเอาลูกหลานของคนงานในไร่มาฝากไว้ในพ่อของเธอฝึกมวยเพื่อให้เด็กๆมีกิจกรรมยามว่างทำ ไม่ให้ไปยุ่งเกี่ยวกับสิ่งไม่ดี นอกจากนี้แล้วเขายังเป็นคิดทำที่จะช่วยเด็กวัยรุ่นที่เคยติดยาเสพติดได้มีโอกาสกลับตัวแล้วมาร่วมฝึกเป็นนักมวยของค่ายพ่อเธอ บางคนได้กลายมาเป็นนักมวยอาชีพเลี้ยงครอบครัวก็มี แถมยังใจป้ำแจกเงินเป็นค่าเบี้ยให้กับทุกคนอีก พอได้ยินแบบนี้จึงอดที่จะรู้สึกชื่นชมไม่ได้ว่าเขาก็เป็นดีอยู่เหมือนกัน

หน้าใหญ่ใจป๋าซะไม่มี แต่เรื่องอะไรที่เธอจะต้องแสดงออกมาว่าชื่นชมล่ะ ยิ่งมั่นหน้าเข้าไปใหญ่นะสิ..

“ว่าแต่... พี่ครามผัวขาของกูเข้าไร่หรอ วันนี้ยังไม่เห็นปล่อยหมาในปากเผ่นพ่านในตลาดเลย  แต้วคิดถึงง” เพื่อนสาวร่างยักษ์ทำท่ากุมอกตาเคลิ้ม ทำให้เธอและฟ้าถึงกับถอนหายใจออกมาแรงๆ

“พี่ครามเข้าไร่แหละ วันนี้คงไม่ได้ปล่อยออร่าให้ชะนีในตลาดเต้นแร้งเต้นกาวี้ดว้ายหรอก” ฟ้าตอบของแต้ว

“อยากเข้าไร่ไปส่องผัวขาตอนถอดเสื้อจัง อร้าย!! คิดแล้วฟินกล้ามแน่นๆเป็นมัดทำให้หัวใจของกระเทยจะวาย” กระเทยแดดิ้นลงไปทำให้ฟ้าต้องลากคอเสื้อของเพื่อนขึ้นมา

“เก็บความหื่น แล้วเช็ดเลือดกำเดาของแกด้วย พี่ครามเค้ามีเจ้าของแล้ว”ฟ้าลากเพื่อนขึ้นได้สำเร็จก็บอกบางสิ่งที่ทำให้ลูกพีชชะงักไป

ตาหนวดมีแฟนแล้วยังมาทำเจ้าชู้ใส่เธออีกหรอ..

“ อะไรนะ  ผัวขาของฉันมีเจ้าของแล้ว ใครจะว่าพยาบาลอิงก็ไม่ใช่ รายนั้นทอดสะพานมาเป็นปีๆแล้ว ไม่เห็นได้แอ้มขาอ่อนของผัวขาเลย” แต้วทำหน้าสงสัยในคำพูดของฟ้า พลางทำหน้าคุ้นคิดอย่างหนัก

“ว่าที่เมียพี่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล” ฟ้าพูดเพียงเท่านั้นแล้วส่งสายเหล่มามองทางเธอที่นั่งเงียบอยู่ เมื่อเพื่อนสาวทำท่าทางมีเลศนัยทำให้เพื่อนกระเทยต้องมองตามสายไปแล้วก็ต้องทำเบิกกว้าง หันไปมองทางฟ้าเหมือนต้องการคำตอบที่ชัดเจนกว่านี้ ส่วนฟ้าก็ทำท่ายกไหล่แบมือสองข้างไม่ยอมพูดให้ชัดเจน

“นางชะนีลูกพีชมึงมันร้ายยยยยย  กลับมาไม่ทันไรกลับคาบของดีประจำตำบลไปแดก อิพื่อนเลวว”แต้วพูดพร้อมกับแดดิ้นตีขาไปมาๆอย่างคนขัดใจกับเรื่องที่ได้รับรู้

“จะบ้าหรอ  แกก็ไปฟังไอ้ฟ้ามัน พึ่งเคยเจอมะวานเอง อย่ามั่วไอ้ฟ้า” เธอตอบปฏิเสธแต้วแล้วหันไปเอ็ดใส่เพื่อนสาวที่นั่งทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้

“หยุดเลยชะนีไม่เชื่อแกหรอก อ๋อออ  แกเองใช่มั้ยที่เค้าเม้าส์กันทั้งตลาดว่าผัวขาของฉันเอาซ้อนท้าย กรี๊ดตอบมาเดี๋ยวนี้นะว่าแกทำบุญด้วยอะไร้ ทำให้ได้ซ้อนท้ายกอดเอวผู้ชายฟีโรโมนความแซบพุ่งกระซูดแบบพี่คราม”แต้วไม่พูดเปล่ากลับใช้มือเอื้อมจะมาบีบคอของเธอ ร้อนถึงฟ้าที่ต้องดักทางด้วยการใช้เท้าเตะหน้าแข้งที่มีขนหน้าแข้งอุยๆของเพื่อนสาวสองไปหนึ่งที

พลั่ก!

“ โอ้ย! อิฟ้าจะฆ่าเพื่อนหรอ!” แต้วโอดครวญเสียงดัง

“หยุดเลยแกนะ พี่ชายฉันมีเจ้าของแล้ว หยุดมโน หยุดเพ้อ หยุดฝันเปียกของแกซะ” ฟ้าหันไปบอกแต้วแล้วหัวเราะชอบใจเสียงดัง ทำให้ได้รับค้อนงามๆจากกระเทยร่างยักษ์เป็นการตอบแทน

“ระวังตัวไว้เลยนังชะนีพีช FCผัวขาเยอะมากกกกกกก ต้องรับมือให้ดีนะ โดยเฉพาะคุณพยามารอิงอร”

“พยาบาล!!” ทั้งเธอและฟ้าประสานเสียงขึ้นพร้อมกัน แต่แต้วก็ไม่ได้ใส่ใจกลับเบ้ปากใส่อย่างไม่ชอบแล้วกลอกตามองบน

“เออนั่นแหละๆ นางมาเหนือชั้นกว่าคนอื่นๆหลายขุม ใช้ความเป็นพยาบาลในการเข้าหาผู้ชาย ว้ายกระเทยละยอมนางจริงๆ”แต้วว่าเสียงสะบัดอย่างหมั่นไส้ ทำให้เธอต้องแอบมาคิดกับตัวเองว่าความสงบสุขที่เธอฝันถึงคงไม่มีอยู่จริง ตราบใดที่คนอื่นๆคิดว่าเธอมีซัมติงกับเจ้าของไร่ฟ้าคำราม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 99 ครั้ง

73 ความคิดเห็น