ตื้อรักให้อยู่หมัด

ตอนที่ 10 : พี่ครามลูกพีช

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,594
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    13 ก.ย. 62


เป็นเวลากว่าหนึ่งเดือนแล้วที่ลูกพีชได้กลับมาอยู่ที่บ้านกับพ่อและแม่ของเธอ นอกจากการที่ต้องช่วยงานในค่ายมวยแล้วนั้น การฝึกซ้อมมวยก็กลายเป็นกิจวัตรประจำวันที่เธอได้ทำไม่เคยขาดโดยมียักษ์คอยเป็นคู่ซ้อมของเธอเสมอ

จริงๆยักษ์ก็หน่วยก้านไม่เลว ฝึกไปอีกหน่อยเป็นนักมวยเก่งๆได้สบายยิ่งถ้ามาฝึกกับเราด้วยเนี้ย รับรองไอ้ลูกพีชจะสอนแบบจัดหนักๆไม่มีกั๊กแน่นอน  ในฐานะที่มันเป็นลูกสมุนคนแรก เด็กปั้นไอ้ลูกพีช

เธอคิดอย่างกระหยิ่มใจในระหว่างที่กำลังฝึกต่อยกระสอบทรายอยู่ โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่ามีสายตาคมเข้มของใครคนหนึ่งกำลังจ้องมองด้วยสายตาวาววับ

 

โธ่ๆแม่คุณเอ้ย กินอะไรเข้าไปทำไมขาวจัง ขาเอย แขนเอย พอก้มมองแขนล่ำของตัวเองแล้วนั้น พลันก็รู้สึกว่าถ้าเดินเฉียดไปใกล้สีผิวตัวเขาเองจะตกใส่เธอรึเปล่า

ร่างบอบบางสมส่วนอย่างคนออกกำลังกายที่เตะกระสอบทรายอย่างเมามันส์ ทำให้หัวใจของเจ้าของไร่ฟ้าคำรามที่กำลังแอบซุ่มมองเธออยู่ หัวใจเต้นตึกตักเป็นจังหวะหนักแบบเดียวกับการเตะของหญิงสาวเลยทีเดียว

วันนี้หญิงสาวอยู่ในชุดซ้อมมวยที่สวมใส่เสื้อกล้ามสีดำและกางเกงมวยขาสั้นสีชมพูอ่อน เรียวขาขาวที่พ้นออกมาจากกางเกงทำเอาคนแอบมองแทบเลือดกำเดาพุ่ง

เขารู้ตัวดีว่าสิ่งที่ทำอยู่มันดูไม่สมศักดิ์ศรีกับการที่เจ้าของไร่ฟ้าคำรามชายหนุ่มรูปงามไม่ว่าจะไปที่ไหนก็มีสาวๆคอยกรี๊ด ต้องมาแอบมองขาขาวของสาวนักมวย รู้ถึงไหนอายถึงนั่น

แต่จะให้ทำไงได้ละวะ พอได้แอบมองแค่ครั้งเดียวดันกลายเป็นว่าติดใจจนต้องหอบสังขารจากไร่มาแอบมองสาวเจ้าที่ค่ายทุกเช้า

“ นายๆ  ขามว่านายชักจะโรคจิตไปทุกวันแล้วนะ ไม่โผล่หน้าไปให้เค้าเห็นเป็นอาทิตย์ๆแต่ดันแอบมามองเค้าทุกวัน  เพื่อ ? ” มะขามลูกน้องผู้ซื่อสัตย์ที่ต้องมาพร้อมกับเจ้านายของมันทุกวันถามเจ้านายตัวเองอย่างไม่เข้าใจ

“ ไอ้ขามอย่าเสียงดังสิวะ กลัวเค้าไม่ได้ยินกันรึไง!!” คนเป็นนายหันมาเอ็ดใส่ลูกน้อง

“ก็ขามไม่เข้าใจนิ แอบมองอะไรได้ทุกวัน แถมยังต้องพกทิชชู่ซับเลือดกำเดาที่ไหลอีก ลำบากไอ้ขามต้องคอยช่วยซับ” สิ่งที่ขามพูดมาได้คำตอบจากชายหนุ่มเป็นลูกถีบหนักๆเข้าที่บันท้าย

โครม!

ขามล้มลงไปกองกับพื้นทันที เสียงโอดร้องของมันทำให้คนในค่ายมวยหันมามองตรงที่ทั้งสองหลบอยู่ในทันที

“ มาแอบทำอะไรตรงนี้ ” เสียงหวานใสเจ้าของใบหน้าสวยคมถามขึ้นมาจากทางด้านหลังทำให้ ชายหนุ่มต้องหันขวับกลับไปมองอย่างตกใจ

“ เอ่อ... ลูกพีช!! ” 

หันมาเจอหญิงสาวเท้าเอวมองมา ก็รู้สึกว่าน้ำลายตัวเองชักจะหนียวๆขึ้นมาอีกแล้ว 

เอือก!!! 

ผู้หญิงอะไรเซ็กซี่เป็นบ้า! ยิ่งมองใกล้ๆยิ่งใจไม่ดี รู้สึกจะเป็นหื่นหอบ เอ้ย หอบหืดซะงั้น

เหงื่อที่เกาะตามกรอบใบหน้าสวยทำให้ลูกพีชมีความเซ็กซี่ขึ้นมาอีกโข หน้าเนียนใสไม่ได้แต่งเครื่องสำอางแต่สวยอย่างเป็นธรรมชาติ ริมฝีปากระเรื่อนั่นอีก น่าจับมาจูบเสียจริง 

ชายหนุ่มคิดไปอย่างเลื่อยลอยสายตายังคงจ้องมองหญิงสาวตาไม่กระพริบ 

"นี่!! มีปัญหาอะไร มายืนทำอะไรตรงนี้" หญิงสาวถามขึ้นอีกครั้ง เพราะเจ้าของไร่ฟ้าคำรามเอาแต่ยืนเอ๋อ ไม่ตอบคำถามของเธอ

" แล้วคิดถึงนี่ ถือว่าเป็นปัญหารึเปล่า" 

" อย่ามาล้อเล่น " 

"ไม่เคยล้อเล่น คิดถึงจริงจัง" เขาตอบพร้อมยักคิ้วส่งให้ด้วยมาดกวนๆ  

นายหน้าหนวดไอ้คนหน้าเถื่อนมันทำให้เธอต้องร้อนวูบวาบที่หน้าอีกแล้ว ถึงแม้ว่าเขาจะพูดออกมาด้วยท่าทางทะเล้น แต่ว่าไอ้เจ้าดวงตาคมคู่นั้นนะสิ เกลียดตัวเองที่สามารถรับรู้ความจริงจากสายตานั่นได้

 

ครามเองก็คงไม่อยากจะเย้าแหย่อะไรลูกพีชไปมากกว่านี้ เขาจึงเข้าเรื่องโดยการบอกว่าต้องการพบพ่อพันธ์เกี่ยวกับเรื่องงานวัดประจำตำบลที่จะจัดขึ้นในอาทิตย์หน้า 

ลูกพีชเองเหมือนได้ยินดังนั้นก็พาชายหนุ่มเข้าไปพบพ่อของเธอ ซึ่งตอนนี้ท่านกำลังรับประทานอาหารเช้าอยู่ จากนั้นเธอจึงขอตัวไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าปล่อยให้ทั้งสองคุยงานกัน

 

 

เป็นเวลาสายแล้วที่เจ้าของไร่ฟ้าคำรามและเจ้าของค่ายมวยพยัคฆ์ได้ปรึกษาหารือกันเป็นที่เรียบร้อย จากนั้นชายหนุ่มจึงขอตัวกับว่าที่พ่อตาของตัวเองในอนาคตเพื่อกลับไร่ 

แต่ก่อนจะกลับก็ไม่วายแวะเย้าแหย่คนหน้าสวยให้ได้พอกระชุ่มกระชวยหัวใจ 

"กลับละน้าา คิดถึงก็ไปหาที่ไร่ได้เสมอ " 

"พอเลย หยุดอ่อยได้ล่ะ " เธอถอนหายใจแล้วตอบกลับชายหนุ่ม 

ครามไม่ได้พูดอะไรต่อ ทำเพียงแค่หัวเราะออกมาเบาๆแล้วเดินมายังรถที่จอดไว้ 


           ถึงยังไงก็หนีไม่รอดหรอก ลูกพีช พี่ใจเย็นกับเราได้ขนาดก็ดีเท่าไหร่แล้วสำหรับคนที่รอมานาน 

 

     แต่ก่อนที่เธอจะเดินเข้าบ้านไป เสียงตะโกนจากคนหน้าเถื่อนที่กำลังจะขึ้นรถก็เรียกสายตาของเธอและเสียงโห่ร้องชอบใจของนักมวยในค่ายมวยให้หันไปมอง 

" นี่!! ที่บอกว่าคิดถึงให้ไปหาที่ไร่อ่ะ พูดจริงๆนะ" 

"....... "

"เมื่อไหร่ก็ได้ ตอนไหนก็ได้ รอเสมอเด้ออิหล่า" 

 

ไอ้หน้าหนวด ไอ้คนน่าไม่อาย!!!!  








#คิดถึงถือว่าเป็นปัญหามั้ยย???




//เค้าขอกำลังใจหน่อยเถิดแม่ //

   ถ้าชอบก็กดเป็นกำลังใจให้หน่อยน่ะ


ฝากเอ็นดูอ้ายครามหน่อยเด้อ

              #พี่ครามลูกพีช








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

74 ความคิดเห็น

  1. #71 Pornchanok_Noey (@Pornchanok_Noey) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 19:04

    เอ็นดูววว
    #71
    0
  2. #47 kheakorea (@kheakorea) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 13:59

    สนุกค่ะ
    #47
    1