พลิกชะตาตัวประกอบปลายแถว

ตอนที่ 3 : บทที่1 ฝันร้าย 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 401
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    6 ก.พ. 63

บทที่1



            ทั้งๆที่เป็นตอนกลางวัน แต่ท้องฟ้ากลับมืดราวกับตอนกลางคืน แน่นอนว่าอีกไม่นานฝนคงตกแน่ ดังนั้นเธอที่ยังฝังใจกับการตายตอนฝนตก เลยรู้สึกกลัว

            หยางเจียนหลิวรีบสอยเท้าวิ่งอย่างรวดเร็ว ทำเอาเหล่าสาวใช้ที่เดินตามหลังของหยางเจียนหลิวต้องวิ่งตามกันจนเหนื่อยหอบ

            ครั้งถึงห้องพัก หยางเจียนหลิวก็ไม่สนใจอะไรอีก นอกจากถอดรองเท้าออกไป จากนั้นก็ปีนขึ้นเตียง ซุกตัวในผ้าห่มอุ่นๆและพยายามตั้งสติให้อย่าหวาดกลัวกับเสียงฝนและเสียงฟ้าผ่าด้านนอกจนมากเกินไป

            เด็กสาวตัวสั่นเทิ้มแม้จะพยายามเก็บงำอาการ ถึงกระนั้นแม่นมที่หูตาว่องไวอย่างอี้หลิวก็สามารถสังเกตเห็นได้โดยง่าย ดังนั้นหญิงสาวจึงสั่งให้สาวใช้นางหนึ่งไปปิดประตูหน้าต่างให้มิดชิด ส่วนตนเองนั้นก็เดินเข้ามาจุดเทียนไขภายในห้องนอนจนสว่างไสว

            “ คุณหนู บ่าวได้สั่งการให้อิงหลิวไปต้มน้ำแกงอุ่นๆมาให้แล้ว ดังนั้นคุณหนูโปรดรออีกสักครู่นะเจ้าคะ”

            “ขอบใจท่านแม่นม” หยางเจียนหลิวตอบรับน้อยๆ  ก่อนจะหยิบของวางที่วางไว้บนเตียงขึ้นมากินอย่างเงียบๆ

            ถึงกระนั้นพอถึงคราวมีเสียงฟ้าร้อง หยางเจียนหลิวก็ยังคงสะดุ้งเป็นพักๆ ทำเอาจนอี้หลิวต้องเดินมายืนใกล้ๆแล้วลูบหลังเล็กนั้นอย่างแผ่วเบา

            “คุณหนูอย่ากลัว บ่าวจะอยู่ตรงนี้นะเจ้าคะ” น้ำเสียงนั้นทั้งอ่อนโยนทั้งอบอุ่น ราวกับพี่สาวแสนดีคนหนึ่ง หยางเจียนหลิวยังคงทำเพียงพยักหน้ารับน้อยๆเพราะยังคงหวาดกลัวกับเสียงฟ้าผ่าด้านนอกห้อง

            ถึงกระนั้นภายในหัวก็ได้พยายามนึกถึงเรื่องราวของสตรีด้านข้างตน ได้ยินว่าอี้หลิวคนนี้คือพี่เลี้ยงคนสนิทของร่างนี้ อายุนั้นก็มากกว่าตั้งสิบกว่าปี  ทั้งภักดีและรักใคร่หยางเจียนหลิวราวกับบุตรสาวคนหนึ่ง นั้นคงเป็นเพราะหยางเจียนหลิวหน้าตาคล้ายๆกับบุตรสาวที่จากไปของตน

จะว่าไปแล้ว แม่นมคนนี้ก็น่าสงสารจริงๆ ทั้งๆที่เป็นคนมีจิตใจเมตตาขนาดนี้แท้ๆ  แต่สวรรค์กลับทำให้นางมีลูกยาก แต่พอมีลูก ก็ยังมาพรากลูกของนางไปตั้งแต่อายุยังน้อย อีกทั้งสามีก็มาตายหลังจากสูญเสียบุตรสาวไปได้ไม่นาน ดังนั้นจึงไม่แปลกที่แม่นมคนนี้จะยึดติดกับหยางเจียนหลิวที่หน้าตาคล้ายกับบุตรสาวของตนขนาดนี้

ถึงกระนั้นความซื่อสัตย์ของแม่นมนั้นเป็นของจริง เธอจำได้ว่ามีประโยคหนึ่งที่บรรยายถึงแม่นมคนนี้ในนิยาย แต่เธอดันจำไม่ค่อยได้นี่ซิ

“คุณหนูน้ำแกงมาแล้วเจ้าคะ ทานสักหน่อยให้ร่างกายอบอุ่นนะเจ้าคะ” แม่นมกล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ก่อนจะค่อยๆประคองถ้วยน้ำแกงร้อนๆจากมือของอิงหลิว

“ขอบคุณเจ้าคะ ท่านแม่นม” หยางเจียนหลิวร้องรับ ก่อนจะยื่นมือไปรับน้ำแกงกลิ่นหอมมาจิบอย่างช้าๆ

กระทั้งน้ำแกงหมดชาม เธอจึงให้อิงหลิวนำถ้วยไปเก็บ ส่วนตัวเธอก็ตัดสินใจล้มตัวลงนอนรอให้ฝนด้านนอกหยุดตก

.

.

.

เจียนหลิว เจียนหลิว เจียนหลิว... น้ำเสียงกรีดร้องของคนผู้หนึ่งเรียกชื่อของหยางเจียนหลิวซ้ำๆ มันทั้งเจ็บป่วยและเต็มไปด้วยความสงสาร

แต่หยางเจียนหลิวที่นอนซบอยู่กับพื้นเย็นยะเยือกกลับไม่มีแม้แต่งแรงจะยืนขึ้น เด็กสาวทำได้เพียงยืนมือไปตรงหน้าและร้องด้วยเสียงแผ่วเบาทั้งน้ำตาว่า “แม่นม แม่นม”

ในดวงตาสุกใสของเด็กสาวนั้นมองเห็นอย่างชัดเจนว่าแม่นมของตนนั้นกำลังกระเสือกกระสนเพื่อวิ่งเข้ามาหาตนเพียงใด

ทว่าหญิงสาวร่างบางเพียงคนเดียวจะสามารถสู้กับแรงของบุรุษร่างยักษ์รอบกายได้อย่างไร ถึงกระนั้นแม่นมก็ยังพยายามอย่างถึงที่สุด

หลี่ปิงฉินเจ้ามันคนสารเลว เพื่อให้ตนสมหวังถึงขั้นใช้แผนสกปรกสลับตัวคน เจ้ามันคนสมควรตาย เจ้าลืมไปแล้วหรือว่านายท่านของข้าไว้ใจเจ้ามากเพียงใด หลี่ปิงฉินเจ้าคนสารเลว เจ้าคนสารเลว น้ำเสียงกรีดร้องของแม่นมดังสะท้อนไปทั่วทุกมุมห้อง แต่เพราะเพียงประโยคนี้ประโยคเดียว เหล่าผู้คุมที่เหี้ยมโหดนั้นถึงกับปาดคอขาวเล็กนั้นจนขาด

หยางเจียนหลิวกรีดร้อง กระเสือกกระสนเพื่อออกไปจากคุกแห่งนี้ทั้งน้ำตา ถึงกระนั้นเรี่ยวแรงที่มีก็น้อยเกินไป ดังนั้นจึงทำได้เพียงเกาะกรงเหล็กที่เยือกเย็นนั้นแล้วร้องว่า แม่นม แม่นม เด็กสาวร้องอย่างนั้นซ้ำหลายรอบ ราวกับต้องการให้คนที่นอนอยู่ตรงนั้นตอบรับเสียงร้องของตน เพียงแต่สวรรค์นั้นช่างโหดร้าย เสียงร้องของเด็กสาวนั้นไร้คนตอบรับ

มีหยดเลือกที่ไหลรินออกมาเท่านั้นที่เป็นคำตอบว่าแม่นมนั้นมิอาจตอบรับเสียงของเด็กสาวได้อีกต่อไป

.

.

.

หยางเจียนหลิวสะดุ้งตื่นจากฝันร้าย บนหน้าผากของเธอเต็มไปด้วยเหงื่อเม็ดเล็กเม็ดใหญ่

หยางเจียนหลิวยกแขนเสื้อขึ้นเช็ดก่อนจะพยายามสงบสติอารมณ์ของตัวเอง เธอนั่งหายใจเข้า หายใจออก อย่างเป็นจังหวะ กระทั้งควบคุมจังหวะลมหายใจของตัวเองให้เป็นปกติได้ เธอจึงค่อยเรียกคนข้างนอกเข้ามา

พวกสาวใช้เข้ามาช่วยเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้กับเธอ ก่อนจะช่วยกันแต่งตัวให้เพื่อไปทานอาหารเย็นที่เรือนหลัง

แม่นมเข้ามาตรวจดูความเรียบร้อยอีกครั้ง ก่อนจะช่วยพยุงเธอไปยังเรือนหลัง แต่ในระหว่างทางก่อนที่จะไปถึงเรือนหลังนั้น เธอได้นึกถึงความฝันเมื่อครู่ก่อนจะพูดออกมาว่า

“แม่นม”

“เจ้าคะคุณหนู” อี้หลิวตอบรับในทันทีทันใด เห็นว่าสองตาของคุณหนูแดงก่ำจึงอดถามไม่ได้ว่า “เป็นอะไรไปเจ้าคะคุณหนู”

“ไม่มีอะไร ข้าแค่อย่าให้แม่นมตอบรับเท่านั้น” หยางเจียนหลิวแย้มยิ้มให้กับแม่นมไปก่อนจะพยายามสงบสติอารมณ์ของตัวเอง

ความจริงแล้วเธอก็ไม่ได้หวั่นไหวอะไรกับฝันนั้นมากนัก  แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร เธอถึงเรียกแม่นมออกไปแบบนั้น ทว่าพอคิดไปคิดมา เธอก็ได้คำตอบว่า นี่คงเป็นความรู้สึกส่วนลึกในใจของเจียนหลิวตัวจริง แม้ร่างนี้จะกลายเป็นของเธอไปแล้ว แต่ความรู้สึกในใจยังคงเป็นของหยางเจียนหลิว อีกทั้งเธออาจจะยังสงสารเจ้าของร่างคนนี้ก็เป็นได้

เด็กสาวคนนั้นคงรักแม่นมคนนี้มากจริงๆ คิดๆดูแล้ว เธอก็ควรรีบทำอะไรสักอย่าง เพื่อหนีจากชะตากรรมนั้นแล้ว

เมื่อคิดได้ดังนั้น เธอจึงรีบก้าวเท้าเดินให้ไวขึ้น ความจริงแล้ว สามวันก่อน เธอแทบไม่สนใจอะไรกับชะตาชีวิตของร่างนี้ แต่เพราะความฝันนั้นทำเอาเธอกลัวจนขนลุกซู่ ไม่กล้าชักช้าอีก

ในระหว่างที่เธอกำลังเดินนั้น จู่ๆก็มีร่างของใครบางคนขวางทางเธอเอาไว้ หยางเจียนหลิวสะดุ้งตกใจ ก่อนจะรีบหยุดเท้ามองหน้าของคนที่กล้าขวางทางเธอ แต่แล้วเธอก็ต้องตกใจ เมื่อเขาคือหลี่ปิงฉิน พระเอกของนิยายเรื่องจอมใจอสูรร้อยเล่ห์

“ไง มิได้พบเจ้าเสียนาน มิคิดว่าจะงดงามถึงเพียงนี้” ครั้งกล่าวจบ เขาก็แย้มยิ้มงดงามเย้ายวนใจออกมา พาเอาสตรีรอบข้างพากันเขินอาย  เพียงแต่หยางเจียนหลิวหาได้ตกอยู่ในห้วงเสน่ห์ของหลี่ปิงฉิน แต่กลับเห็นภาพซ้อนของใบหน้าเหี้ยมโหดของบุรุษตรงหน้าที่สั่งประหารหยางเจียนหลิวจนคอหลุด เลือดสาดกระเด็นไปทั่วทั้งบริเวณ

............

มาสั้นๆก่อนน้า ช่วงนี้งานยุ่งจ้าา ช่วยคอมเมนท์เป็นกำลังใจให้หน่อยน้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #9 R.SS (@260749) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 10:02

    รออ่านนะคร้าาา

    #9
    0
  2. #8 ploynature (@ploynature) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 14:23

    สู้ๆนะคะจะรออัปค่ะ
    #8
    0
  3. #6 MuKuBeer (@MuKuBeer) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:35

    น้ำตาซึมเลยอ่ะ สะเทือนใจมาก
    สงสารแม่นม ขอให้น้องแก้ไขอนาคตได้ในทางที่ดี
    #6
    1
  4. #5 Beaw12 (@Beaw12) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:35
    มาอัพๆๆ
    #5
    1