[Fic B.A.P] N U D E ( BANGDAE : Yaoi) #นู้ดบังแด

ตอนที่ 2 : - N U D E #02

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 532
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    18 มิ.ย. 58

●● N U D E ●●

Fic B.A.P (Yaoi) : BANGDAE

[Chapter : 2]

 

 

 

 

“ผมขอเวลาอีกหน่อยได้มั้ยครับพี่อินซู...ผมสัญญาว่าจะรีบหาเงินมาจ่าย...” จองแดฮยอนขอร้องอย่างตรงไปตรงมาแม้จะรู้ดีอยู่แล้วว่าการผัดผ่อนค่าเช่าหอพักเป็นเดือนที่หกมันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

 

“แต่นี่มันก็ห้าเดือนมาแล้วนะแดฮยอน...พี่คิดว่าพี่คงรอไม่ไหว...” ลูกชายเจ้าของหอพักตอบพร้อมเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ตลอดห้าเดือนที่ให้โอกาสไม่ใช่เพราะใจดีมีเมตตา แต่เป็นเพราะสิ่งที่คังอินซูต้องการจากแดฮยอนมันมีมากกว่านั้น ซึ่งอินซูก็มั่นใจว่าคนตรงหน้ารู้อยู่เต็มอกว่าเขาต้องการอะไร แดฮยอนถึงได้เอื้อมจับแขนข้างหนึ่งของเขาด้วยสองมือเหมือนออดอ้อน ก่อนนัยน์ตาหวานที่ทำให้พวกผู้ชายใจอ่อนได้ทุกครั้งนั่นจะสบเข้ามาในตา...

 

“ผมขอร้อง...” เด็กตัวเล็กวิงวอนหน้าเศร้า น้ำเสียงทอดอ่อนติดไปทางหวานรื่นหูในคำพูดถัดมา “นะครับ...”

 

แดฮยอนทำเพื่อเอาตัวรอด แต่มันก็ล้มเหลวเมื่อคังอินซูฉีกยิ้มกว้างกว่าเก่าอย่างชอบใจ ก่อนสาวเท้าเข้ามาใกล้ๆ แล้ววกมืออ้อมไปที่สะโพกของเขาลูบไล้มันไปมา

 

“แต่ถ้าแดฮยอนอยากจะจ่ายเป็นอย่างอื่น...” ชายหนุ่มเว้นคำกำกวม ออกแรงคลึงบั้นท้ายกลมเล่นแล้วตบมันเสียงดังเพี๊ยะจนคนตัวเล็กสะดุ้ง

 

สายตาของพี่อินซูแพรวพราวและดูโรคจิตเกินกว่าจะเรียกว่าเจ้าเล่ห์ แดฮยอนอยากจะหนีเจ้าของมือไปให้ไกลแต่สุดท้ายก็ตัดใจถอยได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้นเพราะกังวลว่าหากทำอะไรไม่ถูกใจอีกฝ่ายเข้า เขาคงได้ถูกไล่ตะเพิดออกจากหอเหมือนคนอื่นๆ เป็นแน่...

 

แดฮยอนรู้ว่าพี่อินซูอยากนอนกับเขา แวบหนึ่งที่ความมืดบอดประเดประดังเข้ามาพร้อมๆ กันทุกด้านทำให้แดฮยอนเคยคิดที่จะยินยอม เพราะถึงอย่างไรผู้ชายเหมือนกันก็คงไม่มีอะไรให้เสียหาย แต่พี่อินซูเป็นพวกชอบคุกคามทางเพศ แถมยังชอบใช้ความรุนแรงกับคู่นอนจนเรียกได้ว่าซาดิสม์ แดฮยอนจึงต้องล้มเลิกความคิดบ้าๆ นั่นไป...

 

“ผม...จะจ่ายพี่ด้วยเงิน...”

 

คังอินซูขมวดคิ้วพลางจิ๊ปากด้วยความขัดใจหลังได้ฟังคำตอบ อินซูชักโมโหเพราะไม่เคยมีใครขัดใจเขาได้มากเท่ากับแดฮยอนมาก่อน ดูเหมือนว่าห้าเดือนที่เฝ้าตามตื๊อและใช้หนี้เป็นข้อต่อรองจะไม่ทำให้เด็กหนุ่มตรงหน้ายอมเล่นด้วยเลยแม้แต่น้อย

 

“พี่จะให้โอกาสเราเป็นครั้งสุดท้าย...” อินซูเอ่ยด้วยใบหน้าเรียบเฉยจริงจัง หากแต่ก็เต็มไปด้วยการบีบบังคับและกดดันในน้ำเสียง “ถ้าภายในอาทิตย์หน้าแดฮยอนยังหาเงินมาจ่ายพี่ไม่ได้...”

 

“...”

 

“เลือกเอา...ว่าจะย้ายออก...”

 

“...”

 

“หรือว่ายอมเป็นของพี่”

 

.

.

 

“ถอดเสื้อออกแดฮยอน”

 

จองแดฮยอนเบี่ยงสายตามองไปอีกทางด้วยความอึดอัดใจ มือเล็กยกขึ้นจับแขนเจ้าของมืออุ่นที่กอบกุมใบหน้าของเขาอยู่เป็นเชิงให้ปล่อยออก ก่อนที่จะ...

 

พยักหน้าขึ้นลงแทนคำตอบ...

 

แดฮยอนยอมแล้วจริงๆ เขาลุกขึ้นยืนโดยไม่รอให้อีกฝ่ายพูดซ้ำสอง ยอมไขว้มือจับชายเสื้อยืดของตนแล้วดึงมันออกทางหัวจนพ้นออกจากร่าง ท่อนบนเปลือยเปล่าอวดสายตาคนมอง แต่มันยังไม่พอสำหรับบังยงกุก

 

“ถอดให้หมด”

 

ริมฝีปากอิ่มเม้มแน่นกับคำสั่งราบเรียบที่ทำให้เขารู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ ได้ทุกครั้ง แดฮยอนชั่งใจอยู่เพียงครู่สั้นๆ เพราะระหว่างนอนกับพี่อินซู กับเป็นแบบวาดภาพเปลือยให้พี่ยงกุก

 

ก็ถ้าหากว่าจะต้องเลือกจริงๆ

 

บังยงกุกก็คงเป็นคำตอบเดียวของจองแดฮยอน

 

แดฮยอนก้มลงปลดเข็มขัดอย่างจำใจ ตามด้วยรูดซิปลงจนสุดด้วยปลายนิ้ว...

 

กางเกงถูกเลื่อนออกจากสองขาอย่างเชื่องช้า...

 

ยงกุกเห็นเด็กหนุ่มมีท่าทีลำบากใจอย่างเห็นได้ชัดเมื่อกางเกงในสีเข้มเป็นปราการด่านสุดท้ายด่านเดียวที่ยังเหลืออยู่ จึงแสร้งมองไปทางอื่นเพื่อเปิดทางให้แดฮยอนจัดการตัวเองให้เสร็จเรียบร้อย

 

จนกระทั่ง...

 

“ผม...ถอดหมดแล้ว...” ด้วยเสียงหวานที่ฟังดูอึกอัก...

 

พร้อมๆ กับเสียงชั้นใน...

 

ที่ถูกปล่อยให้ร่วงหล่นลงไปกองรวมกับเสื้อผ้าชิ้นอื่นๆ บนพื้น...

 

บังยงกุกจ้องมองเรือนร่างเปลือยเปล่าของแดฮยอนโดยไม่แสดงสีหน้าใดๆ ให้นายแบบได้อาย เพราะมันคงจะยากอยู่สักหน่อยสำหรับเด็กม.ปลายที่จะทำใจยอมรับ หากแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเขา...

 

ไล่สายตามองจองแดฮยอนที่เอาแต่ยืนก้มหน้าก้มตาประสานมือไว้ด้านหน้าเพื่อบดบังส่วนลับตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า...

 

ด้วยความตั้งใจ...

 

ยงกุกเป็นผู้ชาย...เพราะงั้นตามธรรมชาติย่อมต้องจินตนาการถึงเรือนร่างของสาวสวย...เขาจึงไม่เคยคิดฝันถึงความสวยงามทางด้านสรีระของชายมาก่อนเพราะคิดว่าคงไม่มีอะไรแตกต่างกัน...

 

แต่ตอนนี้ยงกุกรู้แล้วว่าเขาคิดผิดไปถนัด...

 

เพราะจองแดฮยอนไม่เหมือนเลย...

 

แดฮยอนตัวเล็ก...ข้อนี้ยงกุกมองออกตั้งแต่แรกเจอ ตอนเปลือยกายแบบนี้ยิ่งทำให้เขาเห็นชัดเจนว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าตัวเล็กแค่ไหน...

 

แดฮยอนตัวเล็กกว่าที่เห็นมาก...ไหล่เล็กลู่ลง หน้าอกแคบ ไหนจะเอวที่ทั้งคอดทั้งบางจนเขากล้าพูดว่ามันใกล้เคียงกับเอวของพวกสาวๆ ทั้งหมดนั่นสร้างความประหลาดใจให้กับบังยงกุกได้มาก เขาอยากจะมองแดฮยอนให้นานกว่านั้น...แต่ก็จำต้องให้เกียรตินายแบบด้วยการตัดใจก้มมองผืนผ้าใบตรงหน้า ตอนที่เด็กหนุ่มเอ่ยถามขึ้นมาเสียงสั่น

 

“แล้วผม...ต้องทำยังไง...” แดฮยอนหน้าแดงจัดไม่กล้าเงยหน้าขึ้นประสานสายตากับคู่สนทนาเลยแม้แต่น้อย เขาอายมากจริงๆ เพราะตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยต้องถอดผ้าโชว์เรือนร่างให้ใครเห็นมาก่อน ยิ่งกับคนตรงหน้าด้วยแล้ว...

 

“ขึ้นไปนอนบนเตียงสิ...”

 

เป็นอีกครั้งที่คำพูดสั้นๆ ของบังยงกุกทำให้คนฟังหน้าแดงแปร้ดถึงใบหู...ร่างเล็กเปลือยเปล่าหมุนตัวหันหลังให้คนวาดแล้วรีบเดินไปที่เตียงตามคำสั่งแม้จะอายมาก เพราะป่านนี้ฝ่ายนั้นคงเห็นก้นแดฮยอนไปถึงไหนต่อไหน...

 

เขาทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงอย่างเงอะงะโดยไม่ยอมปล่อยมือออกจากความเป็นชายของตน แดฮยอนทำตัวไม่ถูกเพราะไม่รู้ว่าควรจะนอนลงด้วยท่าไหน แต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะเดาใจเขาออก ถึงได้เดินตรงเข้ามาหา แล้วทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ กัน...บนเตียง...

 

ยงกุกจับหัวไหล่มนทั้งสอง ออกแรงดันให้คนตัวเล็กนอนตะแคงลงช้าๆ กระทั่งช่วงกายด้านขวาทั้งหมดของเด็กหนุ่มสัมผัสกับเตียงนุ่ม มืออุ่นเลื่อนจากหัวไหล่ลงมาตามช่วงแขนอย่างเชื่องช้าจนใครอีกคนหัวใจวาบหวิว ก่อนจะหยุดมือลงที่ข้อมือของนายแบบที่พยายามปกปิด...

 

“ไม่ต้องอาย...” ชายหนุ่มออกแรงกระตุกเพียงนิด ข้อมือทั้งสองก็อยู่ในกำมือเขาเป็นที่เรียบร้อย

 

แดฮยอนหน้าแดงจัดเมื่อถูกบังคับให้เผยทุกสัดส่วน เขาเกลียดน้ำเสียงแบบนั้น...ดวงตาคมกริบนั่นก็ด้วย แดฮยอนมองอีกฝ่ายตาไหวระริกเพื่อขอความเห็นใจ แต่มันไม่ได้ผลเลยในเมื่อสุดท้ายก็เป็นเขาเสียเอง ที่พ่ายแพ้ให้กับทุกการกระทำของบังยงกุก...ยอมปล่อยให้อีกฝ่ายทำอะไรก็ได้ตามอำเภอใจ

 

คนโตกว่าเผยรอยยิ้มบางๆ เมื่ออีกฝ่ายเลิกดื้อดึง เขาจัดแจงให้เด็กหนุ่มนอนหนุนต้นแขนขวา แล้วจับมือซ้ายทาบลงบนผืนเตียงอย่างสบายๆ แต่แดฮยอนอายเกินกว่าจะทนมองหน้าอีกฝ่ายได้ไหว จึงได้แต่ฟุบหน้าลงกับต้นแขนเพราะตอนนี้เขาล่อนจ้อนไปหมดทั้งตัวแล้วจริงๆ ถึงจะพยายามท่องว่าทำเพื่อเงิน แต่แดฮยอนก็ไม่ได้หน้าหนามากพอที่จะได้ไม่รู้สึกกระดากอายกับเรื่องพรรค์นี้เลย...

 

“เงยหน้าขึ้นครับ” คนตัวสูงแตะมือเข้าที่ข้างเอวบาง ความเย็นจากปลายนิ้วส่งผลให้แดฮยอนสะดุ้งไหวใจเต้นแรง ใบหน้าหวานที่ตอนนี้แดงจนไม่รู้จะแดงอย่างไรได้อีกรีบเงยขึ้นตามคำสั่งเพราะรู้ดีว่าคงไม่มีประโยชน์อะไรที่จะขัดขืนอีก ฝ่ายนั้นส่งยิ้มบางๆ ที่พานทำให้ข้างในอกสั่นไหวมาให้ ก่อนเดินกลับไปยังขาตั้งตัวเก่งอีกครั้งเมื่อนายแบบอยู่ในท่าทางที่น่าพอใจ

 

ยงกุกไม่จำเป็นต้องใช้เวลานานในการเตรียมอุปกรณ์วาดภาพเนื่องจากมีลูกค้าจ้างงานก่อนหน้า เขากำชับให้นายแบบอยู่นิ่งๆ สักสิบนาทีเป็นอย่างต่ำแล้วหยิบดินสอขึ้นมา ดวงตาสีเข้มมองตรงไปยังเด็กตัวเล็กที่นอนหน้าเบ้หน้าบูดอยู่บนเตียงก่อนพินิจมองสัดส่วนทางร่างกายให้ชัดเจน แล้วค่อยๆ ร่างเส้นตามที่เห็นอย่างตั้งใจ...

 

ใครๆ ต่างก็บอกว่าบังยงกุกเกิดมาพร้อมกับพรสวรรค์ทางด้านการวาดภาพเพราะสามารถถ่ายทอดสิ่งต่างๆ ที่รับรู้ผ่านดวงตาด้วยการขีดเขียนได้โดดเด่นกว่าเพื่อนร่วมชั้นวัยเดียวกันตั้งแต่ยังเล็ก เขารับจ้างวาดภาพทั่วไปตั้งแต่เรียนมหาลัยปีหนึ่ง และเริ่มรับวาดภาพนู้ดอย่างจริงจังก็ตอนปีสามจากคำชักชวนของรุ่นพี่ในคณะ...

 

ด้วยนิสัยที่ไม่ใช่คนปากโป้งหรือใส่ใจเรื่องของใครๆ บวกกับความสามารถเฉพาะตัวและความละเอียดประณีตจึงทำให้นักศึกษาทั้งในและนอกมหาวิทยาลัยแห่กันมาจ้างงานไม่เคยขาดจนได้รับเสียงชื่นชมไม่ขาดสายว่า ภาพที่วาดออกมามีความสวยงาม สมจริง และสื่ออารมณ์ได้อย่างดีเยี่ยม...โดยเฉพาะฝีมือในการวาดภาพนู้ด...

 

บังยงกุกเห็นสรีระของนางแบบมาหลากหลายตลอดหนึ่งปี แต่จองแดฮยอนเป็นนายแบบคนแรก...

 

ที่ดึงดูดความสนใจของเขาไปได้มากถึงขนาดนี้

 

ตั้งแต่แรกเจอ...ดวงตากลมโตใสแป๋ว จมูกโด่งรั้น ริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูวับรับกับรูปหน้าเรียวเล็กของเจ้าตัว...ทุกอย่างดูสมบูรณ์แบบมากเสียจนบังยงกุกคิดว่ามันเป็นเรื่องยากมากเหลือเกินที่จะละสายตา ยิ่งกับเอวเล็กๆ นั่น...

 

การที่แดฮยอนนอนตะแคงอยู่แบบนี้มันทำให้เขาได้เห็นสัดส่วนความเว้าและความโค้งของสรีระชัดเจนมากกว่าทีแรก

 

ทำให้มีหลายครั้งที่เขาเผลอไผลจ้องมองแดฮยอนอย่างลึกซึ้งและเนิ่นนาน...เสียจน...

 

ลืมที่จะวาดภาพต่อ...

 

บังยงกุกไม่เคยวาดภาพเปลือยชายก็จริงอยู่ แต่เขาก็ไม่เคยใช้เวลานานขนาดนี้กับงานชิ้นอื่นๆ มาก่อน แม้จะเป็นงานแรกเหมือนกันก็ตามที นั่นเป็นเพราะเขา...คิดว่าแดฮยอนเป็นผู้ชายที่มีแรงดึงดูดทางเพศสูง เพียงแค่ขยับเรียวขาเลื่อนไปมาบนเตียงเล็กน้อยราวกับต้องการคลายความเมื่อยล้า แต่ยงกุกกลับรู้สึกว่ามันค่อนข้างที่จะ...

 

เร้าอารมณ์...

 

มากกว่านางแบบคนไหนๆ ที่เขาเคยวาดมา

 

อาจเป็นเพราะเขาเห็นผู้หญิงเปลือยอยู่บ่อยครั้งจนเริ่มชินชา...

 

การได้เห็นสรีระของชายที่แปลกตาจึงทำให้บังยงกุกรู้สึก...

 

ตื่นเต้น...

 

จนทำให้เขาอยากจะเห็นอะไรๆ ที่มากกว่านั้น...

 

มากกว่าการนอนเฉยๆ

 

หากแต่ก็เป็นต้องข่มใจและทำเพียงแค่มองเพราะไม่อยากทำเกินกว่างานที่ได้รับจนเกินคำว่าศิลปะไป...

 

ยงกุกทั้งสงสัยแล้วก็แปลกใจ...ว่าเด็กผู้ชายทำไมถึงหน้าหวานนัก อีกทั้งยังมีส่วนโค้งเว้าราวกับสตรี...หากไม่ใช่เพราะกล้ามเนื้อพอเหมาะกับส่วนกลางลำตัวที่บ่งบอกถึงสัญลักษณ์ทางเพศอย่างชัดเจน ยงกุกคงจะคิดว่าแดฮยอนเป็นเด็กผู้หญิง...ที่ยังไม่มีหน้าอก หรือไม่ก็...พวกเด็กสาว ทอมบอยห้าวๆ เทือกนั้น...

 

เวลาเดินช้าแค่ไหนจองแดฮยอนก็เพิ่งรู้วันนี้นี่เอง เขาเหลือบขึ้นมองนาฬิกาที่แขวนไว้บนผนัง...ยี่สิบนาที แต่มันกลับนานมากเหลือเกินในความรู้สึกของคนเปลือย...

 

แดฮยอนใจเต้นแรงรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วทั้งร่างกาย เพราะพี่ยงกุกมองเขาด้วยสายตาแปลกๆ แล้วจู่ๆ ก็...

 

ยิ้ม...

 

ย...ยิ้มอะไรมิทราบ? มีอะไรตลกหรือไง?

 

น่าโมโหชะมัด...

 

แม้จะเห็นแล้วว่าฝ่ายนั้นไล่สายตามองเขาจนทั่วทุกสัดส่วนของร่างกาย หากแต่แดฮยอนก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากพยายามปลอบใจตัวเองว่าถึงยังไงเราต่างก็เป็นผู้ชาย ตาหวานเลือกที่จะเลี่ยงมองไปทางอื่นเพราะมันคงจะเป็นทางเดียวที่ทำให้เขารู้สึกอายน้อยลงได้บ้าง...

 

“เสร็จแล้วครับ” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นในความเงียบขณะใช้ผ้าเช็ดสีน้ำมันที่เปื้อนอยู่ที่โคนและปลายพู่กันออกอย่างพิถีพิถัน ซึ่งมันก็ทำให้เด็กหนุ่มดีใจรีบผุดลุกขึ้นใส่เสื้อผ้าอย่างรวดเร็วจนน่าขัน “อยากดูตัวเองมั้ย?”

 

แดฮยอนลังเลใจเล็กน้อยที่จะดูมัน แต่เขาคงไม่เหลืออะไรให้เสียหายไปมากกว่านี้อีกแล้ว ใบหน้าหวานพยักหน้าขึ้นลง ก่อนสองขาจะตรงเข้าไปใกล้ๆ กับคนวาด ทว่าภาพที่เห็นก็ทำให้จองแดฮยอนเป็นต้องเบิกตากว้างหน้าแดงแจ๋ พยายามยื่นมือปิดส่วนลับของตัวเองบนภาพวาดสีน้ำมันนั่นอย่างรวดเร็ว หากแต่เจ้าของห้องดึงมือเอาไว้ได้ทัน

 

“สียังไม่แห้ง” ยงกุกปรามก่อนหัวเราะออกมาเบาๆ เมื่อนายแบบทำหน้ามุ่ยใส่

 

“พี่อย่าขำสิ...ห้ามมองด้วย” แดฮยอนพูดอายๆ เมื่ออีกฝ่ายเอาแต่ยิ้ม ถึงบังยงกุกจะเห็นอะไรต่อมิอะไรของเขาไปหมดทั้งตัวแล้วก็เถอะ แต่แดฮยอนก็ไม่ชินอยู่ดีนั่นแหละ!

 

“ชอบหรือเปล่า?” เจ้าของเสียงทุ้มเอ่ยถามตาหวานฉ่ำ หวานเสียจนแดฮยอนไม่กล้าที่จะสบมอง รีบตวัดเสียงตอบแข็งๆ

 

“ใครจะไปชอบ...”

 

ที่ต้องมาแก้ผ้าให้พี่ดู...

 

คำนั้นแดฮยอนไม่ได้พูดออกไป แต่เขายอมรับว่าพี่ยงกุกวาดมันออกมาได้ดีมากจนไม่อยากเชื่อเลยว่ามันเป็นภาพวาดเรือนร่างของเขาจริงๆ เพราะมันสวยงามและชัดเจนไปหมดทุกสัดส่วน ขนาดที่ว่าแดฮยอนส่องกระจกทุกวันยังไม่เคยเห็นตัวเองชัดเจนมากเท่านี้ แม้แต่...ตรงนั้น...

 

ต...แต่ว่า...

 

ตรงนั้นของเขาไม่ได้เล็กขนาดนี้สักหน่อย! มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ!

 

“ค่าจ้างของวันนี้...”

 

เจ้าของห้องเอ่ยขัดความคิด บังยงกุกลุกไปหยิบกระเป๋าสตางค์ส่งคืนให้เจ้าของ ก่อนหยิบธนบัตรจากกระเป๋าของตนเองออกมานับแล้วส่งให้นายแบบ ซึ่งก็เป็นเงินส่วนที่แบ่งจากค่าจ้างที่ยงกุกได้รับมาอีกต่อหนึ่ง

 

แดฮยอนตาวาวเพราะเขาไม่เคยทำงานแค่ไม่ถึงชั่วโมงแต่ได้เงินมากเท่านี้มาก่อน มือเล็กค่อยๆ นับธนบัตรนั่นทีละใบจนครบ มันเป็นเงิน 130,000 วอน ซึ่งลองประมาณแล้วก็น่าจะพอจ่ายค่าเช่าหอที่ค้างอยู่ราวๆ สามเดือน

 

“ขอบคุณมากนะครับ...” เด็กตัวเล็กยิ้มกว้างแล้วโค้งขอบคุณให้กับนายจ้าง ก่อนจะรีบเดินออกจากห้องโดยไม่แม้แต่จะให้อีกฝ่ายที่วุ่นวายเหมือนกำลังหาอะไรบางอย่างบนโต๊ะได้ล่ำลา...

 

บังยงกุกกำลังหากุญแจรถมอเตอร์ไซค์ตั้งใจว่าจะพาแดฮยอนไปส่ง แต่ไม่ทัน...แม้ว่าเขาจะรีบเดินออกมาหน้าห้องเพื่อตามหา แต่ก็ไม่พบใคร นอกจากไอ้ฮิมชานที่เดินสวนมาพร้อมตะกร้าผ้าสีชมพูหวานแหววของมันเท่านั้น

 

“เห้ยๆ กูว่ากูเห็นน้องแดฮยอน” ฮิมชานหยุดยืนที่หน้าห้อง มันมองไปที่บันไดสลับกับมองหน้าเขาและพยายามปะติดปะต่อเรื่องด้วยตัวของมันเองแล้วหรี่ตามองกันอย่างล้อเลียน “โอ้โห...มึงนี่แน่นอนจริงๆ ไปทำอีท่าไหนน้องมันยอมเป็นแบบให้วะ วันนั้นวิ่งหนีเอาเป็นเอาตาย”

 

“ก็ไม่ได้ทำอะไร...” ยงกุกตอบสั้นๆ ด้วยใบหน้าเรียบเฉยเหมือนเคย

 

“ตอแหลกับเพื่อนกับฝูงตลอด หน้าอย่างมึงเนี่ยนะไม่ได้ทำอะไร?” สิ้นคำ...คิมฮิมชานก็ถูกไอ้ยงกุกถวายนิ้วกลางใส่ซะเต็มหน้า ที่กล้าพูดขนาดนี้เพราะเขารู้จักบังยงกุกดีกว่าใครๆ มันน่ะเป็นพวกเหลือร้าย โดยเฉพาะเรื่องบนเตียง ทั้งสาวๆ แล้วก็หนุ่มๆ ถึงได้เข้าคิวมาจีบมันไม่ว่างเว้น แต่ไอ้ยงกุกมันก็ไม่ยักสนใจใครจริงจัง เอาแต่บอกว่าไม่เจอคนที่ถูกใจเท่านั้น “แล้วเป็นไงบ้างวะ?”

 

“ก็ดี...สีหมดไปสองหลอด”

 

“กูหมายถึงน้องแดฮยอนโว้ย!

 

บังยงกุกเงียบไปครู่หนึ่งกับคำถาม...เขานึกไปถึงตอนที่เด็กตัวเล็กเปลือยกายล่อนจ้อนไปหมดทั้งตัว ก่อนที่ริมฝีปากสีเข้มจะเผยรอยยิ้มออกมา...

 

“นั่นก็ดีเหมือนกัน”

 

ฮิมชานตาเป็นประกายกับคำตอบ ถึงแม้จะไม่มีโอกาสได้เห็นกับตาแต่เขาเองก็อยากจะรู้ว่าตอนที่เด็กคนนั้นถอดเสื้อผ้าออกจนหมดแล้วจะเป็นอย่างไร แดฮยอนเป็นเด็กผู้ชาย แต่ทั้งตัวเล็กแล้วก็หน้าหวานจนเป็นที่หมายตาของหนุ่มๆ ตอนพามาที่หอวันก่อนพวกผู้ชายมองตามจนคอจะหัก เรียกได้ว่าไอ้ยงกุกเป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุดคนหนึ่งเลยก็ว่าได้ที่ได้เห็นน้องเขาเปลือยทั้งตัวแบบนั้น

 

“ดีของมึงนี่ดียังไงเล่าให้มันละเอียดๆ สิวะ”

 

“ก็...” คนถูกถามเว้นคำพยายามคิดหาคำจำกัดความตามความรู้สึก

 

และเขามองไม่เห็นคำตอบไหนที่ตรงใจเขาได้เท่ากับคำนี้

 

“ก็เซ็กซี่ดี...”

 

บังยงกุกตอบโดยไม่คิดปิดบังก่อนยิ้มกว้างออกมาอีกครั้งเพราะมันเป็นเรื่องจริงที่ปฏิเสธไม่ได้ว่า จองแดฮยอนเป็นเด็กผู้ชายที่เซ็กซี่ นั่นทำให้เขารู้สึกเสียดายจนคิดว่าถ้าหากเป็นไปได้ก็อยากจะรับวาดภาพเปลือยชายอีก...

 

แต่...

 

คงจะไม่ได้เจอกันอีกแล้วล่ะมั้ง...
 

.

.

 

ผ่านมาเกือบจะครบอาทิตย์แล้วที่แดฮยอนไปเป็นนายแบบภาพเปลือยให้พี่ยงกุก

 

แล้วก็เกือบครบอาทิตย์แล้วเช่นกันที่แดฮยอนสัญญากับพี่อินซูเอาไว้เรื่องค่าเช่า

 

ตอนนี้เขาได้งานเป็นพนักงานชั่วคราวในบาร์เกย์เล็กๆ แห่งหนึ่งใกล้ๆ กับที่พัก เนื่องจากเพศที่สามยังไม่เป็นที่ยอมรับในประเทศมากนัก ที่นี่จึงเป็นที่เดียวที่ยังพอมีตำแหน่งว่างเหลือมาถึงเขาบ้าง ถึงมันจะเป็นงานที่แดฮยอนไม่อยากทำ แต่ก็ยังดีกว่าไม่ทำอะไรเลยสักอย่างเดียว...

 

“วอดก้าที่สั่งได้แล้วครับ” จองแดฮยอนในชุดยูนิฟอร์มของทางร้านค่อยๆ วางขวดเหล้ากลั่นตามด้วยแก้วทรงสูงลงบนโต๊ะกระจกอย่างระมัดระวังที่สุด เด็กตัวเล็กโค้งให้คุณลูกค้าก่อนตั้งท่าจะเดินกลับไปทำงานในครัวต่อ ทว่าแขนข้างหนึ่งก็ฉุดเอาไว้เสียเต็มแรง ก่อนลูกค้าหนุ่มดูมีฐานะจะกระชากแดฮยอนขึ้นไปนั่งบนตักรวดเร็ว

 

“จะรีบไปไหนเล่า~ นั่งด้วยกันก่อนสิ” ชายหนุ่มยิ้มกรุ้มกริ่มขณะสอดมือรวบเอวเล็กเอาไว้หลวมๆ แต่มันก็แน่นมากพอที่จะทำให้แดฮยอนไม่มีปัญญาลุกหนี

 

“ปล่อยผมก่อนครับ ผมมีงานต้องทำต่อ” เด็กหนุ่มท้วงเสียงเบาพยายามปลดมือที่เอวออกอย่างใจเย็น เขาไม่คิดจะร้องเรียกให้คนช่วยเพราะคิดว่าเรียกไปก็เท่านั้นในเมื่อมองไปรอบๆ ก็เห็นแต่พนักงานเสิร์ฟด้วยกันกำลังหาลำไพ่พิเศษเหมือนที่เขากำลังเผชิญอยู่ทั้งนั้น เผลอๆ อาจเป็นแดฮยอนเสียอีกที่ต้องถูกตำหนิที่บังอาจขัดใจลูกค้า

 

สุดท้ายเขาก็ยอมกัดฟันทนฝืนใจนั่งอยู่อย่างนั้นนิ่งๆ แดฮยอนเคยถูกพี่อินซูลวนลามมากกว่านี้ แถมยังเคยต้องเปลือยกายให้พี่ยงกุกดูเพื่อเงิน แค่นั่งตักคนๆ นี้ไปจนกว่าจะเบื่อ...มันง่ายกว่าทุกๆ เรื่องที่เคยเจอเลยด้วยซ้ำ...

 

แต่แล้วจู่ๆ คนเมาก็เริ่มฝังจมูกลงที่ต้นคอ ก่อนเลื่อนมือลงลูบไล้ความเป็นชายของเขาผ่านกางเกงแสล็คสีดำจนแดฮยอนสะดุ้งตัวงอพยายามลุกหนีอย่างไว้ท่าเพราะไม่อยากสร้างปัญหาที่สุ่มเสี่ยงต่อการถูกไล่ออก หากแต่อีกฝ่ายก็ยังคุกคามกันไม่เลิก

 

“นิ่งๆ สิครับที่รัก เดี๋ยวก็ดีเอง...” เจ้าของตักพยายามจะปลดตะขอกางเกงของเขาแล้วรูดซิปลง

 

“ปล่อยครับ!” แดฮยอนร้องดังขึ้น สุดท้ายเมื่อมือสากล้วงลูบเข้ามาจนถึงเนื้อในจองแดฮยอนจึงได้หมดความอดทน สะบัดตัวออกเต็มกำลังแล้วหันไปชกไอ้บ้านั่นจนล้มคว่ำ “บอกให้ปล่อยไงวะ!!!

 

“เชี่ยเอ้ย!! ต่อยกูทำไมวะ!!” ชายหนุ่มใช้หลังมือเช็ดเลือดที่มุมปากแล้วจ้องหน้าเด็กเหลือขออย่างเอาเรื่องเพราะทั้งเสียหน้าทั้งโมโห “ทำงานในที่แบบนี้ยังเสือกดัดจริตอีกนะมึง!!

 

เสียงโวยวายกับเสียงฮือฮาทำให้ผู้จัดการร้านรีบเข้ามาเคลียร์สถานการณ์อย่างว่องไว ในขณะที่แดฮยอนก็ถูกพนักงานคนอื่นพาตัวไปรอที่ห้องผู้จัดการตามคำสั่ง และเพียงไม่นานหลังจากเหตุการณ์สงบลง ผู้จัดการก็เดินเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าไม่พอใจเท่าไหร่นัก

 

“นายถูกไล่ออกจองแดฮยอน” น้ำเสียงเด็ดขาดของผู้มีอำนาจมากที่สุดในเวลานี้ทำเอาคนฟังหน้าซีด

 

“แต่ผม...ไม่ได้ทำอะไรผิด” คนตัวเล็กโต้เสียงเบา ยอมรับว่าเขาอาจจะผิด แต่ก็ผิดที่ป้องกันตัวเองจากการถูกลวนลามเท่านั้น...

 

“นายทำให้ลูกค้าไม่พอใจ...นั่นคือความผิด”

 

“แต่เขาลวมลามผม...” แดฮยอนพยายามอธิบายแม้จะรู้ตัวดีว่าพนักงานชั่วคราวที่เพิ่งเข้ามาทำงานได้เพียงสามวันอย่างเขาไม่มีสิทธิ์เถียง และไม่มีแม้แต่สิทธิ์ที่จะได้รับความเป็นธรรม...

 

“นายไม่มีสิทธิ์หวงตัวตั้งแต่คิดเข้ามาทำงานที่นี่แล้วแดฮยอน...ไปเปลี่ยนชุดแล้วเก็บของซะ”

 

“...”

 

“ฉันไล่นายออก”

 

จองแดฮยอนเม้มริมฝีปากแน่นด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ เขาไม่มีทางเลือกนอกจากโค้งให้คนอายุมากกว่าแล้วตรงไปที่ล็อกเกอร์เพื่อเปลี่ยนชุด สองขาพาตัวเองออกมาจากที่นั่นด้วยความขมขื่น แดฮยอนไม่เข้าใจว่าทำไมชีวิตเขาถึงได้เจอแต่เรื่องแย่ๆ มันเริ่มแย่มาตั้งแต่ช่วงม.ปลายปีแรก ตอนที่พ่อแม่ของเขาจากไปกะทันหันด้วยอุบัติเหตุ โดยไม่ได้ทิ้งอะไรไว้ให้สักอย่างแม้แต่ที่ซุกหัวนอน แดฮยอนจึงต้องดั้นด้นทำงานหาเงินเลี้ยงตัวเองมาตั้งแต่ตอนนั้น...

 

สายฝนโปรยลงมาตอกย้ำโชคชะตาแย่ๆ แดฮยอนเดินตากฝนอย่างไร้จุดหมายเพราะคิดอะไรไม่ออก...

 

ใจจริงแดฮยอนอยากจะย้ายออกจากหอไอ้พี่อินซูโรคจิตนั่นเสียให้รู้แล้วรู้รอด แต่ติดที่ยังหาที่พักราคาถูกเท่าที่นั่นไม่ได้ และใช่ว่าแดฮยอนไม่เคยขอความช่วยเหลือจากยองแจ ทั้งเงิน แล้วก็ที่พักในช่วงสามเดือนแรกที่พี่อินซูมักชอบย่องเข้ามาในห้องตอนดึกๆ ยูยองแจคอยช่วยเหลือเขาอยู่เสมอจนคุณนายยูแม่ของมันไม่ชอบขี้หน้า หาว่าจองแดฮยอนทำตัวไม่ต่างจากปลิงคอยสูบเลือดสูบเนื้อลูกชายของท่าน จากนั้นมา...เขาจึงไม่กล้าขอความช่วยเหลือใดๆ จากยองแจอีก...

 

แดฮยอนเปียกไปหมดทั้งตัวเพราะฝนกระหน่ำเทลงมาเรื่อยๆ

 

เขาไม่มีทางเลือก แล้วก็ไม่อยากกลับหอ แต่ก็ไม่รู้จะไปไหนต่อ...

 

วินาทีนั้น...ความมืดมนก็ทำให้แดฮยอนก็คิดถึงใครบางคนขึ้นมา...

 

ใครบางคน...ในห้องสีทึบ

 

เจ้าของดวงตาคมกริบกับเสียงทุ้มต่ำ ที่เขาไม่เคยลืมได้เลยแม้มันจะผ่านมาแล้วตั้งเกือบอาทิตย์

 

แดฮยอนไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง...รู้ตัวอีกที...

 

เขาก็มาหยุดยืนอยู่ที่หน้าประตูห้องสีทึบนั่นเสียแล้ว

 

มือเล็กตัดสินใจเคาะประตู...ก่อนที่บานประตูจะเปิดออก พร้อมด้วยเจ้าของห้องที่แม้จะแสดงสีหน้าเรียบเฉย หากแต่ดวงตาสีเข้มคู่นั้นก็ฉายแววประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเห็นเขา...

 

“แดฮยอน?” ยงกุกครางเรียกชื่อเด็กน้อยตรงหน้าที่เปียกปอนไปหมดทั้งตัว ดวงตาใสเหมือนแก้วที่ดึงดูดผู้คนให้จ้องมองดูเศร้าสร้อยมาก...แทบไม่ต่างอะไรกับลูกแมวเปียกฝน...

 

“พี่ครับ...” แดฮยอนเอ่ยเสียงแผ่ว ไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้าอีกฝ่ายแม้แต่น้อย เพราะสภาพของเขาในตอนนี้มันไม่มีอะไรน่ามองเลย “พี่ยัง...มีงานให้ผมทำอีกมั้ย?”

 

“...”

 

หากแต่คำตอบที่ได้รับจากคนตรงหน้าก็คือความเงียบงัน...

 

เงียบจนแดฮยอนเกือบกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ไหว...

 

เพราะมันอาจเป็นคำปฏิเสธที่ชัดเจนที่สุดจากบังยงกุก

 

แต่เขาเพิ่งรู้ว่าคิดผิดก็ตอนที่...

 

มืออุ่นรวบราวเอวเปียกปอนของเขาเอาไว้ด้วยมือเดียว...

 

ก่อนรั้งร่างของแดฮยอนเข้าไปในห้องสีทึบนั่นแล้วปิดประตูลง...

 

To be continue

 

Talk: 130,000 วอนนี่ประมาณ 4000 บาทไทยนะคะ ตอนนี้ก็ได้รู้ความคิดของพี่ยงกุกมากขึ้นแล้วเนอะว่าเขาคิดยังไงกับน้องแดฮยอน นี่สงสารความรันทดของแดฮยอนมาก แต่ไม่รันทดไม่ได้ เดี๋ยวแดฮยอนไม่ยอมมาหางานทำค่ะ 5555555 ส่วนพี่ยงกุกจะให้งานอะไรทำก็ต้องคอยดูกันต่อไป เรื่องนี้จริงๆ พล็อตมันเหมาะจะตัดเป็นแค่ OS ตอนเดียวจบ แต่พอมาขยายให้เป็นเรื่องสั้นขนาดยาวก็จะดำเนินเรื่องแบบค่อยๆ เป็นค่อยไปนะคะ ก็อยากให้ติดตามกันไปเรื่อยๆ ไม่รู้จะยังมีคนรออ่านอยู่ไหมแต่ก็ขอบคุณทุกคนที่เม้นท์เป็นกำลังใจให้มากๆ ค่ะ เจอกันตอนหน้าค่า ^^

 

ติดแท็กฟิค #นู้ดบังแด

Twitter: @janeiizm  

FAV  :  VOTE

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

80 ความคิดเห็น

  1. #80 zhenzhenhyunhyun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 22:11

    นี่จะยอมยกน้องแดยอนให้พี่ยงกุกไปเลยค่ะ ฝากเลี้ยงกฝดูด้วยน้องน่าสงสาร เอาน้องไปอยู่ด้วยนะ ชีวิตน้องลำบากเหบือเกิน พี่ยงกุกจะให้แดยอนทำไรก็ยอม อร้ายยย!

    #80
    0
  2. #76 BAPByZ6 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 21:08
    โอ๊ยยยยยยยย ดยอนน้อยยยยย ทำไมชีวิตรันทดขนาดนี้คะ ดูสิ โดนลูกค้าลวนลามจนถูกไล่ออก ไม่กล้าขอความช่วยเหลือจากเพื่อนเพราะโดนแม่เค้าว่ามา พ่อแม่ก็ไม่มีแล้ว เฮ้ออออออออ แต่แดฮยอนนายรู้อะไรมั้ย สิ่งที่นายกำลังจะเจอต่อไปนี้มันดีกับใจเราเหลือเกินนนนนนนนนนนนนน พี่ยงกุกจะทำอะไรน้องแดฮยอนน๊าาาาาาาาาาาาาาา >< 
    #76
    0
  3. #73 kjammine (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2559 / 23:37
    คือบับบบบบ โอ้ยยยย ยงกุกคะ หวั่นไหววไหมคะ วาดไปทนไปทนได้ไงคะะะ 555555555 ฮื่อออมีแอบชื่นชมน้องลับหลังงงด้วยยยยย เขินนนะเนี่ยยยย
    #73
    0
  4. #70 The_KingPK (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 21:37
    ตอนแรกขอกรี๊ดดังๆด่อนค่ะโอ๊ยยยยยยยยยไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวแล้วววววว ฮืออออออออ
    ใจข้าวอกแวกเหลือเกิน
    คุณรุ่นพี่เขาเห็นน้องแดฮยอนหมดทั้งตัวเลยฮืออออค่อยๆไล่มองอีก
    อะไรจะเซ็กซี่กันขนาดนี้ฮือออออ
    ใจข้าวอกแวกเหลือเกิน
    ใจข้าวอกแวกมากจริงๆค่ะ ;//;
    ตบโต๊ะจนโต๊ะจะหักฮือออโอ้ม่ายยยยยยคุณรุ่นพี่นี่ก็ชื่นชมร่างน้องซะเพลินเลย เป็นปลื้มแทนรุ่นพี่เลยค่ะที่ได้วาดรูปน้อง
    แอบขำตรงของน้องเล็ก555555555555
    น่ารักน่าเอ็นดูทั้งตัวไงค่ะหนู~~ มุมไหนหนูก็น่ารักโดนใจทั้งรุ่นพี่ทั้งเราค่ะ อิ~~-..-
    อ่านตอนแรกก็คิดว่าน้องเป็นเด็กใสใสแต่ตอนนี้ก็แอบมีแสบบ้าง555555เอ็นดูน้องเขาต้องที่ต้องพยายามเอาตัวรอด ใครจะมาจับน้องแดฮยอนแบบนั้นไม่ได้นะคะ คุณรุ่นพี่เขายังแค่จับน้องเขาโพสต์ท่าเฉยๆเลยยยย จับเฉยๆ .///.
    ช่วงท้ายนี่สงสารแดฮยอนมากเลยค่ะ ใจข้าเศร้าเหลือเกินนนน ดีใจที่คุณรุ่นพี่ก็ถูกใจน้อง นี่เราไว้ใจนายนะคะรุ่นพี่ฮือออออ ชักใบเรือขึ้นสูงเลยฮึบๆ
    ตอนสองสนุกมากเลยค่ะ ครบรสครบอารมณ์จริงๆ ประทับใจค่ะ ;///;
    #70
    0
  5. #57 AoAir 'KeKe (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2558 / 09:20
    จ้องมองด้วยความตั้งใจ โอ่ยยยยยยยยยยยยยย กำเดาพุ่งแทน

    อ่านไปเขินไป เฮียบรรยายซะเห็นภาพเลย ฮรืออ
    แล้วอะไรคือไม่เล็กขนาดนั้นอ่ะแด เรื่องนี้หนูเคะนะ หนูต้องยอมพี่เขาา

    เดี๋ยวๆ แล้วนั่นไปทำอะไรในบาร์เกย์ ที่อื่นไม่มีเหรอแดดดดดดด โดนมันลวนลามเลย
    ชีวิตรันทดได้อีก แต่ทำดีๆ ไปหาพี่กุกซะนะ แล้วจูงแดเข้าห้องไปแบบนั้นนี่มีงานให้ทำเหรอคะ
    หรือจะรับเลี้ยงดู? =////=
    #57
    0
  6. #50 Sunshy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2558 / 23:38
    กรี๊ดดด ต่อจากนี้ค่ะ ต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นคะ บรรยากาศก็เป็นใจแล้วนะ แล้วตัวเปียกปอนขนาดนี้ ยงกุกจะอดใจไหวมั้ยน๊า กิๆๆๆ
    #50
    0
  7. #43 Pomelo96 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2558 / 15:45
    ฮือออออ พี่กุกพาแดฮยอนเข้าห้องแล้วววววววววววววววววววววววววววววว



    ค้างยิ่งกว่าอะไรทั้งหมดทั้งมวล 5555555555555555555555



    อร๊ายยยย แต่เขินพี่กุกมากๆเลย บอกน้องแดเซ็กซี่ดั้วะ! )-///////-(
    #43
    0
  8. #27 Helenew (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2558 / 15:18
    บาร์เกวที่ไปทำนี่เขาจ่ายเป็นรายวันไหมคะ หรือเป็นเดือน โมโห ไล่น้องออกแล้วน้องจะได้ตังส่วนที่ทำสามวันนั่นไหม สามวันมันก็ค่าแรงนะเว้ย เบื่อโชคชะตาจริง ๆ แต่ก็อย่างที่คนแต่งบอก ถ้าไม่ลำบาก แดฮยอนก็คงไม่มาหางาน(กับพี่ยงกุกหรอก) ยองแจทำอะไรอยู่โทรหาเพื่อนมั่งดิ๊! นี่เมาฝนโซเซไปถึงห้องผู้ชายแล้ววว 5555555 XD แค่คิดว่าตัวเองรับบทเป็นแม่ของยองแจในเรื่องก็รู้สึกแย่แล้วค่ ะทำไมฉันถึงใจร้ายกับเพื่อนผู้น่ารักของลูกชายอย่างนี้ /เอาเป็นว่าเชียร์น้องแดฮยอนต่อไป ขอให้หางานได้ไว ๆ ถูกหวยรางวัลใหญ่ โอมมมมมม
    #27
    0
  9. #26 mayy13 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2558 / 12:03
    ชีวิตแดฮยอนรันทดจริงๆๆๆๆอ่า น่าสงสาร  อยากไปรับมาเลี้ยงที่บ้าน อิอิ
    พี่อินซูนิน่ากลัวแท้ ซาดิสซ์อีกต่างหาก
    แต่ต้องขอบคุณพี่อินซูนะ ที่ทำให้แด้ไปเปนแบบให้พี่กุกอ่า หุหุ 
    สงสารแดอ่าโดนแทะโลมตลอดเวลาเลยอ่า
    พี่กุกเอาแด้ไปดูแลที เรายอมให้พี่ลวนลามแด้ได้คนเดียวนะ หึหึ ทำน่าหื่น -v-


    #26
    0
  10. #25 Once upon a time (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2558 / 22:40
    ทำไมชีวิตแดฮยอนช่างน่าสงสารอย่างนี้คะTT
    #25
    0
  11. #24 illumi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2558 / 12:45
    อีพี่ยงกุกจะทำอะไรน้องแดฮยอนนน ทำไมชีวิตแดฮยอนรันทดแบบนี้หาาาา พ่อแม่ก็ด่วนจากไป แล้วไม่เหลือไรให้เลยยย ทำไมเป็นแบบนี้ แล้วอีพี่อินซูนะ แม่งงงง เห้มากกกกก หวังฟันน้องแดฮยอนอย่างเดียวเลยยย ค่าหอขาดอีก3เดือะ ไม่ต้องไปอยู่แล้ววว มาอยู่กับพี่ยงกุกเลยยย ไม่ต้องเสียค่าหอออ แม่งเอ้ยยย พี่อินซูเลวอะ ทำให้น้องแด้ต้องทำงานเบอะแยะเลยยยย

    แล้วที่ไปสมัครบาร์เกย์คือไร แบบว่าไม่มีไรทำแล้วหรอน้องแดฮยอนนน มาเป็นเมียพี่ยงกุกมามะ จิได้สบายๆๆ กร้ากกก ไม่ใช่และ 

    แล้วพี่ยงกุกเราจะให้แดฮยอนนทำไรคะ น้องแมวเปียกฝนแบบนี้ โดนไล่ออกจากงานแล้วด้วยยยย ทำไรดีอะ หึหึหึหึหึหึ

    อยากรู้จริงๆๆๆ พาเข้าห้องแล้วด้วยยย กรี้ดดดดด ขอตอนต่อไปเร็วๆๆเลยเจนนนน เอาตอนต่อไปมาๆๆๆๆ
    #24
    0
  12. #21 BabyV (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2558 / 17:08
    จนซ.ต้องรีบมาอัพนะคะ อย่ามัวแต่สกรีมความน่ารักของน้องแดฮยอนในทวิต เห็นแล้วอยากอ่านนู้ดบังแด้กระทันหัน T///////T รอนะคะ
    #21
    0
  13. #19 veerasilp (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 18:59
    มาต่อหน่อยยยยยยยยนน ฮืออออออออ อยากอ่านนนนนนน แงงงงงงง
    #19
    0
  14. #18 Leslie J (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2558 / 04:40
    อะไรคือตรงนั้นไม่ได้เล็กขนาดนี้?? 5555555555. หลุดขำเลย นึกภาพตามว่าเหมือนแดฮยอนโวยวาย (คนเดียว) อยู่ในใจ คือน่ารักกกก คือสะกิดๆ บอกพี่เขาก็ได้นะลูกก เผื่อยงกุกจะได้สำรวจให้ใหม่แบบจังๆ (?) 

    ชอบตอนพี่แกพูดว่า 'สียังไม่แห้ง' คือรู้สึกละมุมแปลกๆ ... ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน .//.

    ฉากบาร์เกย์นี่หมั่นไส้ลูกค้าแรง ด่าแดฮยอนดัดจริตคือไรรร คนหื่นเอ้ยยย แม่มม ย๊ากกก พ่นไฟฟฟฟ !

    แต่...สารภาพว่าแอบขอบคุณคนหื่น (?) อยู่ลึกๆ #โดนตบ เพราะมันทำให้แดฮยอนถูกรวบเอวเข้าห้องไปแล้วววว ~ รู้สึกยินดีมากค่ะ :3

    ว่าแต่ โอะ...จะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้นน??? รู้สึกลุ้นและมโนไกลมากค่ะไรท์ (?) 

    รอนะคะะ 

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 20 มิถุนายน 2558 / 04:41
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 20 มิถุนายน 2558 / 04:42
    #18
    0
  15. #17 veerasilp (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2558 / 20:00
    กรีดร้องค่ะกรีดร้อง กรี๊ดดดดดดดดด โอ๊ยยย อ่านแรกๆมาว่าเขินตัวแทบแตกแล้วนะ มาเจอช่วงสุดท้ายนี่แบบ... อ๊ากกกกกกกก ฟิน หนัก มากกกกกกกกกก >///////////< โคตรชอบอะ การี้ดดดดดดดด มาต่ออีกเร็วๆนะคะ สู้ๆ จะรอนะ
    #17
    0
  16. #16 Maewdae (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2558 / 14:04
    เปิดเรื่องมาป๊ะกับคุณพี่อินซูคนกาม ฟหกด่าสวฟหกด่าสวฟหกด่าสว (இдஇ; )
    แต่ถือว่าพี่อินซูนี่ใจดีมากละนะ (ถ้าไม่นับว่าทำเพราะหวังผล)ให้ค้างค่าเช่าร่วมห้าหกเดือนนี่...
    ลองเป็นนี่สิ...กุถูกไล่ออกจากหอตั้งแต่เดือนแรกแล้วววววว ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
    แต่ก็อย่างว่า เหอะ...อิพี่อินซู อิคนใจโฉด คิดจะรวบรัดน้องนวลนาง(?)ของเรา(?)
    มาตีก้นแดฮยอนได้ยังไงยะะะะะ!!!!!!!!!!!!!!  щ(ಠ益ಠщ)
    ไอ่คนซาดิสม์ ไอ่คนชอบคุกคามทางเพศแงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง 
    .
    .
    ละพอตัดพาร์ทของคนกามคังอินซูมาเป็นพาร์ทของคนกา-------
    เอ้ยๆ...
    .
    .
    พาร์ทของคุณพระเอกสุดหล่อคนติสท์น่าค้นหา (ಥ◞౪◟ಥ)
    อะไรคือ...
     
    "ถอดเสื้อออกแดฮยอน"
     
     
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดาเร่ีเกัเปรๆไทราอทดเนยเสิ น่ทีกอิแเอนยห่ีป
    ผมนี่ลุกขึ้นยืนปลดกระดุมแทบไม่ทันเลยครัชชชชชช
     
    (อินประหนึ่งเป็นแดฮยอนซะเอง) ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
     
    โอ้ยยยยยยยยยอิพี่!!!!!!!!!!!!! แงงงงงงงง...สั่นไปหมดแล้ววววว
    น้องแดฮยอนนวลนางเขาร้อนๆหนาวๆไปหมดแล้วเห็นมั้ยยยยยยย อิอิ ชอบจังเลย
    แต่แดฮยอนก็เลิกดื้อกับพี่ยงกุกแล้วนี่เนอะ
     
    ได้เห็นน้องแดฮยอนตัวน้อยโป๊สมใจแล้วเนอะ  //ผิด//
     
    แงงงงงงงงง....แดฮยอนตอนค่อยๆถอดชุดนี่น่ารักจังเลยยยยยย ดูตัวน้อยน่ารังแกมากกกกกกกกกกก
    อยากเป็นพี่ยงกุกข่าาาาาาา อยากวาดภาพแดฮยอนบ้างงงงง
    แต่ขอนั่งใกล้ๆเตียงนะ อยากเห็นชัดๆแบบเอ็กซ์คลูสีฟฟฟฟ พอดีตาไม่ค่อยดี อิอิ สายตาสั้นล้านแปดแหน่ะ  (ಥ◞౪◟ಥ)
     
    แต่เราชอบนะ
    ในพาร์ทนี้เราได้รู้ความรู้สึกของพี่ยงกุกมากขึ้นเนอะ
    มันทำให้เราได้รู้...
     
     
    ว่าพี่ยงกุกเองก็กามไม่ต่างจากเราเล้ยยยยยยย ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
    เดอะเกรทแมน
     
    ภายใต้ใบหน้านิ่งเรียบ เคร่งขรึมนั้น แท้จริงแล้ว....
     
    อห.!!!!!!!!!!!!! มองเพลินจนลืมวาดเลยน้าาาาาาาาาา ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    อะไรคือแดฮยอนดึงดูดจนอยากเห็นมากกว่าแค่นอนเฉยๆ หรือขยับขานิดๆ
    อ ย า ก เ ห็ น อ ะ ไ ร ห ร อ ม ม ม ม ม ม ม (⁄ ⁄•⁄ω⁄•⁄ ⁄)
     
    แล้วทำไมต้องมองแดฮยอนแปลกๆ แล้วก็ยิ้มด้วยล่ะ
    ขี้แกล้งจริงๆ คนนิสัยไม่ดี คิดอะไรอยู่กันน่ะ???
    แต่แดฮยอนก็น่ารักมากจริงๆ ตอนที่มาดูภาพที่พี่ยงกุกวาดแล้วเอามือปิดลิตเติ้ลแดฮยอนนั่น... ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
    พี่ยงกุกอย่ามองนะ!!!!!! น้องเค้าอายยยย
    แต่ขำมากที่บอกว่า ตรงนั้นของตัวเองไม่ได้เล็กขนาดนั้นซะหน่อย มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕  
    ถถถถถถถถถ.... ลิตเติ้ลน้อยยยยยยยย
     
    พี่ฮิมชานกับตะกร้าผ้าสีชมพูหวานนั่น................................................................. 
    อะไรคือมาเลียบเคียง(?)ถามว่าทำอิท่าไหนแดฮยอนถึงมายอมเป็นแบบ
     
    อยากเห็นแดฮยอนโป๊ก็บอกมา อิกรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
     
    ก็เซ็กซี่ดี /ยิ้มกว้าง/กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
     
    สถานที่ทำงานของแดฮยอนนี่สุ่มเสี่ยงเหลือเกิน...มันอันตรายนะรู้มั้ยน้องหนู´༎ຶД༎ຶ`)
    ชีวิตของแดฮยอนนี่รันทดน่าสงสารมากจริงๆ
     
    แต่แดฮยอนต้องทำเพราะความจำเป็นทั้งนั้นเลย
    (ถึงกับพี่ยงกุกจะเคลิ้มๆไปบ้าง...แต่อีกหน่อยจะเคลิ้มมากยิ่งขึ้นไปอีกเชื่อสิ) ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
     
    ลูกแมวน้อยโซซัดโซเซเปียกปอนมาหาขนาดนี้...
    พี่ยงกุกช่วยรับลูกแมวไปเลี้ยงหน่อยน้าาาาาาาาาาา ´༎ຶД༎ຶ`)
     
     
    แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงสกรีมฟหกด่าสวฟหกด่าสวฟหกด่าสว
    ชอบบบบบบบบบ... เนื้อเรื่องดำเนินไปเรือยเลยและน่าติดตามมากขึ้นเรื่อยๆด้วย... 
    อะไรๆเริ่มเข้าที่เข้าทาง ตอนนี้ลูกแมวน้อยกำลังจะได้เจ้าของแล้วเนอะ อิอิ
    คือบรั่บบบ....
     
    พี่ยงกุกโอบเอวลูกแมวเข้าห้องแล้วจะทำอะไยต่อเหยออออ? อิอิอิอิอิอิอิ
     
    ติดตามนะเธอ.... เรารอฟิคของจนซ.ตลอดนะ เป็นกำลังใจให้แต่งฟิคสนุกๆต่อไปนะ
    สู้ๆนะ...
    แล้วก็ขอบคุณสำหรับฟิคสนุกๆนะ  (●'◡'●)♥
    #16
    0
  17. #15 Mizzile123 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2558 / 13:38
    แดฮยอนชีวิตรันทดมากหนูเอ้ย มานี่มา เดี๋ยวรับเลี้ยง ฮือออออออออ 

    พี่อินซูนี่น่ากลัวมาก โอยยย ย้ายออกไปอยู่กับพี่ยงกุกเลยค่ะะะ 555555555แต่เป็นหอที่ถูกจัง 3เดือนแสนกว่าวอน หากำไรจากการแทะโลมผู้อยู่อาศัยแน่เลยพี่อินซูเนี่ย น่ากลัววว

    แต่แดฮยอนก็กลับไปหาพี่ยงกุกเนอะ ติดใจสายตาพี่เขาหรือยังไง -////- แถมไม่พูดพร่ำทำเพลงแต่รั้งเอวเข้าห้องเลย ฟหกด้าสนัพนื จะเกิดอะไรในห้องนั้นกันะแงงงงง
    #15
    0
  18. #14 bowkann. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2558 / 11:47
    โหหหห เปิดมาก็เจอพี่อินซู  ละไหนพี่ยงกุกล่ะคะ พี่ยงกุกกกกๆๆๆๆ ตอนที่แล้วถอดเสื้อกันถึงไหน แฮ่กๆๆๆ

    แต่.. เดี๋ยวนะ.. คือถ้าพี่อินซูเขาไม่ชวกพวกซาดิสถ์แดฮยอนก็ยอมนอนกับพี่เค้างี้ใช่ป่ะ ด้ายยยยยยยยย ได้ๆๆ เลาจะฟ้องพี่ยงกูกกก
    .

    .

    .

    อ่ะนั่น ถอดเสื้อออกมาแล้ว 555555555555555555555555

    แงงงงง แม่จ๋าาาาา ถ้าจะให้แดฮยอนถอดออกให้หมดนี่ พี่ยงกุกมาช่วยน้องถอดด้วยจะได้ไหมล่าาา ฮื่ออๆ -////////-

    ละตัวเลือกแดฮยอน จะทางไหนก็มีแต่เสียตัว 

    เสียตัวมาเป็นของพี่อินซู

    กับ

    เสียตัวมาเป็นแบบพี่ยงกุก

    โอ้โหหหหหหหหหหหหหหหห น้องหนูน้อยดึงดูดใจชายจริงๆ



    ถอดหมดแล้ววววววววว อื้อหืมมมมมมมมมมมมมมมมมม เขินนนนๆ ///////////// w \\\\\\\\\\\

    ตั้งใจมากกกกกกกก

    ตั้งใจมองมากกกกกกกกกกก

    น้องตัวเล็กกกกกกกกกกกกกกกกกก ฮื่ออออออออออออออออ




    "ไม่ต้องอาย..." อื้อหือออออออออออออ อิพี่ยงกุกกก ให้มาแก้ผ้าล่อนจ้อนต่อหน้าคนอื่นแบบนี้ ใครบ้างไม่อายฟะะ ฟเสากวสาฟวสดาหกเวสฟาดหกวสาฟเวสดาเวสฟาหดวสหกว



    "เงยหน้าขึ้นครับ" แง้งงงงงงงงงงงง พี่ยงกุกกกก พูดเพราะซะด้วย เขินมากกกๆๆ ;//////;


    อยากรู้จักว่ารุ่นพี่คนไหนที่มันชักชวนพี่ยงกุกมาวาดภาพนู้ด 555555555555555555555555555 บ้าๆๆ


    มองขนาดนี้ กุว่าปล้ำเลยเถอะพี่ยงกุกกกก กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก 5555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555 -///////////-


    นั่นนนนนนนน แค่น้องขยับขาแก้เมื่อยก็ว่าน้องเร้าอารมณ์ โอ้โหหหหๆๆ นี่มันเห็นได้ชัดเลยว่าบังยงกุกเป็นคนที่มีจิตใจหื่นกามมากแค่ไหน 5555555555555555555555555555555555555555

    .

    .
    .

    แงงงงงงงงงงงงงงงงง อยากเห็นอะไรมากกว่านั้น


    อะไรน้าาา มากกว่ายังไงน้าาาา อู่ยยยยยย -/////////////- นิ่งไว้พี่ยงกุกนิ่งไว้ ทำงานนะค้าาา ทำงาาน ฮื่อออออ



    อะไรอีก.. บ้าเป่าาาาาาา พี่ยงกุกก วาดรูปไปดิ มาย้งมายิ้มมม น้องแดฮยอนเขาใจวูบไปหมดแล้วว คนบ้าาา T////////T




    ตอนที่พี่ยงกุกถามว่าชอบหรือเปล่า ทำไมถึงพี่ท็อปปป ยูไลคคคคคคคคคคค์ 555555555555555555555555555 #ผิด


    หู้ววววววววววว เซ็กซี่ดี หู้ววววววววววววววววววววววววววววว~ -///////////////-


    .


    .

    .


    โหบาร์เกย์ โหชีวิต วนเวียนแต่กับเรื่องเงี่ยยยยยย ซักวันนะแดฮยอน ซักวัน โดนแน่ๆ ระวังตัวไว้ อิ///////////อิ


    ชีวิตนายเอกที่รันทดพอๆกับนางเอกช่องเจ็ดเล้ยยย โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ


    เอาอีกแล้วววววว ไร้เต้อขาาาาาาาาาาาาา ตัดจบได้ทำร้ายจิตใจคนอ่านมากกกก แงงงงงงๆๆ ฟ้องแม่



    เขินมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ฟิคอะไรก็ไม่รู้ เขิ๊นนนนนเขินนนนนนนนนนนน ฮื่ออออออออออ
    #14
    0
  19. #13 ๋Jayne (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2558 / 23:21
    ทำไมจบแบบเนรรรรรรรรรรรรรรรรร้
    พี่ยงกุกฉุด(?)น้องเข้าห้องแล้วยังไงต่อคะะ กี๊สสสสสสสส

    ชีวิตแดฮยอนนี่ระทมได้อีกกกกก
    ไม่มีเงิน ต้องถูกเจ้าของหอลวนลาม ต้องมาแก้ผ้าให้พี่ยงกุกดู
    ต้องไปทำงานบาร์เกย์ พอไม่ให้ลวนลามก็ถูกไล่ออกอีก
    ชีวิตอย่างเละ น้องน่าสงสารเกินไปแล้ว ;__;

    ว่าแต่พี่ฮิมชานนี่อยากดูแดฮยอนโป๊ด้วยหรือว่าอะไรคะะะ
    ทำไมต้องดูสนอกสนใจแปลกๆ ทำมาไถ่ถามแดฮยอนเป็นยังไงบ้าง คนกาม กามมมมฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    ไม่ต้องมาถงมาถามอะไรแล้วพี่ฮิม พี่ยงกุกเขาเริ่มติดใจแดฮยอนแล้ว เชื่อเส่ ._.
    รออ่านตอนต่อไปค่าา

    ป.ล.รู้สึกดีทุกครั้งที่เปิดเข้าหน้าฟิคมาแล้วได้ยินเพลง I need you ค่ะ
    รู้สึกว่ามันเข้ากับฟิคเรื่องนี้แปลกๆ ชอบ5555555555
    #13
    0
  20. #12 ๋Jayne (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2558 / 23:20
    ทำไมจบแบบเนรรรรรรรรรรรรรรรรร้
    พี่ยงกุกฉุด(?)น้องเข้าห้องแล้วยังไงต่อคะะ กี๊สสสสสสสส

    ชีวิตแดฮยอนนี่ระทมได้อีกกกกก
    ไม่มีเงิน ต้องถูกเจ้าของหอลวนลาม ต้องมาแก้ผ้าให้พี่ยงกุกดู
    ต้องไปทำงานบาร์เกย์ พอไม่ให้ลวนลามก็ถูกไล่ออกอีก
    ชีวิตอย่างเละ น้องน่าสงสารเกินไปแล้ว ;__;

    ว่าแต่พี่ฮิมชานนี่อยากดูแดฮยอนโป๊ด้วยหรือว่าอะไรคะะะ
    ทำไมต้องดูสนอกสนใจแปลกๆ ทำมาไถ่ถามแดฮยอนเป็นยังไงบ้าง คนกาม กามมมมฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    ไม่ต้องมาถงมาถามอะไรแล้วพี่ฮิม พี่ยงกุกเขาเริ่มติดใจแดฮยอนแล้ว เชื่อเส่ ._.
    รออ่านตอนต่อไปค่าา

    ป.ล.รู้สึกดีทุกครั้งที่เปิดเข้าหน้าฟิคมาแล้วได้ยินเพลง I need you ค่ะ
    รู้สึกว่ามันเข้ากับฟิคเรื่องนี้แปลกๆ ชอบ5555555555
    #12
    0
  21. #11 pvyizy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2558 / 21:24
    โอย รุปภาพประกอบฟิคตอนนี้นี่มัน แซ่บหลายค่า -..- แต่ชีวิตแดฮยอนรันทดมากเลย โดนพี่คังซูจ้องจะเอาอย่างเดียว แม่ยองแจก็หาว่าเกาะกินอีก แถมยังโดนลวนลามจนต้องออกจากที่ทำงานอีกด้วย สงสารจังค่ะ TT พี่ยงกุกต้องรับแดฮยอนไปเลี้ยงดูนะคะ เลี้ยงแล้วจับปล้ำด้วยค่ะ เรายอมให้พี่ยงกุกกระทำแดฮยอนได้คนเดียว -.,-
    #11
    0
  22. #10 daehyunnie (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2558 / 20:59
    ว้ากกกก ชีวิตรันทดเหลือเกินลูกแมวว

    พี่ยงกุกรับแมวไปเลี้ยงเลยขอร้องงงง TT



    สนุกดีค่ะไรท์ น้องแมวนารักกกกก
    #10
    0