[Fic B.A.P] N U D E ( BANGDAE : Yaoi) #นู้ดบังแด

ตอนที่ 1 : - N U D E #01

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 464
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    7 มิ.ย. 58

●● N U D E ●●

Fic B.A.P (Yaoi) : BANGDAE

[Chapter : 1]

 

 

 

“เป็นอะไร? กลัวหรือไงเราหืม?”

 

“เอ่อ...เปล่าครับ แต่...” เด็กหนุ่มมัธยมปลายเว้นคำ “แต่พี่จะไม่บอกผมหน่อยเหรอว่าไอ้งานสบายเงินดีที่ว่าคืองานอะไร?”

 

คิมฮิมชานระบายยิ้มกว้าง มือขาวยีผมหนุ่มน้อยด้วยความมันเขี้ยว “เดี๋ยวเข้าไปก็รู้เองแหละน่าแดฮยอน...”

 

จองแดฮยอนยู่ปากด้วยความไม่พอใจเพราะไม่มีใครยอมปริปากบอกกันเลยสักคำว่ามันคืองานอะไรกันแน่...แม้พี่ฮิมชานจะยืนยันว่าไม่ผิดกฎหมาย และมั่นใจได้ว่าไม่ใช่การล่อลวงมาทำมิดีมิร้ายหรือลักเด็กไปขายแต่อย่างใด แต่แดฮยอนก็ยังไม่ไว้ใจอยู่ดี หากไม่ใช่เพราะเพื่อนสนิทของเขา ยูยองแจยืนยันว่าพี่ฮิมชานเป็นคนดีล่ะก็นะ...แดฮยอนคงไม่มีทางตกปากรับคำเป็นแน่

 

และในตอนนั้นเอง...บานประตูห้องพักก็ถูกผลักออก...

 

พร้อมกับชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อกล้ามดำเปื้อนสีเป็นด่างดวงกับกางเกงบอลขาสั้นสีแดงสด...

 

เจ้าของห้องเอ่ยทักทายพี่ฮิมชานอย่างสนิทสนม ก่อนใช้ดวงตาเรียวรีคู่นั้นจ้องมองมายังเขาด้วยสายตาที่แดฮยอนเองก็เดาไม่ออกว่าฝ่ายนั้นคิดอะไรอยู่ ต...แต่ว่า...

 

จ้องนานเกินไปหรือเปล่าวะ! น่ากลัวชะมัด!

 

“เสร็จงานแล้วมาเคาะเรียกพี่นะ อยู่ห้องข้างๆ นี่เอง” พี่ฮิมชานเอ่ยด้วยรอยยิ้มก่อนชะโงกหน้ามากระซิบทิ้งท้ายข้างๆ หูเขาเบาๆ ว่า ถึงไอ้ยงกุกจะหน้าโหดไปหน่อยแต่ก็ใจดีกับเด็กๆ นะ ตั้งใจทำงานล่ะ แล้วเดินเข้าห้องตัวเองไป...

 

ทิ้งให้แดฮยอนยืนประจันกับคนแปลกหน้าอยู่อย่างนั้นเพียงลำพัง...

 

แดฮยอนไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรกับสถานการณ์ในตอนนี้นอกจากส่งยิ้มบางๆ ให้อย่างเป็นมิตร ทว่าใบหน้าเฉยเมยที่ได้รับจากคนตรงหน้าก็ทำให้เขาเป็นต้องเม้มริมฝีปากเข้าหากันอย่างเก้อๆ

 

คนอะไรยิ้มให้ก็ไม่ยิ้มตอบ!!

 

ก่อนที่พี่คนนั้นจะหลีกทางให้พร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำติดดิน...

 

“เข้ามาสิ”

 

คนตัวเล็กพยักหน้าหงึกหงักรีบก้าวฉับๆ เข้ามาในห้องเพื่อให้อีกฝ่ายปิดประตูเหมือนกลัวตาย ดวงตากลมถือวิสาสะกวาดมองสำรวจไปรอบๆ ที่มุมหนึ่งของห้องมีภาพวาดวิวทิวทัศน์ของทั้งในและนอกประเทศแขวนไว้บนผนังห้องเต็มไปหมด ยังไม่นับรวมภาพวาดที่วางเรียงกันอยู่ข้างโต๊ะทำงานสุดรกที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์สำหรับวาดภาพมากมายนั่นอีก มันเยอะแยะเสียจนข้าวของบางส่วนถูกย้ายมาวางบนเตียงคู่หลังหนึ่งที่ไม่ได้ใช้งานนั่นด้วย

 

จองแดฮยอนทำได้เพียงยืนนิ่งอยู่อย่างนั้นเพราะไม่รู้ว่าควรจะยืนหรือนั่งลงตรงไหนหากอีกฝ่ายไม่อนุญาต เดาจากชุดนักศึกษาที่แขวนไว้หน้าตู้ ผู้ชายคนนี้น่าจะเรียนเกี่ยวกับศิลปะ...เพราะฉะนั้นสิ่งที่เขาต้องทำในวันนี้ก็น่าจะเป็น...

 

ทำความสะอาดห้องแน่ๆ

 

แต่แล้วผู้ชายคนนั้นก็ยกขาตั้งสำหรับวาดรูปมาตั้งตรงหน้าเขา ตามด้วยโต๊ะวางของตัวเล็ก และเก้าอี้ ก่อนหย่อนสะโพกลงนั่งด้านหลังขาตั้งไม้ตัวนั้นอย่างเงียบเชียบ

 

“ชื่ออะไร?” ริมฝีปากสีเข้มของฝ่ายนั้นเอ่ยถามขณะวุ่นวายกับการเตรียมสีน้ำมันและผ้าใบ

 

“ชื่อ...ด...แดฮยอนครับ” เด็กหนุ่มตอบกล้าๆ กลัวๆ ซึ่งฝ่ายนั้นก็ทำเพียงพยักหน้ารับแล้วถามต่อโดยไม่มองหน้าเขา

 

“อายุล่ะ?”

 

“...สิบแปดครับ”

 

“งั้นก็กำลังจะสอบเข้ามหาวิทยาลัย?”

 

“เอ่อ...ผมเพิ่งจบม.ปลายปีสามครับ ตอนนี้ก็...กำลังหาเงินเรียนต่อ” แดฮยอนเสียงแผ่วลง เขารู้สึกอัดอัดไม่น้อยเลยที่ต้องมาถูกคนแปลกหน้าสอบสวนแบบนี้ “ว่าแต่...งานที่พี่จะให้ผมทำคืองานอะไรเหรอครับ? เห็นพี่ฮิมชานบอกว่าได้เงินเยอะ...”

 

คราวนี้แดฮยอนถามบ้างอย่างใสซื่อ แต่ไม่รู้ว่าคำถามของเขามันน่าขันตรงไหนกัน เพราะแดฮยอนสังเกตเห็นว่าฝ่ายนั้นคลี่ยิ้มขันๆ แล้วเงยหน้าขึ้นสบตาเขาที่ยืนอยู่อีกครั้ง...

 

“เป็นแบบวาดภาพ...”

 

เจ้าของห้องยังคงตอบกลับมาด้วยเสียงต่ำๆ นั่นเหมือนเคย หากแต่ทั้งที่คำตอบนั้นควรจะทำให้แดฮยอนโล่งอก แต่เปล่าเลย เพราะจู่ๆ ฝ่ายนั้นก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวๆ สาวเท้าก้าวเข้ามาประชิดตัวเขาอย่างรวดเร็วไม่ทันให้ได้ตั้งตัว ก่อนเสื้อไหมพรมตัวนอกของแดฮยอนจะถูกจับไว้ด้วยสองมือของคนตรงหน้า...

 

“เฮ้ย...พ...พี่!??” เจ้าของริมฝีปากอิ่มยังไม่ทันจะได้เอ่ยถามหรือร้องห้าม มือเรียวคู่นั้นก็กระชากสาบเสื้อทั้งสองฝั่งออกจากกันแล้วตวัดมันออกจากไหล่ของเขาทีเดียวจนเกิดเสียงดังฟั่บกลางอากาศ...เสื้อตัวนั้นติดอยู่ตรงข้อศอกเพียงชั่วครู่ ก่อนจะถูกคนตรงหน้ารูดออกจากแขนไปได้ทั้งหมด...แล้วปล่อยให้มันร่วงหล่นลงบนพื้น...

 

แดฮยอนดีดดิ้นเมื่อรู้สึกว่ากำลังถูกคุกคาม มือพยายามจับเสื้อแขนกุดตัวในที่เหลืออยู่เอาไว้เมื่ออีกฝ่ายจับชายเสื้อของเขาแล้วทำท่าจะดึงมันขึ้น แวบหนึ่งที่แดฮยอนเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่าย คนตรงหน้ายังคงแสดงสีหน้าเรียบเฉยใจเย็นหากแต่การกระทำกลับไม่ได้ทำให้เขารู้สึกเย็นใจตามไปด้วยเลยแม้แต่น้อย

 

ถึงแดฮยอนจะต้องการเงินก็จริงอยู่...แต่ต้องไม่ใช่การขายตัวแบบนี้โว้ย!

 

“น...ไหนพี่บอกว่าให้มาเป็นแบบวาดภาพไง!!??”

 

“ภาพเปลือย...”

 

?????

 

แดฮยอนชะงักไปเล็กน้อยกับคำตอบที่ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกปลอดภัยมากขึ้นแต่อย่างใด และถึงยังไงเขาก็จะไม่ยอมทำโดยเด็ดขาด...คนตัวเล็กรวบรวมความกล้าจ้องหน้าอีกฝ่ายกลับไป ตั้งใจยืนกรานปฏิเสธให้ชัดเจนและหนักแน่น แต่แล้วความกล้าที่มีทั้งหมดของเขาเมื่อครู่ก็ถูกทำลายลง...เพียงเพราะคนตัวโตกว่าเคลื่อนกายเข้ามาใกล้กันอีกระดับ...

 

“ฉันต้องการวาดภาพเปลือยชาย...”

 

แดฮยอนเดินล่าถอยเมื่ออีกฝ่ายยังคงสืบเท้าเข้าหา กระทั่งแผ่นหลังเล็กสัมผัสเข้ากับกำแพง...ไร้ทางหนีตอนที่ฝ่ายนั้นยกสองมือขึ้นเท้าผนัง กักขังตัวเขาเอาไว้ด้วยสองแขนยาว ก่อนใบหน้าหล่อเหลาจะค่อยๆ โน้มลงมากระซิบชิดใบหู...

 

“ถอดเสื้อผ้าให้ฉันดู”

 

!!!!!!!!!!!!

 

ดวงตากลมกลมลุกโพลงด้วยความตกตะลึงเพราะไม่เคยมีผู้ชายคนไหนพูดแบบนี้กับเขามาก่อน แดฮยอนพยายามปกป้องตัวเอง ทว่าขยับตัวเพียงนิด ผิวแก้มของเราทั้งสองก็เฉียดสัมผัสกันไปมาพานทำให้ใบหน้าหวานแดงซ่านอกสั่นไหว แดฮยอนจึงได้ใช้สองมือดันแผ่นอกกว้างตรงหน้าออก...หากแต่ก็กลายเป็นยิ่งแย่เพราะมันทำให้เขาเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายชัดเจนมากกว่าเดิมเสียอีก

 

“มะ...ไม่เอา ผมไม่ทำ...” แดฮยอนไม่รู้ว่าทำไมเสียงคัดค้านของเขาถึงได้แผ่วเบาลงนัก...เคยคิดว่าคงเป็นเพราะนัยน์ตาสีเข้มคู่นั้น แต่ในตอนนี้เขารู้แล้วว่ามันไม่ใช่...ไม่ใช่แค่สายตา...แต่ทั้งท่าทาง น้ำเสียง ทุกๆ อย่างที่เป็นคนๆ นี้เลยต่างหากที่ทำให้จองแดฮยอนรู้สึกเหมือนถูกควบคุมให้ตกอยู่ในอาณัติอย่างง่ายดาย...

 

และเขาต้องหยุดมันเดี๋ยวนี้

 

“ก็บอกว่าไม่ทำแล้วไง!!

 

สุดท้ายแดฮยอนก็เลือกที่จะผลักอกคนตรงหน้าออกเต็มแรง มือคว้าเสื้อไหมพรมที่กองอยู่ที่พื้นแล้ววิ่งออกจากห้องไปเร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้...

 

ไม่อย่างนั้น...

 

จองแดฮยอนต้องแย่แน่ๆ

 

 

.

.

 

 

 

แดฮยอนกลับมายังห้องเช่าของตนเองหลังจากวิ่งไปเคาะประตูคะยั้นคะยอให้พี่ฮิมชานพากลับมาส่ง พี่ฮิมชานไม่ถามเหตุผลอะไรราวกับคาดการณ์ไว้อยู่แล้วว่าเขาจะต้องหนีออกมา นั่นทำให้แดฮยอนนึกเจ็บใจนักที่ถูกไอ้ยองแจแล้วก็พี่ฮิมชานหลอกให้มาแก้ผ้าให้คนอื่นดู!

 

ต...แต่ว่า...

 

ผู้ชายคนนั้น...

 

ทำไม...

 

ไม่ว่าแดฮยอนจะพยายามสลัดคนๆ นั้นออกจากห้วงความคิดอย่างไร...

 

เขาก็ทำไม่ได้เลยจริงๆ

 

“ไอ้ยองแจ!! มึงเอางานบ้าอะไรมาให้ทำวะ!!” เสียงหวานแหวลั่นทันทีที่ปลายสายกดรับ หลังจากปล่อยให้เขาถือสายฟังเพลงรออยู่ตั้งนานสองนาน

 

(นายแบบนู้ดไง ฮ่าๆ งานไม่เวิร์กหรือไงวะ?)

 

“เวิร์กพ่อมึงสิ! มึงมันไว้ใจไม่ได้! ไอ้พี่ฮิมชานนั่นก็ด้วย!” แดฮยอนขึ้นเสียงใส่อย่างเหลืออดตอนที่ไอ้ยองแจดันหัวเราะใส่กันซะดังลั่น ถึงจะรู้สึกขอบคุณที่มันอุตส่าห์พยายามหางานมาให้ก็ตามที แต่ทำแบบนี้มันใช้ไม่ได้โว้ย!

 

(ใจเย็นน่า ฮ่าๆ ผู้ชายเหมือนกันคิดอะไรมากมายวะ)

 

“มึงก็มาทำเองดิ!!” คนหัวเสียย้อนเสียงเข้ม ซึ่งฝ่ายไอ้ยองแจก็ย้อนกลับมาได้น่าหมั่นไส้ไม่แพ้กัน

 

(เรื่องไร...กูไม่ได้ร้อนเงินเหมือนมึงนี่หว่า)

 

“แต่อย่างน้อยก็น่าจะบอกกันก่อนโว้ย!

 

(บอกก่อนมึงจะทำเหรอ? กูสงสารพี่เขา เคยช่วยกูตั้งหลายเรื่อง นี่ก็เห็นพี่ฮิมชานว่าพวกผู้ชายไม่มีใครยอมเป็นแบบให้สักคน)

 

“พอ...มึงไม่ต้องพูดเลยยองแจ” แดฮยอนเอ่ยปรามคนที่พยายามชักแม่น้ำทั้งห้ามาอ้างอย่างเซ็งๆ

 

(โอ๋เอ๋~ ไม่เอาไม่งอนดิ...พี่เขาไม่ดีหรือไงวะ?”

 

“ไม่รู้!” แดฮยอนเฉไฉตอบ ในหัวนึกไปถึงตอนที่เขายืนอยู่ในห้องสีทึบๆ ที่ตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นสีนั่นทีไร ความรู้สึกแปลกๆ ในอกก็ตีรวนขึ้นมาทุกที แล้วอีกอย่าง...เราสองคนก็เพิ่งเจอกัน แดฮยอนจะไปรู้ได้ยังไงว่าพี่เขาดีหรือไม่ดี ก็... “พี่เขาไม่ค่อยพูด...”

 

แต่อย่างอื่น...

 

อย่าให้ต้องพูดเลย...

 

ปกติแล้วไอ้ยองแจเป็นพวกมองคนออกทะลุปรุโปร่ง มันบอกใครดีก็ดี เลวก็เลว ซึ่งเขาก็นับถือเรดาร์ของมันมาโดยตลอด แดฮยอนยอมรับว่าพี่ฮิมชานนั่นถึงจะดูเป็นคนหูตาเจ้าเล่ห์แพรวพราวและพูดมากไปหน่อยแต่ก็ดูไว้ใจได้ ส่วนพี่คนนั้น...ถ้าหากไม่ดีจริงอย่างยองแจว่า หรือหากคิดจะทำอะไรเขาขึ้นมาจริงๆ คงไม่มีทางปล่อยให้แดฮยอนหนีรอดออกมาได้ง่ายๆ...

 

แต่...

 

แดฮยอนไม่รู้หรอกว่ากับนางแบบคนอื่นๆ พี่คนนั้นทำแบบนี้เป็นปกติหรือเปล่า...ก็แบบว่า...มาจับคนอื่นแก้ผ้า แล้วก็...สั่งให้ถอดเสื้อผ้าให้ดู...แต่เดาจากความรวดเร็วและท่าทางชำนิชำนาญราวกับว่าช่วยคนอื่นถอดอยู่เป็นประจำทำให้แดฮยอนค่อนข้างปักใจเชื่อ...ว่าใช่...

 

แต่ถึงยังไงเราก็เพิ่งเจอกันครั้งแรกเองนะโว้ย!

 

ทำแบบนี้ได้ไงตกใจหมด!

 

“เฮ้ยๆ ยองแจ...แค่นี้ก่อนนะ มีสายเข้าว่ะ” มือเล็กรีบกดรับสายใหม่หลังยองแจตอบกลับมาว่า เออๆ ไว้จะโทรหา

 

สายเรียกเข้าเป็นเบอร์แปลกที่แดฮยอนไม่คุ้นตา อันที่จริงคือแดฮยอนไม่ค่อยได้จำเบอร์ใครอยู่แล้วมากกว่า ที่มีในเครื่องก็แค่เบอร์โทรศัพท์ของเพื่อนที่สนิทๆ แล้วก็...คนพิเศษเท่านั้น...

 

“สวัสดีครับ” คนตัวเล็กกรอกเสียงใส่อย่างสุภาพ ก่อนที่ปลายสายจะถามกลับมาด้วยเสียงทุ้มฟังดูคุ้นหู

 

(นั่น...แดฮยอนใช่มั้ย?)

 

“...ใช่ครับ...เอ่อ...แล้วนั่นใคร?”

 

(ยงกุก)

 

“ยงกุก??” เด็กหนุ่มเอ่ยทวนด้วยความสงสัย แต่เขามั่นใจว่าไม่รู้จักใครที่ชื่อยงกุก “เอ่อ...ยงกุกไหนครับ??”

 

ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่งแล้วจึงเอ่ยตอบกลับมาอย่างใจเย็นอีกครั้ง...

 

(...ก็ยงกุก)

 

แล้วมันยงกุกไหนกันเล่า!! นี่โทรมากวนตีนหรอวะ!!

 

เฮ้ยๆ แต่จะว่าไป...เขาก็รู้สึกว่าชื่อนี้มันคุ้นๆ แฮะ มันติดอยู่ในความทรงจำเพียงแต่เขายังนึกไม่ออกเท่านั้น

 

แดฮยอนหลับตาลง พยายามนึกดีๆ อีกครั้งว่าเคยได้ยินชื่อนี้จากที่ไหน...

 

ก่อนที่ความทรงจำเลือนรางบางอย่างจะผุดขึ้นมาในหัว...

 

ถึงไอ้ยงกุกจะหน้าโหดไปหน่อยแต่ก็ใจดีกับเด็กๆ นะ ตั้งใจทำงานล่ะ

 

ซ...ซวยแล้วไง!!

 

จองแดฮยอนหน้าถอดสีซีดเซียวนิ่งค้างไปกลางอากาศเมื่อรับรู้อย่างชัดเจนแล้วว่าปลายสายคือใคร...

 

นี่อย่าบอกนะว่าโทรมาตามให้เขากลับไปแก้ผ้าให้ดูอีก!?

 

“พ...พี่เองเหรอ...” แดฮยอนว่าเสียงอ่อนกลอกตาเลิกลั่กด้วยความกังวล รู้ว่าเขาผิดที่เปลี่ยนใจวิ่งหนีออกมากลางคันทั้งที่รับปากไปแล้ว แต่ก็แล้วใครมันจะไปกล้าทำงานแบบนั้นกันล่ะวะ? น่าอายจะตายห่า! “เอ่อ...แต่ผมไม่ทำแล้วนะพี่”

 

เสียงหวานทอดเอื่อยอย่างกล้าๆ กลัวๆ แต่แดฮยอนไม่แน่ใจว่าเขาพูดอะไรผิดไปตรงไหนหรือไม่ เพราะจู่ๆ ปลายสายก็หัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนเสียงต่ำๆ นั่นจะตอบกลับมาทำเอาคนฟังหน้าเหรอ

 

(นายทำกระเป๋าสตางค์หล่น)

 

“เอ๊ะ?” คนตัวเล็กเปล่งเสียงออกมาเบาๆ ด้วยความสงสัย โล่งใจที่มันไม่ใช่อย่างที่คิด ก่อนแดฮยอนจะเอื้อมมือข้างที่ว่างไปสำรวจที่กระเป๋ากางเกงด้านหลังของตน แต่ไม่มี...กระเป๋าสตางค์ของเขาหล่นหายไปจริงๆ

 

“อ๋า~ จริงด้วย...เอ่อ แล้วนี่พี่รู้เบอร์ผมได้ยังไงครับ?”

 

(เก็บได้โปรดส่งคืน จองแดฮยอน 090-xxx-xxxx-xx)

 

เป็นอีกครั้งที่แดฮยอนได้ยินเสียงหัวเราะจากฝั่งตรงข้าม ลืมไปเสียสนิทว่าเขาเป็นคนเขียนข้อความเหล่านั้นแปะเอาไว้เองกับมือเพราะดันชอบซุ่มซ่ามทำกระเป๋าสตางค์หล่นหายอยู่บ่อยๆ นี่นา...

 

“ถ้างั้นพรุ่งนี้เที่ยงๆ ผมจะแวะเข้าไปเอานะครับ”

 

(...)

 

“เอ่อ...งั้นก็ขอบคุณมากนะครับพี่” เมื่อไร้เสียงตอบรับ แดฮยอนจึงไม่รู้จะพูดอะไรได้อีกนอกจากคำว่าขอบคุณ แล้วรีบกดตัดสายทิ้งอย่างว่องไว...

 

อาจจะฟังดูแปลก แต่เพียงแค่ได้ยินเสียง แดฮยอนก็คิดว่าเขาสามารถเดาได้ว่าอีกฝ่ายกำลังแสดงสีหน้าอย่างไร หรือแม้แต่กำลังใช้สายตาแบบไหน...

 

ก็คงจะเป็น...แบบในตอนนั้น...

 

ด้วยดวงตาคมกริบดูลึกลับ

 

ด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำหากแต่ฟังดูเซ็กซี่แปลกๆ

 

และ...

 

กลิ่นกายเฉพาะตัวที่ยังคงติดอยู่ที่ปลายจมูกของเขาจนถึงตอนนี้...

 

บ...บ้าชะมัด!!

 

แล้วทำไมเขาถึงหยุดคิดเรื่องบ้าๆ นั่นไม่ได้สักทีเนี่ย!

 

 

.

.

 

 

 

วันรุ่งขึ้น...แดฮยอนก็มาถึงหน้าห้องของพี่...เอ่อ...พี่ยงกุกคนนั้นในช่วงเที่ยงวันด้วยเศษเงินจากกระปุกออมสิน

 

ใช่ว่าไม่หวั่นกลัว ใจจริงเขาไม่อยากมาที่นี่ด้วยตัวเองเลยด้วยซ้ำ แต่จะรบกวนพี่ฮิมชานก็ไม่กล้าเพราะเราไม่ได้สนิทกันถึงขั้นนั้น เบอร์โทรศัพท์ก็ยังไม่มี...ให้ไอ้ยองแจไปเอาให้ยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่ ขนาดเมื่อวานยังต้องรบกวนพี่ฮิมชานเพราะที่บ้านมันบังคับท่องหนังสือเตรียมสอบเข้า กับเรื่องเล็กแค่นี้เขาไม่กล้ารบกวนหรอก...

 

แดฮยอนยืนชั่งใจอยู่นานก่อนตัดสินใจเคาะประตู แต่เคาะได้เพียงสองสามครั้งบานประตูก็เปิดออก พร้อมกับบังยงกุกในชุดคล้ายคลึงกันกับเมื่อวาน แตกต่างกันเพียงแค่ลายเสื้อกับสีของกางเกงเท่านั้น...

 

คนตัวเล็กเลี่ยงการสบตา ก่อนแบมือมือทั้งสองยื่นไปตรงหน้าเจ้าของห้องอย่างสำรวมราวกับเด็กเล็กแบมือรับขนมจากผู้ใหญ่ ตั้งใจว่าได้กระเป๋าสตางค์คืนเมื่อไหร่ก็จะรีบกลับ ทว่าแทนที่จะคืนให้ดีๆ พี่ยงกุกกลับคว้าข้อมือข้างหนึ่งของเขากระตุกพาเข้าห้องเฉยเลย!

 

“พี่! อะไรอีกแล้วเนี่ย! แล้วกระเป๋า...” แดฮยอนสะบัดแขนตั้งท่าจะโวยวายอีกหน หากแต่ก็เป็นต้องกลืนคำดุด่าทั้งหมดลงในลำคอเมื่อพบว่าเขากับพี่ยงกุกไม่ได้อยู่ด้วยกันตามลำพัง

 

แต่ยังมีสาวสวยอีกคนอยู่ด้วย...

 

เธอนอนโพสท์ท่าอยู่บนเตียงอย่างสง่างามโดยไม่รู้สึกกระดากอาย แถมยังส่งยิ้มให้แดฮยอนกลับมาอีกต่างหาก...

 

ผิวขาวต้องแสงไฟของหญิงสาวทำให้เขาเป็นต้องกลืนน้ำลาย ก่อนรีบเบือนหน้าหนีไปอีกทางอย่างรวดเร็ว เพราะเธอ...ไม่มีเสื้อผ้าปกปิดกายเลยสักชิ้นจนเห็นไปถึงไหนต่อไหน ทั้งหน้าอก และ...อวัยวะอื่นๆ

 

“นั่งก่อนสิ” ยงกุกนั่งลงหน้าขาตั้งไม้ตัวเดิม ก่อนลากเก้าอี้อีกตัวมาวางข้างๆ แล้วพยักพเยิดหน้าเป็นเชิงบอกให้แดฮยอนรู้ว่าควรจะนั่งลงตรงไหน...แม้ว่าเจ้าของใบหน้าหวานจะแสดงสีหน้าไม่พอใจอย่างชัดเจนแต่ก็ยอมนั่งลงตามคำสั่งอย่างว่าง่ายเพราะเกรงใจนางแบบที่นอนอยู่บนเตียงนั่น

 

จองแดฮยอนหน้าร้อนวาบ เขาไม่รู้ว่าควรจะวางสายตาลงที่ใดจึงแสร้งมองไปทางอื่นทั้งที่ความจริงแล้วเขาก็แอบลอบมองนางแบบอยู่เป็นระยะๆ สลับกับภาพวาดที่กำลังถูกละเลงสีไปมา แล้วก็...

 

คนวาด...

 

ที่แดฮยอนเองก็ไม่รู้ว่าทำไมผู้ชายคนนี้ถึงได้ดูดีในสายตาของเขานัก...

 

บอกตัวเองว่ามันคงเป็นแค่ความอิจฉา หรือไม่ก็...

 

สงสัย...

 

ใช่แล้ว...

 

แดฮยอนอดสงสัยไม่ได้ว่า บังยงกุกทำงานประเภทนี้อย่างใจเย็นโดยไม่รู้สึก...เอ่อ...ไม่รู้สึกอะไรเลยได้อย่างไรกัน เพราะขนาดเขาที่ได้มองเรือนร่างเปลือยเปล่าของสาวสวยเพียงแค่ครู่เดียวก็ยัง...รู้สึก...

 

รู้สึก...

 

อยากเข้าห้องน้ำจัง...

 

“เรียบร้อยแล้วครับ”

 

คนตัวเล็กสะดุ้งน้อยๆ รีบสลัดความคิดแปลกๆ นั่นทิ้งไป เขานั่งมองดูนางแบบสาวสวยลุกขึ้นแต่งตัวจนเสร็จเรียบร้อย ก่อนมือบางของหญิงสาวจะยื่นซองสีน้ำตาลที่มองดูก็รู้ว่าน่าจะใส่เงินเอาไว้ส่งให้กับพี่ยงกุก...แดฮยอนไม่รู้หรอกว่ามันมากหรือน้อยแค่ไหน แต่เดาจากความหนาของมัน ก็น่าจะมากอยู่เอาการเลยล่ะ...

 

แต่แล้วสาวสวยคนนั้นก็เขย่งปลายเท้าขึ้นจูบเบาๆ ที่ข้างแก้มของฝ่ายชาย ก่อนส่งสายตายั่วยวนราวกับว่าไม่มีเขานั่งอยู่ตรงนั้น และเพราะระยะที่ใกล้ชิดระหว่างเขากับพี่ยงกุก ทำให้จองแดฮยอนได้ยินเสียงเธอกระซิบข้างๆ หูฝ่ายนั้นอย่างชัดเจนว่า...

 

‘ฉันให้ค่าตอบแทนราคาพิเศษค่ะ หรือถ้าอยากได้เป็นอย่างอื่นด้วยก็ได้นะคะรุ่นพี่

 

ซึ่งบังยงกุกก็ทำเพียงส่งยิ้มบางๆ ยื่นภาพวาดที่บรรจุลงในซองเอกสารส่งให้เธอ แล้วตอบกลับไปว่า แล้วพี่จะติดต่อไปครับ ก่อนหญิงสาวจะยิ้มกว้างระริกระรี้แล้วเดินนวยนาดออกจากห้องไป...

 

ทำให้บังยงกุกและจองแดฮยอนต้องอยู่ด้วยกันตามลำพังในห้องสีทึบอีกครั้ง...

 

แดฮยอนไม่รู้ว่าควรแสดงสีหน้าแบบไหนเมื่อจู่ๆ พี่ยงกุกเดินเข้ามาหา แล้วหยุดยืนตรงหน้าเขาที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวเดิม...

 

บังยงกุกส่งมือข้างหนึ่งเอื้อมไปจับโครงหน้าเรียวสวยของคนบนเก้าอี้...ออกแรงดันเพียงนิดยกใบหน้าหวานให้แหงนเงยขึ้นสบสายตากัน...

 

ตอนนั้นแดฮยอนมีความคิดที่จะเบี่ยงหน้าหนี ทว่าสัมผัสอุ่นนุ่มนวลจากฝ่ามือข้างนั้นกลับไม่ได้ทำให้รู้สึกกลัว...

 

แต่มันทำให้เขา...

 

ใจสั่น...

 

ด้วยความรู้สึกแบบไหนแดฮยอนเองก็ไม่แน่ใจ แต่หน้าของเขาร้อนเห่อขึ้นมาจนรู้สึกได้...

 

ไม่รู้เลยว่าคนตรงหน้าคิดอะไรอยู่ถึงได้มองหน้าเขาด้วยสายตาแบบนั้น...

 

และไม่รู้ว่ามันเป็นครั้งที่เท่าไหร่อีกเช่นกันที่เขาถูกควบคุมด้วยดวงตาคมเข้ม...ที่มีอำนาจมากพอจะทำให้โลกหยุดหมุนทุกครั้งที่จ้องมอง...

 

โดยเฉพาะ...

 

“เป็นแบบให้ฉัน...”

 

ด้วยน้ำเสียงต่ำเบาหวิวเฉียบขาดเหมือนในตอนนั้น...

 

“ถอดเสื้อออกแดฮยอน”

 

.

 

To be continue…

 

 

Talk: เจอกันเป็นเรื่องที่ 3 แล้วนะคะ NUDE เป็นฟิคยาวขนาดสั้นไม่เกิน 7-10 ตอน เกี่ยวกับภาพนู้ดของพี่ยงกุก ซึ่งตอนต่อๆ ไปก็คงได้รู้จักพระนางมากขึ้นกว่านี้นะคะ -////- ฟิคเรื่องนี้ได้พล็อตมาจาก @maewdae9193 ก็ต้องขอบคุณที่มีส่วนช่วยในฟิคเยอะเหมือนกัน และเนื่องจากเราไม่ได้เรียนทางด้านนี้มาโดยตรง ก็พยายามหาข้อมูลแล้วนำมาปรับเปลี่ยนแก้ไขเพื่อให้เหมาะสมกับพล็อตที่อยากแต่งมากที่สุด ก็อยากให้คิดว่าอ่านเพื่อความบันเทิงเนอะ แต่ไหนใครบอกว่าฟิคกามคะ เดี๋ยวตีตาย ตรงไหนกามมิทราบคะก็บอกว่าฟิคกินหมี่ค่ะ นู้ดเดิ้ล! 555555 สุดท้ายนี้ก็ขอพูดเหมือนทุกครั้งว่า ไม่รู้จะยังมีคนรออ่านอยู่ไหม แต่ก็หวังว่าทุกคนจะชอบ และมอบความรักให้กับฟิคของเราเหมือนทุกๆ เรื่องที่ผ่านมา ถ้าจะคอมเม้นท์เพื่อเป็นกำลังใจให้ก็จะขอบคุณมากค่ะ เจอกันตอนหน้าค่า ><

 

ร่วมกันติดแท็กฟิค #นู้ดบังแด

และพูดคุยกันได้ที่ Twitter: @janeiizm นะคะ ^^

 

FAV  :  VOTE

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

80 ความคิดเห็น

  1. #79 zhenzhenhyunhyun (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 21:47

    น้องต้องโดนสะกดแน่ๆ อะไรมันจะหลงง่ายขนาดนั้นน้อแดยอน แข็งใจไว้นะหนู ถึงใจจริงอยากจะให้หนูถอดเหมือนกัน อิอิ

    #79
    0
  2. #72 kjammine (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2559 / 23:27
    โหหหหหหหหหหหหหหห เฮียบังคะะะะะ -//////- จ้างเราไหมคะ55555/โดนถีบ แดฮยอนเกือบแล้ววว แต่เราจะไม่โทษฮิมชานและยองแจ55555 คิคิคิคิ
    #72
    0
  3. #69 The_KingPK (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 21:12
    อู้หูววววววววว
    แค่เริ่มอ่านช่วงแรกก็สัมผัสได้ว่าแดฮยอนซวยแน่ โดนแน่ ต้องโดนพี่เขาเล่นแน่เลย
    สุดท้ายโดนจริงโด้ยยยย #ตบโต๊ะ55555555
    คุณรุ่นพี่นี่ยังไงคะ ยังไม่ทันให้น้องเขาเตรียมตัวเตรียมใจเอะอะก็ถอดเสื้อๆ จับน้องเขาถอดเสื้อเองด้วยฮือออออ
    (...ขอดูด้วยค่ะ)
    ตอนอ่านถึงช่วงนี้ต้องเอามือทาบอกแล้วอุทานว่าคุณพระ
    รุ่นพี่เอางี้เลยหรอคะฮือออออเซ็กซี่ใส่แดฮยอนอีก แง่งงงงงงขอเขินแทนสักหน่อย ;///;
    แดฮยอนออกแนวเป็นเด็กเรียบร้อย ว่าง่าย ใสใสแบบฮืออออหนูขา น่าเอ็นดูจริงๆเลย เงินหนูไม่มีนี่ยอมขายไตให้หนูได้เลย(เดี๋ยวๆ)5555555
    รุ่นพี่ยงกุกก็ทำตัวลึกลับมากจริงๆค่ะ เดี๋ยวมาโหมดนั่นมาโหมดนี้ น้องเขาตามไม่ทันนะฮืออออ ตอนท้ายก็แอบแกล้งน้องเขารึเปล่า เดี๋ยวให้น้องตีจนอยากเข้าห้องน้ำเหมือนกันเลยฮือออออออออออ
    แต่ขอตะโกนดังๆเลยว่าลุคแบบนี้ หล่อ-มาก ค่ะคุณรุ่นพี่~~
    เอาใจเราไป เอาน้องแดฮยอนไปโด้ยยยย(???)
    ใจข้าวอกแวกเหลือเกิน ;////;
    #69
    0
  4. #60 BAPByZ6 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2558 / 12:11
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    แดฮยอนนนนนนนนนนนนนน
    ถอดสิคะรออะไรรรรรร ฮ่าๆๆๆๆ
    พี่กุกคะ ทำไมต้องแดฮยอนด้วย เค้าก็สงสัย
    นี่หลงสเร่ห์พี่แด้เค้าตั้งแต่แรกเห็นเลยเรอะ -0- 
    งิงิงิ
    #60
    0
  5. #56 AoAir 'KeKe (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2558 / 08:51
    เฮียคะ....... บอกน้องให้มันดีๆ หน่อยได้ป่าวว พุ่งเข้ามาแบบนี้แมวตื่นนะเห้ย
    แล้วไหนบอกให้มาเอากระเป๋าตัง 55555555555
    ถ้าไม่ติดว่าหล่อจะดูโรคจิตมากค่าาา เหมียวนี่ก็ใจง่ายได้อีกกกกก
    #56
    0
  6. #46 @ Sandydary (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2558 / 17:30
    แดฮยอน ลูกแมวน้อยใสซื่อที่น่าสงสาร เจอพี่ยงกุกในมาดเข้ม ขรึม ไม่พูดเท่าไรแต่แก้ผ้าคนอื่นได้ไวว่อง เล่นเอาลูกแมว



    เผ่นหนีแทบไม่ทัน โธ่ไม่ให้เวลาทำใจเลยพ่อคุณ วิ่งหนีกลับบ้านแทบไม่ทันแต่ก็ยังแอบหลงเสน่ห์ ในน้ำเสียง แววตา



    ท่าทางของจิตรกรเฉยเลย อยากรู้จริงลูกแมวจะยอมตกลงมั้ยนะ





    ขอบคุณที่แต่งฟิคบังแด้ให้อ่านนะคะ รักคู่นี้มากเป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ



    #46
    0
  7. #45 @ Sandydary (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2558 / 17:30
    แดฮยอน ลูกแมวน้อยใสซื่อที่น่าสงสาร เจอพี่ยงกุกในมาดเข้ม ขรึม ไม่พูดเท่าไรแต่แก้ผ้าคนอื่นได้ไวว่อง เล่นเอาลูกแมว



    เผ่นหนีแทบไม่ทัน โธ่ไม่ให้เวลาทำใจเลยพ่อคุณ วิ่งหนีกลับบ้านแทบไม่ทันแต่ก็ยังแอบหลงเสน่ห์ ในน้ำเสียง แววตา



    ท่าทางของจิตรกรเฉยเลย อยากรู้จริงลูกแมวจะยอมตกลงมั้ยนะ





    ขอบคุณที่แต่งฟิคบังแด้ให้อ่านนะคะ รักคู่นี้มากเป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ



    #45
    0
  8. #42 Pomelo96 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2558 / 15:23
    อะไรกันพี่กุก เขาก็บอกอยู่ว่ามาเอากระเป๋าตัง!!!!

    มาบอกให้เขาถอดซงถอดเสื้อ บ้าป่าว แอร๊ยยยยยยยยย .///////.
    #42
    0
  9. #23 illumi (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2558 / 12:31
    พทยงกุกนี่หื่นใช่เล่นนะ ทำแบบเงียบๆๆติ๋มๆๆ เป็นคนวาดภาพนู้ด วาดภาพผู้หญิงไม่เท่าไร แต่พอวาดภาพชายนู้ดแล้วชอบอะดิพี่ยงกุกกก ถถถ เป๋าตังน้องแดฮยอนหล่น เอาให้ฮิมชานก๋ได้ปะ ไมต้องโทรหาเอง อยากเจอน้องเค้าก็บอกเหอะ ไม่ต้องมาทำเป็นโทรแล้วให้มาหาแบบว่าาา จะบังคับน้องชัดๆๆอะ แล้วไมพี่ยงกุกวาดภาพให้สาวแล้วได้เงินเยอะ สาวคนนั้นชอบยงกุกแล้วให้ยงกุกวาดให้หรออ ถึงเป็นแบบนั้นอะ น้องแด้ก็มาแบบผิดเวลานิดนึงเลย 5555

    ตลกพี่ฮิมชานกะยองแจอะ หลอกแดฮยอนได้ไงงง คือแบบหลอกว่างานดีเงินเยอะ คืออะไรที่มันเงินเยอะแล้วสบายมันไม่มีนะลูก มีแต่เป็นเมียยงกุกอะสบาย แดฮยอนเอามะ กร้ากกกกก เดี่ยวมาอ่านตอนต่อไปน้าาาา 
    #23
    0
  10. #9 veerasilp (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2558 / 14:36
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    #9
    0
  11. #8 Helenew (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2558 / 15:19
    โอย คอแห้ง หายใจไม่ทั่วคอกลัวน้องแดฮยอนไม่ถอด เห้ย ไม่ใช่ กลัวว่าถอดตอนนี้มันจะไม่ดีไม่งามเพราะน้องเพิ่งคิดไปหยก ๆ ว่าอยากเข้าห้องน้ำ 5555555555555555555555555 ไว้โอกาสหน้านะพี่นะ ให้อะไร ๆ มันสงบก่อนได้ไหมล่ะ อื้อหือ ว่าไปผู้หญิงคนนั้นก็ใจเด็ดไม่เบา คือถ้ามาอ่อยยงกุกจริง ลงทุนจ้างให้เขาวาดภาพเปลือยให้จริง แต่พอมีคนอื่นเข้ามาจะไม่สะดุ้งสักนิดเลยหรอ อห แข็งแกร่งมากค่ะ เป็นกำลังใจให้คืนนี้พี่ยงกุกโทรไปค่ะ /ฉันจะไม่ปิดโทรศัพท์เลย
    #8
    0
  12. #7 Maewdae (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2558 / 17:49

    ก่อนอื่นเลย...


    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดฟหกด่าสวได่ด่้อเก้กำออ่กแาหาไผยอวิทเมนยรสเากื


    แงงงงงงงงงงงง พล็อตฟิคจากวันนั้นที่เราคุยกันเล่นๆ นายจนซ.ได้เอามาสนองนี้ดแต่งเป็นฟิคออกมาให้ได้อ่าน เราดีใจมากกกก


    เราฝากฝังเรื่องนี้ไว้กับนายนะ อิอิอิอิ (ಥ◞౪◟ಥ)


     


    ส่วนตัวเราคิดว่าเรื่องแนวๆนี่ค่อนข้างแต่งยาก แต่เราไว้ใจเธอนะนายจนซ. ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕


     


    คาแร็คเตอร์ของพี่ยงกุกเรื่องนี้จะดูลึกลับ น่าค้นหา เซ้กซี่จนต้องร้องขอ(?)


    ส่วนแดฮยอนจะเป็นเด็กม.ปลายวัยขบเผาะ กัดดังกร้วมๆ อูยยยย -//////-) แดฮยอนก็ยังคงเป็นแดฮยอนที่ไม่ทิ้งความน่ารักเปิ๊ดสะก๊าด ๕๕๕๕๕๕๕ น่ารังแกจริงๆ


     


    โครงเรื่องก็บรรยายได้ลื่นไหล แอบหย่อนปมให้คิดตามด้วย 


    ส่วนตัวแล้วเราชอบนะ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕ (ลองสังเกตดูดีๆนะเออ) 


     


    แงงงงงงง ชอบจัง เหมือนพี่ฮิมชานเอาน้องแดฮยอนมาใส่พานแล้วเอามาถวายให้พี่ยงกุกถึงที่จังเลย ว้ายๆๆๆๆๆๆๆ /ผิด


    งานสบายเงินนดีแบบนี้หาไม่ได้ง่ายๆเลยนะแดฮยอน..ปฏิเสธพี่เขาทำไมมมมม (ಥ◞౪◟ಥ)


    พี่ฮิมชานเขาก็บอกอยู่ว่าพี่ยงกุกเขาใจดีกับเด็กๆน่ะ อิอิ


    ถึงพี่เขาจะหน้าโหดแถมอุตส่าห์ยิ้มหวานๆให้แล้วก็ยังไม่ยิ้มตอบก็เถอะ ฮือออออ


    แล้วอะไรถึงทำให้หนูคิดว่าพี่เขาจะให้มาทำความสะอาดหือ?  ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕ โอ้ยย...น่ารักจริงๆเลยเด็กคนนี้ย์ย์ย์


    คืออะไรไม่เท่าไหร่...


     


    คนพี่นี่ก็คุกคามน้องเหลือเกินนนนน จะพูดน้อยไปม้อยยยยยยยยยย อย่างน้อยก็น่าจะบอกน้องก่อนว่าต้องทำอะไรบ้างน่ะ щ(ಠ益ಠщ)


    มาถึงจับถอดๆๆๆๆ แดฮยอนใจหายหมด ดูสิ เกือบสมยอมแล้วเนี่ยยยยยย (เดี๋ยวๆ ไม่ใช่มั้ย?) ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕


    แล้วอะไรคือรุกแล้วกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำเซ็กซี่บ...แบบนั้นกันเล่าาาาา


     


    "ถอดเสื้อผ้าให้ฉันดู"


     


    แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงกรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดฟหกด่าสวฟหกด่าสว


    (⁄ ⁄•⁄ω⁄•⁄ ⁄)


    ผมนี่รีบถอดแทนเลยครัชชชชชชช ...นี่ปลดกระดุมเสื้อรอแล้วเนี่ยยยย ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕


    แดฮยอนยอมๆพี่เขาไปเถอะะะะะะะะะะ


    ฮ็อตเหลือเกินพ่อคุณณณณณณณณณณณณณณณณณ


     


    ทั้งสายตา ท่าทาง น้ำเสียง ทุกๆอย่างที่เป็นคนๆนี้ ทำให้แดฮยอนรู้สึกเหมือนถูกควาบคุมให้อยู่ใต้อาณัติอย่างง่ายดาย


    นี่ขนาดเพิ่งเจอกันครั้งแรกนะเนี่ย?


     


    แย่แล้วจองแดฮยอน....


     


    แววสมยอมพี่เขามาแต่ไกลเลยลูกเอ้ยยยย ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕


    ทุกอย่างที่เป็นพี่ยงกุกมันทุ้มอยู่ในใจจจจจจ  
    ♬~(ㅎωㅎ*)


    อิอิ


     


    ชอบตอนที่พี่ยงกุกโทรหาแดฮยอนอะ....ที่แดฮยอนถามว่าใครครับ อิพี่มันก็ตอบว่า ยงกุก แล้วพอน้องถามว่ายงกุกไหน อิพี่มันก็ตอบว่า ...ก็ยงกุก


    ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕ โอ้ยยยยยยยยย นี่กวนหรือว่ากวนเนี้ยยยยยย


    แดฮยอนโมโหเลยเห็นมั้ยยยย


     


    แต่แดฮยอนนี่อนุบาลแมวเหมียวมากๆๆ มีเขียนชื่อพร้อมเบอร์แปะไว้ในกระเป๋าสตางค์ด้วย


    ถ้ามีคนไม่ดีแอบเอาเบอร์ไปโทรมาจีบจะทำยังไงน้องหนู? มันน่าตีก้นจริงๆเล้ยยย เอ็นดูววววว -/////-


     


    แล้วดูซิ.... เพิ่งเจอกันครั้งแรก ห่างกันยังไม่ถึงวัน ลูกแมวน้อยจำกลิ่นพี่เขาได้ซะแล้วสิ


    แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยย....


     


    ขำตอนที่พอแดฮยอนมาเอากระเป๋าสตางค์ที่ห้องอิพี่แล้วมีสาวนอนเปลือยเป็นแบบอยู่ในห้อง


    ถถถถถถถถถถถ.... ไอ่ลูกแมวตัวน้อยนี่ตื่นเต้นกว่าใครเขาเลย เลิ่กลั่กตลอด ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕ เด็กจริงๆ -/////-


    อะไรคืออยากเข้าห้องน้ำจัง??? ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕


     


     


    แต่พี่ยงกุกนี่เป็นคนถึงเนื้อถึงตัวจริงๆ ดูสิจับมือแดฮยอนแล้วจูงเข้าห้องเลยง่ะะะะ กี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด


    แล้วทำไมแค่คำว่า


    "เป็นแบบให้ฉัน"  กับ  "ถอดเสื้อออกแดฮยอน" นี่มันช่างให้ความรู้สึกเหมือน  "มาเป็นของฉันนะแดฮยอน" จังเอร้ววววววววววววววววววว o(≧▽≦)o


     


     


    ติดตามและเป็นกำลังใจให้นะ สู้ๆ เข็นตอนต่อไปออกมาให้อ่านเร็วๆซี่ อิอิอิอิอิอิอิอิ


    เราชอบบบบบบ ขอบคุณสำหรับฟิคนู้ดๆนะเออ 


     


    ((( ผมนี่กำพระแน่นมาก เพราะฟิคเรื่องนี้เลเวลจะอัพขึ้นเรื่อยๆทุกตอน ))) รอน้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา ♥♥♥♥♥

    #7
    0
  13. #6 bowkann. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 12:11
    ในที่สูดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ไรท์เตอร์กับอัพฟิคค เย้เย้

    น้องแดฮยอนหน้าตาสะสวยขนาดนี้ จะให้มาทำความสะอาดห้องได้ไง .__.

    อุ้วววว อายุ 18 ด้วย คุกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ #ไอ

    พี่ยงกุกคนนั้นเขามือไวจัง เอะอะจับถอด น้องแดฮยอนไม่ใช่ตุ๊กตาตัวนะ จะมาจับถอดๆใส่ๆเสื้อผ้างี้ได้ไง .//////.

    ละ..แล้ว พูดกระซิบกหูอะไรขนาดนี้ กล้าสาบานมั้ยว่าอยากวาดภาพอย่างเดียว ถามหน่อยๆ ยืนพูดธรรมดาก็ได้ยินละมั้ย แง



    ลั่นนนนนนนน แดฮยอนในนู้ดบังแดนี่ไม่เรียบร้อยซะละ กูกูละ 55555555555555555555 โดนด่ายับแลยยองแจ :3

    กับพี่ยงกุกนี่ทำไมหรอทำไมหรออๆๆ ลำบากมากเป่าอยู่กับพี่นี้ อึดอัด หายใจไม่ทั่วท้องงี้ เป็นไรอ่ะเราๆ -///////-


    น้องแดฮยอนเด็กโน้ยยยยย ขี้หลงขี้ลืม มีการแปะชื่อเบอร์โทรไว้ในเป๋าตังกันหาย 555555 น่าย๊ากกก

    แค่เริ่มแรกอะไรๆมันก็เข้าทางไปหมด รู้ชื่อ รู้เบอร์โทร เย้ \ - w - /

    เจอแค่วันเดียวนี่ก็จำแววตา น้ำเสียง กลิ่นตัวได้ซะละ โอ้โห ตรึงใจน้องเขามากแน่ๆ 



    คำว่า "ถอดเสื้อออกแดฮยอน" นี่มันวาบหวิวจัง เหมือนเคยเจอหน้ากันทุกวันๆ สนิทกันมากขนาดไหนน้า ถึงมาสั่งให้น้องถอดเสื้อออก แงๆๆ กวาหสฟาดกวสเาฟงวหกาวสดากส 

    เอาใจช่วยให้พี่ยงกุกได้วาดภาพน้องแดฮยอนเปลือยๆนะคะ -///////-
    #6
    0
  14. #5 mayy13 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2558 / 09:41
    อรีายยยยยยยยยยยยยยย -////- เขิลแทนแด้เลยอ่า  
    พี่กุก มาแบบ นิ่งๆๆ ขรึมๆๆ ไม่ค่อยพูด แต่พูดทีนี่แบบ ถอดเสื้อให้ดูหน่อยยยยยยย กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด 
    แด้จะไม่ทน พี่กุกทำแด้หวั่นไหวตั้งแต่เจอกันครั้งแรกเลยอ่า
    แล้วอ่าไรคือ เหง ผญ เปลือย แล้ว รู้สึกอยากเข้าห้องน้ำจัง 55555 แด้ใสๆๆนะเอ่อ 
    แล้วแด้จะยอมเปนแบบให้ไหมน้าาาา ลุ้นๆๆ ต่อไปปปปป ไรท์สู้ๆๆๆ น้าค่าาาา ^^

    #5
    0
  15. #4 Mizzile123 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2558 / 21:33
    เรื่องนี้พี่ยงกุกมาคาแรคเตอร์นิ่งๆเงียบๆ พูดเป็นคือถอดเสื้อผ้าออกสิ อะไรแบบนี้ป่ะคะ 555555555555555
    แต่ก็นะ ตะล่อมพูดก่อนก็ได้ นี่อะไร พุ่งไปถอดเสื้อแบบนั้นเป็นใครใครก็ตกใจป่ะคะพี่ยงกุกกกกกกก
    แล้วแดฮยอนนี่น้า หวั่นไหวใจเต้นตึกตักกับพี่เขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอเลยเรอะ -////////-
    อ้อ ตรงพี่ยงกุกโทรมาบอกว่าแดฮยอนลืมกระเป๋าตังค์นี่คนฟังหน้าเหวอหรือเปล่าคะ 55555555

    รอตอนต่อไปนะคะ นี่เชียร์ให้พี่ยงกุกทำให้แดฮยอนถอดเสื้อให้ได้นะคะ แฮ่ -///////-
    #4
    0
  16. #3 ๋Jayne (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2558 / 21:10
    ขอมาเม้นสครีมในนี้ด้วย

    55555555555555555555



    แง แดฮยอนน่ารักมากค่ะะ ทำไมถึงหลอกง่ายแบบเน้

    โดนยองแจหลอกไปแก้ผ้าเป็นแบบวาดรูปให้พี่ยงกุกซะงั้น

    ว่าแต่ทำไมแดฮยอนต้องหนีทัน ทำไม!!555555555555555555555555555



    แล้วพี่ยงกุกนี่อะไรรรรร มีการโทรมาง้อให้ไป(เอากระเป๋าตัง)ที่ห้องอีกรอบ

    เป๋าตังไรนั่นข้ออ้างแน่ๆ พี่ยงกุกต้องหาทางเคลมน้องแดอยู่แน่ๆ!! คนกามจริงๆกี๊สสสสสสสสส

    เราว่าแดฮยอนหวั่นไหวแล้วอ่ะ มีการมองพี่เขาเท่ตอนวาดรูปแล้ว

    ไม่รอดแน่ๆหนูเอ้ย สมยอ--เอ้ย ยอมเป็นแบบให้พี่เขาวาดเถอะลูกก ///v\



    รอตอนต่อไปค่ะะ รีบมาต่อนร้ะะะะ ._.////





    #3
    0
  17. #2 Zedae (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2558 / 21:10
    สงสารลูกแมวตกใจหมด55555555555555 ติดตามๆชอบบ-///- ฮยอนใสใสน่าฟัดมว๊ากกก คึคึ
    #2
    0
  18. #1 pvyizy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2558 / 20:46
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด ในที่สุดก็มาอัพเรื่องใหม่สักที เย้! คิดถึงคุณจนซ.กับฟิคมากค่ะ -////- แต่เปิดเรื่องมาแดฮยอนก็แอบหวั่นไหวกับพี่ยงกุกเลย ทำไมแรดเง้คะ! 55555555555555555555 ฝากถึงตอนหน้าช่วยให้พี่ยงกุกกระชากเสื้อผ้าทุกชิ้นด้วยนะคะ กระชากแค่เสื้อไหมพรมมันน้อยไปค่ะ กร๊ากกกกกกกกกก สู้ๆนะคะคุณจนซ. จุ๊บๆ 
    #1
    0