` My DokiDoki #MarkBam

ตอนที่ 16 : Chapter 15 :: Take care ::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,169
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    14 ต.ค. 58


Chapter 15 :: Take care ::










     เ ว ล า 1 9 : 3 0 น.
                                                                                                                                                                                                                                                                       



     "เป็นอะไร ยิ้มมาแต่ไกลเชียว"



     "สวัสดีค้าบบบบ"  พูดเสร็จก็รีบวิ่งเข้าไปกอดแม่ที่กำลังยืนทำอาหารอยู่ในครัว



     "แหม่ อารมณ์ดีจังนะ"



     "แล้วแม่อยากเห็นแบมอารมณ์เสียรึไงเล่า"  -3- 



     "แม่แซวเล่นเฉยๆ หน่าาาา แล้วบอกแม่ได้มั้ยใครทำให้ลูกแม่อารมณ์ดีขนาดนี้"



     "แบมกำลังจะบอกแม่พอดีเลยว่า.."



     "ว่า ?"



     "ว่า..."



     "ว่าอะไรล่ะ ค้างอยู่นั่นแหละ"



     "โห่ยยย ก็คนมันเขินหนิ"



     "เรื่องอะไรทำไมต้องเขินขนาดนี้ ทีตอนเด็กแบมแก้ผ้าวิ่งรอบบ้านยังไม่เห็นจะเขิน จะอายใครเลย"



     "แม่ง่าาา ก็นั่นมันตอนเด็กนี่หน่าาาาา"








     "แบมจะบอกแม่ว่า.."









     "แบมมีแฟนแล้วนะ"













     "โถ่ เรื่องแค่นี้เอง แล้วใครเป็นแฟนแบมอ่ะ พี่มาร์คหรอ"



     "เห้ย!! แม่รู้ได้ไงอ่ะ!!"



     "แม่ก็รู้ตั้งแต่พี่มาร์คมาบ้านครั้งแรกแล๊ว"



     "อะ อะไร มองหน้าแบมแบบนี้หมายความว่าไง"



     "ป๊าววว ก็ไม่มีอะไร"



     "แม่่อ่าาาาา"  ทำไมต้องทำเสียงสูงด้วยยยยยย



     "ฮะๆๆ ไปกินข้าวได้แล้วไป"





















     เ ว ล า 2 1 : 4 5 น.





     หลังจากกินข้าว อาบน้ำ ทำงานเสร็จเรียบร้อย แบมก็มานอนฟังเพลง เล่นโทรศัพท์บนเตียงตามปกติ



     จนกระทั่ง..







     Rrrrrrrrr ~




     (น้องแบมใช่มั้ย)



     "ใช่ครับ"



     (นี่พี่บีนะ)



     "อ่า ครับ มีอะไรรึเปล่า"



     (ตอนนี้มาร์คนอนอยู่โรพยาบาล)



     "ห๊ะ  วะ ว่าไงนะครับ ?"



     (ไอ้มาร์คโดนรถชน ตอนนี้นอนอยู่โรงพยาบาล)



     "พี่หลอกผมเล่นใช่มั้ย"



     (พี่จะหลอกแบมเล่นทำไม จะมาหามันมั้ย? ถ้าไม่สะดวกมา..)





     ติ๊ด



     ได้ยินแค่นั้นก็กดวางสายทันที โดยไม่ทันให้อีกฝ่ายพูดให้จบก่อน อยู่ๆ น้ำตาก็ไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว


     แบมแบมไม่สนอะไรทั้งนั้น ก่อนจะหยิบกระเป๋งตังค์และโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกงก่อนจะเดินออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว






     "แบมแบม! จะไปไหน นี่มันดึกแล้วนะ"



     "พี่มาร์คโดนรถชน เดี๋ยวแบมจะรีบกลับมานะครับ"



     "ให้แม่ไปส่งมั้ย"



     "ไม่เป็นไรครับ แบมไปเองน่าจะเร็วกว่า"



     "ระวังตัวด้วยนะ"



     "ครับ"  





     เดินหันหลังกลับไปกอดแม่ก่อนจะรีบเดินออกจากบ้าน วินาทีนั้นเองมีวินมอ'ไซต์บังเอิญผ่านมาพอดี   ใช้เวลาไม่นานก็มาถึงโรงพยาบาล พอมาถึงก็รีบกดโทรหาพี่บี  และในที่สุดก็มาถึงหน้าห้อง ICU 



    ตอนนี้มีแค่ผม พี่เจบี และก็พี่แจ็คสันที่นั่งอยู่หน้าห้อง ICU   




     "พี่มาร์คเป็นไงบ้างครับ"



     "ตอนนี้พี่ก็ยังไม่รู้ หมอยังไม่ออกมาเลย" 



     "มาร์คมันไม่เป็นอะไรหรอก เชื่อพี่สิ"  


    พี่แจ็คพูดปลอบ แล้วเดินมานั่งข้างๆ ผม  ส่วนพี่เจบีก็พยายามติดต่อน้าที่อยู่กับพี่มาร์ค เมื่อเย็นพี่มาร์คบอกว่าพ่อแม่ของพี่มาร์คไปเมกา 2 อาทิตย์ น่าจะยังไม่กลับมา ตอนนี้พี่มาร์คอยู่กับน้าผู้หญิง 1 คน น้องชาย 1 คนและก็หลานสาวอีก 1 คน








     "ใครเป็นญาติของคนไข้ครับ"



     "พวกผมเป็นเพื่อนเขาครับ"  พี่บีเป็นคนเดินไปคุยกับหมอ



     "ตอนนี้คนไข้รอดพ้นจากขีดอันตรายแล้ว แต่อาการยังไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เดี๋ยวหมอจะย้ายคนไข้ไปอยู่ห้องพักปกตินะครับ"



     "ขอบคุณมากครับ"  






     และน้ำตาก็ไหลออกมาอีกครั้ง 




     ไหลออกมาซ้ำแล้วซ้ำอีก












     หมอได้ย้ายพี่มาร์คไปนอนพักที่ห้องปกติแล้ว ตอนนี้ผมอยู่กับพี่แจ็คสองคน พี่เจบีกลับบ้านไปแล้วเห็นบอกว่ามีงานต้องทำ  ผมก็นั่งคุยกับพี่แจ็คเรื่องที่พี่มาร์คโดนรถชน พี่แจ็คเห็นตอนพี่มาร์คโดนชนแล้ว ตอนนั้นพี่แจ็คอยู่แถวๆ นั้นพอดี  แถมยังบอกอีกว่าถ้าแบมได้เห็นสภาพรถพี่มาร์คกับรถคนที่ชน แบมจะไม่เชื่อว่าพี่มาร์ครอดตายได้ 


     
     อีกฝ่ายก็บาดเจ็บเหมือนกัน แต่พี่มาร์คหนักกว่าเพราะพี่มาร์คขี่มอ'ไซต์ แต่ฝ่ายนั้นเขาขับรถกระบะ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใครเจ็บกว่า แต่ก็ดีที่พี่มาร์คใส่หมวกกันน็อค ไม่งั้นพี่มาร์คคงเละกว่านี้แน่ๆ 



     ตำรวจได้เปิดกล้องวงจรปิดดูแล้ว ตอนนั้นไฟเขียวพอดี พี่มาร์คก็ขี่รถออกไปแต่ดันมีรถกระบะวิ่งเข้ามาชนพอดิบพอดีเลย มันเป็นเพียงเสี้ยววินาทีจริงๆ ประมาณว่าพอขึ้นไฟเขียวปั๊ปพี่มาร์คก็บิดเร่งตัวออก และฝั่งนั้นเขาก็บิดเร่งออกมาเหมือนกัน เลยชนกันอย่างมิได้นัดหมาย..










     พี่มาร์ครีบฟื้นขึ้นมาสิ






     รีบลืมตามามองแบมสิ






     รีบตื่นขึ้นมาเล่นกับแบมสิ แบมยอมให้พี่มาร์คหยิกแก้ม ขยี้ผม  พี่มาร์คอยากทำไรก็ยอมหมดเลย  รีบตื่นมาเล่นกับแบมเร็วๆ








     แบมนั่งมองพี่มาร์คมานานแล้วนะ






     จะให้แบมนั่งรอพี่อีกนานแค่ไหนกัน






     ไม่ว่าจะนานแค่ไหนแบมก็จะรอ













     ฝันดีนะครับพี่มาร์ค 


















     เ ว ล า 2 3 : 1 5 น.




     "แบมแบม กลับบ้านก่อนมั้ย พรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียนนะ"



     "แบม..  อยากเฝ้าพี่มาร์ค"  



     "พรุ่งนี้เลิกเรียนแล้วค่อยมาเยี่ยมมันก็ได้"



     "แต่แบม.."



     "ไม่มีแต่ พี่บอกให้กลับบ้านไง ถ้าแบมเป็นอะไรมาอีกคนแล้วใครจะช่วยพี่ดูแลมาร์ค"



     "พะ พี่แจ๊ค"



     "กลับบ้านเถอะหน่า มาร์คมันคงไม่อยากให้แบมทำแบบนี้หรอก เชื่อพี่เถอะ"



     "....."    



     "ห่วงตัวเองก่อน พรุ่งนี้ค่อยมาเยี่ยมมันนะ"



     "ก็ได้ครับ"  .____.



     "เดี๋ยวพี่ไปส่ง ดึกแล้ว"



     "แบมกลับเองก็ได้ครับ"



     "อย่าดื้อ พี่พูดอะไรต้องเชื่อฟังสิ"



     "ครับ"  








คิดถึงพี่มาร์ค





แบมคิดถึงพี่มาร์ค





















     วั น อั ง ค า ร 


     เ ว ล า 0 6 : 0 6 น.



     วันนี้ตื่นเช้าผิดปกติเพราะอะไร ?



     ทุกคนคงรู้ใช่มั้ย ?



     แบมกำลังจะไปเยี่ยมพี่มาร์ค  =]













     ห้อง 9397 



     บรรยากาศในห้องยังคงเหมือนเดิม ไม่มีเปลี่ยนแปลง



     มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศเบาๆ  เสียงลมหายใจที่แผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน



     มีโซฟาสีขาว มีทีวีที่ไม่มีใครเปิดใช้งาน มีแสงแดดอ่อนๆ ส่องผ่านจากหน้าต่างผ่านผ้าม่าน





     มีพี่มาร์คนอนอยู่บนเตียง..









     "พี่มาร์ค นี่มันเช้าแล้วนะ ตื่นได้แล้วครับ"






     "วันนี้แบมอุส่าตื่นเช้านะ"






     "รู้มั้ยว่าเมื่อคืนแบมคิดถึงพี่มาร์คทั้งคืนเลย"






     "ทำไมพี่มาร์คไม่โทรหาแบมบ้างล่ะ พี่มาร์คมีเบอร์แบมแล้วนะ"






     "นับหนึ่งถึงสาม ถ้าพี่มาร์คยังไม่ตื่น แบมจะหลับเป็นเพื่อนพี่มาร์คแล้วนะ"






     "หนึ่ง สอง สาม"






     "อะ แบมหลับตาแล้วนะ ใครลืมตาก่อนคนนั้นชนะ"






     "พี่มาร์คยอมแพ้แบมหรอ ทำไมไม่ลืมตาหละ"






     "โอเคๆ แบมเลิกเล่นแล้ว แบมยอมแพ้ พี่มาร์คลืมตาสิครับ"






    คนบ้าอะไร มาสารภาพรัก  มาขอเป็นแฟน แล้วอยู่ๆ ก็มานอนหลับตาใส่แบมเฉยเลย พูดด้วยก็ไม่พูด เล่นด้วยก็ไม่เล่น ทำไมปล่อยให้แบมพูดคนเดียวล่ะ 







     ไม่นาน น้ำตาก็ค่อยๆ ไหลออกมาจากดวงตากลม





     มันค่อยๆ ไหลออกมาจนห้ามไม่อยู่










     "ถ้าพี่มาร์คไม่ลืมตา บะ แบม ฮึก"






     "แบมจะ จะงอนพี่มาร์ค..  จะงอนพี่มาร์คแล้วนะ"






     "ฮึก ยะ อย่าทำแบบนี้กับแบมสิครับ"







     ไม่ไหวแล้ว 



     น้ำตามีเยอะแค่ไหน ปล่อยออกมาให้หมด



     พี่มาร์คทำแบบนี้ได้ไง  มารับผิดชอบความรู้สึกของแบมด้วย 

















     เ ว ล า 0 7 : 3 3 น.




     "คุณคะ"



     "....." 



     "คุณคะ คุณ"




     "....." 



     "เอ่อ คุณแบมแบมคะ"








     หื้อ ?





     ที่นี่ที่ไหน ?





     แล้วผู้หญิงคนนี้เป็นใคร ?





     "ขออนุญาตนะคะ ถึงเวลาฉีดยาให้คุณมาร์คแล้วค่ะ"



     "อ่าา ครับๆ ขอโทษด้วยครับ"




     เผลอหลับไปตอนไหนกัน 


     ถึงเวลาต้องไปโรงเรียนแล้วสินะ






     "คุณแบมคะ คุณดูตาบวมๆ นะ"



     "ตะ ตาผมหรอ ?  บวมมากมั้ย ?"



     "คุณร้องไห้"



     "....."



     "ใช่มั้ยคะ ?" 



     แบมไม่ตอบแต่พยักหน้ารับเบาๆ เท่านั้น


     นี่แบมร้องไห้หนักขนาดนั้นเลยหรอ ตาคงบวมมากแน่ๆ 



     "เดี๋ยวฉันไปเอาน้ำแข็งมาปะคบให้นะคะ เชิญคุณแบมล้างหน้าก่อน รอแปปนึงนะคะ"



     "ขอบคุณครับ"






     "เอ่อ..  คุณพยาบาลครับ"



     "คะ ?"



     "รู้ชื่อผมได้ไง"



     "เห็นเข็มกลัดที่ติดอยู่กับกระเป๋าหน่ะ คิดว่าน่าจะเป็นชื่อคุณ"



     "อ๋อ ครับๆ"



     พยาบาลยิ้มให้ก่อนจะเดินออกไป
























     ตอนนี้แบมได้มาถึงโรงเรียนเป็นที่เรียบร้อย





     "มึงเป็นไรเปล่าเนี่ย มึงดูเหม่อๆ นะ"  ยองแจทักขึ้น ทำให้แบมได้สติ รู้สึกตัวขึ้นมา



     "ปะ เปล่า กู.."



     "กูโอเค"





     "เหม่อลอยทั้งวัน ถามคำตอบคำ หน้าบึ้งไม่ยิ้มเหมือนทุกที บ้านมึงเรียกโอเค ?"



     "ขนาดนั้นเลยหรอวะ"



     "เอาแบบสั้นๆ เข้าใจง่ายนะ ปกติมึงบ้ากว่านี้เยอะ"



     "กูมันบ้าขนาดนั้นเลยรึไง"



     "เห็นมั้ย มึงผิดปกติ ถ้ามึงปกติดี มึงจะกระโดดไล่ถีบกู"



     "งั้นมึงนั่งอยู่นี่เฉยๆ นะ"



     "ทำไมวะ แล้วมึงยืนทำไม จะไปไหน"



     "กูจะถีบมึงไง นั่งเฉยๆ ล่ะกัน"



     "ไอ้เหี้ยยยยย กวนตีนกูหรอ มึงหนิ น่าจับตีก้นซะจริงๆ"




     เอ้า แบมผิดไรอ่ะ


     มันพูดเหมือนอยากโดนถีบงั้นแหละ


     นี่ไง จะถีบก็ไม่ให้ถีบ แถมด่าแบมอีก เห้อออ






     "จริงๆ กูก็รู้ว่ามึงเป็นอะไร แต่กูไม่อยากให้มึงเป็นแบบนี้นะแบม"



     "มึงรู้ ?"



     "กูเป็นใคร ?  กูเป็นแฟนพี่แจ็คนะ ทำไมกูจะไม่รู้เรื่องพี่มาร์ค"



     "เออ กูลืมไป"



     "คาบเช้ามึงไม่มีสมาธิในการเรียนแล้ว งั้นคาบบ่ายมึงห้ามเหม่อลอย มึงห้ามคิดเรื่องพี่มาร์ค"



     "ก็พี่มาร์คเป็นงี้ จะให้กูไม่คิดถึงพี่มาร์คได้ไง"



     "มึงเชื่อกูสิ พี่มาร์คไม่อยากให้มึงเป็นแบบนี้หรอก ถ้าพี่มาร์ครู้ว่ามึงเป็นนแบบนี้มึงโดนบ่นตายแน่"



     "......."



     "เดี๋ยวตอนเย็นกูไปหาพี่มาร์คเป็นเพื่อนมึง"



     "อืม"



















     เ ว ล า 1 5 : 3 0 น.



     ตอนนี้แบมอยู่กับแจแล้วก็พี่แจ๊ค



     "แบม เดี๋ยวพี่มานะ ไปหาซื้อของกินแถวนี้ก่อน"



     "ครับ"



     "แจไปเป็นเพื่อนพี่หน่อย"



     "ทำไมแจต้องไปด้วยอะ"



     "งั้นไปเป็นแฟนพี่ก็ได้ เร็วๆ"



     "อ่าาาา ก็ได้ๆๆ"







     ได้ยินพี่แจ๊คพูดแบบนี้




     นึกถึงตอนที่พี่มาร์คเคยพูดกับแบม




     ตื่นมาเล่นแบบนี้กับแบมอีกสิ 



















     "พะ พี่มาร์ค!"





     "พี่ตื่นแล้วหรอ!"





     "พี่ได้ยินแบมมั้ย"





     "พี่มาร์คมองแบมสิ"





     "พยาบาลครับ! คนไข้ฟื้นแล้ว!"














     เ ว ล า 1 5 : 5 5 น.




     "พี่มาร์ค"



     "....."



     "จำแบมได้มั้ย ?"



     "แบม ?"



     "แบมไง พี่มาร์คจำไม่ได้หรอ.."



     "....."







     ไม่เอาดิ อย่าทำแบบนี้กับแบมดิ




     พี่มาร์ค




     จำแบมไม่ได้จริงๆ หรอ 




     ทำไมล่ะ ทำไม บอกแบมได้มั้ย 







     "แบมนี่หน้าคุ้นๆ เนอะ"



     ไม่คุ้นได้ไง นี่แฟนพี่ทั้งคน พี่มาร์คจำไม่ได้รึไง .___.





     "หน้าเหมือน.."



     "เหมือน ?"











     "เหมือนแม่ของลูกพี่เลย"
















     Mark's Part



     ผมก็แค่แกล้งแบมเล่นเฉยๆ หน่าาาาา 



     แฟนน่ารักขนาดนี้ ใครจะจำไม่ได้



     แค่โดนรถชนแค่นี้เอง ความทรงจำคงไม่กระเด็นหลุดหายออกจากสมองไปอยู่กลางสี่แยกหรอกเนอะ






     "พี่แค่แกล้งแบมเฉยๆ หน่าาา ดูทำหน้าสิ"


     เห็นแบมทำหน้างงนิดๆ ทำหน้าเหมือนงงก็ไม่ใช่  เหมือนคนที่กำลังโกรธก็ไม่ใช่ เหือนคนดีใจก็ไม่ใช่อีก สรุปแบมกำลังอยู่ในอารมณ์ไหนเนี่ย เดายากจริงๆ 




     "มันใช่เรื่องล้อเล่นมั้ยห๊ะ! แบมคิดว่าพี่มาร์คจำแบมไม่ได้จริงๆ ซะอีก ฮึก.."



     น้องแบมร้องไห้





     "โอ๋ พี่ขอโทษ พี่ไม่ได้ตั้งใจ"



     "งื้ออออ มะ ไม่ต้องเลย พี่มาร์คอ่ะ"




     เด็กอะไรกัน ขนาดร้องไห้ยังน่ารัก 


     พอดีผมเป็นคนไวๆ 


     หัวไว มือไว ปากไว ใจไว  ไวแต่เรื่องกามๆ  -.,-



     ผมเอื้อมมือไปคว้าเอวน้องแบมมากอด








     แม่ใช้น้ำยาปรับผ้านุ่มยี่ห้ออะไร ทำไมตัวแบมถึงหอมแบบนี้



     หรือว่าแบมแอบฉีดน้ำหอมก่อนมาหาพี่



     ความหอมนี้จะมาจากไหนก็ช่างมันเถอะ ขอแค่พี่มาร์คได้ดมกลิ่นหอมแบบนี้ทุกวันก็พอแล้ว และที่สำคัญ พี่มาร์คต้องดมได้คนเดียวเท่านั้นนะครับ คนอื่นอย่าแม้แ่จะคิด







     "หยุดร้องไห้ได้แล้ว"



     "พี่มาร์คปล่อยให้แบมพูดคนเดียวทั้งคืนเลยอ่ะ"



     "แล้วแบมจะพูดทำไมหล่ะครับ หื้ม"



     "....."



     "โอ๋ๆๆ พี่ล้อเล่นหน่าาา แหนะ เป็นห่วงพี่อ่ะเด้"



     "มั่ว เป็นห่วงรถพี่ต่างหาก เห็นพี่แจ๊คบอกว่าเพื่อนรักพี่ยับเยิบไม่มีเหลือ แบมเสียดายแทน ตั้งสี่แสนกว่าแหนะ"



     "แบมอ่าาาา"



     "ฮะๆๆ  แบมเป็นห่วงพี่มาร์คตั้งหากล่ะ"



     "นี่แหนะ มาให้หยิกแก้มซะดีๆ"



     "เรื่องอะไรต้องให้หยิก แบร่"


     เปลี่ยนอารมณ์ไวจริงๆ เมื่อกี๊ยังร้องไห้อยู่เลย ไอ้เด็กคนนี้หนิ





     "ทำอะไรกันอยู่ ไอ้มาร์คฟื้นแล้วหรอ"



     "กูฟื้นแล้วครับเพื่อนแจ๊ค"



     "มึงฟื้นแล้วแต่มึงยังกินขนมที่กูซื้อมาไม่ได้หว่ะ หมอเขาห้ามไว้"



     "แล้วมึงซื้อมาทำห่าเหวอะไรเยอะแยะ"



     "ซื้อมาฝากน้องแบมเว้ย ไม่เกี่ยวกับมึงเลย"



     "มึงแอบคิดไรกับน้องแบมของกูป่ะเนี่ย"



     "เห้ยๆๆ พูดให้ดีๆหน่อย  กูมีน้องแจอยู่ทั้งคน"






     "หยุดดดดดดด หยุดเดี๋ยวนี้เลย!"



     "พี่กับพี่มาร์คเสียงดังมากนะรู้มั้ย เดี๋ยวพยาบาลข้างนอกก็ด่าหรอก"


     น้องยองแจพูดขึ้นมาก่อนจะเดินถือถึงขนมมาวางบนโต๊ะ




     แล้วดูไอ้แจ๊คมันทำ ผมหละหมั่นไส้จริงๆ 



     ทำเป็นเกาะแกะน้องยองแจ 



     กูออกจากโรงพยาบาลเมื่อไหร่ เดี๋ยวกูจะสวีทกับน้องแบมมากกว่ามึงให้ดู ไอ้แจ๊คสันนนน






     "เออมึง จริงๆ มึงก็กินได้ทุกอย่างอ่ะแหละ"



     "อ้าว ไอ้นี่หนิ"  กวนตีนจริงๆ -.- 



     "กูกลับบ้านก่อนนะ เดี๋ยวจะไปส่งแจที่บ้านด้วย"



     "เออๆ โชคดีนะมึง"



     "น้องแบมดูแลมาร์คดีๆ นะ อย่าให้มันไปกัดพยาบาลบคนไหนหละ"



     "ไอ้แจ๊ค!!"



     "ฮะๆๆ กูไปและ บ๊ายบายยยยย"










     "แบมแบมพี่อยากกินน้ำอ่ะ"



     "รอแปปนะ"









     "แบมแบม เปิดทีวีให้พี่ดูหน่อยสิครับ"



     "แปปนึงนะ"









     "น้องแบมค้าบบบบบ พี่มาร์คอยากกินหนม"



     "แปปนึงงงง เอาหนมอะไร"









     "น้องแบมของพี่มาร์คค้าบบบบบ"



     "ค้าบบบบบบ"









     "พี่มาร์คง่า ใช้แบมอยู่นั่นแหละ เห็นแบมเป็นคนรับใช้รึไง"


     "เห็นแบมเป็นเมียต่างหาก"



     "บ้า แบมเป็นเมียพี่เมื่อไหร่กัน"



     "อีกไม่นาน หึหึ"



     "หราาาา"



     "แบมแบม"



     "ครับ ?"



     "พรุ่งนี้รู้ผลสอบแล้วหนิ"



     "ครับ รู้แล้วเดี๋ยวรีบมาบอกพี่นะ"



     "เดี๋ยวพี่เตรียมร้องไห้รอเลยล่ะกัน"



     "พี่มาร์คก็พูดเกินไป ยังไม่รู้เลย"









     "อีกซักพักแบมจะกลับบ้านแล้วนะ"



     "ถ้าตอนนี้พี่ไม่ได้อยู่สภาพแบบนี้ พี่คงไปส่งแบมที่บ้านแล้ว"



     "แค่ไม่กี่วันเอง เดี๋ยวก็ได้ไปส่งแบมเหมือนเดิมมมม"



     "แบมแบม"



     "หื้อ ?"






     ไม่ทันให้น้องแบมตั้งตัว มือผมก็รีบคว้าเอวน้องแบมมานั่งตักตัวเอง ผมนั่งกอดน้องแบมอยู่แบบนี้ ไม่อยากทำอะไรนอกจากกอดน้องแบม ไม่อยากให้น้องแบมไปไหน 


     จริงๆ ตอนที่น้องแบมล้มตัวนั่งตัก มือน้องแบมโดนแผลผมด้วยแหละ แต่ผมไม่แสดงอาการเจ็บแม้แต่นิด แค่น้องแบมอยู่ตรงนี้ผมก้ไม่เจ็บแล้ว





     มึงมันเสี่ยว ไอ้มาร์คต้วนนนนนนนนนนนนนน








     
     "ยังไม่อยากให้กลับเลย"



     "นี่ห้าโมงแล้ว แบมมีงานต้องทำ เดี๋ยวพรุ่งนี้มาหาใหม่นะ"



     "อ่าาา โอเคๆๆ"



     "งั้นแบมกลับแล้วนะ"





    น้องแบมลุกขึ้นยืนก่อนจะหันหน้ากลับมาหาผม แล้วนั่นก็เป็นอีกครั้งที่น้องแบมไม่ทันตั้งตัว ผมดึงแขนน้องแบมแบบไม่แรงมากแต่มันก็ทำให้ปากของน้องแบมกับผมโดนกัน



     ปากผมกับปากน้องแบมประกบค้างกันอยู่แบบนั้น จริงๆ ก็อยากจะกัดปาก สอดลิ้น เล่นลิ้นกับแบม แต่มันก็คงจะเกินไป อารมณ์ผมเนี่ยแหละมันจะเกิน เกินขีดจำกัดของความอดทน อารมณ์ยิ่งขึ้นง่ายๆ อยู่ 



    ผมค่อยๆ ผละปากออกจากน้องแบม น้องแบมยังคงยืนมองผมก่อนจะก้มหน้าหลบตา  



    ไอ้เด็กคนนี้มันน่ารักจริงๆ เห็นแบบนี้ก็อดไม่ได้ที่จะหยิกแก้มยุ้ยๆ ทั้งสองข้าง








     "พอได้แล๊ว แก้มหยืดไปหมดแล้วเนี่ยยย"  น้องแบมพูดพร้อมใช้มือลูบหน้าตัวเองเบาๆ 



     "กลับบ้านได้แล้ว เดี๋ยวถึงบ้านดึก"



     "เป็นห่วงแบมอะเด้"



     "เปล่า ถ้าแบมยังน่ารักอยู่แบบนี้ เดี๋ยวอารมณ์พี่ขึ้นจะทำไง"



     "บ้า! แบมกลับแล๊ว!"



     "ฮะๆๆ บ๊ายบาย เดี๋ยวพี่โทรไปหา"



     "แบมไม่อยู่ ห้ามเต๊าะพยาบาลนะเว้ย -3- "



     "ไม่กล้าเต๊าะใครนอกจากแบมแบมแล้วค้าบบบ กลับบ้านดีๆ นะ"










ตื่นมาแล้วเห็นน้องแบมคนแรก






ผมยอมนอนแบบนี้ไปตลอดชาติเลย

















- 100% - 








#ฟิคคนในโดกิ

















B E R L I N ❀

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

789 ความคิดเห็น

  1. #727 Castella_ombra (@pharunya) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 มีนาคม 2559 / 20:54
    เสี่ยวมากค่ะพี่ ยอม
    #727
    0
  2. #711 love kaido (@aunjung14872) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:47
    พี่มาร์คเสี่ยวมากบอกเลย 555555 โถ่ ไอเราก้อลุ้นตั้งนานน
    #711
    0
  3. #695 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 10:58
    ไม่เป็นอะไรมากก็ดีแล้วมาร์ค ทีหลังจะได้ระวังตัวเองดี ๆ มาร์คเจ็บแบมก็เจ็บนะรู้ไหม
    #695
    0
  4. #617 หลินจือ (@aingfah1) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 22:50
    ขนาดป่วยยังหื่นเลยนะมาร์ค
    #617
    0
  5. #592 bxstz (@soul-za) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 03:38
    มัคคึแลดูหมกหมุ่นแปลกๆ 5555
    ตกใจนึกว่าจิเป็นอัลไซเมอความจำเสื่อม 55
    #592
    0
  6. #553 Little Rebel (@beam-rr) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 03:48
    หูยยยยย ความกามมันไม่เข้าใครออกใคร นี่ขนาดเจ็บตัวยังจะกามได้อีก ตอนบี๋บอกพี่มาร์ครถชนนี่ตกใจมาก ฮื้ออออ
    #553
    0
  7. #536 Jaeybaby_GOT7 (@Jaeybaby_GOT7) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2558 / 02:24
    ใจหายใจคว่ำรถชน เด๋ว!!อย่าบอกนะตื่นมาจะจำน้องไม่ได้
    #536
    0
  8. #487 Fbbjbjs (@Fbbjbjs) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 กันยายน 2558 / 15:17
    ง่อวววววว55555555งุ้งิ้ง
    #487
    0
  9. #482 BF'EYE (@pathanan12345678) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 00:37
    โอยยยยยยยยย ตายๆตอนหน้าแบมก็เสดมาร์คแล้วสิเนี่ย 55555555555555
    #482
    0
  10. #480 บ่าอายก๋า (@nanlovesogood) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กันยายน 2558 / 00:38
    งุ้ยยยย พี่มาร์คคนกามอารมขึ้นง่าย555
    #480
    0
  11. #479 Sushi_Tuan1a (@sushi2002) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 กันยายน 2558 / 20:25
    อยู่ดีๆรถชนเฉยเลย ฮือออออ ปวดจาย
    #479
    0
  12. #478 Babala nells (@sataangg) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กันยายน 2558 / 15:47
    พี่มาร์คฟื้นมาคงรักกันมากขึ้นใช่มั้ย ใช่ว่าจำไม่ได้นะ
    #478
    0
  13. #474 BF'EYE (@pathanan12345678) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กันยายน 2558 / 00:04
    ปวดใจ พยาบาลรุชื่อไม่ใช่เรื่องสำคัญใชมั้ย 555555 
    #474
    0
  14. #471 jirawan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 22:51
    ทำไมต้องดราม่า ฮือๆ

    พี่มาร์ค ตื่นขึ้นมาสิ

    พี่พึ่งขอแบมเป้นเเฟนเองนะตื่นสิๆ
    #471
    0
  15. #470 Yuiyui Khattawong (@yui210) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 22:50
    เอ๊าาาาาาาาเพ่มัค ตื่นขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะ อย่ามัวหลับไหลลุ่มหลงสิ นุ้งแบมตาบวมหมดแล้วนะ
    #470
    0
  16. #467 Markbammmm (@natsukine) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 21:07
    ตื่นได้แล้ววว
    #467
    0
  17. #466 MBMBMBMB (@iam-eveviekissme) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 20:45
    โห้ยย น้ำตาจิไล่
    #466
    0
  18. #465 BF'EYE (@pathanan12345678) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 กันยายน 2558 / 21:44
    รีบไปไหนอ่ามาร์ค มาหาแบมอ่อหรือไร ตื่นมาหาแบมนะ 
    #465
    0
  19. #462 Markbammmm (@natsukine) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 21:07
    ตื่นนนน
    #462
    0
  20. #461 noeynoey2b (@noeyyeah) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 20:04
    ไรท์~ ทำมายยยยยยยยย ทำไมต้องทำกับเค้าแบบเน้ พึ่งจะคบไปเองน้า น้ำตาไหลเลย T^T
    #461
    0
  21. #460 Moncy Pikul (@moncy-1999) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 19:55
    รอค่ะ ทำไมต้องมาม่าด้วยอ่ะไรท์ โกรธ กำลังนึกถุงฉากสวีทเลย
    #460
    0
  22. #459 Noey Bah (@kmnoey) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 19:32
    ฮรื่ออออ งานน้ำตาก็มาาา T^T ปรี้มัคคคค ~ ตื่นมาเร็วๆน้าาา
    #459
    0
  23. #456 Phsrkimm (@Phsrkimm) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 19:11
    มาร์ครีบตื่นเส้
    #456
    0