รักวุ่นๆ...ภูตตัวน้อย ตอนที่ 2 - รักวุ่นๆ...ภูตตัวน้อย ตอนที่ 2 นิยาย รักวุ่นๆ...ภูตตัวน้อย ตอนที่ 2 : Dek-D.com - Writer

    รักวุ่นๆ...ภูตตัวน้อย ตอนที่ 2

    โดย sakura-sakuya

    ตอนที่ 2รักวุ้นๆ...ภูตตัวน้อย-->sakuya ตอน2 ยุ่งหล่ะซิ!! ...มีภูตมาเอี่ยว -*-

    ผู้เข้าชมรวม

    124

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    1

    ผู้เข้าชมรวม


    124

    ความคิดเห็น


    0

    คนติดตาม


    0
    หมวด :  แฟนตาซี
    เรื่องสั้น
    อัปเดตล่าสุด :  17 ม.ค. 50 / 15:07 น.


    ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ

      หลังจากพักกลางวันจนมาถึงตอนนี้ ใกล้ถึงเวลาเลิกเรียนแล้วหล่ะ ผมไม่กล้ามองหน้าเธอไม่รู้ว่าละอายใจหรือ กลัวยายนั้นกันนะ แต่พอเหล่ๆดูยายนั้นก็เหมือนเคยตั้งใจ เรียนเสมอ ไม่นานพอถึงเวลาเลิกเรียนก็รีบเก็บของเพื่อที่จะหนียายนั้น แต่เขาก็ชะงัก ยายนั้นเก็บของเสร็จเร็วและมาดักรอหน้าห้อง ที่ทางเดินลงบันได

      "ชิต!! ขอ...คืนนะ มันมีความสำคัญกับยายฉันมาก"

      "!!!"

      "////"

      'ทำไมต้องทำหน้าแดงด้วยหล่ะ น่าเศร้าชะมัดฉันจะทำไงดีนะ'

      "เอ่อ.....ยิ่งร้ายก็ยิ่งรัก รักเธอ ไม่รู้ทำไม ไม่เคย ....ก็ยังเฝ้ารอนาที ที่เธอเข้าใจ....(เสียงringtoneดังขึ้น)"

      'เสียงสวรรค์จริงๆ'

      "ยายหรือค่ะ มีอะไรค่ะ......ค่ะๆ จะกลับเดี๋ยวนี้ค่ะ"

      ไม่ทันที่น้ำตาลหันมาคุยอะไร ก็วิ่งลงบันไดไป ทำให้ชิตยืนโล่งอกถอนหายใจเฮือกใหญ่

      ----------------------------------------------------------------------------------------------------

      ความเดิม: ยายของน้ำตาลโทรมาให้นำตาลกลับบ้ายโดยด่วนทำให้ไม่ได้เอาหนังสือคืน ชิตเลยเอาหนังสือนั้นกลับบ้านไปซ่อม หนังสือสภาพดูเก่ามากจนคิดว่ามันแย่มากพอดู ซ่อมเสร็จชิตก็ขี่จักรยานไปคืนหนังสือที่บ้านของน้ำตาลซึ่งเขารู้จักบ้านดี ยังไม่ทันได้พ้นประตูเสียงของพี่ชายคนโต พี่ชาติ ก็โผล่หน้าออกมาจากหน้าต่าง ตะโกนบอก

      "เฮ้ย!...ไอ้ชิต เบรกเสียนะ"

      ถึงจะตะโกนแล้วก็ตาม แต่ชิตเองก็ขี่จักรยานออกไปพอดีไม่ทันได้ยิน

      "จะเป็นไรไหมว๊ะ"

      "ทำไมหรือพี่ชาติ"

      นิดาถามพี่ชายของเธอด้วยความสงสัย

      "อืม เบรดรถจักรยานมันเสียนะ"

      "ไม่เป็นไรหรอพี่ชาติ แค่จักรยานเองนะ"

      "อืม"

      "ฟ้าวววววววววว....ว้าวไม่ได้ขี่จักรยานโต้ลมแถวนี้ก็นานแล้วนะเนี่ยลมแรงชะมัด"

      พอถึงด้านหน้าสุดซอยก็เลี้ยวซ้านผ่านบ้านไปอีกสามหลังก็เจอบ้านน้ำตาลพอดี แต่ยังไม่ทันจะถึงซอยชิตเพิ่งรู้ว่าเบรกใช้ไม่ได้และ ที่ตรงนั้นเป็นเนินลาดลงมาทำให้ชิตหักเลียวเข้าซอยไม่ทันทำให้ พุ่งเข้าชนต้นไม้ที่มุมซอยอย่างจัง

      'โครมมมม!!' "อะไรว่ะเนี่ยวันนี้เจอแต่เรื่องซยทั้งวันแย่ชะมัด เจ็บตัวอีก..-*-"

      "โชคดีนะที่หนังสือยังอยู่  เฮ่อ"

      ไม่ทันที่ชิตจะลุกขึ้นก็ตกใจเมื่อได้ยินเสียงใครคนหนึ่ง และที่สำคัญคนๆนั้นก็ไม่ใช่คนซะด้วยเป็นสิ่งมีชีวิตที่เรียกกันว่า 'ภูต' ทักขึ้น

      "เป็นไรมากไหม"

      " เฮ้ย!!!!@0@ "

      พอเจอเข้าอย่างนั้นเขาถึงกับถอยหลังกลู่ออก

      "!!"

      ท่าทางชิตไม่รับรู้อะไรเลย ช็อกกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเอง

      "อืม ขอบใจนายมากนะที่ช่วยฉันให้เป็นอิสระออกมาได้นะ เพราะนายทำให้ฉันได้พลังพอที่ฉันจะได้เป็นคนได้ถึง 4 เดือน แต่ดูท่านายจะไม่ได้ยินที่ฉันพูดเลยนะเนี่ยแย่จริงฉันดูแย่ขนาดนั้นหรือไงนะ งั้นก็เอาอย่างนี้หล่ะ โอม นามานษา....เพี้ยง"

      จากร่างภูตตัวน้อยกลับกลายโตขึ้นเป็นมนุษย์ในช่วงพริบตา ชิตมองดูด้วยสายตาที่ไม่เชื่อแอบตบแก้มตัวเองจึงได้รู้ว่าตัวเองไม่ได้ฝันไปแต่อย่างใด ในเวลาเดียวกันนั้นเองสติจึงกลับมา และเขาก็นึกได้ว่าต้องเอาหนังสือไปคืนให้น้ำตาล ชิตรวบรวมความกล้าถามออกไป

      "นาย..นายเป็นใครนะ  มาได้ไง"

      "ก็ภูตไงหล่ะ นายเป็นคนนำหนังสือเล่มนี้มาที่พุ่มกุหลาบในตำนานไงหล่ะ เป็นต้นไม้สักสิทธิ์ และด้วยความเร็วเปลี่ยนเป็นพลังงานให้กับฉัน ไม่ต้องกลัวฉันจะทำให้หนังสือนั้นกลับสู่สภาพเดิมให้หล่ะกันเพื่อตอบแทนที่นายช่วยให้ฉันเป็นอิสระ นายไม่ต้องกังวลไปหรอกนะ"

      "นายรู้ได้ไง"

      "ญาณนะ ฉันมีญาณพิเศษ"

      "อืม เข้าใจแล้วหล่ะ  !!- - "

      "นายยังกังวลอีกเรื่องซินะ"

      "อืม"

      "ฉันไปคืนให้เอง"

      "นายรู้หรอว่าเขาอยู่ไหน"

      "รู้สิไว้เป็นหน้าที่ของฉันหล่ะกันนะ"

      ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

      loading
      กำลังโหลด...

      ความคิดเห็น

      ×