ชีวิตที่แสนจำเจ

ชีวิตที่แสนจำเจ ชีวิตที่แสนเบื่อหน่าย . . . วันๆเราใช้ชีวิตที่

ดำเนินไปอย่างซ้ำๆซากๆ ดั่ง เข็มนาฬิกาที่หมุนไปเรื่อยๆไม่มีวัน

หวนกลับ . . .

พวกคุณเคยรู้สึกไหมว่า เหตุการณ์แต่ละอย่่างที่เราทำกันอยู่นั้น

มันคลับคลายคลับคลาเหมือนเราเคยทำมาแล้วอย่างไหร่อย่างนั้น

ไม่ว่าจะในอดีต ปัจจุบัน หรืออนาคต พวกคุณเคยสังเกตุหรือเคย

สงสัยหรือไหม แต่เราก็ไม่สามารถหาเหตุผลหรือคำตอบของมัน

ได้เลย  ว่าทำไหมถึงทำอะไรที่เหมือนเมื่อวาน . . . มันแปลกจริง

เพราะ ฉันรู้สึกถึงมันแบบนี้เมื่อตอนเด็กๆและเคยสงสัยครั้งหนึ่ง

เหมือนกัน แต่มันก็ได้แค่สงสัยและปล่อยมันไป ปล่อยให้เรา

ดำเนินชีวิตที่แสนจำเจนี้ ตื่นเช้าไปเรียน กลางวันกินข้าว ตกเย็น

ก็กลับบ้าน ไม่ต้องพูดถึงช่วงปิดเทอมนี้เลย เพราะ ไม่ได้ไปเที่ยว

ที่ไหน อยู่แต่บ้าน นอนอุตุ ตื่นสาย ตื่นมาไม่ก็เล่นคอม อ่านนิยาย

บ้างล่ะ  แต่งนิยายบ้างล่ะ หรือ ไม่ถ้าเบื่อ ก็หันมาเล่นเกมส์ ชีวิต

ของฉันตลอดยี่สิบปีที่ผ่านมายังคงดำเนินไปอย่างเรียบง่ายและ

ไม่หวือหวามีอุปสรรคเข้ามาเรื่อยๆและถูกแก้ไขเรื่อยๆตามกาล

เวลาที่มันควรจะถูกแก้ไข . . . ฉันพึงพอใจชีวิตที่แสนเรียบง่ายนี้

ถึงแม้ว่ามันจะจำเจไปหน่อย ก็ตาม และเตรียบพร้อมรับมือกับ

ชีวิตที่แสนวุ่นวายในช่วงเปิดเทอม