Art Eat Eng อาร์ต ง่ำ อิ๊ง [Sense Book Publishing]

ตอนที่ 15 : น้องไม่มีมือถือ พาไปซื้อก็สิ้นเรื่อง [Part 2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,223
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 616 ครั้ง
    17 ก.ย. 62

ผู้เคยใช้ชีวิตอย่างอิสระมีเสรีขุ่นใจไม่น้อยที่ต้องไปธุระกับญาติ แม้พยายามปฏิเสธอย่างที่สุดแต่ต้องจำยอมเพราะสารพัดสิ่งที่ลูกพี่ลูกน้องผู้อายุน้อยกว่าเขาสองปีนำมาอ้าง และยิ่งรู้สึกหงุดหงิดหัวเสียแทบจะตลอดทั้งวันที่ติดต่อกับลอยด์ไม่ได้เพราะน้องไม่มีโทรศัพท์

กว่าเรย์จะกลับถึงหอพักก็เกือบหกโมงเย็นแล้ว รถยนต์คันสวยของญาติผู้น้องจอดเทียบด้านหน้าประตูทางเข้าหอ เมื่อชายหนุ่มก้าวเท้าลงจากรถลอยด์ก็เดินออกมาจากตัวตึกพอดี เด็กหนุ่มเห็นผู้เป็นพี่ก็ยิ้มแป้นอย่างดีใจเตรียมยกไม้ยกมือจะเรียกทัก แต่พอเห็นคนที่ขับรถมาส่งเป็นสาวน้อยสวยสะพรั่งก็รีบหดแขนลง หน้าใสม่อยลงทันตาเห็น เขารีบเดินเลี่ยงไปที่ร้านขายอาหาร นึกไปว่าพี่ไปเที่ยวกับแฟนเลยไม่อยากไปขัดจังหวะรบกวนอะไร

ลอยด์นั่งกินอาหารตามสั่งอย่างหงอย ๆ คนเดียว เป็นครั้งแรกตั้งแต่ย้ายมาอยู่หอพักที่เขาต้องอยู่คนเดียวแบบนี้ ทุกวันเรย์จะอยู่ที่ห้องกับเขาเสมอ คอยคุยคอยเล่นด้วย คอยสอนอะไร ๆ ให้มากมาย เมื่อเริ่มปล่อยสมองให้คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยก็พานเริ่มกลัวว่าหากพี่มีแฟนก็คงจะไม่มีเวลาให้กันอย่างที่ผ่านมา นึกไปถึงเพื่อนร่วมห้องอีกคนที่วัน ๆ แทบจะไม่ได้เจอะเจอหน้ากันเลยเพราะติดแฟนก็ถอนหายใจหนัก ไม่รู้ว่าจะน้อยเนื้อต่ำใจไปทำไมเพราะคนที่หล่อและดูดีไปทุกอย่างแบบเรย์จะมีแฟนก็คงไม่ใช่เรื่องแปลก ใครจะมานั่งเอาใจเด็กกะโปโลอย่างเขาได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงกัน นั่งกินอยู่ครู่ใหญ่ลอยด์ก็กลับขึ้นห้อง พอเปิดประตูห้องเข้าไปก็เห็นเรย์ยืนท่าทางกระวนกระวายที่ระเบียง เมื่อเห็นเขาก็ปราดเข้ามาถามอย่างร้อนรน

“ไปไหนมาเนี่ย”

“ไปกินข้าวมาจ้ะ”

“แล้วทำไมไม่เขียนโน้ตบอกพี่” เห็นหน้าตางงงันของลอยด์ เรย์ก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่แล้วเสยผมตัวเองแรง ๆ อย่างหงุดหงิดที่ติดต่ออีกฝ่ายไม่ได้ กำลังจะอ้าปากพูดต่อลอยด์ก็ชิงถามขึ้นก่อน

“ปี้เรย์ไปเที่ยวมา สนุกมั้ยจ๊ะ”

“พี่ไม่ได้ไปเที่ยว บอกแล้วไงครับว่าไปทำธุระ”

“ขี้จุ๊” ได้ฟังคำตอบหนุ่มน้อยก็บ่นกับตัวเองเบา ๆ แล้วทำปากยู่ ไม่รู้ว่าทำไมถึงอยากจะทุบคนที่เขาคิดว่าโกหกให้แขนเขียวนัก แต่ก็ไม่ได้แสดงออกอะไรมากมายไปกว่าการทำหน้าง้ำแล้วแอบงอแงในใจคนเดียว

“พี่หงุดหงิดมากเลยที่ติดต่อกับเราไม่ได้ อยากบอกว่าธุระไม่ได้เสร็จเร็วอย่างที่คิด จะกลับมาถึงช้า ก็ไม่รู้จะติดต่อกับเรายังไง น้องลอยด์ควรจะมีโทรศัพท์นะครับ” พูดยาวเหยียดแล้วยกมือขึ้นลูบผมนุ่มเบา ๆ กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของแชมพูจากผมของน้องทำให้คนที่กำลังอารมณ์ไม่ดีคลายความหงุดหงิดไปได้บ้าง “ไว้พรุ่งนี้หลังเลิกกิจกรรมพี่จะพาไปซื้อโทรศัพท์นะครับ”

“ไม่เอาหรอกจ้ะ น้องต้องใช้สอยอย่างประหยัด” ลอยด์รีบปฏิเสธ

“ใครบอกว่าจะให้เราซื้อเอง พี่จะซื้อให้น้องครับ” คำพูดของรุ่นพี่ทำให้เด็กดอยเบิกตากว้าง ส่ายหน้าแรงเสียจนน่ากลัวจะเวียนหัว

“ไม่ได้ ปี้จะมาซื้อให้น้องได้ยังไง มันหลายบาทอยู่นะปี้จ๋า”

“ถ้าเกรงใจงั้นพี่ซื้อให้ก่อนแล้วเราค่อยใช้คืนทีหลังก็ได้”

“อูยยย น้องบ่มีเงินหรอกปี้จ๋า แบบนี้น้องจะใช้คืนปี้ได้เมื่อใดกัน” ลอยด์ยังคงปฏิเสธ เรย์คลี่ยิ้มร้าย ยกมือขึ้นจับคางมนของน้องแล้วใช้นิ้วโป้งไล้ปลายคางเล่นเบา ๆ ก่อนกล่าว

“ใช้คืนด้วยอย่างอื่นก็ได้ครับ” จิ้งจอกเจ้าเล่ห์แทบจะแนบใบหน้าลงไปประกบปากเล็กน่ารักของคนตัวขาวอยู่แล้ว ถ้าเสียงใสไม่เอ่ยถามขึ้นก่อน

“ใช้ด้วยอะไรเหรอจ๊ะ” เด็กดอยเอียงคอถามด้วยหน้าตาสุดแสนจะไร้เดียงสา

“เอาไว้ถึงเวลาพี่จะบอกให้นะครับ เดี๋ยวพี่ไปอาบน้ำก่อนนะแล้วเราค่อยมาฝึกพูดอังกฤษกัน” ชายหนุ่มเลือกที่จะตัดบทก่อนจะหมุนตัวเดินไปเข้าห้องน้ำ ปล่อยให้ผู้เป็นน้องยืนทำหน้าไม่เข้าใจอยู่คนเดียว

 

............................................................

 

เช้าวันจันทร์เรย์เดินไปส่งลอยด์ที่หน้าคณะ พอไปถึงก็ส่งสายตาประกาศความเป็นศัตรูกับเฮดว้ากของเด็กเอกภาษาอังกฤษอย่างไม่ปิดบัง ก่อนจะบอกน้องว่าจะมารับไปซื้อโทรศัพท์ตอนเย็นแล้วจึงเดินไปคณะตัวเอง วันนี้หนุ่มศิลปกรรมมีเรียนเต็มวัน และบรรดาอาจารย์ก็เริ่มสั่งงานเป็นกองพะเนินแล้ว ทว่ากิจกรรมรับน้องก็ยังคงดำเนินต่อไป หลังเลิกเรียนวิชาสุดท้ายเรย์ก็รีบเดินออกจากห้องแทบจะทันที

“เฮ้ย เรย์! รีบไปไหนวะ” สมศักดิ์ร้องเรียก แต่เจ้าของชื่อไม่คิดจะหยุดเสวนาให้เสียเวลา ใจเขาจดจ่ออยู่ที่ลานหน้าคณะมนุษยศาสตร์ตั้งแต่ก่อนเรียนเสร็จเสียอีก วันนี้ลอยด์เลิกเรียนก่อนหนึ่งชั่วโมง ป่านนี้เด็กน้อยของเขาคงกำลังนั่งตากแดดให้รุ่นพี่ตะโกนใส่อยู่เป็นแน่

“เรย์รอก่อน” หมวยรีบวิ่งตามเพื่อนรูปหล่อไปก่อนที่อีกฝ่ายจะลงบันได คนมาดเข้มขมวดคิ้วเมื่อโดนรั้งแขนไว้ ต้องจำใจหยุดเดินแล้วมองหน้าเพื่อนสาวเป็นเชิงถาม

“วันนี้รุ่นพี่ให้พวกเรารวมตัวกันทำกิจกรรมกับปีหนึ่ง มึงจะเบี้ยวไม่ได้นะเว้ย” คำพูดแสนห้าวขัดกับหน้าตาน่ารัก เรย์ถอนหายใจหนักก่อนปฏิเสธ

“กูมีธุระ”

“อย่ามาตอแหล กูรู้หรอกมึงจะไปเฝ้าว่าที่เมีย” สาวลูกครึ่งจีนดักคออย่างรู้ทัน

“มึงอย่าไปทำห้าวที่คณะอื่นมากดิวะแม่ง เดี๋ยวโดนรุมกระทืบพวกกูช่วยไม่ไหวนะ”

“คิดเหรอว่ากูจะยืนเฉย ๆ ให้เขากระทืบ” พูดจบก็ทำท่าจะเดินหนี แต่มะม่วงที่เดินตามมาพร้อมขาวผ่องและสมศักดิ์เอากระดาษเขียนแบบปึกใหญ่ฟาดลงไปที่ต้นแขนเสียก่อน

“นี่แน่ะคนติดเมีย ยังไม่ได้น้องเขาเลยมึงก็ติดขนาดนี้ละ ถ้าได้แล้วมึงจะติดขนาดไหนวะ”

“กูว่าแม่งนั่งเฝ้าหน้าห้องเรียนทั้งวันแน่” ขาวผ่องเสริม

“มึงเบี้ยวไม่ได้เว้ย วันนี้จะจับสายรหัส มึงต้องรู้ว่าใครได้เป็นน้องรหัสมึง” เรย์เลิกคิ้วมองเพื่อนอย่างไม่เข้าใจ เท่าที่เคยรู้มาการเป็นพี่รหัสน้องรหัสควรเป็นไปตามหมายเลขประจำตัวของแต่ละคน

“ต้องจับสลากทำไมวะ” เมื่อไม่เข้าใจที่เพื่อนพูดจึงออกปากถาม

“พวกเรามันเด็กศิลป์เว้ย ทำไรต้องแปลกแหวกแนว เราไม่ถือรุ่นตามเลขรหัสเหมือนคณะอื่น แต่พวกเราจะเขียนคำนิยามเป็นโค้ดลับของแต่ละคนสั้น ๆ ใส่เศษกระดาษแล้วให้น้องปีหนึ่งมันตามหาพวกเรากันเอาเอง” สมศักดิ์พูดอย่างภูมิอกภูมิใจ

“ใช่ อย่างกูเนี่ยใช้รหัสว่า sex symbol โฮะ ๆ ๆ” หมวยพูดแล้วปิดปากหัวเราะอย่างนางมารร้าย มะม่วงกลอกตามองบนแล้วโบกกะโหลกเพื่อนไปหนึ่งที

“แหม symbol ฉิบหายเลยมึง มึงนี่ควรใช้ว่า ขาว แบน หมวย ไม่สวย ตาตี่”

“ถ้ากูเขียนแบบนั้นน้องมันก็เดาเอาได้ง่าย ๆ ดิวะ ไม่แนวเว้ยมึง แล้วมึงอะใช้โค้ดไร”

“เดี๋ยว ๆ อย่าเพิ่ง ๆ เรื่องโค้ดไอ้มะม่วงเอาไว้ก่อน บอกกูก่อน sex symbol คือไร” ขาวผ่องถาม ทำหน้าอยากรู้เต็มแก่

“โอ๊ยยย ทำไมเพื่อนกูไม่ฉลาดดดดด” หมวยทำท่าจูนหัวเพื่อนแล้วก็ต้องร้องลั่น “เชี่ยยย!! ผมมึงพันนิ้วกู!!! โว้ยยย มึงแน่ใจนะว่ามึงไม่ใช่ลูกครึ่ง แม่งตัวก็ดำผมก็หยิก!” ขาวผ่องทำหน้างอนที่ดูยังไงก็ไม่น่ารัก มะม่วงส่ายหน้ากับท่าทางของเพื่อนสนิทแล้วซ้ำเติมอีกรอบ

“ไอ้ผ่อง มึงนี่ภาษาอังกฤษอ่อนแอขั้นสุด ถ้ามึงไม่รู้กูก็ปล่อยให้มึงงงอยู่แบบนี้แหละ ของกูใช้รหัส คนผิวเนียน ชอบกินทุเรียนม้ากมาก” เพื่อนในกลุ่มหัวเราะขำกับชื่อที่มะม่วงตั้ง แม้แต่คนยิ้มยากอย่างเรย์ยังยกมุมปากน้อยๆ

“มึงล่ะ จะตั้งว่าอะไร” สมศักดิ์หันไปถามเพื่อนสนิทคนใหม่ในกลุ่ม

“ไม่รู้ว่ะ”

“กูรู้ ๆ หล่อเชี่ย ๆ เสือกมีเมียเป็นผู้ชาย พีกสาดดดดด ฮ่าๆๆ” หมวยเสนอความคิดแล้วหัวเราะร่าจนขาวผ่องหมั่นไส้ โบกหัวเพื่อนไปอีกที

“ไม่ได้เว้ย มันยังไม่ได้น้องเขาเป็นเมีย น้องเขาจะเสียหาย”

“โห้ยยยยยย ไอ้พ่องงง ไอ้มหาจำเริ้นนนนน แหมมมม มึงเป็นคนดีตั้งแต่ตอนไหน” มะม่วงท้วงพลางผลักไหล่เพื่อน

“ก็แหม น้องแม่งน่ารักอะ” คำพูดของเพื่อนหัวหยิกทำเอาเรย์คิ้วกระตุก จ้องหน้าขาวผ่องเขม็งอย่างตั้งคำถาม

“มึงไม่ต้องมามองกูแบบนั้นเลย กูไม่ได้คิดอะไรกับน้องเขาแบบที่มึงคิดหรอกโว้ย แม่ง ดุอิ๊บอ๋าย”

“เอ้าเร็ว ๆ คิดชื่อมึงมาเดี๋ยวกูต้องรวบรวมไปใส่กล่องเว้ย” เมื่อหมวยเร่งหนุ่มมาดนิ่งก็ทำหน้ารำคาญใจก่อนบ่น

“แล้วทั้งวันก็ไม่บอก มาบอกอะไรตอนนี้”

“อ้าว มีบ่น ๆ ก็มึงอยู่ตึกมั้ยล่ะ โน่น พักปุ๊บดอดไปตึกเด็กอิ๊ง ตามส่องเมีย”

“ไม่ได้ไปส่อง ไปกินข้าวเที่ยงด้วยกัน” ตอบเรียบ ๆ แล้วทำท่าคิดแค่แป๊บเดียวก่อนจะมองหน้าสองสาว

“คิดไม่ออก ช่วยคิดที”

“โวะ เด็กนอกอะไรวะ! แม่ง เป็นภาระกูอีก วันนี้ก็แห่กันมาให้กูคิดให้ซะครึ่งห้องละ” หมวยบ่น

“ก็มึงความคิดบรรเจิดไงไอ้หมวย แต่ละอย่างที่มึงคิด กูฮาขี้แตกขี้แตน” สมศักดิ์พูดกลั้วหัวเราะ เขาเองก็เป็นหนึ่งในคนที่คิดเองไม่ได้

“งั้นเอางี้ ของมึง พี่เป็นคนหล่อโคตร ๆ แต่ไม่โสดนะจ๊ะ เอามะ ๆ นี่กูตั้งชื่อเป็นไม้กันหมาให้ไอ้น้องลอยด์มันเลยนะเว้ย มึงจะได้ไม่มีรุ่นน้องมาจีบไง” เรย์หัวเราะหึหึกับชื่อที่เพื่อนตั้งและเหตุผลนั่น

“ถึงมาจีบกูก็ไม่เอาใครอยู่ดี และทำไมตั้งให้กูต้องมีคำว่าหล่อทุกครั้งเลยวะ”

“ก็มึงหล่อ เห็นครั้งแรกกูใจละลายมาก แต่มึงแม่งเสือกกวนตีนและเป็นเพื่อนกูไง กูเลยไม่ลุยจีบมึง”

“โหหหห ไอ้หมวยยย มึงมั่นหน้าว่าถ้ามึงลุยจีบมันแล้วจะติดงี้” มะม่วงแซว

“ของแบบนี้มันไม่แน่หรอกโว้ย ใช่มั้ยวะมึง” ตอบเพื่อนสาวคนสวยเสร็จก็หันไปพยักพเยิดกับเรย์อย่างทะเล้น

“ไม่ติดแน่ว่ะ ใจกูให้น้องลอยด์ไปหมดแล้ว”

“โอ๊ยยย เชี่ยมากกกกก ทำกูเสียเซลลลลลฟ์”

“ถุยยยยย”

“กูขออ้วกกกกก”

“เน่าสาดดดดด”

เพื่อนทั้งสี่โห่ร้องกันลั่น ทั้งหมั่นไส้ทั้งขำในสิ่งที่คนมาดเท่ที่ปกติจะพูดน้อยเพิ่งเอ่ยออกมา เรย์ทำเพียงยิ้มมุมปากแบบที่เพื่อนในกลุ่มชอบบอกว่าเป็นยิ้มแบบกวนอวัยวะเบื้องล่าง แล้วทำท่าจะออกเดิน

“อ้าว มึงจะไปหน้ายยยยย” มะม่วงคว้าไหล่เพื่อนเอาไว้แล้วถามเสียงแหลม

“คิดชื่อเสร็จแล้วนี่ กูไปหาลอยด์ละ”

“ยังว้อยยย มึงต้องอยู่จนน้องจับสลากเสร็จก่อน มึงจะได้รู้ว่าคนไหนน้องรหัสมึง” เรย์ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วมองดูนาฬิกาข้อมือตัวเอง

“มึงกังวลก็ส่งข้อความไปบอกน้องมันดิวะ ทำไมแค่นี้กูต้องบอกเนี่ย”

“น้องไม่มีโทรศัพท์”

“ฮะ!!!” สี่เสียงประสานกันอย่างสามัคคี

“น้องแม่งเกิดมายุคไหนกันวะเนี่ย ไม่มีมือถือแล้วแม่งจะรับงานที่พวก’จารย์สั่งทันเพื่อนเขาเรอะ สมัยนี้ละนะเว้ย” ขาวผ่องถามอย่างอึ้งจัด

“ก็กูจะพาไปซื้อวันนี้ไง”

“ฮิ้ว~ สายเปย์เว้ยเพื่อนกู แต่ยังไงวันนี้คงไม่ได้ว่ะมึง พรุ่งนี้เหอะนะกูขอล่ะ ปะ ไปรวมตัวข้างล่างกัน” เมื่อโดนทุกคนคะยั้นคะยอมากเข้า เรย์จึงต้องจำยอมอยู่ร่วมกิจกรรมกับเพื่อนร่วมคณะ นึกถึงหลักความจริงที่ว่าลอยด์เองกว่าจะรับน้องเสร็จก็คงเย็นย่ำเช่นกันจึงยอมไปตามน้ำ

กิจกรรมรับน้องของชาวศิลปกรรมปีนี้พวกพี่ว้ากทำเข้มกันเพียงแค่สามสี่วันแรกเท่านั้น จากนั้นก็เน้นหนักไปในการแกล้งให้น้อง ๆ ทำนู่นทำนี่ ร้องรำทำเพลง คลุกฝุ่นคลุกโคลนให้มอมแมมไปตามเรื่อง ออกไปในทางสนุกสนานเฮฮาเพื่อความสามัคคีมากกว่าจะให้รุ่นน้องกลัวจนลนลาน แม้เรย์จะรู้สึกบันเทิงใจกับการรับน้องของคณะตัวเองอยู่บ้าง แต่ใจเขาก็ยังห่วงพะวงอยู่กับคนต่างคณะอยู่ดี ไม่เข้าใจว่าทำไมรุ่นพี่คณะของลอยด์ถึงต้องรับน้องด้วยวิธีการแบบนั้น ใจลอยข้ามตึกอยู่ได้พักใหญ่ก็รู้สึกถึงศอกแหลม ๆ ของหมวยที่กระทุ้งเข้าที่สีข้าง

“เฮ้ย นั่นน้องมึง! แม่งสวยเช้งเลยเว้ยยย จำหน้าไว้นะมึง น้องคนนี้ชื่อไรมึงรู้มั้ย” หมวยถาม หนุ่มดีกรีนอกมองไปทางรุ่นน้องผู้หญิงที่เพิ่งอ่านออกเสียงประกาศรหัสในกระดาษที่ตัวเองจับได้เสร็จ เรย์ยักไหล่แล้วตอบแบบไม่แยแส

“ไม่รู้”

“ไอ้หล่อ! มึงรู้จักชื่อน้องในคณะสักคนมั้ยวะ น้องคนนี้ชื่อน้องจินนี่เว้ย! จำด้วยมึง นี่น้องรหัสมึง มึงรู้ใช่มั้ยว่าต้องดูแลอะไรน้องบ้างอะ”

“มึงก็บอกดิ” ตอบแล้วยักคิ้วแบบกวนประสาท หมวยทำท่าเหมือนอยากผูกคอตายแล้วหันไปบ่นกับเพื่อนอีกสามคนที่อยู่ใกล้ ๆ

“สรุปเรย์แม่งเข้ามาเป็นภาระพวกเราว่ะ แม่งไม่รู้ด๋อยอะไรเลย”

“เออ ๆ ถึงเวลาพวกกูบอกมึงเอง มึงไปหาเมียมึงได้ละไป” พอสิ้นเสียงของมะม่วง เรย์ก็กระโดดลงจากเก้าอี้ยาวที่พวกเขานั่งอยู่ด้วยมาดที่ทำให้สมศักดิ์อ้าปากหวอ

“โห คนไรแม่งเท่โพด ๆ แบ่งความคูลมาให้พวกกูมั่งมั้ย แค่โดดลงจากเก้าอี้มึงต้องเท่ขนาดนี้เหรอวะ” แต่เจ้าของท่วงท่าสุดเท่ไม่ได้สนใจจะต่อความยาวด้วยเลยแม้แต่น้อย

เดินไปถึงหน้าคณะของลอยด์ การรับน้องของเด็กอิ๊งก็เสร็จสิ้นพอดิบพอดี เด็กปีหนึ่งเอกอังกฤษต่างกำลังแยกย้ายกันหยิบกระเป๋าสัมภาระของตน ลูกแมวยืนคุยอยู่กับลอยด์และกลุ่มเพื่อนด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ดูเหมือนว่ากิจกรรมรับน้องในวันนี้จะจบลงด้วยดี เมื่อเธอหันไปเห็นรุ่นพี่ต่างคณะเดินตรงมาก็โบกไม้โบกมือให้ พลางชี้ชวนให้ลอยด์หันไปมอง พอหนุ่มเหนือเห็นหน้ารุ่นพี่ต่างคณะก็ยิ้มหวานอย่างดีใจ

“สวัสดีค่ะพี่เรย์” ลูกแมวยกมือไหว้แล้วรีบรายงาน “วันนี้พวกเราไม่ได้โดนทำโทษอะไรมากค่ะ เพราะตัวก่อเหตุของทุกครั้งไม่มาเรียน” แม้จะไม่รู้ว่าหญิงสาวกำลังพูดถึงใคร แต่เรย์ก็ไม่ได้สนใจมากไปกว่าการได้รับรู้ว่าคนดีของเขาไม่โดนทำโทษจนเพลียจัดเช่นทุกครั้ง แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่วายถาม

“เหนื่อยมากมั้ย ไปไหวหรือเปล่า” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม มองเด็กหนุ่มอย่างเป็นห่วง

“ไหวจ้ะ แต่ว่า...เราจะไปซื้อจริง ๆ เหรอจ๊ะปี้เรย์”

“จริงสิครับ พี่ติดต่อกับเราไม่ได้ พี่หงุดหงิดมากเลย” ลูกแมวมองหน้าเพื่อนตัวเองทีมองหน้าเรย์ที แล้วถามอย่างสนใจใคร่รู้

“จะไปซื้ออะไรเหรอ”

“ปี้เรย์จะพาเราไปซื้อโทรศัพท์น่ะ”

“โอ๊ยยย ดีมากเลย สนับสนุนสุดตัว เราก็หงุดหงิดม้ากกก ที่ติดต่อลอยด์ไม่ได้ เราไปด้วย เดี๋ยวเมสเสจไปชวนโต๊ะแป๊บ” ประโยคหลังของเด็กสาวทำเอาเรย์ขมวดคิ้วยุ่ง เขาอยากไปกับลอยด์สองคนมากกว่า แต่เมื่อเห็นหน้าตาดีใจที่เพื่อนจะไปด้วยของน้องแล้วก็พูดอะไรไม่ออก

“โอ๊ย! โต๊ะรออยู่ร้านข้าวละ สั่งอาหารไปแล้วด้วยตั้งแต่ตอนที่เราส่งข้อความไปบอกว่ารับน้องเสร็จอะ เราคงไปไม่ได้ละ แต่เราเชื่อตาพี่เรย์ว่าต้องช่วยลอยด์เลือกรุ่นเจ๋ง ๆ ได้ชัวร์ ขอโทษนะจ๊ะหนุ่มเหนือออ” พูดยาวเหยียดแล้วทิ้งท้ายด้วยการลากเสียงหยอกพลางดึงแก้มกลมอย่างมันเขี้ยว

“งื้อ...เจ็บ ลูกแมวอะ” หนุ่มเหนือบ่นแล้วทำปากยื่น แต่ก็ยิ้มให้เพื่อน

“ฝากด้วยนะคะพี่เรย์ ลูกแมวไปละ” สาวน้อยหันไปกำชับรุ่นพี่ ก่อนจะรีบวิ่งออกไปหาแฟน

 

........................................................

 

เมื่อไปถึงห้างฯ ที่ใกล้มหาวิทยาลัยที่สุด พวกเขาสองคนก็แวะกินอาหารเย็นง่าย ๆ แล้วค่อยเดินเลือกซื้อโทรศัพท์มือถือ จากนั้นเพียงไม่นานสองหนุ่มก็กลับหอพัก เรย์เลือกสมาร์ตโฟนให้น้องยี่ห้อและรุ่นเดียวกันกับของตัวเอง เขาพูดจนลอยด์ยอมให้เขารับผิดชอบค่าใช้จ่ายทุกอย่าง โดยบอกว่าให้น้องใช้คืนภายหลัง แม้จะไม่รู้ราคาแต่หนุ่มเหนือก็มั่นใจว่ามือถือเครื่องสวยต้องแพงหูฉี่ เขาเกรงใจพี่เรย์เป็นที่สุด แต่อีกใจก็ตื่นตาตื่นใจกับเทคโนโลยีไร้สายที่ได้เป็นเจ้าของเป็นชิ้นแรก กลับถึงห้องก็รีบอาบน้ำอาบท่าแล้วโดดผลุงขึ้นไปนั่งบนที่นอน รอเรย์ที่อาบน้ำด้วยความรวดเร็วก่อนจะกลับออกมานั่งเคียงข้างกัน หนุ่มอาร์ตสาธิตวิธีใช้โทรศัพท์คร่าว ๆ แล้วดาวน์โหลดแอปที่จำเป็นจะต้องใช้ในการสื่อสารกับตัวเอง มองดูคนตัวหอมทำหน้าทำตาตื่นเต้นอย่างเพลินตา ใจเต้นแรงทุกครั้งที่น้องเบียดกายเข้ามาใกล้ เพื่อชะโงกดูหน้าจอโทรศัพท์บนมือเขาให้ชัดขึ้น

“แอปนี้ใช้เวลาเราจะติดต่อกับพี่นะครับ ถ้ามีอะไรแล้วโทร.หาพี่ไม่ได้ ให้ส่งข้อความผ่านแอป พี่เองก็จะส่งให้เราทางนี้เช่นกัน” เรย์อธิบายพร้อมแสดงวิธีการใช้งานให้น้องดู ตั้งใจถือโทรศัพท์ไว้กับมือตัวเองเพื่อล่อหลอกให้น้องเบียดตัวเข้าหา จนตอนนี้ลอยด์ที่กำลังดูเพลินแทบจะนั่งเกยอยู่บนตักเขาอย่างไม่รู้ตัว ได้ทีจึงใช้มืออีกข้างโอบกักตัวคนไม่ประสาไว้ในอ้อมแขน ทำทีเป็นถือโทรศัพท์ด้วยมือทั้งสองข้าง วางคางบนบ่าน้องแล้วอธิบายวิธีใช้และประโยชน์ของแอปต่าง ๆ ไปเรื่อยๆ

“น้องอัดเสียงส่งให้ปี้ได้ด้วยเหรอจ๊ะ” เสียงใสแจ๋วถามอย่างตื่นเต้น

“ได้ทุกอย่างเลยครับ อัดคลิปส่งมาให้พี่ก็ได้” พูดจบก็กดหมุนกล้องให้เป็นด้านหน้า อัดคลิปหน้ายิ้มแย้มของน้องสั้น ๆ แล้วกดส่งให้ดู ลอยด์มองดูหน้าจอด้วยดวงตาเป็นประกาย น่ารักจนเรย์อดใจไม่ไหวเผลอกดจมูกลงไปบนแก้มนุ่มเร็ว ๆ แล้วโล่งใจที่คนน้องไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวเลยสักนิด อยู่ใกล้คนน่ารักเขาคงจะต้องพยายามหักห้ามใจให้มากกว่านี้

นั่งเล่นโทรศัพท์ด้วยกันอยู่จนดึกดื่น คนที่ตื่นเต้นจัดก่อนหน้านี้ก็เริ่มอ่อนแรง เสียงเจื้อยแจ้วเมื่อครู่เริ่มเบาลง เด็กน้อยของเรย์อ้าปากหาว แล้วค่อย ๆ เอนศีรษะลงหนุนบ่ากว้าง มือยังเลื่อนหน้าจอเล่นอยู่แต่ตาปรือจนแทบจะปิดอยู่แล้ว ไม่นานลอยด์ก็ร่วงผล็อยหลับไปทั้งที่ยังอยู่ในอ้อมอกของคนพี่ เรย์ใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกนอกอก มองคนหลับคอพับคออ่อนซบหน้าใสอยู่บนไหล่ตัวเอง ค่อย ๆ จับน้องให้ลงนอนราบแล้วห่มผ้าห่มผืนหนาให้ แตะริมฝีปากอย่างแผ่วเบาลงบนหน้าผากนูนสวยแล้วไล้เลยไปยังจมูกรั้น มองเรียวปากบางรูปกระจับด้วยหัวใจระส่ำ อยากมอบจุมพิตหวานซึ้งให้คนหลับปุ๋ยใจแทบขาด

เขานั่งมองหน้านวลผ่องอยู่เป็นนาน ก่อนจะลุกขึ้นไปปิดไฟแล้วเดินไปเข้าห้องน้ำ เพียงไม่นานก็เดินตัวโล่งกลับไปนอนที่เตียงตัวเอง ขืนนอนบนที่นอนเดียวกับคนที่เนื้อตัวทั้งหอมทั้งเนียนนุ่มในเวลาแบบนี้ ก็เกรงว่าใจเขาจะทนไม่ไหว

เรย์สอดตัวเข้าใต้ผ้าห่มแล้วทิ้งตัวลงนอน ศีรษะเพิ่งจะถึงหมอนโต๊ะก็กลับเข้าห้องมาพอดี คนเรียนหมอทำท่าชะเง้อมองดูรูมเมตทั้งสองคนท่ามกลางความมืด บ่นอุบอิบเบา ๆ ว่าทำไมนอนกันเร็วแล้วจึงเดินเข้าห้องน้ำไป หากว่าโต๊ะกลับมาเร็วกว่านี้เพียงนิด คงได้รู้แล้วว่าสิ่งที่เขากังขาเกี่ยวกับความรู้สึกที่เรย์มีต่อลอยด์มันเป็นไปในทางที่เขาสงสัยจริง ๆ




ฉบับรีไรท์ เรามาอัพให้ทุกวัน วันละ Part ค่ะ ^^


#ArtEatEng      #หนุ่มอาร์ตฟาดเด็กอิ๊ง     #เรย์ลอยด์



07/04/2018

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 616 ครั้ง

1,677 ความคิดเห็น

  1. #1646 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 01:16
    ปี้เรย์สายเปย์น้าจ๊ะ
    #1646
    0
  2. #1598 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 10:23
    โสดไม่สนิทเพราะมีคนในใจ
    #1598
    0
  3. #1497 jaisai09 (@jaisai09) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 15:24
    แหมมมม คนหล่อแต่ไม่โสด เด๋วก่อนมีแฟนตอนไหนอ่ะอิพี่ 55
    #1497
    0
  4. #1422 tangthaiparichat (@tangthaiparichat) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 21:23
    มีความเปย์น้องงง
    #1422
    0
  5. #1384 sichul (@hanjaheebum) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 03:03

    น้องรหัสจะมาป่วนมั้ยนะะ
    #1384
    0
  6. #1362 Kamonphan36814 (@Kamonphan36814) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 20:07
    อ่านไม่ได้อ่าาาา
    #1362
    1
    • #1362-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 15)
      17 กันยายน 2562 / 00:19
      อ้าว อ่านได้หรือยังคะ ตอนนี้เจมี่อัพรีไรท์อยู่ วันละพาร์ทค่ะ ตอนเดิมปิดตอนชั่วคราวนะคะ
      #1362-1
  7. #1351 IsGarfield (@IsGarfield) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 23:36
    อิพี่มันร้ายยยยยยยยยยยยยยย
    #1351
    1
    • #1351-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 15)
      9 กันยายน 2562 / 22:47
      มากค่าาาา อิอิอิ
      #1351-1
  8. #1340 pareeyakl (@pareeyakl) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 01:05

    ชื่อตอนได้แทนใจเราไปหมดแล้ว ย๊าาาา

    #1340
    1
    • #1340-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 15)
      10 เมษายน 2562 / 03:33
      5555555555555
      #1340-1
  9. #1310 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:35
    ใจฉันสั่นไปทั้งหัวใจ
    #1310
    1
    • #1310-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 15)
      10 เมษายน 2562 / 04:32
      สั่นมากกก
      #1310-1
  10. #1293 nannapas331 (@nannapas331) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:11
    เราไปอยู่ไหนมาพลาดเรื่องนี้ได้ไง....ไไม่ไหวใจบางไปกะน้องแล้ว
    #1293
    1
    • #1293-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 15)
      10 เมษายน 2562 / 04:31
      ไม่เป็นไรเนาะ มาเจอแล้วค่อยๆ อ่านไปนะคะ ^^
      #1293-1
  11. #1185 yukihimena (@0865997094) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 18:45
    เมื่อไหร่พี่จะกลายเป็นคนนะ นกแล้วนกอีกนกจนจะเป็นนกฟินิกส์
    #1185
    1
    • #1185-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 15)
      2 มกราคม 2562 / 09:07
      กร๊ากกกกก ไม่ค่ะ ฮีกลายร่างเป็นจิ้งจอกเลย 555
      #1185-1
  12. #1038 gene_pa (@pathaimas-p) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 16:07
    หิว อ่านเวลาพี่ทำอาหารแล้วหิว เข้าเรื่องต่อ พี่มันร้ายย เริ่มสนน้องแล้วอ่ะ
    #1038
    1
    • #1038-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 15)
      1 พฤศจิกายน 2561 / 19:15
      คนเขียนหิวด้วยยยย
      #1038-1
  13. #888 lavender_maple (@lavender_maple) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 00:45
    ตามมาอ่านแล้วนะค้าบพี่เจมี่ ดองหลายตอนน้องขอโตด🙏 ตอนนี้อยากบอกว่าอีกไม่นานอิปี้ได้จัดหลักสูตรครอสติวเร่งรัดให้อิน้องแน่ๆ
    #888
    1
    • #888-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 15)
      4 มิถุนายน 2561 / 04:47
      ดองได้ไม่ว่ากันจ้าาาา อ่านรวดเดียวเลยไม่ต้องรอนานเนาะ พี่เองกว่าจะว่างเขียนได้แต่ละตอนก็นานพอดู แหะๆ
      #888-1
  14. #781 Sonsawan Kaewmora (@ploy_35) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 10:42
    อิพี่ก็ยังนกอยู่555555
    #781
    1
    • #781-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 15)
      25 พฤษภาคม 2561 / 05:10
      ตอนล่าสุดไม่นกละ คึคึคึ
      #781-1
  15. #675 Chocolate_K (@Chocolate_K) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 02:24
    กดอ่าน cut ไม่ได้ง่า ฮรืออ
    #675
    1
    • #675-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 15)
      10 พฤษภาคม 2561 / 13:15
      Dm มาที่ทวิตเจมี่ก็ได้ค่ะ เดี๋ยวส่งให้น้าาาา
      #675-1
  16. #591 ChitraPiromnukul (@ChitraPiromnukul) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 23:27
    เกือบไปแล้วน้องคริส...แต่อิปี้นี่ประสยการเยอะดีนะ..ค่อยๆสอนน้องไปกว่าน้องจะคล่องปี้ก้อเข้าห้องน้ำวนไปจนกว่าน้องจะเก่ง....
    #591
    1
    • #591-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 15)
      1 พฤษภาคม 2561 / 00:51
      ค่อยๆ สอนค่ะ กว่าน้องจะเก่งอิปี้จะยังทนได้ไหมหนออออ 555
      #591-1
  17. #590 zen (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 22:23
    <p>รอคู่รองอยู่นะ จะมีncมั๊ยนะ ชอบคู่หลักเชียร์คู่รอง ขอคู่รองเยอะๆๆๆๆๆนะ</p>
    #590
    1
    • #590-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 15)
      30 เมษายน 2561 / 23:04
      คู่รองเพิ่งเริ่มเองจ้าาา ใจเย็นๆ กันน้าาาา 5555
      #590-1
  18. #589 creamsarang (@creamsarang) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 21:55
    เกือบแล้ววววววววว ถ้าน้องไม่ทำหน้าอายขนาดนั้นคงได้ช่วยพี่อ่ะนะ ไม่รอดแล้วล่ะคริส ตกอยู่ในเงื้อมือของพี่สิงจนออกไม่ได้ละ ส่วนพี่สิงก็ไม่ต้องพูดถึงก็ยังต้องเข้าห้องน้ำวนไปอยู่ดี5555
    #589
    1
    • #589-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 15)
      30 เมษายน 2561 / 00:19
      ไม่รอดแน่ๆ อีกไม่นานหรอกลูกเอ๊ยย // บรรดาแม่ๆ พากันจับลูกสาวใส่พานถวายพี่สิง คึคึ
      #589-1
  19. #587 Emanon Sosohara (@unging-stylist) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 13:58
    นี้คือหิวมากตอนสาธยายอาหาร และอิ่มมากตอนอ่านcut555
    #587
    1
    • #587-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 15)
      30 เมษายน 2561 / 00:17
      55555555555 ขำ~ แหมดีใจ ทำให้หิวแล้วทำให้อิ่มได้ในตอนเดียว คึคึ
      #587-1
  20. วันที่ 28 เมษายน 2561 / 21:56
    ทีหลังต้องบอกลูกสาวแล้วหล่ะว่าอย่าถอดเสื้อผ้ารอแบบนี้^^
    #582
    1
    • #582-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 15)
      29 เมษายน 2561 / 01:59
      ลูกสาวบ่ได้ตั้งใจจิมๆ ไม่เชื่อดูตาใสๆ จิ คริ
      #582-1
  21. #581 lavender_maple (@lavender_maple) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 21:47
    จะไม่เม้นมากแค่อยากบอกว่า หื้ออิน้องเรียนรู้ไวๆเป็นเร็วๆสมใจอิปี้เน้อเจ้า &#128514;&#128514; และที่แปลกใจคือพี่เจมี่เขียนคู่รองด้วยหรือคะ ถ้าเขียนจริงกะน่าลุ้นมากเลยคู่นี้น้องจะรอ
    #581
    1
    • #581-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 15)
      29 เมษายน 2561 / 01:58
      แหม่~ ทำไมชาวด้อมนี้เม้นใจตรงกัน เจ้าฝนก็ประมาณเนี้ย ให้น้องเรียนรู้ไวสมใจปี้ หึหึหึ ไหนใครบอกว่าไม่หื่น หืม?
      เรื่องนี้มีคู่รองไง ไม่เหมือนเป็ด เพราะอันนั้นเน้นการใช้ชีวิตของคนสองคน เรื่องนี้เฮฮาเพื่อนฝูง ไรงิขอบคุณที่รออ่านน้าาาา
      #581-1
  22. #580 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 21:09
    น้องยั่วแบบไม่รู้ตัว ความน่ารักไร้เดียงสาเป็นเสน่ห์ของน้องที่มัดใจพี่ดิ้นไม่หลุด เข้าทางจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ สอนน้องแต่ละอย่างเข้าทางตัวเองทั้งนั้น แต่นักเรียนยังเขินอาย ไม่กล้า อีปี้ก็เข้าห้องน้ำต่อไป55555 ส่วนเก้ากับบิ๊กก็ท่าทางจะคู่กัดแสบๆปนหวานหรือเปล่า
    #580
    1
    • #580-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 15)
      29 เมษายน 2561 / 01:56
      น้องไม่รู้เรื่องงงง กว่าจะรู้อิปี้คงข้อมือเคล็ดแล้วเคล็ดอีกเนาะ555 ค่อยๆ สอนไปลูกเขยยย

      บิ๊กเก้ามันก็จะงงๆ หน่อย อิอิอิ
      #580-1
  23. #578 BlAcK_PearL (@pearl1236) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 20:58
    มาเม้นใหม่ค่ะ ไม่รู้ทำไมเมื่อกี้แอพเด็กดีมันลั่นเม้นไปอยู่ตอนอื่นเฉย //ปิดตาด้วยความอับอายย ฮืออออ


    น้องงงงงงงง ลูกกกกกก ทำไมขยันยั่ววว ปล่อยให้พี่เขาลูบที่ไม่ใช่แค่ขา ขนาดนี้ได้ไงงง โอ้ยยยย (สาบานว่านี่พูดถึงในฟิค ไม่ได้พาดพิงเมนเล้ยยยยย XD)
    พี่คะ ถ้าไม่อยากบริหารข้อมืออีกต่อไป ลอง(หลอก//แคก)บอกน้องมั้ยคะ ว่าพี่ปวด มาลองช่วยพี่ที =w=b (โดนฟาดด //เลามันคนเลววว)

    ส่วนเรื่องคู่รอง เราว่าแล้ววว ว่าต้อง บิ๊กเก้าแน่ๆ แต่ตอนแรกไม่มั่นใจว่า กรสนเก้ารึป่าว แต่ตอนนี้ บิ๊กเก้าค่ะ ดูจะได้รักกันแบบงงๆดี 55555
    #578
    1
    • #578-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 15)
      29 เมษายน 2561 / 01:54
      โถ อย่าอายไปเลย หื่นก็งิแหละ เราเข้าใจ // เกี่ยวม้ายยย 555

      เดี๋ยวๆๆๆ เรื่องลูบขานั้นมันเหมือนพาดพิงนะ กร๊ากกกกกก เราป่าวนะ เราไม่มีลูบ เรามีแต่เลีย คริๆๆๆ

      โถถถ พี่คงต้องหลอกล่อน้องหนักมากสินะ ถึงจะได้น้องมานวดส่วนนั้นให้หายปวดหนึบ คึคึคึ

      บิ๊กเก้า แน่นอนค้าบบบบ
      ปล.ขอบคุณน้าา ที่สละเวลามาเม้นใหม่ให้ตรงกับตอน น่ารักที่สุดอะ เยิฟๆๆๆ
      #578-1
  24. #576 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 19:53
    เผลอให้คริสถอดชุดไม่ได้เลยนะหื่นใส่น้องตลอดพี่สิงโต
    #576
    1
    • #576-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 15)
      29 เมษายน 2561 / 01:50
      ก็น้องน่าง่ำ 555
      #576-1
  25. #575 Phantika MoJi SJ (@p_air_moji) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 19:36
    ค่อยๆเป็น ค่อยๆไป นะจ๊ะปี้จ๋าาาา
    น้องจะได้เรียนรู้อีกเยอะแน่ๆ
    #575
    3
    • #575-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 15)
      29 เมษายน 2561 / 01:49
      มากอะ อิปี้สอนทีละขั้นตอน ทนแค่ไหนถามใจดู หุหุ
      #575-1
    • #575-3 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 15)
      1 พฤษภาคม 2561 / 00:53
      กร๊ากกกกกกก ไม่แน่อิปี้อาจถนอมก็ได้นะคะ หุหุหุ
      #575-3