Art Eat Eng อาร์ต ง่ำ อิ๊ง [Sense Book Publishing]

ตอนที่ 13 : ข้อแลกเปลี่ยนของหนุ่มอาร์ต [Part 2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,130
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 679 ครั้ง
    15 ก.ย. 62

“ไม่ต้องอาย มาใกล้ ๆ พี่มา” เรย์พูดเสียงนุ่มแล้วดึงน้องให้เข้าไปชิด ลอยด์ก้มหน้างุด แต่การทำแบบนั้นทำให้เขาเห็นอกที่มีกล้ามนูนของพี่ชัดเจนยิ่งขึ้นในระยะประชิด ความอยากรู้ที่อยู่เหนือความอายทำให้เด็กดอยแสนซื่อพูดออกมาอย่างไม่คิดอะไร

“มันแข็งมั้ยอะปี้จ๋า...”

พูดแบบนี้จะทำให้อย่างอื่นมันแข็งแทนนะครับน้องลอยด์...

“อยากรู้ก็ลองจับดูสิครับ”

แม้จะอายแต่คนไม่เคยเล่นกล้ามมาก่อนอย่างลอยด์ก็อยากรู้อยากเห็น เจ้าตัวลังเลอยู่เพียงครู่ก็ใช้นิ้วชี้จิ้มลงไปเร็ว ๆ บนอกหนา เสียงหัวเราะเบา ๆ ของเจ้าของหุ่นฟิตเปรี๊ยะกับมืออุ่นที่ยกขึ้นไปลูบศีรษะของเขาทำให้ลอยด์ยิ้มออก รวบรวมความกล้าแล้วค่อย ๆ เอามือทาบลงกับอกแกร่ง ลูบเบา ๆ พลางทำตาโตแล้วพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

“งื้อออ แข็งอะ แข็ง ๆ หยุ่น ๆ งุ้ย แต่ตรงนี้นุ่ม แปลกดีนะจ๊ะปี้จ๋า คิก ๆ” คำพูดซื่อ ๆ ท่าทางอายปนตื่นตาตื่นใจ กับมือเล็กที่ลูบ ๆ คลำ ๆ ขยำอกเขาบ้างบางทีพร้อมเสียงหัวเราะคิกของคนที่เมื่อครู่ยังเขินตัวแทบบิด ทำเอาเรย์ต้องสูดลมหายใจเข้าลึก แล้วพยายามสะกดกลั้นตัวเองอย่างที่สุด

“อยากลองกัดดูมั้ยครับ” เขาถามด้วยเสียงนุ่มกึ่งแหบพร่า คนไม่ประสาเบิกตากว้างแล้วถามเสียงใส

“ได้เหรออออ”

“ได้...ได้ครับ...” ผู้เป็นพี่ตอบ ใจเต้นแทบไม่เป็นส่ำเมื่อคนน้องก้มหน้าลงไปแล้วใช้ปากนุ่ม ๆ นั่นงับหน้าอกเขาเบา ๆ เรย์สูดปากแล้วกัดริมฝีปากตัวเองแน่น เสียงซี้ดที่ได้ยินทำให้คนงับเข้าใจผิด รีบผละออกจากอกกว้างแล้วถามอย่างตกใจ

“ปี้เจ็บเหรอจ๊ะ น้องงับเบา ๆ เอง” เสียงใสช่วยให้คนที่ความอดทนใกล้จะขาดผึงได้สติ เขาส่ายหน้าช้า ๆ แล้วรั้งต้นคอน้องเข้าหาตัว

“ไม่เจ็บครับ กัดต่อได้...” เรย์บอกแต่ก็ต้องผิดหวังเมื่อลอยด์ขืนตัวเองไว้

“ไม่เอาอะ พอแล้วจ้ะ ขอบคุณนะจ๊ะที่ช่วยให้น้องคลายความเขินอายไปได้บ้าง” โชคดีของเรย์ที่น้องตีความไปแบบนั้น

“แต่...ปี้จะวาดรูปน้องโป๊จริง ๆ เหรอ น้องอายอะ ปกติน้องไม่เคยถอดเสื้อต่อหน้าใครเลย นี่ต้องมาถอดให้ปี้เรย์จ้องนาน ๆ น้องอาย  ไหนจะโต๊ะอีกล่ะ” เสียงพูดเจื้อยแจ้วทำให้คนพี่ฟังเพลินแต่ไปสะดุดอยู่ตรงชื่อของเพื่อนร่วมห้องอีกคน

“เกี่ยวอะไรกับโต๊ะ”

“อ้าว ก็โต๊ะอยู่ห้องเดียวกันกับเรานี่จ๊ะปี้จ๋า”

“พี่ไม่ยอมให้โต๊ะเห็นแน่ ๆ เราวาดกันตอนโต๊ะไปเที่ยวกับลูกแมวก็ได้นี่ครับ” เรย์พยายามพูดหว่านล้อมเพราะกลัวน้องไม่ยอม ลอยด์เม้มปาก ทำท่าคิดหนักอยู่พักเดียวก็ตัดสินใจตอบ

“เอางั้นก็ได้จ้ะ...” แม้จะแปลกใจที่อยู่ ๆ น้องก็ตกลงแบบง่าย ๆ แต่หนุ่มนอกจอมเจ้าเล่ห์ก็ดีใจจนอยากจะตะโกนออกมาดัง ๆ อยากจะขอบคุณอะไรก็ตามที่ทำให้ลอยด์เป็นคนมองโลกในแง่ดี ไม่ประสีประสาและไม่คิดอะไรซับซ้อนให้มากความ “...แต่ปี้เรย์ต้องสัญญากับน้องนะจ๊ะ ว่าจะช่วยฝึกให้น้องพูดอังกฤษเก่ง ๆ” เมื่อคนน้องขอคำยืนยัน คนที่มีแต่ได้กับได้ก็รับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะ

“พี่สัญญาว่าจะใช้เวลาว่างทั้งหมดที่มีกับลอยด์เลยครับ...แต่ก่อนอื่น...” เรย์หยุดพูดพลางดึงชายเสื้อยืดของน้องขึ้น ก่อนจะเอ่ยต่อ “ถอดเสื้อให้พี่ศึกษารูปร่างน้องก่อนครับ”

คนเจ้าเล่ห์พยายามทำหน้าและน้ำเสียงให้เป็นปกติที่สุดแล้วเพื่อไม่ให้เป็นที่สงสัย

“งื้อ...ทำไมอะ สอนน้องก่อนสิจ๊ะ” เมื่อคนน่ารักต่อรอง หนุ่มอาร์ตจึงเปลี่ยนไปพูดภาษาอังกฤษทันที

OK, baby. Let’s get started.” อยู่ ๆ รุ่นพี่ก็พูดภาษาต่างประเทศออกมาโดยไม่บอกล่วงหน้า ลอยด์ที่ไม่ทันตั้งตัวก็อึกอักพูดไม่ออก ไม่กล้าพูดอังกฤษกลับเลยตอบเป็นภาษาไทย

“ระ...เริ่มตอนนี้เลยเหรอ น้องเขินอะ”

Don’t let your shyness hold you back. Come on, take off your top”

แม้จะยังขัดเขินอยู่ แต่พอเห็นความตั้งใจจะสอนของอีกฝ่ายแล้วคนอยากพูดอังกฤษเก่งจึงพยักหน้า แต่ก็ยังคงอิดออดอีกเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ ถอดเสื้อออกอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก เมื่อเสื้อยืดตัวบางหลุดพ้นกายก็เผยให้เห็นผิวเนื้อนวลเนียนที่ขาวราวไข่ปอก เรย์ลืมสิ้นทุกสิ่งอย่าง จ้องมองเนินเนื้อเนียนเรียบที่ประดับไปด้วยตุ่มไตสีชมพูเล็ก ๆ น่ารักบนยอดทั้งสองข้างตาไม่กะพริบ

“ห...เห็นปะล่ะ น้องบ่มีเหมือนของปี้” หนุ่มเหนือพูดอุบอิบแล้วก้มหน้างุดด้วยความขัดเขินพลางยกแขนข้างหนึ่งขึ้นพาดลำตัวเพื่อบดบังหน้าอกไว้

“เห็น...เห็นแล้วครับ...” เรย์ลอบกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก ยกมือขึ้นไปรั้งแขนที่บดบังทัศนียภาพตรงหน้าออก “พี่ขอจับดูหน่อยนะครับ ว่ามันต่างกันยังไง” ว่าแล้วก็เอื้อมมือไปจับหน้าอกน้องอย่างไม่รอคำตอบ สัมผัสนุ่มมือทำให้เรย์เลื่อนหน้าเข้าไปใกล้อย่างลืมตัว

“งื่อ...ห้ามกัดนะปี้จ๋า น้องกลัวเจ็บ” เสียงแจ๋ว ๆ ทำให้คนที่สติแทบหลุดอยู่แล้วพยายามบังคับตัวเองเอาไว้ รีบดึงมือที่แทบจะขยำอกน้องอยู่แล้วกลับเข้าหาตัว ลมหายใจของเรย์หอบสั่น หัวใจเต้นแรงจนแทบกระเด็นออกมานอกอก ปฏิกิริยาทางร่างกายฉายชัด ความตื่นตัวเบื้องล่างที่เกิดขึ้นนั้นทำให้เรย์ต้องเสยผมตัวเองแรง ๆ แล้วผละไปเข้าห้องน้ำ ก่อนที่จะทนไม่ไหวจับคนที่นั่งทำหน้าไร้เดียงสาอยู่ตรงหน้าฟัดก่อนถึงเวลาอันควร

เมื่ออยู่ ๆ คนพี่ก็เดินหนีไปเข้าห้องน้ำเอาดื้อ ๆ โดยไม่บอกกล่าวอะไรทำให้ลอยด์มองตามอย่างงง  ๆ ยืนมองประตูห้องน้ำที่ปิดสนิทอยู่ชั่วครู่ เมื่อคิดว่าพี่คงยังจะไม่ออกจากห้องน้ำอีกพักก็คว้าเสื้อมาสวมกลับเข้าไปเหมือนเดิม หันไปหยิบตำราที่ตั้งใจว่าจะทบทวนออกมาอ่านก็ได้ยินเสียงเรียกชื่อตัวเองแว่ว ๆ ดังมาจากห้องน้ำจึงเดินไปเคาะประตูแล้วเอ่ยปากถาม

“ปี้เรย์เรียกน้องเหรอจ๊ะ” ไม่มีเสียงตอบรับใด ๆ ได้ยินเพียงเสียงสบถอะไรสักอย่างกับเสียงหอบแปลก ๆ ลอยด์จึงเคาะเรียกอีกครั้งอย่างเป็นห่วง

“ปี้เรย์เป็นอะไรรึเปล่าจ๊ะปี้จ๋า”

“พี่ไม่ได้เป็นอะไรครับ” เมื่อได้ยินคนในห้องน้ำตอบมาแบบนั้นก็โล่งอก

“แล้วปี้เรียกน้องอยากให้น้องช่วยอะไรหรือเปล่าจ๊ะ” ลอยด์ถามอย่างพาซื่อ แต่คนฟังคิดไปถึงไหนต่อไหนแล้ว

เรย์รีบเปิดน้ำเพื่อยุติบทสนทนา เขาชำระล้างร่างกายอยู่ไม่นานก็ออกจากห้องน้ำโดยพันผ้าออกมาแค่ผืนเดียว มองไปทางเด็กน้อยที่นั่งทำหน้าเป๋อเหลอมองเขาอยู่ แต่พอเห็นเขาออกมาในสภาพกึ่งเปลือยก็รีบหันหน้าหนี คนที่เพิ่งจะตัวโล่งไม่อยากจะต้องวิ่งเข้าห้องน้ำอีกรอบเลยเดินเลี่ยงไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่หน้าตู้เสื้อผ้าของตัวเอง เสร็จแล้วจึงค่อยเดินไปหาลอยด์

What are you reading?” เรย์ทักน้องเป็นภาษาอังกฤษตามสัญญา แต่เจ้าตัวกลับเขินอายพูดไม่ออก

“ปี้ไม่ต้องพูดอังกฤษตลอดก็ได้จ้ะ” ลอยด์พึมพำเบา ๆ แล้วช้อนตาขึ้นมองคนที่อาบน้ำจนตัวหอมฟุ้ง

“อ้าว ก็เราอยากให้พี่ช่วยฝึกไงครับ วิธีนี้น่ะดีที่สุดแล้ว”

“ไม่เอาอะ ไม่ต้องตลอดเวลาก็ได้ แค่เป็นบางช่วงก็พอ”

เรย์หัวเราะในลำคอแล้วยกมือขึ้นขยี้ผมคนตัวเล็กกว่า เอาเข้าจริงหากพูดภาษาอังกฤษกันทั้งวันก็คงไม่ได้ยินน้องพูดสำเนียงน่ารัก ๆ แบบที่ได้ยินทุกวัน เพราะฉะนั้นหากคนอยากฝึกไม่ได้ต้องการพูดตลอดเวลาเขาก็ไม่มีปัญหาอะไร

“งั้นอ่านหนังสือไปครับ เดี๋ยวพี่จะลงไปซื้อของข้างล่าง จะเอาอะไรมั้ย”

“ไอติม!” ลอยด์ตอบทันควันแบบไม่ต้องคิดแล้วยิ้มอ้อนจนตาปิด

“อย่าขยันทำตัวน่ารักบ่อยนักครับ...” แทบจะหลุดพูดออกไปว่า เดี๋ยวพี่ทนไม่ไหว แต่ขนาดไม่ได้พูดน้องก็ทำหน้าสงสัยใคร่รู้แล้ว

“น้องทำอะไรอะ” เด็กน้อยถามอย่างไม่เข้าใจ เรย์ทำเพียงส่ายหน้ายิ้ม ๆ จับศีรษะลอยด์โยกเบา ๆ ไม่ได้ตอบอะไรแล้วหมุนตัวเดินออกจากห้องไป

 

ร้านสะดวกซื้อใต้หอแม้จะมีสิ่งอำนวยความสะดวกแทบจะครบทุกอย่าง แต่ก็ไม่สามารถตอบสนองความต้องการของคนที่ชอบทำอาหารได้ทุกสิ่ง เรย์อยากซื้อของสดไปทำอาหารให้ลอยด์ แต่สิ่งที่ขายส่วนใหญ่จะเป็นอาหารสำเร็จรูปและอาหารแช่แข็ง ซึ่งไม่เอื้ออำนวยกับการประกอบอาหารแบบที่เขาชอบ

เขาจำได้ว่าลูกพี่ลูกน้องที่มาส่งเมื่อตอนย้ายเข้ามาอาทิตย์ก่อนบอกว่ามีห้างสรรพสินค้าที่มีซูเปอร์มาร์เก็ตใหญ่อยู่ไม่ไกลนัก แต่ไม่แน่ใจว่าห้างฯ นั้นชื่ออะไร และแน่นอนว่า...เขาไปไม่ถูก

คิดได้ดังนั้น เรย์จึงกดโทรศัพท์โทร.ถามญาติ ก่อนจะเรียกแท็กซี่ทันทีเมื่อรู้ชื่อสถานที่ของจุดหมายปลายทางที่ต้องการไป

จากที่คิดว่าจะลงไปซื้อของใต้หอแค่ไม่กี่นาทีกลับกินเวลาไปเป็นชั่วโมง กลับไปถึงห้องก็ปรากฏว่าลอยด์หลับคาหนังสือไปเรียบร้อยแล้ว เด็กดอยหน้าใสนั่งหลับอ้าปากหวอคอพับคออ่อนฟุบทับลงไปบนหน้าหนังสือเพราะความเหนื่อยที่สะสมมาตลอดสัปดาห์ เรย์พยายามปิดประตูให้เบาที่สุดแล้วนำของที่ซื้อมาไปใส่ตู้เย็น หยิบไอศกรีมของน้องเข้าแช่ในช่องฟรีซเรียบร้อยก็เดินไปเปิดไอแพดส่งข้อความหา เคน พ่อของเขา เพราะใกล้เวลาที่นัดวิดีโอคอลกันแล้ว เมื่อเขาพิมพ์ข้อความทักทายไป พ่อก็ตอบมาพอดี เขาจึงรีบบอกพ่อว่าขอพิมพ์คุยไปก่อน เพราะคนที่เขาต้องการพูดถึงนั้นหลับอยู่ในห้อง

 

Dad :: นี่หมายความว่าคนคนนั้นพักอยู่ห้องเดียวกัน?

Ray :: ใช่

Dad :: พ่อแปลกใจมากนะที่ลูกบอกว่าตกหลุมรักใครสักคนเนี่ย

Ray :: แปลกยังไง

Dad :: ก็เราไม่เคยสนใจใครเป็นพิเศษ

Ray :: แต่คนนี้เป็นคนที่แสนพิเศษ...

 

เรย์เล่าให้พ่อฟังว่าเขาไม่เคยเจอใครแบบนี้มาก่อน ที่ทั้งจิตใจดี บริสุทธิ์ ไร้เดียงสา พูดจาน่ารัก ช่างออดอ้อนออเซาะ รู้จักกาลเทศะ

Ray :: และที่สำคัญ สวยมาก สวยไปทั้งตัว ขาเรียวยาว ผิวขาวนวลเนียนมากพ่อ ปากก็โคตรน่าจูบ

 

Dad :: Easy tiger :)

Ray :: Dave?

 

เมื่อสรรพนามการเรียกแทนตัวเขาเปลี่ยนไปเรย์จึงทักทายบุคคลที่สามที่น่าจะเพิ่งตื่นแล้วมานั่งอ่านข้อความกับพ่อของเขาด้วย ที่อังกฤษเวลานี้ยังเพิ่งเช้าตรู่ หนุ่มอาร์ตจึงรีบพิมพ์ขอโทษที่รบกวนเวลานอนของ เดวิด คนรักของพ่อที่ใช้ชีวิตร่วมกันมายี่สิบกว่าปีแล้ว

 

Dad (Dave) :: No problem,Tiger.

Dad (Dave) :: But I’m as surprised as Ken.  

Dad (Dave) :: นี่แปลว่าคนคนนี้พิเศษมากสินะ

Ray :: เขาชื่อลอยด์

Dad (Dave) :: อาฮะ ถ้าเขาตื่นแล้วเรียกมาวิดีโอคอลด้วยกันหน่อยสิ

Dad (Dave) :: อยากเห็นหน้าแฟนตัวจริงแบบเป็นตัวเป็นตนของเจ้าเสือร้ายสักที

Ray :: ยังไม่ได้เป็นแฟนกัน

Dad (Dave) :: ???

Ray :: ที่อยากคุย เพราะอยากรู้ว่าพ่อจีบยูยังไง

Ray :: พ่อ มาบอกหน่อย

Dad :: ของแบบนี้มันขึ้นอยู่กับคน

Dad :: ลูกจะรู้เองว่าควรเข้าหาลอยด์ยังไง

Dad :: พ่อบอกไม่ได้หรอก

 

เรย์สบถเบา ๆ แล้วยกมือขึ้นเสยผมตัวเองแรง ๆ หันไปมองคนสวยของเขาที่หลับใหลอย่างไร้ความกังวล แล้วจึงคุยกับพ่อและเดวิดต่อ เล่าให้ฟังว่าลอยด์ขอให้ตนช่วยฝึกพูดภาษาอังกฤษให้ ซึ่งทั้งสองต่างก็ให้กำลังใจว่าเป็นโอกาสอันดีที่จะทำให้เขาได้ใกล้ชิดอีกฝ่ายมากขึ้น ทั้งยังเตือนให้เขาทำตัวดี ๆ เพราะรู้ว่าวัยรุ่นที่ถูกเลี้ยงมาอย่างสังคมชาวตะวันตกนั้นมีการแสดงออกที่แตกต่างจากคนไทยมาก พวกเขาทั้งคู่รู้จักนิสัยลูกชายตัวเองดี ยิ่งพอรู้ว่าเรย์ใช้อะไรเป็นข้อแลกเปลี่ยนกับการช่วยฝึกลอยด์ให้กล้าพูดภาษาอังกฤษก็ยิ่งต้องปราม

 

Dad (Dave) :: ยูนี่มันเสือร้ายจริง ๆ

Dad :: คิดว่าตัวเองจะทนไหวเหรอ เห็นคนที่ตัวเองบอกว่าหลงรักหัวปักหัวปำมาเปลือยอยู่ตรงหน้าเนี่ย

Ray :: ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน...

Dad :: ลูกต้องหักห้ามใจให้มาก ๆ นะ ของแบบนี้มันต้องค่อยเป็นค่อยไป

Ray :: Daddy, I almost lick his nipple today...

Dad :: What?????

 

เคนแทบจะกดวิดีโอคอลหาลูกชายเสียเดี๋ยวนั้นเมื่อเห็นประโยคที่ลูกเพิ่งพิมพ์ส่งไปหา ถามซักเป็นการใหญ่ว่าเกิดอะไรขึ้นด้วยเกรงว่าลูกจะไปทำอะไรที่ไม่เหมาะไม่ควรกับคนที่ไม่ประสีประสาแบบนั้น เมื่อชายหนุ่มเล่ารายละเอียดให้ฟังก็โดนพ่อเอ็ดเสียใหญ่โต ทั้งยังคาดโทษสารพัดจนคนดื้อแทบไม่อยากจะอ่านข้อความเทศนายาวเหยียด

 

Ray :: Give me Dave.

 

เมื่อพิมพ์ตัดบทไปแบบนั้นก็แทบจะจินตนาการเสียงหัวเราะร่วนของเดวิดดังออกมาเข้าหู และหน้าตาอิดหนาระอาใจปนหัวเสียของผู้บังเกิดเกล้า เรย์ยิ้มกับตัวเอง ยอมรับว่าคิดถึงทั้งพ่อและเดวิด หนุ่มใหญ่ที่คบหากับพ่อของเขามาตั้งแต่สมัยที่พ่อไปเรียนที่อังกฤษใหม่ ๆ ก่อนที่จะมีเขา ไม่เคยคิดว่าตัวเองขาดอะไรแม้จะไม่เคยเห็นผู้หญิงที่คลอดเขาออกมา ไม่ได้นึกโกรธหรือเกลียดเพื่อนนักศึกษาหญิงที่เป็นคนไทยคนเดียวในกลุ่มของบิดาของเขาคนนั้นเสียด้วยซ้ำ เคนและเดวิดเล่าให้เรย์ฟังเมื่อตอนที่เขาโตพอที่จะรู้ว่าอะไรเป็นอะไรว่าเกิดอะไรขึ้นกับแม่ของเขา เพราะปาร์ตี้ที่เพื่อนเรียนทุกคนต่างดื่มกันจนเมาไม่ได้สติจนทำให้เกิดเขาขึ้นมา แม่ของเขาปิดบังไม่ให้ทางบ้านรู้ว่าตัวเองตั้งท้องเลยไม่กลับไทยจนกระทั่งคลอดเขาออกมาแบบลับ ๆ ที่โรงพยาบาลในอังกฤษ แล้วทิ้งให้พ่อกับเดวิดเลี้ยงดูเขากันเพียงลำพังแค่สองคนโดยไม่อยากมีส่วนเกี่ยวข้องใด ๆ ทั้งสิ้น ก่อนที่จะกลับเมืองไทยทันทีหลังเรียนจบและไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย

แม้สิ่งที่รู้จะทำให้เขาช็อกไปพักใหญ่ในขณะนั้น แต่โดยนิสัยเขาแล้วจึงไม่ได้เก็บเอาเรื่องนี้มาเป็นปมด้อยอะไร อีกทั้งการใช้ชีวิตอยู่กับผู้ปกครองที่เป็นผู้ชายทั้งคู่ที่ชิลล์กับทุกเรื่องก็มีความสุขและมีอิสระดี แถมยังคุยปรึกษาอะไรกันได้อย่างเปิดเผยทุกเรื่องอีกด้วย แม้ทั้งสองท่านจะไม่ค่อยมีเวลาให้เขา เพราะยุ่งกับธุรกิจที่ทำก็ตาม

 

Ray :: เวลามีเพศสัมพันธ์ครั้งแรก ผมต้องทำยังไง

Dad (Dave) :: ยังไม่ทันได้ตกลงคบกันเลย  You’re already asking me about this?

Ray :: แค่อยากรู้ไว้ก่อน เผื่อถึงตอนนั้น ยูกับพ่อไม่มีเวลามาสอนไง

 

เดวิดอธิบายให้คนที่อยู่ในวัยอยากรู้อยากลองเข้าใจความละเอียดอ่อนของการมีเพศสัมพันธ์กับคนเพศเดียวกัน แนะนำตัวช่วยสำคัญซึ่งเป็นสารหล่อลื่นที่จะขาดไม่ได้โดยให้เหตุผลถึงหลักความจริงที่ว่า สรีระของผู้ชายไม่เหมือนกับของผู้หญิง ทั้งยังเล่าอีกว่าครั้งแรกของตัวเองนั้นเป็นอย่างไร เคนอ่อนโยนกับเขามากแค่ไหน และพยายามบอกให้เด็กหนุ่มไม่ดันทุรังที่จะทำอะไรลึกซึ้งหากอีกฝ่ายไม่พร้อม

เสียงอือเบา ๆ ดังขึ้นเป็นสัญญาณบอกว่าคนหลับปุ๋ยตื่นแล้ว เรย์รีบพิมพ์บอกคนอีกซีกโลกแล้วหันไปมองลอยด์ที่กำลังนั่งขยี้หูขยี้ตาอย่างน่ารัก

“ตื่นแล้วเหรอ อยากเห็นวิดีโอคอล มานั่งใกล้ ๆ พี่ครับ” เรย์เรียกน้องเสียงนุ่มพลางกดเรียกวิดีโอคอลไปด้วย ด้วยความที่เพิ่งตื่นจึงไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร เห็นพี่ตบที่นอนปุ ๆ เรียกก็เดินงัวเงียไปหาอย่างว่าง่าย ปีนขึ้นไปนั่งพิงหัวเตียงข้าง ๆ พี่ แล้วตื่นเต็มตาทันทีที่เห็นผู้ใหญ่สองคนยิ้มและเอ่ยทักทายตัวเองออกมาจากจอไอแพด เรย์แนะนำว่าคนหนึ่งเป็นพ่อของเขา ส่วนชาวต่างชาติอีกคนก็บอกเพียงชื่อเท่านั้น ซึ่งลอยด์ก็ไม่ได้เอ่ยปากถามอะไรออกไปให้มากความ คำกล่าวทักทายเป็นภาษาอังกฤษทำให้หนุ่มเหนือเขินอายจนแทบจะแทรกตัวไปแอบอยู่ด้านหลังผู้เป็นพี่ แต่ความมีมารยาทก็ทำให้เด็กน้อยยกมือไหว้ผู้ใหญ่ทั้งสองแล้วเอ่ยทักทายอย่างสุภาพ เสียงหวาน ๆ กับท่าทางซื่อ ๆ และหน้าตาน่ารักทำให้คู่รักรุ่นพ่อทั้งสองนึกเอ็นดูขึ้นมาทันที

“ปี้เรย์มีธุระจะคุยกับป้อบ่ใจ้ก๋า เดี๋ยวน้องลงไปข้างล่างก่อนกะได้จ้ะ” พูดจบก็ทำท่าจะขยับตัวลุก เรย์รีบรวบตัวน้องไว้แล้วพูดรั้ง

“พี่คุยเสร็จแล้ว ไม่ต้องไปไหนทั้งนั้นแหละ” แม้จะยังงงอยู่แต่ลอยด์ก็ยอมนั่งอยู่ด้วย ตื่นตากับระบบสื่อสารที่ก้าวหน้าไปไกล แต่ก็อายเมื่อผู้ใหญ่ทั้งสองพูดคุยกับเขาราวกับคนรู้จักกันมานาน เพราะเดวิดอยู่ในกลุ่มด้วยบทสนทนาจึงเป็นภาษาอังกฤษล้วนเพื่อให้ฟังเข้าใจกันถ้วนหน้า นั่นยิ่งทำให้ลอยด์เขินมากกว่าเดิม พูดคุยกันอีกพักเรย์ก็ยุติบทสนทนา อ้างว่าเพราะเขาอยากเตรียมอาหารกลางวันให้ลอยด์ แม้ส่วนหนึ่งจะเป็นเรื่องจริง แต่อีกส่วนคือการที่คนตัวหอมมานั่งเบียดอยู่ข้าง ๆ เพื่อจะได้ไม่ตกเฟรมในขณะวิดีโอคอล ทำให้เขาอยากใช้เวลาส่วนตัวกับคนน้องมากกว่า

หนุ่มอาร์ตปิดแอปที่ใช้คุยกับพ่อแล้วเปิดแอปอื่นขึ้นมาเพื่อล่อใจให้น้องยังนั่งอยู่กับเขา ฉวยโอกาสตอนที่ลอยด์ขยับเข้าไปดูหน้าจออ้อมแขนไปกักคนน้องไว้ให้อยู่ในวงแขน คนที่เพลินอยู่กับจอสี่เหลี่ยมตรงหน้าไม่ได้รู้เนื้อรู้ตัวปล่อยให้อีกคนเนียนกอดอยู่นานจนรู้สึกถึงลมหายใจที่เป่ารดลงมาที่หลังคอถึงสะดุ้งเฮือก เพิ่งสังเกตว่าตัวเองแทบจะเบียดไปนั่งอยู่บนตักพี่อยู่แล้วจึงรีบขยับตัวออกแล้วขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่

“อุ๊ย ปี้เรย์ น้องขอโทษ ทำไมปี้ไม่บอกน้องล่ะจ๊ะว่าน้องนั่งเบียดปี้อยู่” เขาพูดพลางเขยิบตัวออก เพื่อไม่ให้คนใสซื่อจับได้เรย์จึงจำต้องปล่อยเด็กดอยออกจากอ้อมกอดอย่างสุดแสนเสียดาย

“ไม่เป็นไรครับ พี่เห็นเรากำลังสนุกเลยไม่อยากขัด” ลอยด์ยกมือขึ้นเกาศีรษะแล้วยิ้มเก้อ ๆ อายจนไม่รู้จะพูดอะไรเลยรีบเปลี่ยนเรื่อง

“ปี้จ๋า น้องหิว” จำได้ว่าคนพี่บอกกับพ่อว่าจะทำอะไรให้เขากินจึงส่งเสียงหวานเอื้อนเอ่ยอย่างออเซาะ ใจคนฟังแทบละลายไปเสียเดี๋ยวนั้น เรย์รีบลุกจากที่นอนแทบไม่ทัน เดินไปเปิดตู้เย็นพลางปลอบน้องว่าจะไม่ให้ต้องรอนาน

“มาจ้ะ น้องช่วย ปี้จะทำอะไรกินจ๊ะ” เด็กน้อยโดดผลุงลงจากที่นอนแล้วเดินตามต้อย ๆ ยื่นหน้าแฉล้มไปมองเครื่องปรุงทั้งหลายที่หนุ่มอาร์ตเตรียมออกมาเพื่อปรุงอาหาร มองอีกฝ่ายเสียบปลั๊กหม้อหุงข้าวแล้วกดโปรแกรมหุงด่วนตาแป๋ว

“บ่ายกว่าแล้วเราคงหิวแย่ พี่เลยจะทำแค่ไก่ผัดครีมซอสง่าย ๆ ราดข้าว เดี๋ยวเดียวก็เสร็จ ไปนั่งรอเถอะครับ”

บอกน้องเสร็จเรย์ก็หยิบอกไก่มาหั่นอย่างคล่องแคล่ว แล้วจัดการใส่ส่วนผสมทุกอย่างลงกระทะ ผัดไก่เสร็จตรงกับเวลาที่ข้าวสุกพอดี ลอยด์รีบกุลีกุจอไปหยิบจานมาใส่ข้าวสวยที่เพิ่งสุกใหม่ ๆ กลิ่นข้าวหอมมะลิหอมฟุ้งกับกลิ่นหอมน่ากินของไก่ผัดครีมซอสอบอวลไปทั่วห้อง เรียกน้ำย่อยคนหิวได้ชะงัดนัก ลอยด์รีบยกจานข้าวของตัวเองไปวางที่โต๊ะรับประทานอาหาร แทบจะรอพ่อครัวที่กำลังบรรจงตักไก่ใส่จานอีกจานอยู่ไม่ไหว เมื่อเรย์เดินตามไปนั่งแล้วคนหิวจนไส้แทบขาดก็รีบตักอาหารเข้าปากแล้วทำตาโต

“อร่อย!!” อุทานออกมาคำเดียวก็ก้มหน้าก้มตากินต่อ เรย์มองดูท่าทางอย่างกับเด็ก ๆ ของอีกฝ่ายก็นึกขัน ทั้งเอ็นดูทั้งหลงคนน่ารักจนอกแทบระเบิด ยิ่งคนที่กำลังเคี้ยวตุ้ยเงยหน้าขึ้นมองเขาแล้วยิ้มจนตาปิดจมูกย่น ยิ่งน่ารักจนเขาไม่อยากจะทนอีกต่อไป

“ปี้เรย์ทำอาหารอร่อยมากเลย น้องโชคดีจัง ขอบคุณนะจ๊ะ” เด็กดอยว่าเสียงเจื้อยแจ้วเมื่อกินจนเกลี้ยงจานแล้ว

เรย์ยิ้มบาง ๆ แล้วตอบกลับเสียงนุ่ม “ด้วยความเต็มใจครับ”

ประกายตากับน้ำเสียงนั้นทำให้หนุ่มเมืองเหนือรู้สึกขัดเขินอย่างบอกไม่ถูก เมื่อเห็นว่าพี่กินข้าวหมดแล้วเช่นกันเขาจึงขันอาสาเก็บล้างดังเช่นทุกครั้ง เรย์ชอบใช้จังหวะนี้นั่งพิจารณาบั้นท้ายได้รูปและเรียวขาขาวสวยจากทางด้านหลัง ถึงแม้ตอนนี้ลอยด์จะไม่ได้ใส่กางเกงสั้นจู๋เหมือนเวลาจะนอนก็ตามที

“จะกินไอศกรีมมั้ยครับ พี่ซื้อมาตามที่ลอยด์สั่ง ถ้าเอาพี่จะได้หยิบให้” หนุ่มอาร์ตเอ่ยถามเมื่อน้องล้างจานเสร็จแล้ว

“ยังหรอกจ้ะ อิ่มแปล้เลย พุงจะแตกอยู่แล้วเนี่ย” ลอยด์พูดแล้วทำปากจู๋ เอามือลูบพุงตัวเองประกอบไปด้วย

ทำไมขยันทำหน้าทำตาทำตัวน่ารักแบบนี้วะ ตั้งใจแกล้งทำให้ใจพี่สั่นเล่นหรือเปล่าเนี่ย

“งั้นพี่อนุญาตให้พักย่อย รอให้พุงยุบก่อนแล้วค่อยมาให้พี่วาดรูปเรานะครับ”

“ไม่เอาอะ ปี้จะวาดวันนี้เลยเหรอ น้องไม่พร้อมมมม” ไม่รู้ว่าไม่พร้อมเพราะอะไร แต่การงอแงลากเสียงยาวแบบนั้นมันช่างทำให้เรย์ใจบางจนไม่อยากจะขัด แม้อยากจะเห็นอกเนียนขาวของน้องอีกครั้งใจแทบขาดก็ตาม

“แล้วเมื่อไหร่เราจะพร้อมล่ะครับ”

“ไม่รู้อะ ขอน้องทำใจก่อนนะจ๊ะ ถึงยังไงน้องก็ยังอายอยู่ดี” ลอยด์เอานิ้วถูจมูกไปมา สายตาเสมองไปทางอื่น ไม่กล้าสบตาคนพี่

“อีกนานมั้ย หืม...” เรย์ถามพลางดึงแขนลอยด์ให้เข้าไปใกล้ตัว แล้วยกมือขึ้นไล้แก้มเนียนเบา ๆ

“น้องไม่รู้...อาจจะอาทิตย์หน้า หรืออีกสองอาทิตย์ คนมันอาย จะรู้ได้ไงล่ะจ๊ะว่าจะหายอายเมื่อไหร่”

“ถ้างั้นพี่ยังไม่ช่วยสอนบทสนทนาภาษาอังกฤษให้เรานะ” แกล้งหยอกดูปฏิกิริยาของน้องเล่น ๆ ได้ยินดังนั้นเด็กดอยแสนซื่อก็ทำตาโต

“งื้อ...ขี้โกงอ้ะ งั้นน้องขอเวลาทำใจอาทิตย์หนึ่งนะจ๊ะ ปี้สอนน้องนะ...นะจ๊ะปี้จ๋า...” คนช่างฉอเลาะทำเสียงออดอ้อน เรย์หัวเราะเบา ๆ แล้วรับคำ

“พี่สอนแน่ครับไม่ต้องห่วง แต่เราต้องสัญญานะว่าอาทิตย์หน้าจะยอมให้พี่วาดรูปจริง ๆ”

ถึงเรย์จะไม่อยากรอแม้เพียงวินาทีเดียว แต่ในเมื่ออีกฝ่ายยังอายอยู่เขาจะทำอย่างไรได้ เมื่อลอยด์ตกปากรับคำสิ่งเดียวที่เรย์ทำได้ในตอนนี้ก็คงมีเพียงแค่ตั้งตารอให้สัปดาห์หน้าเวียนมาถึงเร็ว ๆ เท่านั้น

 




ฉบับรีไรท์ เรามาอัพให้ทุกวัน วันละ Part ค่ะ ^^


#ArtEatEng      #หนุ่มอาร์ตฟาดเด็กอิ๊ง     #เรย์ลอยด์


02/04/2018

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 679 ครั้ง

1,679 ความคิดเห็น

  1. #1644 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 00:53
    แงงงงงงงนัดคุณตำหนวดเลยค่ะอาทิตหน้าเจอกันหน้าหอชาย
    #1644
    0
  2. #1596 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 09:56
    เจ้าเล่ห์ไม่มีใครเกิน
    #1596
    0
  3. #1551 PikazZA (@nooplasunisa) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 23:22

    เเหมมมมม หนีไปน้องงงง

    #1551
    0
  4. #1495 jaisai09 (@jaisai09) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 14:43
    มีความเตรียมพร้อมถามไปเรื่องนั้นแล้วอ่ะ อิพี่ใจเย็นก๊อนนนนน
    #1495
    0
  5. #1420 tangthaiparichat (@tangthaiparichat) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 20:39
    อยากเรียกตำรวจมาจับปี้เรย์ได้ไหม พี่เรย์จะล่อลวงเด็กกกก
    #1420
    0
  6. #1379 sichul (@hanjaheebum) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 23:24

    คุณตำหมวดด ช่วยน้องเราด้วยยย ! อ่านมาจนถึงตอนนี้ก็พบว่าทุกตอนชั้นต้องเรียกหาคุณตำหมวดตลอดเลยค่ะคุณ ฮ่าฮ่า น้องไม่ปลอดภัยยยย
    #1379
    0
  7. #1345 rainnanda (@fonnanda87) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 15:51

    เมื่อไหร่จะเลิกคลำ!!! 555555555555555555555555555555

    #1345
    1
    • #1345-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 13)
      10 เมษายน 2562 / 03:35
      ขอยาดเกียดดดดด 55555
      #1345-1
  8. #1338 pareeyakl (@pareeyakl) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 05:51

    อื้อฮืมมมมมมม

    #1338
    1
    • #1338-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 13)
      10 เมษายน 2562 / 03:33
      งื้อออออ
      #1338-1
  9. #1308 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:30
    ใจอิแม่บาปมากตอนนี้555
    #1308
    1
    • #1308-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 13)
      10 เมษายน 2562 / 04:27
      กร๊ากกกกก เชิญบาปไปด้วยกันค่ะ ><
      #1308-1
  10. #1291 nannapas331 (@nannapas331) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:15
    โอ้ยน้องใจปี้นี้ก็บางไปเลยจ้า...
    #1291
    1
    • #1291-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 13)
      10 เมษายน 2562 / 04:27
      บางจริงอะไรจริง งื้ออ
      #1291-1
  11. #1260 nurtukarti (@nurtukarti) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 23:47

    อิปิ้เข้าห้องน้ำวนไปซินะ สงสารแท้ หื่นน้อยๆหน่อยดีไหมอ่ะ

    #1260
    1
    • #1260-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 13)
      10 เมษายน 2562 / 04:26
      สงสารรร 555
      #1260-1
  12. #1234 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 12:03

    55555 สงสารอิปี้มัน ดูท่าอีกไม่นานข้อมืออิปี้เรย์น่าจะอักเสบ มันบ่ไหวแล้วนั่น

    #1234
    1
    • #1234-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 13)
      10 เมษายน 2562 / 04:26
      หรือไม่ก็แข็งแรงมากค่าาา กร๊ากกกกก
      #1234-1
  13. #1220 zarkidigne (@zarkidigne) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 10:17

    คบกันแล้ววววว

    #1220
    1
    • #1220-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 13)
      10 เมษายน 2562 / 04:25
      ฉลองงงงง
      #1220-1
  14. #1183 yukihimena (@0865997094) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 18:24
    พี่โว้ยยยยยย สงสารรรร55555555
    #1183
    1
    • #1183-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 13)
      2 มกราคม 2562 / 09:06
      55555 สงสารฮีจริงค่าาา
      #1183-1
  15. #1123 S_suika (@suikajang) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 17:03

    ถ้าเก็บค่าเข้าห้องเฮียแกได้นิคงได้หลายตังค์ ตอนนี้อยากไปแลกห้องกะโต๊ะอะ ฟินนน 555

    #1123
    1
    • #1123-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 13)
      1 พฤศจิกายน 2561 / 20:41
      5555 นี่คือ อยากทำงานพิเศษหน้าห้องน้ำเฮียแกมาก กร๊ากกกกก
      #1123-1
  16. #1037 gene_pa (@pathaimas-p) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 15:47
    ใจบางแล้วบางอีก แต่สงสารพี่เข้าห้องน้ำวนไป
    #1037
    1
    • #1037-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 13)
      1 พฤศจิกายน 2561 / 19:15
      บางมากเลยเนาะ งือ
      #1037-1
  17. #945 0622705090m (@0622705090m) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 19:22
    ชอบชื่อตอนมากกก
    #945
    1
    • #945-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 13)
      19 มิถุนายน 2561 / 04:11
      ขอบคุณค่าาาา
      #945-1
  18. #776 Sonsawan Kaewmora (@ploy_35) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 08:58
    พี่!!!! จะเข้าห้องน้ำสองรอบติดแบบนี้ไม่ได้นะะะ สงสารอ่ะ455555
    #776
    1
    • #776-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 13)
      22 พฤษภาคม 2561 / 20:01
      อาจจะมากกว่าสองนะ แต่พวกเราไม่รู้ 555
      #776-1
  19. #585 Hare-Akira (@hare21mrk) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 12:07
    น้องน่าร้ากกกกกกกกก คนอะไรใสสุดๆ ไม่อยากจะเชื่อ(ทำท่าจะทึ้งหัวแบบหนุ่มอาร์ต) อิปี้ก็ทั้งโหดทั้งหื่น จัดการโจซะยับขนาดนั้น.. ต่อไปคงไม่กล้ามายุ่งกับอนาคตเมียอิปี้อีก และก็..แอบวงวารอิน้องนิดๆ คือกลับห้องกับอิปี้ทีไร โดนจับฟัดจนไม่ได้กินข้าวกินปลาตลอด อนาคตคงจะไม่ได้ลุกจากเตียงสินะ หึหึ
    #585
    1
    • #585-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 13)
      30 เมษายน 2561 / 00:14
      5555 ได้กินๆ อิปี้ทำให้กินไม่ต้องห่วง โถถถถ ท้องไส้ว่าที่เมียฮีต้องดูแล แต่ฮีเห็นแก่ความหื่นก่อนเท่านั้นเอง กร๊ากกก
      #585-1
  20. #584 Barcode- (@Barcode-) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 10:58
    <p>ขำอิน้องถามพี่ว่ามีอะไรอยู่ในกระเป๋ากางเกง คลำจนพี่ต้องไปขอเอาของในกระเป๋าออก 555555 </p>
    #584
    1
    • #584-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 13)
      30 เมษายน 2561 / 00:13
      5555 น้องใสๆ น้องไม่ยู้ เห็นแข็งๆ ใหญ่ๆ น้องกลัววววว
      #584-1
  21. #573 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 19:17
    โอ้ยคริสตายๆๆๆ สงสารพี่สิง
    #573
    1
    • #573-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 13)
      29 เมษายน 2561 / 01:48
      5555 เห็นมะ บอกล้าววว อ่านๆ ไปจะสงสารอิปี้
      #573-1
  22. วันที่ 28 เมษายน 2561 / 14:49
    อิปี้ งื้อออ หื่นอะไรเบอร์นั้น น้องช้ำหมดแล้วหนา-///-
    #557
    1
    • #557-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 13)
      29 เมษายน 2561 / 01:17
      น้องน่าฟัดง่าาา เป็นเราเราก็คงขย้ำทั้งวัน งื่อ!! // เดี๋ยว นั่นลูกสาวไง ลูกสาววววว
      #557-1
  23. #514 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 13:16
    งืออออ มาหวีดได้ดีเลย์มากกกก

    อิปี้ยะอะหยัง จะลบรอยน้อง หรือจะสร้างรอยเพิ่ม ว่ามาตรง ๆ ลวนลามกันวันละ 3 เวลา เช้า เย็น และก่อนนอน บางวันแถมมื้อกลางวันด้วย

    ก็อยากจะภาวนาให้อิน้องไม่รอดซะวันนี้พรุ่งนี้ ได้ ก่อ
    #514
    1
    • #514-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 13)
      26 เมษายน 2561 / 22:45
      เดี๋ยวๆๆๆ ภาวนาแบบนี้ก็ได้หราาาา 55555
      #514-1
  24. #481 Emanon Sosohara (@unging-stylist) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 02:26
    ใจเฮากะบางมากๆ นะตอนนี้
    #481
    1
    • #481-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 13)
      26 เมษายน 2561 / 18:15
      เฮากะบางเช่นกั๋น
      #481-1
  25. #480 mooky9924 (@mooky9924) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 22:35
    อิปี้จะทนได้ถึงเมื่อไหร่กันนี่ น้องช่างยั่วแบบนี้ อิปี้คงต้องพึ่งห้องน้ำวนไปซินะ
    #480
    1
    • #480-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 13)
      26 เมษายน 2561 / 18:14
      อิปี้เริ่มน่าสงสารแล้วชิมิ 555
      #480-1
  26. #478 PerayaSK88 (@pentor1993) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 22:50
    พี่สิงได้กระแทกเด็กดอยยับแน่ ส่วนไอโจสะใจอิช้อยนักโดนกระทืบ ใส่น่าจะแตกกว่านี้น่ะ
    #478
    2
    • #478-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 13)
      26 เมษายน 2561 / 18:12
      หูยใจเย๊นนน กร๊ากกกก อิโจโดนหนักแบบฮีมาเรียนไม่ไหวเป็นอาทิตย์เลย มากกว่านี้ก็ตายละ 55555
      #478-1
    • #478-2 PerayaSK88 (@pentor1993) (จากตอนที่ 13)
      26 เมษายน 2561 / 19:34
      55555555
      #478-2