Naked London เปลือย.ใจ.รัก [Sense Book Publishing]

ตอนที่ 43 : เพียงความเข้าใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,809
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 77 ครั้ง
    11 ก.พ. 62

                เมื่อเข้าไปในห้องเคทก็ปล่อยให้แม่นั่งสงบใจพักใหญ่โดยที่ไม่ได้คุยอะไรกัน หญิงสาวรู้นิสัยมารดาของตัวเองดียิ่งกว่าใครๆ หากพายุอารมณ์กระหน่ำเมื่อไร การพูดคุยกับคนที่กำลังร้อนใจเท่ากับโหมให้ไฟนั้นลุกโชนยิ่งขึ้น ทางที่ดีที่สุดคือการปล่อยให้แม่พยายามสงบสติอารมณ์เองก่อนแล้วค่อยคุย เวลาผ่านไปนานพอควรเคทก็เป็นฝ่ายเปิดปากขึ้นก่อน เธอเลือกที่จะชวนคุยเรื่องอื่นเป็นการหยั่งเชิง

                แม่หิวมั้ยคะ เดี๋ยวเคทไปทำอะไรง่ายๆ ให้

                เคท...นี่เราทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ยังไง เราไม่ตกใจเลยเหรอ ที่น้องตัวเองชอบผู้ชาย เคทรับได้เหรอลูก เคทผ่อนลมหายใจออกหนักๆ หลับตาลง แล้วตัดสินใจบอกความจริงกับผู้บังเกิดเกล้า

                เคทรู้มานานแล้วค่ะแม่ หยกเบิกตากว้าง หลากหลายความรู้สึกถาโถมเข้าโจมตีหัวใจของคนเป็นแม่พร้อมกัน ราวกับเกลียวคลื่นในท้องทะเลยามที่มีพายุกระหน่ำ

                นี่แม่ตัวคนเดียวใช่มั้ย เห็นแม่เป็นอะไรถึงช่วยกันปิดบังเรื่องใหญ่ขนาดนี้ เสียงที่เริ่มสั่นของแม่ทำให้เคทที่ยืนอยู่ปลายเตียงรีบเดินไปนั่งข้างๆ แล้วกุมมือมารดาเอาไว้

                ไม่ใช่นะคะแม่ ฟังเคทก่อน เราไม่ได้อยากปิดแม่ แต่น้องไม่กล้าบอก..

                ทำไมแม่ถึงต้องเป็นคนสุดท้ายที่รู้ทุกครั้ง เสียงเครือเจือกับหยาดน้ำตาที่ไหลออกมาข้างแก้มทำให้เคทรู้ว่าแม่กำลังนึกถึงพ่อ หญิงสาวรีบรวบตัวมารดาที่กำลังได้รับความชอกช้ำทางจิตใจเข้าไปกอดไว้ทันที พลางพยายามรีบพูดแก้ไขสถานการณ์

                เรื่องนี้มันต่างกับทุกเรื่องที่ผ่านมานะคะแม่ ที่น้องไม่บอกแม่ เพราะแม่เป็นคนสำคัญที่สุด น้องรักและแคร์ความรู้สึกแม่มากที่สุด ถึงได้กลัวว่าถ้าแม่รู้แล้วจะทำให้แม่เสียใจแบบนี้

                ถ้ากลัวว่าแม่จะเสียใจแล้วคีย์จะทำแบบนี้ทำไม

                ความรักมันห้ามกันได้เหรอคะแม่ คำพูดของลูกคนโตทำให้คนเป็นแม่นิ่งไปพักหนึ่ง ความรู้สึกสับสนประดังเข้ามาในห้วงคำนึง นางผละออกจากอ้อมกอดของลูกสาว ก้มหน้ามองพื้นอย่างครุ่นคิดแล้วส่ายหน้าช้าๆ

                แต่...แต่สิงโตเป็นผู้ชาย..ยังไงแม่ก็รับไม่ได้

                แต่น้องก็เป็นคนนิสัยดี น่าเชื่อถือ ดูท่าทางพึ่งพาได้ แม่ก็ชอบน้องออกไม่ใช่เหรอคะ

                ถึงจะเป็นคนดีแค่ไหน แต่ก็เป็นผู้ชาย ความสัมพันธ์แบบนี้มันจะไปยั่งยืนได้ยังไง ได้ยินแม่พูดแบบนั้นเคทก็เม้มริมฝีปากแน่น ชั่งใจว่าควรจะพูดสิ่งที่แล่นเข้ามาในความคิดของเธอทันทีที่คำพูดนั้นหลุดออกมาจากริมฝีปากบางสวยของมารดาดีหรือไม่

                แม่คะ....แล้วความสัมพันธ์ที่มนุษย์บัญญัติกันออกมาเองว่า ผู้ชายต้องคู่กับผู้หญิงมันยั่งยืนเหรอคะแม่...ดูพวกเราสิคะ พูดออกไปน้ำตาก็เริ่มคลอ ไม่เพียงแต่พ่อแม่ที่แยกทางกัน แต่ตัวเธอเองก็คบกับใครไม่ได้นาน มีอันต้องเลิกรากันไปทุกครั้ง เมื่อเห็นแม่นิ่งไป เคทจึงตัดสินใจพูดต่อ

                ตั้งแต่เคทรู้เรื่องน้อง น้องก็เล่าเรื่องสิงโตให้เคทฟังตลอด ผู้ชายคนนี้รักคีย์มากนะแม่ และที่สำคัญ น้องก็รักเขา แม่ควรจะดีใจนะคะที่ในที่สุดคีย์ก็ยอมเปิดใจให้กับความรัก

                แต่ความรักแบบนี้มันผิด..

                ผิดยังไงคะแม่ ผิดตรงไหน น้องไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน ไม่ได้ไปเบียดเบียนใคร น้องเป็นเด็กดีมาตลอด ไม่เคยทำตัวเป็นปัญหาเลยแม้สักครั้ง เคทมองผู้เป็นแม่ที่เอาแต่ก้มหน้ามองพื้น ไม่ยอมสบตาเธอเลยแม้แต่น้อย หญิงสาวส่ายศีรษะอย่างหนักใจกับท่าทางของมารดาแล้วพูดต่อ

                ถ้าผู้ชายกับผู้ชายรักกันมันผิดอย่างที่แม่กล่าวหา ทำไมทีโค้ชเรนกับน้องทีมแม่ถึงสนับสนุนล่ะคะ ทำไมถึงบอกว่าน่ารักทุกครั้งเวลาเคทเอารูปให้แม่ดู

                นั่นมันคนอื่น แต่นี่ลูก..” เคทถอนหายใจอีกครั้งกับคำตอบของแม่

                แม่เคยบอกกับเคทตอนที่น้องตัดสินใจมาเรียนต่อที่นี่ ว่าถ้าน้องอยากใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ต่อ แม่ก็จะไม่ขัดเพราะแม่รักน้องมาก อะไรที่เป็นความสุขก็ให้น้องทำไป ตอนนี้แม่ยังคิดแบบนั้นอยู่หรือเปล่าคะ คำพูดของเคททำให้หญิงสูงวัยกว่านิ่งไป เธอลุกขึ้นเดินไปหยุดยืนริมหน้าต่าง การเดินหันหลังให้เป็นการบอกลูกสาวของเธอเป็นนัยว่าต้องการสิ้นสุดบทสนทนาเพียงแค่นั้น เคทสูดลมหายใจเข้าลึก แล้วเดินออกจากห้องไป

                หญิงสาวเดินไปหาน้องชายที่นอนซบหน้าร้องไห้อยู่บนโซฟาจนหลับไปแล้ว เธอลูบศีรษะน้องเบาๆ ร่างกายที่สั่นสะท้านน้อยๆ ด้วยแรงสะอื้นแม้ในยามหลับทำให้เคทสงสารคีย์จับใจ ปล่อยให้คนที่จิตใจบอบช้ำนอนพัก เดินเลี่ยงเข้าไปในครัวตั้งใจจะทำอะไรง่ายๆ ไปให้แม่ มองดูนาฬิกาที่บอกเวลาเกือบเที่ยงแล้ว จึงตัดสินใจทำอาหารเที่ยงแทนที่จะเตรียมอาหารเช้า เคทมองหม้อหุงข้าวที่แม่จัดการให้คีย์หอบมาจากเมืองไทยตั้งแต่ปีแรกที่น้องมาเรียนแล้วยิ้มน้อยๆ เปิดตู้ให้เบาที่สุดมองหาข้าวสารมาหุง เช็คดูตู้เย็นก็เห็นว่ามีไก่สดอยู่ เธอไม่อยากทำอะไรที่ยุ่งยากและเสียงดังมากเพราะไม่อยากให้คีย์ตื่น จึงคิดว่าทำเพียงไก่ผัดน้ำมันหอยง่ายๆ ก็น่าจะพอ ทำอาหารเสร็จก็ตักใส่จานแบ่งไว้ให้น้อง จัดการห่อด้วยพลาสติกใสสำหรับห่ออาหารก่อนนำไปวางไว้บนโต๊ะรับประทานอาหาร แล้วยกอีกสองจานเข้าไปในห้องให้แม่กับตัวเอง ถึงจะรู้ว่ามารดาของเธอคงจะกินอะไรไม่ลงก็ตาม

…………………………………………………

                การกลับถึงบ้านแล้วต้องเจอกับคนรักที่นั่งร้องไห้จนหน้าตาทั้งบวมทั้งแดง แทนที่จะเห็นคนที่เคยหน้าตาสดใสนั่งยิ้มแป้นรอเขาเหมือนเคยทำให้สิงโตเจ็บปวดใจเป็นที่สุด เขานั่งกอดคีย์เงียบๆ อยู่เนิ่นนาน ถึงแม้ว่าจะไม่มีการพูดคุยอะไรกัน แต่ความรู้สึกที่ส่งผ่านอ้อมแขน และแรงโอบกอดที่เปล่งเสียงแห่งความห่วงใยออกมานั้น มันมั่นคงยิ่งกว่าคำพูดใดๆ ทั้งปวง ความอบอุ่นที่ถ่ายทอดออกมาจากผู้ชายพูดน้อยคนนี้ทำให้คนที่ร้องไห้มาทั้งวันรู้สึกราวได้รับการปกป้อง ประหนึ่งหัวใจกำลังได้รับการเยียวยาแม้ว่าจะเจ็บปวดเพียงใดก็ตาม

                เสียงเปิดประตูห้องทำให้สิงโตชะงัก เงยหน้าขึ้นมองก็ต้องโล่งใจที่คนที่ออกมายืนนอกห้องคือพี่สาวของคนในอ้อมกอด ในสถานการณ์แบบนี้ หากแม่ของคีย์ออกมาเห็นเขานั่งกอดลูกชายของเธออยู่คงจะไม่เหมาะนัก เคทเดินตรงไปที่ชายหนุ่มทั้งสอง นั่งลงข้างๆ น้องชายของตัวเองแล้วยกมือขึ้นลูบศีรษะเบาๆ

                เจ้าตัวแสบ เป็นไงมั่งเรา เสียงพูดอ่อนโยนที่ไม่เกิดขึ้นบ่อยนักระหว่างพี่น้องที่ถึงจะอายุห่างกันถึงสิบปี แต่สนิทสนมกันมากจนพูดจาเล่นหัวกันตลอด ทว่าสัมผัสและคำพูดเพียงเล็กน้อยนั้นทำให้คนที่เริ่มสงบลงกลับมาสะอื้นอีกครั้ง หญิงสาวถอนหายใจหนัก มองหน้าสิงโตที่มีสีหน้าเศร้าหมองอย่างเห็นได้ชัด เธอแตะมือที่บ่าของชายผู้เป็นที่รักของน้องชายของเธอเบาๆ ส่งสัญญาณว่าต้องการคุยกับเขา แล้วเดินเลี่ยงไปรอในครัว สิ่งสุดท้ายที่สิงโตอยากทำในเวลาแบบนี้คือปล่อยคีย์ให้อยู่คนเดียว แต่เขาก็อยากรู้รายละเอียดเพื่อจะได้หาทางแก้ไขปัญหาใหญ่ที่กำลังเกิดอยู่ตอนนี้ เขาค่อยๆ คลายอ้อมกอด สองมือกระชับไว้ที่ไหล่ทั้งสองข้าง พูดเบาๆ ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความห่วงใย

                เป็ดน้อย...รอพี่อยู่ตรงนี้นะครับ ได้ยินพี่พูดแบบนั้นคนที่นั่งซึมกระทือเมื่อครู่ก็สะดุ้งโหยง

                พี่..พี่จะไปไหน คีย์รั้งมือที่เพิ่งผละออกจากไหล่ของตัวเองเอาไว้แล้วละล่ำละลักถาม น้ำใสๆ ไหลลงมาจากหางตาทันทีราวกับสั่งได้

                อย่าทิ้งคีย์ไป..” คำพูดที่หลุดออกมาจากปากบางราวกับมีมือที่มองไม่เห็นมาบีบรัดหัวใจของสิงโตเอาไว้ ความเจ็บปวดที่แปรเปลี่ยนเป็นความกลัวของอีกฝ่ายนั้นทำให้เขารวดร้าวยิ่งกว่า

                พี่ไปคุยกับพี่เคทตรงนี้เอง เดี๋ยวมานะครับ พี่ไม่มีวันทิ้งเรา ไม่ต้องกลัวนะครับคนดี เขาพูดปลอบด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน ยกมืออีกข้างขึ้นไปลูบแก้มชื้นน้ำตาช้าๆ ก้มลงจูบหน้าผากสวยอย่างแผ่วเบา ประสานสายตาเพื่อให้อีกฝ่ายมั่นใจว่าจะอยู่ด้วยกันตรงนี้ไม่หายไปไหน คีย์เม้มริมฝีปากแน่น พยายามกลั้นน้ำตาที่กำลังจะไหลออกมาอีก เขาพยักหน้าช้าๆ ยอมปล่อยมือคนพี่ แล้วหันไปมองเคทที่ยืนรออยู่ในครัว สิงโตมองคีย์อย่างกังวลอยู่อีกครู่หนึ่งจึงค่อยผละออกไป

                คีย์เป็นยังไงบ้าง เคทถามขึ้นเบาๆ

                ไม่ค่อยดีครับ เกิดอะไรขึ้นครับพี่เคท คีย์บอกผมว่าจะบอกแม่เรื่องของคีย์กับผมหลังอาหารเย็นพร้อมกันกับผมวันนี้ แล้วทำไม..

                แม่รู้เอง..ก็สภาพที่มันฟ้องว่าเราสองคนอยู่กันแบบไหนในอะพาร์ตเมนต์นี้มันบอกหมดทุกอย่าง หญิงสาวถอนหายใจหนักๆ แล้วพูดต่อ

                แม่สงสัยตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว แต่พี่ยื้อเอาไว้ได้ มาระเบิดลงตอนเช้านี่แหละ

                สิงโตนิ่งสนิททันทีที่ได้ฟังคำบอกกล่าวจากพี่สาวของคนรัก นึกตำหนิตัวเองว่าทำไมถึงลืมนึกถึงหลักความจริงข้อนี้ไปเสียสนิท การที่เขาอยู่ด้วยกันกับคีย์แค่สองคนและนอนเตียงเดียวกันแบบนี้ ต่อให้คนที่ไม่ได้รู้จักกับพวกเขามาก่อนก็น่าจะเดาได้ไม่ยากว่าทั้งสองเป็นอะไรกัน

                พี่พยายามกล่อมแม่มาทั้งวันแล้ว แต่ไม่ว่าพี่จะพูดอะไร แม่ก็หาข้อมาแย้งมาขัดกับเหตุผลที่พี่ให้ทุกอย่างเลย นี่ก็เงียบไม่พูดกับพี่มาครึ่งวันแล้ว แถมไม่กินอะไรเลยทั้งวัน ได้ยินแบบนั้นสิงโตก็มองไปที่โต๊ะรับประทานอาหาร ที่มีจานอาหารห่อด้วยพลาสติกใสวางอยู่

                คีย์ได้กินอะไรบ้างหรือเปล่าครับ เขาถามทั้งๆ ที่รู้คำตอบอยู่แล้ว เมื่อเคทส่ายหน้าเขาก็เดินออกจากห้องครัวไปหาคนรัก

                เป็ดน้อย ทำไมไม่กินอะไรเลยครับ เดี๋ยวไม่สบาย ชายหนุ่มผู้พี่ทรุดตัวลงนั่งข้างๆ คนน้องแล้วจับมือที่ดูราวกับไม่มีเรี่ยวแรงนั้นไว้

                มากับพี่ครับ มากินอะไรหน่อย ไม่ดื้อนะครับคนเก่ง เขาประคองให้คีย์ลุกยืนขึ้นแล้วพาเดินไปนั่งที่โต๊ะอาหาร เคทรีบจัดแจงนำอาหารที่เธอปรุงไว้ตั้งแต่เที่ยงไปใส่ไมโครเวฟให้น้อง

                พี่หิวมั้ย ผม..ผมยังไม่ได้เตรียมอะไรให้พี่เลย ฮึก..” คนที่ไม่ห่วงตัวเองนึกขึ้นได้ว่าอีกคนอาจจะหิว พูดถามปนเสียงสะอื้น

                พี่ยังไม่หิวครับ เป็ดน้อยกินก่อนเลยครับ..นะครับ จะได้มีแรง สิงโตหันไปกล่าวคำขอบคุณเคทที่นำอาหารที่เพิ่งอุ่นมาวางตรงหน้าคีย์ คีย์มองจานอาหารราวกับมันเป็นสิ่งแปลกประหลาดที่มาจากนอกโลก เขาไม่นึกอยากกินอะไรเลยแม้แต่นิด แต่เพราะคนที่กำลังประคองมือเขาไปจูบเบาๆ คะยั้นคะยออยู่ข้างๆ จึงต้องจำใจตักอาหารเข้าปาก ท่าทางการกินที่ดูเหมือนคนกำลังโดนทรมานด้วยการถูกบังคับให้กินอะไรที่ชวนคลื่นไส้ทำให้เคทเบือนหน้าหนี จำได้ว่าตอนที่พ่อแม่เลิกกันสภาพน้องชายยังไม่เป็นขนาดนี้ กินไปได้สองคำคีย์ก็ทำท่าพะอืดพะอมเหมือนจะอาเจียน ด้วยสภาพจิตใจที่เป็นอยู่ทำให้ร่างกายเขาปฏิเสธอาหารโดยอัตโนมัติ

                ไม่ไหวเหรอครับ สิงโตถามเสียงอ่อนโยน คีย์เงยหน้าเปื้อนน้ำตาขึ้นมองด้วยสายตาอ้อนวอน คนพี่จึงไม่อยากบังคับให้กินต่อ

                งั้นดื่ม hot chocolate ก็ยังดี เดี๋ยวพี่ทำให้นะครับ

                ผู้ที่ยังมีน้ำตารื้นอยู่ที่ขอบตาตลอดเวลามองตามคนที่เขารักทุกอิริยาบถ ราวกับกลัวว่าคนตรงหน้าจะหายไป เห็นหน้าตาท่าทางของคนที่ปกติจะนิ่งขรึมอยู่เสมอดูเครียดและเศร้าหมองทำให้คีย์รู้สึกอยากร้องไห้มากกว่าเก่า ผู้ชายที่เนี้ยบจนแทบไม่มีที่ติถึงขั้นทำช้อนตกขณะกำลังจะนำไปใส่ในแก้วทรงสูงบรรจุโกโก้ร้อนหอมกรุ่นที่เพิ่งยกออกมาจากเครื่องทำกาแฟ เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นคนรักประหม่ามากขนาดนี้ตั้งแต่รู้จักกันมา

                พี่สิงโต..” คีย์เรียกชื่อคนรักด้วยน้ำเสียงสั่นๆ เจ้าของชื่อวาง hot chocolate ลงบนโต๊ะแล้วส่งรอยยิ้มอบอุ่นไปให้

                ครับ

                ถ้าผม...ถ้าผมต้องกลับไปอยู่เมืองไทย..พี่จะลืมผมมั้ย..” น้ำตาที่เอ่อล้นอยู่ริมขอบตาร่วงหล่นลงมาข้างแก้มทันทีที่พูดจบ สิงโตนิ่งอึ้งกับคำที่เพิ่งเอ่ยออกมาจากริมฝีปากที่แห้งผากของคนที่เขารัก

                ทะ..ทำไมพูดแบบนี้..” เสียงที่เคยนุ่มทุ้มและให้ความรู้สึกมั่นคงทุกครั้งสั่นพร่า

                แม่..แม่จะให้ผม..กลับไทย..เร็ว..ฮึก..ที่สุด..ที่จะหาตั๋วได้ คำพูดปนเสียงสะอื้นทำให้สิงโตใจหายวูบ เขาหันไปมองหน้าเคททันทีที่คีย์พูดจบ โดยไม่มีใครคาดคิด ชายหนุ่มมาดนิ่งลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงไปที่ประตูห้องที่แม่ของคีย์อยู่ข้างในนั้น เขาเคาะประตูสองสามครั้งแล้วเปิดเข้าไปโดยไม่รอเสียงตอบรับ คีย์เบิกตากว้างอย่างตกใจ เคทรีบวิ่งตามเข้าไปด้วยหัวใจระทึก

                หญิงสาวสูงวัยที่นั่งอยู่บนเก้าอี้หน้ากระจกผงะเล็กน้อยที่เห็นชายหนุ่มเดินพรวดเดียวเข้าไปถึงตัว เธอกำลังจะลุกขึ้นยืนเพื่อตั้งหลักตามสัญชาตญาณที่คิดว่าจะโดนทำร้าย แต่ก่อนที่เธอจะทันได้ขยับ ผู้ชายตัวสูงที่มีบุคลิกอันงามสง่ากลับทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าตรงเบื้องหน้า

                ได้โปรดอย่าพรากคีย์ไปจากผม คำพูดแรกที่หลุดออกมาจากปากทำให้ทุกคนนิ่งอึ้ง คนที่ตอนนี้นั่งตัวแข็งอยู่บนเก้าอี้ถึงกับพูดอะไรไม่ออก

                คีย์เป็นแสงสว่างของผม เป็นคนที่ทำให้หัวใจผมกลับมามีชีวิตอีกครั้ง เป็นทุกสิ่งทุกอย่างของผม เป็นทุกความหมายของคำว่ารัก และผมเชื่อว่า ผมเองก็เป็นแบบนั้นเช่นกันสำหรับคีย์ ผู้หญิงที่ผ่านประสบการณ์มามากกว่าทุกคนในที่นี้นิ่งอึ้งทำอะไรไม่ถูก เธอไม่คิดแม้เพียงนิดว่าผู้ชายคนนี้จะกล้ามาเผชิญหน้ากับเธอ เสียงสะอื้นของลูกชายที่ยืนอยู่หน้าประตูเรียกสติของคนเป็นแม่กลับมา

                ผมจะไม่ขอให้คุณยอมรับความรักที่เรามีให้ต่อกันในตอนนี้ ผมขอเพียงความเข้าใจ และโอกาส หากพื้นที่ในหัวใจของคุณยังจะพอมีเหลือไว้ให้กับเราสองคน คำพูดที่หนักแน่นแสดงออกถึงความมั่นคงของชายหนุ่มที่มองเธอด้วยสายตาที่บ่งบอกถึงความตั้งใจจริงทำให้เธอสรรหาคำพูดมาโต้แย้งไม่ได้

                แม่ครับ..” คีย์เดินเข้าไปสมทบ เขาค่อยหย่อนตัวลงนั่งคุกเข่าข้างๆ คนรัก เอื้อมมือไปประคองมืออันแสนบอบบางของมารดาเอาไว้ทั้งสองข้าง

                คีย์รักแม่..รักที่สุด..แต่คีย์ก็รักพี่สิงโต..พี่เขาเป็นคนทำให้คีย์เห็นความงดงามของคำที่คีย์ไม่เคยอยากจะเข้าใกล้ ทำให้คีย์รู้ว่าการยอมรับคนคนนึงเข้ามาในชีวิตมันไม่ใช่เรื่องน่ากลัวอย่างที่คิด..ทำให้คีย์รู้จักคำว่ารัก..” เมื่อเห็นแม่นิ่งไม่พูดอะไร ชายหนุ่มผู้เป็นลูกก็บีบมือแม่เบาๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน

                แม่เข้าใจคีย์นะครับ..

                ออกไป..” คำพูดแผ่วเบาคำแรกที่ออกมาจากปากของผู้หญิงที่คีย์รักอย่างสุดหัวใจทำให้เขานิ่งค้าง เมื่อทุกคนยังคงไม่ขยับ ผู้เป็นแม่ก็พูดย้ำอีกครั้ง

                ออกไปให้หมด ทุกคนเลย ออกไป..” ถึงแม้น้ำเสียงที่พูดจะไม่ได้แสดงความโกรธหรือเกรี้ยวกราด แต่การที่เธอไม่ตอบรับในสิ่งที่พวกเขาสองคนกำลังร้องขอทำให้คีย์เกิดความกลัวทวีขึ้นมาอีกครั้ง หัวใจปวดร้าวราวกับกำลังถูกฉีกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

                แม่จ๋า..” เสียงเรียกที่เหมือนครางอย่างสิ้นหวังของลูกชายไม่ได้ทำให้มารดาเปลี่ยนใจ เธอหันไปหาลูกสาวแล้วพูดด้วยเสียงเฉียบขาด

                เคท..พาน้องๆ ออกไป...ออกไปให้หมดทุกคน แม่อยากอยู่คนเดียว ไม่รอให้หญิงสูงวัยย้ำอีกครั้ง สิงโตหันไปประคองคนรักให้ลุกขึ้น ตัวเขาเองถึงแม้จะรู้สึกราวกับคนกำลังจมอยู่ใต้น้ำ แต่ก็ต้องพยายามตั้งสติและดูแลคนรักที่ทำท่าเหมือนกำลังจะแตกเป็นเสี่ยงๆ เคทรีบรุดเข้าไปช่วยสิงโตประคองน้อง เธอส่งสายตาเป็นเชิงเตือนให้ชายหนุ่มปล่อยน้องของเธอ เพราะเธอคิดว่าต่อหน้าแม่หยกในสถานการณ์ตอนนี้ พวกเขาไม่ควรแสดงความรักต่อกันให้เห็นจะดีที่สุด เมื่อประตูปิดลงเคทก็ปล่อยคีย์ให้สิงโต น้องชายคนเดียวของเธอโผเข้าไปกอดคนรักทันที เสียงสะอื้นของน้องผู้ที่ปกติจะไม่ใช่คนที่ร้องไห้กับอะไรง่ายๆ บาดลึกเข้าไปในหัวใจของคนเป็นพี่ เคทลูบผมน้องเบาๆ แล้วปล่อยให้คีย์อยู่ในอ้อมกอดของสิงโต ในขณะที่เธอเดินเลี่ยงออกไปนั่งที่ระเบียง

                พี่สิงโต..ฮือ....ทำไม..ทำไมแม่ไม่ฟังเราบ้าง..เราผิดมากเหรอพี่..ฮึก...ฮือออ..” คนมาดนิ่งที่ตอนนี้มีสีหน้าเหมือนแบกโลกไว้ทั้งใบกอดคนรักแนบแน่น เขาจูบหัวทุยเบาๆ พยายามตั้งสติตัวเองแล้วพูดปลอบคนที่กำลังอ่อนแอยิ่งกว่าเขา

                ใจเย็นๆ ครับ ปล่อยให้แม่ได้มีเวลาคิดคนเดียวนะครับ ให้เวลาแม่นะครับเป็ดน้อย ถึงจะพูดปลอบไปแบบนั้นแต่ในใจของเขาก็ร้อนรุ่มจนแทบคลั่ง เขาจะไม่มีวันยอมให้ใครก็ตามมาพรากคีย์ไปจากเขา แต่คนที่กำลังเป็นศัตรูหัวใจในตอนนี้คือแม่ของคนที่เขารัก จะให้ไปสู้รบปรบมือด้วยก็คงไม่ได้ ถ้าชี้แจงแกมขอร้องด้วยเหตุผลแล้วก็ยังไม่เป็นผล จะมีวิธีไหนที่เขาจะสามารถทำให้แม่ของคีย์เปิดใจได้บ้าง เขาก็ยังคิดอะไรไม่ออกเลยแม้แต่นิด ได้แต่ภาวนาว่าคนที่เป็นผู้ใหญ่จะใจกว้างพอที่จะให้โอกาสพวกเขาทั้งสองบ้าง แม้จะเพียงแค่เศษเสี้ยวของความหวังก็ตาม

 





อย่าเพิ่งโกรธ อย่าเพิ่งเกลียดแม่หยกกันนะคะ 


#NakedLondon #เป็ดน้อยของพี่สิง





fanart by RinNaRin_P




เดิมทีนิยายอัพลงเว็บเมื่อวันที่ 19 กย.2560


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 77 ครั้ง

1,379 ความคิดเห็น

  1. #1330 Love (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 07:51

    เป็นสองตอนที่อ่านแล้วน้ำตาไหลพราก เขียนได้ดีเลยค่ะ

    #1330
    1
    • #1330-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 43)
      25 พฤษภาคม 2562 / 06:05
      ขอบคุณค่ะ เขียนดราม่าไม่เก่ง ตอนเขียนไม่มั่นใจเลย แต่พอผลตอบรับออกมา รู้สึกมีกำลังใจมากเลยค่ะ ^^
      #1330-1
  2. #1263 16183410 (@16183410) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 07:03
    น้ำตาไหลเป็นสายน้ำเลย งืออออออ TT
    #1263
    1
    • #1263-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 43)
      19 มิถุนายน 2561 / 21:18
      งื้อออออ กอดๆๆๆ
      #1263-1
  3. #1250 mooky9924 (@mooky9924) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 13:35
    น้ำตาไหลพรากๆเลย สงสารคริสสิงโตจังเลย ขอให้คุณแม่เข้าใจได้เร็วๆน้าาา
    #1250
    1
    • #1250-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 43)
      17 มิถุนายน 2561 / 21:07
      นึกถึงตอนเขียน เราเขียนเองร้องไห้เองอะ ฮรือออออ
      #1250-1
  4. #922 Paengsp (@Paengsp) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 13:46
    เขียนได้เข้าถึงอารมสุดๆๆๆ
    #922
    2
    • #922-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 43)
      14 ตุลาคม 2560 / 04:12
      ขอบคุณค้าบบบ
      #922-1
    • #922-2 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 43)
      14 ตุลาคม 2560 / 04:12
      ขอบคุณค้าบบบ
      #922-2
  5. #921 Paengsp (@Paengsp) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 13:45
    อยากมีพี่แบบพี่เจน. งื้อออ สงสารเแ็ดกับพี่สิงโต... น้ำตาไหลลตามมม.
    #921
    1
    • #921-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 43)
      14 ตุลาคม 2560 / 04:11
      อ้าว คนนี้มาแปลก อยากมีแฟนแบบพี่เจน 555
      #921-1
  6. #852 Saimai (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 13:07
    ฮืมมม..คุณเก่งค่ะ เขียนเรื่องสนุกแบบฉากทั้งหลายฯ ก็ขำก๊ากกก เขียนบทเศร้าก็เรียกน้ำตาแขกได้เยอะ

    เขียนเชิงสารคดี(นำเที่ยว)ก็น่าอ่าน เนียนไปหมด ชื่นชมจากใจเลยค่ะ

    นอกจากคนเชียนเก่งแล้วคนอ่านหลายท่านก็เก่งนะคะ ตีความได้แตก สงสัยเป็นเด็กเรียนดีกันแน่ๆเลย เม้นท์ได้เฉียบจริงอะไรจริง เราคนตามเก็บเลยได้อ่านแต่งสิ่งดีๆ..ดีจัง(เรานะ!)



    เฮ้อออ...ปัญหาช่องว่างระหว่างความคิดนี่บางที่ก็ทำให้นอยด์ได้นะ ดูซิคุณแม่..ลูกๆน้ำตาไหลท่วมเว็บหมดแล้ว

    เดี๋ยวเดือดร้อนคนอ่านออกมาประท้วงเอานะคะ อย่างที่พี่สิงโตบอก เวลาค่ะ เวลา ให้เวลาคุณแม่หน่อย

    ให้คุณแม่ได้คิดหลายๆมุม ทั้งมุมของตัวเองและมุมของลูกๆนะคะ การเปิดใจคงเป็นคำตอบสุดท้าย..

    อ้อ! ไม่ใช่ซิ..คุณเจมี่ต่างหากที่เป็นคำตอบสุดท้าย...ตอบดีๆนะคะคุณเจมี่ขา....
    #852
    1
    • #852-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 43)
      8 ตุลาคม 2560 / 21:23
      ขอบคุณจากใจเลยครับ คำชมนี่ทำเอาคนเขียนแทบลอย ปลื้มใจจัง ดีใจที่เขียนแล้วทุกคนเข้าถึง อ่านแล้วเข้าใจอย่างแตกฉานเลย รักทุกคนมากๆ ครับ

      บอกตรงๆ นี่อยากจะเอาทุกคอมเม้นมาทำเป็นเล่มเก็บไว้อ่านเองมากๆ เลยอะ แหะๆ ^^

      ทุกสิ่งทุกอย่างต้องใช้เวลา ให้เวลาแม่หยกนี้ดดด ไม่นานหรอกครับ คนเขียนเค้าไม่ถนัดงานดราม่า แหะๆ^^
      #852-1
  7. #844 kaanthoop (@kaanthoop) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 16:37
    กว่าจะทำใจให้อ่านตอนนี้ได้..แต่พอได้อ่านกลับรู้สึกดีอย่างไม่น่าเชื่อ(คงเพราะมาแอบอ่านเม้นก่อน555..แต่ถึงแม้จะพอเดาๆเรื่องในทุกบททุกอักษรที่ผ่านตามันกลับพร่ามัวเพราะน้ำตาที่ไหลมาไม่หยุด//รู้ใช่มั้ยเพราะอะไร//ไม่รู้//ไม่บอกค่ะคิดเอง)แม้จะหน่วงจะเศร้าไปกับบรรยากาศที่กดดันเหลือเกิน(น้ำตาก็ไหลไม่ยอมหยุดแม้กระทั่งเขียนเม้นนี้//แกเวอร์ไงแกอ่ะ//มีคนเป็นเหมือนฉันเชื่อสิ..หยุด!!!)แต่สิ่งหนึ่งที่สัมผัสได้คือความรักของทุกคนที่มีต่อกันมันงดงามมากนะอ่านแล้วก็รักพวกเขาจริงๆ

      ..แม่หยก เพราะประสบการณ์ทำให้ไม่อยากเชื่อว่าความรักมีจริง (ในความคิด)จริงๆคงตกใจมากกว่าเพราะลูกไม่เคยแสดงออกหรือมีพฤติกรรมที่จะชอบผช.มาก่อนแล้วต้องมารู้เองคงทำใจไม่ได้ คงต้องให้เวลาและพิสูจน์ความจริงใจว่ารักลูกจริงๆแม่คงยอมรับได้ไม่ยากเพราะดูแม่เป็นคนที่พื้นฐานจิตใจดีเลี้ยง/สอนลูกมาดีมากๆ

     ..พี่เจน รักพี่เจนจัง!!พี่เป็นพี่ที่เฮ้ว/ใจแมนมาก/แม้ตัวเองจะเคยผิดหวังกับความรักมาก่อนแต่ก็ไม่เคยเอามันมาทำร้ายจิตใจตัวเอง มองโลกในแง่ดี รักแม่รักน้อง ชอบตอนที่พี่เจนคุยกับแม่เรื่องน้องมาก

     ..สิงโตกะคริสนี่คงไม่ต้องพูดถึงความรักที่เขามีให้กัน  คริสถึงจะรักพี่สิงแค่ไหนแต่ก็ไม่ก้าวร้าวครอบครัวเราเลยเหมือนหัวใจสลายถ้าจะต้องเลือกทางใดทางหนึ่งแต่ถ้าต้องเลือกก็คงเหมือนคนตายทั้งเป็นแน่ๆ..แม่จะทำร้ายจิตใจลูกได้ลงคอเชียวหรือ(อย่างที่พี่เจนว่า) สิงโตก็ให้เกียรติครอบครัวน้อง(ทั้งๆที่ใจคงอยากทำอะไรที่แบบขโมยน้องหนีไปแม่ม!!)เดี๋ยวแม่ก็เห็นนะพี่สิงโตใจเย็นๆพิสูจน์ตัวเองว่ารักน้องแค่ไหน..เราก็เห็นมาแล้วอยากจะเอาวีดีโอเรื่องราวความรักของเขาปาไปให้แม่หยกดูจริงๆ

      เฮ้ย!!เขียนไรไปนี่..ใจร่มๆเว้ยพอๆ สุดท้ายขอบคุณพื้นที่ให้เราระบาย/ขอบคุณไรท์ฯที่ทนอ่านความอัดอั้น555ขอบคุณนิยายดีดี
    #844
    1
    • #844-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 43)
      8 ตุลาคม 2560 / 20:57
      ดีใจอ่ะที่คนอ่านของพี่ส่วนใหญ่จะเข้าใจตัวละครแต่ละตัวอย่างถ่องแท้เลย นับถือคนอ่านทุกคนจริงๆ ที่อ่านได้อย่างแตกฉานมากๆ

      สงสารคนกลัวดราม่าจนต้องแอบอ่านคอมเม้นก่อน 555 เอาจริงนับเป็นความคิดที่ดีนะครับ กลัวรับไม่ไหวก็อ่านเม้นก่อนเลย ถ้าคิดว่าไม่ไหวแน่ก็รอจนดราม่าเคลียร์ก่อนแล้วอ่านรวดเดียว สงสารคนใจบ๊างบาง ^^

      ขอบอกตรงนี้เลยว่า ทุกคอมเม้นไม่ว่าจะสั้นหรือยาว พี่อ่านด้วยความรักและความสุขนะครับ ไม่เคยรำคาญหรือต้องทนอ่าน อ่านอย่างละเอียดทุกตัสอักษรเบย เพราะงั้น เต็มที่เลยครับ ยินดีอ่านเสมอ รักๆๆๆ
      #844-1
  8. #835 ยัยปลาทอง (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 01:03
    อยากจะกดข้ามไปอ่านตอนต่อไปเลย แต่เพราะชีวิตคนเรามันไม่ง่าย ที่นึกอยากจะหนีจากเรื่องปวดใจ ก็แค่คลิกแล้วสคิปมันไป ชีวิตจริงยังมีเรื่องให้หน่วงกว่านี้อีกเยอะ อ่านไปก็สงสารทั้งคู่ สงสารตัวเองด้วย พรุ่งนี้ไปทำงานตาบวมจะทำยังไง อยากเลิกอ่านแต่ก็หยุดไม่ได้กำลังอินหนักมาก
    #835
    3
    • #835-2 ยัยปลาทอง (จากตอนที่ 43)
      2 ตุลาคม 2560 / 21:54
      อ่านจนหยุดไม่ได้เลยค่ะ ตอนแรกติดแค่ฉากที่หายไปเรื่องเดียว ตอนนี้ติดงอมแงมสองเรื่องเลย แล้วพอไม่ได้อัพทั้งสองเรื่องก็เหมือนจะลงแดงค่ะ ช่วยด้วย งื้ออออ



      อ่านแล้วมีกำลังใจ ช่วยทำให้วันที่น่าเบื่อหมดไปอย่างรวดเร็ว ในวันที่เหนื่อยกับงานก็มีเรื่องให้อ่านแล้วหายเครียด ได้ฟินๆ แบบนี้ เลิกไม่ได้จริงๆ แต่จะพยายามพักผ่อนและรักษาสุขภาพค่ะ จะได้มีแรงตามมาอ่านตอนต่อๆ ไปด้วย ขอบคุณที่แต่งเรื่องดีๆ มาให้อ่านนะคะ
      #835-2
    • #835-3 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 43)
      3 ตุลาคม 2560 / 03:50
      เง่ออออ ขอนีสนะคร้าบบบ ช่วงนี้งานยุ่งจริงๆ ขอโทษด้วย อยากรีบเขียนมาให้อ่านกันมากๆ เลยครับ รู้ว่ารอ สงสารคนอ่านที่รอทุกคนและเกรงใจด้วย แต่ช่วงนี้มันไม่มีเวลาจริงๆ ครับ

      ดีใจที่ชอบและขอบคุณมากๆ เลยที่ตามอ่าน มันดีต่อใจจริงๆ ครับ กำลังใจมาเต็ม รักๆๆๆ
      #835-3
  9. #743 Naruthaik1972 (@Naruthaik1972) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 21:35
    ไรท์เขียนดราม่าได้หน่วงมาก ร้องไห้ตามคริสหนักมากเราชอบนะดราม่าเกี่ยวกับครอบครัวแบบนี้ และตอนนี้ไรท์ก็จะโดนรีดลอบฆ่า555ทำร้ายพี่สิงกับน้องคริสทำไมมมมสงสารสุดๆ
    #743
    1
    • #743-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 43)
      22 กันยายน 2560 / 03:19
      ขอบคุณครับที่ชอบและชื่นชอบ ว่าแต่..อย่าลอบฆ่าโผ้มมมม เด่วไม่มีใครมาแต่งเป็ดให้อ่านต่อน้าาาาา งื้อออออ (วิ่งไปหลบหลัง J1J2)
      สงสารเหมือนกัน เลยม่าแค่สั้นๆ พอนะคร้าบบบ แหะๆๆๆ
      #743-1
  10. #742 kipling (@kipling) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 22:58
    เป็นอีกบทที่ประทับ และสะเทือนใจอีกครั้ง
    ประทับใจพี่สิง ที่รักน้องมากมายจนยอมลดลงคุกเข่าต่อหน้าคนที่น้องรักที่สุด วิงวอนขออย่าให้พรากดวงใจไปจากคนๆนี้
    สะเทือนใจ ที่แม่น้องเป็ดที่เคยผ่านประสบการณ์ความรักที่ผิดหวัง กลับยังคิดว่าความสัมพันธ์ชายหญิงแบบปกติจะมั่นคงกว่าแบบที่ลูกตัวเองเลือก ในเมื่อความสัมพันธ์ที่ว่ามั่นคงนั่น ก็ล่มสลายมาแล้ว และด้วยอคติที่มี ทำให้มองข้ามความดีที่พี่สิงได้แสดงให้เห็นมาโดยตลอด ยอมรับว่าผิดหวังกับคนที่มีทัศนคติแบบนี้

    มันหน่วงไปหมด ถ้าหน่วงต่ออีก เราโกรธไร้ท์จริงๆด้วย
    #742
    1
    • #742-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 43)
      22 กันยายน 2560 / 03:17
      อะไรเล่าาาา ห้ามมาโกรธเค้าน้าาาา ถ้ามันหวานอย่างเดียวก็กลัวจะเบื่อกันไงล่ะ พอผ่านอุปสรรคใหญ่สุดและสำคัญสุด คือเรื่องครอบครัวไปได้ ก็จะได้รักกันได้อย่างเปิดเผยเต็มที่ไง

      อ่านตอนล่าสุดคงเข้าใจแม่หยกมากขึ้นแล้วนะ แม่แค่กลัวและห่วงลูก ไม่ได้เกลียดพี่สิงน้าาาา
      #742-1
  11. #737 @junehuahin1 (@intuprapajune) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 11:40
    พออ่านไปจนจบก็รู้สึกได้ว่า... ฟ้าครึ้มและเมฆฝนกำลังมีลมพัดผ่านไปแล้วสินะ.ไป..ไปทบทวน สิ่งที่เพิ่งอ่านไปแล้วกันดีกว่า

    "เดี๋ยวมันก็ผ่านพ้น เดี๋ยวไม่นานก็จาง เดี๋ยวมันก็มีทางไป
    ท้อไปก็เท่านั้น ท้อทำไม มายิ้มให้มันจะดีไหม
    วันที่ทุกข์ใจจะมาเมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น
    วันที่สำคัญคือวันที่เราเข้าใจ
    ใจไม่ท้อ พอจะทานไหว มันก็ไม่เท่าไหร่ อย่าท้อใจ อีกไม่นานสายลมก็พัดมา
    หวานไปก็มีขม หวานทุกวันก็เอียน ขมมีให้พอเป็นยา
    เคยไม่เข้าใจ ก็ทำไม ต้องเป็นเรา
    ใจเดินเบาๆ เมื่อเรา เริ่มเข้าใจ"

    การที่ได้ย้อนไปอ่านตอนก่อนแล้วยิงยาวมาทำให้เหมือนยืนอยู่ในห้องนั้นกับเค้าและเธอทั้งสี่มันเป็นการดำเนินเรื่องราวง่ายๆที่ดูจริงทำให้เราคล้อยตามและมีความรู้สึกร่วมไปกับเหตุการณ์ต่างๆไปโดยง่าย

    บทสนทนาเหล่านั้นทำให้เราเข้าใจความรู้สึกแม่คริสนะเธอมีเรื่องราวฝังใจเธอมีความเป็นแม่ที่ต้องกางปีกปกป้องลูกจากสิ่งที่ผิดปรกติไม่ผิดหรอกเข้าใจเธอมาตั้งแต่ตอนก่อนหน้าแล้ว

    เรื่องของพี่สาว..พี่เขียนให้จูนรู้สึกว่าพี่เค้ารักน้องและน้องเค้ารักพี่จริงๆถึงจะอยู่ห่างกันความสัมพันธ์ช่างแน่นแฟ้น เขียนได้ดีค่ะเธอเปรียบเหมือนลมค่ะเธอคอยช่วยน้องกำลังช่วยปัดเป่าปัญหาให้น้องและปัดเป่าความร้อนในใจให้แม่

    ตอนนี้พี่เขียนความรู้สึกของเลโอเนลออกมาได้ชัดเจนอีกครั้ง(จริงๆก็ทุกครั้ง)ทำให้ได้ยินแม้กระทั่งน้ำเสียงทำให้ได้เห็นสายตาคู่นั้นทำให้รู้สึกว่าเลโอเนลรู้สึกพอได้อ่านมันท่วมท้น มันก็หน่วงหรอกนะ มันอัดอั้น มันหายใจไม่ออก มันดีจริงนะ ที่แค่ตัวอักษรแต่ว่ามันสามารถส่งผ่านมาได้ถึงใจจริงๆ

    เมื่อเรายืนอยู่ในห้องนั้นเราเราเริ่มหายใจไม่ออกกับความรู้สึกที่ทั้งสองส่งให้กันผ่านอ้อมกอดนั้น จากที่หายใจไม่ค่อยออกหน่อยๆก็รู้สึกแปลกๆที่ปลายจมูกอยากร้องไห้สินะคริสเหมือนเด็กน้อยที่กำลังเสียขวัญกำลังจะพังกำลังผวา ถึงอยากจะเข้มแข็งเป็นหลักให้น้องแต่เรารู้ว่าสิ่งที่กำลังเจอมันหนักแต่ยังคงkeeplookเลโอเนลได้เป็นอย่างดีจริงๆไม่แปลกใจถ้าจะเสียน้ำตาให้กับเค้าทั้งคู่

    และน้ำตายังคงไหลต่อไปให้กับช่วงสุดท้ายร้องให้กับคำถามของน้องร้องให้กำคำตอบที่เลโอเนลกำลังแสดงให้เห็นชอบทุกประโยคทีเลโอเนลคุกเข่าอ้อนวอนแม่คริส ชอบจริงๆ (รักผู้ชายคนนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า)

    ทุกอย่างผ่านพ้นไปแล้วสินะเรื่องดีดีกำลังจะมา

    ก็ไม่ถึงกับสะอึกสะอื้นแต่ยอมรับว่ามันหน่วงที่ใจแถมมีน้ำตาไหลพรากพี่เขียนได้ดีแล้วค่ะชอบนะคะ

    มีความรักและกำลังใจกองใว้ให้อยู่ตรงนี้ที่เดิม(แต่ตอนนี้คงมีมากล้นเหลือเฟือเพียงพอแล้วสินะ)เอาใว้ถ้าอยากได้ไปเมื่อไหร่ย้อนกลับมารับไปนะคะ

    " Every cloud has a silver lining "


    #737
    2
    • #737-1 @junehuahin1 (@intuprapajune) (จากตอนที่ 43)
      20 กันยายน 2560 / 11:42
      จริงๆคำนี้มันอยู่ตอนต้นนะ Every cloud has a silver lining.
      #737-1
    • #737-2 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 43)
      22 กันยายน 2560 / 03:05
      มาแล้วคอมเม้นท์หนึ่งหน้ากระดาษA4ของน้องจูนคนเดิม จริงๆ เห็นแล้วแต่ว่ารีบปั่นเป็ดอยู่เลยเพิ่งได้เข้ามาตอบ ขอโทษด้วยนะครับ

      ดีใจและขอบคุณอีกครั้งเหมือนทุกๆ ครั้ง ที่จูนเข้าใจทุกตัวละครของพี่อย่างแตกฉานมากราวกับว่ามานั่งอยู่ในใจคนเขียน ดีใจที่เข้าใจแม่หยก ถึงแม้ว่าคุณแม่จะทำร้ายจิตใจลูก (โดยไม่ได้ตั้งใจ) ก็เถอะ เข้าใจถึงความรักของพี่สาว และชอบที่จูนบอกว่าได้ยินถึงน้ำเสียงของเลโอเนลและเห็นสายตาคู่นั้น คือยังไงล่ะ จะบอกว่าในฐานะคนเขียนหนังสือ พอได้รับคำวิจารณ์แบบนี้มันโคตรจะดีเลยครับ มันรู้สึกเหมือนตัวลอย ก้นนี่แทบไม่ติดกะเตียงละ ^^ (นั่งตอบเม้นอยู่บนที่นอน พร้อมนอนเมื่อตอบเสร็จ ^) เพราะไม่ได้คิดว่าจะเขียนแล้วสื่ออกมาให้คนอ่านรู้สึกได้ถึงขนาดนี้ แต่ตั้งใจจะเขียนให้ดีเท่าที่จะทำได้ พอฟีดแบคออกมาแบบนี้มันปลื้มใจ รู้สึกว่าสมกับที่เราอดหลับอดนอน กินข้าวห้านาทีตอนช่วงเบรก แล้วรีบปั่นนิยาย เพื่อนฝูงที่ปกตินั่งกินข้าวด้วยกันเป็นแก๊งค์แทบเลิกคบ 555 (พูดเล่น) มันภูมิใจอย่างบอกไม่ถูก มันดีใจ มันปลื้มใจ

      กำลังใจและคอมเม้นของทุกๆ คนมีค่าสำหรับผมมากๆ ครับ อยากได้เสมอ ขอมารับไปทุกๆ ครั้งนะครับ รักๆๆๆ
      #737-2
  12. #736 Bell_Kwan (@Bell_Kwan) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 07:00
    ร้องไห้หนักมาก สงสารน้องสงสารพี่สิง ฮืออออิ
    #736
    1
    • #736-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 43)
      22 กันยายน 2560 / 02:53
      โอ๋เอ๋ไม่ร้องนะครับ อัพตอนล่าสุดแล้ว อ่านแล้วเลิกร้องน้าาา
      #736-1
  13. #735 RinNaRin_P (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 02:54
    งืออออสงสารพี่สิง สงสารน้องเป็ด

    ตอนที่พี่สิงรู้ว่าจะต้องแยกกับน้องก็รีบไปหาคุณแม่เลย ชอบซีนนี้มาก

    เอาใจช่วยทั้งสองคนน้า>///////<
    #735
    1
    • #735-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 43)
      20 กันยายน 2560 / 03:49
      งือออ คนงานยั่งนอนดึกเลย สงสารจัง แต่ก็ยังจะมาอ่านเนาะ ไปนอนได้แล้ววววว

      เจมี่ก็ชอบซีนนั้นเหมือนกันเลย เป็นซีนสดมาก มันไหลไปเอง เพราะตอนแรกแพลนไว้ให้พี่สิงเข้าหาอีกแบบนึง แต่ตอนแต่งอารมณ์มันพาไปจริงๆ ออกมาเป็นที่น่าพอใจและทุกคนชอบก็ดีใจค้าบบบ ^_^
      #735-1
  14. วันที่ 20 กันยายน 2560 / 01:09
    คุณเเม่ใจอ่อนทีเถอะ นี่จะร้องไห้ตามเเล้ว ฮือออTT
    #733
    1
    • #733-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 43)
      20 กันยายน 2560 / 02:50
      ให้เวลาคุณแม่นิดนะครับ โอ๋ๆ ไม่ร้องนะครับ
      #733-1
  15. #732 PisamaiMonsin (@PisamaiMonsin) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 00:26
    สงสารมากคะ สุ้ๆๆคริส
    #732
    1
    • #732-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 43)
      20 กันยายน 2560 / 02:48
      สงสารเหมือนกันครับ นี่ผมทำอะไรลงไป งือออ >_<
      #732-1
  16. #731 180126 (@180126) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 23:00
    ต่อเลยได้มั้ยไรท์จ๋าาาา
    #กราบกราน
    #คลานเข่่่าา
    #731
    1
    • #731-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 43)
      20 กันยายน 2560 / 02:48
      อยากต่อเลยเหมือนกัน แต่รอนิดนะครับ ขอโทษที พอดีอีกเรื่องก็โดนทวงกระหน่ำ ขอไปสลับอัพก่อนน๊า~ รับรองไม่ให้รอนานครับ
      #731-1
  17. #730 deutsch166 (@deutsch166) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 22:57
    ความรักมันห้ามกันได้หรอคะแม่ !!  ยกมือสนับสนุนพี่เจนด้วย

    ความห่วงใยความอบอุ่นที่ส่งผ่านอ้อมกอดของพี่สิงนั้น       ขอพี่สิงกอดรีดเพื่อเยียวยาความเจ็บปวดนี้บ้างได้ไหม T_T

    ภาพความทรงจำต่างๆที่อ่านมาตั้งแต่บทแรกมันแทรกเข้ามาเลยค่ะว่าที่ผ่านมาเป็ดกับพี่สิงโตผ่านอะไรมาบ้างกว่าจะมาถึงวันนี้ได้..

    บ่อน้ำตาแตกมากไม่เคยอ่านนิยายแล้วอินสุดๆขนาดนี้
    ล่าสุดที่บ่อน้ำตาแตกก้คู่กรรม ... กี่ปีแล้วนั่น

    ยกนิ้วโป้งให้ไรท์เลยค่ะ  



    #730
    1
    • #730-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 43)
      20 กันยายน 2560 / 02:46
      อยากให้พี่สิงไปแจกจ่ายกอดให้นักอ่านที่รักของผมให้ครบทุกคนเหมือนกันนะครับ แต่ตอนนี้แขนพี่สิงไม่ว่างครับ กอดเป็ดอยู่ ^^

      คือพอคุณบอกว่าไม่เคยอ่านนิยายแล้วอินสุดๆ แบบนี้นี่ผมตัวแทบลอยเลยนะ คือคุณทำผมยิ้มแก้มแทบแตกอะ คือมันดีต่อใจมากอะครับ งืออ กอดแน่นๆ ขอบคุณมากๆ เลยนะครับสำหรับคอมเม้นที่เป็นกำลังใจให้ผมได้มากมายขนาดนี้ รักๆๆๆๆ
      #730-1
  18. #729 puni_puni (@puni_puni) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 22:12
    อยากจะข้ามความดราม่านี้ไป แล้วไปโฟกัสที่ความรัก ความอบอุ่น ความละมุน ความห่วงใยจากพี่สิงโตที่มีให้เป็ดน้อยแทน ฮืออ..แต่ไม่ได้อ่ะน้ำตาไหลไปแล้ว ไรท์คะขอไม่กินมาม่าเยอะนะคะ มันหน่วงอ่ะ
    #729
    1
    • #729-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 43)
      20 กันยายน 2560 / 02:42
      ข้ามไปครับ ไม่ไหวข้ามปายยย ไปโฟกัสความละมุนของพี่สิงแทน ทำเป็นไม่เห็นไปว่าผมเขียนอะไรลงปายยย แหะๆๆ

      มาม่ารอบนี้ไม่เยอะครับ ต้มแค่ซองเดียวแต่ดันแช่ให้เส้นอืดไปหน่อย อิอิ
      #729-1
  19. #728 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 21:54
    แม่คร้าบบบ เปิดโอกาสให้ลูกและลูกเขย ได้พิสูจน์ตัวเองนิดนึงนะครับ ลูกของแม่กลัวความรักมาโดยตลอด นี่คือรักครั้งแรกของลูกแม่เลยนะครับ ลูกของแม่โชคดีที่สุดแล้ว ที่รักครั้งแรกก็ได้เจอคนที่รักลูกของแม่เท่าชีวิต

    แม่คือคนที่รู้จักลูกของตัวเองได้ดีที่สุดนะครับ อาจจะเป็นเวลาสั้น ๆ ที่แม่ได้เจอลูกเขยคนนี้ แต่แม่เป็นผู้ใหญ่ แม่ผ่านประสบการณ์ชีวิตมามากกว่าใคร แม่คงจะสัมผัสได้บ้าง ถึงกลิ่นไอของความอบอุ่น และความสุข ที่ลูกของแม่ได้รับจากผู้ชายคนนี้

    และถึงแม้แม่จะคิดว่าความรักแบบนี้ เป็นรักที่ไม่ยั่งยืน และก็รู้ว่าแม่เสียใจมาก แต่ถ้าแม่จะลองเปิดใจ ให้โอกาสน้องเค้าได้พิสูจน์ตัวเอง มันไม่มีอะไรต้องเสียอีกแล้วครับ แต่ถ้าแม่ปิดโอกาสนั้น แน่นอน ทุก ๆ คน ต้องเสียใจครับ
    --------------
    เฮ้ออออ แม่จะได้ยิน และรับฟังคำขอร้องจากคนนอกครอบครัวอย่างฉันไหมเนี่ย ขนาดลูกสาวอยู่ใกล้ชิดกันแทบทุกวัน ยังโดนไล่ตะเพิด
    #728
    2
    • #728-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 43)
      20 กันยายน 2560 / 02:40
      จริงนะ น้องเป็ดเป็นคนที่โชคดีมากๆๆๆๆ เลย ที่รักครั้งแรกก็เจอรักแท้แล้ว เช่นเดียวกันกับพี่สิง ที่เป็นรักครั้งแรกและรักแท้เช่นกัน

      มาช่วยกันลุ้นให้คุณแม่ยอมใจอ่อน ให้โอกาสลูกเขยคนนี้กันครับ ไม่รู้ว่าแม่จะยอมฟังพวกเราที่เป็นคนนอกครอบครัวมั้ย แต่แม่อาจจะได้ยินในสิ่งที่พี่สิงกับเป็ดน้อยพูด แล้วเอาไปนอนคิดก็ได้นะครับ

      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นที่น่าประทับใจนี้นะครับ
      #728-1
    • #728-2 Saimai (จากตอนที่ 43)
      7 ตุลาคม 2560 / 12:37
      ขออนุญาตส่งคุณ Nabhat เข้าไปเจรจาต่อรองกับแม่ได้มั้ยอ่ะ...555
      #728-2
  20. #727 aungxd (@aungxd) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 21:47
    ฮือออออแซดมากไม่ไหวฮือออออออออออ
    #727
    1
    • #727-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 43)
      20 กันยายน 2560 / 02:36
      อะนี่ครับ ทิชชู่ โอ๋ๆๆๆ
      #727-1
  21. #726 p_sing (@p_sing) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 21:34
    อารมณ์นี้อยากจะตีตั๋วเครื่องบินไปหาคุณแม่หยกที่ลอนดอน แต่ติดที่ไม่สะดวก เลยจะฝากไรท์ไปบอกคุณแม่ (ยาวหน่อยนะคะ)

    คุณแม่ขา หนูเป็นพยานได้ว่าน้องคริสกับพี่สิงเค้ารักและจริงใจต่อกันจริงๆ หนูตามติดชีวิตพวกเขามาตลอดตั้งแต่วันแรกที่พวกเขาพบกัน ถึงตอนนี้ก็ 2 ปีกว่าแล้ว จากเพื่อนร่วมงานที่ไม่สนิท ค่อยๆ พัฒนาเป็นคนที่สามารถคุยกันอย่างเปิดใจและทลายกำแพงในหัวใจของกันและกันได้ ระหว่างพวกเขามันไม่ใช่ความรักที่ฉาบฉวย แต่มันผ่านความไม่เข้าใจ ความสับสน ความเป็นความตาย จนได้คิดและตัดสินใจอย่างถี่ถ้วนแล้วว่าพวกเขาคือสิ่งที่เติมเต็มชีวิตของแต่ละฝ่ายให้สมบูรณ์ ตลอดช่วงเวลาที่พวกเขาเดินเคียงข้างกันคือช่วงเวลาที่ดีที่มีแต่รอยยิ้มและความอบอุ่น หนูไม่ขออะไรมาก แค่คุณแม่อย่าพรากความสุขไปจากคนที่บอกว่ารักเลยนะคะ
    หนูเข้าใจคุณแม่ และรอคุณแม่เปิดใจให้พวกเขาทั้งคู่ แต่อย่าให้ต้องรอนานนักนะคะ หนูแพ้น้ำตาน้องเป็ดค่ะ TT

    อ่านตอนนี้แล้วตรงใจเรามาก ในส่วนความสัมพันธ์ระหว่าง ช-ญ ไม่มีอะไรยืนยันได้ว่าจะมั่นคงตลอดไป เราคิดว่าถ้ามันคือรักแท้แล้ว ไม่ว่าเกิดขึ้นระหว่างเพศไหนก็มีค่าไม่แตกต่างกัน ซาบซึ้งในสิ่งที่พี่สิงพูดกับแม่คริส ถ้ามีใครมาบอกว่าลูกเรามีคุณค่าและมีความหมายกับชีวิตเขาขนาดนั้น เราคงจะลองให้โอกาสดูสักครั้ง ;)

    #726
    3
    • #726-2 p_sing (@p_sing) (จากตอนที่ 43)
      20 กันยายน 2560 / 10:20
      อย่าว่าแต่คุณเจมี่ขำ เราก็ขำตัวเองเหมือนกัน ณ จุดนั้นอยากจะไป fight กับคุณแม่มาก 555

      ในเมื่อพี่เจน น้องคริส พี่สิง คนเขียน และคนอ่าน ก็ทั้งอธิบายทั้งอ้อนวอนคุณแม่หยกไปหมดแล้ว (เหลือคุณแม่พี่สิงอีกคนซึ่งอาจจะตามมาเร็วๆ นี้) ตอนนี้จะรออย่างใจเย็นแล้วค่ะ เชื่อว่าคุณแม่ต้องใจอ่อนแน่ๆ แต่อย่าให้ถึงขนาดต้องไปตามแดเนียลมาอธิบายเลยนะ ถ้าเผลอหลุดปากว่าพี่สิงน้องเป็ดเค้าถึงขั้นไหนกันแล้ว เกรงว่าคุณแม่จะช็อคได้ ;)

      สุดท้ายนี้เอาใจช่วยทุกฝ่ายให้ผ่านพ้นพายุดราม่าไปได้โดยสวัสดิภาพค่ะ ^^
      #726-2
    • #726-3 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 43)
      22 กันยายน 2560 / 02:46
      555 ยังจะมีอารมณ์พาดพิงถึงแดเนียลเนาะะะะ

      เอาจริง จากสภาพเตียงใหญ่เตียงเดียวหมอนสองใบ คุณแม่คงพอเดาได้ว่าลูกถึงขั้นไหน คุณแม่ถึงรับไม่ได้ไงครับ แต่คือถ้าถึงมือแดเนียลนี่ แล้วรู้ว่าอิแดนสอนอะไรลูกชายบ้าง แม่อาจแบนแดเนียลห้ามเข้าใกล้ลูกชายและลูกเขยในระยะแปดร้อยเมตร 555

      อัพตอนล่าสุดไปแล้วนะครับ หวังว่าจะยกโทษให้คุณแม่แล้วน้าาาาา แหะๆ ^^
      #726-3
  22. #725 Vambest (@Vambest) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 21:17
    บีบหัวใจมาก
    #725
    1
    • #725-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 43)
      20 กันยายน 2560 / 02:29
      หายใจลึกๆ นะครับ ^^
      #725-1
  23. #724 180126 (@180126) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 21:03
    โอยยยยยยร้องไห้อีกแล้วน้ำตาหมดเปงปี๊บละไรท์....ฮรึกฮรึก
    #724
    1
    • #724-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 43)
      20 กันยายน 2560 / 02:29
      โอ๋ๆๆๆ ไม่ร้องนะไม่ร้องงงง กอดกันๆ
      #724-1
  24. #723 Atchyfone (@Atchyfone) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 20:36
    มันแบบบีบหัวใจมากค่ะ พี่เจมี่เก่งมากอ่ะ บทจะดราม่าก็บีบหัวใจสุดๆ สงสารทุกคนเลย แม่ก็คงจะทุกข์หนักมาก ส่วนคริสและสิงโตมันแบบ ต่างก็คือคนที่ทำให้รู้ความหมายของคำว่ารัก มันไม่ใช่แค่คนรักอ่ะ มันคือส่วนหนึ่งของกันและกัน 

    โอ๊ยย อินไปอี๊ก
    #723
    1
    • #723-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 43)
      20 กันยายน 2560 / 02:28
      น้องฝนของพี่อินฟนักมากนะเนี่ย ดีใจที่เข้าใจตัวละครและความรักของคนสองคนนี้

      ขอบคุณสำหรับคำชมนะครับ ไม่มั่นใจว่าเขียนออกมาแล้วสื่อได้ถึงอารมณ์มั้ย เจอคำชมแบบนี้ดีต่อใจจุง ^^
      #723-1
  25. #722 roykam (@roykam) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 20:11
    ฮือออ ใคร ใครว่าไม่มาม่า เรางี้น้ำตาซึมจริงๆ เจ็บหน่วงแทนพี่สิงกับน้องเป็ดไปหมด ยิ่งตอนเป็ดน้อยถามว่าถ้าต้องกลับเมืองไทยพี่สิงจะลืมเขามั้ย เราแทบสะอื้น ไม่ๆๆๆ คุณแม่จะมาทำอย่างนั้นไม่ได้!

    น้องร้องไห้สติสตังเตลิดหมด แม้แต่พี่สิงคนคูลยังทำอะไรที่ไม่เคยคิดมาก่อนอย่างมือสั่นตอนชง hot chocolate กับบุกเข้าไปคุกเข่าขอร้องแม่ตรงๆ อย่างนั้น คุณแม่ช่างไม่รู้เลยว่าเข้ามาทำลายความสุขในชีวิตลูกขนาดไหน จริงๆชีวิตสมรสของคุณแม่น่าจะทำให้คุณแม่เป็นคนสุดท้ายนะที่มีสิทธิ์พูดเรื่องความรักของพี่สิงกับคริสไม่มีวันยั่งยืนนะ

    จุกและเจ็บจริงๆ นะเนี่ยบทนี้ มาม่าหม้อนี้เรียกน้ำตาเหมือนใส่พริกลงไปทั้งขวด ทั้งแสบทั้งร้อน อินมากบอกเลย
    #722
    1
    • #722-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 43)
      20 กันยายน 2560 / 02:26
      โอ๋ๆๆๆ ใจดีๆ น้าาา นี่เธอก็มีอารมณ์อื่นนอกจากอารมณ์หื่นเหมือนกันเรอะ อิอิอิอิ

      สงสารพี่ฉิงกะน้องเป็ดจริง ใจแทบสลายทั้งคู่ แต่แม่เองก็ใช่ว่าจะทำเพราะความใจร้าย หัวใจของแม่ก็เจ็บปวดไม่แพ้กันนะ ให้เวลาแม่หยกหน่อยนะโรตีจ๋า

      อย่าบ่นเรื่องพริกนะ เห็นชอบให้ใส่ไง เผ็ดพอยัง อุอุ
      #722-1