Naked London เปลือย.ใจ.รัก [Sense Book Publishing]

ตอนที่ 17 : Trip to Paris

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,996
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 102 ครั้ง
    15 มี.ค. 62

                เช้าตรู่วันเสาร์ที่สถานีรถไฟคิงส์ครอสเซ็นต์พานคราส หรือ St Pancras International สถานีต้นทางที่สองหนุ่มใช้เดินทางมุ่งสู่ปารีส โดยรถไฟ Eurostar การเดินทางโดยรถไฟความเร็วสูงนี้ นอกจากจะใช้เวลาเพียงแค่สองชั่วโมงกับอีกสิบห้านาทีแล้ว พวกเขายังไม่ต้องเผื่อเวลาอย่างน้อยสองชั่วโมงก่อนเวลาเครื่องออกเหมือนเดินทางโดยเครื่องบินอีกด้วย แค่ไปถึงไม่ต่ำกว่าสามสิบนาทีก่อนรถไฟออกก็เพียงพอ

                การตรวจหนังสือเดินทางและวีซ่าเป็นไปอย่างรวดเร็ว ถึงแม้ว่าคีย์จะมีวีซ่าของประเทศอังกฤษ แต่การเดินทางออกไปต่างประเทศในแถบยุโรปเขาก็จะต้องทำวีซ่าแยกต่างหาก โชคดีที่เขาเคยทำเชงเก้นวีซ่าไว้แล้วเมื่อตอนที่เพื่อนชวนไปเที่ยวอิตาลีช่วงวันหยุดคริสต์มาส (แต่ไม่ได้ไป) และวีซ่านั้นมีอายุหกเดือน ไม่เช่นนั้นคีย์คงจะเดินทางไม่ได้ เพราะเวลาไม่พอสำหรับการดำเนินเอกสารทำวีซ่า สิงโตที่ถือบริทิชพาสปอร์ตไม่เข้าใจเรื่องนี้ ตอนที่ซื้อตั๋วจึงตัดสินใจซื้อไปเลยโดยที่ไม่ได้บอกเขาก่อน

                เรื่องวีซ่านี่ยุ่งยากซับซ้อนมาก พี่ไม่ต้องทำวีซ่าพี่ไม่เข้าใจหรอก

                นั่นคือคำอธิบายเดียวที่เขามีให้รุ่นพี่ คีย์ขี้เกียจสาธยายความวุ่นวายในการทำวีซ่าไปประเทศต่างๆ ที่คนไทยต้องเผชิญในสมัยนั้น ขนาดเขามาเรียนยังต้องสอบสัมภาษณ์หลายรอบ ต้องมีหลักฐานเป็นเอกสารยืนยันหลายอย่าง รวมทั้งหลักทรัพย์ด้วย เขาไม่อยากทำลายบรรยากาศไปเที่ยวที่ตั้งตารอคอยมาตลอดสัปดาห์ลงเพราะเรื่องวิชาการเหล่านี้

                เมื่อเข้าไปนั่งในตู้โดยสาร คีย์ตื่นเต้นมาก เขาอยากชมทิวทัศน์สองข้างทางแต่ก็ต้องผิดหวังเพราะรถไฟวิ่งเร็วมากจนมองดูวิวไม่ได้อย่างใจนึก หลังจากนั่งดื่มชา กินอาหารเช้า คุยเจื้อยแจ้วได้สักพักคีย์ก็ผล็อยหลับไป

                รถไฟจอดเทียบชานชาลา Paris Gare du Nord ด้วยเวลาสองชั่วโมงสิบห้านาทีเป๊ะ สิงโตรู้สึกถึงความอุ่นชื้นบนหัวไหล่จากน้ำลายที่ยืดย้อยออกมาจากปากคนที่หลับสนิท แทนที่จะรังเกียจ กลับมองคนหลับปุ๋ยอย่างเอ็นดู เขายิ้มน้อยๆ แล้วค่อยๆ ปลุกรุ่นน้องที่หนุนไหล่เขาต่างหมอน แถมยังกอดแขนเขาราวกับเป็นหมอนข้าง คีย์สูดน้ำลายเข้าปากโดยไม่รู้ตัว ยกศีรษะขึ้นจากไหล่พี่ ตาปรือมองซ้ายมองขวาอย่างงงๆ ก่อนจะกระโดดลุกขึ้นพรวด

                ถึงแล้วพี่ ถึงแล้วๆ เย้ เอ้า ลุกดิ้พี่ เร็วๆ เสียเวลาเที่ยว ไม่สนใจอะไรรอบตัวอีกแล้ว คนอยากเที่ยวหันไปเร่งหมอนจำเป็นที่หมดประโยชน์แล้วของเขาด้วยท่าทางที่ทำให้อีกฝ่ายหลุดขำ สิงโตหยิบกระเป๋าลากใบเล็กที่บรรจุสัมภาระของเขาทั้งสองออกมาจากชั้นวางกระเป๋า สำรวจดูว่าไม่ลืมอะไร แล้วจึงเดินตามคีย์ที่สะพายกระเป๋าเป้ใบย่อมกึ่งเดินกึ่งวิ่งลงจากรถไฟไปแล้ว

                เฮ้ยพี่ งงกับแผนที่อะ ดูไม่ง่ายเหมือน tube map ของลอนดอนเลยว่ะ พี่ช่วยดูหน่อย ตกลงเราต้องขึ้นรถไฟสายไหนต่อไปโรงแรมเนี่ยคีย์กางแผนที่รถไฟใต้ดิน หรือที่คนที่นี่เรียกว่า metro แล้วทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก

                อืม...พี่ก็ไม่แน่ใจนะ เดี๋ยวลองไปถามเจ้าหน้าที่ดูครับ สิงโตพาคีย์เดินหาเจ้าหน้าที่ที่พอจะถามได้แต่ก็ไม่พบคนที่จะมาช่วยอำนวยความสะดวก ยิ่งงงหนักเข้าไปใหญ่ เลยตัดสินใจถามคนเดินอยู่ในสถานีนั่นแหละ

                ทั้งสองพยายามส่งภาษากับคนท้องถิ่น ดูเหมือนสิงโตจะพอสื่อสารภาษาฝรั่งเศสได้เล็กน้อยคีย์เลยเริ่มอุ่นใจ เพราะรู้มาว่าคนที่นี่เป็นพวกชาตินิยม และไม่ค่อยจะพูดภาษาอังกฤษกันมากนัก

                เมื่อสอบถามจนได้ความแล้ว (เจ้าถิ่นผู้ใจดีอธิบายเป็นภาษาฝรั่งเศสยาวพรืดจนพวกเขายืนฟังเป็นรูปปั้น) สองหนุ่มก็รู้ว่าจะต้องขึ้นรถไฟใต้ดินสายไหนไปยังที่พักที่จองไว้แถวๆ Montmartre ซึ่งอยู่ทางเหนือของปารีส และเป็นจุดที่สูงที่สุดของเมือง สิงโตไม่ได้จองโรงแรมที่ดิสนีย์แลนด์ เพราะคิดว่าไปเที่ยวที่นั่นแค่วันเดียว อีกสองวันเที่ยวในเมือง พักในตัวเมืองจะสะดวกมากกว่า และที่เลือกพักแถวนั้นเพราะอยู่ไม่ไกลจากสถานีรถไฟการ์ดูนอร์ดมากนัก

                จากสถานีรถไฟใต้ดิน ต้องเดินต่อไปอีกนิดจึงจะถึงโรงแรม พวกเขาไปถึงกันประมาณสิบโมงเช้า แต่กว่าจะเช็คอินเข้าห้องได้ก็ตอนบ่ายสองโมง ทั้งสองจึงฝากกระเป๋าสัมภาระไว้ที่โรงแรมก่อนแล้วจึงออกไปเดินเล่น เริ่มต้นจากถนน Montmartre เดินผ่านซอยเล็กๆ ที่มีร้านขายของที่ระลึกเต็มสองข้างทาง ทางเดินจะค่อยๆ ลาดชันขึ้นเขาไปจนถึงโบสถ์

                ย่านมงต์มาตร์นี้ตั้งอยู่บนเนินเขา บนยอดเนินมีวิหารซาเกรเกอร์ (Sacre Coeur) เป็นโบสถ์สีขาวสวยเด่น ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์สถานที่อุทิศแด่ชาวฝรั่งเศสที่เสียชีวิตจากสงคราม ตอนเช้าๆ แบบนี้ ยังไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวไปเดินมากนัก นับว่าเป็นการดีสำหรับสิงโตที่ไม่ชอบคนพลุกพล่าน แต่เวลาเย็นๆ ที่นี่จะเต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวที่มักจะไปนั่งชุมนุมกันหน้าโบสถ์  เพราะเมื่อมองจากบันไดหน้าโบสถ์จะเห็นทิวทัศน์เมืองปารีสที่สวยงามมาก สองหนุ่มเดินเล่นชมทิวทัศน์อยู่พักใหญ่ก่อนจะเริ่มต้นไปที่อื่นต่อ

                พวกเขาออกจากโบสถ์เดินเข้าซอย Rue Azais ที่อยู่ข้างๆ ก็พบกับจตุรัส Place du Tertre ซึ่งเป็นแหล่งรวมงานศิลปะ มีภาพวาดที่มีฝีมือดีเยี่ยมและเต็มเปี่ยมไปด้วยเอกลักษณ์ของเหล่าศิลปินพื้นเมือง เดินไล่เรื่อยไปจนผ่านย่านที่เต็มไปด้วยคาเฟ่สไตล์ชาวปาริเซียนแท้ๆ คีย์จึงชวนให้สิงโตนั่งจิบชา กินครัวซอง แบบคนปารีสกันก่อน

                พี่สนุกมั้ยเนี่ย หรือผมสนุกอยู่คนเดียว คีย์ถามเมื่อทั้งสองนั่งลงตรงที่นั่งข้างนอกร้านและสั่งเครื่องดื่มและครัวซองแล้ว

                สนุกครับ เห็นเป็ดร่าเริงขนาดนี้ จะไม่สนุกได้ยังไง พูดพลางมองด้วยสายตาที่ส่งยิ้มกว้างมากกว่าปากตัวเองจนคีย์ต้องเลี่ยงมองไปทางอื่น

                พี่แม่ง...มองแบบนี้มาตลอดทางเลย มาเที่ยวก็มองวิว มองสถานที่ท่องเที่ยวสิครับ ไม่ใช่มองแต่ผม นี่ถ้าเป็นปลากัดผมคงมีลูกเป็นร้อยแล้วมั้ง

                คีย์บ่นในใจ ไม่กล้าหันกลับไปมองคนที่ยังคงจ้องเขาอยู่ไม่วางตา เฉไฉพูดวิจารณ์โน่นนี่ มองดูผู้คน ชมนกชมไม้ไปเรื่อยจนอาหารและเครื่องดื่มที่สั่งมาเสิร์ฟ จึงหันไปรินชาจากกาน้ำชาใส่ถ้วยให้สิงโตแล้วค่อยรินลงไปในถ้วยตัวเอง เติมนม แล้วยกถ้วยชาขึ้นดื่ม พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นคราบอะไรบางอย่างบนไหล่เสื้อของคนที่นั่งข้างๆ

                อ้าวพี่ เสื้อไปเลอะอะไรมาอะ เมื่อเช้าตอนออกจากบ้านยังไม่มีเลย สิงโตเหลือบตามองไปที่เสื้อตัวเองแล้วยิ้ม

                น้ำลายเป็ดครับ

                ห๊ะ!!” คีย์ร้องเสียงหลง งงกับคำตอบ

                เลอะอะไรนะพี่ ตอบดีๆ ดิ อย่าเล่น

                ไม่ได้เล่นครับ ก็คีย์นอนน้ำลายยืดใส่พี่เมื่อเช้าไงครับ ไม่รู้ตัวเหรอ

                ห๊ะ!?!?” คราวนี้ร้องเสียงหลงยิ่งกว่าเดิม จนโต๊ะข้างๆ หันมามอง เมื่อประมวลเหตุการณ์ได้เขาก็หน้าแดงด้วยความอาย

                ง่า...ขอโทษนะพี่ แล้วทำไมไม่เปลี่ยนในห้องน้ำที่โรงแรมก่อนล่ะ สกปรกอะ พี่ไม่รังเกียจเหรอวะ เขาถามพลางยิ้มแหยๆ ตามองไปที่คราบน้ำลายตัวเองอย่างรู้สึกผิด

                ไม่รังเกียจหรอกครับ กลืนเข้าปากยังเคยมาแล้ว

                คีย์ตะลึงตาโต รู้สึกว่าหน้าร้อนจนเหมือนได้ยินเสียงระเบิดปุ้งดังอยู่ข้างหู

                เชี่ย!!! ไอ้พี่สิ๊งงงงงง พี่แม่งมาพูดถึงเรื่องนี้อะไรตอนนี้ ตรงนี้วะพี่ อับอายยิ่งกว่าทำน้ำลายยืดใส่เสื้อพี่เขาอีก งืออออ จะเอาหน้าไปมุดไว้ตรงไหนดีวะเนี่ย หันหน้าหนีแม่ม!

                หึหึ

                ไม่ต้องมาหึหึเลยนะ คนขี้อายหันกลับไปแว้ดใส่ทันทีที่ได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอ แต่เขาคิดผิด เมื่อคนที่นั่งอยู่ข้างๆ เอียงคอมองเขา ใช้สายตาที่สาบานเลยก็ได้ว่าใครที่ถูกมองแบบนี้เป็นใครก็ต้องเข่าอ่อนระทวยลงไปกองอยู่กับพื้น

                แม่งงงงง ถ้าจะมองขนาดนี้ กินผมเข้าไปเถอะครับพี่!!!!

                คนที่หน้าแดงไปถึงหูรีบเบือนหน้าหนีไปอีกทิศทางหนึ่ง ทำปากยื่นเหมือนเป็ด มองดูน่ารักสำหรับคนที่นั่งข้างๆ ที่นั่งมองปากน้องไม่วางตา

 

                หลังจากนั่งพักดื่มชาจนหมด ทั้งสองพากันออกเดินอีกครั้ง เดินเลียบถนนไปไม่นานก็ถึงโรงละครชื่อดัง Moulin Rouge มูแลงรูจ เป็นต้นกำเนิดการเต้นคาบาเร่ที่มีวิวัฒนาการจากการเต้น Can-Can ซึ่งเป็นการเต้นที่เต้นไปเตะขาสูงๆ ไป แบบที่เราเคยเห็นกันทางโทรทัศน์ นอกจากถนนเส้นนี้จะเต็มไปด้วยผับบาร์มากมายแล้ว ตอนกลางคืนยังเป็นย่านที่เรียกว่า Red Light District มีร้านรวงขายของเล่นของผู้ใหญ่เต็มไปหมด ขายให้เห็นกันจะๆ เป็นเรื่องธรรมดาของที่นี่ คีย์กึ่งเดินกึ่งวิ่งกึ่งกระโดดไปรอบๆ ลานกว้างหน้าโรงละคร ถ่ายรูปกับกังหันลมสีแดงอันเป็นสัญลักษณ์ของมูแลงรูจเป็นที่ระลึกจนพอใจแล้วทั้งสองจึงตัดสินใจใช้บริการรถไฟใต้ดินไปชมความสวยงามของหอไอเฟล

                ที่ประเทศฝรั่งเศส อากาศจะดีและอุ่นกว่าอังกฤษ ช่วงนี้เป็นฤดูใบไม้ผลิแล้ว อากาศจึงเริ่มอุ่นขึ้น ท้องฟ้าก็สว่างนานกว่าเดิม เมื่อเวลากลางวันยาวนานกว่าเวลากลางคืน จึงอำนวยต่อการเที่ยวแบบ Sightseeing เมื่อไปถึงหอไอเฟล หรือ Tour Eiffel ทั้งสองจึงซื้อตั๋วเพื่อที่จะขึ้นไปให้ถึงยอด

                การขึ้นหอไอเฟลมีให้เลือกว่าจะขึ้นไปถึงชั้นไหน ราคาตั๋วก็จะแตกต่างกันออกไป จะขึ้นโดยใช้ลิฟท์ตลอดทางหรือจะใช้บันได แต่อนุญาตให้ไปถึงแค่ชั้นสองเท่านั้น แล้วต่อด้วยลิฟท์ไปยังชั้นต่างๆ ที่ต้องการ พวกเขาเลือกที่จะเดินขึ้นบันไดและต่อด้วยลิฟท์ เนื่องจากแทนที่จะใช้ลิฟท์ตลอดทาง สองหนุ่มต้องการที่จะค่อยๆ เดินขึ้นไปทีละขั้นละขั้น ดื่มด่ำกับทัศนียภาพอันสวยงามของเมืองปารีสไปเรื่อยๆ เมื่อไปถึงชั้นสองก็ต่อลิฟท์ขึ้นไปจนถึงยอดบนสุด ภาพที่เห็นนั้นสุดแสนคุ้มค่ากับการปีนบันไดขึ้นไป 704 ขั้น

                พี่....

                คีย์พูดได้แค่นั้นเสียงก็ขาดหายไป มันสวยจนเขาไม่อยากที่จะเปล่งเสียงออกมาทำลายบรรยากาศรอบข้างที่อบอวลไปด้วยมนต์ขลังของทิวทัศน์เมืองปารีส สิงโตขยับเข้าไปยืนใกล้ๆ ยกมือขึ้นโน้มศีรษะน้องให้ซบลงไปบนไหล่ของเขา เมื่อคีย์ไม่ได้มีท่าทีขัดขืน จึงเลื่อนมือไปโอบกระชับที่หัวไหล่ ยืนมองหัวกลมๆ ที่วางอยู่บนบ่าของตัวเองชั่วครู่จึงทอดสายตามองตรงไปในทิศทางเดียวกับคนข้างตัว นานแค่ไหนแล้ว ที่เขาไม่เคยรู้สึกถึงความอบอุ่นในหัวใจแบบนี้ เพิ่งจะเข้าใจกับคำว่าแทบจะสำลักความสุข ความอบอุ่นจากร่างกายของคนที่อยู่ในอ้อมแขนของเขาค่อยๆ กระซิบบอกเขาเบาๆ ว่าเขา..

                กำลังมีความรัก....

                ความรู้สึกที่มันท่วมท้นอยู่ในหัวใจทำให้เขาเผลอก้มลงไปจุมพิตเบาๆ บนกลุ่มผมของคีย์ ชายหนุ่มรุ่นน้องไหวตัวนิดๆ แต่ก็ไม่ได้เบี่ยงตัวออก กลับกระชับวงแขนของตัวเองกอดรัดแขนของคนพี่แนบแน่น

                แบบนี้ เขาควรจะดีใจได้หรือเปล่า.......

………………………………………………….

                เมื่อทั้งสองดื่มด่ำกับความสวยงามของวิวจากยอดบนสุดของหอไอเฟลจนเป็นที่พอใจแล้ว ก็พากันลงไปถ่ายรูปบริเวณรอบๆ แล้วก็เดินหลงกันไปเรื่อยๆ จนคีย์เหนื่อยและหิวมาก จึงชวนคนพี่ไปหาอะไรกินเพราะขณะนี้ก็ปาเข้าไปสี่โมงกว่าแล้ว อาหารเที่ยงยังไม่ตกถึงท้องเลย มื้อล่าสุดที่กินกันไปเป็นแค่ชากับครัวซองรองท้องตอนก่อนเที่ยงเท่านั้น

                เดินตามถนนหาร้านนั่งกินกันไปเรื่อยเปื่อย รู้ตัวอีกทีก็มายืนอยู่บนถนน Champs-Elysees มองตรงไปก็เจอกับ Arc de Triomphe อันเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์สำคัญของปารีส คีย์ไม่รอช้า ลากสิงโตเดินขึ้นไปยังหัวถนนเพื่อถ่ายรูปกับ Arc de Triomphe ทันที วิญญาณนักท่องเที่ยวเข้าสิงจนลืมความหิว แถมยังไม่ลืมที่จะเดินกลับไปตรงทางข้ามที่ถนน Champs-Elysees ตรงจุดที่เห็นวิวระหว่างถนนชื่อดังกับ Arc de Triomphe ซึ่งเป็นมุมคลาสสิคที่นักท่องเที่ยวชอบไปยืนถ่ายรูป ตะลุยถ่ายรูปเสร็จ ความหิวก็กลับมาแทนที่อีกครั้ง

                โงยยยยยย พี่!! ผมหิวจนแทบจะกินม้าได้ทั้งตัวแล้ว พี่ไม่เหนื่อยไม่หิวมั่งเลยเหรอ

                คนอะไรวะ แม่งไม่บ่นเลยสักคำ เดินยิ้มตามผมอย่างเดียวเลย เมื่อก่อนเห็นยิ้มยากจะตาย ตามใจกันทุกอย่างแบบนี้ ถ้าผมเคยตัวพี่จะมาบ่นทีหลังไม่ได้นะครับ แน่ะ ถามก็ไม่ตอบ ยิ้มอยู่ได้

                ยิ้มอะไรอยู่ได้

                เมื่อคนพี่ไม่ตอบแล้วเอาแต่ยิ้ม เจ้าเป็ดเลยทำปากบ่นขมุบขมิบ แล้วเดินนำไปเลือกร้านอาหารที่มีอยู่เต็มสองข้างทางของถนนสายชอปปิ้งแห่งนี้ เดินอยู่นานก็ยังหาที่ลงไม่ได้ เพราะแถบนี้เป็นย่านธุรกิจและแหล่งท่องเที่ยวขึ้นชื่อ ร้านขายของก็มีแต่แบรนด์ดัง ราคาทั้งสินค้า อาหาร และเครื่องดื่ม จึงแพงมากกว่าปกติไปด้วย

                โอ้โห แถวนี้ของโคตรแพงเลย ปล้นกันเห็นๆ เอาไงดีพี่ ไปกินแถวโรงแรมเรามะ

                แล้วแต่เป็ดเลยครับ พี่ยังไงก็ได้

                เฮอะ เบื่อคนไม่มีปาก อะไรๆ ก็แล้วแต่ผม ช่วยออกความเห็นบ้าง ดิ คีย์บ่นอย่างไม่จริงจังนัก เขาเริ่มมองหาทางไปขึ้น metro เพื่อกลับไปหาของกินแถวที่พัก จำได้ว่าขามาเห็นร้านขายอาหารเต็มไปหมด ถึงราคาจะไม่ถูก แต่ก็ไม่แพงมากเท่ากับแถบนี้ เมื่อไปถึงแถบที่พัก คีย์ก็พุ่งตัวไปหาร้านอาหารทันที

                พี่กินไรก็ได้ใช่ปะ นาทีนี้เจออะไรก่อนผมก็กินแล้วนะ คีย์หันไปถามสิงโต เห็นคนเดินตามมัวแต่ชักช้าจึงเอื้อมมือไปลากแขนให้เดินไปพร้อมๆ กัน

                ชักช้าอะไรอีก ผมหิวจนแทบจะกินพี่แล้วเนี่ย

                ไม่ได้ห้ามนี่ครับ คนที่เงียบไม่พูดอะไรมากมานาน ในที่สุดก็เปิดปาก

                ห๊ะ อะไรพี่..”  คีย์งงกับคำพูดนั้น แต่เมื่อหันไปเป็นรอยยิ้มที่ผุดขึ้นบริเวณมุมปากของอีกฝ่ายและคำพูดของตัวเองที่โดดกลับมาตีแสกหน้า เขาก็หน้าแดง

                พี่แม่ง!!” บ่นอุบอิบแล้วหันหน้ากลับทันที สายตาสอดส่ายหาร้านอาหาร พยายามไม่สนใจเสียงหัวเราะหึหึข้างๆ ตัว และไม่หันไปมองสีหน้าของอีกคน

                อาหารเที่ยงควบมื้อเย็นของทั้งสองเป็นอาหารง่ายๆ พื้นๆ อาศัยความสะดวกรวดเร็วเนื่องจากเริ่มเย็นมากแล้ว รุ่งขึ้นต้องนั่งรถไฟไปดิสนีย์แลนด์กัน เป็นทริปหนึ่งวันเต็ม วันนี้จึงควรรีบกลับไปพักผ่อนที่โรงแรมแต่หัวค่ำ

                หลังจากเช็คอินสิงโตก็บอกให้คีย์เข้าไปอาบน้ำก่อน ส่วนตัวเขาก็จัดแจงรื้อกระเป๋าเดินทาง นำเสื้อผ้าไปใส่ตู้ และจัดเรียงของใช้จำเป็นไปวางไว้หน้ากระจก ห้องพักของทั้งสองอยู่บนชั้นแปด เป็นห้องขนาดใหญ่ มีสิ่งอำนวยความสะดวกตามที่โรงแรมแบบ Boutique hotel เกรดดีๆ ควรจะมี แถบนี้ไม่มีโรงแรมที่ใหญ่โตอะไร แต่โรงแรมที่เขาจองนับเป็นโรงแรมที่ดีในระดับหนึ่ง เมื่อชายหนุ่มรุ่นพี่จัดของเสร็จก็ยืนมองเตียงเดี่ยวสองเตียงที่วางอยู่ติดกันตรงกลางห้อง

                จองเตียงเดี่ยวสองเตียง แต่จัดให้วางชิดกันแบบนี้ ก็ไม่ต่างอะไรกับเตียงใหญ่เตียงเดียวนะ เมื่อก่อนก็เคยนอนเตียงเดียวกันตอนไปค้างที่ห้องคีย์ก่อนที่จะย้ายไปอยู่ลอนดอน ตอนนั้นความรู้สึกที่มีต่อกันไม่มากเท่านี้ ยังต้องห้ามใจตัวเองแทบแย่ ตอนนี้ยิ่งรู้สึกมากกว่าเดิมไม่รู้กี่เท่า แถมบรรยากาศของที่นี่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย แล้วจะห้ามใจตัวเองได้แค่ไหนกัน

                สิงโตถอนหายใจแล้วเดินไปเปิดผ้าม่าน มองออกไปนอกประตูกระจกบานใหญ่ เห็นวิววิหารซาเกรเกอร์ ช่วยตอกย้ำความโรแมนติกหนักเข้าไปอีก

                คิดผิดจริงๆ ที่ไม่จองห้องพักสองห้อง แบบนี้เท่ากับทรมานตัวเองชัดๆ

                เสร็จแล้วพี่ พี่ไปอาบต่อได้เลยครับ เสียงคนที่เข้าไปอาบน้ำก่อนดังขึ้นด้านหลัง เมื่อสิงโตหมุนตัวกลับไปมองก็ต้องชะงักกึก

                ภาพคีย์ที่พันผ้าเช็ดตัวแค่ผืนเดียวไว้รอบเอวกำลังเดินผิวปากท่าทางสบายๆ ก้มลงไปเปิดกระเป๋าเดินทางแล้วขมวดคิ้ว

                อ้าว เสื้อผ้าไปไหนหมดอะ พี่เก็บเข้าตู้หมดแล้วเหรอ คนที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จเงยหน้าขึ้นมองคนพี่ สิงโตได้แต่พยักหน้า รู้สึกใจเต้นแรงขึ้นกว่าเดิมเมื่อคนตรงหน้าเดินเข้ามาใกล้เพื่อตรงไปยังตู้เสื้อผ้า

                สิงโตยืนมองแผ่นหลังที่ยังมีหยดน้ำเกาะอยู่ประปราย หลับตาลงเพื่อพยายามระงับจิตใจตัวเองที่กำลังเริ่มคิดฟุ้งซ่าน สูดลมหายใจเข้าเต็มปอด พ่นลมหายใจออกมาหนักๆ แล้วจึงเดินเข้าห้องน้ำเพื่อไปอาบน้ำตามที่รุ่นน้องบอก

                เมื่อออกจากห้องน้ำก็เห็นคีย์นั่งเหยียดขาดูโทรทัศน์อยู่บนที่นอน เขาจึงเดินข้ามห้องตรงไปหยิบชุดนอนในตู้เสื้อผ้าบ้าง ขณะที่กำลังจะเปิดตู้เสื้อผ้า หางตาเขาก็รู้สึกเหมือนเห็นว่าอีกคนกำลังจ้องอยู่จึงหันกลับไปมอง คนแอบจ้องเขาหน้าแดงทันทีที่สบตากัน แล้วรีบหันขวับกลับไปดูทีวีต่อ ปากเม้มจนเป็นเส้นตรง สิงโตมองท่าทีของคนน้องอย่างแปลกใจอยู่พักหนึ่ง เมื่อก้มลงมองตัวเองจึงเริ่มเข้าใจ เขาเองก็ออกจากห้องน้ำในสภาพเดียวกับคีย์ และถ้าอีกฝ่ายมองเขาแล้วเขินแบบนี้ เขาควรจะเริ่มเข้าข้างตัวเองมากขึ้นบ้างแล้วหรือยัง

                ใส่เสื้อผ้าเสร็จชายหนุ่มผู้พี่ก็คลานขึ้นไปบนเตียงเดี่ยวที่อยู่ติดกัน นั่งเหยียดขาหลังพิงหัวเตียงเหมือนคนข้างๆ หันไปมองเวลาที่นาฬิกาดิจิตอลของโรงแรมบนหัวเตียง แล้วเอ่ยถาม

                ง่วงหรือยังครับ

                ก็นิดหน่อยพี่ วันนี้เดินเยอะมาก เหนื่อย คีย์ตอบ แต่ยังไม่กล้าหันหน้าไปมองคนข้างๆ

                งั้นรีบนอนมั้ยครับ พรุ่งนี้ก็ต้องเดินทั้งวันอีก

                ดีเหมือนกัน คีย์ว่าพลางกดรีโมตปิดโทรทัศน์ ลุกไปปิดไฟ แล้วกลับมาคลานขึ้นไปบนเตียงฝั่งของตัวเอง

                ฝันดีครับพี่

                ฝันดีครับเป็ดน้อย

                ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ คีย์นอนเงียบอยู่พักใหญ่ก็ค่อยๆ พลิกหันกลับไปมองคนพี่ แสงไฟจากถนนด้านนอกสาดผ่านประตูกระจกบานใหญ่เข้ามาในห้องทำให้เขามองเห็นอีกฝ่ายได้ถนัด

                หลับแล้วเหรอ ดีเหมือนกัน แม่งโคตรร้อนเลยคืนนี้ เพิ่งเริ่มฤดูใบไม้ผลิแท้ๆ ทำไมร้อนจังวะ จะนอนถอดเสื้อก็เขินพี่เขาว่ะ ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องอายด้วยวะผู้ชายด้วยกัน ช่างเถอะ หลับก็ดีแล้ว จะได้กล้าถอด

                เมื่อนอนชะเง้อดูจนแน่ใจว่าคนที่นอนอยู่ข้างๆ น่าจะหลับไปแล้ว คีย์จึงผุดลุกขึ้นนั่งถอดเสื้อ โยนไปที่เก้าอี้นวมหน้ากระจก แล้วจึงทิ้งตัวลงนอนตะแคงข้างไปทางรุ่นพี่ แล้วต้องสะดุ้งเฮือกเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายลืมตามองเขาอยู่

                เฮ้ยพี่! ตกใจหมดเลย นึกว่าหลับไปแล้ว

                ก็เกือบหลับแล้วละครับ แต่รู้สึกตัวตอนเราขยับลุกนั่ง สายตาของสิงโตมองกวาดไปบนแผ่นอกเปลือยเปล่าของรุ่นน้อง เจ้าตัวรีบดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดทันที เห็นอากัปกิริยาของคนตรงหน้า ชายหนุ่มก็วาดรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก ขยับตัวเข้าไปใกล้

                ร้อนเหรอครับ เขาถามเสียงนุ่ม

                อือ คีย์ทำเพียงแค่รับคำในลำคอ ไม่รู้ว่าทำไมสายตา น้ำเสียง และคำพูดสั้นๆ ของคนพี่ทำให้เขาใจเต้นแรงได้ขนาดนี้

                น้ำหนักมือของคนที่นอนเตียงติดกันทิ้งลงมาบนศีรษะ ก่อนที่นิ้วเรียวยาวจะค่อยๆ สางเส้นผมของเขา แล้วพลิกเอาหลังมือไล้ลงมาบนข้างแก้ม คีย์รู้สึกเกร็งวูบไปทั้งร่าง ลำคอแห้งผาก เขาลอบกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก หลับตาลงสูดลมหายใจเข้าลึก เมื่อลืมตาขึ้นคนที่นอนอยู่คนละเตียงเมื่อครู่ก็ย้ายมาอยู่เตียงเดียวกับเขาแล้ว วาดแขนข้างหนึ่งมาคร่อมตัวครึ่งบนของเขาไว้ อีกข้างยังคงเกลี่ยอยู่ข้างแก้มเขา

                ทั้งสองประสานสายตากันอยู่อย่างนั้น เสียงลมหายใจที่เป่ารดอยู่เหนือใบหน้าของเขาทั้งคู่นั้นติดขัดถี่กระชั้น คีย์รู้สึกได้ถึงมือที่สัมผัสอยู่บนใบหน้าเขาที่เย็นและสั่นนิดๆ บ่งบอกถึงความประหม่าของคนพี่

                คีย์...

                สิงโตกระซิบ สายตาเลื่อนลงไปหยุดมองที่ริมฝีปากสีแดงสด เขาค่อยๆ ก้มหน้าลงไปใกล้ แต่แล้วก็หยุดชะงัก สูดลมหายใจที่เริ่มขาดห้วงของตัวเองลึก ก่อนจะโน้มหน้าลงไปอีกครั้ง แล้วใช้ปลายจมูกโด่งไล้วนบนริมฝีปากของอีกฝ่าย ไล่เรี่ยขึ้นไปยังข้างแก้ม ลากไล่ผ่านไปที่ปลายจมูก ดุนวนไปยังแก้มอีกข้างหนึ่ง แล้ววกกลับมาไล้เบาๆ บนสันจมูกอีกครั้ง คีย์นอนตัวแข็งค้าง รู้สึกร้อนวูบไปจนถึงช่องท้อง มือไม้อ่อนไม่มีแรงแม้แต่จะกระดิก

                อืม..” เขาเผลอหลุดเสียงครางในลำคอออกไป สิงโตกัดริมฝีปากตัวเองแน่น หลับตา กดหน้าผากตัวเองลงบนหน้าผากของอีกฝ่าย พยายามข่มอารมณ์ตัวเองอย่างที่สุด

                เป็ดน้อย..” เขาพึมพำเบาๆ ในขณะที่ยกศีรษะออกห่างจากคนใต้ร่าง มองสบตากับคนที่หน้าแดงไปจนถึงใบหู ถอนหายใจเบาๆ แล้วผละออกไปนอนบนเตียงตัวเองตามเดิม พลิกตัวหันหลังให้ ดึงผ้าห่มขึ้นปิดถึงใบหูแล้วกล่าวราตรีสวัสดิ์ค่อยๆ

                อะ..อะไร...ยังไง...เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้น?? พี่สิงโตพี่ทำอะไรวะ!!! นี่พี่ขึ้นเพราะผมถอดเสื้อเหรอ? คิดอะไรกับผมปะวะเนี่ย? แม่ง แล้วกูเสือกคราง!!! โอยยย แทบอยากจะทึ้งหัวตัวเอง อับอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน แทนที่จะผลักหรือถีบพี่มันออกไป กูคราง!!!! ฮือออ พรุ่งนี้เช้าจะกล้ามองหน้ากันมั้ยเนี่ย??

                คีย์นอนใช้ความคิดวุ่นวายสับสนอยู่พักใหญ่จึงผล็อยหลับไป ส่วนคนที่นอนเตียงติดกัน ยังคงนอนลืมตาโพลงในความมืด พยายามระงับจิตใจที่ยังคงพลุ่งพล่าน ข่มตาให้หลับ พยายามโฟกัสถึงแต่ทริปในฝันของเป็ดน้อยของเขาในวันรุ่งขึ้นเท่านั้น

 


นุ้งเป็ดดดด เป็นสาวเป็นนางอะไรคือนอนน้ำลายยืดรดบ่าพี่เค้าลูกกก อิพี่ก็จะรักจะเอ็นดูอะไรนักหนาคร้าบบบบ น้ำลายนะครับพี่ ที่ยืดออกมา ไม่ใช่น้ำเชื่อม โอยยย ใจหนอใจ // ทะไม อิจพวกเค้าเรอะ // ไม่ได้อิจเว่ย หยะแหยง // เออว่ะ แหยงเหมือนกันนะเอาจริง // งือ พักนี้เราสามัคคีกันโนะ // ทำมายย ไม่ชอบ ชอบวางมวยงิ // ได้หมดถ้าสดชื่น // ดีมากกกกก


ปล่อยให้มันสามัคคีกันไปค่ะ


บอกแล้วตอนนี้ยาวมาก นี่ยังไม่ไปดิสนีย์แลนด์เลย เริ่มยาวเกินละ เลยต้องขอตัดอีกรอบนะครับ ก๋อท่ดๆๆ รูปเยอะด้วย เลยกะว่าแบ่งๆ ตอนไปจะดีกว่าครับ นี่ถ้าเอาตั้งแต่ตอนที่แล้ว มารวมกะตอนนี้และตอนหน้าเป็นตอนเดียว มันจิยาวเกิน เห็นป้ะ


งือออ พี่ ฉิงโตววว อะไรคือเอาจมูกไล้น้องไปทั่วใบหน้าค่ะ? แล้วอิน้องคราง!!! แล้วพี่ทนได้ไงคร้าบบบ ฮึบไว้ได้ไงอ้ะ ถาม!!!! ส่วนอิเป็ด แกถอดเสื้ออ้อยผู้ชิมิ ตอบ!! // เฮ้ย ไม่ได้อ้อยๆ นางร้อนจริง นางนึกว่าพี่หลับแล้ว // ชิ ควรเชื่อมะ แหม เห็นพี่ไม่ใส่เสื้อนั่งมองตาลอย // เด๋วนะ พี่ก็มองน้องตาเป็นมันเหมือนกันแหละ // สรุปคือ พอกัน // เออ


คืนนี้ขอตัวไปนอนก่อนละค่ะ เด๋วพรุ่งนี้ปั่นต่อ คิดว่าน่าจะจบครบทั้งตอนในตอนหน้านี่เนอะ จิได้ไม่ต้องแบ่งยิบย่อยอีกครับ


ร้ากกกกกกกกก



#NakedLondon #เป็ดน้อยของพี่สิง #ทีมอยากให้เค้างับกัน #ทีมจับเป็ดใส่พานเสิร์ฟให้พี่สิง




          








   





      




   



  







เดิมทีนิยายอัพลงเว็บเมื่อวันที่ 10 พค.2560




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 102 ครั้ง

1,379 ความคิดเห็น

  1. #1362 rattanalak44 (@rattanalak44) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 06:34
    พี่สิงชักช้าอ่ะ ไม่ทันใจเลย55555
    #1362
    1
    • #1362-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 17)
      27 กันยายน 2562 / 15:53
      55555 พี่เขาไม่เคยยย แงงงง
      #1362-1
  2. #1224 mooky9924 (@mooky9924) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 21:22
    อ่านแล้วคิดถึงทริปปารีสของตัวเองเลย ไปหอไอเฟลมา 2 ครั้ง ยังไม่เคยได้ขึ้นไปสักที คราวหน้าต้องจัดสักหน่อย เห็นรูปของไรท์แล้วสวยมากๆ
    #1224
    1
    • #1224-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 17)
      17 มิถุนายน 2561 / 20:42
      จัดเลยค่าาา วิวบนนั้นสวยจริงๆ ค่ะ คราวต่อไปอย่าพลาดนะคะ ^^
      #1224-1
  3. #1164 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 13:09
    นุ้งเป็ดน่ารักมากกกก อะไรคือหลับน้ำลายยืดใส่เสื้อพี่แถมพี่ยังไม่บ่น บอกอีกเคยกินมาแล้ว เขินนนนนน แล้วอะไรคือนอนถอดเสื้อละพี่เอาจมูกมาไล้ทั่วใบหน้าน้องนั่น เขินตัวบิดเป็นเลข8แทนน้องอ่ะ บอกน้องได้แล้วนะว่าคิดอะไรกับน้อง อย่าให้นางมโนเอง
    บรรยายพร้อมภาพประกอบสวยมาก ทำให้คิดถึงตอนไปเที่ยวปารีสแบบเด็กหลงทางคนเดียว ขึ้นรถไฟผิดสาย จะไปแวร์ซาย แต่คนที่นั่นใจดีมากทั้งที่คุยกันก็ไม่ได้ แต่พยายามช่วยพามาส่งจนถึง แอบเสียดายที่ไม่ได้ขึ้นหอไอเฟล ต้องไปอีกรอบแล้ว
    ไรต์ถ่ายภาพได้สวยมากกกกกก
    #1164
    1
    • #1164-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 17)
      11 มิถุนายน 2561 / 23:56
      ก็พี่รักอะนะ อะไรของน้องก็น่ารักไปหมด นอนน้ำลายยืดยังน่าเอ็นดู ลำไยเนาะ

      พี่อยากจูบอยากหอมน้องจะแย่แล้ว แต่ก็ต้องอดใจเอาไว้ สงสารรรรรร

      คนที่นั่นค่อนข้างน่ารักกับนักท่องเที่ยวบางชาติค่ะ ฉาบฉวยโอเคอยู่ แต่จากประสบการณ์ที่มีเพื่อนร่วมอพาร์ตเมนท์เป็นคนชาตินี้มาหลายคน ขอบอกว่าเข็ดมากกกกก 5555

      รูปถ่ายบางรูปถ่ายเอง บางรูปเอามาจากกูเกิ้ลค่ะ เพราะสวยและชัดกว่าที่เราถ่าย แหะๆ
      #1164-1
  4. #810 ยัยปลาทอง (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 10:13
    พี่สิงงงงง จะทำอะไรน้องเป็ด!!!



    ทำไมไม่ทำเลย หยุดทำไมคะ โอ๊ย พ่อสุภาพบุรุษผู้ดีอังกฤษ เขินหนักกว่าคริสก็คนอ่านนี่แหละ
    #810
    1
    • #810-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 17)
      2 ตุลาคม 2560 / 01:41
      5555 เดี๋ยวนะ ตอนแรกถามว่าจะทำอะไรน้อง ตอนท้ายถามว่าหยุดทำไม ตกลงนี่คือสนับสนุน??? 555
      #810-1
  5. #741 kaanthoop (@kaanthoop) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 13:19
    อยากให้รู้ว่าคนอ่านนี่ก็แทบจะสำลักความสุขเหมือนกัน อยากขอบคุณอะไรก็แล้วแต่ที่ดลใจให้มาเจอเรื่องนี้ //เดี๋ยวไรท์ฯเขาก็ลอยหรอกบอกไรนักหนา//ก็อยากให้เขาแต่งเรื่องอื่นๆอีกไงเป็นกำลังใจ//เดี๋ยวเขาก็เบื่อแกหรอก//เอ่อว่ะ

    ..มีความสุข สุขจนล้น มันคือความรักใช่มั้ยเขาไม่อยากหาคำตอบรู้แค่ว่าเวลานี้นาทีนี้ขอเก็บเกี่ยวความรู้สึกดีดีนี้ไว้เป็นกำลังใจในวันข้างหน้า
    #741
    1
    • #741-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 17)
      22 กันยายน 2560 / 03:14
      อะๆๆ ลูบหลังให้ เห็นบอกว่าสำลัก ^^

      อยากจะขอบคุณอะไรก็แล้วแต่ ที่ดลใจให้น้องธูปมาอ่านเรื่องนี้ และชอบมันมากมายขนาดนี้ // พี่ชอบตัวลอยครับ บอกบ่อยๆ ได้ไม่ว่า ^^ // เรื่องอื่นๆ รอให้เขียนเป็ดจบ ทำเป็นรวมเล่มเรียบร้อยก่อนน้าาา // ไม่เบื่อ ไม่รำคาญเลยครับ ชอบ และดีใจมากๆ

      ดีใจที่มันทำให้ธูปมีความสุขและมีกำลังใจนะครับ รักๆๆ
      #741-1
  6. #456 creamsarang (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 14:52
    ทำขนาดนี้ บอกรักกันรึยังเดี๋ยวผิดผีนะ

    ที่จริงก็บอกหลายรอบละนะแต่ไม่ยอมรับกันสักที
    #456
    1
    • #456-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 17)
      4 กรกฎาคม 2560 / 10:47
      ใกล้ละๆ ^^
      #456-1
  7. #432 Gitsune (@moonyforever) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2560 / 15:31
    อยากขึ้นหอไอเฟลสักครั้งจัง ได้มองวิวจากมุมสูง คงสวยน่าดู 
    แต่คงสวยไม่เท่าตอนพี่สิงโตมองคริสหรอก เนอะ 

    กลับมาอ่านฉากในห้องพักอีกรอบ ให้ความรู้สึกต่างจากตอนล่าสุดเลยอ่ะ 
    อันนี้ละมุน อัดอั้น อันนั้นร้อนแต่หวานจนละลาย 
    #432
    1
    • #432-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 17)
      25 มิถุนายน 2560 / 04:35
      ก็ความสัมพันธ์เค้าพัฒนาไปไกลกว่าตอนนี้เยอะแล้วนี่ครับ ดีใจที่เขียนให้รู้สึกต่างได้ นั่นคือความตั้งใจเลยหละ
      #โถวรู้หรอกน่าว่าเนียนปั่นชิงคอมเม้น
      #432-1
  8. #320 0062K_0206A (@0062K_0206A) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 22:59
    ก็นึกว่านุ้งเป็ดอ่อยยยยยยยรึป่าววว ความถอดเเสื้อออเป็นเหตุ ร้อนอกร้อนกายร้อนใจ ร้อนนนอาร๊ายยยมาถงมาถอดตอนนี้ พี่ฉิงกำลังระงับอารมณ์อยู่ ขำแบบเขินๆ ฮ่าา ไม่ถรบไม่ผลักกกน้องครางงงงงค่ะพี่ การตอบสนองงของงคนไม่ตั้งใจอ่อยย คนพี่จะความอดทนสูงไปละ55
    #320
    1
    • #320-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 17)
      3 มิถุนายน 2560 / 03:57
      น้องไม่ได้อ้อยจริงจริ๊งงงงง

      พี่สิงเป็นคนเก็บกดมาก่อนไครับ พอเป็นเรื่องของนุ้งเป็ดก็เลยเก็บไว้ก่อน รอจังหวะค่อยกด // หร๊ะ!!!!
      #320-1
  9. #202 winny lyn Buratsakorn (@feriner) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 23:40
    เขินจนต้องหยุดอ่านแล้วกระโดดขึ้นเตียงไปกอดหมี 555555 แก้มจะแตก
    #202
    1
    • #202-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 17)
      13 พฤษภาคม 2560 / 00:26
      เง่ออออ หมียังปลอดภัยดีอยู่ม้ายยยย 5555
      #202-1
  10. #190 qwerty (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 10:37
    พวกเขาไปเที่ยวกัน เราก็ไปเที่ยวทำบุญวันวิสาขที ตจว. บ้าง หรรษาไปคนละแบบเน้อ



    ทำไมเป็ดต้องนอนน้ำลายไหลด้วย สงสัย๑jamie จะมีพฤติกรรมแบบนี้เลยเอามาถ่ายทอด 555



    เราว่าพี่สิงนี่ดีนะ ค่อยเป็น ค่อยไป สงสัยจะเข้าใจคนไทยพอควร ว่าเรื่่องบ้างเรื่องมันต้องใช้เวลายิ่งคนที่ไม่ได้เติบโต จากอังกฤษแบบคริส พยายามมองในแง่ดีนะ ว่าเราเข้าใจ 55



    2 ตอนนี้เป็น ตอนที่ใช้ของขวัญกันเน้อ ต่อไปก็ ของขวัญของคริสอีก ซึ่งอีกประมาณ ไม่ถึง10วันแล้วมั้ง 555
    #190
    1
    • #190-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 17)
      12 พฤษภาคม 2560 / 01:07
      ดีจังครับอยากไปเที่ยวต่างจังหวัดอะ กลับบ้านเที่ยวนี้จะได้ไปเที่ยวไหนบ้างมั้ยน้อ หรือจะไปแต่งานติ่งรัวๆ 555

      ผมไม่เคยนอนน้ำลายไหลนะครับ จริงๆ นะ แต่คนใกล้ตัวมีพฤติกรรม เลยได้เป็นเยี่ยงอย่าง 555

      ขอบคุณที่เข้าใจพี่สิงนะครับ มันมีปัจจัยหลายอย่างครับที่ทำให้พี่สิงห้ามใจตัวเองเอาไว้

      จริงๆ ไม่อยากให้ตอนมันยาวมากเลยครับ แต่รายละเอียดปลีกย่อยมันเยอะมาก นี่จะพยายามรวบรัดที่สุดละ กลัวคนอ่านจิเบื่อครับ แหะๆ ^^||
      #190-1
  11. #189 Raknok (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 21:38
    พี่สิงสุภาพบุรุษมาก ทนได้ไง เป็ดน้อยของพี่สิงอ้อยไม่ได้ตั้งใจชิมิ บรรยายได้ดีเหมือนได้เดินเที่ยวด้วยตัวเอง รูปประกอบสวยมาก
    #189
    1
    • #189-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 17)
      10 พฤษภาคม 2560 / 22:48
      พี่สิงทนได้ เพราะพี่สิงในนิยายผม ไม่ได้เต็มไปด้วยความหื่นนะครับ แต่เต็มไปด้วยความรักที่มีให้นุ้งเป็ด ฮิ้วววววววว

      น้องไม่ได้ตั้งใจอ้อยจริมๆ ครับ วอนสังคมเห็นใจ โดนรุมประนามหนักมาก สงสารนาง 555 (สงสารแล้วหัวเราะทำไม ="=||)

      ขอบคุณที่ชอบครับ ^^
      #189-1
  12. #188 kipling (@kipling) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 19:45
    อ้อยคว่ำมาทั้งไร่ เป็นสาวเป็นนางจะมานอนแก้ผ้าข้างผู้ชายไม่ได้นะคะเป็ดดดดดดด ร้อนแค่ไหนก็ต้องอดทนค่ะ ไม่เช่นนั้นคนพี่เขาจะทนไม่ไหว
    รายนี้ก็ทนได้ทนดีเหลือเกิน เป็ดอ้อยหวานๆจ่อปากขนาดนี้ยังอดใจไม่ยอมกินลงได้เนี่ย จะนอนหลับมั้ยล่ะนั่น ถถถถถ
    #188
    3
    • #188-2 Gitsune (@moonyforever) (จากตอนที่ 17)
      10 พฤษภาคม 2560 / 20:39
      พี่สิงท้องเสียค่ะ ขี้แตกทั้งคืน
      #188-2
    • #188-3 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 17)
      10 พฤษภาคม 2560 / 22:48
      เอิ่ม....... ="=
      #188-3
  13. #187 จูจู (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 18:49
    โอ้ยพี่สิง จะหยุดทำไมเนี่ย บรรยากาศเต็มใจน่ะเนี่ย
    #187
    1
    • #187-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 17)
      10 พฤษภาคม 2560 / 20:28
      นั่นสิ จริงๆ แล้วพี่อาจจิกลัวน้องไปเดินเที่ยวดิสนีย์แลนด์วันถัดไปไม่ไหวก็ได้นะครับ เลยหยุด หุหุ
      #187-1
  14. วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 16:38
    นุ้งเป็ดดด หนูจะถอดเสื้อขณะอยู่ในห้อง2ต่อสองกับปู้จายไม่ได้นะลูกก เเม่หวงง นี่พี่สิงเก่งขนาดไหนนะถึงหยุดได้ เป็นเรานะ หื้มมม /อ้าวผิด5555555 รอเค้าไปเดตกันต่อค่าา
    #186
    1
    • #186-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 17)
      10 พฤษภาคม 2560 / 20:27
      เอิ่ม...รายนี้มาแรงครับ จิจับเป็ดกดเองเลยเรอะ!!! ใจเย็นนะตัวเทออออออออ

      อย่าหวงเป็ดเลยครับแม่เป็ด ยังไงก็เสร็จพี่สิง หึหึหึ
      #186-1
  15. #185 ปลื้ม (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 14:06
    เขินหนักมาก...



    รู้ละ น้องเป็ดควรจะให้อะไรเป็นของขวัญสิงโต....ก็ตัวคริสไง ฮาๆ
    #185
    5
    • #185-4 ปลื้ม (จากตอนที่ 17)
      10 พฤษภาคม 2560 / 22:28
      ผูกแค่โบว์ก็พอเนอะ...อย่างอื่นไม่ต้องใส่



      แอร้ยยยย เขียนอะไรออกไปเนี้ย เขินๆๆ







      เห็นภาพนุ้งเป็ดผูกโบว์เลย
      #185-4
    • #185-5 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 17)
      10 พฤษภาคม 2560 / 22:49
      ง่ะ.... พะ...พวกเทออออออออ






      เห็นภาพตามเลย ^"^||
      #185-5
  16. #184 @junehuahin1 (@intuprapajune) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 12:57
    สุภาษิตวันละคำวันนี้ขอเสนอคำว่า "อดเปรี้ยวไว้กินหวาน"
    English: ?It is better to have a hen tomorrow than an egg today.?
    French: ?Il vaut mieux d?avoir une poule demain qu?un oeuf aujourd?hui.? (เพื่อให้เข้ากับสถานที่แถมฝรั่งเศษให้ด้วย)
    ไปขึ้นรถไฟไป Hogwart กันไป ชานชาลา 9? ไหนๆก้ออยู่ในสถานี King?sCrossแล้วอ้าวนอกเรื่องอีกแล้วอิอิ
    คุณเป็ดคะคุณจะนอนน้ำลายยืดใส่คนที่คุณชอบแบบนี้ไม่ได้นะคะ
    ชอมจังมีคนพาเที่ยวอีกแล้ว. ชอบตอนหอไอเฟลมากเลย(คนเขียนมีประสบการณ์หวานแหววส่วนตัวที่นี่หรึเปล่าคะ)ชอบตอนที่พี่เลโอของเราขยับเข้าไปยืนใกล้ๆแล้วโน้มหัวน้องให้ซบที่บ่าแค่วางมือบนบ่าน้ำตาก้อไหลเฮ้อมันจะดีแค่ไหนกันที่เค้ามีบ่าให้ซบแถมมือเค้ายังโอบไหล่ไว้ด้วยมันจะมีอะไรดีกว่านี้อีกน้าาาามันท่วมท้นชอบจนบรรยายความชอบออกมาไม่ได้เฮ้ออีกรอบ
    (แถมความหมายการโอบไหล่ให้นะเมื่อผู้ชายโอบไหล่คุณก็แสดงว่าเขากำลังประกาศว่าคุณเป็นสมบัติของเขาและเขาเป็นฝ่ายที่มีอำนาจเหนือคุณ คอยคุ้มครองคุณ)
    ไปต่อที่ฌ็องเซลิเซ่ถนนที่มีต้นเกาลัดแสนสวยปารีสเป็นนครแห่งการhoneymoon มีแต่ที่สวยๆ บรรยายสถานที่ต่างๆได้ดีมากนะคะชอบจัง
    ฟินนนาเล่ของตอนนี้กำลังมาถึงฉากในห้องนอนไม่อยากพูดถึงเลยอยากเก็บเอาไว้ฟินคนเดียวไม่พูดตอนนี้ดีกว่าขอบอกว่าชอบอารมณ์ของตัวละครในฉากนี้รู้สึกว่าคนพี่มีเสน่ห์และsexyมากเลย
    ชอบมากเลยพี่อยากบอกให้รู้จะได้มีกำลังใจเอ้าเลิกยิ้มได้แล้วยิ้มอยู่อ่ะสิเหมือนกันเลยค่อยคุยกันพี่
    อยากไปอ่านเม้นท์อื่นยังคะไปได้แล้วค่ะน้องอนุญาติ
    #184
    3
    • #184-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 17)
      10 พฤษภาคม 2560 / 20:24
      แหม่...น้องพี่มาสามภาษาเลยเว้ยเฮ้ยวันนี้ เก่งจริงนะตัวแค่นี้

      ชานชาลาที่ไป hogwarts อยู่คนละฝั่งกับฝั่งเดินทางระหว่างประเทศครับน้องจูน ไม่งั้นจะให้เป็ดแวะละ 555

      เป็ดไม่ได้ตั้งใจน้ำลายยืดนะ นางแค่หลับลึกไปหน่อย 55

      พี่ไม่ได้มีประสบการณ์แหววแบบนั้นหรอกครับ จำได้แต่ว่า พอขึ้นไปถึงยอดบนสุด ดันกลัว ขาสั่น ยืนห่างจากรั้วกั้นจนคนไปด้วยกันนี่ขำและเก็บไปล้อยันลูกบวช ==

      ความหมายของการโอบไหล่ก็มา แหมๆๆๆ ชอบอ่ะเธออออออ

      ขอบคุณนะครับที่ชอบ ดีใจอะ เขียนแล้วมีคนชอบ เห็นคนอ่านมีความสุข คนเขียนก็มีความสุขครับ
      วันนี้แวะมาตอบเร็วเนอะ ตอนต่อไปยังไม่คืบหน้าเท่าไหร่เลย รอหน่อยนะครับ

      มาส่งไปนอนเร็วหน่อย จะได้อ่านก่อนนอนเนอะ

      ฝันดีนะครับเด็กน้อยของผม
      #184-1
    • #184-3 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 17)
      10 พฤษภาคม 2560 / 22:50
      มาอ่านก่อนนอนจริงๆ มันดีใช่มั้ย ^^ ไปนอนๆ
      #184-3
  17. #183 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 12:10
    ฮู้ววววววว์ อิพี่ ทำไมไม่กินเป็ด เป็ดกำลัง งง งง จะรออัลไลลลลล จะให้เป็ดกลายเป็นห่านหรือไง ฮึ

    นี่ถ้าตอนหน้ายังไม่ลงมือนะ จะเลิกลุ้นละ ใจเย็นเกิ๊นนนนน ชิส์
    #183
    1
    • #183-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 17)
      10 พฤษภาคม 2560 / 20:17
      เอิ่ม...ใจเย็นนะครับ โปรดเข้าใจพี่ด้วย พี่มันเพิ่งออกมาจากรู นางยังมีความกลัว

      อีกไม่นานพี่จะไม่ทนละครับ อย่าเพิ่งเลิกลุ้นครับ ใจร่มๆ นะ ^^
      #183-1
  18. #182 Bunnienell (@KikBanthiTa) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 09:11
    5555555 โถๆน้ำลายยืดไม่ว่าอะไร เคยกินเข้าไปแล้วอีก อิพี่เอ๊ยยยย น้องมันระทงระทวยหมดแล้ว

    ถอดเสื้อนี้ไม่ได้ตั้งใจให้พี่เห็นจริงๆเนอะ.....?จริงจริ๊งงง =_= แล้วอิพี่ไปไล้หน้าน้องทำไม ใครเขินกว่าใคร ตอบบบ!

    นี่เคยไปฝรั่งเศสนะคะ แต่แบบไม่เคยไปดิสนีย์ เที่ยวคนละที่กัน ฮรืออออ แต่เรื่องพูดแต่ภาษาฝรั่งเศษนี่จริงแหละ เจอคนที่นั่นกระโดดมุดหลังป๊าม๊าอย่างเดียว #อาร๊ายยยย5555

    ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีดีนะคะ วันนี้เม้นไม่ออกอาการ.... ละ คึคึ:)
    #182
    1
    • #182-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 17)
      10 พฤษภาคม 2560 / 20:15
      น้องระทวยมากอะเตง บอกเลออออออ

      เด๋วนะ ทำไมทุกคนคิดว่าเป็ดตั้งใจถอดเสื้อกันจุงเบย นางคอยให้พี่หลับก่อนถึงถอดนะ พี่มันหูดีเองงงง

      อือ ผมนี่ไปกับแม่แบบ หลายรอบมาก สมัยก่อน (บ้านทำธุรกิจ) แต่ไม่เคยไปดิสนีย์และเที่ยวละเอียดแทบทุกซอกมุมเท่าตอนที่ไปอยู่อังกฤษแล้วข้ามไปเที่ยวเลย คือ ไปรอบนั้นได้เที่ยวโคตรคุ้ม บอกเลอออ

      คราวนี้เม้นไม่หื่น รู้สึกแปลกๆ แฮะ เทอเป็นครายยยยย พลตำรวจเอกปลอมตัวมาใช่ม้ายยยย ตอบ!! (เกี่ยว?)
      #182-1
  19. #180 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 08:45
    หืมมมมมมม พี่คะ น้ำลายเลยนะคะไม่มีความอึ๋ยเลยหรอ 55555555555555 เป็ดลูก หนูควรอดทนแม้ว่าจะร้อนนะคะ เดี๋ยวก็โดนกินเสียหรอก 555555555
    #180
    1
    • #180-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 17)
      10 พฤษภาคม 2560 / 20:07
      นั่นสิ น้ำลายเลยนะ ทำไมพี่ถึงยังเอ็นดู รักขนาดไหนกันครับ ==

      นี่งงอยู่ว่าร้อนเบอร์ไหนนางถึงต้องถอดเสื้อนอน โถวววว มารยาเป็ด
      #180-1
  20. #179 Atchyfone (@Atchyfone) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 08:17
    โอ๊ยยยย ใจจะขาดแทนอิพี่ ก็น้องมันอ้อยขนาดนี้ให้ทำไง
    พี่นี่ก็พ่อพระเหลือเกิน ข่มใจได้ก็ทำไป คนอ่านเค้าก็รอเพิ่มเลือดอยู่ 555

    แพ็คกระเป๋าไปดิสนีย์กันค่ะ จะสวยจะใหญ่กว่าของเมกาแค่ไหนน๊อ ตื่นเต้นยังกะได้ไปเองเลยพี่เจมี่ ขอบคุณที่แต่งเรื่องราวดีๆให้อ่านนะคะ
    #179
    3
    • #179-2 Atchyfone (@Atchyfone) (จากตอนที่ 17)
      11 พฤษภาคม 2560 / 09:35
      ลองไปดูค่ะ เดินสามวันถึงจะไปครบทั้งหมด นี่ไปวันเดียวเสียดายมากก พี่เจมี่อย่าลืมพักผ่อนให้เต็มที่นะคะ รออ่านฉากหวานๆ

      แอบเดาเล่นๆว่าถึงวันน้องเซอร์ไพร์สกลับ อิพี่ต้องอดใจไม่ได้แน่ๆ >.<
      #179-2
    • #179-3 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 17)
      12 พฤษภาคม 2560 / 22:33
      คืออยากไปมาก แต่ทุกปีเอาวันหยุดกลับไทยยาวตลอดอะครับ ไม่มีเหลือพอไปไหนยาวๆ เหลือให้ได้ไปแค่ทริปสั้นๆ ง่า งืออออ อยากปายยยยย TT

      ง่ะ..อย่าเพิ่งเด๊าาาาาา ><
      #179-3