Naked London เปลือย.ใจ.รัก [Sense Book Publishing]

ตอนที่ 12 : คิดถึง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,091
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 118 ครั้ง
    15 มี.ค. 62

                นับตั้งแต่สิงโตและคีย์ไปเที่ยวที่ Winter Wonderland ด้วยกันช่วงก่อนวันคริสต์มาส จนถึงตอนนี้หลังปีใหม่แล้ว ทั้งสองก็ไม่ได้เจอกันอีก หลังจากที่สิงโตกลับไปฮาร์ทฟอร์ดแล้ว แม่ของเขาก็พาไปพักผ่อนช่วงวันหยุดยาวที่เมืองยอร์คเชียร์ พอกลับมาชายหนุ่มก็ยุ่งกับการทำโปรเจคจนไม่มีเวลาได้ไปไหน คีย์เองก็เริ่มทำงานแล้วตั้งแต่เปิดงานวันแรกหลังช่วงเทศกาลตามวันทำงานปกติในปฏิทิน

                คีย์ทำงานแผนกจัดเลี้ยงและสัมมนาที่โรงแรมห้าดาวเปิดใหม่แห่งหนึ่งใกล้กับสนามบินฮีทโธรว์ ระยะทางจากที่พักไปที่ทำงานค่อนข้างไกลทำให้เขาต้องเดินทางโดยรถไฟใต้ดิน หรือที่คนที่นี่เรียกกันว่า tube

                การเดินทางโดย tube แม้จะสะดวกรวดเร็ว แต่ในช่วงชั่วโมงเร่งด่วนมักจะเกิดปัญหาและเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นไม่เว้นแต่ละวัน ทำให้การทำงานของรถไฟล่าช้า คีย์ที่ปกติไม่ชอบใช้บริการ tube อยู่แล้ว เลยยิ่งไม่ปลื้มเข้าไปใหญ่

                ตามปกติแล้วการคมนาคมทาง tube ช่วยให้ความสะดวกรวดเร็วในการสัญจรสำหรับชาวลอนดอนเป็นอย่างมาก เส้นทางการให้บริการครอบคลุมไปทั่วโซนต่างๆ ในกรุงลอนดอน ทั้งยังเปิดให้บริการตั้งแต่เช้าตรู่จนถึงหลังเวลาเที่ยงคืนในบางสาย หลังเวลาที่ tube ปิดให้บริการ ผู้คนที่จะต้องเดินทางโดยรถโดยสารสาธารณะก็ยังมีรถประจำทางยามค่ำคืน หรือ night bus ที่ให้บริการตลอด 24 ชั่วโมงอีกด้วย

                จากในเมืองไปยังสนามบินฮีทโธรว์ ต้องใช้รถไฟสาย Piccadilly ซึ่งเส้นทางสายนี้จะมีระยะที่รถไฟขึ้นไปวิ่งบนดินด้วยไม่ใช่แค่ใต้ดิน จึงมีช่วงเวลาที่มีสัญญาณโทรศัพท์และอินเตอร์เน็ตให้ใช้ได้ประมาณ 20 นาที คีย์มักจะใช้เวลาจังหวะนั้นส่งข้อความทาง whatsapp ไปทักทายสิงโต เพราะตลอดเวลาทั้งวันที่ทำงานเขาไม่สามารถใช้โทรศัพท์ส่วนตัวได้

                ชายหนุ่มรู้สึกเหงาและอึดอัดที่ติดต่อกับอีกฝ่ายไม่ได้บ่อยอย่างที่ใจนึก เขาไม่ได้เจอหน้าไอดอลของเขามาสองอาทิตย์กว่าแล้ว เคยลองโทร.ไปคุย แต่การคุยโทรศัพท์กับคนที่ไม่ช่างพูดอย่างสิงโตทำให้เสียงส่วนใหญ่ที่เขาได้ยินตอบกลับผ่านสายมาคือเสียงหายใจของอีกฝ่าย เสียงหัวเราะ หึหึ และเสียงตอบรับสั้นๆ ในเวลาที่เขาเล่าอะไรให้ฟัง แรกๆ มันก็เพียงพอสำหรับเขา เพราะแค่ได้ยินเสียงตอบรับสองสามคำ และเสียงหัวเราะในลำคอที่แสนคุ้นเคย มันก็พอช่วยคลายความคิดถึงได้บ้าง แต่นานวันเข้า การได้ยินเพียงแค่เสียงเหล่านั้นจากคนปลายสายกลับทำให้ความคิดถึงเพิ่มทวีคูณยิ่งขึ้น ต้องพยายามจินตนาการทุกครั้งว่าคนพี่กำลังทำหน้าแบบไหนเวลาที่ทำเสียงแบบนั้น

                หวัดดีครับ พี่สิงโต ทำไรอยู่อะพี่ วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่คีย์เลิกงานและกลับถึงบ้านเร็ว ยังไม่ดึกเกินไปเขาถึงกล้าโทร.ไปหาคนที่อยู่ต่างเมือง

                ไม่ได้ทำครับ

                ง่า...กินข้าวยังพี่

                อึ๊อือ

                โห ป่านนี้ทำไมยังไม่กินอีกพี่

                ไม่หิวครับ

                อ้อ..ครับ...........

                เออ..พี่...วันนี้นะที่ทำงานผมมีคนจากบริษัทดิสนีย์มาประชุมด้วยละพี่........

                คีย์เล่าเรื่องราวความสนุกที่ทำงานในวันนี้ให้สิงโตฟัง ทุกครั้งที่มีโอกาสโทร.คุยกันก็มักจะเป็นแบบนี้ เขาจะเป็นฝ่ายพูด อีกฝ่ายจะเป็นฝ่ายฟัง ถ้าเขาถามอะไรไป ปลายสายก็จะตอบมาสั้นๆ

                อือฮึ สิงโตทำเสียงให้รู้ว่ากำลังรับฟังอยู่เป็นช่วงๆ ขณะที่คีย์กำลังเล่าโน่นเล่านี่ให้ฟัง เมื่อเล่าจบคนช่างพูดก็มักจะไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรต่อ เป็นแบบนี้ทุกครั้ง

                เสาร์ อาทิตย์ นี้ พี่วางแผนจะไปไหนเป็นพิเศษหรือเปล่า

                อึ๊อือ”

                “....”

                เมื่อคีย์เงียบไป เสียงจากปลายสายที่เขาได้ยินก็มีเพียงเสียงลมหายใจของอีกฝ่ายเหมือนทุกครั้ง คราวนี้เขาเริ่มที่จะทนไม่ไหว

                พี่สิงโต นี่พี่อยากจะคุยกับผมรึเปล่าเนี่ย

                หืม?

                ทำไมทุกทีที่โทร.คุยกัน ไม่สิ ต้องพูดว่าทุกครั้งที่ผมโทร.หา เพราะพี่ไม่เคยโทร.หาผม ทำไมพี่ถึงแทบไม่เคยพูดกับผมเลยวะ ถามคำตอบคำตลอด ชายหนุ่มระเบิดเอาความอัดอั้นในใจออกมาอย่างลืมตัว

                ผมรู้ว่าพี่เป็นคนพูดน้อย แต่แบบนี้มันก็เกินไปปะวะ ถ้าการที่ผมโทร.มาเป็นการรบกวนเวลาของพี่ ผมจะไม่โทร.มาอีกแล้ว คีย์เงียบรอฟังว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไรออกมา แต่สิ่งที่ได้รับตอบกลับคือความเงียบ

                เงียบใช่มั้ย..! โอเคพี่ งั้นต่อไปนี้ผมจะเลิกรบกวนพี่แล้วกัน พูดจบเขาก็กดวางสายไป ความรุ่มร้อนในใจทำให้เขาควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงต้องคิดถึงอีกฝ่ายมากขนาดนี้ ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงรู้สึกน้อยใจ และโกรธเมื่ออีกฝ่ายดูเหมือนไม่สนใจที่จะคุยกับเขา คีย์ทิ้งตัวลงบนที่นอนอย่างแรง ยกมือขึ้นประสานกันแล้ววางหลังมือพาดลงไปบนดวงตาของตัวเอง คิดฟุ้งซ่านไปต่างๆ นานา บอกตัวเองว่าต่อไปนี้จะไม่โทร.ไปหาไอ้พี่บ้านั่นอีกแล้ว

 

                สิงโตนั่งมองโทรศัพท์ในมือนิ่ง ยังคงงงงันกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น จู่ๆ เป็ดน้อยของเขาก็ระเบิดลง ทั้งโกรธทั้งโวยวายยกใหญ่ เขามัวแต่ตกใจเลยไม่ทันได้ตั้งตัว และไม่ได้พูดอะไรตอบกลับไป ไม่เข้าใจว่าทำไมน้องถึงต้องโกรธ ทุกทีที่คุยกันทางโทรศัพท์ก็เป็นแบบนี้ เขาชอบที่จะฟังอีกฝ่ายเล่าว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างในชีวิตประจำวัน ชอบที่จะได้ยินน้ำเสียงตื่นเต้น กระตือรือร้นในการเล่าเรื่อง ชอบที่จะจินตนาการว่าคนเล่าทำหน้าแบบไหนอยู่ในเวลานั้น มันเป็นแบบนี้มากว่าสามสัปดาห์แล้ว ถึงแม้ว่าจะคิดถึงอีกฝ่ายมากแค่ไหน แต่เขาก็อยากรีบตั้งใจทำโปรเจคให้เสร็จ จะได้ไปสมัครงานในลอนดอน แล้วย้ายไปอยู่ที่อะพาร์ตเมนต์เดียวกับคีย์ตามที่คนน้องแนะนำเมื่อครั้งที่พวกเขาไปเที่ยวด้วยกัน ทุกเวลามีค่าสำหรับเขา ที่ไม่เคยโทร.ไปหาเพราะเห็นว่าคีย์ทำงานเลิกไม่เป็นเวลา และคนที่เพิ่งตะโกนใส่เขามักจะรู้ดีกว่าว่าเวลาไหนคือเวลาที่ดีที่สุด สะดวกที่สุดที่ควรจะโทร.คุยกัน

                ชายหนุ่มวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะแล้วหันกลับไปทำงานโปรเจคที่วางพักไว้เมื่อคีย์โทร.มา เขาคิดว่าอีกฝ่ายคงจะหงุดหงิดเลยพาลงอน เดี๋ยวหายก็คงจะติดต่อกลับมาเอง

                แต่เขาคิดผิด...

                วันนี้เป็นวันที่ห้าที่สิงโตไม่ได้รับการติดต่อจากคีย์ ปกติคนน้องจะโทร.ไปคุยทุกๆ 2-3 วัน แม้จะไม่ได้โทร.คุยกันทุกวัน แต่คนเด็กกว่าก็จะส่งข้อความไปทักทายทุกเช้าและก่อนเข้านอน คนที่มีโลกส่วนตัวสูงเพิ่งรู้สึกตัวว่าแม้แต่ข้อความเขาก็ไม่ได้รับ ช่วงนี้ทำโปรเจคใกล้เสร็จเลยมัวแต่ยุ่งมากจนลืมที่จะคิด อย่าว่าแต่ลืมวันเวลาเลย เขาลืมแม้กระทั่งกินอาหาร

                นี่ตกลงเจ้าเป็ดนั่นโกรธจริงๆ เหรอ ทำไมถึงโกรธ?

                สิงโตถามตัวเองเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้หลังจากพรีเซ็นต์งานเสร็จ เมื่อกลับไปถึงบ้านจัดการเก็บของ อาบน้ำ กินอาหารเย็นเรียบร้อย เขาก็กลับขึ้นไปบนห้อง มองดูเวลา เมื่อคิดว่าคีย์น่าจะเลิกงานและกลับถึงบ้านแล้วจึงตัดสินใจกดโทรศัพท์

                เสียงสัญญาณโทรศัพท์ดังอยู่ไม่นาน ปลายทางก็กดรับ

                โหล!” น้ำเสียงไม่สบอารมณ์กรอกเข้ามาในโทรศัพท์ แต่นั่นกลับทำให้สิงโตคลี่ยิ้มออกมาทันที

                ทำอะไรอยู่ครับเป็ด

                ไม่ได้ทำ

                กินอะไรหรือยังครับ

                ไม่หิว บทสนทนาที่คุ้นหู แต่มันกลับตาลปัตรกัน แทนที่สิงโตจะโกรธ แต่กลับยิ้มกว้าง

                เป็ดน้อยโกรธพี่เหรอครับ เขาแทนตัวเองว่าพี่ และรู้ทันทีว่าอีกฝ่ายจะทำหน้ายังไงอยู่

                “....”

                ถ้าอย่างงั้น...พี่ต้องทำยังไง เป็ดถึงจะหายโกรธครับ...” เขาถามด้วยเสียงนุ่มทุ้ม ละมุนจนอีกฝ่ายต้องยอมตอบ

                ไม่รุ!” ตอนนี้สิงโตฉีกยิ้มกว้างมากขึ้น เมื่อในสมองของเขากำลังจินตนาการภาพใบหน้าของคนน้อง

                หึหึ

                หัวเราะอะไร คีย์ถามกลับทันควันที่ได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอของคนที่โทร.มาหา

                ก็...กำลังจินตนาการว่า...คนที่งอนพี่อยู่กำลังทำหน้าแบบไหน..” เขาแกล้งพูดลากเสียงช้าๆ กดเสียงทุ้มต่ำลงอีกนิด

                ทำปากเป็ดรอให้พี่ไปงับอยู่ใช่มั้ยครับ...

                ไม่ได้ทำเว้ย ไอ้พี่บ้า!!” ได้ยินเสียงโวยมาตามสายสิงโตก็หัวเราะชอบใจ เห็นภาพอีกคนกำลังโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงได้อย่างชัดเจน

                ชิ หัวเราะแบบนี้ก็เป็นเหรอ ถึงแม้จะหัวเสียและยังงอนอยู่ คีย์กลับรู้สึกดีที่ได้ยินเสียงหัวเราะที่ไม่ได้ยินบ่อยนักของอีกฝ่าย

                ตกลงโกรธอะไรครับ ทำไมหายเงียบไปหลายวันเลย สิงโตถามเมื่อหยุดหัวเราะแล้ว

                พี่ควรจะโทร.มาตั้งแต่ผมหายไปวันแรกแล้วปะวะ

                คือ...ผมเพิ่งจะสังเกต..” ไม่ทันจะพูดจบ อีกฝ่ายก็แทรกขึ้นมา

                โอ้ย! ความรู้สึกช้าจังวะ พี่นี่นะ...

                ครับ..?

                โวะ! นี่ผมจะงอนพี่เพื่ออะไรวะเนี่ย รู้มั่งมั้ยเนี่ย ว่าน้องงอน?

                รู้สิครับ ถึงได้โทร.มาง้อนี่ไง

                พี่สิงโตง้อ.....

                ทำไมแค่คำพูดพื้นๆ ธรรมดาแบบนี้ ทำให้หน้าร้อนได้ขนาดนี้วะ แล้วไอ้ความรู้สึกปั่นป่วนวูบวาบตรงช่องท้องนี่มันคืออะไร โอยย...หฤษฏ์ เอ๊ยยย ความติ่งของแกนั้น...

                คีย์พยายามสะบัดศีรษะไล่ความคิดของตัวเองออก ก่อนจะเริ่มพูดจาตัดพ้อ

                ทำไมทุกครั้งที่โทร.คุยกันพี่ทำเหมือนไม่อยากคุยกับผมวะ รำคาญที่ผมโทร.ไปกวนหรือไง

                ผมไม่เคยรำคาญคุณเลยนะ ทำไมถึงคิดแบบนั้น

                ก็พี่อะ..แม่ง....ถามคำตอบคำ แล้วก็ปล่อยให้ผมพูดอยู่ฝ่ายเดียว

                ก็ผมชอบฟังที่คุณเล่า มันเหมือนผมได้ไปยืนอยู่ตรงจุดๆ นั้นกับคุณด้วย ไม่ได้เจอหน้ากัน ก็อยากจะได้ยินเสียง...

                แล้วพี่ไม่คิดเหรอ ว่าผมก็อยากได้ยินเสียงพี่เหมือนกัน..” เสียงของหัวใจที่รัวเร็วจนรู้สึกว่ามันแทบจะกระตุกเต้นออกมานอกทรวงอก หากทั้งสองต่างฝ่ายต่างแนบโทรศัพท์ลงไปที่อก อีกฝ่ายคงจะได้รับรู้ว่าจังหวะการเต้นของกล้ามเนื้อในอกด้านซ้ายของพวกเขามันถี่กระชั้นไม่ต่างกัน

                ผมแม่งโคตรคิดถึงพี่เลย คีย์โพล่งออกมาอย่างไม่สามารถยับยั้งคำพูดของตัวเองได้ ความรู้สึกที่อัดอยู่ข้างในมันคับแน่นจนต้องระบายออก

                พักใหญ่ทีเดียวที่ไม่มีเสียงพูดตอบโต้อะไรกันอีกจากทั้งสองฝ่าย สักพักคีย์ก็ได้ยินเสียงผ่อนลมหายใจหนักจากต้นสาย

                งานโปรเจคของผมเรียบร้อยแล้วนะ หลังจากนี้ไปผมก็จะว่างแล้ว ชายหนุ่มผู้พี่สูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนจะเอ่ยประโยคถัดไป

                ถ้าวีคเอ็นนี้คุณไม่ไปไหน เรามานัดเจอกันดีมั้ย

                จุดพลุสิครับ รออะไร สามอาทิตย์ครับ สามอาทิตย์ที่ไม่ได้เจอหน้ากัน สามอาทิตย์ที่ผมพยายามตะล่อมถามเป็นนัยๆ ว่าพี่เขาว่างมั้ย สามอาทิตย์ที่โคตรจะเหมือนสามปีที่ไม่ได้เจอหน้าคนคนนี้ คิดว่าคำตอบของผมคืออะไรล่ะครับ

                ผมจะนับวันรอเลยพี่ แล้วคีย์ก็อารมณ์ดีขึ้นมาในทันที ชวนสิงโตคุยจ้อ เล่าโน่นเล่านี่สารพัดเหมือนอย่างเคย สิงโตก็แค่ทำเสียงในลำคอตอบกลับให้รู้ว่ารับฟังอยู่เหมือนปกติ แต่คราวนี้คีย์ไม่ได้หงุดหงิดใส่เขาเหมือนคราวที่แล้ว

                โอเคพี่ ดึกแล้ว แยกย้ายกันไปนอนเนอะ อีกสองวันเจอกันพี่ เดี๋ยวผมพาเที่ยว ฮะๆ” เมื่อคุยกันได้พักใหญ่ คีย์ก็เริ่มตัดบทเพราะหมดเรื่องที่จะคุยแล้ว

                โอเคครับ

                ยังไงวันศุกร์ค่อยโทร.นัดเวลาและสถานที่ที่จะเจอกันอีกทีนะพี่ ฝันดีนะครับ

                เอ่อ เดี๋ยว...” ก่อนที่จะวางหู คนพี่ก็รีบรั้งเอาไว้

                ว่าไงพี่ คีย์ถามเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเงียบไป

                คือ..ผม...” สิงโตเอ่ยขึ้นช้าๆ ด้วยเสียงทุ้มนุ่ม เขาชะงักคำพูดไว้ชั่วครู่ แต่ในที่สุดก็ต่อประโยคของตัวเองจนจบ

                พี่....ก็คิดถึงคีย์...

                เดี๋ยวนะ....นี่ถ้าไม่เกรงใจเพื่อนข้างห้องคืออยากจิกรี๊ด งืออ พี่สิงโต ดาเมจผมรุนแรงอีกแล้วนะคร้าบบบ ถ้าพรุ่งนี้ไม่ทำงานจะจับรถไฟไปหาที่ฮาร์ทฟอร์ดเดี๋ยวนี้เลย ฮึ่ยยยยย เอ๊ะ! ทำไมต้องตื่นเต้นดีใจขนาดนี้ พี่เขาก็แค่บอกว่าคิดถึงปะวะ แต่ก็ดีใจอ้ะ ดีใจๆๆๆ ติ่งจะไม่ทน คอยดูนะ เจอกันวันเสาร์จะกอดให้ตัวแตกเลย!!!




พ่อแม่พี่น้องงงง เค้าแอ๊วกันคร้าบบบบบ งืออออออ ตอนเขียนช่วงนึงนี่คือแบ่บ...ต้องหยุดไปตะกุยหมอนอยู่สองนาที เขียนต่อไม่ได้ อร๊ายยยยย อะไรกันแกสองค๊นนนน // เอิ่ม..ไอ้บ้า ได้ข่าวว่าแกเขียนเองไม่ใช่เรอะ // ทะมายยยย เขียนเองหวีดเองไม่ได้เหรอวะ // มันก็ได้อะนะ แต่คนเค้าจะมองว่าแกน่ะบ้า // เออ แล้วไง คนอ่านก็คงรู้กันหมดแล้วหละ มีใครมองว่ากุปกติมั่งมั้ยเนี่ย // เพราะแกน่ะแหละ กุเลยแปดเปื้อนไปด้วย // อ้าว พูดงี้วางมวยกันเลยดีกว่าว่ะ // รออะไร โดดถีบขาคู่แม่ม // เอี้ยวตัวหลบ แล้วเอานิ้วจิ้มตา // สอยตะหมูก // เสยปลายคาง // หยุด ยู้ดดดดดดดด!!!!!พวกแกจะเลิกทะเลาะเลิกตีกันซักตอนได้มั้ยวะครับ // เผือก!!!! // น่านนน โดนอีกกรู ไปก้ะด้ะ ก่อนไป รวบขาแกสองคนไปผูกไว้ใต้กะไดก่อนละกันนะ สงสารคนอ่านว่ะ


แอบใส่เกร็ดเล็กๆ เกี่ยวกับการคมนาคมในลอนดอนให้นีสนึง คือไม่อยากให้เยอะไปนะ แต่ก็จะขาดไปไม่ได้ เพราะเป็นความตั้งใจเดิม ส่วนสองคนพี่น้องนี่ก็นะ อิเป็ดนี่มีงอน งอนพี่เค้าทำไม พี่เค้าก็เป็นแบบนี้ นิสัยสาวน้อยมากแกร ส่วนคนพี่ ก็ความรู้สึกช้าเหลือเกิ๊นนนน เฮ่ออออ


ตอนนี้เอาแบบเบาๆ ไปก่อนโนะ เดี๋ยวตอนหน้าค่อยว่ากัน 


อ้อ ไปปั่นแทก #เป็ดน้อยของพี่สิง เล่นในทวิตอย่างเมามัน ตามคำแนะนำของฟค.ท่านนึงแล้วนะคะ คือ รูปปากเป็ดมันเยอะม๊ากกกก โอยยย ใจข้า... พี่สิงคะ งับเถอะค่ะ งับไปเลย จะได้ไม่เป็นภาระให้พวกเราลุ้นคร้าบบบบ


#NakedLondon   #เป็ดน้อยของพี่สิง   #ทีมอยากให้เค้างับกัน




เดิมทีนิยายอัพลงเว็บเมื่อวันที่ 28 เมย.2560




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 118 ครั้ง

1,379 ความคิดเห็น

  1. #1358 rattanalak44 (@rattanalak44) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 20:51

    ตอนพี่สิงง้อน้อง มันช่างลมุนจริงๆ
    #1358
    1
    • #1358-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 12)
      21 กันยายน 2562 / 23:18
      พี่เขาละมุนมากจริงค่ะ ฮืออออ
      #1358-1
  2. #1300 Wan_L_ (@0859952994) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 23:55

    หวานจนหยดสุดท้ายเลยอิอิอิๆๆ
    #1300
    0
  3. #1295 JaoJean (@Yeme_sama) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 23:03
    โถ น้องน้อยยยยชั้นเขิน
    #1295
    1
    • #1295-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 12)
      20 พฤศจิกายน 2561 / 00:56
      งือออ ดีใจจัง มีคนหลงเข้าด้อมเป็ดอีกคนแย้วว อิอิอิ
      #1295-1
  4. #1220 mooky9924 (@mooky9924) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 16:31
    เค้าคิดถึงกันด้วย พี่ง้อน้องแล้ว เค้านัดกันด้วย หวานวนไปจ้าา
    #1220
    1
    • #1220-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 12)
      17 มิถุนายน 2561 / 20:37
      ห่างกันก็คิดถึงกันงิ เป็นแฟนกันได้แล้ววววววว
      #1220-1
  5. #1207 RapunzelGirl (@RapunzelGirl) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 19:04
    อะจะนุ้งคริสสสสสส
    ทำไมเพ้ต้องเขิลลลลลลล
    #1207
    3
    • #1207-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 12)
      17 มิถุนายน 2561 / 20:19
      เค้าคิดถึงกันไง แต่ทำไมพวกเราเขินเนาะ
      #1207-1
    • #1207-3 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 12)
      17 มิถุนายน 2561 / 20:20
      งุ้ย กำลังอ่านอยู่เหรอคะ 555
      #1207-3
  6. #1159 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 07:09
    พี่สิงรู้ช้ามากเป็ดน้อยงอนแล้ว กว่าจะง้อแล่วววววก็นัดเจอกัน เขินนนนนนน มีความบอกคิดถึงกันด้วย เป็ดลูก สงวนกิริยานิดหนึ่ง ขำจิวิ่งไปกรี๊ดที่จะได้เจอกัน ไรต์แต่งได้น่ารักเห็นภาพน้องเป็ดกับพี่สิงเลย
    #1159
    1
    • #1159-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 12)
      8 มิถุนายน 2561 / 05:48
      ขอบคุณนะคะ รักเรื่องนี้มากๆ ดีใจที่สุดเวลามีคนรักเป็ดน้อยเพิ่มขึ้นแบบนี้ ตั้งใจถ่ายทอดออกมาสุดหัวใจเลย อยากให้ทุกคนได้รับรู้ถึงเรื่องราวดีๆ ค่ะ
      #1159-1
  7. #699 kaanthoop (@kaanthoop) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 04:47
    "พี่..ก็คิดถึงคริส"สั้นๆแต่ได้ใจความ555คนจริงไม่พูดเยอะ(พี่สิงกล่าวไว้)อ่านก่อนนอน//หลับฝันดีนะทั้งพี่สิงทั้งนุ้งเป็ดมีอารมณ์จะมาวอแวในนี้ใหม่//แต่คิดถึงพวกเธอทุกวันแวะมาอ่านทุกวันนะอ่ะคริๆ//สงสัยไรท์เขาใส่อารายลงในฟิคเฮ้อ!!ถอนตัวไม่ขึ้น
    #699
    1
    • #699-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 12)
      19 กันยายน 2560 / 01:12
      สงสัยเหรอครับว่าผมใส่อะไรลงไปในนิยายเรื่องนี้ ความรักไงครับ เขียนด้วยความรัก บรรยายด้วยความใส่ใจ ทุกๆ ตัวอักษรกลั่นออกมาจากความรู้สึก ดีใจนะครับที่อ่านแล้วชอบขนาดนี้ รักนะครับ
      #699-1
  8. #675 @junehuahin1 (@intuprapajune) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 17:19
    "ผมแม่งโคตรคิดถึงพี่เลย....พี่ก็คิดถึงคริส"
    ถ้ากำลังคิดถึงใครอยู่คงต้องร้องไห้กับความอัดอั้นตันใจระหว่างคนคู่นั้น
    ชอบจัง
    #675
    3
    • #675-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 12)
      13 กันยายน 2560 / 03:11
      งือออ พอจูนเอามาแปะแบบนี้แล้วรู้สึกชอบประโยคนี้จังอะ ^^
      #675-1
    • #675-3 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 12)
      16 กันยายน 2560 / 03:32
      เนอะๆๆ ^^
      #675-3
  9. #451 creamsarang (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 14:03
    พี่สิงงงงงงงงรู้ตัวช้ามากกกกกกกก55555555

    คริสนี่ก็หายงอนเร็วเนาะ เออดี
    #451
    1
    • #451-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 12)
      4 กรกฎาคม 2560 / 10:40
      5555 สรุป พอกันเโนะ ^^
      #451-1
  10. #429 @junehuahin1 (@intuprapajune) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2560 / 11:11
    ไม่รู้หรอว่างอน. รู้ก้อโทรมาง้อนี่ไง. จะน่ารักกันไปถึงไหน
    #429
    1
    • #429-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 12)
      25 มิถุนายน 2560 / 04:37
      นั่นสินะครับ ^^ #โถวรู้หรอกน่าว่าเนียนปั่นชิงคอมเม้น
      #429-1
  11. #316 0062K_0206A (@0062K_0206A) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 21:58
    เป็ดน้อยของพี่ฉิงงงงงอนนน แล้วทะไม๊คุณพี่ความรู้สึกช้าม๊ากมากกกหายไปห้าวันพึ่งโทรโถววพ่อคุณ แต่เป็ดน้อยได้ฟังคำว่าคิดถึงคงหายนอยด์ดี๊ด๊าใหญ่แน่ๆเบย ฮ่าาา
    #316
    1
    • #316-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 12)
      3 มิถุนายน 2560 / 03:51
      นั่นสิ ความรู้สึกช้ามาก สมควรโดนงอนเนาะ อิอิอิ
      #316-1
  12. #178 @junehuahin1 (@intuprapajune) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 23:51
    คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง อ่านไปก้อยิ้มอยู่คนเดียวน่ารักจริงน้องเป็ด
    จะไปนอนแล้วนะ ฝันดีพี่เจมี่ของน้อง สั้นๆง่ายๆ คิดถึงพี่อาทิตย์กับก้องภพอ่ะ //แกแกผิดเรื่องแล้ว
    #178
    1
    • #178-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 12)
      10 พฤษภาคม 2560 / 03:14
      555 เด็กบ๊อง

      คิดถึงเหมือนกันครับ ตอนต่อไปยาวมาก พี่ยังเขียนไม่เสร็จเลย อาจจะต้องรออีกหน่อยนะครับ ทนคิดถึงหน่อยน๊า รับรองตอนต่อไปได้อ่านแบบยาวจุใจครับ

      ฝันดีครับเด็กน้อยของผม
      #178-1
  13. #130 winny lyn Buratsakorn (@feriner) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 12:15
    ชอบเวลาคนที่เก็บตัว ปิดตัวเอง ค่อยๆเปิดเผยความรู้สึกออกทีละนิดๆ
    #130
    1
    • #130-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 12)
      30 เมษายน 2560 / 13:34
      ใช่ครับ แต่ก็เปิดให้คนเดียวนี่แหละ มันก็ยังยากสำหรับการที่จะเริ่มทำอะไรอยู่นะ แต่เดี๋ยวก็ข้ามไปได้ เอาใจช่วยพี่สิงเนาะ
      #130-1
  14. #127 ปลื้ม (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 00:27
    ทำไงดี หุบยิ้มไม่ได้เลย
    #127
    2
    • #127-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 12)
      29 เมษายน 2560 / 01:31
      แนะนำว่า ไม่ต้องหุบครับ ค้างไว้อย่างงั้นเลย เวลานอน จะได้ฝันดีครับ ^^
      #127-1
    • #127-2 ปลื้ม (จากตอนที่ 12)
      30 เมษายน 2560 / 21:14
      ^_______________^
      #127-2
  15. #126 Bunnienell (@KikBanthiTa) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 23:46
    ตายแล้วคริสลูก ยัยคริส อาการสาวน้อยวัยแรกแย้มงอนผู้แอ๊วผู้นี่มันคืออัลลั๊ยยยยยย -.-!

    ทีแรกนึกว่าจะม่า ก็อิพี่คนซึนไม่รู้อะไรเนาะ น้องก็งอนบ้างไรบ้างเรียกให้พี่รักเอาๆ(?) สุดท้ายก็ได้ง้อ ถถถถ พ่วงด้วยคำว่าคิดถึงอีก สาวแตกแร่ดหนักกว่าเดิม อยากจิกรี๊ดอะไร แนะนำให้ฟัดหมอนเลยค่ะคริส ทำแบบเดียวกับคนอ่านเอาเนอะ 5555
    #126
    1
    • #126-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 12)
      29 เมษายน 2560 / 01:30
      ไม่ม่าครับไม่ม่า พอดีหมด ยังไม่ได้ซื้อมาตุน อยากกินรสหมูสับต้มอืดๆ // ใช่เรอะ??

      ดะ...เดี๋ยวนะ คำว่า ให้พี่รักเอาๆ นี่ทำผมสะดุ้ง คิดลึกสิครับ รออัลลัยยย =\\\.,\\\=

      เออจริงอะ ตอนนี้อิเป็ดแร่ดมากเลยเนอะ อยากจิจับมาเขย่าๆๆๆ แล้วตะโกนใส่หน้านางว่า สติลูกสติ!!! เป็นสาวเป็นนาง สำรวมหน่อยเถอะเป็ดเอ๊ยยยย // นี่พวกเราเป็นไรกันเนี่ย =*=||
      #126-1
  16. #125 @junehuahin1 (@intuprapajune) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 22:23
    พี่ทำงานตำแหน่งนี้อยู่ใช่เปล่า...ตอนนี้มาเรียบง่ายแต่ได้ฟิลนะ อ่านแล้วรู้สึกได้ว่าความรู้สึกของเค้าแต่ละคนคืออะไร อ่านไปก้อนึกออกว่าคนน้องกับคนพี่ทำหน้ายังไงกันอยู่ อ่านไปก้อนึกถึงหน้าคริสสิงประกอบเห็นหน้างอนแก้มตุ่ยกับปากเป็ดของคริสและหน้าซึนๆของสิงทำให้เราอ่านไปแล้วก้อยิ้มไป ตอนนี้น้องชอบบทพี่สิงนะ พี่เขียนได้เป็นเลโอเนลแต่บทคริสน้องคิดถึงพีรวัสไม่ใช่หฤษฎ์แต่พอย้อนกลับไปอ่านเริ่มใหม่ตั้งแต่ต้นหฤษฎ์ก้อเป็นอย่างงี้ตั้งแต่ต้นชัดเจนมาแต่ไหนแต่ไร สงสัยจูนจะอินกับ#เป็ดน้อยของพี่สิงและ#ทีมอยากให้เค้างับกันเลยเหมาเป็นคริส
    บทนี้ไม่ต้องทำการบ้าน สอบผ่านสบายแต่พี่คงต้องทำการบ้านกับเม้นที่ย้อนแย้งกันเองของจูนที่พอจูนอ่านทวนแล้วเริ่มงงแล้วหล่ะไปก่อนดีกว่า กำลังจะนอนก้อขอให้หลับสบายถ้าเพิ่งตื่นลืมตาก้อขอให้มีวันดีดีนะคะ
    คุณพี่ที่แสนน่ารักของน้อง
    #125
    1
    • #125-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 12)
      29 เมษายน 2560 / 01:25
      เจ้าจูน รู้ทันอีกละ 555

      ใช่ครับ นั่นงานแรกหลังเรียนจบของพี่เลย แต่ตอนนี้ไม่ใช่ละ มันนานแล้วหละอันนั้น พอนึกแล้วยังคิดถึงเพื่อนๆ ที่นั่นอยู่เลย โคตรสนิทกันเลย ฮรึก...

      อ่านแล้วจะเหมาว่าเป็นใครก็แล้วแต่ใจคนอ่านเลยครับ ทุกคนมีอิสระเสรีในการจินตนาการภาพในหัวของตัวเอง ดีใจที่มีส่วนทำให้ได้ฟินกัน

      เม้นจูนก็ไม่ย้อนแย้งนะ พี่เริ่มชินแล้วไง 555 ไปนอนๆ พักผ่อนมากๆ พี่ก็จะไปเขียนนิยายต่อแล้ว

      ฝันดีนะครับเด็กน้อยของผม
      #125-1
  17. #124 จูจู (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 20:57
    อารมณ์ดีเชียวนะเป็ด แค่คำว่าโทรมาง้อเนี่ย
    #124
    1
    • #124-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 12)
      29 เมษายน 2560 / 01:20
      นั่นสิ... แร่ดเนอะ กร๊ากกกก
      #124-1
  18. #123 kipling (@kipling) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 19:48
    โอยยยยยย เป็ดเอ้ยยยยย เป็นสาวเป็นนาง จะงอนให้ผู้ชายง้อแถมบอกคิดถึงเขาก่อนมันจะไม่งามนะคะลูกกกกก 5555555
    งือออออ เห็นเขาแอ๊วเอินกันแล้วเขินนนนน งับเถอะ ติ่งจะไม่ทน
    #123
    1
    • #123-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 12)
      29 เมษายน 2560 / 01:20
      แหมมม ก็นางฟินจนทนไม่ไหวไง นางคิดถึงของนางอ้ะ คิดถึงจนงอน จะงอนนานมากก็กลัวเค้าจะไม่ง้อไง เลยรีบเลิกงอน 5555

      ทนนิดนะติ่ง เด๋วได้ดูเค้างับกันละ
      #123-1
  19. #121 [Yada-Hae]* (@yadapawee) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 19:08
    แหมๆๆ พอพี่เค้าโทรมาบอกว่าง้อเท่านั้นแหละ กลับมาคุยจ้อขี้โม้เหมือนเดิมเลยนะคะ อยากจะแหมไปให้ถึงลอนดอน แหมมมมมมมมมม กลายเป็นคนใจง่ายไปซะละ บอกคิดถึงพี่เค้าก่อนดั้วววว เอาซี่ๆๆ จะรออ่านตอนต่อไปนะคะ อยากรู้จังว่าอำนาจแห่งความคิดถึงจะทำให้มีอะไรฟินๆได้บ้างน้าา~~~
    #121
    1
    • #121-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 12)
      29 เมษายน 2560 / 01:16
      เป็ดงอนก็เพราะอยากให้พี่ว้อไงครับ เพราะปกติพี่ไม่มีปาก พอพี่ง้อนางก็ฟินข้ามระบบสุริยะไปเลย

      แหมกันถ้ามทวีปขนาดนี้ หมั่นเป็ดหนักมากชิมิ อิอิ

      จริงๆ สองคนนี้รู้จักกันมาครึ่งปีแล้วนะ ได้เวลาปล่อยให้เป็ดได้แร่ดมั่งอะไรมั่งโนะ 5555

      เรื่องให้ฟินมีแน่ครับ ปูเสื่อรอได้เลย
      #121-1
  20. #120 Atchyfone (@Atchyfone) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 19:05
    อ่านไปอมยิ้มไป นึกถึงสมัยสาวๆที่โทรไปเต๊าะคนที่ชอบ 
    อยากให้เค้าเจอกันไวๆและได้งับกันสักที 55
    #120
    1
    • #120-1 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 12)
      29 เมษายน 2560 / 01:12
      สะ...สมัยสาวๆ เลยเหรอครับ ^^||
      รู้สึกว่านิยายผมจะทำให้คนนึกไปถึงสมัยสาวๆ ของตัวเองหลายคนแล้วนะ..ชักยังไง ^*^

      จวนแล้วครับ จวนเจอกัน จวนงับกันละ หึหึ
      #120-1