Art Eat Eng อาร์ต ง่ำ อิ๊ง [Sense Book Publishing]

ตอนที่ 34 : ไปเที่ยวกับน้อง จะอยู่แต่ในห้องไม่ได้! [Part 1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,141
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 176 ครั้ง
    6 ต.ค. 62

         โต๊ะหารู้ไม่ว่าการไปเที่ยวอัมพวาในครั้งนี้เป็นแผนของลูกแมวและเดอะแก๊งที่หาเรื่องส่องคู่รักหวานหยด เพื่อจะได้ฟินกันแบบประชิดตัวถึงสองวันหนึ่งคืน เรื่องการจองห้องพักเพิ่มจึงไม่เป็นปัญหา เพราะลูกแมวได้จองไว้สามห้องตั้งแต่แรกแล้ว ตระเตรียมไว้ว่าสามสาวนอนห้องเดียวกัน ให้เก้านอนกับโต๊ะ และจงใจให้ห้องของเรย์กับลอยด์อยู่ตรงกลางระหว่างห้องสองห้อง สาวน้อยจอมวางแผนรู้ดีอยู่แล้วว่าลอยด์ผู้ไม่เคยไปเที่ยวที่ไหนเลยจะต้องอยากไป และเรย์ก็ต้องตามใจแฟนแน่ ๆ การชวนในระยะเวลากระชั้นชิดแค่ข้ามคืนทำให้เธอมั่นใจว่าเรย์คงหาข้ออ้างที่จะเบี้ยวไม่ทันอย่างแน่นอน

หนุ่มสาวรวมตัวกันที่ใต้หอพักเพื่อเดินทางไปพร้อมกัน ลอยด์ดูจะตื่นเต้นกว่าเพื่อน หนุ่มน้อยใส่เสื้อเชิ้ตแขนสั้นกับกางเกงขาสั้นธรรมดา ๆ แต่กลับดูน่ารัก หมวกสานที่สวมอยู่เสริมให้คนหน้าสวยยิ่งดูดี รอยยิ้มเริงรื่นที่ประดับอยู่ตลอดเวลานั้นยิ่งทำให้ใบหน้าสดสวยดูเปล่งปลั่งเสียจนเรย์อยากจะลากกลับไปเก็บล็อไว้ในห้อง

หากคนร่วมทริปไม่ใช่กลุ่มเพื่อนสนิทที่เขารู้ดีว่าไม่มีใครคิดเกินเลยกับแฟนของเขาแล้วล่ะก็ อย่าหวังว่าเขาจะยอมร่วมทางไปด้วยเลย

ใจของเรย์จดจ่ออยู่กับการได้พักร่วมห้องแค่สองคนกับน้องมากกว่าสิ่งอื่นใด ในขณะที่คนหน้าใสนั้นอยากเที่ยวตลาดน้ำและดูหิ่งห้อยจะแย่อยู่แล้ว

ทุกคนร่วมขบวนเดินทางโดยรถตู้ตามที่ลูกแมวแนะนำ จุดขึ้นรถตู้ไปเที่ยวอัมพวาที่เธอหาข้อมูลมา คือที่อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ และสายใต้ใหม่ นับเป็นโชคดีที่รถคันที่พวกเขาไปขึ้นเพิ่งถึงคิวออกมาจอดรอผู้โดยสาร จึงสามารถเลือกที่นั่งที่ใกล้กันได้

“อีกไกลมั้ยจ๊ะกว่าจะถึง” เสียงแจ๋วถามเพื่อนในระหว่างที่นั่งรถตู้ไปได้พักใหญ่

“ไม่ไกล ๆ แหม ตื่นเต้นล่ะสิ คนไม่เคยเห็นแสงสีเสียง” ไหมบอกพลางพูดสัพยอก เห็นเพื่อนยิ้มจนตาหยีก็เอ็นดู แล้วก็ต้องฟินตัวแทบแตกเมื่อแฟนเพื่อนก้มลงไปจูบหัวกลม ๆ นั้น

“เหนื่อยมั้ยเด็กดี ถ้าง่วง นอนหนุนพี่มาก็ได้นะครับ” พูดพลางประคองใบหน้าน้องให้ลงไปหนุนบ่าของตน

“ไม่เหนื่อยจ้ะ น้องสนุก” แม้จะพูดอย่างนั้นแต่เด็กน้อยก็ยังเอนศีรษะลงหนุนบนไหล่กว้างของคนพี่ เก้ากับลูกแมวที่นั่งอยู่ด้านหลังสะกิดแขนกันและกันไปมา พลางพยายามกลั้นเสียงหวีดกับเสียงหัวเราะคิกคัก โต๊ะมองแฟนสาวแล้วส่ายหน้าอย่างเพลียใจ ยกมือขึ้นเขกหน้าผากลูกแมวไปหนึ่งทีด้วยความหมั่นไส้

“งื่อออ อะไรเล่า เขกเหม่งลูกแมวทำไม” สาวน้อยหันไปแยกเขี้ยวดุคนตัวสูง โต๊ะยิ้มขันกับท่าทางนั้นแต่ไม่ได้ตอบอะไร เอาใจสาววายด้วยการสะกิดให้หันกลับไปดูเรย์ที่กำลังจูบศีรษะกลม ๆ ของเพื่อนไปอีกนับครั้งไม่ถ้วน แม้แต่บีที่นั่งอยู่ด้านหน้าก็ยังแอบหันมองตั้งไม่รู้กี่ที ส่วนไหมผู้นั่งติดกับลอยด์แทบจะหัวใจวายไปแล้ว

เมื่อรถตู้ไปถึงยังจุดหมายปลายทาง ผู้เป็นตัวตั้งตัวตีของทริปนี้ก็พาทุกคนไปขึ้นรถบริการรับส่งระหว่างตลาดน้ำและที่พัก เช็กอินเสร็จก็แยกย้ายนำสัมภาระไปเก็บห้องใครห้องมัน แล้วไปรวมตัวกันที่ล็อบบีตามที่นัดแนะกันไว้ ยกเว้นเรย์กับลอยด์

“แก พี่เรย์ฮีจะกินลูกสาวพวกเราตั้งแต่เพิ่งเช็กอินไม่ได้” บีว่าแล้วมองหน้าทุกคนอย่างขอความเห็นเมื่อรอกันได้พักใหญ่

“คงไม่มั้งแก ก่อนจะแยกย้ายก็บอกแล้วนี่นาว่าแค่เอากระเป๋าไปเก็บ เข้าห้องน้ำห้องท่าให้เรียบร้อย แล้วออกมารวมตัวกันที่ล็อบบี”

“ลูกแมวเอ๊ย แกคิดว่าเฮียจะสนมั้ยล่ะ ถ้าฮีอยากกิน ฮีก็กินเลยปะวะ” ไหมออกความเห็น

“ท่าทางฮีหิวด้วยมึง ตาย ๆ ลอยด์มันจะได้เที่ยวมั้ยเนี่ย” เก้าพูดอย่างกังวล...ปนความฟินอยู่ในที

“เอางี้ เดี๋ยวโต๊ะไปตามเอง”

“ไม่ต้อง!!!” สี่เสียงประสานกันดังลั่นล็อบบีจนคนที่อยู่แถวนั้นหันมามองกลุ่มพวกเขากันเป็นตาเดียว

“โอ้โห พร้อมใจกันมาก ตกลงที่พูด ๆ กันเมื่อกี้นี้คือเป็นห่วงเพื่อนหรือฟิน”

“โต๊ะอ้ะ เราก็เป็นห่วงเพื่อนสิ แต่พวกเราก็ไม่ควรไปรบกวนเวลาส่วนตัวของเพื่อนไง” สาวน้อยหน้าทะเล้นตอบ

“อ้าว นั่นไง เดินมาโน่นละ โด่เอ๊ยยย ทำไมมาเร็ววะ” บีพูดอย่างเสียดาย ชี้ชวนให้ทุกคนมองดูคู่รักที่เดินจูงมือกันออกมาจากลิฟต์ เห็นหน้าแดงปลั่ง ริมฝีปากช้ำนิด ๆ กับคอเป็นจ้ำของเพื่อนก็รู้แล้วว่าเพิ่งโดนรุ่นพี่คนเดียวในกลุ่มฟัดมาหยก ๆ

“ทำไมมาช้าจัง” ลูกแมวแกล้งถาม

“เอ่อ...คือ...เรา...” ลอยด์อึกอักไม่รู้จะตอบว่าอะไร ในขณะที่เรย์นั้นยิ้มร้ายจนทุกคนแทบจะกรี๊ด แม้อยากจะแกล้งแซวแต่ก็สงสารเพื่อน หัวหน้าแก๊งสาววายจึงชวนเปลี่ยนเรื่องเสียดื้อ ๆ

“เออ ช่างเหอะ หิวยังล่ะเนี่ย ปะ ไปเดินตลาดน้ำกัน ของกินเพียบบบ” พูดจบก็เดินนำหน้าทุกคนไปด้วยท่าทางร่าเริง หนุ่มเมืองเหนือถอนหายใจอย่างโล่งอกที่เพื่อนสาวไม่ซักต่อ แล้วส่งค้อนวงใหญ่ไปให้แฟนหนุ่มที่ยิ้มกริ่มอยู่ตลอดเวลา

“บ่ต้องมายิ้มเลย น้องห้ามอะไรก็บ่เคยฟัง” เขาบ่นอุบอิบเบาๆ

“พี่ฟังน้องทุกอย่างเลยนะครับ แต่ขอดื้อแค่เรื่องเดียวไม่ได้เหรอ” เสียงนุ่มกระซิบตอบ มองคนรักด้วยดวงตาพราวระยับจนลอยด์เขินตัวแทบบิด

“บ่ต้องมาพูดเลย น้องเจ๊บปากไปหมดแล้ว จะกินอะหยังเผ็ด ๆ ได้ก่เนี่ย” เด็กน้อยงอแง เรย์ยิ้มให้คนที่เขาแสนรักแล้วยกมือขึ้นลูบศีรษะอย่างแผ่วเบา

“พี่ขอโทษนะครับ อย่าโกรธพี่เลยนะครับเด็กดี” สุ้มเสียงแสนใจดีกับสายตาอ่อนละมุนทำเอาคนฟังหน้าร้อนผ่าว ก้มหน้าหลบสายตาพี่แล้วพยักหน้าหงึกหงักแทนคำตอบ เห็นน้องทำท่าแบบนั้นหนุ่มอาร์ตก็ยิ้มบาง ๆ ก้มลงจูบศีรษะกลมไปอีกหนึ่งทีแล้วจึงจูงมือพาน้องเดินตามเดอะแก๊งไป

เมื่อไปถึงบริเวณตลาดน้ำ อาหารสารพัดประดามีทำให้ลอยด์ตื่นตาตื่นใจยิ่งนัก มองร้านขายของขายอาหารและขนมที่มีอยู่อย่างละลานตา เห็นอะไรก็อยากลองซื้อมากินไปเสียหมด

“อยากกินทะเลปิ้งย่างกันปะ ตรงหัวมุมโน้นมีเพียบ เดี๋ยวพาไปกินแบบขายในเรือ เขาทำที่นั่งเหมือนสแตนด์ริมตลิ่งเลย หอยทอด ผัดไทย ส้มตำ หมูปิ้ง หมูสะเต๊ะ โอเลี้ยง กาแฟโบราณ น้ำอัดลม โกโก้เย็น มีหมด ระหว่างทางก็มีของให้ชิมอีกเยอะเลย ลอยด์เอ๊ย อยากลองกินก๋วยเตี๋ยวกะลามั้ย เดี๋ยวแวะให้ป้ายแรก” ลูกแมวสาธยายเสียยืดยาวราวกับเป็นประชาสัมพันธ์ประจำตลาดน้ำ เด็กดอยฟังเพื่อนพูดแทบไม่ทันแต่ได้ยินประโยคหลังก็ตาเป็นประกาย

“อยากกินจ้ะ” เขาตอบอย่างดีอกดีใจ หันไปยิ้มแป้นให้แฟนหนุ่มแล้วโดดดึ๋ง ๆ ตามเพื่อนสาวไปอย่างร่าเริง

หลังกินก๋วยเตี๋ยวที่เสิร์ฟในกะลาแล้ว กลุ่มเพื่อนก็พากันแวะซื้อนู่นนิดนี่หน่อยชิมกันอย่างสนุกสนาน จนไปถึงตรงจุดที่ลูกแมวบอก สามสาวรีบลงไปจับจองที่นั่งแทบจะชิดกับหัวเรือของแม่ค้าแม่ขายทั้งหลายแล้วแข่งกันสั่งอาหารเสียงเซ็งแซ่ จนลูกแมวต้องบอกเพื่อน ๆ ว่าเธอจะจัดการเอง ไม่อย่างนั้นคนขายคงงงจนไม่ได้กินแน่ ๆ

“พี่เรย์ ลูกแมวสั่งผัดไทยให้นะ กินได้ป้ะ” สาวหน้าทะเล้นตะโกนถามคนที่แทบไม่ได้กินอะไรเลยตลอดทางเพราะอาหารกินเล่นส่วนใหญ่ที่ทุกคนซื้อกินเป็นของรสจัด หนุ่มอาร์ตไม่ใช่คนชอบกินจุบกินจิบเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว จึงเพลิดเพลินใจที่จะเดินตามดูคนรักมีความสุขสนุกสนานกับเพื่อน ๆ มากกว่า เขาพยักหน้ารับเด็กสาวแล้วพาลอยด์ไปนั่งที่โต๊ะไม้ด้านหลังลูกแมว “พี่ ๆ ผัดไทยกุ้งสดจานหนึ่ง ไม่ต้องใส่พริกนะคะ ให้ฝรั่งกิน”

ลูกแมวตะโกนสั่งให้เรย์เสร็จก็สั่งหอยทอดให้ตัวเอง ตามด้วยสารพัดอาหารทะเลปิ้งย่าง เธอยื่นมือไปรับกุ้งเผาตัวโตส่งกลิ่นหอมฉุยจากมือแม่ค้าแล้วส่งต่อไปให้เพื่อน ๆ ด้านหลัง ท่าทางราวไกด์ทัวร์พากรุ๊ปคนจีนมาเที่ยวก็ไม่ปาน

“แก ๆ สั่งกาแฟเย็นให้หน่อยดิ” บีสะกิดบอกเพื่อนสาว ลูกแมวที่นั่งคู่กับโต๊ะอยู่ด้านหน้าสุดรีบตะโกนสั่งอย่างฉะฉาน แล้วหันไปถามคนอื่น ๆ เรียงตัว

“เอ้า ใครจะกินจะดื่มอะไรกันอีกบอกมา ลูกแมวจะได้สั่งทีเดียว” ถามพลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดหน้าโน้ตเตรียมจด

“อะไรของเรา เป็นหัวหน้ากรุ๊ปทัวร์รึไง” โต๊ะถามอย่างขันๆ

“เอ้า ก็ลูกแมวพาทุกคนมา ก็ต้องรับผิดชอบปากท้องดิ นั่งหน้าสุดด้วย สั่งง่าย” พูดกับแฟนหนุ่มจบก็พิมพ์รายการอาหารและเครื่องดื่มตามที่เพื่อนสั่งต่อ

“เอ่อ...ลูกแมว เขามีนมขายมั้ยจ๊ะ” ลอยด์เอ่ยปากถามเพื่อนเสียงเบาอย่างเกรงใจ

“ไม่น่ามีนะ แต่ร้านค้าตรงนั้นน่าจะมีนมกล่องขาย เอาปะล่ะ”

“ไม่เป็นไรจ้ะ เราดื่มอย่างอื่นกะได้” พูดจบก็หันไปมองหน้าแฟนหนุ่มเพื่อขอความเห็น ทำสายตาออกไปในทางอ้อน เรย์จึงลูบผมนุ่มเบาๆ

“ถ้าอยากดื่มนม พี่เดินไปซื้อให้ก็ได้นะครับ”

“ไม่เอา ปี้นั่งอยู่กับน้อง บ่ต้องไปไหนทั้งนั้น” พูดจบลอยด์ก็ทำปากยื่น น่ารักจนโดนขโมยจูบแบบเร็ว ๆ ไปหนึ่งที

“งื้อ...ปี้อ้ะ ไม่เอานะน้องอายเขา” คนขี้อายโวยวายหน้าแดงแจ๋

“ก็อยากทำตัวน่ารักไม่เลือกที่เองนี่ครับ พี่จะห้ามใจไหวได้ยังไงกัน” เรย์ยกมือขึ้นบีบจมูกรั้นไปหนึ่งทีแล้วหัวเราะเบา ๆ กับหน้าตาน่าเอ็นดูเวลาค้อนปากคว่ำของน้อง “เห็นมั้ย น่ารักแบบนี้พี่ทนที่จะไม่จูบเราไม่ไหวหรอกครับ” ว่าพลางฉกริมฝีปากไปที่แก้มเนียนผ่อง จนน้องต้องร้องห้ามอีกหน เพื่อนทั้งหลายก็นั่งยิ้มกันไปบิดกันมา มือไม้ก็จิกก็ตะกุยกันเองจนผิวแสบไปหมด แต่ก็ยอมหมดเพื่อที่จะได้เห็นผู้ชายได้กัน

ท้ายที่สุดลูกแมวก็สั่งนมเย็นให้ลอยด์ บอกคนทำให้ใส่นมเยอะ ๆ น้ำหวานน้อย ๆ และสั่งชาเย็นใส่นมให้เรย์ เมื่อเริ่มลงมือกินเด็กน้อยก็มีปัญหากับการแกะกุ้งเผาปูเผา แกะเปลือกกุ้งไม่ค่อยเท่าไหร่เพราะเรย์ช่วยแกะให้น้องได้ แต่ปูนี่จนปัญญา ร้อนถึงเพื่อนสาวทั้งสามต้องช่วยกันแกะให้ กินกันไปคุยกันไปอย่างสนุกสนานอยู่นาน ก็พากันเคลื่อนขบวนไปเดินเล่นและหาของหวานรับประทาน

“เฮ้ย! นั่นพี่บิ๊กนี่หว่า” บีร้องขึ้นเมื่อเห็นเฮดว้ากกำลังยืนเลือกซื้อของกับสาวน้อยหน้าตาน่ารักคนหนึ่งที่ดูท่าทางสนิทสนมกันไม่น้อย

“มากับใครวะแก แฟนเหรอ? มีแฟนแล้วทำไมมาจีบลูกสาวพวกเรา” ไหมรู้สึกไม่ค่อยพอใจขึ้นมาทันที

“อาจจะเป็นแค่เพื่อน หรือไม่ก็น้องสาวก็ได้มั้ง” ลูกแมวออกความเห็น แล้วสามสาวก็หันไปมองหน้าเก้า

หนุ่มหน้าหวานมองเพื่อนเลิ่กลั่กแล้วถามเสียงดัง “มองอะไร มองทำไม ไม่เกี่ยวกับกูเลยเว้ย มีแฟนก็เรื่องของฮีปะวะ ดีแล้ว จะได้ไม่ต้องมายุ่งกะกู”

เก้าตั้งท่าจะเดินเลี่ยงไปในทิศทางตรงกันข้าม แต่กลับนึกอะไรขึ้นได้จึงหันไปยิ้มให้กลุ่มเพื่อน

“กูรู้ละ แทนที่จะหลบ กูแกล้งเดินเข้าไปทักดีกว่า มากับแฟนแบบนี้เอาให้หน้าหงายไปเลย” ว่าแล้วก็เดินนำหน้าเพื่อน ก้าวพรวด ๆ ไปหยุดอยู่ตรงหน้ารุ่นพี่

“อ้าว พี่บิ๊ก สวัสดีครับ มาเที่ยวกับแฟนเหรอพี่ บังเอิญจังเลย” ทักทายเสียงเริงร่าแล้วหันไปยิ้มให้สาวน้อยหน้าตาน่าเอ็นดูที่อายุอานามน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับพวกเขา บิ๊กชะงัก วางหมวกสานลายดอกไม้ที่ถืออยู่ในมือแล้วหันไปมองหน้ารุ่นน้อง เบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจแล้วยิ้มปากแทบฉีก

“โอ้โห โลกมันกลมจริง ๆ มากันครบทีมเลยนะ” พูดจบก็รับไหว้น้องปีหนึ่งทั้งกลุ่ม เหลือบมองไปที่เรย์ที่ยังมีทีท่าไม่เป็นมิตรกับเขาแล้วหันกลับไปหาเก้าอีกครั้ง “กินอะไรกันหรือยัง ไปกินด้วยกันมั้ย” คนตัวเล็กเบ้หน้ากับความหลีไม่ดูเวลาของรุ่นพี่ ชำเลืองมองสาวน้อยที่ยืนทำหน้างงนิด ๆ แล้วแสยะยิ้ม

“ถ้าแฟนพี่ไม่ขัดข้อง จะไปด้วยกันก็ได้นะ” ลอยหน้าลอยตาพูดอย่างผู้มีชัย บิ๊กเลิกคิ้วน้อย ๆ แล้วหันไปมองหน้าหญิงสาวที่มาด้วยกัน

“เฮีย นี่ใครอะ” สาวผมยาวสีดำขลับเอ่ยถามหนุ่มหน้าตี๋ แต่ยังไม่ทันที่คนถูกถามจะได้ตอบ สาวสวยก็ทำท่าเหมือนนึกได้ “อ้อ เก้าใช่มั้ย งุ้ย น่ารักแบบที่เฮียบอกหนูเด๊ะ” พอหญิงที่ตัวเองไม่เคยเจอหน้ามาก่อนพูดแบบนั้นเก้าก็งงเป็นไก่ตาแตก หันไปมองหน้าเพื่อน ๆ เพื่อขอความเห็นแต่ทุกคนก็ไม่ได้รู้อะไรไปมากกว่าเขา “เราชื่อเบลล์ เป็นน้องสาวเฮียบิ๊ก ไม่ใช่แฟนหรอก ไม่ต้องหึง”

“ฮะ! หึง? หึงอะไร เราไม่ได้หึง” หนุ่มหน้าหวานโวยวายเสียงลั่น ถลึงตาใส่รุ่นพี่ที่กำลังหัวเราะเยาะเขาอย่างเปิดเผย แล้วถอยกรูดไปตั้งหลักรวมกับกลุ่มเพื่อน “พี่เที่ยวไปพูดถึงผมในแง่ไหนกันแน่เนี่ย ทำไมน้องสาวพี่ถึงพูดแบบนี้”

“พี่ก็ไม่ได้พูดอะไร แค่บอกความจริงว่าเราจีบกันอยู่”

“จีบกันอะไร พี่เป็นคนจีบอยู่ฝ่ายเดียว ผมไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องด้วยโว้ย” เก้าเถียงหน้าดำหน้าแดง ทำท่าฮึดฮัดที่ดูอย่างไรก็น่ารักมากกว่าน่ากลัว

“เออแฮะ พยศอย่างที่เฮียบอกจริง ๆ ด้วยว่ะ” เบลล์ว่าพลางมองผู้ชายที่ตัวเล็กกว่าตัวเองกำลังโมโหหัวฟัดหัวเหวี่ยง

“ก็บอกแล้ว กำลังฝึกปราบพยศ” บิ๊กพูดพลางหันไปยักคิ้วให้รุ่นน้องที่ตัวเองจีบอยู่

ลอยด์มองท่าทางของบิ๊กอย่างงง ๆ เท่าที่เคยเห็น รุ่นพี่คนนี้นอกจากตอนช่วงว้ากแล้ว หลังจากนั้นก็ดูใจดีกับเขาเสมอ แล้วทำไมถึงแกล้งเก้าแบบนี้ล่ะ?  เขาไม่เห็นเข้าใจเลย

เบลล์เหลือบตาไปมองหนุ่มเมืองเหนือที่เกาะแขนแฟนแน่นแล้วหันไปถามพี่ชาย

“คนนี้ลอยด์ล่ะสิ” บิ๊กเพียงพยักหน้าไม่ได้ตอบอะไร น้องสาวคนสวยจึงทำหน้าเข้าใจ “เบนเข็มอะดีละ ท่าทางจีบยังไงก็ไม่มีทางได้ ติดเจ้าของน่าดู” คำพูดของสาวสวยทำให้เก้าฉุนกึก

“แล้วคิดว่าจะจีบเราได้รึไง” เขาโพล่งออกไปอย่างฉุนเฉียว มองสองพี่น้องตาขวาง

“ของแบบนี้มันไม่แน่หรอก เฮียเบลล์มีดีกว่าที่เห็นนะ บอกเลย” โฆษณาพี่ชายของตัวเองเสร็จก็หันไปยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับผู้เป็นพี่

“ไป ไปหาไรกินกัน” บิ๊กว่าแล้วทำท่าจะเดินเข้าไปหาเก้า

“ไม่ไป! พวกเรากินกันจนอิ่มแล้ว กำลังจะกลับ เชิญพี่ไปกับน้องสาวของพี่เถอะ ไปพวกเรา” พูดจบก็ลากแขนไหมให้เดินไปด้วยกัน บีกับลูกแมวยังยืนหันรีหันขวางอยู่ ในขณะที่เรย์เดินโอบลอยด์ตามคนตัวเล็กไปเรียบร้อยแล้ว

“เดี๋ยว ลูกแมว  มาค้างคืนมั้ย” เมื่อรุ่นพี่ถาม สาววายตัวแม่ก็รีบบอก

“ค้างค่ะพี่ แล้วพี่บิ๊กล่ะ” สายตาคนขี้ชิปเป็นประกายทันทีที่จะได้จับสองคนนี้มาชงให้ข้นเข้ม

“พี่ไม่ค้างอะดิ  มากับครอบครัวน่ะ พ่อแม่พี่ไปเดินดูของเก่าอยู่ตรงโน้น แล้วเราจะไปนั่งเรือดูหิ่งห้อยกันปะ”

“ไปค่ะพี่ นี่กำลังว่าเดินหาหนมกินเสร็จจะไปจองเรือในตลาดอยู่ค่ะ ที่เหมาลำละหกร้อยอะพี่ นั่งได้สิบคน พวกเราเจ็ดคนละ พี่สนมะ” ได้ทีต้องรีบต่อเรือ ลูกแมวยิ้มอย่างมีความหวัง ดวงตาเป็นประกายวิบวับอย่างปิดไม่มิด บีกระตุกชายเสื้อเพื่อนยิก ๆ ส่วนโต๊ะส่ายศีรษะแล้วกลอกตากับความเลือดวายเข้มข้นของแฟนสาว

“ไปดิ ๆ อะ เอาเบอร์พี่ไป บอกพิกัดกับเวลาพี่มาได้เลยนะ แล้วเจอกัน”

“อะเชค่ะพี่บิ๊ก แล้วเจอกัน” ลูกแมวดีใจจนออกนอกหน้า พอเดินเลี่ยงออกมาก็หัวเราะคิกคักจนถูกโต๊ะดุ

“ทำไรเนี่ยลูกแมว เดี๋ยวเก้าก็โกรธเอาหรอก โต๊ะว่าท่าทางเก้าไม่ชอบขี้หน้ารุ่นพี่คนนี้เท่าไหร่นะ”

“โอ๊ยยย ตะเองไม่รู้อะไร ลูกแมวรู้นิสัยเก้าดี ถ้าเกลียดจะไม่พูดไม่มองหน้าเลย แถมป่านนี้เตะปากแตกไปแล้ว ไม่มีหรอกมาต่อปากต่อคำ หรือเขินอายจนต้องวิ่งหนีแบบนี้อะ สาววายมีสิทธิ์ลุ้น พูดเลย”

“จริงโต๊ะ เชื่อมือลูกแมว ชีชงใครไม่เคยพลาด ดูพี่เรย์กะลอยด์ดิ แอบชงมาตั้งแต่โต๊ะพาไปรู้จักวันแรกแล้ว” บีสนับสนุนเพื่อนสาวเต็มที่

“เออ ตามใจ ๆ ไป รีบเดิน เดี๋ยวเก้างอนเอาไม่รู้ด้วย” โต๊ะว่า แล้วรีบก้าวยาว ๆ ให้ทันกลุ่มเพื่อนที่เดินนำหน้าไปก่อนแล้ว

“ลูกแมว เอาเนียน ๆ นะแก นี่กลัวมันงอนเหมือนกันนะเนี่ย เมื่อกี้กระตุกจนเสื้อแทบขาดก็ไม่หันมาเลย จะบอกว่ามันหันมามองค้อนหลายรอบแล้วด้วย” บีแอบกระซิบกระซาบไม่ให้แฟนเพื่อนได้ยิน

“โห บี ไม่ต้องห่วง เนียนกว่าผิวน้องดอยลูกสาวของพวกเราก็แผนลูกแมวนี่แหละ เชื่อใจได้เลย” ลูกแมวว่าพลางขยิบหูขยิบตาอย่างแสนทะเล้นไปให้บี ที่ทำหน้าภาคภูมิใจและเอ่ยฝากความหวังทั้งหมดไปที่หัวหน้าแก๊งสาววายของพวกเธอ

คนรั้งท้ายเดินทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ไปตีคู่กับลอยด์แล้วทำทีชวนให้ดูขนมนมเนยตามทางเพื่อกลบเกลื่อน เก้าหันไปมองเพื่อนสาวที่เดินตามมาจนทันแล้วรีบถาม

“คุยไรกับอีพี่บิ๊ก” จอมวางแผนการตัวแม่เตรียมรับมือกับคำถามมาแล้วอย่างดิบดี จึงตอบไปด้วยท่าทีสบาย  ๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“พี่เขาก็แค่ถามว่ามากันนานยัง กินไรกันยัง มากันกี่คน ทำนองนี้อะ แล้วก็แยกย้าย” ลูกแมวตอบแล้วยิ้มใสซื่อ ทำหน้าตาบริสุทธิ์ใจเต็มร้อย เก้าขมวดคิ้วมองเพื่อนสาวที่รู้จักสนิทสนมกันดีมาตั้งแต่สมัยมัธยมแล้วหันไปมองหน้าโต๊ะ

“จริงปะ” เปลี่ยนไปไล่บี้แฟนเพื่อนแทนเพราะรู้นิสัยโต๊ะที่เรียนด้วยกันมาเช่นกัน

“อือ” ว่าที่สัตวแพทย์หนุ่มทำเพียงรับคำในลำคอเพื่อเลี่ยงพิรุธที่ตัวเองอาจเผยออกมาแล้วทำทีเป็นหันไปถามเรย์ “เมื่อกี้พี่กินอิ่มปะ เห็นกินแค่ผัดไทยอย่างเดียว”

หนุ่มอาร์ตเลิกคิ้วมองรูมเมตกับคำถามที่ถามออกมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย แต่ก็ตอบไปสั้น ๆ จนคนถามอยากจะทึ้งหัวตัวเองเหลือเกิน “อิ่ม”

“โวะ! พี่แม่งพูดน้อยต่อยหนักจริง ๆ ว่ะ ทีกับลอยด์นี่หนักทั้งพูดหนักทั้งต่อยนะ” เรย์ยิ้มมุมปากน้อย ๆ กับคำพูดนั้น สามสาวหนึ่งหนุ่มวายหูผึ่งทันที ลืมเรื่องบิ๊กไปเสียเกือบสนิทเมื่อได้ยินดังนั้น ส่วนเด็กดอยผู้ไม่ประสามองหน้าเพื่อนร่วมห้องแล้วพูดหน้าซื่อ

“โต๊ะพูดอะไร ปี้เรย์บ่เคยต่อยเรานะ”

“โอ๊ยยย ลูกสาว ลู้กกกก งื้ออออ อยากหยิก!” ไหมหวีดออกมาเบา ๆ อย่างกลั้นไม่อยู่แล้วซบหน้าลงไปบนไหล่บี ที่มีอาการไม่แพ้กัน หนุ่มอาร์ตยิ้มให้คนรักอย่างสุดแสนเอ็นดูแล้วยกมือขึ้นลูบศีรษะก่อนก้มลงไปกระซิบข้างหู

“โต๊ะไม่ได้หมายถึงต่อยแบบนั้นครับ เขาหมายถึง...” พูดค้างไว้แค่นั้น จูบหลังใบหูน้องเบา ๆ แล้วต่อประโยคจนจบ “Kisses...”

เสียงหวีดร้องจากแก๊งสาววายที่อดทนกลั้นต่อไปไม่ไหวแล้วดังประสานกันขึ้นมา จนโต๊ะรีบมองซ้ายมองขวาเพราะกลัวคนแถวนั้นจะเขวี้ยงอะไรใส่แฟนและเพื่อน ๆ ส่วนลอยด์ที่ใบหน้าแดงยิ่งกว่าลูกมะเขือเทศสุกจัดนั้นแทบจะละลายลงไปกองกับพื้นแล้ว

“งื้อ...” หนุ่มเหนือทำได้เพียงแค่ส่งเสียงเล็ก ๆ ออกมาจากลำคอ เขินจนบิดแล้วบิดอีก ร่างกายแทบจะกลายเป็นเลขแปดสิบแปด เรย์มองท่าทางของน้องแล้วเกิดความมันเขี้ยวขึ้นมาอย่างหนัก จ้องคนตัวขาวราวกับอยากจะจับกินให้หมดทั้งตัวเสียตรงนั้น อยู่ ๆ ก็ดึงมือน้องจะให้เดินตามตัวเองไปในทิศทางตรงข้าม แม้จะยังอายอยู่แต่เด็กน้อยก็ไม่วายที่จะเอ่ยถาม “ปี้จ๋าจะไปไหน”

“กลับที่พักครับ” ได้ยินคำตอบหนุ่มเมืองเหนือก็ทำหน้าไม่เข้าใจ ส่วนเพื่อน ๆ ของเขา ได้ตายจากโลกนี้กันไปหมดแล้ว

“แต่...แต่น้องยังบ่ได้กินขนมเลย” คนน้องเริ่มงอแง

“เดี๋ยวกลับมากินไม่ได้เหรอครับ กลับที่พักกับพี่ก่อนนะ” คนอยากฟัดน้องเต็มแก่ขอร้อง แต่เด็กน้อยของเขาไม่ยอม

“ไม่เอา น้องอยากกินขนมจ่ามงกุฎ กับไอติมถั่วดำ ถ้าบ่ไปพร้อมลูกแมว ปี้ก็พาน้องไปบ่ถูก” ลอยด์ทำปากเบะ หน้างอ ๆ นั้นยิ่งน่ารักทรมานใจคนมองยิ่งนัก เรย์ถอนหายใจหนัก หันไปหาร่างไร้วิญญาณทั้งสี่ ที่วิญญาณได้ลอยล่องออกจากร่างไปนานแล้วเพราะความฟินจากโมเมนต์ติดขอบจอเมื่อครู่ “อีกนานมั้ย”

“ไปเลยค่ะพี่ พามันกลับห้องไปเลยยย” บีผู้ปากไวเสมอรีบพูดอย่างตื่นเต้น ลูกแมวกระทุ้งสีข้างเพื่อนเบา ๆ แล้วยิ้มเจื่อน ๆ ให้ลอยด์ ก่อนจะตอบคำถามของรุ่นพี่ต่างคณะอย่างคนสติกลับเข้าร่างแล้ว

“หนูกะว่าจะพาเดินกินหนมกันอีกพักหนึ่ง ไปจองเรือดูหิ่งห้อย แล้วจากนั้นจะกลับที่พักก่อนก็ได้ค่ะ เพราะเรือที่จะจองออกทุ่มหนึ่ง มีเวลาเหลือเฟือ พี่รอไหวปะล่ะ”

ถึงแม้เรย์จะไม่อยากรอแม้แต่วินาทีเดียว เพราะอยากฟัดน้องในห้องทั้งวันทั้งคืนมากกว่าออกมาตะลอน ๆ แบบนี้ แต่หนุ่มอาร์ตก็เห็นแก่ความสุขของคนรักมากกว่า จึงยอมทนไปอีกหน่อย เขาพยักหน้าน้อย ๆ แล้วก้มลงมองหน้าคนที่งอนจนปากแหลม

“พี่ขอโทษครับ ไปเดินเที่ยวก่อนก็ได้ครับเด็กดี ไม่โกรธพี่นะ”

“ไม่ให้โกรธได้ยังไง ปี้ชวนน้องกลับห้องพักตลอด หลายรอบแล้วเนี่ย” เป็นครั้งแรกที่เด็กดอยดื้อ แม้จะน่ารักแต่เรย์ก็ใจแป้ว กลัวน้องจะโกรธจริงจังจึงรีบปลอบ

“ไม่กลับครับไม่กลับ เดินเที่ยวให้พอใจน้องเลยนะครับ กลับเมื่อไหร่ก็ได้ ไม่งอแงนะคนดี” พูดจบก็หอมหัวกลมไปหนึ่งที ได้ยินดังนั้นลอยด์ก็ดีใจที่จะได้เที่ยวได้กินขนมกับเพื่อน ๆ ต่อ ส่งยิ้มหวานให้คนรักแล้วหันไปมองเพื่อนสนิท

“ลูกแมว~ เราอยากกินขนมจ่ามงกุฎที่ลูกแมวบอกอะ” ทำเสียงอ้อนจนบรรดาแม่ ๆ ใจบางไปหมด ส่วนแฟนหนุ่มก็กัดปากตัวเองแน่น จะจับฟัดกลางตลาดน้ำก็กระไรอยู่ ตอนนี้ทำได้เพียงสูดลมหายใจลึก ๆ แล้วอดทนกับความน่ารักแบบไม่เห็นใจกันเลยของลอยด์

ลูกแมวพากลุ่มเพื่อนเดินตรงไปยังร้านขนมไทยที่เป็นร้านเล็ก ๆ แต่เต็มไปด้วยขนมไทยที่หากินยากหลายอย่าง เช่น จ่ามงกุฎ เสน่ห์จันทร์ กระเช้าสีดา เป็นต้น เจ้าของร้านทำขนมพวกนี้เองราคาจึงไม่แพง ลอยด์ดูตื่นตาตื่นใจกับขนมไทยที่ถูกประดิดประดอยออกมาอย่างประณีตดูน่ารับประทาน แต่ละคนต่างก็ซื้อแบบใส่ห่อกลับบ้านหลายต่อหลายอย่างจนเป็นที่พอใจจึงเคลื่อนขบวนกันต่อ

จุดหมายต่อไปคือร้านขายไอศกรีมไทย ที่มีไอศกรีมหลากหลายรสชาติให้เลือก ไม่ว่าจะเป็นรสกะทิ รสเผือก รสถั่วดำ ทั้งยังมีไอศกรีมรสแปลก ๆ ที่ทำจากดอกไม้ เช่น ไอศกรีมกุหลาบนม บัวนม อัญชันมะพร้าว หรือที่แปลกไปกว่านั้นก็เช่น ไอศกรีมมะม่วงน้ำปลาหวาน และไอศกรีมฝรั่งบ๊วย เป็นต้น อีกทั้งมีน้ำจากดอกไม้ที่เน้นหลัก ๆ อยู่สี่ดอก คือ ดอกบัว ดอกกุหลาบ ดอกอัญชัน และดอกดาหลา ไม่เพียงแค่ลอยด์แต่ไหมกับบีที่ไม่เคยมาเที่ยวตลาดน้ำก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน

หนุ่มเหนือสั่งน้ำดอกดาหลามาลองชิม น้ำดอกไม้สีชมพูสวยนี้รสชาติคล้ายน้ำลิ้นจี่  เขาห่อปากดูดหลอดอย่างน่าเอ็นดูแล้วส่งให้แฟนหนุ่มลองด้วย เรย์รับน้ำไปถือไว้ ดูดไปก็มองคนน่ารักไปอย่างเพลินตา เห็นน้องวิ่งดุ๊กดิ๊กตามเพื่อน ๆ ไปสั่งไอศกรีมแล้วก็มีความสุขไปอีกแบบ แต่ก็อยากจะพากลับห้องไปมีความสุขอย่างอื่นแทบแย่แล้วเช่นกัน

เดินกินไอศกรีมและดื่มน้ำดอกไม้แก้ร้อนกันไป ดูของแปลกตาแบบโบราณย้อนยุค ของดีไซน์สวยเก๋ ของทำมือหลากหลายกันไปอย่างเพลิดเพลินจนลืมเวลา นานจนเริ่มหิวอีกรอบลูกแมวก็เริ่มกระซิบกระซาบกับเดอะแก๊ง

“เอาไงดีอะพวกแก เผลอแป๊บเดียวห้าโมงแล้วอะ ถ้าให้พี่เรย์พาลูกสาวพวกเรากลับไปปู้ยี่ปู้ยำตอนนี้ ต้องกลับมาไม่ทันดูหิ่งห้อยแน่ ๆ”

“เหยยย แกรรร อย่าว่าแต่กลับมาทันมั้ยเลย ถึงเฮียแกจะสปีดสุด ๆ ก็เหอะ แต่หลังจากนั้นลูกพวกเราจะลุกไหวเหรอวะ ท่าทางเฮียแกมีของนะมึ้งงง เมื่อกี้บังเอิญเห็น”

“บร้า~ ไหมอะ ทะลึ่ง~ ไหนวะ ๆ ดูมั่งดิ๊” บีพูดแล้วหันกลับไปมองเป้ากางเกงของหนุ่มอาร์ตโต้ง ๆ จนเก้าต้องทุบหลังดังอึ้ก

“มีศิลป์หน่อยเว้ยไอ้บี เดี๋ยวพี่เขาก็รู้ตัวกันพอดี”

“ไม่หรอกมึง รวมหัวกันขนาดนี้ฮียังไม่สนอะ ฮีตามจ้องเมียอย่างเดียวเลย ดูดิ มองมันอย่างกับจะเขมือบมันกลางตลาดอยู่ละ โว้ยยย กูโคตรฟิน~” บีพูดแล้วทำท่าเหมือนคนขาดอากาศหายใจ จนลูกแมวต้องควักยาดมให้

“สูดเข้าไปลูก สูดเข้าไป ปื้ดดด...อย่างงั้น...ดีมากกก อย่าเพิ่งเป็นอะไรไปจนกว่าจะได้เอาหูแนบฝาห้องคืนนี้” สาวน้อยเจ้าแม่วายพูดพลางพยักหน้าหงึกหงักอย่างพอใจที่เห็นเพื่อนสูดยาดมเข้าไปจนเต็มปอด

“ว่าแต่ ตกลงเอาไงวะเรื่องที่จะให้เฮียแกลากลูกพวกเรากลับไปทำมิดีมิร้ายที่ห้องก่อนไปดูหิ่งห้อยอะ มันจะไม่เวิร์กนา” ไหมพาเข้าเรื่องต่อ

“นั่นดิ สงสารเด็กดอยมันว่ะ โถ ดูสิ ตื่นเต้นอย่างกับเด็กห้าขวบได้ไปเที่ยวดิสนีย์แลนด์เป็นครั้งแรกในชีวิต” เก้าพูดพลางมองเพื่อนที่กระโดดหย็องแหย็งชี้ชวนแฟนให้ดูของแปลกตาไม่หยุด

“เอางี้มะ แกล้งถาม ทำมึนไปเลย ถ้าน้องดอยมันไม่ยอมกลับ ฮีก็ต้องตามใจเมีย ดีซะอีก ให้อั้นไว้นาน ๆ คืนนี้จะได้จัดเต็ม คิ ๆ ๆ” ลูกแมวพูดแล้วหัวเราะอย่างน่ากลัว

“หูยยย ร้ายอะ ไม่เป็นห่วงสะโพกเพื่อนเลยเรอะ พรุ่งนี้ต้องเดินทางกลับนะ เกิดลุกไม่ไหวทำไง”

“ไหม อย่ามาทำเป็นคนดีตอนนี้ แน่ใจนะว่าไม่ได้คิดเหมือนลูกแมว” สาวห้าวยิ้มแหย ๆ พลางตอบเพื่อนว่าคิดมากกว่านั้นอีก แล้วก็ต้องหยุดประชุมเมื่อโต๊ะเดินผ่าเข้าไปกลางกลุ่ม

“รวมหัวกันวางแผนอะไรอีก” คนตัวสูงถามแล้วมองหน้าแฟนสาวอย่างรู้ทัน

“แหะ ๆ ไม่ได้วางแผนสักหน่อย แค่ปรึกษากันเพราะคิดว่าคงกลับที่พักไม่ทันแล้วตอนนี้ กลัวพี่เรย์จะเคืองอะ เพราะแกอยากพาลอยด์กลับไปพักผ่อนที่ห้องก่อนไง” เธออธิบายด้วยท่าทางและสุ้มเสียงที่แสนจะบริสุทธิ์ใจ โต๊ะหรี่ตามองแฟนจอมแสบอย่างจับผิดแล้วเอ่ย

“อย่ามา ๆ แสบนักนะเราน่ะ ถ้าพี่เรย์พาลอยด์กลับที่พัก รับรองว่าไม่ได้พักแน่ ๆ ฟัดมันแต่ละทีงี้ อะเหอออ” พูดจบก็รีบปิดปาก นึกขึ้นได้ว่าคราวก่อนที่แอบถ่ายรูปไว้ ดันลืมเล่าให้ลูกแมวฟังและยังไม่ได้ส่งรูปให้เลยด้วย

“โต๊ะ นี่เห็นบ่อยขนาดไหนอะ ทำไมไม่ถ่ายคลิปมาให้ลูกแมว!” สาวน้อยทำหน้าข่มขู่

“งื้อ ลูกแมวอ้ะ อย่าดุโต๊ะ คือ...โต๊ะก็เห็นทุกวันแหละ แต่มันไม่สะดวกถ่ายจริง ๆ อ้ะ เมื่อวานถ่ายมาได้นิดหนึ่ง แต่เป็นแค่ภาพนิ่งนะ” ได้ยินคำตอบ ทั้งกลุ่มก็แทบจะจับโต๊ะปล้นเอามือถือออกมาเสียเดี๋ยวนั้น

“งื้ออ ข่นบร้า~ ทำไมไม่ส่งมาให้ลูกแมววว”

“ลืมอ้ะ อย่าโวยดิ เดี๋ยวสองคนนั้นรู้ตัว” พูดจบก็รีบส่งสมาร์ตโฟนให้เดอะแก๊งแล้วหันไปมองคู่รักที่กำลังสร้างโลกส่วนตัวกันอยู่ เห็นแบบนั้นก็โล่งอก ตอนนี้จึงเริ่มห่วงโทรศัพท์ตัวเองมากกว่า แต่หัวหน้าแก๊งวายกลับทำเพียงแค่กดอะไรยุกยิกอย่างรวดเร็วแล้วยื่นมือถือกลับไปให้เขา

“ส่งต่อมาเลยลูกแมว ให้ว่อง” บีว่า แต่ลูกแมวไม่ยอม

“ไม่เอา ดูจากเครื่องลูกแมวพอ ไม่ใช่อะไรนะ เรากลัวพลาดอะ เกิดวันหนึ่งดันเผลอกดส่งผิด ลอยด์กับพี่เรย์จะเสียหาย” เมื่อหัวหน้าทีมพูดแบบนั้นทุกคนก็เห็นด้วย แม้จะเห็นแก่ความฟินแค่ไหน แต่ก็ทำกันเพียงภายในกลุ่ม อย่างไรเสียทั้งแก๊งก็รักและเป็นห่วงภาพพจน์ของเพื่อนมากกว่า ศีรษะทั้งสี่ที่สุมจนแทบจะชนกันมุงดูภาพเรย์กับลอยด์ล็อกปากกันด้วยความฟิน ไหมถึงขั้นต้องกัดแขนตัวเองเพื่อกันเสียงหวีด ในขณะที่บีต้องดมยาดม เก้าอาการน้อยกว่าเพื่อนหน่อยแต่ก็หน้าแดงเถือก

“แกเห็นมือม้ายยย มืออะมือออ” บีพูดถึงมือที่กำลังขยำบั้นท้ายของลอยด์ในภาพ

“ไม่เห็นก็ตาบอดแล้วมั้ยมึง โอ๊ยยย พี่แม่งขยำจนก้นน้องดอยกูเขียวหมดแล้วมั้งนั่น” เก้าว่าแล้วหันไปมองคู่รัก พอเห็นว่าทั้งสองกำลังเดินตรงมาทางพวกเขาพร้อม ๆ กับที่โต๊ะหันไปส่งสัญญาณทุกคนก็วงแตก ลอยด์ยิ้มกว้างมาแต่ไกลแล้วเอ่ยปากถามเสียงใส

“ทำอะไรกันอยู่จ๊ะ ทำไมไม่ไปดูของกับเรา”

“ลูกแมวมาบ่อยแล้วไง ลอยด์สนุกก็ดูไปเถอะ ว่าแต่ เดินจนขาลากขนาดนี้ หิวรึยังล่ะเราอะ” พยายามพูดกับเพื่อนให้ปกติที่สุดโดยไม่นึกถึงภาพที่เพิ่งเห็น แม้จะมองหน้าซื่อ ๆ นั้นแล้วคิดดีไม่ได้เลยก็ตาม

“เริ่มหิวแล้วล่ะ ปี้จ๋าหิวมั้ยจ๊ะ” เขาตอบเพื่อนแล้วหันไปถามคนรักที่กำลังยกมือขึ้นดูเวลาบนนาฬิกาข้อมือ

“พี่ไม่หิวครับ” แม้จะไม่อยากอยู่ตรงนั้นต่อแล้ว แต่เมื่อเด็กน้อยของเขาหิว ทาสเมียอย่างเขาจะทำอะไรได้ “แต่ถ้าน้องหิว จะหาอะไรกินก่อนก็ได้นะครับ” ได้ยินพี่พูดแบบนั้นลอยด์ก็ยิ้มแป้น

“ถ้างั้นเดี๋ยวลูกแมวพาไปนั่งร้านที่มีดนตรีเล่นแบบชิลล์ ๆ ร้านนี้มีอาหารจานเด็ดคือ ลาบหมูทอด เขาเปิดห้าโมงพอดี แต่ไปจองเรือกันก่อนนะ ปะ ไปกัน” พูดจบลูกแมวก็เดินนำทุกคนไปจองเรือดูหิ่งห้อย เสร็จเรียบร้อยก็พาไปยังร้านอาหารที่มีบรรยากาศสบาย ๆ ริมน้ำตามที่บอก ร้านนี้ตกแต่งสไตล์เป็นกันเองท่ามกลางไฟสีสบายตา เมนูยอดฮิตของร้านนอกจากลาบทอดแล้ว ยังมีอาหารยอดนิยม เช่น ปลากะพงทอดสมุนไพร หอยหลอดผัดฉ่า ยำฮาเฮ ปลาทูผัดพริกเกลือ ยำก้านคะน้า และไก่ผัดเม็ดมะม่วง

เมื่อจับจองที่นั่งและสั่งอาหารเรียบร้อยทุกคนก็เริ่มหยิบของที่ระลึกและขนมออกมาอวดกัน เรย์มองคนรักที่ดูสนุกสนานร่าเริงแล้วก็ยิ้มอย่างเอ็นดู แม้จะอยากพากลับห้องไปกอดไปฟัด แต่เมื่อได้เห็นหน้าใส ๆ ยิ้มกว้างอย่างมีความสุขแบบนี้ เขาก็อดทนรอได้ พลางหมายมั่นปั้นมือไว้ว่า ถึงที่พักเมื่อไหร่เขาจะไม่ยอมให้คนน่ารักของเขากลับออกมาข้างนอกอีกเลยจนกว่าจะถึงวันรุ่งขึ้น

นั่งกินอาหารเคล้าเสียงเพลงที่เล่นกันสด ๆ อย่างไพเราะน่าประทับใจ และเพลิดเพลินกับวิวของตลาดน้ำอัมพวาไปด้วย จนใกล้ถึงเวลานั่งเรือชมหิ่งห้อย ทุกคนจึงพากันย้ายขบวนไปที่ท่าเรือ ไปถึงก็แจ้งกับเจ้าหน้าที่แล้วทยอยลงไปนั่ง ใส่เสื้อชูชีพเรียบร้อยก็รอเวลาเรือออก หัวหน้าแก๊งสาววายแอบส่งข้อความบอกรุ่นพี่ตอนที่กำลังออกจากร้านอาหารและจัดแจงให้เก้านั่งหลังสุดอย่างเนียน ๆ โดยที่เพื่อนตัวเล็กไม่ได้ระแคะระคายสงสัยเลยแม้แต่น้อย

“เมื่อไหร่เรือจะออกวะ พวกเราเหมาลำไม่ใช่เหรอ” หนุ่มหน้าหวานบ่นกับไหมและบีที่นั่งอยู่ด้านหน้า

“เฮ้ย เราไม่ได้เหมาเว้ย เรือมันนั่งได้สิบคน พวกเราแค่เจ็ดคนเอง พี่คนเรือคงรอให้คนมานั่งให้เต็มก่อนอะ” ฟังเพื่อนพูดแล้วเก้าก็พยักหน้าเข้าใจแล้วมองซ้ายมองขวา ก็ไม่เห็นว่าคนที่ยืนต่อแถวจะเดินมาลงเรือที่พวกเขานั่งอยู่เลย ทำหน้าเซ็ง ๆ แล้วชะเง้อไปมองคู่รักที่โดนจับให้นั่งด้านหน้าสุดเพื่อสะดวกแก่การส่องของพวกเขาว่ากำลังทำอะไรอยู่ ก็หัวเราะคิกเมื่อเห็นว่าเด็กดอยแสนซื่อกำลังทำหน้าตาตื่นเต้นได้อย่างน่าเอ็นดู ในขณะที่หมาจิ้งจอกหนุ่มนั้นก็จ้องเพื่อนตัวขาวของเขาราวกับจะจับกินตรงนั้น

ไม่นานความโคลงของเรือที่แสดงว่ามีคนกำลังเดินลงมาก็ทำให้เก้าโล่งใจ ขยับที่ให้คนมาใหม่ลงนั่งข้าง ๆ โดยไม่ได้มองหน้า อยากให้ออกเรือจะแย่อยู่แล้วเลยไม่ได้สนใจมองผู้ร่วมทางที่คิดว่าไม่น่าจะรู้จัก ยื่นหน้าไปหาบีและไหมทางด้านหน้าแล้วยิ้มอย่างดีใจที่นายท้ายเริ่มเดินเรือ

“เย่ ไปซะที นึกว่าต้องนั่งรอจนยุงมันหามไปให้ลูกมันกินซะก่อนละ” เก้าพูดกับเพื่อน แล้วก็ต้องแปลกใจที่ได้ยินเสียงหัวเราะคุ้นหูดังมาจากคนที่นั่งอยู่ข้างตัว หนุ่มน้อยเหลือบไปมองอย่างสงสัย เมื่อเห็นว่าเป็นใครก็ตกใจจนแทบจะกระโดดลงจากเรือ

“พี่บิ๊ก! มาได้ไงเนี่ย!”

 




วันนี้เจมี่ไปแจกลายเซ็นที่งานหนังสือนะคะ เริ่มตั้งแต่บ่ายโมงค่ะ ใครว่าง ไปเจอกันนะคะ Box Set น้องดอย เหลือแค่ 45% น้าาาาา รีบมาเร๊ววววว 





05/05/2018

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 176 ครั้ง

1,564 ความคิดเห็น

  1. #1447 Airzaa1810 (@Airzaa1810) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 21:41
    ฝึกความอดทนนะปี้จ้า
    #1447
    0
  2. #1445 suyu27 (@suyu_nuananong_b) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 14:32

    ปี้ฝึกความอดทนไว้เด้อ
    #1445
    0
  3. #1444 tangthaiparichat (@tangthaiparichat) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 12:58
    พี่ต้องอดทนน้า
    #1444
    0
  4. #1443 raving_fox (@raving_fox) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 12:14
    อิปี้อดทนไว้ ฮึบๆ
    #1443
    0
  5. #1442 yim-1234 (@yim-1234) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 10:37

    อิปี้ อย่าเพิ่งกินน้องมันกลางตลาดเน้อ
    #1442
    0
  6. #1441 Aonsuwaree (@Aonsuwaree) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 09:49
    ชั้นรักแกงค์สาววายยยยยย น่ารักกก ชอบการสร้างโมเมนต์😍😍😍😍😍😍
    #1441
    0