[Fic SingtoKrist] The Lost

ตอนที่ 6 : Chapter 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,872
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 144 ครั้ง
    25 ก.พ. 61

Chapter 4

 


ในช่วงเปิดเทอมใหม่ พัดและเปรียวพาสิงโตเข้าเรียนในโรงเรียนเดียวกับลูกชายของตน ทั้งอุปกรณ์และเสื้อผ้าเขาเองก็มีพร้อมด้วยเงินจำนวนหนึ่งที่แม่ของเขาแอบส่งมาให้ เด็กหนุ่มเรียนในระดับชั้นที่สูงกว่าคนน้องเพียงระดับชั้นเดียวด้วยปีที่เกิด

 

 

ถึงอย่างนั้นเจ้าเด็กน้อยก็ไม่ยอมเรียกเขาว่า ‘พี่’ เสียทีที่ได้ยินเห็นจะมีแค่ ‘นาย’ ‘สิง’ หรือ ‘สิงโต’ เท่านั้น แต่เจ้าตัวก็ไม่ได้ถือสาอะไรมากนัก

 

 

ในทุกๆเช้าทั้งสองจะนั่งรถไปโรงเรียนพร้อมกับเพื่อนอีกสองคน และกลับมาพร้อมกันในตอนเย็น โรงเรียนเป็นโรงเรียนในตัวเมืองจึงต้องนั่งรถเข้าไปราวๆครึ่งชั่วโมง

 

 

ด้วยความที่เป็นพี่โตสุด ในตอนเย็นเขามักจะทำหน้าที่แทนสองสามีภรรยาด้วยการสอนการบ้านให้กับเด็กทั้งสามด้วยความเต็มใจ ขณะที่ผู้ใหญ่อย่างเปรียวยังอดดีใจแทนไม่ได้ บางครั้งเธอก็มาช่วยสิงโตทำการบ้านและติวหนังสือสลับกัน

 

 

เด็กหนุ่มเป็นคนหัวไวและเรียนรู้เร็วจึงสามารถเข้าใจอะไรได้อย่างง่ายดาย

 

 

นี่ครับพี่สิง พ่อกับแม่เอามาให้พี่สิงเป็นการขอบคุณที่ช่วยสอนกันทำการบ้าน” เด็กตัวเล็กยื่นสมุดให้กับเขา มันเป็นเพียงสมุดบันทึกเล่มหนาธรรมดาแต่ดูสวยงามไปด้วยลายไม้ของปก

 

 

ขอบคุณครับกัน”

 

 

ร่างสูงรับมาสำรวจ สมุดเล่มใหม่ที่ไม่ได้ผ่านการใช้งานช่างเหมาะกับเขาจริงๆ

 

 

หลังจากทำการบ้านของตนเรียบร้อย เด็กทั้งสองก็พากันกลับไปหาผู้ปกครองของตนเอง ขณะที่คริสขึ้นไปเก็บของและจูงมือคนพี่ไปยังไร่ผักผลไม้อื่นๆที่อยู่ถัดจากไร่สตรอว์เบอร์รี่

 

 

น้องคริสน้องสิงโต มาแอบเล่นซนอะไรตรงนี้ครับ” เสียงทุ้มติดขี้เล่นดังขึ้นทางด้านหลังขณะที่มือเล็กๆกำลังจะสัมผัสกับผลไม้บนต้น

 

 

เปล่านะพี่แบงค์ คิดไม่ได้ซนนะ” เจ้าตัวรีบดึงมือกลับทันที คนที่ตัวโตกว่ารีบคว้าเจ้าร่างเล็กขึ้นมาอุ้มและหมุนไปมา จนเกิดเสียงร้องและเสียงหัวเราะไปทั่วบริเวณ หนึ่งในนั้นคือเสียงหัวเราะและรอยยิ้มจากคนพี่

 

 

ง้า.. พี่แบงค์ปล่อยคิด พอแล้วๆ มึนหัว พอแล้ว!!!”

 

 

เขาปล่อยร่างเล็กลงให้ยืนกับพื้น แต่เจ้าตัวเดินเซเพราะยังงุนงงอยู่จนสิงโตต้องเข้าประคอง

 

 

ฮ่าๆๆ แล้วนี่กลับจากที่โรงเรียนแล้วไม่มีการบ้านกันหรอ ถึงได้มาเล่นซนกันแบบนี้เนี่ยหืม?

 

 

การบ้านเสร็จแล้วครับ เลยขอน้าเปรียวออกมาเดินเล่นกัน”

 

 

สิงเป็นคนสอนการบ้านคิดด้วยแหละ สิงเก่งมากๆเลย” เด็กน้อยคุยโวจนอีกฝ่ายหมั่นเขี้ยวก้มตัวลงไปดึงแก้มน้อยๆของอีกฝ่าย

 

 

ง้าก! เจ็บนะพี่แบงค์”

 

 

หมั่นเขี้ยวเด็กน้อยจริงๆเลยเนี่ย ว่าแต่.. แอบมาเดินกันแบบนี่ได้ไงเนี่ย ถ้าพี่ไม่เข้ามาเพราะคุณเปรียวบอก กีวี่ในไร่คงเสร็จพวกเราหมดแล้วสินะ”

 

 

แบงค์เป็นหนึ่งในคนงานอายุน้อยในไร่ที่ทำงานมานาน จึงรู้จักทักคุ้นกับลูกชายเจ้าของไร่อย่างดีและกับสิงโตเองก็รู้จักได้ไม่นานครั้งแรกที่พบกลับมีความคิดที่ว่าเด็กที่ดูโตกว่าจะไม่ค่อยซนนักซึ่งมันก็ถูก แต่เจ้าตัวกลับไม่ปรามอะไรคนน้องสักนิดซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้เขาแอบเหนื่อยใจ

 

 

แหะๆๆ ก็แค่อยากลองกินดูเองครับ” เด็กน้อยเสียงอ่อนลงคล้ายกำลังโดนดุ แต่นั่นกลับทำให้แบงค์ลอบยิ้มก่อนจะเดินไปหาพวกเขาทั้งสอง

 

 

อยากกินก็บอกดีๆ พี่เตรียมไว้ให้แล้ว”

 

 

ร่างสูงกระซิบบอกก่อนจะเดินนำเด็กทั้งสองไปยังมุมรั้วซึ่งมีกล่องไม้ขนาดใหญ่สำหรับวางอุปกรณ์ต่างๆของเหล่าคนงาน และหนึ่งในนั้นคือจากในเล็กที่บรรจุกีวี่ลูกสีเขียวที่ถูกผ่าครึ่งไว้แล้ว

 

 

ดูจากสีแล้วน่าจะเปรี้ยวเอาเรื่องนะ อ่ะลองกินดู” แบงค์ใช้ช้อนเล็กตักเนื้อกีวี่สีเขียวจากในลูกมาให้เด็กทั้งสองลองชิม

 

 

งื้อ เปรี้ยว!” คริสหลับตาปี๋ไปกับรสเปรี้ยวของผลไม้เมืองหนาว ขณะที่อีกคนกำลังรู้สึกแปลกใจกับรสชาติที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อน

 

 

แสดงว่าอร่อยใช่ไหม?

 

 

ครับ อร่อยมากเลย” เขาตอบด้วยน้ำเสียงปนความตื่นเต้น

 

 

นี่คงไม่เคยกินมาก่อนสินะ ไม่ต้องห่วงหรอกเดี๋ยวคุณพัดคงจะซื้อเข้าไปให้เราสองคนทานกันนั่นแหละ อ้อ! อีกไม่นานก็จะได้ลองสตรอว์เบอร์รี่แล้วสินะ นี่ก็ใกล้หน้าเต็มทีแล้ว”

 

 

หลังจากชิมผลไม้เมืองหนาวไปแล้ว ร่างสูงของแบงค์จึงพาเด็กทั้งสองไปเดินเล่นในไร่โดยระหว่างทางต้องคอยปรามคริสน้อยตลอด เพราะเจ้าตัวมือซนมักแอบขโมยเด็ดผลไม้ที่กำลังโตเต็มที่มาชิมเล่นๆ

 

 

พวกเขาเดินเล่นกันอยู่ไม่นานนักก็ถูกชายหนุ่มร่างสูง พ่อของคริสมารับถึงหน้าสวน เขาเอ่ยขอบคุณแบงค์ที่คอยดูแลเด็กๆให้และตำหนิบุตรชายที่แอบเอาผลไม้ตระกูลเบอร์รี่ไม่ว่าจะเป็นบลูเบอร์รี่หรือมัลเบอร์รี่ติดมือกลับมาอีกครั้ง

 

 

ทำไมซนแบบนี้นะเรา เดี๋ยวพ่อจะบอกแม่งดขนมเลยดีไหมหืม?

 

 

ไม่นะพ่อ นี่! คิดเด็ดมาจะมาให้สิงชิมต่างหาก เขาบอกคิดว่าไม่เคยกินมาก่อนใช่ไหม” เมื่อหาข้อแก้ตัวไม่ได้จึงต้องหาผู้ช่วยด้วยการอ้างถึงอีกคน ที่เขาก็พร้อมจะรับไปด้วย

 

 

ครับคุณน้า ผมยังไม่เคยลองก็เลยให้คริสเก็บมาให้ชิมน่ะครับ”

 

 

เฮ้อ! เรานี่นะ อย่าไปตามใจอะไรน้องเขามากเลย เดี๋ยวจะเสียนิสัยไปเปล่าๆ” เขาว่าพลางยีศีรษะเด็กหนุ่มเบาๆ

 

 

แต่ก็นะ.. ได้เห็นเด็กหนุ่มคลายกังวลเรื่องของป่าน ก็ทำให้เขาสบายใจขึ้นไม่น้อย อีกทั้งเจ้าลูกชายของตนก็ดูจะไม่เหงาเหมือนแต่ก่อนที่ก็อตกับกันแวะมาหาแต่ก็มาได้เพียงไม่นาน

 

 

 

----------------------------------------

 

 

 

กินเยอะๆเลยนะสิง ตัวจะได้โตเร็วๆ ไม่ผอมแห้งแบบนี้นะ”

 

 

คิดก็กินไปด้วยสิ ตักให้แต่พี่สิง เดี๋ยวตัวเองก็ไม่ได้กินหรอก”

 

 

งื้อ.. คิดตักไก่ทอดให้กันด้วย กันหยิบไม่ถึงอ่ะ”

 

 

แค่นี้ก็หยิบเองไม่ได้ คิดตักมันบดให้เราด้วยสิ”

 

 

นายเองก็ไม่ต่างกันนั่นแหละก็อต!”

 

 

ความชุลมุนเกิดขึ้นในงานเลี้ยงเล็กๆที่ร้านอาหารของรีสอร์ท กลางดึกคืนนี้พวกเขาจัดงานเลี้ยงปีใหม่กัน เจ้าของที่อย่างพัดจึงออกทุนจัดงานเลี้ยงให้เพื่อเป็นการขอบคุณ

 

 

กลุ่มเด็กๆแยกตัวออกมาจากผู้ใหญ่แต่ก็ไม่วายมีปากมีเสียงกัน จนแบงค์ที่ถือจานอาหารของตนและแยกออกมาต้องคอยห้ามศึกนี้

 

 

อะไรกันๆๆ ทำไมคืนนี้น้องคริสเราฮอตจังเลยครับ มีแต่คนเรียกหา”

 

 

ก็คิดเอาแต่สนใจพี่สิง ไม่เห็นสนใจพวกเราเลย” กันตอบพี่คนโตไปแบบเด็กๆ โดยที่คนฟังพยายามไม่คิดอะไรนอกจากการที่เด็กทั้งสองนั้นสนิทกันเพราะอยู่บ้านหลังเดียวกัน

 

 

เอาน่า พี่สิงเขามาใหม่คงยังไม่รู้จักใครมากก็ต้องดูแลเป็นธรรมดาสิครับ อยากกินอะไรเดี๋ยวพี่พาไปตักแล้วกันนะ”

 

 

ร่างสูงวางจานของตนเองลงบนโต๊ะและเดินพาเด็กขี้น้อยใจทั้งสองไปยังโต๊ะที่มีอาหารแบบบุฟเฟ่ต์จัดวางไว้

 

 

นายเอาอะไรอีกไหม” เจ้าเด็กน้อยหันไปถามอีกฝ่ายเมื่อทั้งโต๊ะเหลือกันอยู่สองคน

 

 

คริสทานเถอะ แค่นี้ก็เยอะจนทานไม่หมดแล้ว” เขาพูดติดตลกเล็กน้อยพร้อมกับทานอาหารในจานอย่างเงียบๆ

 

 

ไม่นานนักเด็กทั้งสองกับผู้ใหญ่อีกหนึ่งก็กลับมาพร้อมกับของทานเล่นเต็มจาน ทั้งไก่ทอด เฟรนชฟรายด์ มันบด ขนมปัง และผลไม้อีกจำนวนหนึ่ง

 

 

พี่เอาผลไม้จากในไร่มาให้ด้วยนะ น้องสิงลองทานให้หมดเลยนะจะได้รู้ว่าอะไรเป็นยังไง”

 

 

แบงค์วางจานผลไม้ไว้ตรงกลางโต๊ะเพื่อให้เด็กๆแบ่งกันทาน เจ้าตัวมองผลไม้สีสันแปลกตาบนโต๊ะด้วยความแปลกใจ มีเพียงกีวี่ แอปเปิ้ล กับเบอร์รี่ต่างๆเท่านั้นที่เขาเคยเห็นและในจานไม่ได้มีเพียงเท่านั้น

 

 

นี่ ลูกสีส้มๆเนี่ยเขาเรียกว่าอะไรครับคริส”

 

 

ส้มๆ อันนี้คือส้ม มันเปรี้ยวเหมือนกีวี่เลยล่ะ” คริสตอบทั้งๆที่อาหารยังอยู่เต็มปาก จึงทำให้มือใหญ่นั้นตรงเข้ายีศีรษะด้วยความเอ็นดู

 

 

เคี้ยวให้หมดก่อนสิคริส เดี๋ยวพี่ก็โดนคุณเปรียวตำหนิหรอก.. อ่ะมา สีม่วงๆนี่คืออะไรครับก็อต”

 

 

องุ่นครับ”

 

 

แล้วรสชาติเป็นยังไงครับ”

 

 

หวานๆ อร่อยมากเลยครับ” เมื่อได้รับความสนใจเจ้าตัวก็ยินดีเป็นธรรมดาที่จะพูดคุยด้วย

 

 

เก่งมาก.. อ่ะ ตาเราแล้วกัน ลูกสีแดงๆเนี่ยเค้าเรียกว่าอะไรกันนะ”

 

 

สตรอว์เบอร์รี่!! สตรอว์เบอร์รี่อร่อย เปรี้ยวๆหวานๆ กันช๊อบชอบ” เด็กน้อยหยิบผลไม้ลูกสีแดงขึ้นมาเคี้ยวตุ้ยๆทั้งๆที่ยังทานของในจานตนเองไม่หมด แต่คนเป็นผู้ใหญ่ก็ทำอะไรไม่ได้

 

 

เฮ้อ! พวกเรานี่นะ.. อ่ะ ทานกันไปแล้วอย่าทะเลาะกันนะ เดี๋ยวพี่กลับมา แปบนึง”

 

 

เพราะตอนนั้นกำลังมีกิจกรรมบนเวทีเล็กๆนั่นก็คือการแสดงจากเหล่าคนงานทั้งหลายแบงค์จึงต้องปลีกตัวออกมาจากวงเด็กๆสักครู่

 

 

ระหว่างที่เขากำลังมองตามร่างของแบงค์ไป สตรอว์เบอร์รี่ลูกโตสีแดงก็ถูกยื่นมาตรงหน้าโดยเจ้าของมือน้อยๆที่นั่งอยู่ข้างกาย ใบหน้าคมมองเจ้าของมือเล็กน้อยก่อนจะเลื่อนไปด้านหน้าและกัดเจ้าเนื้อสีแดงไปครึ่งลูก รสเปรี้ยวอมหวานที่เพิ่งได้สัมผัสต่างจากผลไม้ที่ได้ชิมไปเมื่อหลายวันก่อนมันอร่อยเหลือเกิน

 

 

มิน่าเล่าเจ้าตัวเล็กถึงตั้งตารออย่างใจจดใจจ่ออย่างนี้

 

 

อร่อยไหม?

 

 

อร่อยครับ” เขาตอบพร้อมคลี่รอยยิ้มให้อีกฝ่ายเป็นคำขอบคุณ

 

 

งานเลี้ยงที่ครึกครื้นไปด้วยเสียงหัวเราะและความสนุกสนานทำให้เด็กๆอดที่จะออกมาร่วมด้วยเป็นไม่ได้ แต่ถึงอย่างนั้นสิงโตก็ยังนั่งอยู่ที่เดิม เขามองภาพบรรยากาศด้วยใจที่เป็นสุขนัก ผู้คนมอบรอยยิ้มและเสียงหัวเราะให้กันตลอดเวลาแบบนี้ช่างเป็นภาพที่น่าประทับใจเหลือเกิน

 

 

แม่...

 

 

หากว่าแม่ยังอยู่ที่นี่ เขาก็คงจะได้เห็นรอยยิ้มและเสียงหัวเราะจากแม่เหมือนกันสินะ

 

 

น่าเสียดายจริงๆเลย

 

 

น้องสิง ทำไมนั่งอยู่คนเดียวละครับ ไม่ออกไปเล่นกับน้องๆหรอ” เปรียวที่เห็นเข้าจึงหย่อนกายลงบนเก้าอี้ที่ว่างข้างๆเขา

 

 

ไม่ดีกว่าครับ สิงอยู่ตรงนี้ดีกว่า”

 

 

อืม... แต่ถ้าอยากออกก็เดินไปได้เลยนะ”

 

 

ครับน้าเปรียว”

 

 

เวลาที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว เธอสัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่เปลี่ยนไปและไม่ใช่เพียงเธอเท่านั้นที่รู้สึก

 

 

สิงโตเริ่มมีการพูดคุยและตอบโต้กับทุกๆคนมากกว่าครั้งแรกที่พบ แถมการแสดงออกทางอารมณ์ก็ยังมีบ้างแต่ไม่ใช่การทำหน้านิ่งตลอดเวลาดังเดิม เขาดูมีความสุขมากขึ้นหากแต่ใจยังคงคิดถึงผู้เป็นมารดา

 

 

สิงจ้ะ น้ามีอะไรจะให้นะ”

 

 

หญิงสาวยื่นส่งกระดาษสีขาวมาตรงหน้า เป็นจดหมายจากแม่ เขารับมาอ่านจ่าหน้าซองที่เป็นชื่อของเขา ส่วนที่อยู่ก็คือสถานที่แห่งนี้

 

 

น้าพยายามหาทางติดต่อพี่ป่านกลับไปเพื่อให้สิงได้พูดคุยกับแม่ แต่ทำยังไงก็ไม่เจอเลย น้าขอโทษนะครับ”

 

 

สิงต้องเป็นฝ่ายขอบคุณน้าเปรียวสิครับที่ดูแลสิงมาตลอด แถมยังช่วยสิงทุกอย่าง น้าเปรียวอย่าคิดมากเลยนะครับ แค่สิงรู้ว่าแม่ปลอดภัยและสบายดี มันก็ดีมากแล้วครับ”

 

 

เธอยกมือโอบกอดเด็กหนุ่มด้วยความเอ็นดู ได้แต่หวังว่าความรักความอบอุ่นที่เธอมอบให้นั้นจะสามารถทดแทนสิ่งที่เจ้าตัวขาดได้ และเธอดีใจที่สิงโตเลิกที่จะคิดมากเรื่องแม่ของตนเองได้

 

 

น้าดีใจนะที่สิงคิดได้แบบนี้ เราก็ได้แต่ภาวนาให้พี่ป่านปลอดภัยแล้วก็กลับมาหาน้องสิงเร็วๆนะครับ”

 

 

ครับน้าเปรียว”

 

 

 

----------------------------------------

 

 

 

เด็กหนุ่มปลีกตัวจากงานเลี้ยงมายังลานด้านนอกของห้องอาหาร ซึ่งพื้นถูกปูด้วยแผ่นไม้และมีรั้วระเบียงกั้นไว้เนื่องจากด้านล่างเป็นเชิงเขาลงไป ทำให้สามารถเห็นวิวได้ชัดและรับลมเย็นๆที่พัดมา แต่เนื่องจากตอนนี้เป็นช่วงหน้าหนาวลมที่พัดมาจึงมีไอเย็นเจือปนมาด้วย

 

 

ฟู่ว!” เขาถอนหายใจร้อนๆออกจนเกิดเป็นหมอกควันจางๆไป ร่างสูงเดินไปยังระเบียงเปิดจดหมายจากมารดาอ่านช้าๆ

 

 

ข้อความข้างในที่เริ่มต้นด้วยคำว่า ‘สวัสดีปีใหม่’ และตามด้วยการถามไถ่สารทุกสุขดิบของบุตรชาย แม้ว่าเขาจะไม่สามารถตอบอะไรได้แต่การได้อ่านข้อความผ่านตัวอักษรจากแม่ก็ทำให้เขาสุขใจนัก คำว่ารักและคิดถึงยังคงถูกเขียนมาตลอดตามด้วยการปิดท้ายด้วยบอกว่า

 

 

แล้วแม่จะเขียนจดหมายมาเรื่อยๆนะครับ’

 

 

น้ำตาไหลอาบแก้มลงมาไม่ขาด ถึงแม้เขาจะเลิกคิดเรื่องการไปของแม่ แต่ความคิดถึงและอยากหน้ามันไม่เคยจางหายไป

 

 

เขากอดจดหมายของแม่ไว้แนบอกเพื่อซึมซับความรู้สึกให้ลึกสุดหัวใจ สายลมที่พัดผ่านตลอดแม้จะทำให้หนาวกายแต่หัวใจยังคงอบอุ่น

 

 

ร้องไห้ทำไมสิงโต” เสียงเล็กที่คุ้นเคยดังขึ้นข้างๆพร้อมกับปลายนิ้วโป้งเล็กๆที่ปาดซับน้ำตาออกทั้งสองข้าง

 

 

เปล่าครับ ไม่ได้ร้องสักหน่อย” เขาพับจดหมายเก็บลงในกระเป๋ากางเกงพร้อมจับมือเล็กทั้งสองข้างมากุมไว้และแนบที่หน้าอกของตนเอง

 

 

ก็เห็นว่าน้ำตาไหล”

 

 

ลมมันพัดแรง ตามันเลยแห้งเลยหาวให้น้ำตาออกมา” เจ้าตัวเลือกที่จะเลี่ยงบอกความจริง เพื่อไม่ให้อีกคนต้องกังวลหรือคิดมาก

 

 

แล้วนี่ออกมาทำไมกันครับ” เป็นอีกไม่กี่ครั้งที่ร่างสูงเป็นฝ่ายถามก่อน

 

 

ก็เห็นนายออกมา เราเลยออกมาดูว่าทำอะไร แล้วก็เห็นมีคนร้องไห้อยู่” เด็กน้อยเอ่ยพลางทำหน้าล้อเลียน และนั่นเองทำให้อีกคนคลี่ยิ้มออกมาบางๆ ยังไงเจ้าตัวก็ยังเชื่ออย่างนั้นเพราะเห็นเต็มๆสองตาสินะ อย่างนี้คงเถียงอะไรไปไม่ได้แล้วล่ะ

 

 

หนาวใช่ไหม”

 

 

อืม.. นิดหน่อย”

 

 

ถ้างั้น..”

 

 

ร่างเล็กไม่พูดอะไรต่อ เขาดึงมือของตนเองออกอย่างรวดเร็วและพุ่งเข้าไปกอดอีกคนเข้าเต็มรัก ซุกใบหน้าลงบนไหล่และลำคอ ขณะที่ร่างสูงนั้นยืนทึ่งด้วยความตกใจเล็กน้อยแต่ความอบอุ่นที่แผ่ซ่านนั้นทำให้มือทั้งสองโอบรอบร่างเล็กโดยอัตโนมัติพลางพิงใบหน้าลงบนศีรษะของอีกฝ่าย

 

 

อย่างงี้อุ่นขึ้นไหม” เสียงเล็กเอ่ยอยู่ข้างใบหู

 

 

อื้ม.. มากเลยล่ะ”

 

 

ก็ดีแล้ว... ไม่ร้องไห้แล้วนะ”

 

 

อื้ม... ขออยู่อย่างนี้สักพักนะ”

 

 

อ้อมกอดนี้แทนทุกสิ่งทุกอย่าง...

 

 

อ้อมกอดที่มอบความอบอุ่นให้สุดขั้วหัวใจ...

 

 

อ้อมกอดจากคนๆนี้เพียงคนเดียวเท่านั้น...








อบอุ่นอย่างต่อเนื่อง พักม่าไปก่อนเนอะ

ยังไงก็ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์และการติดตามนะคะ

พบกันตอนหน้าค่าาาาา







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 144 ครั้ง

662 ความคิดเห็น

  1. #658 NALA (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 10:04

    น้อนคริสสสส -เจ้าตัวน่ารักกกก โตขึ้นพี่สิงต้องรักต้องหลงหนักมากแน่ๆ

    #658
    0
  2. #603 eba (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 21:17

    คิดน่ารักกกกกกกกกกกกที่สุดเลยลูก..

    เฝ้ารอการเติบโตของเด็กๆค่าา

    #603
    0
  3. #207 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 16:30
    น้องคิดน่ารัก อ้อมกอดนี้น่าจะช่วยมอบความรักความอบอุ่นแทนแม่ของสิงได้.
    #207
    0
  4. #10 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:48
    ความอบอุ่น ความอุ่นใจ ที่ได้รับจากน้อง ค่อย ๆ ซึมซับเข้าไปในหัวใจ จนกลายเป็นความผูกพัน
    #10
    0
  5. #9 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:48
    ความรักบริสุทธิ์ของเด็กน้อย ฮือออออออ~
    #9
    0
  6. #8 patty098 (@patty098) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:06
    มาต่อเดี๋ยวนี้เลยนะไรท์
    #8
    0