[Fic SingtoKrist] The Lost

ตอนที่ 56 : Chapter 50 (The end)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,895
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 139 ครั้ง
    24 ต.ค. 61

Chapter 50

 

 

ห้าปีต่อมา ณ ไร่พงค์พัฒน์...

 

 

เฟียตมาแล้วฮะหม่าม้า”

 

 

เด็กชายตัวน้อยวัยสี่ขวบในชุดนักเรียนเปิดประตูวิ่งเข้ามาหาแม่ของเขาที่กำลังเตรียมมื้อเย็นไว้ให้ คล้อยหลังมาก็พบหนุ่มคิ้วเข้มถือกระเป๋านักเรียนใบเล็กตามเข้ามา คิวอาสาช่วยไปรับเด็กน้อยกับจากโรงเรียนแทนพ่อกับแม่ที่กำลังวุ่นกับงาน

 

 

ไหน คนเก่งของหม่าม้ากลับมาแล้วเล่าหม่าม้าฟังหน่อยสิครับว่าวันนี้ที่โรงเรียนน้องเฟียตทำอะไรบ้าง”

 

 

วันนี้เรียนภาษาไทย ภาษาอังกฤษ นอนกลางวันคับ แล้วก็ได้วาดรูประบายสี วันนี้คุณครูชมด้วยว่าเฟียตวาดรูปสวย”

 

 

มือบางลูบศีรษะด้วยความเอ็นดู คริสจัดการถอดถุงเท้าและพาไปล้างมือล้างเท้า ก่อนจะปล่อยให้ออกไปวิ่งเล่นในไร่ตามประสาเด็กโดยมีคิวคอยดูแลไม่ห่าง นอกจากจะทำงานเดิมอยู่แล้วยังอาสาช่วยดูเจ้าตัวน้อยให้อีกด้วย

 

 

ส่วนตัวเขาก็กลับมาเตรียมมื้อเย็นเล่นเดิม เวลาห้าปีที่ผ่านมามีอะไรเปลี่ยนไปเยอะกว่าที่คิด

 

 

หลังจากที่สิงโตตัดสินใจสารภาพเรื่องที่เขาท้องให้แก่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายแล้วก็แทบจะโดนพ่อเขาอาละวาดใส่หากไม่ติดว่าเหตุการณ์ตอนนั้นอยู่ในช่วงที่กำลังความจำเสื่อม แถมยังห่วงว่าหลานจะกำพร้าพ่อจึงจำใจยอมทั้งๆที่ไม่พอใจ ส่วนพ่อของสิงโตก็แทบจะไล่ตะเพิดอีกคนโทษฐานที่รังแกเขาจนเกิดเรื่อง

 

 

คนพี่ทำงานแทบทุกวันเพราะธุรกิจที่บริษัทกำลังไปได้สวย แล้วอยู่ๆก็ได้ขอเขาแต่งงานตอนท้องได้สามเดือน งานแต่งจัดขึ้นสองครั้งด้วยกันคือครั้งแรกพวกเขาไปทำพิธีกันที่เชียงใหม่ตามธรรมเนียมของภาคเหนือ ครั้งที่สองที่กรุงเทพและมีปาร์ตี้เล็กๆสำหรับเพื่อนเจ้าบ่าว

 

 

ทว่าหลังเฟียตคลอดแล้วพัดกลับติดต่อมาขอให้คริสกลับไปอยู่บ้านที่ไร่ เนื่องจากว่าตัวเขานั้นยังหาคนมาดูแลรีสอร์ทในตำแหน่งผู้จัดการแทนไม่ได้จึงอยากจะให้ลูกชายคนเดียวช่วยดูแลแทน

 

 

ช่วงเวลานั้นทั้งสองคู่รักต่างพากันคิดไม่ตกว่าควรทำอย่างไร ลูกน้อยเพิ่งลืมตาดูโลกได้ไม่นานก็จะต้องแยกกันอยู่ก็คงไม่มีฝ่ายไหนรับได้ ไหนจะเรื่องงานที่คนพี่ต้องรับผิดชอบอีกและไหนจะเรื่องของพัดที่จะเกษียณตัวเองไปท่องเที่ยวกับภรรยา หรือแม้แต่เรื่องของลูก

 

 

จวบจนเฟียตอายุได้หกเดือนจึงได้ข้อสรุปคือ สิงโตลาออกจากตำแหน่งรองผู้จัดการที่บริษัทของพีและให้เอิร์ททำหน้าที่แทน ส่วนตัวเขากับครอบครัวนั้นย้ายกลับไปอยู่ที่เชียงใหม่อย่างถาวร ในทีแรกพีนั้นปฏิเสธแต่เขาให้เหตุผลที่ว่าเขาเองก็รู้สึกผูกพันกับที่นั่นเพราะอยู่มาตั้งแต่เด็กจึงอยากจะตอบแทนสองสามีภรรยาที่อยู่ดูแลเขามาตลอด ครอบครัวของเขาเองก็อยากจะกลับบ้านส่วนตัวเขาเองก็อยากจะให้ลูกเติบโตมาในสภาพแวดล้อมที่ดี หากมีเวลาว่างก็จะพาหลานมาเยี่ยม ชายหนุ่มเข้าใจและเป็นอันตกลง

 

 

จนถึงตอนนี้สิงโตได้มาทำงานเป็นผู้จัดการในรีสอร์ทและคอยช่วยดูแลเรื่องที่ไร่อีกด้วย ส่วนคริสนั้นได้มาเป็นแม่บ้านเต็มตัวตั้งแต่กลับมาเพราะคนพี่นั้นไม่ยอมให้เขาไปวิ่งเล่นแบบเด็กๆอีกแล้ว นอกจากจะเข้ามาช่วยงานในรีสอร์ทเรื่องเข้าไร่นั้นตัดไปได้เลย จำนวนคนงานที่มากขึ้นทำให้ช่วยผ่อนแรงไปเยอะ

 

 

ส่วนเจ้าเฟียตก็มีเหล่าคนงานคอยเป็นเพื่อนเล่นในยามว่าง และช่วยดูแลอยู่อีกแรง

 

 

ครั้นจะพูดถึงพ่อกับแม่ของคริสตอนนี้คงได้แต่วีดิโอคอลหา เพราะท่านทั้งสองพากันไปเที่ยวต่างประเทศตามที่เคยฝันไว้คงอีกหลายเดือนกว่าจะกลับ

 

 

คริส ทำอะไรอยู่น่ะ”

 

 

อ้าวก็อต! ทำขนมจีนน้ำเงี้ยวอยู่น่ะ เห็นพี่สิงบ่นอยากกิน วันนี้อยู่ทานข้าวเย็นด้วยกันไหม”

 

 

ได้สิ ไม่ได้เล่นกับเฟียตตั้งนาน อ่ะ! เอาสตรอว์เบอร์รี่มาให้ตามที่ขอไว้”

 

 

ขอบใจมาก วางไว้เลย เดี๋ยวล้างแล้วให้เฟียตทานหลังอาหาร”

 

 

พูดถึงเพื่อนทั้งสอง ตอนนี้ก็อตเองก็เป็นที่รู้จักอย่างมากเพราะรูปร่างและหน้าตา บวกกับความขยันทำให้แขกสาวๆที่มาเที่ยวหลายคนสนใจ เรียกได้ว่าเป็นตัวเรียกแขกเลยก็ว่าได้ ส่วนกัน รายนั้นย้ายไปประจำที่กรุงเทพอย่างถาวรด้วยความเห็นใจที่ต้องแยกกันอยู่กับออฟ คริสจึงขอพ่อของเขาไว้แต่ก็ใช่ว่ากันจะไปคนเดียว พ่อและแม่ของเจ้าตัวก็ตามไปด้วย

 

 

ว่าแต่ พ่อหนุ่มคนนั้นไม่มาหรอ ถึงทิ้งให้ก็อตเหงาอยู่เป็นอาทิตย์น่ะ”

 

 

ฮึๆ เขาก็ต้องทำงานของเขานะสิ ใครจะว่างกลายเป็นแม่บ้านแบบนายน้อยแล้วละครับ”

 

 

โดนแซ็วเพียงเล็กน้อยก็โดนมือเล็กฟาดเข้าที่ต้นแขนอย่างจัง แต่เรื่องของก็อตเองก็ทำเขาแปลกใจอย่างมาก เพราะไม่เคยเห็นเพื่อนของเขาทำท่าเหมือนจะไปหาใครมาก่อน แถมยังหยอดคำหวานใส่โดยไม่รู้ตัว ยิ่งไปกว่านั้นคือคนๆนั้นดันเป็นหนุ่มจากกรุงเทพที่ย้ายมาอยู่เชียงใหม่เพราะเบื่อสังคมที่นั่น ชายหนุ่มตาเล็กหุ่นเพรียวผิวขาวแถมหน้าตาออกไปทางจีนพูดจาฉะฉานดูเป็นการเป็นงาน ดูมีเสน่ห์เป็นที่สุด

 

 

คริสไม่เคยรู้จักชื่อของคนๆนั้นเนื่องจากก็อตไม่ยอมบอกอะไรเลย

 

 

“ฮึๆ อย่าให้เห็นว่ากลายมาเป็นแม่บ้านให้ก็อตแล้วกัน ไม่งั้นจะล้อยันลูกบวชเลย”

 

 

“คงจะยอมหรอก ดูรายนั้นจะไม่เคลิ้มตามง่ายๆด้วย”

 

 

“โถๆๆเพื่อนก็อตนี่หนา ทำบุญปล่อยนกบ้างนะเพื่อนจะได้ไม่นกบ่อยๆแบบนี้” พูดจบก็ต้องเอี่ยวศีรษะหลบฝ่ามือที่จะมาโดน

 

 

แล้วนี่เฟียตไปไหนล่ะ วันนี้ใครไปรับมาจากโรงเรียน”

 

 

พี่สิงให้พี่คิวไปรับนะ ตอนนี้น่าจะไปวิ่งเล่นอยู่นั่นแหละ”

 

 

แอบเลี้ยงลูกแบบตามใจเหมือนกันนะเราน่ะ”

 

 

คิดตามใจแค่บางเรื่องเท่านั้นแหละไม่เหมือนพี่สิงหรอกดุอย่างเดียวเลย ตอนนี้เขายังเด็กก็ปล่อยเขาไปวิ่งเล่นบ้าง”

 

 

ถ้าอย่างงั้นเราไปเล่นกับตัวเล็กบ้างดีกว่า ขอตัวนะ”

 

 

เพื่อนตัวสูงเดินออกไปหลังจากพูดจบ เหลือเพียงนายน้อยที่อยู่ตามลำพังอีกครั้ง

 

 

เครื่องเคียงของอาหารถูกเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว ก็เหลือแต่แกงที่รอเคี่ยวให้กระดูกหมูเปื่อย เขาทำแบบไม่เผ็ดมากเพื่อให้เจ้าตัวเล็กได้ทานด้วย

 

 

ฟอด!

 

 

เฮ้ย! พี่สิง”

 

 

มือหนาโอบกอดเอวบางพร้อมกับกดจมูกลงบนแก้มใสโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัว ผลที่ได้คือทัพพีที่แทบจะเหวี่ยงมาฟาดหน้าเขา

 

 

ชอบมาแบบไม่ให้ซุ่มให้เสียงทุกทีเลย ถ้าคิดหัวใจวายตายขึ้นมาจะทำยังไงครับ”

 

 

ก็ผายปอดน่ะสิ” นอกจากจะไม่สำนึกแล้วยังแกล้งยื่นหน้ามาใกล้อีกต่างหาก

 

 

ฮื้อ! ปล่อยก่อนพี่สิง คิดทำกับข้าวทั้งวันตัวเหม็นจะแย่แล้วนะ”

 

 

เมื่อกี้ที่หอมก็ไม่เห็นได้กลิ่นเลย สงสัยต้องพิสูจน์อีกสักรอบ”

 

 

ร่างเล็กรีบยกมือปิดปากคนเจ้าเล่ห์ก่อนที่จะมาถึงแก้มของตน ผลักออกเบาๆเพื่อให้ทรงตัวได้

 

 

พอเลยๆ แล้วทำไมวันนี้เลิกเร็วละครับ นี่ยังไม่หกโมงเลยนะ”

 

 

ก็วันนี้นัดกินข้าวกับลูกเมียไว้มันก็เลยตื่นเต้นนะสิ”

 

 

ตลอด! เดี๋ยวจะสั่งหักเงินเดือนคุณแมเนเจอร์ซะเลยนี่ โทษฐานเอาเปรียบพนักงาน”

 

 

โถๆๆๆ”

 

 

ทำท่าออดอ้อนจนคริสต้องส่ายหัว เขาหรี่ไฟเตาแก๊สให้เบาเพื่อตุ๋นแกงต่อแล้วจึงออกมาสูดอากาศด้านนอกบ้าง แค่ทำอาหารในครัวก็ร้อนไม่ต่างจากออกไปวิ่งข้างนอกตอนแดดร้อนๆสักเท่าไหร่นัก

 

 

ไปอาบน้ำเลยดีกว่า เดี๋ยวพ่อกอดเดี๋ยวลูกกอด จะเหนียวตัวกว่าเดิมอีก” บ่นไปก็เดินขึ้นไปด้านบนตามลำพังที่ให้หัวหน้าครอบครัวนั่งเช็คอะไรตามลำพัง

 

 

ร่างสูงเหลือบมองกระเป๋านักเรียนใบเล็กของลูกชายและค่อยๆคลี่ยิ้มบางๆ ตลอดชีวิตที่ผ่านมาเขาแทบไม่เคยจินตนาการถึงเรื่องนี้มาก่อน เหตุเพราะคนรักของเขาเป็นผู้ชาย และแม้ว่าเฟียตจะเกิดจากความไม่ตั้งใจแต่ก็เกิดจากความรู้สึกรักและรักมาตลอด เจ้าตัวเล็กที่เกิดมาเหมือนเป็นของขวัญให้กับเขา เป็นโซ่คล้องใจที่บอกว่าพวกเขาจะอยู่ด้วยกันตลอดไป

 

 

 

----------------------------------------

 

 

 

มื้อเย็นวันนี้เป็นบรรยากาศที่ครึกครื้นแบบครอบครัวเล็กๆ ส่วนก็อตนั้นเบี้ยวมาเพราะดันมีธุระด่วนทำให้ตอนนี้ที่โต๊ะอาหารมีเพียงสามคนพ่อแม่ลูกเช่นเดิม

 

 

หม่าม้า เฟียตอยากได้แคปหมูอีกคับ” เด็กน้อยนั่งหัวโต๊ะชี้นิ้วไปยังเครื่องเคียงที่วางอยู่ตรงกลาง แต่ก่อนที่คริสจะพูดหรือหยิบให้นั้นก็โดนมือหนายกขึ้นมาห้ามไว้เสียก่อน

 

 

ป๊าบอกเฟียตกี่รอบแล้วครับว่าไม่ให้ทานของกรอบๆเยอะ เดี๋ยวจะเจ็บคอ แล้วทำไมไม่ทานผักบ้างครับหืม?” เสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างเรียบๆ ทำเอาเด็กน้อยทำหน้าหงอยลง ครั้นหันไปมองคนเป็นแม่ก็ดูเหมือนจะให้ความช่วยเหลืออะไรไม่ได้เนื่องจากคริสก็ไม่ทานผักเหมือนกัน

 

 

พอขัดนิดหน่อยก็โดนปราบพยศทุกที จึงไม่อยากชวนทะเลาะเท่าไหร่นักไม่งั้นมีหวังเฟียตได้มีน้องอีกแน่ๆ โชคดีที่คนพี่เอาแต่ทำงานจนเลิกความคิดที่จะมีลูกเพิ่มไปเลย แค่เจ้าเฟียตคนเดียวก็ไม่ค่อยมีเวลาพาไปไหนแล้วหากมีขึ้นมาอีกคงได้ปวดหัวกันไปข้าง

 

 

เฟียต.. เฟียต” เหมือนเจ้าลูกชายจะกลัวพ่อของเขาจนพูดอะไรไม่ออก

 

 

เห็นดังนั้นแล้วก็อดสงสารจนใจอ่อน ยอมหยิบแคปหมูใส่ในชามของลูกชาย

 

 

ป่ะป๊าให้ทานอีกแค่สามชิ้นเท่านั้นนะครับ แล้วเฟียตต้องทานผักด้วยนะครับ”

 

 

ครับป่ะป๊า” เฟียตน้อยยิ้มแป้นนั่งทานอาหารในจานอย่างเพลิดเพลินโดยไม่ลืมที่จะขอให้คริสหยิบผักใส่จานให้ตนด้วยตามที่สัญญากับพ่อเอาไว้

 

 

ดูๆไปเด็กน้อยคนนี้ก็มีหน้าตาที่ได้มาจากเขาเสียส่วนใหญ่ ส่วนนิสัยคงไม่ต้องถามว่าเจ้าตัวนั้นดื้อได้แม่มาเต็มๆโดยเฉพาะเวลาที่โดนขัดใจมากๆ แต่ส่วนใหญ่เฟียตจะค่อนข้างกลัวสิงโตเพราะอะไรก็ไม่ทราบทั้งๆที่เวลาพูดเวลาสอนก็ใช้น้ำเสียงปกติเหมือนตอนที่คุยกับคนอื่นๆ

 

 

อ้อ! แล้วเมื่อกี้ไปวิ่งเล่นมา ไปซนอะไรอีกหรือเปล่า”

 

 

เปล่าครับป่ะป๊า”

 

 

อย่าให้ป๊ารู้นะว่าแอบไปซนอะไรมา”

 

 

ไม่มีครับ อ๋อ! เฟียตได้ขนมมาจากพี่อู๋ด้วย วันนี้พี่อู๋มาที่นี่ เอาขนมมาให้เฟียตด้วยครับ” เด็กน้อยมองพ่อกับแม่ของเขาสลับกันด้วยความตื่นเต้น

 

 

พี่อู๋ที่เจ้าลูกชายพูดถึงก็คืออู๋จุน ลูกชายวันแปดขวบของแขกคนหนึ่งที่รีสอร์ทซึ่งเป็นผู้จัดงานอีเว้นท์มาเยี่ยมชมสถานที่ ทั้งสองได้รู้จักกันเพียงชั่วครู่ก็ดูสนิทกันอย่างรวดเร็วประหนึ่งเคยรู้จักกันมาก่อน

 

 

อ๋อ! แม่ก็ว่าอยู่ว่าขนมของใครวางอยู่บนโต๊ะในห้องนั่งเล่น”

 

 

ทานข้าวเสร็จแล้วก็เอาขนมไปเก็บไว้ในห้องครัวเลยนะครับ อย่าเพิ่งทานนะ”

 

 

ครับป่ะป๊า”

 

 

คริสแอบสังเกตสีหน้าของสามีที่ดูจะไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่นักตอนที่ลูกชายพูดถึงเด็กที่ชื่ออู๋จุน ตัวเขาก็ไม่ได้คิดมากอะไร ดีเสียอีกทีลูกชายจะได้ไม่เหงาผิดกับสามีที่นั่งหน้าคิ้วขมวดเป็นปม

 

 

หลังจากผ่านมื้อเย็นไป ผู้เป็นพ่อก็รับหน้าที่พาลูกชายไปอาบน้ำเตรียมตัวเข้านอน ส่วนตัวคริสนั่นเคลียร์จานชามที่รับประทานเมื่อครู่แล้วจึงตามสองพ่อลูกขึ้นไปด้านบน

 

 

ห้องเก่าของเขาที่อยู่ด้านในสุดนั้นกลายเป็นห้องของเฟียตไปแล้ว ส่วนห้องของพวกเขาสองคนคือห้องที่เคยเป็นของสิงโตซึ่งอยู่ข้างๆกัน

 

 

เขาได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักของลูกชายดังมาจากทางห้องน้ำระหว่างที่เดินตามมาที่ห้องของเฟียต จัดเตรียมชุดนอนสำหรับใส่ในคืนนี้ เปิดกระเป๋านักเรียนใบเล็กเพื่อตรวจดูว่ามีการบ้านหรือไม่และเตรียมของให้พร้อมสำหรับวันพรุ่งนี้ น้อยครั้งนักที่เฟียตจะอารมณ์ดีเวลาอยู่กับพ่อเขาส่วนมากจะกลัวมากกว่าเวลามองหน้า

 

 

เดี๋ยวนี้อาบน้ำเองเก่งแล้วแทบไม่ต้องให้ป่ะป๊าช่วยแล้วเนอะ” ร่างสูงเดินมาพร้อมกับลูกน้อยในอ้อมแขนที่ถูกห่อด้วยผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่จนโผล่ออกมาแค่ศีรษะ

 

 

เฟียตยิ้มแป้นเมื่อถูกชมก่อนที่พ่อจะวางเขาลง เด็กน้อยเดินไปหาแม่เพื่อให้เช็ดตัวให้

 

 

วันนี้เฟียตไม่มีการบ้าน แต่ต้องท่องคำศัพท์ก่อนนะครับ” คริสบอกกับเขาขณะเช็ดตัวแล้วสวมเสื้อผ้าให้

 

 

ท่องศัพท์แล้ว ป่ะป๊าจะอ่านนิทานให้ฟังไหมครับ” หันไปมองคุณพ่อด้วยสายตาอ้อนวอนเล็กน้อย ร่างสูงคลี่ยิ้มบางๆลูบศีรษะน้อยๆ

 

 

ได้สิครับ ถ้าอย่างงั้นเฟียตมาท่องคำศัพท์ให้ป่ะป๊าฟังก่อนนะครับ”

 

 

ครับ” เสียงเล็กตอบรับพร้อมกับร่างน้อยๆที่ปีนขึ้นมานั่งบนเตียง เปิดสมุดคำศัพท์ของตัวเองหน้าที่อ่านค้างเอาไว้ สิงโตจะให้ลูกชายท่องคำศัพท์อย่างน้อยวันละสามคำและจะทบทวนของเก่าไปด้วย

 

 

เมื่อท่องคำศัพท์เสร็จแล้วจึงหยิบหนังสือนิทานก่อนนอนขึ้นมา เด็กน้อยนอนฟังนิทานก่อนนอนอยู่ระหว่างพ่อกับแม่ของเขา และเป็นอีกครั้งที่เจ้าตัวเล็กหลับไปทั้งที่ยังอ่านไม่จบ

 

 

เป็นเด็กที่น่าอิจฉา.. กินอิ่มนอนหลับ พอหัวถึงหมอนไม่นานก็หลับไม่รู้เรื่องยาวไปจนถึงเช้า

 

 

สิงโตอยากจะให้เวลากับลูกให้ได้มากที่สุด เพื่อไม่ให้เจ้าตัวรู้สึกขาดเหมือนอย่างที่พัดและเปรียวทำให้เขา

 

 

ฝันดีนะครับ” ทั้งสองก้มลงหอมศีรษะน้อยๆ ค่อยๆลุกออกจากเตียง ปิดไฟให้แล้วจึงออกจากห้องไปอย่างเงียบที่สุด

 

 

ทั้งสองยังคงไม่กลับไปที่ห้องของตัวเอง พวกเขาเปิดประตูห้องๆหนึ่งเพื่อตรวจดูความเรียบร้อย เจ้าแมวเหมียวทั้งสามนอนหลับปุ๋ยอย่างสบายในบ้านใหม่ของมัน ด้านบนนั้นมีราวเล็กๆกับกระจกสำหรับเจ้าแขกเต้าสีฟ้า พวกมันปรับตัวเข้าหากันได้ผิดกับช่วงแรกๆที่ย้ายมาใหม่ๆ

 

 

จากนั้นจึงจูงมือกันเดินไปที่สวนด้านหลัง ชิงช้าตัวเก่าที่อยู่มานานตอนนี้ถูกนำมาเปลี่ยนเชือกใหม่ด้วยสภาพที่ทรุดโทรม ทั้งสองหย่อนกายลงเคียงข้างกัน แนบชิดพิงศีรษะเข้าหากันและกันเหม่อมองไปด้านบนท้องฟ้า

 

 

พรุ่งนี้ใครจะเป็นคนไปส่งเฟียตที่โรงเรียนละครับ”

 

 

พี่เองครับ เจ้าตัวเล็กมาอ้อนอาบน้ำว่าอยากให้พี่ไปส่งบ้าง”

 

 

ฮึๆ ทำไมดูเฟียตจะกลัวพี่ตลอดเวลาเลย พี่สิงไปขู่อะไรลูกไว้ครับ”

 

 

เปล่าสักหน่อย ยังไม่ได้ทำอะไรเลย” เอ่ยแล้วหันมามองสบตาคนรัก

 

 

สายตาที่มองมายังคงอ่อนโยนเสมอต้นเสมอปลาย

 

 

แล้วเรื่องอู๋จุนละครับ ทำไมถึงดูจะไม่ค่อยโอเคเลยเวลาที่พูดถึง”

 

 

อืม.. ไม่รู้สิ อาจเป็นเพราะเด็กนั่นมาสนิทกับลูกเราเกินไปละมั้ง หรือไม่พี่ก็คิดไปเอง”

 

 

คริสหลุดขำกับอาการคิดมากของสามี ผิดกับเขาที่ดูจะปล่อยลูกเสียเหลือเกิน

 

 

“พี่สิงน่ะคิดมากไปเอง เด็กๆเขาก็อยากมีเพื่อนตามประสา ไม่เห็นต้องซีเรียสอะไรเลย ปล่อยให้ลูกมีเพื่อนบ้างเถอะครับ อยู่นี่คนเดียวเหงาแย่เลย”

 

 

“อืม... นั่นสินะ หรือว่าเราจะทำน้องให้เฟียตกันดี”

 

 

“หยุดเลยนะพี่! เวลาพักยังไม่ค่อยจะมีอย่าเพิ่งหาเรื่องใส่ตัวดีกว่าไหม” ยกมือปรามสามีได้ทัน และดูอีกฝ่ายจะยิ้มบางๆเป็นคำตอบ

 

 

ทั้งสองสบสายตาอย่างลึกซึ้งเหมือนต้องการส่งผ่านความรู้สึกให้แก่กัน

 

 

ขอบคุณนะที่อยู่ด้วยกันมาขนาดนี้ พี่ไม่คิดเลยว่าเราจะได้อยู่ด้วยกันแบบนี้” ร่างสูงเป็นฝ่ายเริ่มบอกความในใจให้อีกฝ่ายอย่างไม่รู้เบื่อ ยกมือขึ้นโอบแผ่นหลังบางไว้และใช้มืออีกข้างกุมมือขาว

 

 

ขอบคุณพี่สิงเช่นกันที่กลับมาหาคิด แล้วทำให้เรามีวันนี้ด้วยกัน”

 

 

ตอบกลับด้วยรอยยิ้มสดใส ดวงตาอ่อนโยนและวางมืออีกข้างที่วางลงบนมือที่กุมมือของตน

 

 

และรสจูบที่มอบให้กันและกันท่ามกลางสายลม กับแสงดวงดาวในยามค่ำคืน








จบบริบูรณ์ไปแล้วสำหรับเรื่องนี้

ตอนนี้ขอทอล์คยาวเนื่องจากว่าเราดีใจมากจริงๆ

ทุกๆคอมเม้นต์ กำลังใจและการเพิ่มขึ้นของแฟนคลับคือสิ่งที่เหนือความคาดหมายไว้มาก 

เพราะเราไม่เคยโปรโมทฟิคช่องทางไหนเลย

ขอบคุณทุกๆท่านที่ติดตามกันมา ทุกๆอย่างสร้างกำลังใจให้เรา

ขอบคุณข้อติที่ทำให้เราได้พัฒนาตัวเอง

เราดีใจมากจริงๆที่ได้รับฟังความเห็นจากหลายๆท่าน

ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันจนจบ 

แล้วเราจะพบกันในเรื่องถัดไป



Yoting.









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 139 ครั้ง

662 ความคิดเห็น

  1. #661 J☆ (@Jannapa_1) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 10:00

    ขอบคุณที่แต่งเรื่องราวดีๆแบบนี้ให้อ่านนะคะ อ่านทีเดียวจบเลย สนุกมากค่ะ
    #661
    0
  2. #654 PraewShiny (@PraewShiny) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 23:38

    ฟินนาเล่เลย
    #654
    0
  3. #634 BingzuMelons (@BingzuMelons) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 22:03

    สนุกจริงๆค่ะ เราอ่านเรื่องนี้ทุกวัน..จนจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันไปแล้ว..ขอบคุณมากจริงๆค่ะ ที่แต่งเรื่องสนุกๆอย่างนี้ให้อ่าน.
    #634
    0
  4. #633 sir_chad (@sir_chad) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 13:02

    ขอบคุณค่ะ

    #633
    0
  5. #632 samran krutmo (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 13:09

    สนุกครบรสรวมถึงน้ำตาและความสุขความประทับใจและความหน่วงขอบคุณที่นำความสุขมาแบ่งปันให้เราได้เสพอ่านได้ต่อเนื่องไปจนจบไม่ต้องรอนานเหมือนเรื่องอื่นๆที่เคยอ่านมาแม้จะปวดใจในตอนแรกแต่ก้สุขใจตอนจบขอบคุณอีกครั้งนะคะไรท์จะติดตามเรื่องต่อไปคะ

    แอบหวังถ้าชีวิตจริงน้องสองคนแฮปปี้แบบนี้ก็ดีนะลุ้นต่อ

    #632
    0
  6. วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 19:06

    พอเป็นครอบคร้วแบบนี้แล้วน่ารักจัง.. ของคุณไรท์นะคะที่ไม่ทิ้งกัน
    #629
    0
  7. #628 Atchyfone (@Atchyfone) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 06:51

    ขอบคุณที่แต่งฟิคอบอุ่นหัวใจให้อ่านเช่นกันค่ะ


    ว่าแต่พ่อหนุ่มน้อยคนนั้นของก๊อตเป็นใครกันน๊อ

    #628
    0
  8. #627 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 06:08
    อบอุ่นไปจนถึงหัวใจเลยค่ะ ฮือ... ขอบคุณไรท์มากๆนะคะ ที่เขียนฟิคดีๆมาให้ได้อ่านกัน ถ้ามีโอกาสไว้เจอกันใหม่นะคะ รักค่ะ :)
    #627
    0
  9. #626 Patida9 (@Patida9) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 05:18
    ขอบคุณค่ะ สนุกมากๆ
    #626
    0
  10. #625 ChitraPiromnukul (@ChitraPiromnukul) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 00:52
    จบแล้ว..ขอคุณสำหรับเรื่ิองราวดีๆ ..มีครบทุกรส ทั้งสนุก ความสุข

    ความเศร้า ความอบอุ่นในครอบครัว..ขอบคุณที่พาเรื่องราวดีๆมาให้อ่านนะคะ...รอติดตามเรื่องต่อๆไปน๊าาาา.....
    #625
    0
  11. #624 miiiina (@miiiina) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 23:43
    ขอบคุณสำหรับเรื่องราวที่อบอุ่น เช่นกันค่ะ
    จบแล้ว แอบใจหาย ติดตามเรื่องราวของทั้งสองมาตั้งแต่เล็ก ๆ ผ่านเรื่องราวทั้งสุข ทั้งทุกข์ จนกระทั่งมีโซ่ทองคล้องใจ
    ทั้งคู่ เรารู้สึกว่า อีกฝ่ายไม่ใช่อค่อีกครึ่งหนึ่งของกันและกัน แต่เป็นเกือบทั้งหมดของกันและกันเลยค่ะ โตมาไม่เท่าไหร่ ก็ได้พบได้เจอกันแล้ว และคงอยู่ไปด้วยกันจนวันสุดท้ายแน่ ๆ
    ขอบคุณนะคะ
    รอติดตามเรื่องต่อ ๆ ไปจ้าา
    #624
    0
  12. #623 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 23:15
    แฮปปี้เอนดิ้ง จบอย่างสวยงามครอบครัวสุขสันต์ น่ารักมากๆ มีแต่ความรักอยอุ่นกระจายเต็มไปหมดเลย ลูกเฟียตก็น่ารักว่านอนสอนง่าย พี่สิงอยากมีน้องให้เฟียตแล้ว มีอีกก็ดีนะน้องคริส บ้านจะได้ครึกครื้นน่าดู สนุกครบรสมากกกก รอเรื่องต่อไปฮับ สู้ๆนะไรต์คนเก่ง
    #623
    0
  13. #622 -ploysiwa- (@-ploysiwa-) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 22:33
    ครอบครัวสุขสันต์
    รอติดตามเรื่องต่อๆไปนะคะไรท์
    #622
    0
  14. #621 Airzaa1810 (@Airzaa1810) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 22:14
    ละมุนมากกก
    #621
    0
  15. #620 yisan2 (@Yisan) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 22:04

    เฮ้อจบซะแล้วละมุนกันไปครอบครัวก้อน่ารัก จากนี้คงคิดถึงต้องวนอ่านซ้ำไปเอาอ่ะนะ
    ขอบคุณนะจ๊ะไรท์ที่ไม่ท้อและกลับมาต่อได้จนจบ ยินดีด้วยนะจ๊ะ เป็นกำลังใจเสมอจะคิดตามผลงานชิ้นต่อไปจร้า
    รักนะจ๊ะ
    #620
    0
  16. #619 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 21:46
    อบอุ่นใจไปกับครอบครัวเล็ก ๆ ที่เริ่มแข็งแกร่ง ต่างคนต่างมีหน้าที่ และเป็นกำลังใจให้กัน

    ขอบคุณน้องไรต์ที่ตั้งใจสร้างสรรค์ผลงาน รับฟัง และพยายามปรับปรุงเพื่อคนอ่านมาโดยตลอด เป็นกำลังใจให้กับเรื่องต่อ ๆ ไปนะคะ
    #619
    0
  17. #618 xoap (@xoap) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 21:25
    กลับมาอยู่ด้วยกันที่เชียงใหม่...จุดเริ่มต้นของความรัก
    #618
    0
  18. #617 mut_shuk312 (@mut_shuk312) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 21:24
    ไม่อยากให้จบเลยอ่ะ.😅😅😅
    ชอบค่ะไรท์
    #617
    0