[Fic SingtoKrist] The Lost

ตอนที่ 52 : Chapter 46

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,047
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 113 ครั้ง
    10 ต.ค. 61

Chapter 46

 

 

แม่!”

 

 

ลืมตาตื่นขึ้นมาและลุกพรวดด้วยความตกใจจนหอบหายใจแรง เป็นความฝันที่เหมือนจริงจนปวดไปทั้งใจ แต่คงไม่เท่าความรู้สึกเจ็บปวดรอบศีรษะทำให้เขานิ่วหน้าเมื่อรู้สึกตัว กวาดสายตามองรอบๆเพื่อดูว่าตอนนี้ตนอยู่ที่ไหน

 

 

โรงพยาบาล อีกแล้วหรอ..

 

 

ต้องตื่นมาแล้วอยู่ที่โรงพยาบาลอีกสักกี่รอบกัน

 

 

พี่สิง ตื่นแล้วหรอครับ เป็นยังไงบ้าง”

 

 

เอิร์ทและนิวเปิดประตูเข้ามาในห้องพักฟื้นพอดีหลังจากจัดการเรื่องค่ารักษาพยาบาล โดยเรื่องนี้พวกเขาคงยังไม่กล้าบอกใครโดยเฉพาะกับพี

 

 

เอ่อ.. พี่มาอยู่ที่นี่ได้ไงเอิร์ท แล้ว ไปไหนกันมา”

 

 

คนฟังอึ้งไปกับวิธีการพูดนั้น น้องชายร่างสูงเดินเข้ามาใกล้ๆจ้องมองเข้าไปในดวงตา

 

 

พี่.. พี่สิงจำได้แล้วหรอ”

 

 

พี่… เอิร์ทนี่มันอะ..” ทำสีหน้าครุ่นคิดสักพัก มองทั้งสองสลับกันก่อนที่จะถูกกอด

 

 

พี่สิง พี่สิงคนเดิมกลับมาแล้ว กลับมาแล้วจริงๆ” เอ่ยด้วยความดีใจปนน้ำตาที่เอ่อล้นออกมา

 

 

พี่ชายที่แสนดีของเขากลับมาแล้ว เขามั่นใจมากว่านี่คือพี่ชายที่อยู่กับเขามาตลอด

 

 

พอได้สติก็ยกมือขึ้นกอดตอบเจ้าน้องชายตัวโตที่ทำตัวแบบเด็กๆ

 

 

ใช่เอิร์ท.. พี่จำได้แล้ว ขอโทษด้วยแล้วก็ขอบคุณ” เลื่อนสายตาไปทางร่างโปร่งที่ยืนมองอยู่ด้านหลัง คลายอ้อมกอดมองทั้งสองด้วยรอยยิ้มบางๆ

 

 

เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น ขอโทษด้วยนะ แล้วก็ขอบคุณที่อยู่ดูแลเรามาตลอด”

 

 

ไม่เป็นไรสิง เรายินดีแต่มั่นใจใช่ไหมว่าจำได้”

 

 

แน่สิ ก็เอิร์ทเป็นน้องชายต่างแม่เรา นิวก็เป็นเพื่อนกับมุกที่เราขอให้ตามมาด้วย เราไปเที่ยวทะเลที่เกาะของพี่เมฆกับพวกเพื่อนๆเป็นครั้งแรกที่ได้ไปทะเลเพราะที่ผ่านมาไปที่เหนือ…”

 

 

เมื่อนึกถึงบ้านเก่าที่เชียงใหม่ก็นึกอะไรบางอย่างได้ บางอย่างที่ทำให้เขาทำอะไรบ้าๆจนกลับมาจำได้

 

 

คริส… พี่ต้องไปตามคริส เขากำลังเข้าใจผิด!” น้ำเสียงร้อนรนพร้อมกับท่าทางที่กำลังลงจากเตียงแต่กลับถูกห้ามเอาไว้ก่อน

 

 

เดี๋ยวก่อนพี่สิง ไปน่ะไปได้ แต่ตอนนี้พี่ยังไม่โอเคนะ รอพักอีกสักวันแล้วค่อยเดินทางดีกว่านะครับ”

 

 

ไม่ได้เอิร์ท พี่ทำผิดต่อคริส ทั้งผิดสัญญาที่บอกว่าจะไปหา แล้วก็ที่ทำร้ายเขาพี่อยู่เฉยไม่ได้หรอก” เลื่อนสายตามองคนทั้งสองสลับกันอย่างอ้อนวอน

 

 

ไว้ให้หมอมาตรวจดูก่อนแล้วกันครับ ถ้าออกจากโรงพยาบาลได้ในวันนี้เดี๋ยวผมจองตั๋วเครื่องบินไว้ให้”

 

 

พ่ายแพ้ต่อความดื้อรั้นของพี่ชาย ทำอะไรไม่ได้เพราะเขามุ่งมั่นอย่างมากที่จะไปหาคนรักของตนเอง นั่นยิ่งทำให้เอิร์ทมั่นใจยิ่งกว่าอะไรดี

 

 

เขากดปุ่มเรียกพยาบาลเพื่อให้มาตรวจดูอาการของสิงโตหลังจากที่ตื่นนอนพร้อมเอ่ยถามว่าสามารถกลับบ้านได้หรือยัง แต่สิ่งที่แพทย์หนุ่มตอบกลับมาคือการให้นอนรอดูอาการต่ออีกสักคืนเพื่อความมั่นใจ

 

 

โถ่หมอครับ ผมไม่ได้เป็นอะไรแล้ว เนี่ยครับปกติดีทุกอย่าง แถมความทรงจำผมยังกลับมาแล้วด้วย”

 

 

หมอเข้าใจครับแต่เราทำเพื่อความมั่นใจว่าคุณหายดีแล้วจริงๆ เอาอย่างนี้ครับ เย็นนี้หมอจะมาตรวจดูอาการคุณอีกรอบ แล้วจึงจะอนุญาตให้คุณกลับได้ และคุณจะต้องทำความสะอาดแผลที่ศีรษะคุณให้ดี ไม่อย่างนั้นอาจจะติดเชื้อได้”

 

 

ครับหมอ” เสียงทุ้มหงอยลงกับข้อเสนอของแพทย์หนุ่ม

 

 

แทบอดทนรอไม่ไหวที่จะไปหาน้องไม่ได้ นี่มันเพิ่งจะเที่ยงกว่าเอง เย็นนี้ของหมอก็ไม่รู้กี่โมง แล้วแบบนี้จะได้เจอหน้าคริสเมื่อไหร่กันเชียว

 

 

เอาเป็นว่าผมให้พี่จองตั๋วเครื่องบินเป็นพรุ่งนี้เช้าอย่างเร็วสุดแล้วกันครับ แล้วก็ห้ามแย้งด้วยเพราะนี่เป็นคำสั่งของคุณหมอ”

 

 

น้องชายตัวสูงฉีกยิ้มยกคิ้วกวนๆให้พี่ชายของตนอย่างผู้ชนะ เขาทราบดีว่าพี่ชายคนเดิมของตนเป็นคนอย่างไร ดังนั้นจึงต้องดักทางและเอานายแพทย์มาอ้าง

 

 

เออ! รู้แล้ว!” กระแทกเสียงด้วยความหมั่นไส้

 

 

นอนรอเวลาให้ผ่านไปแต่มันช้าเสียเหลือเกิน

 

 

หลับตาลงช้าๆพลันภาพเหตุการณ์ทุกอย่างที่ผ่านมาก็ไหลย้อนวนเวียนอยู่ในหัว ไม่มีอาการปวดที่ศีรษะแต่กลับเป็นหัวใจแทนที่มันเผลอทำร้ายคนที่ตนรักไปอย่างไม่ใยดี

 

 

เพราะความไม่ได้ตั้งใจ

 

 

หากว่าเขาไม่ความจำเสื่อมก็คงไม่มีวันลืม และทำร้ายน้องแน่นอน

 

 

คิดถึง…

 

 

คิดถึงที่สุดเลย

 

 

 

----------------------------------------

 

 

 

วันว่างอีกวันของนายน้อยแห่งไร่พงค์พัฒน์ ที่ซึ่งเจ้าตัวไม่รู้ว่าจะไปทำอะไรที่ไหนดีเพราะตอนนี้ในสวนในไร่ก็รอเวลาเก็บเกี่ยว ส่วนในรีสอร์ทก็ค่อนข้างเงียบเพราะไม่ใช่ช่วงเทศกาล หากแต่ยังมีแขกต่างชาติแวะเวียนมาอยู่บ้าง

 

 

ว่างจนน่าเบื่อ

 

 

ภายใต้ร่มไม้นั้น ใบไม้พลิ้วไหวสายลมอ่อนๆเย็นๆพัดผ่านมาให้เย็นสบายแม้ว่าจะเป็นช่วงหน้าฝนแต่วันนี้คงได้หยุดให้ได้ออกมาด้านนอกบ้าง

 

 

มาแอบอยู่ตรงนี้เองคริส เราก็ขึ้นไปเรียกหาด้านบนอยู่ตั้งนาน”

 

 

ก็อต… พอดีคิดเบื่อๆเลยออกมานั่งเล่นข้างนอกน่ะ”

 

 

อืม” ร่างสูงหย่อนกายลงเคียงข้างแต่ไม่ชิดมากแหงนหน้ามองใบไม้พลิ้วไหวเบาๆ

 

 

หายดีแล้วหรอ ถึงออกมานั่งตากลมข้างนอกแบบนี้ ถ้าคุณพัดคุณเปรียวรู้เดี๋ยวเรากับกันจะโดนว่าดูแลนายน้อยไม่ดีนะครับ”

 

 

คงเป็นไม่กี่ครั้งที่ก็อตจะหยอกล้อเขาแบบนี้

 

 

อือ... คิดหายแล้วหน่าไม่ต้องกลัวหรอก คนอย่างคิดน่ะไม่เป็นอะไรง่ายๆอยู่แล้ว”

 

 

ได้ยินแบบนี้ค่อยสบายใจขึ้นหน่อย

 

 

แล้วนี่มีธุระอะไรหรือเปล่า”

 

 

อ๋อ.. คือ”

 

 

คริส!!!!” เสียงใสอีกเสียงดังขึ้นจนทั้งสองหันมามองพร้อมกัน

 

 

เป็นกันที่วิ่งกระหืดกระหอบมาอย่างรวดเร็วก่อนจะมาทรุดตัวลงบนสนามหญ้าข้างๆกับเพื่อนทั้งสอง

 

 

มีไรเปล่ากัน ทำไมต้องวิ่งมาขนาดนี้ด้วย”

 

 

มี.. แฮ่ก เรื่องใหญ่ แฮ่ก มากๆด้วย”

 

 

โว้ๆๆมึง ใจเย็นค่อยๆพูดก็ได้” ก็อตเอ่ยให้อีกฝ่ายใจเย็นลงเนื่องจากคนตัวเล็กหอบหายใจแรงจนแทบจะฟังไม่รู้เรื่อง

 

 

มีแขกมา แต่.. แต่คือกูไม่รู้จะทำยังไง ไล่แล้วเขาก็ไม่กลับไป คริสกับก็อตไปช่วยเราไล่ที”

 

 

ไล่แขกเนี่ยนะ จะบ้าหรอไงไอ่กัน นี่ถ้าคุณเปรียวอยู่นี่มึงไม่โดนด่าแล้วหรอ”

 

 

เออน่ะ มึงสองคนมากับกูเถอะ แล้วจะรู้ว่าทำไมกูถึงไล่น่ะ” ว่าพลางดึงข้อมือของเพื่อนทั้งสองให้ลุกขึ้นและวิ่งนำไปยังหน้าบ้าน

 

 

แต่ยังไม่ทันก้าวคริสก็เกิดชะงักเท้า ยกมือขึ้นคลึงขมับตัวเอง

 

 

“เป็นไรหรือเปล่า” เพื่อนตัวสูงเอ่ยถาม เขาสังเกตมาได้พักหนึ่งแล้วว่าร่างเล็กดูเหมือนจะมึนหัวไม่สบายตลอดเวลา ไหนจะอาการหน้าซีดเมื่อออกข้างนอก หรือเกือบหน้ามืดทุกครั้งที่ขยับจนบางทีก็เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าหายป่วยจริงๆ

 

 

“ไม่เป็นไรๆ ไปกันเถอะ” ทำตัวเหมือนปกติ แต่ข้างในซ่อนอาการวิงเวียนเอาไว้ ค่อยๆเดินตามกันโดยมีก็อตคอยดูอยู่ข้างๆ

 

 

รถตู้สีขาวคันใหญ่จอดอยู่ข้างหน้าบ้านกับคนทั้งสามที่พยายามจะเดินเข้ามาแต่ถูกคนงานที่ร่างเล็กเรียกช่วยกันเอาไว้ไม่ให้เข้ามา

 

 

พี่ นี่ผมเองไงทำไมถึงไม่ให้เข้าไปล่ะ”

 

 

ขอโทษจริงๆครับคุณสิง แต่คำสั่งนายน้อยน่ะครับ”

 

 

แต่ยังไงผมก็จะต้องเจอคริส พวกพี่หลีกทางเถอะครับ”

 

 

ไม่ได้ครับคุณสิง ยังไงก็ไม่ได้”

 

 

การโต้เถียงที่ทำให้ดูชุลมุนวุ่นวาย และทุกอย่างก็หยุดลงเมื่อนายน้อยแห่งไร่พงค์พัฒน์เดินออกมายืนมองพวกเขา

 

 

โวยวายอะไรกัน” เสียงเล็กตะโกนถามอย่างกราดเกรี้ยว ทำเอาคนงานทั้งสามยืนกันนิ่ง

 

 

พวกผมแค่ทำตามคำสั่งคุณคริสน่ะครับ”

 

 

พวกพี่กลับไปทำงานกันได้แล้วครับ”

 

 

ปากบอกกับคนกลุ่มหนึ่ง แต่สายตากับมองไปทางคนอีกกลุ่มหนึ่ง คนงานทั้งสามก้มศีรษะลงเดินกลับไปที่ไร่โดยไม่ปริปากอะไร

 

 

แววตาคู่สวยจ้องไปที่ทั้งสามอย่างยากจะคาดเดา เนื่องจากพวกเขาไม่รู้เลยว่าเจ้าตัวกำลังคิดหรือรู้สึกอะไร แต่ที่แน่ๆคงจะไม่พอใจที่เห็นร่างโปร่งของนิวตามมาด้วย

 

 

พวกคุณมากันทำไม” สรรพนามเรียกเปลี่ยนไปพร้อมกับน้ำเสียงนิ่งๆที่ทำให้คนฟังใจไม่ดี

 

 

สิงโตมองน้องด้วยใจที่หวั่นเล็กน้อย เขาทราบดีเวลาที่คนตัวเล็กโกรธจะเป็นอย่างไร ก้าวเท้าเดินมาข้างหน้าและเอ่ยช้าๆ

 

 

คริส นี่พี่สิงไงครับ พี่สิงคนเดิมกลับมาแล้วนะ”

 

 

ดวงตาคมจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่ายเพื่อบอกว่านี่คือตัวเขาจริงๆ

 

 

พี่สิง… จริงเหรอ” เอ่ยอย่างแผ่วเบาราวกับกระซิบ

 

 

ครับ นี่พี่สิงของคริสไง ตอนนี้พี่จำทุกอย่างได้แล้วนะ พี่มาหาคริสแล้วนะครับ”

 

 

มือหนาเอื้อมมากุมมืออีกฝ่ายไว้หลวมๆ การกระทำที่เล่นเอาเพื่อนทั้งสองแทบจะไม่เชื่อสายตาตัวเอง

 

 

แล้วผมจะแน่ใจได้ยังไง ว่าคุณไม่ได้โกหกมาหลอกผมอีก” ว่าพลางสะบัดมือและก้าวถอยห่างออกมาอีกก้าว

 

 

จำได้สิคนดี ก็พี่บอกกับคริสไว้เองนี่ครับว่าถ้ากลับจากใต้แล้วจะรีบขึ้นมาหา โอ๋ๆๆ ไม่โกรธนะครับ พี่ขอโทษน้าที่มาช้า แต่พี่ก็มาชัวร์ๆน้า” ว่าพลางเอื้อมมือมาหมายจะกอดคนรัก

 

 

ไม่รู้ว่าคริสจะเชื่อไหมแต่สำหรับเอิร์ท ก็อตและกันนั้นเชื่อสนิทใจว่าสิงโตคนเดิมนั้นกลับมาแล้ว จากท่าทางที่อ้อนร่างบางอย่างนี้คงปฏิเสธไม่ได้จริงๆ

 

 

โอ้ย! ไม่ต้องเข้ามา เชื่อแล้ว เชื่อแล้วว่าเป็นคนเดิม” ตอบกลับด้วยเสียงเหวี่ยงคล้ายรำคาญแถมยังสะบัดมืออีกฝ่ายออกอีกต่างหาก

 

 

คราวนี้คนที่อึ้งนอกจากจะเป็นสิงโตแล้วก็คงจะเป็นคนรอบข้างที่มองว่าเจ้าตัวไม่เหมือนเดิม หงุดหงิดโมโหและอารมณ์ร้อนเหมือนกันกับเขาในช่วงนั้น

 

 

และหากมองไม่ผิดสายตาของอีกฝ่ายนั้นไม่ได้มองมาที่เขาเลยสักนิดแต่กลับเป็นนิวที่อยู่ด้านหลัง สายตาที่ดูโกรธและไม่ชอบหน้าเป็นที่สุด

 

 

ร่างบางมองคนพี่สลับกับแขกผู้มาเยือนก่อนจะหันกลับเข้าบ้านของตนไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ

 

 

อ้าวคริส! เดี๋ยวสิครับ”

 

 

เขารีบวิ่งตามคนน้องไปทันที เหมือนลืมว่ามีน้องชายกับร่างโปร่งตามมาด้วย แถมทั้งสองก็ยังโดนก็อตและกันเมินอีกต่างหาก

 

 

สงสัยต้องไปนอนที่รีสอร์ทอีกแล้วแน่ๆเลย” เอิร์ทบ่นกับตัวเองพลางเดินกลับไปขึ้นรถตู้พร้อมกับนิว

 

 

ร่างโปร่งหันกลับมามองบ้านพักของคริสแล้วนึกถึงสายตาที่มองมา มันทั้งโกรธ ทั้งเสียใจจนเขาเองก็รู้สึกผิดต่อคริสที่ทำให้เข้าใจผิด ในทีแรกก็คิดว่าจะไม่มาแต่เพราะอยากเจอและขอโทษทำให้ตัดสินใจมา

 

 

ทว่าพอเห็นแบบนี้ก็เล่นเอาเขากลัวไม่ต่างกัน

 

 

ทั้งตัวเขากับสิงโตต่างก็ผิดกันทั้งคู่ แต่กับตัวเขาแล้วดูจะไม่มีโอกาสได้คุยกับอีกฝ่ายสักนิด

 

 

“ทำไมทำหน้าอย่างงั้นละครับ” เสียงทุ้มเอ่ยถามระหว่างที่รถตู้ขับไปส่งยังหน้ารีสอร์ท

 

 

“พี่ว่าพี่ไม่น่ามาแต่แรกเลย น้องคริสดูจะโกรธพี่มาก ขนาดจ้องไม่วางตาแบบนั้น”

 

 

มือหนาเอื้อมมากุมมือขาวไว้เพื่อปลอบ และส่งยิ้มอ่อนโยนเมื่อเงยหน้าสบตา

 

 

“คริสแค่ยังไม่เข้าใจ ไว้รอพี่สิงคุยเสร็จแล้วเราค่อยไปหาคริสบ้างแล้วกันนะครับ”

 

 

นิวมองคนข้างกายด้วยความรู้สึกขอบคุณ พยักหน้ารับและส่งยิ้มให้ วางมืออีกข้างลงบนมือหนาที่กุมไว้ อันที่จริงเขาเองก็มีเรื่องต้องบอกกับเอิร์ทเช่นกันแต่ขอให้ปัญหาคลายไปทีละเรื่องก่อนจะดีกว่า

 

 

 

----------------------------------------

 

 

 

คริส.. คนดีจะเดินหนีพี่ไปไหนครับ”

 

 

จะไปทำอะไรก็ทำสิครับ” ตอบโดยไม่หันหน้าร่างสูงที่ทำหน้าอ้อนเต็มที่ เขารู้อยู่แก่ใจว่าคนตัวเล็กโกรธมากแต่ก็ไม่อยากจะให้โกรธไปนานๆ

 

 

โถที่รักไม่งอนสิคร้าบ มาคุยกันดีๆเถอะน้า” ทั้งน้ำเสียงและสายตาที่อ้อนสดฤทธิ์โดยหวังว่าน้องจะยอมใจอ่อน

 

 

แต่ดูเหมือนคำพูดนั้นจะทำให้อีกฝ่ายหยุดเดินกะทันหันจนเกือบชนน้องล้มบนบันได

 

 

ไม่ต้องมาพูดดีเลย ตอนนี้เราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้วจำไม่ได้หรอ”

 

 

สิงโตนิ่งอึ้งกับประโยคดังกล่าวที่ออกมาจากปากน้อง เขาไปเลิกกันตอนไหน

 

 

ระหว่างที่นิ่งค้างร่างเล็กก็หันกลับและเดินไปยังห้องนอนของตนเอง แต่ก่อนจะเปิดเข้าไปกลับถูกมือหนาคว้าข้อมือเอาไว้ก่อน

 

 

ได้ไงคริส เราไม่เคยเลิกกันนะ แล้วพี่ก็ไม่เคยคิดจะเลิกด้วย”

 

 

แล้วที่ไปกอดพี่นิวในห้องสมุดนั่นหมายความว่ายังไง” ตวาดกลับด้วยความโมโหและลืมตัวจนคนฟังพูดอะไรไม่ออก และเจ้าตัวคงไม่รู้เลยว่าเสียงที่พูดออกมานั้นทำให้เพื่อนทั้งสองได้ยินและเข้าใจทุกอย่าง

 

 

คริส.. คือมันไม่ใช่แบบนั้น”

 

 

ถ้าบอกว่ารักกัน แล้วการที่ไปกอดกับคนอื่นแบบนั้น คิดยังจะเชื่อใจพี่ได้อีกหรอว่ารักกันจริงๆ คิดเชื่อได้จริงๆเหรอว่าเป็นคนที่พี่เลือกแล้ว”

 

 

ดวงตากลมสั่นไหว เอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำแต่พยายามกลั้นไว้ เรื่องที่พูดออกไปเหมือนรอยแผลเป็นที่ฝังอยู่ในใจ นึกถึงทีไรก็เจ็บมันทุกที เพราะคนที่เคยอยู่เคียงข้างกันแบบนั้นกลับมีใครอีกคนมาแทนที่ ยิ่งก่อนหน้านี้พยายามหลบหน้าอีกด้วย

 

 

“รู้ไหม.. ว่าคิดพยายามแค่ไหนที่จะทำให้พี่สิงจำคิดได้ คิดยอมให้พี่สิงทำร้ายได้ทุกอย่างเพราะเชื่อว่าสักวันสิ่งที่คิดทำมันจะทำให้พี่เห็น... พยายามอดทนตั้งแต่วันแรก แต่สุดท้ายมันก็ไม่ใช่เลย ทุกอย่างที่คิดทำไปมันไม่มีประโยชน์เลย”

 

 

ร่างสูงสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดของอีกฝ่ายที่ตัวเขาก็รู้สึกไม่ต่างกัน รวมไปถึงความผิดหวัง เสียใจ อยากจะดึงตัวเข้ามากอดไว้ อยากจะซับน้ำตาที่ไหลออกมา แต่ไม่กล้าทำอะไรสักอย่าง

 

 

เมื่อไม่มีเสียงโต้ตอบ คริสจึงสะบัดมือที่จับไว้ออกและหมุนตัวเพื่อจะหนีแต่คราวนี้ตัวเขากลับถูกอีกฝ่ายโผเข้ากอดมาจากด้านหลัง มือทั้งสองรัดรอบเอวแน่นกดปลายจมูกลงบนลาดไหล่

 

 

คริส พี่ขอโทษ พี่ขอโทษจริงๆ ฟังพี่ก่อนนะครับ อย่าทำแบบนี้เลย มันไม่ใช่อย่างที่คริสคิดนะ พี่คิดถึงเราตลอด ทุกครั้งมันมีแต่คริส แล้วตอนนั้นในห้องสมุดมันไม่มีอะไรจริงๆ พี่ไม่เคยคิดหรือรู้สึกอะไรกับนิวมากไปกว่าเพื่อนเลย”

 

 

“...”

 

 

เมื่อวาน... พอพี่ตื่นมาแล้วจำได้ พี่ขอให้เอิร์ทพามาที่นี่ทันที พี่อยากขอโทษกับทุกอย่างที่ผ่านมา ที่พี่ทำไม่ดีกับคริส แต่ก็ไม่เคยปฏิเสธว่าตอนที่จำอะไรไม่ได้แล้วมีคริสมาอยู่ด้วยพี่รู้สึกดีเสมอมา”

 

 

ร่างในอ้อมแขนยังคงนิ่ง ไม่มีการตอบรับใดๆจนเขาเริ่มใจเสีย

 

 

แต่.. ถ้าคริสยังไม่เชื่อ พี่ก็อยากจะพิสูจน์ให้เห็นว่าที่พี่พูดเป็นเรื่องจริง พี่ยังรักคริสเหมือนเดิม”

 

 

พิสูจน์งั้นหรอ..”

 

 

มือหนาคลายอ้อมกอดเมื่อคนตัวเล็กหันกลับมามองหน้าด้วยแววตาจริงจัง

 

 

พี่อยากพิสูจน์ใช่ไหม”

 

 

ใช่ครับ พี่จะทำถ้าเกิดมันจะทำให้คริสเชื่อแล้วกลับมาอยู่กับพี่”

 

 

คริสมองหน้าอีกฝ่ายด้วยความลังเล หากว่าสิ่งที่พูดออกไปจะเป็นการผูกมัดเพราะความเห็นแก่ตัวของตัวเอง คนพี่จะยอมมันได้จริงๆหรือ








เดี๋ยวรู้เลย แต่ตอนนี้คนพี่จำได้สักที //เหนี่ยย -.-

วันนี้ขอแวบมาอัพก่อนเพราะคืนนี้ปั่นงานวิจัยยาวๆ ฮืออออออออ

เห็นคอมเม้นต์ยาวๆทีไร ใจหายแว๊บทุกทีเลยค้าบบบบบบบ


วันนี้ขอทอล์คหน่อยเพราะมีเรื่องจะบอก

แฟนฟิคเรื่องถัดไปจะยังไม่อัพต่อนะคะ 

พราะตอนนี้มีแพลนจะลงอีกเรื่องแทน บอกเลยว่าม่าน้อยมากกกกกกกกกกก เพราะเป็นแนวโรแมนติกคอมเมดี้+หื่---- ตามนั้นครัช ตามที่โหวตกันไว้เลย =.,=

อีกอย่างคือเรื่องที่เปิดไว้จากอินโทรจะค่อนไปทางม่านิดๆจึงมีความคิดว่าขอพักก่อนดีกว่า

แล้วยิ่งรายการดูจันทร์ช๊อคโลกนั้น............. //ม่าไม่ลง เอาเป็นว่าหลังวันพรุ่งนี้จะมีเรื่องเปิดใหม่ยังไงฝากติดตามด้วยนะคะะะะ


รักทุกคน ขอบคุณมากค่าาาา

เจอกันตอนหน้าค่ะ


ปล.เราไม่ได้ลืมตั้งชื่อตอนแล้วใช่ไหมอ่ะ งงเลยว่าตอนที่แล้วลืม แหะๆๆ







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 113 ครั้ง

662 ความคิดเห็น

  1. #650 PraewShiny (@PraewShiny) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 23:00
    ขอให้มาอยู่ด้วยกันแน่ๆ เอาเลยลูก จัดหนักๆ
    #650
    0
  2. #570 YingAranya (@YingAranya) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 01:29
    อย่าทำร้ายพี่สิงงง555
    #570
    0
  3. #569 Patida9 (@Patida9) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 18:44

    พี่มาง้อแล้วใจอ่อนเถอะน้อง
    #569
    0
  4. วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 05:24

    ตอนความจำเสื่อมทำความผิดไว้เยอะจัดหนักๆเลยตะหนู
    #568
    0
  5. #567 miiiina (@miiiina) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 00:22
    อัลไลอ่ะ อิ่พี่สิงยังไม่กระอักเลือดเลย น้องงงง อย่าเพิ่งใจอ่อนก๊อนนน
    #567
    0
  6. #566 ChitraPiromnukul (@ChitraPiromnukul) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 22:48
    คริสมีน้องในท้องแน่เลย...
    #566
    0
  7. #565 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 22:33
    พี่สิงจำได้แล้ว ดีที่รียมาหาน้องอธิบายให้เข้าใจ น้องจะพิสูจน์หรือทดสอบพี่ยังไงนะ??รอลุ้นต่อๆๆ
    #565
    0
  8. #564 PerayaSK88 (@pentor1993) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 21:36
    คริสท้องใช่ไหมมมมม
    #564
    0
  9. #563 toffeii_ants (@toffeii) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 18:58
    สู้ๆนะคะไรท์ รอติดตามค่า
    #563
    0
  10. #561 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 18:38
    น้องท้องใช่มั้ยคะเนี่ย เกรี้ยวกราดเหลือเกินลูก... โอ้ย พี่สิงคนดีคนเดิมกลับมาแล้วววววววว ดีใจจังเลยค่ะ ;;--;;
    #561
    0
  11. #560 xoap (@xoap) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 18:37
    คิดว่าน่าจะหมั้น แต่น้องเหมือนคนท้องจริงๆอะ
    #560
    0
  12. #559 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 18:23
    น่าจะขับรถชนเสาไฟฟ้าไปนานแล้วเนอะ จะได้ไม่มีเรื่อง

    ลุ้นค่ะลุ้น น้องจะขออะไรที่ค้างไว้ มีผูกมัดด้วย เดาเล่น ๆ จับพี่แต่งงานมาอยู่ด้วยกัน

    เป็นอีกหนึ่งเสียงที่คิดว่าน้องท้อง อารมณ์เกรี้ยวกราดแพ้ท้องนำมาเลย มีหวง มีหึงเพื่อนจากบนเกาะที่ตามมา ปกติให้โกรธยังไง น้องจะไม่แสดงออกขนาดนี้เนอะ

    ป.ล.ยกมือสารภาพผิด เมนต์ยาว ๆ มันอินจัด วันนี้เลยมาสั้น ๆ ไรต์จะได้ไม่ตกใจ
    #559
    0
  13. #558 iammai29 (@iammai29) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 17:56

    คนน้องท้องใช่มั้ย เพราะมีอาการหน้ามืด วิงเวียน ขอให้พี่สิงรักน้องจริงๆเถอะ

    #558
    0
  14. #557 -ploysiwa- (@-ploysiwa-) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 17:45
    คริสจะให้พี่สิงพิสูจน์ยังไง ลุ้นๆ
    #557
    0
  15. #556 koiNutty (@koiNutty) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 17:38
    รอมาต่อค่ะ..สนุกมากค่ะ...ดีใจที่พี่สิงความจำกลับมาแล้ว..เย้...
    #556
    0