[Fic SingtoKrist] The Lost

ตอนที่ 49 : Chapter 44

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,350
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 101 ครั้ง
    3 ต.ค. 61

Chapter 44

 

 

เหมียว... เหมียว...’

 

 

เจ้าอเมริกันช๊อตแฮร์สีส้มนั่งลงข้างๆและใช้เท้าทั้งสองวางลงบนหน้าขา สายตามองพ่อของมันอย่างไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เพียงแค่ว่าไม่เคยเห็นพ่อของมันเป็นอย่างนี้

 

 

เช่นเดียวกับเจ้าตัวน้อยอีกสองตัวที่เดินเข้ามาอ้อนโดยใช้หัวทุยๆไถไปตามร่าง

 

 

ชื่อของพวกแกสองตัว คริสเป็นคนตั้งให้ใช่ไหม”

 

 

เขาไม่รู้หรอกว่านึกขึ้นได้ตอนไหน เพียงแค่ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาทั้งสองตัวดูจะเข้ามาหาเด็กหนุ่มคนนั้นเสมอๆผิดกับซิมบ้าที่มักมาหาเขาก่อน

 

 

ทั้งคิดถึงและรู้สึกผิดในคราเดียวกัน

 

 

ลุกขึ้นเดินมาบนเตียงนอน เจ้าตุ๊กตาสิงโตตัวใหญ่ยังคงอยู่ที่เดิม ถัดมาคือแหวนเงินที่ถูกพรากจากเจ้าของไปเมื่อวันก่อน วางอยู่บนโต๊ะเล็กข้างๆหัวเตียง

 

 

ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกผิด

 

 

ตัดสินใจหยิบมันขึ้น เปิดลิ้นชักโต๊ะออก และได้พบกับสิ่งที่ทำให้ตัวเขาแทบช๊อคไปกว่าเดิม

 

 

แหวนเงินเกลี้ยงรูปแบบเดียวกันอีกวงหนึ่งวางอยู่ในนั้น เมื่อนำทั้งสองวงมาวางไว้ด้วยกันก็ไม่ต่างอะไรจากแหวนคู่สักเท่าไหร่นัก

 

 

ความปวดร้าวแล่นผ่านปลายนิ้วสู่ขั้วหัวใจอย่างรุนแรงเมื่อความจริงปรากฎตรงหน้า

 

 

คริสไม่เคยโกหก คนรอบข้างก็ไม่ได้โกหก มีเพียงตัวเขาเท่านั้นที่เลือกจะไม่เชื่อ

 

 

ร่างสูงยันกายขึ้นออกวิ่งลงไปด้านล่างทั้งน้ำตา กำแหวนในมือทั้งสองข้างอย่างแน่น มาหยุดอยู่บริเวณสระว่ายน้ำที่เป็นต้นเหตุ ภาพที่เห็นทุกอย่างคือความทรงจำที่เคยเกิดขึ้นทั้งสิ้น แม้จะไม่สามารถประติดประต่อได้ชัดเจนแต่มันคือความจริง

 

 

ทรุดกายลงริมขอบสระก้มหน้าร้องไห้ออกมาไม่อาย ครั้นลืมตามองด้านล่าง เงาที่สะท้อนจากผืนน้ำปรากฎใบหน้าของใครอีกคนขึ้นมา

 

 

คริส.. ฉันรักนาย นายได้ยินไหมว่าฉันรักนาย ฉันรักนาย!” ตะโกนสุดเสียงด้วยหวังว่าสิ่งที่เกิดขึ้นจะเป็นเพียงความฝัน แต่มันกลับไร้สาระสิ้นดีที่มาบอกตอนเจ้าตัวไม่อยู่แล้ว

 

 

คนในบ้านออกมาเห็นเหตุการณ์นั้นก็แทบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหวโดยเฉพาะกับเอิร์ท ที่รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังทำผิดต่อพี่ชายไป

 

 

“เอิร์ท.. มีอะไรอยากจะบอกพี่ไหม” นิวยกมือลูบต้นแขนคนตัวสูงเพื่อปลอบเหมือนอย่างที่เขาเคยทำ

 

 

“พี่นิว...”

 

 

 

----------------------------------------

 

 

 

ที่ไร่ตอนนี้ทุกอย่างเต็มไปด้วยเงียบสงบเนื่องจากเป็นช่วงเวลาที่คนงานต่างรอเวลาจะเก็บเกี่ยวผลผลิตรอบต่อไป

 

 

ทั้งสามไม่รอช้าที่จะรีบกลับไปพักที่บ้านของตนเองหลังจากที่เดินทางมาอย่างเหน็ดเหนื่อย แต่ถึงอย่างนั้นทั้งก็อตและกันก็ยังเดินมาส่งนายน้อยด้วยความเป็นห่วง

 

 

ตั้งแต่เกิดความสงสัยที่จะขอกลับมาด้วยแบบกะทันหันจนถึงตอนนี้ที่เข้าใจเรื่องราวทุกอย่างจากเอิร์ท รวมไปถึงสภาพของคริสที่ตอนนี้จะดูแย่กว่าเก่าเนื่องจากเจ้าตัวเอาแต่ร้องไห้ไม่หยุดตั้งแต่เจอหน้าพวกเขา

 

 

พวกเขาขอให้อีกฝ่ายเล่าเรื่องก่อนจะเดินทางกลับ และหลังจากนี้ก็คงจะไม่ยอมให้คนๆนั้นเข้าใกล้เพื่อนของเขาอีก ส่วนจะบอกผู้ใหญ่ทั้งสองหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับคริสแล้ว

 

 

อ้าว! กลับมากันแล้วหรอเด็กๆ ไม่เห็นบอกน้าเลยว่าจะกลับมาวันนี้” เปรียวเปิดประตูบ้านออกมาพอดีกับที่ทั้งสามเดินมาถึงหน้าบ้าน

 

 

เอ่อ คือ”

 

 

คิดคิดถึงบ้านแล้วอ่ะแม่ ก็เลยรีบกลับมาอีกอย่างก็อตกับกันก็จะรีบกลับมาส่งรายงานให้พ่อเหมือนกันครับ”

 

 

ดูเหมือนว่าเขาจะยังไม่อยากให้มารดารู้เรื่องจึงเอ่ยบ่ายเบี่ยงไปก่อน แถมยังปรับสีหน้าให้ดูเป็นปกติ

 

 

หากแต่เจ้าตัวจะไม่รู้ว่าความเศร้าในดวงตาไม่อาจปิดบังได้

 

 

แล้วพี่สิงโตละลูก ไม่มาด้วยกันหรอ”

 

 

พี่เขาทำงานแล้วแม่ นี่คุณอาก็ให้พี่เขาไปทำงานที่บริษัทมาหลายวันแล้วนะครับ”

 

 

คนเป็นแม่สังเกตตลอดเวลาในพฤติกรรมของบุตรชาย แววตาและสีหน้าที่ดูฝืนผิดปกติทำให้เธอเลิกที่จะถามต่อ ไม่รู้ว่าเจ้าลูกชายของเธอไปพบกับอะไรมา หากว่าเขาพร้อมจะเล่าจึงจะเอ่ยถามอีกครั้ง

 

 

เมื่อคิดดังนั้นจึงปล่อยให้เด็กๆทั้งสามเข้าไปด้านใน ส่วนตัวเธอนั้นเข้าไปช่วยดูงานในรีสอร์ทกับสามี

 

 

ร่างเล็กก้มหน้าลงวิ่งขึ้นห้องของตนอย่างรวดเร็ว เพราะน้ำตาที่กลั้นไว้แทบจะทนไม่ไหวแล้ว ทว่ามันกลับล้นออกมาตอนที่เท้าทั้งสองมาหยุดอยู่ตรงหน้าห้องที่คุ้นเคยเคียงข้างห้องของตนเอง

 

 

คริส” ทั้งสองวิ่งตามขึ้นมาด้วยความเป็นห่วง และตรงเข้ากอดปลอบเมื่อเห็นอีกฝ่ายทรุดกายร้องไห้อยู่ตรงนั้น

 

 

ฮึก ฮือๆๆ ทำไมมันเจ็บแบบนี้ ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย ฮือ..”

 

 

ทั้งสองได้แต่นิ่งเงียบตรงข้ามกับมือทั้งสองที่กอดร่างเล็กไว้แน่น พวกเขารอฟังความในใจที่แสนจะอึดอัดจากอีกด้วยกลัวว่ายิ่งพูดจะยิ่งสร้างความปวดร้าวให้

 

 

ก็อตกับกันรู้ไหม... ตอนที่พี่สิงจำไม่ได้คิดไม่รู้เจ็บเท่านี้เลยนะ ฮึก ไม่เท่าตอนที่ไม่ได้รักคิดแล้ว ฮือ”

 

 

ยิ่งพูดก็เหมือนยิ่งทำร้ายตัวเอง

 

 

ถึงภาพนั้นจะไม่ได้เลวร้ายและทำร้ายจิตใจมากนักแต่มันกลับทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองหมดความสำคัญต่ออีกฝ่ายไปแล้ว และคนที่สิงโตเลือกก็ไม่ใช่ใครที่ไหน

 

 

ถึงจะโกรธแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ คงได้แต่ขอให้คนๆนั้นดูแลสิงโตให้ดีก็เพียงพอ

 

หลังจากส่งคริสเข้าพักผ่อนในห้องของตนเป็นที่เรียบร้อย ทั้งก็อตและกันก็ออกจากบ้านโดยไม่ลืมปิดประตูให้ ในมือของกันยังมีรายงานที่ต้องส่งให้กับพัด รวมไปถึงใบสินค้าที่ต้องส่งให้คิว

 

 

เอาของไปเก็บก่อนไหมมึง แล้วไปหาคุณพัดกับพี่คิวกัน”

 

 

อืม เอาดิ”

 

 

กัน”

 

 

ว่า?”

 

 

มึงอย่าบอกพี่ออฟเด็ดขาดนะว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วก็ห้ามบอกด้วยว่าคริสกลับมาที่นี่แล้ว” สายตาคมมองเพื่อนตัวเล็กด้วยแววตาจริงจัง

 

 

ไม่ต้องห่วงหรอก กูไม่บอกพี่เขาอยู่แล้ว บอกไปแล้วไงว่าถ้าคริสเสียใจเพราะพี่สิงอีกกูก็จะช่วยมึงกันไม่ให้พี่เขามาที่นี่... อีกอย่างช่วงนี้พี่ออฟค่อนข้างยุ่ง ไม่ค่อยมีเวลาไปหาพี่สิงหรอก”

 

 

กันมองร่างสูงด้วยแววตาจริงจังเช่นกัน แม้จะไม่ทราบเรื่องราวมากนัก แต่อาการของเพื่อนเขาก็ได้บอกไว้หมดแล้ว ว่าทั้งสองได้แยกจากกันอย่างวมบูรณ์

 

 

ดีแล้วล่ะ จะได้ไม่ต้องมีใครมาวุ่นวายกับคริสอีก”

 

 

ทั้งสองหันไปทางบ้านพักของคริสตำแหน่งของห้องนอนพอดี ดวงตาทั้งสองเฝ้ามองด้วยความเป็นห่วงโดยเฉพาะกับก็อต

 

 

ในเมื่อพี่ไม่สามารถดูแลคริสให้มีความสุขได้ ก็อย่าหวังว่าจะได้เจออีกเลย

 

 

 

----------------------------------------

 

 

 

ร่างสูงตระเวนขับรถไปรอบเมืองหลังขอออกจากบ้านเพื่อพักใจให้สงบ เขามาหยุดรถที่บริเวณสวนสาธารณะแห่งหนึ่งซึ่งเป็นที่ๆมักจะมายามที่สภาพจิตใจไม่ดีอย่างที่เป็น พาตัวเองไปยังมุมสงบเพื่อขจัดความคิดฟุ้งซ่านต่างๆนาๆทั้งหลาย

 

 

เขาได้เล่าเรื่องของคริสให้นิวฟังหมดแล้ว รวมไปถึงรับฟังเรื่องของพี่ชายจากปากนิวตอนที่อยู่ในห้องสมุด

 

 

สิงโตเพียงแค่รู้สึกเสียใจที่ทำไม่ดีต่อคริส หลายครั้งที่อยากจะเข้าไปหาแต่ก็กลัวเกินกว่าจะเจอกันตรงๆก่อนหน้านี้จึงกลับห้องของตนช่วงดึกๆเพื่อรอเวลาให้คริสหลับและเข้าไปหา พี่ชายเขาก็ท้อและเหนื่อยที่ตนยังจำอะไรไม่ได้ ทั้งๆที่บางทีก็มีภาพบางอย่างผุดขึ้นมาให้ปวดหัวในแต่ละครั้ง เหมือนจะนึกออกแต่ก็ไม่รู้

 

 

โชคดีที่ขอกับนิวไว้ว่าอย่าเพิ่งบอกพี่ชายว่าคริสไปที่ไหน เจตนาอยากจะให้พี่ชายจำเรื่องราวได้จะดีกว่า เพราะหากตามไปโดยที่ยังจำไม่ได้ก็มีแต่จะทำให้คนไกลเสียใจมากกว่าเดิม

 

 

คิดแล้วก็ทั้งเหนื่อยและสงสารที่ช่วยอะไรไม่ได้ ครั้นจะรั้งคริสไว้ก็มีแต่จะทำให้เจ้าตัวเหนื่อยใจ ให้กลับไปพักน่ะดีแล้ว

 

 

Rrrrrrrrrrrrrrrrrrr…

 

 

สายจากโทรศัพท์เรียกเข้าระหว่างที่กำลังเหม่อลอย นึกแปลกใจว่าจะมีใครโทรมาหาตอนนี้ นอกจากนิวแล้วคงจะเป็นใครไปได้

 

 

พ่อ?”

 

 

เขากดรับสายจากทางไกลด้วยความงุนงงกับชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอ เขาจำได้ดีว่าพีจะไม่ค่อยโทรหาเท่าไหร่นัก ครั้นรับสายเสียงพูดจากข้างในนั้นไม่ใช่บิดาอย่างที่คิดแต่กลับเป็น

 

 

แม่”

 

 

นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้ติดต่อกับมารดาของตนเองเลย แสดงว่าตอนนี้พ่อได้ไปเยี่ยมแม่อย่างที่พูดไว้จริงๆ พอได้ยินเสียงน้ำตามันก็เอ่อล้นออกมาอย่างไม่รู้ตัว

 

 

(“เอิร์ท... เป็น ยังไง บ้างลูก”) น้ำเสียงปลายสายอ่อนแรงเพราะอาการป่วย

 

 

ผมสบายดีครับแม่ แม่ละครับเป็นยังไงบ้าง”

 

 

(“ดีจ้ะ... แม่ สบายดี.. คิดถึง หนู นะลูก”)

 

 

คิดถึงแม่เหมือนกันครับ... แม่ครับ ผมมีเรื่องอยากคุยกับแม่”

 

 

(“ว่ามาสิลูก”)

 

 

เด็กหนุ่มเอ่ยเล่าระบายความในใจออกมากับมารดาของตน รวมไปถึงเรื่องเล่าต่างๆที่ตนอยากให้เธอทราบ ครั้นมาถึงเรื่องที่อึดอัดใจมากที่สุดก็เกิดชะงักเพราะก้อนบางอย่างจุกในลำคอพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมา

 

 

มันคงเป็นเรื่องที่เขาอึดอัดที่สุดแล้วตั้งแต่เป็นมา

 

 

เรื่องที่พี่ชายต่างมารดาไม่ใช่คนเดิม

 

 

(“คุณพ่อ.. ก็เล่าให้แม่ฟังแล้ว เอิร์ท.. อย่าไปคิดมาก อดทนไว้ลูก... อดทนเอาไว้ แล้วทุกอย่าง จะดีขึ้น... ลูกของแม่ เก่งเสมอนะลูกนะ”)

 

 

ครับ ผมเชื่อแม่ อึก.. อยากกอดแม่จังครับ”

 

 

(“ไว้เคลียร์งานของหนู... แล้วมาหาแม่ นะลูก”)

 

 

ครับแม่”

 

 

มือหนายกขึ้นปาดน้ำตาออกหลังจากที่วางสายไป เขาอยากจะรีบจัดการอะไรๆให้มันเรียบร้อยแล้วบินไปหามารดาก่อนที่จะสายเกินไป เรื่องนี่เป็นเรื่องที่พ่อของเขาพร่ำสอนไว้เสมอ

 

 

ยืนทอดมองวิวในสวนสาธารณะพักหนึ่งสายเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นอีกครั้ง และครั้งนี้ก็มาจากคนที่เขาคาดการณ์ไว้

 

 

“ครับพี่นิว”

 

 

(“เอิร์ทอยู่ไหนน่ะตอนนี้”)

 

 

ขับรถเล่นน่ะครับ ตอนนี้แวะพักอยู่ มีอะไรหรือเปล่าครับ”

 

 

(“คือ กลับมาตอนนี้ได้หรือเปล่า”)

 

 

“มีอะไรหรือเปล่าครับ ทำไมเสียงเครียดจังเลย”

 

 

(“มีแขกมาที่บ้าน แล้วตอนนี้สิงโตก็เอาแต่เก็บตัวอยู่ในห้อง ป้าหวานขึ้นไปเรียกตั้งหลายครั้งก็ไม่ยอมลงมา ข้าวเที่ยงก็ไม่ได้ลงมากินด้วย”) คนในสายสาวความยาวด้วยน้ำเสียงกังวล

 

 

แอบนึกอิจฉาพี่ชายไม่น้อยที่ยังมีคนคอยเป็นห่วงและดูแลข้างๆแบบนี้ แต่อย่างว่า ร่างโปร่งถูกขอร้องให้มาดูแลนี่นา จะมาน้อยใจแบบนี้คงไม่ใช่เรื่องเท่าไหร่

 

 

และอีกอย่างเขาไม่อยากสร้างเรื่องวุ่นวายอีกแล้ว แค่เรื่องของสิงโตก็หนักเอาเรื่อง

 

 

“ครับพี่นิว เดี๋ยวผมกลับไปเดี๋ยวนี้”

 

 

(“รีบๆหน่อยนะเอิร์ท...”)

 

 

 

----------------------------------------

 

 

 

นิว”

 

 

เสียงใสที่คุ้นเคยดังขึ้นในระหว่างที่ร่างโปร่งชะเง้อขึ้นไปด้านบนด้วยความกังวล เมื่อหันมาก็ต้องแปลกใจ

 

 

มุก? มาได้ไงเนี่ย”

 

 

เป็นเพื่อนสาวของพวกเขานั่นเอง เธอเดินเข้ามาพร้อมกับกล่องลังในมือ

 

 

ก็แวะมา แล้วนี่ไม่มีใครอยู่บ้านเลยหรอ ทำไมเงียบอย่างงี้”

 

 

“เอิร์ทออกไปข้างนอกน่ะ ส่วนสิงก็เอาแต่เก็บตัวอยู่ในห้อง ตอนนี้ป้าหวานก็กำลังเกลี้ยกล่อมอยู่ แกมีอะไรหรือเปล่า”

 

 

“ฉันเอาของมาคืนสิงโตน่ะ ได้ข่าวว่ามีแค่ออฟที่มาหาค่อนข้างบ่อย แต่คงไม่ได้ใช้เวลาส่วนใหญ่กับเพื่อนหรอก” พอเอ่ยถึงบุคคลที่สามก็อดจะแซะเป็นไม่ได้ว่าก่อนหน้านี้เพื่อนตัวดีแอบมาหาใคร แม้จะยังไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ดำเนินไปถึงไหน

 

 

“พูดเรื่องออฟ... น้องคริสไม่อยู่หรอแก”

 

 

“เขากลับไปแล้วตั้งแต่เมื่อคืนน่ะ”

 

 

“ทำไมล่ะ” เหมือนว่าพวกเขาจะมีเรื่องคุยกันยาว หญิงสาวจึงวางกล่องลังไว้และสาวเท้าเข้ามาหาเพื่อนหนุ่มของตน

 

 

“เห็นเอิร์ทบอกว่าเหนื่อยหรือท้อนี่แหละ ว่าแต่แกเอาของอะไรมาน่ะ”

 

 

“ของสำคัญนะสิ สำคัญมากด้วย”

 

 

 

หญิงสาวเน้นว่าสำคัญพลางมองบนกล่องลังที่วางอยู่ แปลว่าของสิ่งนั้นน่าจะช่วยให้ร่างสูงฟื้นความทรงจำได้

 

 

“งั้นเดี๋ยวเราโทรหาเอิร์ทก่อนนะ จะได้มาช่วยดูพร้อมกัน แกไปนั่งรอก่อนก็ได้”

 

 

มุกพยักหน้ารับทำตามที่ร่างโปร่งบอก เขาแหงนมองด้านบนอีกครั้งก่อนจะกดโทรศัพท์หาคุณหนูคนเล็กของบ้าน

 

 

“รีบๆหน่อยนะเอิร์ท”

 

 

ไม่ได้บอกรายละเอียดมากนัก เพราะถึงยังไงเมื่อกลับมาทุกคนก็ได้ทราบกันอยู่ดี

 

 

และอีกไม่นาน ถ้าร่างสูงหายเป็นปกติก็คงถึงเวลาที่เขาคงจะต้องกลับบ้างแล้ว

 

 






มาต่อให้แล้ว มาดูคนพี่ตรอมใจมั่ง 

ม่รู้ว่าอ่านแล้วขัดๆกันบ้างไหมเพราะเนื้อหาบางส่วนยังคงไว้

กำลังใจเต็มเปี่ยม ขอบคุณงับบบบบบ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 101 ครั้ง

662 ความคิดเห็น

  1. #647 PraewShiny (@PraewShiny) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 22:28
    โทรศัพท์ กล้อง กระเป๋าตัง เดาล้วนๆ
    #647
    0
  2. #539 Aombankk (@0957650662) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 10:09

    รีบๆมาต่อน้า
    #539
    0
  3. #538 N-PPNP (@N-PPNP) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 22:37
    สงสาร​ทั้งคู่​เลย​

    ฮือ​ออ​ออ
    ไม่รู้สึกติดขัดอะไรนะ​

    แบบนี้จะเชียร์​ให้ความจำกลับมาแล้วไปปรับความเข้าใจกับน้องนะ​

    น้องร้องไห้​จนปวดหัวแล้วมั้ง​T_T
    #538
    0
  4. #537 piti345 (@piti345) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 07:30

    ขอบคุณนะคะไรท์^_^
    อย่าตรอมใจนานนะสงสารทั้งคู่เลยอ่ะ-.-
    #537
    0
  5. #536 Christia Himaegawa Blue (@paramitasaenghao) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 07:27
    สงสารทั้งคู่เลยค่ะ..
    #536
    1
    • #536-1 Christia Himaegawa Blue (@paramitasaenghao) (จากตอนที่ 49)
      4 ตุลาคม 2561 / 07:27
      พี่สิงเองก็คงไม่ได้อยากความจำเสื่อมแบบนี้ ไม่น่าเลย
      #536-1
  6. #535 miiiina (@miiiina) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 23:21
    ตรอมใจไปก่อนนะคุณสิง ตรอมใจไปจนกว่าตัวเองจะจำได้หมดทุกอย่าง เราจะไม่สงสาร น้องเจ็บยิ่งกว่าอีก เจ็บทั้งกาย เจ็บทั้งใจ
    #535
    0
  7. #534 ChitraPiromnukul (@ChitraPiromnukul) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 22:46
    สงสารทั้งสองคนเลย...
    #534
    0
  8. #533 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 21:54
    หวังว่ามุกเอาของมาให้ จะช่วยกระตุ้นความทรงจำของพี่สิงได้นะ รีบจำได้เร็วนะ สงสารน้อง แต่ก่อนจะคืนดีให้พี่ทกข์ตรมบ้างก็ดี หมั่นใส้มาหลายตอนละ
    #533
    0
  9. #532 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 20:58
    ไม่รู้จะสมน้ำหน้าคนพี่ หรือว่าสงสารดี ทุกอย่างสายไปหมด แหวนคู่ก็เห็นช้า อยู่ใกล้แค่เอื้อม แต่เหมือนผีบังตา ของที่เพื่อนยกทั้งลังมาให้ก็ช้า ความรู้สึกก็ช้า เสียใจก็ช้า แล้วถ้าตอนนี้ยังคิดช้า ไม่รู้ว่าจะทำอะไรอีก ก็อยู่ตัวคนเดียวไปทั้งชาติเหอะ

    ยังจำไม่ได้ แต่รักไปแล้วไง ก็เริ่มสร้างความทรงจำใหม่สิอิพี่ ตะโกนบอกน้ำ บอกฟ้า น้องคงได้ยินหรอกเนอะ นอกจากความจำเสื่อม ยังสติไม่ดีอีก

    ถึงภาพจำเดิมของตอนนี้ยังอยู่ แต่ไม่รู้สึกติดขัดค่ะ คุณได้ไปต่อ 555 ประโยคมันคุ้น ๆ รายการอะไรไม่รู้ค่ะ
    #532
    0
  10. #531 Patida9 (@Patida9) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 20:26

    ขอให้จำได้และไปขอโทษร้องเร็วๆนะครับ
    #531
    0
  11. #530 NampuengWiyakarn (@NampuengWiyakarn) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 20:18

    ใจหนึ่งก็สงสารคริส อีกใจหนึ่งก็สงสารพี่สิง ฮือๆๆ ขอให้ได้พบกันเร็ว ขอให้ได้ปรับความเข้าใจกันเร็วๆน่ะ พี่สิงรีบกลับมาเป็นคนเดิมเร็วน่ะ
    #530
    0
  12. #450 miiiina (@miiiina) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 23:52
    เราจะไม่สงสารพี่สิง เราจะไม่สงสารพี่สิงงง เราจะไม่สงสารพี่สิงงงงงงง
    คือ ถ้าพี่สิงมีอะไรกับนิวจริงอ่ะ เรายังนึกไม่ออกเลยว่า น้องจะเรียกความรู้เดิมกลับมายังไงอ่ะ หตุผล
    ไรท์ขาาา อย่าหายไปนานนะ งือออ
    #450
    0
  13. #449 ChitraPiromnukul (@ChitraPiromnukul) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 22:41
    สงสารคริสมากกกกก.,.
    #449
    0
  14. #448 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 21:51
    สงสารน้อง ถึงความจำจะกลับมาแล้วยังไง สิ่งที่น้องเห็นกับความเสียใจ เจ็บปวดจะทดแทนไหม?
    #448
    0
  15. #447 PerayaSK88 (@pentor1993) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 21:12
    ถ้าพี่สิงเป็นอะไรไปแล้วคริสไม่รู้เรื่อง ก็เพราะกันคนเดียวที่ไม่ยอมฟังอะไรเลย
    #447
    0
  16. #446 parallel_one (@parallel_one) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 21:07
    ขอเหตุผลดีๆของภาพบนเตียงที่น้องเห็นด้วยนะ

    ถ้าทั้งข่มขืน ทั้งนอกใจ เหตุผลเรื่องความจำเสื่อมก็อ้างไม่ขึ้นเน้ออ อิพี่
    #446
    0
  17. #445 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 20:42
    ดีหรือไม่ ไม่แน่ใจ แต่อยากรู้ความสัมพันธ์หรือสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างคนความจำเสื่อมกับเพื่อนใหม่จากเกาะมากกว่า ว่าปล่อยให้เลยเถิดจริงหรือเปล่า แล้วปล่อยให้เกิดขึ้นได้อย่างไร ทั้งที่ตอนน้องป่วย ก็บอกเองว่า หลังจากน้องฟื้นจะบอกรักน้อง บอกความรู้สึกกับน้อง บอกทั้งที่ความจำเสื่อมนี่ล่ะ
    #445
    0
  18. #444 -ploysiwa- (@-ploysiwa-) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 20:34
    อยากรู้เหตุผลและความรู้สึกของพี่สิงตอนที่อยู่บนเตียงกับนิว
    #444
    0
  19. วันที่ 23 กันยายน 2561 / 20:23
    เปิดโอกาสให้พี่สิงได้แก้ตัวดูดิจะฟังขึ้นมั้ย
    #442
    1
  20. #441 xoap (@xoap) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 20:16
    ขอตอนหน้าเลยได้มั้ยคะ อยากอ่านเรื่องฝั่งสิงบ้าง แต่ทำไมจบเร็วจังงงง
    #441
    0
  21. #440 Phronraweec (@Phronraweec) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 20:03
    สนุกมากเลย สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้
    #440
    0