[Fic SingtoKrist] The Lost

ตอนที่ 39 : Chapter 36

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,529
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    22 ส.ค. 61

Chapter 36

 

 

ร่างสูงนั่งมองของหวานที่ถูกเสิร์ฟหลังอาหารเย็น พลันเหลือบสายตามองผู้ร่วมโต๊ะที่นั่งทานกันอย่างเอร็ดอร่อย

 

 

ฝีมือใคร” เสียงนิ่งๆเย็นๆทำเอาคนทั้งโต๊ะละจากของตรงหน้าขึ้นมา

 

 

อันนี้เราทำเองสิง วันนี้เราให้น้องช่วยสอนทำน่ะ จะไม่ลองชิมดูหน่อยหรอ” นิวยกมือขึ้นวางบนต้นแขนอีกฝ่ายเพื่อให้อารมณ์เย็นลงพลางหันมองคริส เอิร์ทและพีเป็นสัญญาณว่าทุกอย่างควบคุมได้

 

 

นิวเนี่ยนะ ทำเอง?

 

 

ใช่นะสิพี่ ตั้งแต่บ่ายยันเย็นพวกเราเก็บตัวอยู่ในครัวรอดูพี่นิวทำขนมให้พี่เนี่ย ถ้าไม่กินพี่นิวคงเสียใจแย่อุตส่าห์ตั้งใจทำตั้งนาน”

 

 

เอิร์ทช่วยเสริมอีกแรงเหลือบมองคริสที่ส่งยิ้มบางๆให้

 

 

อืม.. ลองดูก็ได้”

 

 

ทั้งสามลอบถอนหายใจพร้อมกันแล้วจึงมองเขาด้วยความลุ้น

 

 

เค้กบราวนี่กับไอศกรีมวนิลา ตกแต่งด้วยเนื้อสตรอเบอร์รี่หั่นเต๋าและวิปปิ้งครีมราดซอสชอคโกแลตถูกตกแต่งไว้อย่างหน้ารับประทาน ร่างสูงตัดชิ้นบราวนี่ร้อนๆทานพร้อมกับไอศกรีมเป็นรสชาติที่หวานละมุนเข้ากันได้ดีจนน่าแปลกใจ

 

 

นิวทำเองจริงๆหรอ” เอ่ยถามโดยไม่เงยหน้ามองใครสักคน และเป็นคนถามที่ทำให้คนข้างๆเริ่มรน

 

 

จริงสิสิง มีอะไรหรือเปล่า”

 

 

เปล่า...”

 

 

เขายังคงทานของหวานในจานไปเรื่อยๆ ครั้นเงยหน้าขึ้นสายตาก็ประสานกับเด็กหนุ่มตรงหน้า แววตาของเขาดูดีใจกับของในจานที่พร่องไป และกว่าจะรู้ตัวว่าถูกมองก็ตอนที่กลายเป็นจานเปล่าไปแล้ว

 

 

เอิร์ท เดี๋ยวมาคุยกับพ่อที่ห้องทำงานหน่อยนะ สิงโตด้วยนะลูก พ่อขอตัวก่อนนะเด็กๆ” ผู้ใหญ่สุดยกยิ้มบางๆให้ก่อนจะลุกออกจากที่นั่ง ตามด้วยบุตรชายทั้งสอง

 

 

มาค่ะ เดี๋ยวพวกเราขอเก็บจานเลยนะคะ”

 

 

คิดช่วยครับ” คนตัวเล็กว่าพร้อมลุกขึ้นเคลียร์จานเปล่าไปไว้ในครัว ครั้นเดินกลับออกมาก็พบว่านิวยังคงยืนรออยู่ที่เดิม

 

 

พี่นิว..”

 

 

สบายใจหรือยังล่ะเรา”

 

 

ขอบคุณนะครับ ที่ช่วยคิด”

 

 

ก็ตอบแทนที่น้องคริสสอนพี่ไง พรุ่งนี้อยากสอนอะไรพี่อีกไหม”

 

 

พี่นิวอยากทำอะไรก็บอกมาเลยครับ”

 

 

อะไรก็ได้ที่น้องคริสชอบทำให้สิงทาน ข้าวหน้าไข่แบบวันนั้นก็ได้นะ”

 

 

ได้ครับพี่นิว แต่ยังไงคิดก็ต้องขอบคุณพี่นิวอีกครั้งนะครับ ไม่อย่างนั้นคิดคงไม่มีทางได้เห็นพี่เขาทานขนมจากคิดอีกแน่ๆ”

 

 

พี่ยินดีครับ”

 

 

นิวส่งยิ้มให้กับเด็กหนุ่มก่อนที่จะแยกกันกลับไปยังห้องของตัวเอง ระหว่างนั้นก็หวนนึกไปถึงเหตุการณ์หลังจากที่ขนมถูกอบออกมาเรียบร้อย คริสตัดขนมจากถาดของตนเองส่วนหนึ่งส่งให้เขาได้ลองทานก่อนและตัดของเขามาทานบ้าง มันไม่น่าแปลกที่รสชาติจะเหมือนกันแต่รูปร่างความหนาบางจะต่างกันค่อนข้างชัดเจน

 

 

พวกเขาผลัดกันชิมกระทั่งเอิร์ทเข้ามาร่วมและขอลองทานด้วย ซึ่งเจ้าตัวคงเคยชินกับการที่มักโผล่มาแบบนี้เสมอ

 

 

บราวนี่อบร้อนที่คริสเองก็ตั้งใจจะให้คนพี่ได้ทาน เพราะมันเป็นขนมอย่างแรกที่เขาหัดทำและมีอีกคนคอยช่วยชิมเสมอ ในทีแรกก็ตั้งใจว่าจะเอาส่วนที่นิวทำนั้นตกแต่งและนำไปเสิร์ฟทว่าร่างโปร่งกลับเป็นฝ่ายปฏิเสธและสลับเอาของเขามาจัดใส่จานสำหรับสิงโตแทนเพียงแต่ไม่ต้องบอกว่าเป็นฝีมือของคริส และอ้างว่าเป็นของนิวด้วยเหตุผลที่ว่าทุกครั้งที่คริสทำคนขี้เหวี่ยงมักปฏิเสธ ส่วนขนมที่นิวทำนั้นก็เอามาแบ่งทานและเป็นของว่างให้กับเหล่าคนงาน

 

 

ซึ่งมันก็เป็นไปตามนั้นหากว่านิวไม่ทำแบบนี้ ก็คงไม่ยอมทานจริงๆ ผิดกับวันนี้ที่ทานจนหมด

 

 

จะมีก็แต่คำถามเท่านั้นที่เขาแปลกใจราวกับว่าจำรสชาตินั้นได้

 

 

อย่างน้อยๆก็ไม่ปฏิเสธหรือทำร้ายน้ำใจน้องอีกครั้ง

 

 

 

----------------------------------------

 

 

 

เฮ้อ!”

 

 

นี่คงเป็นการถอนหายใจรอบที่ร้อยของวันได้แล้วสำหรับคริส

 

 

หลังจากพาตัวเองกลับมาห้องที่ต้องอาศัยพักวันนี้ก็เกิดความหนักใจไม่น้อย คนที่เดาอารมณ์ไม่ได้ก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้างขนาดมื้อเย็นวันนี้ก็ไม่ได้ชวนทะเลาะเหมือนที่ผ่านมา

 

 

ระหว่างที่คนพี่ยังคุยธุระอยู่กับคนเป็นพ่อ ก็ใช้เวลานี้ในการอาบน้ำเพื่อเตรียมตัวพักผ่อนและตื่นมาเตรียมมื้อเช้าให้กับทุกคน

 

 

ยังไงก็ไม่ยอมแพ้ง่ายๆหรอก!

 

 

ชุดนอนสบายๆที่เป็นเพียงเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงบ๊อกเซอร์สีดำ เป็นชุดที่มักสวมใส่ประจำเนื่องจากว่าสวมใส่สบายและหากไม่ติดว่าต้องมานอนกับร่างสูงก็คงเลือกไม่สวมชั้นในไปแล้ว

 

 

ไม่รู้ว่าควรจะรอให้อีกฝ่ายกลับมาที่ห้องก่อนหรือไม่ถึงจะนอนได้ แต่ก็ขอนั่งรอและปล่อยให้แมวน้อยมาคลอเคลียบนตักอย่างที่เล่นกันประจำ

 

 

พี่จะผ่านคืนนี้ไปได้ไหมเนี่ย พ่อเรายิ่งเดาอารมณ์ยากอยู่นะ” ว่าพลางลูบไปยังหัวทุยๆของสำลี ขณะที่เจ้าขี้เถ้าปีนเสื้อมาเกาะบนไหล่

 

 

ทำไมซนแบบนี้หืม มานอนบนตักดีๆมา”

 

 

ไปๆมาๆร่างเล็กก็เอนตัวลงนอนปล่อยให้เจ้าเหมียวขึ้นมานั่งบนหน้าท้องของตน แอร์ที่เย็นช่ำกับความเหนื่อยจากการเข้าครัวทั้งวันก็ทำให้ดวงตาค่อยๆหลับลงทั้งๆที่มือยังแนบอยู่บนลำตัวน้อยๆของขี้เถ้า

 

 

เพียงไม่นานนักเสียงเปิดประตูห้องก็ดังขึ้นพร้อมกับร่างของเจ้าของห้องที่เพิ่งกลับมา ซิมบ้าเป็นตัวแรกที่วิ่งไปหาก่อนจะตามมาด้วยสำลีและขี้เถ้า ส่วนคนที่นอนอยู่ก็ค่อยๆยันตัวขึ้นทั้งๆที่ตายังปรืออยู่

 

 

ง่วงแล้วทำไมไม่ไปนอนดีๆ” น้ำเสียงดุๆเอ่ยถามหลังจากที่อุ้มเจ้าอเมริกันช๊อตแฮร์สีส้มขึ้นมา

 

 

ก็.. รอพี่อยู่” เขาตอบเสียงเบาแต่ก็พอให้อีกฝ่ายได้ยิน ก่อนที่แขนจะถูกมือหนาจับและดึงขึ้นมาเพื่อให้เขายืนขึ้น

 

 

ง่วงก็ไปนอนดีๆไม่ต้องรอฉัน” มาคราวนี้เสียงทุ้มนั้นอ่อนโยนจากเมื่อครู่จนคนฟังแปลกใจ

 

 

แต่พวกแมว...”

 

 

เดี๋ยวฉันจัดการเอง นอนเถอะ เหนื่อยมาทั้งวันแล้วนี่”

 

 

แทบไม่เชื่อหูตัวเอง...

 

 

ร่างเล็กพยักหน้ารับอย่างว่าง่ายทั้งดวงตาที่มองคนพี่อย่างไม่เชื่อ แขนเล็กถูกปล่อยเป็นอิสระขณะที่เจ้าของห้องพาแมวน้อยทั้งสามไปยังที่นอนของพวกมัน

 

 

เขามองตามแผ่นหลังนั้นเพียงครู่หนึ่งก่อนจะเอนกายลงบนเตียงทางฝั่งขวาซึ่งมีตุ๊กตาสิงโตตัวใหญ่วางอยู่ นานแล้วที่ไม่ได้เจอเจ้าตุ๊กตาตัวนี้และสภาพของมันยังดีทั้งๆที่อยู่มาเกือบสิบปีแล้ว มือทั้งสองยกขึ้นกอดมันทั้งตัวแนบใบหน้าลงด้วยความคิดถึง

 

 

กลิ่นที่คุ้นเคยไม่มีอยู่แล้ว จะมีก็แต่กลิ่นเฉพาะตัวของคนพี่เท่านั้น

 

 

คิดถึง... คิดถึงจริงๆนะ

 

 

เฮ้ย!”

 

 

คริสสะดุ้งสุดตัวเมื่อไฟในห้องถูกปิดหมดทุกดวงและถูกท่อนแขนปริศนากอดรัดเอวบางแน่นตามมาด้วยร่างหนาๆที่แนบชิดแผ่นหลังของตน พยายามจะดิ้นออกแต่ยิ่งดิ้นยิ่งรัดแน่น

 

 

พี่สิง..”

 

 

ทำไมไม่บอกล่ะ ว่าขนมนั่นนายเป็นคนทำ” เสียงทุ้มเอ่ยอย่างแผ่วเบาบริเวณหลังคอ ทำเอาคนน้องหยุดดิ้นเหลือบสายตาไปมองด้านหลังที่ร่างสูงจ้องมองด้วยสายตาที่เขาเองก็ไม่ทราบว่าต้องการจะสื่ออะไร

 

 

พี่รู้หรอ..”

 

 

นิวไม่เคยทำอาหารมาก่อน และคนทำครั้งแรกคงจะไม่ทำออกมาดูสมบูรณ์แบบหรอก อีกอย่างตอนที่พูดก็ดูไม่มั่นใจแต่เหมือนพูดเพื่อให้ใครอีกคนสบายใจแค่นั้นเอง”

 

 

ไม่มีคำแก้ตัว ไม่มีคำอธิบายใดๆทั้งสิ้น...

 

 

คริสหลบสายตาอีกฝ่ายทว่าเขากลับถูกมือหนาจับใบหน้าให้หันกลับไป แม้ไม่ได้อ่อนโยนแต่ก็ไม่ได้รุนแรงจนรู้สึกเจ็บ

 

 

ตอบมาคริส ทำไมไม่บอกฉัน”

 

 

แค่.. คิดแค่อยากให้พี่สิงทานอะไรที่คิดทำเหมือนเมื่อก่อน... แค่นั้นเอง”

 

 

คนน้องตอบไม่เต็มเสียงเพราะรู้สึกเหมือนจุกที่ลำคอ รวมถึงเป็นการพยายามคุมเสียงให้เป็นปกติแต่คงปิดไม่มิดเมื่อดวงตาเริ่มมีน้ำใสๆเอ่อคลอ

 

 

สรรพนามแทนตัวที่เขากลับมาใช้อีกครั้งทำให้แววตาราชสีห์อ่อนลง

 

 

สิงโตมองน้องด้วยความเห็นใจแต่ไม่พูดอะไร เขาคงทำให้อีกคนเสียใจมากไปแล้ว

 

 

เขาคลายมือจากใบหน้าใสช้าๆเบาๆก่อนจะกอดแนบร่างเล็กอีกครั้งเพื่อรับไออุ่นจากคนที่คุ้นเคย ไออุ่นที่โหยหามาตลอด

 

 

ในความมืดที่เงียบสนิท เสียงหายใจเข้าออกยาวๆของคนน้องทำให้รู้สึกได้ว่าเจ้าตัวยังไม่หลับ

 

 

เรา.. เคยนอนด้วยกันแบบนี้หรือเปล่า” อยู่ๆก็เอ่ยถามออกมาท่ามกลางความเงียบ

 

 

ไม่.. ไม่เคย” คำตอบที่ชวนให้รู้สึกผิดหวังและปวดหนึบที่หัวใจซึ่งเจ้าตัวเองก็ไม่ทราบว่าทำไม

 

 

ก่อนจะผละออก ร่างในอ้อมกอดก็ขยับเล็กน้อยพลิกตัวหันมาเผชิญหน้ากับเขา ใช้สองมือโอบเอวคนพี่ไว้และแนบใบหน้าบนไหล่กว้าง

 

 

เรานอนกันแบบนี่ต่างหาก”

 

 

รู้สึกได้ถึงเสียงหัวใจของกันและกัน...

 

 

รู้สึกได้ถึงไออุ่นจากอ้อมกอดนี้...

 

 

รู้สึกได้ถึงความรักระหว่างเรา...

 

 

มือหนายกขึ้นลูบศีรษะอีกฝ่ายมาถึงแผ่นหลังมาหยุดที่สะโพก ดึงตัวน้องเข้ามากอดแน่น

 

 

ฮึก.. ฮึก” เสียงสะอื้นเบาๆดังขึ้นจากคนในอ้อมแขน ครั้นผละออกก็เห็นว่าคนตัวเล็กใช้มืออีกข้างปิดปากตนไว้ขณะที่ใบหน้ายังซุกบนไหล่ของเขา ทำให้เสื้อมีรอยน้ำตา

 

 

คริส.. เป็นอะไร”

 

 

น้องส่ายหน้าเป็นคำตอบพร้อมกอดร่างคนพี่แน่น ไม่ตอบก็ไม่อยากไปคาดคั้นเพราะเขาเองก็คงรู้สึกไม่ต่างกัน

 

 

นอนเถอะ.. พรุ่งนี้ตื่นมาทำอาหารเช้าให้ฉันด้วยนะ”

 

 

คนตัวเล็กพยักหน้ารับ สิงโตมองน้องด้วยรอยยิ้มบางๆกดริมฝีปากลงบนขมับเพื่อปลอบก่อนที่พวกเขาจะเข้าสู่ห้วงนิทราไปด้วยกัน

 

 

คิดถึง... คิดถึงอ้อมกอดนี้

 

 

คิดถึง... คิดถึงเด็กน้อยคนนี้

 

 

แม้ความทรงจำจะยังไม่ประติดประต่อมากนัก แต่ความรู้สึกมันปฏิเสธไม่ได้ว่าเขาต้องการคริส

 

 

 

----------------------------------------

 

 

 

เดินทางปลอดภัยนะครับพ่อ พี่สิง”

 

 

ขอบใจเจ้าเอิร์ท แกก็อยู่เฝ้าบ้านดีๆอย่าไปแกล้งใครเขาอีกล่ะ”

 

 

โถ่พ่อครับ พูดอย่างกับผมเป็นหมาไปได้”

 

 

การบอกลาระหว่างพ่อลูกสิ้นสุดลงเมื่อรถคันหรูเคลื่อนตัวออกจากบริเวณรั้วบ้าน คุณหนูคนเล็กยิ้มร่าเดินกลับเข้าไปด้านใน เหล่าคนงานกำลังช่วยกันทำความสะอาดโต๊ะอาหารอย่างขะมักเขม้น เจ้าแมวทั้งสามนอนอืดอยู่บนโซฟาและสองหนุ่มตัวขาวกำลังพูดคุยกันถึงส่วนผสมของอาหารเย็น

 

 

เวลามื้อเช้าที่ผ่านมาเขาประหลาดใจไม่น้อยที่เห็นคนพี่ทานอาหารเช้าแบบอังกฤษหมดทุกจานของตัวเองก่อนที่ตนจะทราบทีหลังว่าเป็นฝีมือของใคร

 

 

อะไรทำให้พี่ชายเขาเปลี่ยนไปขนาดนี้

 

 

และที่หน้าแปลกใจกว่าคือไม่มีการทะเลาะกันระหว่างพี่ชายกับคริส กลับกันที่วันนี้ต่างคนต่างจ้องมองกัน ฝ่ายหนึ่งอมยิ้มจนแก้มปริส่วนอีกฝ่ายนั่งจ้องนิ่งๆแต่ไม่ละออกเป็นอย่างนี้กระทั่งคนพี่ลุกออกจากโต๊ะอาหารเพื่อไปทำงานกับพ่อ

 

 

ส่วนผสมมีไม่เยอะหรอกครับพี่นิว จะยากตรงวิธีทำมากกว่า” ว่าหลังจากที่จดรายละเอียดลงแผ่นกระดาษเล็กๆส่งให้

 

 

โห.. แล้วแบบนี้พี่จะทำได้ไหมครับเนี่ย”

 

 

ถ้าพี่ทำได้ ที่เหลือก็คงไม่มีอะไรยากแล้วล่ะครับ” คนตัวเล็กกว่าส่งยิ้มบางๆให้อีกฝ่าย

 

 

ถ้างั้นเราออกไปซื้อของกันเลยดีกว่า ถ้าพี่ทำได้ไม่ได้ยังไงก็คงทำเป็นมื้อกลางวันแทนก่อนแล้วกัน”

 

 

ครับ”

 

 

สิ้นสุดบทสนทนาสายตาทั้งคู่ก็หันไปมองทางร่างสูงที่ยืนอยู่ห่างๆ สายตาที่เหมือนอ้อนวอนอะไรบางอย่างที่เขาเองก็ทราบดี

 

 

คร้าบ... ได้ครับโผม... เดี๋ยวไปเอารถก่อนนะคร้าบ...” คนตัวสูงลากเสียงยาวพร้อมโค้งหลังลงก่อนจะเดินออกจากบ้านเพื่อไปเตรียมรถออกเดินทาง

 

 

วันนี้คริสดูจะสดใสกว่าทุกๆวัน อาจเป็นเพราะเมื่อคืนได้เติมพลังจากอ้อมกอดของคนเดิมๆ มันยังอบอุ่นเสมอแม้เจ้าตัวจะจำไม่ได้ ยิ่งไปกว่านั้นคือน้ำเสียงละมุนที่คอยปลอบและสัมผัสอ่อนโยนที่เหมือนเป็นการบอกฝันดีทางอ้อม

 

 

เหมือนดึงเขาให้ขึ้นมาจากอะไรร้ายๆในช่วงเวลาที่ผ่านมา

 

 

ที่ร้องไห้เมื่อคืนนี้คงเป็นเพราะความคิดถึงที่เอ่อล้นจนพูดอะไรไม่ออก คิดถึงไปทุกอย่างที่เกี่ยวกับคนพี่และสิ่งที่โหยหาก็ได้รับกลับมาแล้ว

 

 

เหลือเพียงยอมให้อีกฝ่ายเชื่อฟังและควบคุมอารมณ์ได้ การรื้อฟื้นคงไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป

 

 

ทั้งสามเดินทางมาถึงห้างสรรพสินค้าที่อยู่ไม่ไกลนัก คริสเดินเลือกซื้อของตามรายการที่จดไว้โดยมีนิวคอยช่วย ขณะที่เอิร์ทนั้นเข็นรถเข็นตามมาด้านหลัง

 

 

พี่นิวยังจำได้ไหมครับว่ารสชาติเป็นยังไง”

 

 

ไข่ที่ดูเหมือนไม่สุกแต่รสกลมกล่อมกำลังดี มีแฮมชิ้นเล็กๆอยู่ด้านบนแล้วก็หอมอะไรสักอย่างในไข่ด้วยแหละ”

 

 

ก็มีเนยเค็มไงครับที่ทำให้กลิ่นหอม แล้วก็อร่อยโดยไม่ต้องใส่เครื่องปรุงเพิ่ม”

 

 

ชวนคุยไประหว่างที่พาเดินเลือกของ เมื่อเสร็จแล้วก็จ่ายเงินโดยมีเอิร์ทคนเดิมคอยช่วยถือของที่ซื้อมา

 

 

คริส!” เสียงทุ้มที่คุ้นเคยดังขึ้นจนทุกคนต้องหันมอง

 

 

ก็อต! กัน!”

 

 

ร่างของเพื่อนตัวเล็กวิ่งตรงและโผเข้ากอดเขาแน่นตามด้วยก็อตที่เดินมาทีหลัง

 

 

มาทำอะไรที่นี่เนี่ย”

 

 

พวกเรามาคุยกับลูกค้าของคุณพัดไง ที่จริงวันนี้คริสต้องมาด้วยนะ”

 

 

เออวะ! คิดลืมไปเลย... เอ่อ พี่นิว เอิร์ทกลับไปก่อนก็ได้นะ เดี๋ยวคิดขอไปคุยงานก่อนแล้วจะรีบกลับ” คริสเอ่ยอย่างรีบร้อน เพราะมัวแต่ห่วงเรื่องคนพี่จึงทำให้ลืมงานของตนไปเสียสนิท

 

 

น้องคริสไปคุยงานเถอะครับ เดี๋ยวพี่กับเอิร์ทเดินเล่นแถวๆนี้ต่อสักหน่อย”

 

 

แต่ว่า..”

 

 

ไม่เป็นไรหรอกคริส เสร็จแล้วโทรหาเรานะ เดี๋ยวเราจะรอ”

 

 

ทั้งสองยังยืนกรานที่จะรอเด็กหนุ่ม ส่วนหนึ่งเพราะเป็นห่วงอีกส่วนคือตอนนี้คริสมาอยู่บ้านของเขาแล้วก็ต้องดูแลให้ดีอย่างที่พ่อได้ฝากไว้

 

 

อืม... ก็ได้ ถ้างั้นคิดขอตัวก่อนนะครับ”

 

 

เอิร์ทเดินนำร่างโปร่งมายังร้านคาเฟ่เล็กๆระหว่างที่รอ สั่งเครื่องดื่มและของว่างเล็กๆน้อยๆมาทานรองท้อง

 

 

เขาจ้องมองคนตรงหน้าอย่างนึกคิด ว่าทำไมแววตาที่เห็นจึงดูเศร้าไป

 

 

พี่นิวหิวหรือเปล่าครับ ทานขนมไหม”

 

 

ขอบคุณนะเอิร์ท.. เอิร์ทก็ทานด้วยสิ”

 

 

ครับ... ผมขอถามอะไรพี่หน่อยได้ไหมครับ”

 

 

ว่ามาสิ” ตอบพร้อมตักขนมหวานทานเข้าปาก รสชาติหวานนุ่มละมุนลิ้นทำให้เขารู้สึกดีขึ้นมาเล็กน้อย

 

 

คือ... พี่กับพี่สิง เอ่อ...”

 

 

เอิร์ทไม่ต้องคิดมากหรอก พี่กับสิงไม่ได้เป็นอะไรกันแล้วพี่ก็ไม่ชอบที่จะแย่งของๆใครด้วย”

 

 

ทำไมจะไม่รู่ว่าเด็กตัวสูงคนนี้คิดอย่างไร ตราบใดที่อยู่บ้านหลังเดียวกันตัวแทบจะติดกันตลอด แต่เป็นใครก็คงคิดมากกันทั้งนั้น

 

 

ครับ.. แต่ที่ผมอยากบอกพี่คือ พี่โชคดีนะครับที่ไม่โดนคริสเกลียด เพราะตอนนี้มีพี่มุกแหละครับที่คริสไม่ค่อยชอบเวลาเจอหน้า”

 

 

มุกก็เคยเล่าให้ฟัง แต่พี่ก็แอบคิดนะว่าเขาแอบว่าอะไรพี่ในใจหรือเปล่า” หัวเราะเบาๆพลางตักขนมเข้าปาก

 

 

ร่างสูงพยักหน้ารับ ความจริงคือเขาแต่อยากหาเรื่องชวนคุยเพื่อไม่ให้บรรยากาศนั้นเงียบเกินไป แต่เสียงหัวเราะเมื่อครู่มันเจือความเศร้าอยู่เล็กน้อย

 

 

ถึงตอนนี้พี่จะอยู่กับสิงโตตลอดเวลาแต่ก็ใช่ว่าเขาจะสนใจ เขายอมฟังเพราะตื่นมาแล้วเห็นพี่เป็นคนแรกแล้วก็คอยดูแลเขา แต่พออยู่กันตามลำพังก็ไม่ได้สนใจอะไรและสายตาก็เหม่อลอยเหมือนกำลังนึกอะไรตลอดเวลา...”

 

 

“...”

 

 

“...ใจเขากำลังลอยไปหาใครอีกคนที่เขาเองก็กำลังรออยู่เหมือนกัน”







บอกแล้วว่าอย่าเพิ่งว่าพี่นิว งื้ออออออออ


ตอนนี้เรามีคำถาม หลังจากจบเรื่องนี้ไปเราแพลนจะแต่งเรื่องใหม่ แต่ไม่รู้จะลงแนวไหนดี

เพราะมี 3 แนวที่คิดไว้อยากให้ทุกคนช่วยกันเลือก

- แนวพีเรียดคล้ายเรื่องพิษสวาท

- แนวกังฟูต่อสู้

- แนว18+ เอ็นซีฉาดๆแทบทั้งเรื่อง (=..=)

สนใจแนวไหนลองลงความเห็นได้นะคะ แล้วจะลองพิจารณาอีกที 

ส่วนแนวไขคดีที่เคยบอกไว้ขอผ่านไปก่อน เรากดดันมากจริงๆตอนที่ลองแต่ง

ขอบคุณสำหรับการติดตาม แล้วพบกันวันอาทิตย์นะคะ








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

662 ความคิดเห็น

  1. #642 PraewShiny (@PraewShiny) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 09:39
    อย่างน้อยก็ได้ส่งผ่านความคิดถึงไปให้อีกคนที่ยังไม่รู้ว่าจะจำได้เมื่อไหร่
    #642
    0
  2. #571 Kimkyungmin (@Kimkyungmin) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 18:48
    แบบกังฟูต่อสู้ววว ความจริงอ่านได้หลายแนว แต่ไม่เคยอ่านแบบต่อสู้เท่าไหร่ สู้ๆจ้า
    #571
    0
  3. #312 Atchyfone (@Atchyfone) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 06:50

    กว่าสิงจะจำคิดได้ น้องจะไม่เจ็บเจียนตายเลยหรอ

    #312
    0
  4. #311 koiNutty (@koiNutty) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 06:18
    แนวที่ 3 แบะไม่ดราม่าค่ะ..555
    #311
    0
  5. วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 22:46
    18+ค่ะ-.,-
    #310
    0
  6. #309 toffeii_ants (@toffeii) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 22:33
    ชอบทั้งสามแบบเลยอ่ะค่ะ
    #309
    0
  7. #308 ChitraPiromnukul (@ChitraPiromnukul) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 22:28
    แนวที่หนึ่งกับที่สาม..
    #308
    0
  8. #307 PerayaSK88 (@pentor1993) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 22:21
    เอาแบบเเรกผสมแบบที่สามได้ไหม อิอิ
    #307
    0
  9. #306 Kidtuengkrist (@Kidtuengkrist) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 22:16
    18+ค่ะ 5555
    #306
    0
  10. #305 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 22:10
    พี่เริ่มคุ้นเคยกับน้อง ถึงจะเลือนลางแต่ก็เป็นสัญญาณที่ดี ดีใจแทนคนน้อง ส่วนนิวเดี๋ยวก็เจอคู่ตัวเอง
    เรื่องใหม่เอาแบบแนวกังฟู แปลกดี555
    #305
    0
  11. #304 linsml (@linsml) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 21:41
    แนวพีเรียดก้อดีค่ะ
    #304
    0
  12. #303 som_konan (@som_konan) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 20:40
    เอาแบบแรกก้อดีน่ะ
    #303
    0
  13. #302 xoap (@xoap) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 20:36
    ชอบแนวพีเรียดค่ะ
    #302
    0
  14. #301 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 20:30
    หัวใจเรา ฮือออออออ สงสารตอนคิดร้องไห้ ต้องทรมานขนาดไหนกันนะกับการถูกลืมเลือนครั้งแล้วครั้งเล่า...
    #301
    0