[Fic SingtoKrist] The Lost

ตอนที่ 36 : Chapter 33

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,500
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 89 ครั้ง
    12 ส.ค. 61

Chapter 33

 

 

หลังจากปล่อยให้คริสนั่งร้องไห้อยู่พักใหญ่เจ้าตัวก็เอนกายพิงบนบ่าของเพื่อนตัวสูงหลับไปขณะที่ในอ้อมแขนยังมีเจ้าแมวทั้งสองอยู่

 

 

ให้น้องคริสนอนลงก่อนเถอะ เดี๋ยวพี่ไปเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดหน้าเช็ดตาให้ก่อน”

 

 

หญิงสาวเอ่ยแนะนำก่อนจะลุกไปทางห้องน้ำระหว่างที่เด็กหนุ่มทั้งสองค่อยๆประคองร่างของเพื่อนรักนอนลงบนโซฟา แล้วจึงกลับมาพร้อมกับกะละมังใบเล็กและผ้าเช็ดหน้า

 

 

แม้คนตรงหน้าจะไม่ชอบเธอมากนักก็ไม่เคยโกรธกลับเข้าใจความรู้สึกมากกว่า ผ้าชุบน้ำมิดมาดซับลงตามใบหน้าชำระคราบน้ำตาออกจนหมดจึงผละออกมา

 

 

ให้เพื่อนๆเขาเฝ้าแล้วกัน พวกเราก็กลับกันเถอะ”

 

 

พวกเขาพยักหน้ารับทยอยลุกขึ้นและเดินออกจากบริเวณนั้นทีละคน ทว่าร่างของกันกลับถูกดึงตัวออกมาด้วยเหลือเพียงก็อตที่ยังเฝ้าเพื่อนตัวเองอยู่กับบรรดาแมวๆทั้งหลาย

 

 

พี่ เดี๋ยว! พี่จะลากผมออกมาทำไม” คนตัวเล็กร้องโวยเมื่อถูกพาตัวมายังศาลาด้านหลังบ้านกับออฟเพียงลำพัง

 

 

จะมาคุยด้วยไง”

 

 

จะคุยอะไรล่ะ ทีตอนโทรไปส่งข้อความไปไม่เห็นอยากจะสนใจเลย”

 

 

พอนึกได้เจ้าตัวก็เหวี่ยงใส่ทันทีจนคนฟังรู้สึกผิด

 

 

กัน.. มึงฟังกูก่อน กูไม่ได้อยากจะตัดสายหรือเมินไม่อ่านไม่ตอบข้อความเลยนะ แต่คือกูโดนยัยมุกยึดโทรศัพท์ไว้เพราะกลัวว่ากูจะเผลอบอกมึงเรื่องไอ้สิงแล้วมึงจะเอาไปบอกคริสนะสิ”

 

 

ร่างเล็กนิ่งอึ้งกับคำอธิบายตรงหน้าที่ทั้งเร็วและรัวเหมือนกลัวจะไม่ยอมฟัง จนไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกอย่างไร

 

 

ถ้ามึงจะยังโกรธกูก็ไม่รู้จะอธิบายยังไงแล้ว เพราะมุกก็ได้พูดไปหมดแล้ว” ออฟก้มหน้าก้มตาอย่างคนรู้สึกผิดไม่กล้ามองหน้าอีกฝ่าย

 

 

ทว่ากลับมีไออุ่นจากคนตัวเล็กที่โผเข้ามากอดเขาไว้เสียอย่างนั้น

 

 

กัน..”

 

 

แค่พี่บอกผมก็ยอมฟังแล้ว” เสียงเล็กอู้อี้อยู่ข้างลำตัวจนร่างสูงต้องใช้มือดันตัวออกเล็กน้อยและพบว่าใบหน้าหวานกำลังร้องไห้

 

 

หมายความว่ายังไง”

 

 

ผมรู้.. ว่าคริสรักพี่สิงโตแค่ไหน ถ้าบอกไปยังไงคงไม่อยู่เฉยแน่ แต่พี่ก็ควรรู้ไว้ว่าเรื่องแบบนี้คนที่รู้ทีหลังมันเจ็บที่สุดนะ”

 

 

กูรู้... ตอนนี้คนที่เสียใจที่สุดก็คือพ่อของสิง เอิร์ทแล้วก็คริสนี่แหละ... แต่ขนาดเอิร์ทกับคุณอาที่รู้เรื่องก่อนยังแทบจะทำใจไม่ได้เลย ถ้าคริสรู้ก่อนก็คงไม่ต่างกันหรอก”

 

 

ออฟตอบเสียงสั่น ไม่ใช่ครอบครัวหรือคนรักของเจ้าตัวหรอกที่เสียใจ คนเป็นเพื่อนก็แทบหลั่งน้ำตาเมื่อพบว่าเขาตื่นมาแล้วถามว่าพวกเขาเป็นใคร หรือแม้แต่ชื่อของตัวเองก็ยังจำไม่ได้เลย

 

 

ยังไงกูคงขอแค่ให้มึงดูแลเพื่อนตัวเองให้ดี อย่าเพิ่งไปคาดคั้นอะไรสิงโตมากเลย... ตอนนี้มันกลายเป็นคนละคนกับที่พวกเรารู้จัก มันกลายเป็นคนอารมณ์ร้อนและหงุดหงิดง่ายจนพวกเราทำตัวไม่ถูก”

 

 

แต่กับเพื่อนพี่มุกคนนั้น..” ร่างเล็กหวนนึกไปถึงนิว คนที่สิงโตยอมที่จะฟังมากที่สุดน้ำเสียงก็หายดื้อๆ

 

 

พวกเราคิดว่า อาจเป็นเพราะนิวเป็นคนที่ดูแลสิงโตตลอดเวลาที่อยู่โรงพยาบาลเลยทำให้เป็นคนที่ไว้ใจมากที่สุด แต่ถ้าเรื่องหัวใจอันนี้ก็ตอบไม่ได้เหมือนกันว่ามันยังรู้สึกกับคริสเหมือนเดิมไหม... คงต้องให้เพื่อนเราเป็นคนรื้อฟื้นให้แล้วล่ะ”

 

 

ออฟสบสายตากับคนตัวเล็กด้วยความคิดถึงจนเผลอดึงตัวอีกฝ่ายเข้ามากอดไว้แนบแน่น

 

 

แค่พี่ปลอดภัยกลับมาหากันมันก็ดีแล้ว กันคิดถึงพี่ คิดถึงพี่มากๆนะ”

 

 

ร่างสูงยกมือลูบศีรษะอีกฝ่ายอย่างอ่อนโยน เป็นการกระทำที่ค่อนข้างสวนทางกับคำพูดที่ค่อนข้างหยาบตามแบบเจ้าตัว

 

 

กูก็คิดถึงมึงมากเหมือนกัน”

 

 

ไม่อยากจะคิดเลยว่าหากเขาความจำเสื่อมเหมือนเพื่อนของตนจะเป็นอย่างไร จะใครเสียใจแบบนี้ไหมหรือจะมีใครดีใจหรือเปล่าที่เขาอาจจะไม่มายุ่งกับคนตัวเล็กก็เป็นได้

 

 

 

----------------------------------------

 

 

 

ไอเย็นจากผ้าเช็ดหน้าบิดหมาดส่งผลให้คนที่หลับไปรู้สึกตัวขึ้นมาและพบว่าคนตรงหน้าก็คือหญิงสาวหัวหน้าแม่บ้านกำลังเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้ โดยมีเอิร์ท กันและก็อตยืนมองอยู่ด้านหลัง

 

 

คุณคริส เป็นอย่างไรบ้างคะ” ทันทีที่ร่างเล็กลืมตาขึ้นมาก็รีบเอ่ยถาม

 

 

ป้าหวาน..” เสียงเรียกแผ่วเบา คริสค่อยๆพยุงตัวลุกขึ้นนั่งโดยมีสองหนุ่มร่างใหญ่เข้าช่วยประคอง ส่วนป้าหวานก็ได้ขอตัวออกมาก่อน

 

 

ก็อต.. กัน.. เอิร์ท..”

 

 

เป็นยังไงบ้างคริส ดีขึ้นหรือยัง”

 

 

อืม... ค่อยยังชั่วขึ้นแล้ว... กี่โมงแล้วล่ะ”

 

 

ห้าโมงครึ่งน่ะ ตอนนี้พ่อกลับบ้านแล้ว เลยชวนให้คริส ก็อตแล้วก็กันมาทานข้าวเย็นด้วย คริสโอเคหรือเปล่า”

 

 

เอิร์ทมองคนข้างกายด้วยความกังวลจากที่เสียใจเมื่อทราบเรื่องพี่ชายของตน คราวนี้จะมองหน้ากันติดหรือเปล่ายังไม่รู้เลย

 

 

คุณพ่อเป็นคนชวนนี่ จะเสียมารยาทได้ยังไงแต่เดี๋ยวคิดตามไปนะเอิร์ท ขออยู่ตรงนี้สักพัก”

 

 

หนุ่มผิวเข้มรับคำก่อนจะเดินเลี่ยงจากห้องนั่งเล่นไปเพื่อให้สามเพื่อนรักได้พูดคุยกัน จากสายตาของก็อตและกันที่มองคริสนั้นบอกได้ชัดว่าทั้งสองกำลังกังวลอย่างเห็นได้ชัด

 

 

แน่ใจแล้วหรอคริส เขาจำอะไรไม่ได้แบบนี้มันจะมีประโยชน์อะไรที่จะอยู่ให้เขาเห็นหน้า”

 

 

นั่นสิ พี่ออฟก็บอกมาว่าพี่สิงพอจำอะไรไม่ได้ก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย อารมณ์เสียง่าย หัวร้อนง่าย หงุดหงิดง่ายมากเลยนะ”

 

 

เพื่อนทั้งสองเอ่ยเตือนด้วยความเป็นห่วง ทว่าสิ่งที่ได้กลับมาคือรอยยิ้มบางๆเจือความเศร้าในแววตาจากคริส

 

 

ก็เพราะเขาจำไม่ได้ไงคิดเลยต้องอยู่...”

 

 

คริส...”

 

 

คิดรู้นะ มันอาจฟังดูเพ้อเจ้อ... แต่คิดอยากที่จะทำอะไรสักอย่างที่จะให้พี่สิงจำได้ เราอยู่ด้วยกันมาตลอดมันต้องมีสักเรื่องสิที่ทำให้เขานึกออกถูกไหม”

 

 

มันก็ใช่... แต่กันกลัวแค่.. พี่สิงจะทำร้ายคริสเหมือนเมื่อกี้นะสิ”

 

 

เมื่อกี้พี่เขาคงแค่ตกใจ แต่ไม่เป็นไร ขอให้คิดได้ลองดูก่อนแต่คงจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆตราบใดที่ยังมีความรู้สึกดีๆให้กันอยู่”

 

 

ว่าพลางมองลงไปยังมือซ้ายของตนที่มีแหวนเงินเกลี้ยงประดับบนนิ้วนาง แหวนที่เป็นเสมือนเครื่องแทนใจที่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหัวใจของเขาก็ยังคงเป็นของสิงโตเหมือนเดิม

 

 

หากว่าไม่เผลอหลับไปก็คงไม่นึกย้อนไปถึงวันที่ร่างสูงพาไปที่วัดจนตัวเขาบังเอิญได้เห็นร่างโปร่งแสงของป่าน มารดาของสิงโตที่ต้องการมาบอกอะไรเขาและยังจำได้ดีจนถึงทุกวันนี้

 

 

ความพลัดพรากเป็นเรื่องธรรมดา เป็นเรื่องที่ทุกๆคนต้องพบ อยู่ที่ว่าเราจะพบเจอกับมันในรูปแบบใด...’

 

 

 

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นขอให้หนูคริสเชื่อมั่นในตัวของสิงโตไว้เสมอ จับมือกันให้มั่นจะสามารถฟันฝ่าอุปสรรคไปได้

 

 

เขาเชื่ออย่างนั้นมาตลอด ตั้งแต่ที่คนพี่หายจากไปถึงเจ็ดปี การเทียวไปเทียวมากรุงเทพเชียงใหม่ของอีกฝ่ายตลอดสองปี รวมไปถึงเวลานี้ที่บททดสอบใหญ่หลวงได้เดินทางมาถึงแล้ว

 

 

รอมาเจ็ดปีคิดยังรอได้เลย ทำไมแค่นี้จะทำไม่ได้ล่ะ”

 

 

ดวงตาเป็นประกายคล้ายคนกำลังมีหวัง แม้อยากค้านแต่ก็ไม่สามารถทำได้ เพราะอะไรนั้นพวกเขาทราบดี ความตั้งใจเด็ดเดี่ยวเช่นนี้ถึงพูดไปก็คงไม่ฟังและไม่ยอมแพ้ง่ายๆแน่

 

 

แต่ที่น่าเห็นใจคือ ทำไมต้องเป็นคริสฝ่ายเดียวที่ต้องรอตลอด

 

 

คำถามเดียวที่หากมีโอกาสจะลองถามสิงโตสักครั้ง

 

 

มื้อเย็นเริ่มต้นด้วยความเงียบที่แสนอึดอัด ไม่มีใครพูดอะไรออกมาโดยเฉพาะกับพีที่มองบุตรชายด้วยแววตาเศร้าๆ

 

 

สิงโตนั่งทานข้าวเงียบๆไม่พูดอะไรกับใคร ข้างๆก็มีนิวและเอิร์ทนั่งอยู่ ส่วนฝั่งตรงข้ามก็เป็นคริส ก็อตและกันตามลำดับ โดยตำแหน่งที่นั่งของเขานั้นอยู่ตรงข้ามกันกับคนพี่พอดี สายตามองตรงเหมือนจะพูดอะไรบางอย่างแต่มันก็พูดไม่ออก

 

 

เอ้อ! ผมลืมแนะนำไปเลย.. พี่นิวครับสามคนนี้เป็นเพื่อนผมเองครับชื่อคริส ก็อตแล้วก็กัน... พวกนายนี่พี่นิวนะ คนที่คอยดูแลพี่สิงก่อนจะกลับมา”

 

 

เอิร์ทพูดออกมาเพื่อไม่ให้บรรยากาศนั้นดูน่าอึดอัด แต่ถึงอย่างนั้นสายตาก็เหลือบมองคริสเป็นระยะ เขาพยายามหาคำพูดที่กระทบจิตใจอีกฝ่ายให้น้อยที่สุด

 

 

ว่าแต่ป้าหวานจัดห้องให้กับนิวหรือยัง” พีเอ่ยถามบ้างหลังบุตรชายเปิดบทสนทนา

 

 

เรียบร้อยครับพ่อ ห้องของพี่นิวอยู่ข้างๆกับพี่สิงเลยครับ... ว่าแต่พรุ่งนี้คริสจะมาที่นี่หรือเปล่า เดี๋ยวเราจะไปรับ” เขาพยายามชวนอีกฝ่ายพูดเมื่อเห็นว่าเจ้าตัวก้มหน้าก้มตาไม่สนใจใคร

 

 

เอ่อ...”

 

 

จะมาทำไม บ้านตัวเองไม่มีอยู่หรือไง”

 

 

คำพูดเสียดแทงที่ทำเอาคนฟังเจ็บ เงยหน้าขึ้นมามองเจ้าของเสียงทุ้มนั้น คนพูดนั่งทานข้าวนิ่งๆโดยไม่สนใจว่าเขาจะรู้สึกอย่างไร

 

 

ก็มีครับ แต่พอดีก่อนหน้านี้มีคนอยากให้มาหาบ่อยๆ เอิร์ทก็เลยคอยรับส่งมาตลอด”

 

 

พอโดนคำสวนกลับสิงโตก็หยุดมือจากที่กำลังทานข้าวและจ้องมองเด็กหนุ่มตรงข้ามด้วยความไม่พอใจ เด็กคนนี้ดูแสบกว่าที่คิด

 

 

ยิ่งไปกว่านั้นคือทั้งโต๊ะหันไปมองคริสเป็นตาเดียวด้วยความตะลึงกับการโต้ตอบอีกฝ่าย พวกเขาไม่เคยเห็นคนตัวเล็กโต้ตอบร่างสูงสักครั้งนับตั้งแต่พบกัน เว้นแต่เพียงกันและก็อตที่ไม่ได้เห็นมานานนับจากช่วงวัยเด็กที่เพิ่งได้พบกัน

 

 

ฮึ! มิน่า ถึงได้ดีใจเนื้อเต้นตอนมาที่นี่

 

 

คำประชดที่ทำให้อยากเอาชนะ เขาเองก็ลืมไปเหมือนกันว่าตัวเองมีนิสัยชอบเอาชนะนับตั้งแต่รู้จักกับสิงโต และเห็นทีทั้งพีและเอิร์ทจะได้เห็นเขาอีกมุมหนึ่งที่ไม่เคยได้เห็น

 

 

ครับ.. ผมดีใจมากๆด้วย” เรียวปากบางยิ้มอย่างผู้ชนะ ขณะเดียวกันก็ปวดหนึบในใจกับสายตาที่มองมา

 

 

ฮึ!”

 

 

มันดูแข็งกร้าวและเหยียดเอามากๆ

 

 

เอ่อ.. ผมว่าเราทานข้าวกันดีกว่าครับทุกคน เดียวเย็นแล้วจะไม่อร่อยนะ” หากเอิร์ทไม่ห้ามไว้ก็คงได้เล่นสงครามประสาทกันต่อแน่ๆ อีกทั้งสายตาของพีที่มองเด็กทั้งสองคนตรงหน้า คนที่รักและผูกพันกันมานานกลายเป็นคนแปลกหน้าไปแล้ว

 

 

มื้ออาหารผ่านไปแบบไม่ราบรื่นนัก เนื่องจากว่าสายตาที่ดุดันคอยจ้องมองคนตรงหน้าไม่ละ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังคงพิจารณาอย่างต่อเนื่องจนมือบางของคนข้างกายสะกิดเรียก

 

 

ทานต่อเถอะ พรุ่งนี้เพื่อนๆของสิงจะพาไปทำธุระที่มหาลัยตอนสายๆนะ”

 

 

อืม”

 

 

เขาตอบสั้นๆพร้อมทานข้าวในจานต่อ

 

 

พฤติกรรมตรงหน้าอยู่ในสายตาของคริสหมดตั้งแต่ที่อีกฝ่ายเลิกสนใจเขา

 

 

จากสิงโตที่เป็นคนนิ่งเงียบไม่ยอมพูดจากับใครกลายเป็นคนที่พูดจาฉะฉานมีไหวพริบและความสามารถ กลายมาเป็นคนรักด้วยความผูกพันที่มีต่อกันมานาน และกลายมาเป็นคนแปลกหน้าเพราะอุบัติเหตุ

 

 

มันเจ็บยิ่งกว่าเมื่อก่อนเป็นไหนๆ

 

 

ชายหนุ่มให้นิวพาลูกชายคนโตของเขาขึ้นไปพักผ่อนด้านบน และให้ลูกคนเล็กพาคริสกับเพื่อนๆไปส่งที่คอนโด ระหว่างที่เดินออกมาส่งด้วยนั้นร่างเล็กก็ยกมือขึ้นไหว้และเอ่ยขอโทษที่เสียมารยาทบนโต๊ะอาหาร

 

 

คุณพ่อครับ คิดขอโทษด้วยนะครับที่เสียมารยาท เถียงกับพี่สิงต่อหน้าคุณพ่อแบบนั้น”

 

 

ช่างมันเถอะหนูคริส จริงๆพ่อสิต้องขอโทษที่เจ้าสิงเริ่มว่าหนูก่อน” ว่าพลางตบบ่าอีกฝ่ายเบาๆขณะเจ้าตัวพยักหน้ารับและหลบสายตา

 

 

หนูคริสโอเคหรือเปล่า”

 

 

ครับ?

 

 

เรื่องที่เจ้าสิงความจำเสื่อม... หนูคริสโอเคหรือเปล่า”

 

 

พ่อ ทำไมไปถามคริสแบบนั้นล่ะครับ ขนาดพ่อยังไม่โอเคเลยแล้วคริสจะโอเคกับเรื่องนี่ได้ยังไงล่ะ” เอิร์ทเดินเข้าแทรกระหว่างบทสนทนาด้วยกลัวว่าคำพูดบางอย่างจากบิดาจะทำร้ายจิตใจอีกฝ่าย

 

 

กลับกันคนตัวเล็กวางมือลงบนไหล่อีกฝ่ายเพื่อบอกว่าตนไม่เป็นไรและยกยิ้มให้บางๆเมื่อหันมาหา

 

 

คิดเข้าใจเอิร์ท ไม่เป็นไรหรอก”

 

 

พรุ่งนี้พี่สิงจะไปมหาลัยเพื่อไปทำเรื่องจบ และจะเข้าบริษัทไปเตรียมตัวทำงานกับพ่อ คริสจะมาที่นี่หรือเปล่าเดี๋ยวเราจะไปรับ”

 

 

มาสิ... ยังไงคิดก็จะมาและหาทางทำให้พี่สิงกลับมาเป็นคนเดิม”

 

 

คริสมองคนทั้งสองด้วยแววตาที่มุ่งมั่นและมีความหวัง

 

 

พ่อเชื่อว่าคริสทำได้ ยังไงพ่อและที่นี่ก็ยังต้อนรับหนูเหมือนเดิม” รอยยิ้มอบอุ่นที่แฝงไปด้วยความเศร้า

 

 

ครับคุณพ่อ”

 

 

ไปเจ้าเอิร์ท พาคริสกับเพื่อนๆเขาไปส่งให้ถึงที่เลยนะ”

 

 

ครับพ่อ”

 

 

 

----------------------------------------

 

 

 

คริสโอเคกับเรื่องพี่สิงจริงๆหรอ”

 

 

ร่างสูงเอ่ยถามระหว่างทำหน้าที่สารถีไปยังคอนโดของคนตัวเล็กด้วยน้ำเสียงกังวลและเป็นห่วง ครั้นเหลือบมองก็เห็นอีกคนเอาแต่นั่งเหม่อลอย

 

 

คริส.. คริสโอเคหรือเปล่า” กันเรียกพร้อมเอื้อมมือมาสะกิดทำให้เจ้าตัวหลุดจากภวังค์ความคิดตัวเอง

 

 

อ๋อ! โอเค... มั้งนะ”

 

 

คริส ถ้าไม่ไหวก็ยังไม่ต้องมาบ้านเราก็ได้นะ ให้พี่สิงได้ค่อยๆรื้อฟื้นความทรงจำสักหน่อยแล้วค่อยไปก็ได้นะ”

 

 

อย่าเลยเอิร์ท.. ให้คิดมาแหละ”

 

 

คริส!” เพื่อนทั้งสองเรียกชื่อเจ้าตัวพร้อมกัน

 

 

ทำไมล่ะ”

 

 

ตลอดเวลาที่ผ่านมา เราสองคนอยู่ด้วยกันแทบทั้งช่วงชีวิต บางทีถ้าคิดได้เล่าให้ฟังบ้างก็อาจจะทำให้พี่สิงคิดออกก็ได้”

 

 

แต่พี่สิงเขาก็เลือกจะฟังคนชื่อนิวนั่นมากกว่าคริสอีกนะ แถมยังพูดจาแรงๆใส่อีก คริสจะทนไหวหรอ”

 

 

คิดทนได้สิก็อต บอกไปแล้วไงว่าตอนที่รอมาเจ็ดปียังรอได้ทำไมแค่รื้อฟื้นความทรงจำจะรอเวลาไม่ได้ล่ะ”

 

 

คริสเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยแววตาที่เศร้าแต่ยังคงมีความหวัง ครั้นนึกย้อนไปถึงช่วงเวลาที่ผ่านมากับคำสอนของป่านแล้วมันทำให้เขารู้สึกอยากจะลองฮึดสู้ดูสักครั้ง

 

 

คริสแน่ใจแล้วใช่ไหม”

 

 

อื้ม”

 

 

ถ้าอย่างนั้นเราก็จะเอาใจช่วยและอยู่ข้างๆนะ เราจะคอยช่วยไม่ให้พี่สิงมาทำร้ายคริส” เอิร์ทพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เพราะเรื่องความรู้สึกเป็นอะไรที่อ่อนไหวที่สุด

 

 

พวกเราด้วยคริส เราก็จะคอยช่วยรื้อฟื้นแล้วก็กันไม่ให้พี่สิงมาทำร้ายคริส”

 

 

กันว่าพร้อมหันไปสะกิดก็อต ร่างสูงดูจะไม่เห็นด้วยตั้งแต่ที่เขาตื่นจากการร้องไห้อย่างหนัก แต่ไหนแต่ไรก็ไม่เคยขัดใจได้สักอย่างหรอก

 

 

อืม... แต่ถ้าวันไหนคริสไม่ไหวหรือทนไม่ได้ เราจะพาคริสกลับไปเชียงใหม่ทันทีเลยนะ”

 

 

ขอบคุณนะ.. ขอบคุณมากจริงๆ”

 

 

เจ้าตัวกวาดมองคนรอบข้างด้วยความรู้สึกจากใจ ในเมื่อได้กำลังใจมาเต็มเปี่ยมคงต้องลองดูสักตั้ง เริ่มจากวันพรุ่งนี้เป็นวันแรก

 

 

กลับมาเป็นพี่สิงคนเดิมไวๆนะครับ’





 

 

 


ตอนนี้อยากบอกกันทุกๆคนว่า

ใจเย็นๆก่อนนะคะะะะะะ พวกเขาเพิ่งจะเจอกันเอง แล้วก็อย่าเพิ่งว่าพี่นิวค่าาาาาา

ตกใจมากที่ทุกคนใส่เต็มกันมากๆเลย
ฮือออออออออออออออ

จริงๆเราไม่ได้ตั้งใจให้ดราม่าเยอะเพราะบางช่วงเราก็ไม่ได้ตั้งใจให้มันม่าแต่อยู่ๆก็ม่าเฉยเลย -.-

ยังไงก็ขอบคุณที่ติดตามแล้วจะรีบมาอัพเลยค้าบบบบบบบบบบบบบบบ




มาละค้าบบบบบบบบ
ทอล์คไปหมดแล้วก็พบกันตอนหน้าเลยนะคะ







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 89 ครั้ง

662 ความคิดเห็น

  1. #639 PraewShiny (@PraewShiny) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 22:03
    สู้ๆ น้องคิด
    #639
    0
  2. #273 Kidtuengkrist (@Kidtuengkrist) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 13:12
    พี่สิงใจร้าย
    #273
    0
  3. #272 Atchyfone (@Atchyfone) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 10:55

    สงสารคิด

    #272
    0
  4. #271 malee06su02 (@malee06su02) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 06:32
    คริสสลูกสู้ๆนะ พาพี่สิงคนเดิมกลับมาให้ได้
    #271
    0
  5. #270 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 06:06
    ใช่... ทำไมกันนะ ทำไมคริสต้องเป็นฝ่ายที่รอเสมอเลย ฮือออออออออออออ พี่สิงนี่คือเป็นอะไรหรอคะ? ความจำเสื่อมไปพร้อมๆกับมารยาทเลยรึยังไง? คือถ้าคิดว่าตัวเองไม่รู้จัก คิดว่าไม่ใช่แฟนตัวเอง แล้วมีสิทธิ์จะพูดจาแบบนั้นกับน้องเขาได้หรอ?
    คุณเพื่อนใหม่จากเกาะนี่ ห้ามไม่ให้เรามองเขาไม่ดียากหน่อยนะคะไรท์ เพราะเขามีท่าทีแปลกๆตั้งแต่ที่โรงพยาบาลแล้ว ถ้าไรท์อยากให้เราใจเย็น ไรท์คงต้องรีบเฉลยและรีบเทมาม่าทิ้งเลยล่ะค่ะ!
    #270
    0
  6. #269 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 23:48
    ไม่เข้าใจว่า ความจำเสื่อมแล้วทำไมต้องมาทำท่าจงเกลียดจงชังน้องแบบนั้น คือถ้าบอกว่า ตอนที่น้องเจอแล้วกอด ก็แค่ว่าไม่รู้จัก ก็น่าจะจบ ไม่เห็นว่าจะต้องเกรี้ยวกราด พูดจาส่อเสียด เหมือนน้องเป็นตัวอะไรสักตัว คือคนเคยรู้สึกดีต่อกันมาก พอเป็นแบบนี้ มันเหมือนกับว่า เป็นจิตใต้สำนึกที่รู้สึกแบบนั้นจริง ๆ

    สำหรับเพื่อนใหม่จากเกาะ เราจะไม่ว่าเขาหรอกนะ เพราะเขาไม่รู้ แต่ในเมื่อตอนนี้รู้แล้ว ก็ควรอย่าล้ำเส้น อย่าฉวยโอกาสในเวลาที่อีกคนอ่อนแอเวลานี้

    ยังมองไม่เห็นทางเลยนะ ว่าจะรื้อฟื้นกันได้อย่างไร อาการหนักมากขนาดนี้

    ขอความกรุณาอย่าให้พวกเรากินมาม่านานนะคะ ถ้าไม่สงสารยัยน้อง ก็สงสารพวกเราด้วยค่ะ
    #269
    0
  7. #268 Khongkwan72 (@Khongkwan72) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 22:58
    อีพี่สิง-งงงง ทำไมน้องต้องเป็นฝ่ายรอตลอดเลย
    #268
    0
  8. #267 ChitraPiromnukul (@ChitraPiromnukul) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 22:55
    สงสารคริสมาก..ใช้เวลานานแค่ไหนสิงโตถึงจะกับมาจำได้เหมือนเดิม(ไรท์อย่านานนะสงสารคริส)
    #267
    0
  9. #266 Patida9 (@Patida9) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 22:42
    พอจำได้แล้วเทเลยคริส สงสาร
    #266
    0
  10. #265 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 22:28
    พี่สิงพอความจำเสื่อมแล้ว ช่างประชดประชัน ปากร้ายนะ คริสจัดการเลย คุณหนูคริสคนเก่งต้องสู้ได้อยู่แล้ว เอาใจช่วยน้องสู้ๆ มีกำลังหนุนเยอะแยะเลย
    #265
    0
  11. #264 xoap (@xoap) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 22:11
    ปากคอเราะรายมากกกก ที่คริสพูดอะถูกทุกอย่าง ตัวเองเป็นคนอยากให้เค้ามาหาบ่อยๆ เองอะ
    #264
    0
  12. #263 miiiina (@miiiina) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 22:05
    ปวดใจค่าา แอบอยากให้น้องทนไม่ไหว ละกลับบ้านไปเลย อยู่กับเพื่อนใหม่ไปเถอะค่ะ หึ จำได้มะไหร่ ให้กลับไปรักษาความรู้สึกน้องให้กระอักเลือดไปเลย
    #263
    0
  13. #262 olimoil (@olimoil) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 21:37
    พี่สิงใจร้ายยยยยย สงสารคริสสสส
    #262
    0