[Fic SingtoKrist] The Lost

ตอนที่ 30 : Chapter 27

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,732
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 94 ครั้ง
    15 ก.ค. 61

Chapter 27

 

 

ไอ่ออฟ มึงจะเหม่ออะไรนักหนาวะ งานตรงหน้ามึงเสร็จแล้วหรอ!” เสียงเรียกอันเกรี้ยวกราดพร้อมฝ่ามือสะกิดไหล่จากเตไม่ได้ทำให้รู้สึกตัวสักนิด

 

 

ออฟ งานกลุ่มครับงานกลุ่ม สนใจเพื่อนหน่อยครับ” ลีเป็นอีกคนที่ร่วมเรียกสติเพื่อนหน้าตี๋ ทว่าเจ้าตัวกลับถอนหายใจและฟุบหน้าลงบนโต๊ะอย่างหน่าย

 

 

มันเป็นอะไรของมันวะสิงโต เห็นเป็นอย่างนี้มาหลายเดือนแล้ว” พอเรียกไม่ได้ผลเตจึงลองหันไปถามสิงโตเผื่อว่าจะทราบ

 

 

คนถูกถามอมยิ้มร้ายมองจ้องไปยังเพื่อนหนุ่มที่ฟุบหน้าลงกับโต๊ะโดยมีลีคอยแกล้งสะกิดเรียก ทำไมเขาจะไม่ทราบว่าออฟเป็นอะไรหากย้อนกลับไปเมื่อช่วงปิดเทอมที่ผ่านมา...

 

 

 

----------------------------------------

 

 

 

(“เดินทางปลอดภัยนะสิงโต ดูแลเอิร์ทด้วย แล้วอย่าลืมทักมาบอกตอนลงเครื่องด้วยนะ”)

 

 

ครับพ่อ ตอนนี้ใกล้เวลาแล้วสิงขอตัวก่อนนะครับ” เขาสะกิดเรียกน้องชายต่างมารดาที่กำลังนั่งเล่นมือถืออยู่ข้างๆ

 

 

ไปเหอะ ใกล้เวลาแล้ว”

 

 

เอ่อ.. พี่สิง แปบนึงได้ไหมครับ” เอิร์ทยกมือขึ้นดึงชายเสื้อพี่ชายเบาๆเป็นการรั้งไว้ เจ้าตัวเลิกคิ้วมองด้วยความแปลกใจ

 

 

อะไร อย่าบอกอีกนะว่าจะรอให้จบตานี้ก่อนค่อยขึ้นอีกน่ะ”

 

 

ร่างสูงยกมือเท้าสะเอวมองอีกคนอย่างหน่าย ปิดเทอมครั้งนี้เขาตั้งใจบินไปหาแฟนหนุ่มที่เชียงใหม่ดังที่ให้คำมั่น โดยครั้งนี้พาเจ้าน้องชายตัวแสบไปแทนขณะที่พีนั้นติดงาน และอีกไม่นานตัวเขาก็ต้องเข้าไปเรียนรู้งานที่บริษัทของพ่อแล้ว

 

 

ก็ส่วนนึงแต่... ผมกำลังรออีกคนน่ะครับ”

 

 

หือ!? ใครมาอีกคน ทำไมพี่ไม่เห็นรู้เรื่องเลยเอิร์ท ไปนัดสาวที่ไหนไว้ละนั่น”

 

 

โว้ๆๆๆ ใจเย็นครับพี่ชายใจเย็นนะ ที่นัดน่ะไม่ใช่สาวหรอกแต่เป็น... นั่นไงมาโน่นแล้ว”

 

 

สิงโตหันมองตามทิศทางของนิ้วที่ชี้ไปก็ต้องเลิกคิ้วอีกรอบแต่ครั้งนี้มันมาด้วยความตกใจ เนื่องจากว่าโดนเซอร์ไพร์สอีกรอบ

 

 

ไอ้ออฟ!!!”

 

 

ฮาย.. น้องเอิร์ท ไอ่สิง”

 

 

หวัดดีครับพี่ออฟ” คนน้องยกมือไหว้ขณะที่คนพี่นั้นหันมองตาขวาง

 

 

รอนานไหม โทษทีว่ะข้างนอกรถติดมาก” ผู้มาใหม่ยังคงไม่รู้ร้อนรู้หนาว ตรงข้ามกับเอิร์ทที่เริ่มรู้สึกเสียวสันหลังเพราะสายตาจากพี่ชาย

 

 

ไวเท่าความคิดมือใหญ่คว้าแขนของเพื่อนหนุ่มขณะที่เจ้าตัวยังสาละวันกับการคุ้ยของในกระเป๋าเป้ให้เงยหน้าขึ้นมามองตน

 

 

มีไรป่าวมึง”

 

 

มึงคิดจะทำอะไรของมึงฮะ คืออะไรจะไปด้วย? แล้วไม่บอกกูสักคำ?เสียงดุๆที่ทำเอาคนฟังเริ่มกลัว

 

 

แฮะๆๆ ใจเย็นๆก่อนดิสิงโต มึงฟังกูก่อน.. กูมีเหตุผลของกูนะ” ออฟยกมือขึ้นลูบแขนเพื่อนตนเพื่อให้ใจเย็นพลางยิ้มแห้งๆ

 

 

ถ้าเหตุผลฟังไม่ขึ้นมึงกลับไปเลยนะ.. ส่วนเราเดี๋ยวมีเรื่องต้องคุยกัน” เขาหันไปว่าน้องชายในประโยคท้ายซึ่งเจ้าตัวก็ได้แต่ยืนหลบอยู่ข้างหลัง

 

 

คือ.. กูก็อยากไปเที่ยวมั่งไงสิง ไปพักผ่อนที่ไร่ของพ่อแฟนมึงไง เห็นว่าบรรยากาศดีแถมยังมีมึงไปกับกูด้วย คราวก่อนไปคนเดียวกูโคตรเหงาเลยว่ะ”

 

 

คนฟังกอดอกมองเพื่อนของตนด้วยแววตานิ่งๆเหมือนไม่เชื่อในคำพูด ซึ่งแน่นอนว่าเป็นเพื่อนกันมานานย่อมรู้นิสัยกันดี ว่าจุดประสงค์แท้จริงแล้วคืออะไร ไหนๆเขาก็โดนเซอร์ไพร์สแล้วก็ขอเอาคืนหน่อยแล้วกัน

 

 

ฮึๆ เหรอ..”

 

 

เออดิ.. นี่กูเพื่อนมึงนะเว้ย จะไม่เชื่อเพื่อนหน่อยหรอ จริงไหมเอิร์ท” พอเริ่มรู้สึกเหมือนโดนจับได้ก็เริ่มหาตัวช่วย แต่อีกคนกลับโดนสายตาดุๆมองจนตัวแทบหดเหลือไม่กี่เซน

 

 

ก็เพราะกูเป็นเพื่อนมึงไงถึงได้รู้ว่าที่มึงพูดน่ะมีความจริงอยู่ไม่กี่อย่าง”

 

 

โถ.. ไอ่สิง”

 

 

พี่สิง.. ไหนๆพี่ออฟเขาก็มาแล้ว แล้วนี่ก็ใกล้เวลาเข้าบอร์ดแล้วก็ไปกันเถอะครับ”

 

 

เสียงของเอิร์ทเหมือนช่วยชีวิตออฟได้ระดับหนึ่งด้วยความที่ว่าพี่ชายนั้นพยักหน้ารับเบาๆแล้วหิ้วกระเป๋าเดินนำไปก่อนใครเพื่อน

 

 

ไว้ให้เจอเรื่องสนุกๆที่โน่นเลยดีกว่า...

 

 

 

----------------------------------------

 

 

 

วันนี้เราต้องปรับหน้าดินกันให้หมด เพราะฉะนั้นแล้วมึงสองคนเข้าไปข้างในเลย วันนั้นเบี้ยวประชุมแล้วเขาแบ่งงานกันเรียบร้อยแล้ว”

 

 

กันคนเดียวนะคริสที่เบี้ยวอ่ะ เราแค่มาสายนิดเดียวเองนะ”

 

 

คริส.. เพื่อนอย่าใจร้ายกับเพื่อนสิ เดี๋ยวพี่สิงก็มาแล้วใจเย็นๆนะ”

 

 

ทั้งกันและก็อตต่างพากันเข้ามาเขย่าแขนเพื่อนของตนเพื่อขอร้อง เหตุเพราะช่วงนี้เป็นช่วงต้นฤดูฝนพื้นที่บางไร่ที่การเก็บเกี่ยวเรียบรอยจึงต้องมีการเตรียมหน้าดินเพื่อปลูกไม้ผลในช่วงฤดูหนาว ขณะที่แปลงของพืชที่ขึ้นในช่วงฤดูฝนก็เตรียมรอรับผลผลิตได้เลย

 

 

และเนื่องจากก่อนหน้านี้มีงานประชุมเพื่อวางแผนแต่เพื่อนทั้งสองกลับเบี้ยวด้วยเหตุผลอะไรไม่ทราบจึงโดนลงโทษอย่างที่เห็น ทั้งที่ความจริงคริสที่เป็นถึงลูกเจ้าของและเป็นเพื่อนสามารถช่วยเหลือได้แท้ๆหากไม่ติดว่าก่อนหน้านี้คนพี่ส่งข้อความมาให้พากันไปอยู่ไกลๆ เพราะอะไรพวกเขารู้ดี

 

 

พี่สิงไม่เกี่ยว เตรียมตัวได้แล้ว พี่ๆเขาไปกันแล้ว” เขาตามมองเพื่อนทั้งสองที่เดินไปขึ้นท้ายรถกระบะด้วยท่าทีหงอยๆ

 

 

ไร่นี้พื้นที่แคบที่ไหนกัน แถมที่ๆให้ไปยังอยู่ลึกมากอีกต่างหากก็ต้องนั่งรถไปกันอย่างที่เห็นนี่แหละ

 

 

เห็นคุณคริสทำงานมาหลายปี พี่ก็เพิ่งจะเคยเห็นคุณคริสมาดโหดก็วันนี้นี่แหละครับ” คิวที่ยืนเงียบๆอยู่นานเอ่ยขึ้น

 

 

จริงๆก็ไม่อยากโหดหรอกครับ แต่เพื่อนทำแบบนี้มันไม่ถูก คิดช่วยมาหลายครั้งก็รู้สึกผิดทุกที”

 

 

ครับ นี่ครับคุณคริส เอกสารเซ็นต์รับ” หนุ่มหน้าตี๋ยืนแฟ้มเอกสารส่งให้แต่เจ้าตัวกลับให้เอาไปวางไว้ก่อน

 

 

“ว่าแต่คุณสิงจะมาใช่ไหมครับ สีหน้าดูอารมณ์ดีจังเลยนะครับ” ก่อนไปก็ไม่วายโดนแซ็วจนเจ้าตัวต้องเบนหน้าหนี

 

 

คิดก็อารณ์ดีแบบนี้ทุกวันนั่นแหละพี่คิว... ไปดูสวนมะนาวดีกว่า ใกล้จะเก็บได้แล้วว่าแต่ช่วงนี้มีผลไม้อะไรที่เก็บได้หรือยังครับ”

 

 

วันก่อนมีกล้วยน้ำว้าเพิ่งเก็บไปเองครับ น่าจะยังเหลืออยู่แล้วก็พวกทุเรียนแตงโมด้วย”

 

 

คริสยืนนึกครู่หนึ่งก่อนจะเดินไปยังโกดังที่ใช้พักผลไม้กวาดสายตามองสำรวจไปทั่วก็พบลังกล้วยน้ำหว้าที่เริ่มสุกงอม

 

 

พี่คิว คิดขอกล้วยไปหวีนึงนะครับแล้วก็เอกสารเดี๋ยวรอให้พี่แบงค์เซ็นต์ดีกว่า ขอตัวก่อนนะครับ”

 

 

เจ้าตัวไม่รอให้อีกฝ่ายพูดอะไรก็ถือเอากล้วยน้ำว้าวิ่งตรงกลับไปที่บ้าน ซึ่งเป้าหมายนั้นคือห้องครัว ไหนๆก็ไม่ได้ไปรับแล้วก็ขอทำขนมไว้ต้อนรับดีกว่า เป็นขนมที่คนพี่เคยพูดว่าอยากทานแต่ไม่มีเจ้าไหนอร่อยเลย จึงอยากจะลองทำให้ชิมดูบ้าง

 

 

ส่วนคนที่ไปรับจริงๆก็คือแบงค์ซึ่งมีคิวไปส่งของเขาจึงวานให้ไปรับหลังจากส่งของเสร็จแล้ว และคาดว่าอีกไม่นานคงมาถึง

 

 

ทำอะไรน่ะตัวแสบ แอบไปเอาผลไม้จากโกดังมาอีกแล้วหรือ” เสียงหวานของมารดาดังขึ้นด้านหลัง เปรียวยืนกอดอกมองบุตรชายที่กำลังฝานกล้วยอย่างตั้งใจ

 

 

แม่.. คิดไม่ได้แอบไปเอามานะ พี่คิวก็อยู่แล้วก็ขอไว้แล้วด้วย” เขาเบะปากใส่น้อยๆ

 

 

แม่จะพยายามเชื่อแล้วกัน ว่าแต่นี่จะทำอะไรหืม?

 

 

กล้วยบวชชีครับ ตอนแรกคิดว่าไปดูสวนมะนาวจะมาทำน้ำผึ้งมะนาวให้แต่คิดไปคิดมา เอากล้วยก่อนแล้วกัน”

 

 

อื้ม.. แล้วที่ทำเนี่ยเพราะมีใครเขาขอไว้หรือเปล่า”

 

 

พอเจอคำถามนี้มือทั้งสองก็หยุดชะงักดื้อๆจนคนเป็นแม่ยิ้มขำ ท่าทางจะเดาถูกสินะ

 

 

นี่ถ้าน้องสิงเขาไม่อยากทานเนี่ยทั้งพ่อและแม่คงไม่ได้ทานอะไรจากเราเลยใช่ไหมคริส”

 

 

เปล่าสักหน่อย คิดทำไว้ต้อนรับพี่ๆเขาเฉยๆ พี่สิงเขาไม่ได้มาคนเดียวสักหน่อย” เขาเถียงกลับโดยไม่มองหน้ามารดาแม้แน่น้อย ไม่รู้ว่าอากาศในห้องครัวมันอบหรืออย่างไรใบหน้าถึงได้ร้อนผ่านขึ้นมาดื้อๆ

 

 

แม่จะพยายามเชื่อแล้วกันนะ เดี๋ยวน้องสิงมาก็รอต้อนรับแล้วกันนะคริส แม่ไปช่วยพ่อเขาทำงานที่รีสอร์ทก่อนนะ”

 

 

คร้าบ...”

 

 

หลังจากมารดาออกไปเจ้าตัวก็ง่วนกับการทำขนมหวานอย่างตั้งใจพร้อมฮัมเพลงด้วยความอารมณ์ดี เรื่องที่คนพี่บอกมานั้นตนไม่ปฏิเสธเลยที่จะร่วมมือเพราะยังมีความเป็นห่วงเพื่อนและไม่ไว้ใจในตัวอีกคน ถึงขั้นไม่บอกล่วงหน้าว่าจะมาด้วยมันต้องเอาคืนเสียให้เข็ด

 

 

เสียงประตูบ้านเปิดแล้วและคาดว่าคนพี่ต้องเข้ามาแล้วแน่ๆแต่ของที่เตรียมไว้ยังไม่เสร็จดี ยังไงก็คงต้องปล่อยให้รอไปก่อน

 

 

แต่ไม่ทันไรมือปริศนาก็โผล่มารวบรัดเอวบางไว้พร้อมดึงเข้าหาตัวจนแผ่นหลังปะทะเข้ากับอกแกร่ง

 

 

เฮ้ย! พี่..”

 

 

ฟอด!

 

 

คิดถึงจังเลย โอ๊ย!”

 

 

มือเล็กฟาดเข้าที่ต้นแขนเต็มๆ เพราะนอกจากจะมาแบบไม่ทันตั้งตัวแล้วยังฉวยโอกาสอีกต่างหาก คนบ้า!!!

 

 

ตีพี่ทำไมครับคนดี พี่เจ็บนะ” คนตัวโตแกล้งทำหน้าออดอ้อนเกยคางบนไหล่อีกฝ่ายที่ดูจะไม่เล่นด้วย

 

 

ก็เล่นโผล่มาแบบนี้คิดก็ตกใจสิ แถมยังมาฉวยโอกาสอีก นี่ยังน้อยไปด้วยซ้ำนะ!”

 

 

โอ๋ๆๆ ไม่โกรธนะครับคนดี ขอโทษน้า..”

 

 

จะโกรธมันก็โกรธ จะเขินมันก็เขิน สุดท้ายมันก็ใจอ่อนอยู่ดีนั่นแหละนะ

 

 

อืม... แล้วนี่เอิร์ทกับเพื่อนพี่มาด้วยหรือเปล่า”

 

 

รออยู่ข้างนอกครับ ว่าแต่นี่เรากำลังทำอะไรอยู่หืม กลิ่นหอมลอยออกไปข้างนอกเลยนะ” ร่างสูงถามพลางยื่นหน้าไปมองก็พบกล้วยบวชชีในหม้อที่ดูหน้าตาน่าทาน

 

 

กล้วยบวชชีไง เห็นบ่นว่าซื้อมาแล้วไม่อร่อยไม่ใช่หรอคิดเลยลองทำให้.. ไปๆๆๆ ออกไปข้างนอกก่อนเดี๋ยวคิดเอาไปเสิร์ฟให้”

 

 

สิงโตเดินออกไปตามแรงผลักของคนน้อง ทำไมจะไม่รู้ว่าเจ้าตัวกำลังเขินที่พูดออกไปแบบนั้น ไม่รู้ว่าเผลอหรือตั้งใจแต่ที่แน่ๆ

 

 

เด็กน้อยจะทำให้เขาตกหลุมรักไปถึงไหนกัน

 

 

แหม่.. ได้เจอแฟนแล้วยิ้มหน้าบานผิดกับตอนอยู่สนามบินเลยนะมึง” พอโดนไอ่เพื่อนตัวดีทัก ใบหน้ายิ้มแย้มเมื่อครู่ก็หุบลงทันที

 

 

คดีมึงยังไม่เคลียร์เลยนะไอ่ออฟ แกด้วยเอิร์ท”

 

 

โหพี่สิง! ถ้าเกิดผมบอกพี่ตรงๆว่าพี่ออฟจะมาด้วย พี่จะให้พี่ออฟมาหรือเปล่าล่ะครับ”

 

 

ไม่!” ชัดถ้อยชัดคำ

 

 

เห็นไหม ผมก็ต้องใช้วิธีนี้แหละ”

 

 

เสียงพูดคุยกันของพี่น้องเงียบลงเมื่อร่างขาวๆเดินออกจากครัวพร้อมกับถาดอาหารซึ่งมีกล้วยบวชชีถูกจัดใส่ชามไว้สวยงามตามจำนวนแขก

 

 

ปกติพี่สิงดุเอิร์ทเสียงดังอย่างนี้เลยหรอ” คริสเอ่ยถามหลังจากที่นั่งลงข้างๆแฟนหนุ่ม โดยที่ทั้งออฟและเอิร์ทนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

 

 

ปกติครับเวลาที่เถียงน่ะ” เขาตอบพลางตักกล้วยบวชชีเข้าปาก กลิ่นหอมมันของกะทิและความหวานจากกล้วยที่สุกกำลังดีทำให้รู้สึกได้ว่ามันอร่อยกว่าที่ไหนๆเสียอีก

 

 

โหพี่สิง.. คริสก็ดูสิ เราแค่ไม่ได้บอกพี่สิงเองนะว่าพี่ออฟจะมาด้วยอ่ะ” คนตัวโตเปลี่ยนโหมดอ้อนให้ดูน่าสงสารซึ่งมันไม่ได้ช่วยอะไรสักนิด

 

 

ก็สมควร.. เพราะถ้าพี่สิงไม่บอก ป่านี้เพื่อนคิดเตลิดไปไหนต่อไหนแล้ว”

 

 

คริสหวนนึกไปถึงช่วงเวลาก่อนหน้านี้ที่อยู่ๆแฟนหนุ่มก็โทรมาหาในเวลากลางวันทั้งๆที่ปกติพวกเขามักคุยกันในช่วงก่อนนอน และเหตุผลที่ทำให้คนพี่โทรมาก็คงไม่พ้นการขอให้ออฟได้คุยกับเพื่อนของตน ในทีแรกก็ทำทีไม่ยอมท่าเดียวแต่สุดท้ายก็ยอมเพราะเหตุผลที่ว่าออฟได้ทำอะไรบางอย่างให้จึงยอมให้โทรคุยกันเป็นการตอบแทน

 

 

ทว่ามันกลับทำให้กันเสียงานเนื่องจากพวกเขาคุยโทรศัพท์เกือบครึ่งวันจนทั้งก็อต คริสและแบงค์เริ่มไม่ชอบใจ

 

 

ร่างเล็กสุดทนดึงโทรศัพท์มือถือคืนและกดวางสาย ตกดึกจึงได้โทรกลับไปเล่าให้สิงโตฟังและตั้งแต่นั้นพวกเขาก็ไม่ยอมให้กันกับออฟได้คุยกันอีกเป็นการลงโทษ ดังนั้นจึงไม่แปลกใจที่คราวนี้เจ้าตัวจะขัดขวางอีก พอได้ใจก็เตลิดเหมือนกันทั้งคู่

 

 

แล้วนี่เอิร์ทพักที่ไหนล่ะ รีสอร์ทหรือว่า...”

 

 

รีสอร์ทอยู่แล้วสิครับ นี่พี่อุตส่าห์ต่อสายตรงหาพี่โอ๊ตให้จองห้องเผื่อเอิร์ทไว้อีกห้องเลยนะ” สิงโตรีบขัดขึ้นก่อนที่แฟนตัวน้อยของตนจะถามจบ และสิ่งที่ได้กลับมาคือใบหน้าบึ้งตึงจากน้องชาย

 

 

ถามว่าเขาสามารถแย้งได้ไหม... มันก็ได้ แต่เขายังมีความผิดติดตัวอยู่จึงไม่พูดอะไรออกมา และรู้อีกว่าพี่ชายคงไม่ปล่อยให้เขามาขัดเวลาอยู่กับคริสหรอก

 

 

ว่าแต่ทำไมวันนี้ที่ไร่คนเยอะจังล่ะครับ มีอะไรหรือเปล่า”

 

 

จะขึ้นฤดูใหม่ก็ต้องปรับหน้าดินเตรียมปลูกสิครับ สนใจไปทักทายพี่ๆในไร่กันไหม”

 

 

ไป!!” เสียงตอบรับนี้ไม่ใช่เสียงของสิงโตแต่กลับเป็นไอ่เพื่อนตัวดีที่ดูจะตื่นเต้นกว่าใครเพื่อน

 

 

ทั้งสองมองหน้าและยิ้มให้กันอย่างมีแผนในใจ ในเมื่อเส้นทางรักของพวกเขาก็ไม่ได้ราบรื่นมีหรือที่จะยอมปล่อยคนแบบออฟไปง่ายๆ

 

 

มันต้องมีบทพิสูจน์กันบ้าง!

 

 

 

----------------------------------------

 

 

 

แน่นอนว่าออฟกับสิงโตรู้จักกันมานานจึงพอจะทราบนิสัยใจคอกันและกัน ทว่ากับคริสนั้นไม่ใช่

 

 

สิง.. แฟนมึงทำไมใจร้ายแบบนี้วะ จะให้เจอกันดีๆไม่ได้แถมยังแกล้งกูสารพัด ตกลงใครกันแน่วะที่อยากเอาคืนกูเนี่ย”

 

 

ออฟเงยหน้าขึ้นหลังจากที่ฟุบหน้าลงบนโต๊ะอยู่นานจนทั้งเตและลีสะดุ้ง พอเงยหน้าก็ใส่ไม่หยุด

 

 

โดนอะไรมาบ้างวะครับเพื่อน”

 

 

อย่างแรกเลยนะ หลังจากที่ไปที่ไร่ก็พูดเหมือนให้กูลงไปช่วยกัน กูก็ยอมไงนึกว่าจะทำตัวดีให้เห็นสักหน่อย ยอมให้ยึดโทรศัพท์ไปตลอดเดือนน่ะ ยอมให้ใช้งานบ้างล่ะ แต่สุดท้ายยังไงได้แค่เจอหน้าแต่ไม่ได้คุยแถมยังแกล้งกูตอนทำงานอีก แฟนมึงร้ายไอ่สิง!”

 

 

สิงโตหัวเราะฮึในลำคอก่อนจะก้มหน้าก้มตาทำงานของตนต่อและปล่อยให้ออฟบ่นแฟนของตนต่อไปอย่างนั้น

 

 

ตกกลางคืนหลังจากที่จัดการตัวเองเรียบร้อยก็ตั้งโต๊ะเปิดโน๊ตบุ๊คเพื่อเตรียมทำงานต่อไป เสียงจากโทรศัพท์ก็ดังขึ้นในเวลาเดิมและคนปลายสายก็เป็นคนเดิม

 

 

(“พี่สิง”)

 

 

ครับ เป็นยังไงบ้างวันนี้ งานหนักหรือเปล่า” เขายิ้มตอบคนในกล้อง ก่อนวางมือถือของตนให้ตั้งและอยู่ฝนระดับที่กล้องหน้าแพลนหาเขาได้

 

 

(“ไม่หนักนะแต่หนอนเพียบเลย ไม่รู้พี่แบงค์คิดยังไงให้พวกคิดเข้าไปไล่จับหนอน สงสัยอยากกินรถด่วนละมั้ง เดินวนทั้งสวนพักได้มากล่องเบอเริ้มเลย”)

 

 

เรื่องเล่าของคนน้องเรียกรอยยิ้มจากเขาได้เสมอ ถือเป็นการผ่อนคลายไปในตัว

 

 

พี่เขาอาจจะอยากเขาไปขายก็ได้มั้ง สวนเราเป็นผักปลอดสารพิษก็แบบนี้แหละ”

 

 

(“หูย... ว่าแต่น้องสำลีกับขี้เถ้าเป็นยังไงบ้างอ่ะพี่สิง ไม่ได้เจอน้องนานเลย”)

 

 

หลับไปแล้วล่ะครับ มีเจ้าซิมบ้าคอยดูอยู่ตลอด พี่ว่ายิ่งโตยิ่งซนมากเลยนะเจ้าคู่นี้น่ะ”

 

 

(“ออกจะน่ารัก... เอ้อ! คิดลืมบอกไป วันนี้พี่ชะเอมไปเจอนกแขกเต้าสีฟ้าอยู่ในไร่ด้วย คิดเลยขอมาเลี้ยง”) คนในกล้องว่าพร้อมย้ายมุมไปยังกองผ้าข้างเตียง มือเล็กขยับผ้าเปิดให้เห็นสิ่งมีชีวิตเล็กๆข้างในนั้น

 

 

(“นี่ไงพี่สิง น่ารักไหม แม่ตั้งชื่อให้น้องว่าบิวตี้เหมือนกับในละครเลย”)

 

 

น่ารักสิ... น่ารักมากด้วย” สายตามองไปที่เจ้าแขกเต้าตัวน้อยเพียงแว๊บเดียวแล้วจึงจ้องไปยังคนรักของตน น่ารักมากจริงๆนะ

 

 

ทั้งสองพูดคุยกันอีกสักพักก็แยกย้าย สิงโตกลับมาเตรียมทำงานของตนเองต่อกระทั่งนึกอะไรบางอย่างได้

 

 

ว่ามีอีกเรื่องที่ยังไม่ได้บอกคริสเลย








เหมือนสัญญาณเตือนภัยจะเริ่มดัง หรือว่าเราคิดไปเอง

ไม่รู้ไม่ชี้เราเผ่นก่องดีกว่า อิอิ


ขอบคุณสำหรับการติดตาม พบกันตอนหน้านะคะ ^^





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 94 ครั้ง

662 ความคิดเห็น

  1. #241 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 07:15
    แม่เสือหวงเพื่อน ก็เล่นคุยโทรศัพท์จนเสียงานนี่เนอะ. ว่าแต่พี่สิงมีเรื่องอะไรยังไม่บอกน้อง
    #241
    0
  2. #168 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 17:21
    ความรักมันต้องมีบททดสอบเป็นเรื่องธรรมดาเนอะพี่~ ว่าแต่ พี่สิงลืมบอกอะไรไปอีกเนี่ย...
    #168
    0
  3. #167 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 17:21
    ความรักมันต้องมีบททดสอบเป็นเรื่องธรรมดาเนอะพี่~ ว่าแต่ พี่สิงลืมบอกอะไรไปอีกเนี่ย...
    #167
    0
  4. วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 08:36
    เอาใจช่วยพี่ออฟส่วนพี่สิงจะบอกอะไรก็รีบบอกเลย
    #166
    0
  5. #165 Atchyfone (@Atchyfone) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 06:44

    แง๊ จะม่าแล้วหรอ

    #165
    0
  6. #164 xoap (@xoap) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 23:43
    โอ้ยยยย จากเรื่องเล็กๆ จะกลายเป็นเรื่องใหญ่หรือเปล่านะ
    #164
    0
  7. #163 miiiina (@miiiina) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 22:47
    ต้องต้มน้ำรอไม๊คะ
    #163
    0
  8. #162 Kidtuengkrist (@Kidtuengkrist) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 22:09
    พี่สิงจะบอกอะไรน้อง รีบบอกเลย ถ้าน้องงอนแล้วงานใหญ่เลยนะ
    #162
    0