[Fic SingtoKrist] The Lost

ตอนที่ 22 : Chapter 19

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,121
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 112 ครั้ง
    20 พ.ค. 61



Chapter 19

 

 

ห่างจากมือถือบ้างก็ได้นะพี่ จะจับมันตลอดแล้วไม่สนใจน้องเลยหรือไงครับ”

 

 

เอิร์ทบ่นติดหงุดหงิดเล็กน้อยมองพี่ชายต่างมารดาจ้องมองมือถือไม่ละ แถมยังมีสีคร่ำเครียดอีกต่างหาก

 

 

ที่หงุดหงิดไม่ใช่เพราะอิจฉาแต่อย่างใด แต่หมั่นไส้คนมีความรักนี่แหละ จ้องมือถืออยู่นั่นเขารู้หรอกว่าพี่ชายตนกำลังรอใครตั้งแต่เช้าที่เห็นก่อนจะมาอยู่ตรงนี้

 

 

ก็คริสหายไปไม่ตอบอะไรพี่เลยนี่เอิร์ท แล้วนี่พี่ก็ให้พักเบรคก่อนไง บ่นอยู่นั่นแหละ”

 

 

จากสิบนาทีเป็นครึ่งชั่วโมงเนี่ยนะครับ ผมว่าที่คริสไม่ตอบเพาะเขางานยุ่งหรือเปล่าครับ หน้าพี่นี่เครียดกว่าตอนติวหนังสือให้ผมอีกนะ” คนน้องยังบ่นไม่หยุด จนมือหนาวางโทรศัพท์มือถือลง

 

 

เออครับ พี่ขอโทษครับเอิร์ท ไหนจะให้ช่วยติวตรงไหนต่อ”

 

 

สิงโตหันกลับมาทบทวนบทเรียนให้กับน้องต่อจากที่สอนค้างเอาไว้ วันนี้เป็นวันหยุดและใกล้เข้าช่วงสอบกลางภาคดังนั้นจึงต้องมีการติวหนังสือกันเสียหน่อย พวกเขาเลือกที่จะนั่งติวหนังสือกันที่ศาลาด้านหลังบ้านซึ่งมีบรรยากาศที่ร่มรื่นและเงียบสงบ

 

 

ของว่างมาแล้วค่ะคุณหนู”

 

 

ขอบคุณครับพี่แมว ว่าแต่เพื่อนๆของสิงมากันหรือยังครับ” เขาเอ่ยถามพี่เลี้ยงสาวหลังจากรับของว่างมาวางบนโต๊ะ

 

 

ยังไม่มีรถใครเข้ามาเลยค่ะ ถ้ามาแล้วพี่จะเรียนให้มาหาคุณหนูที่นี่เลยนะคะ”

 

 

ขอบคุณครับ”

 

 

สองพี่น้องนั่งทบทวนหนังสือกันต่อได้พักหนึ่ง เสียงโหวกเหวกของคนจำนวนหลายคนก็ดังขึ้น คนพวกนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน

 

 

ไอ่สิง พวกกูมาแล้วเว้ย!” เสียงทุ้มแหลมที่คุ้นเคยดังขึ้นเป็นอันดับแรก เสียงของออฟ

 

 

เออ.. กว่าจะมาได้สักทีนะพวกมึง มาๆๆ”

 

 

ร่างสูงสองพี่น้องลุกขึ้นยืนและจัดระเบียบเอกสารต่างๆให้เรียบร้อยแล้วจึงต้อนรับกลุ่มเพื่อนของสิงโตเข้ามา

 

 

พี่ๆสวัสดีครับ”

 

 

สวัสดีครับน้องเอิร์ท นี่ติวหนังสือกันอยู่หรอครับ” เตเอ่ยถามขึ้น เป็นหนึ่งในเพื่อนของสิงโตที่เนิร์ดสุดและมักถูกแกล้งหนักที่สุด

 

 

มึงก็เห็นอยู่ยังจะถามอีกเน้อ” เป็นเสียงลีที่เอ่ยขัด และเป็นคู่ปรับกับเตประจำ

 

 

กูถามน้องไม่ใช่มึง ยุ่งจังวะ”

 

 

เฮ้ยๆๆๆ พวกแก! นี่มาติวหนังสือนะเว้ยไม่ได้ทะเลาะกัน เกรงใจเจ้าของบ้านบ้างดิ” มุก หญิงสาวเพียงคนเดียวของกลุ่มเอ่ยแทรกก่อนที่เธอจะเดินขึ้นไปยังศาลาก่อนใครเพื่อน

 

 

ขอโทษครับแม่”

 

 

ไหนๆพวกพี่ก็มาแล้ว ผมขอตัวก่อนแล้วกันครับ”

 

 

อ้าว! ไม่อยู่ติวด้วยกันหรอน้องเอิร์ท”

 

 

ไม่ดีกว่าครับพี่ ฟังพี่ๆติวไปผมก็ไม่รู้เรื่องอยู่ดี ขอตัวก่อนนะครับ” เอิร์ทเก็บของและโค้งตัวให้กับรุ่นพี่ทั้งหลายก่อนจะเดินหายเข้าไปในบ้าน

 

 

นั่งสิครับเพื่อน จะติวหนังสือกันไหมครับ” เป็นเสียงของสิงโตที่เรียกให้เพื่อนๆมานั่งรวมกันเพื่อติวหนังสือต่อ

 

 

ระหว่างที่ติวก็มีพูดคุยหยอกล้อกันบ้างตามประสา คนที่ดูจะหัวร้อนจากการโดนแกล้งมากที่สุดคงไม่พ้นเต แถมเจ้าตัวยังนั่งอยู่ข้างๆคู่ปรับตลอดกาลอีกต่างหาก

 

 

ถัดมาคือออฟที่เป็นหนุ่มฮอตอีกคนประจำคณะบริหารรองจากสิงโต สมาร์ทโฟนคือสิ่งที่อยู่ในมือของเขาตลอดเวลา

 

 

คนที่มาติวหนังสือจริงๆเห็นจะมีเพียงมุกกับสิงโต ที่ทั้งสองนั้นก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือกันอย่างตั้งใจ

 

 

กล้องจากมือถือของหนุ่มตี๋แพลนมาที่พวกเขาทั้งสอง ความใกล้ชิดที่ทำให้เพื่อนเริ่มหมั่นไส้จนอดจะถ่ายเก็บไว้เป็นไม่ได้ พวกเขาทราบกันดีว่าทั้งสองเป็นเพื่อนที่สนิทกัน แต่ด้วยความที่มุกเป็นผู้หญิงคนเดียวและตัวค่อนข้างติดกับสิงโต ดังนั้นจึงมักถูกเข้าใจผิดเสมอว่าคนทั้งสองคบหากัน

 

 

ยิ่งทั้งคู่เป็นดาวและเดือนของคณะก็ยิ่งถูกจับตามองมากขึ้นไปอีก

 

 

ตกลงนี่พวกมึงมาติวหนังสือหรือมาเล่นกันวะห้ะ!?

 

 

แหมไอ่สิง ก็เห็นมึงคุยอยู่กับมุกแค่สองคนก็นึกว่าโดนเทสิ” คนจับมือถืออดพูดแซ็วเป็นไม่ได้ และมันก็เรียกความสนใจจากเพื่อนๆที่เหลือได้เป็นอย่างดี

 

 

มึงก็ว่าไปไอ่ออฟ คู่จิ้นคู่ฮอตประจำคณะก็ต้องมีโมเม้นต์กันบ้างละวะ ไม่งั้นก็เงียบเหงาพอดีสิ”

 

 

พอๆเลยพวกแก คู่จงคู่จิ้นอะไรก็เท่านั้นแหละ พวกแกไม่เคยมองฉันเป็นผู้หญิงแล้วสิงจะมองฉันเป็นผู้หญิงเหรอ” หญิงสาวยกมือห้ามมวยก่อนที่ความคิดของพวกเขาจะเลยเถิดไปมากกว่านี้

 

 

แหม่ แต่เธอก็สนิทกับไอ้สิงที่สุดนะ ยังไง ไม่มีความคืบหน้าอะไรบ้างเลยหรอ เนี่ย.. คนเขาลุ้นกันค่อนคณะแล้วน่ะ” คนกวนอย่างลียังคงเล่นไม่หยุด ขณะที่กำปั้นเล็กๆทุบเข้าที่ไหล่กว้างไปอย่างจัง

 

 

พอเลย หยุดแล้วติวหนังสือต่อไหมคะ อย่าให้องค์ลงนะแม่จะตบให้เลย”

 

 

อูย... กลัวแล้วคร้าบ”

 

 

การติวหนังสือยังคงดำเนินมาเรื่อยๆ กระทั่งเย็นร่างสูงผิวเข้มก็เดินออกมาจากบ้านพร้อมกับโทรศัพท์มือถือ

 

 

พี่สิงครับวันนี้ออกไปไหนต่อหรือเปล่า?

 

 

ก็ไม่หนิ มีอะไรหรือเปล่า?

 

 

พ่อโทรมาบอกว่าให้อยู่ทานข้าวเย็นด้วยนะครับ วันนี้มีแขกพิเศษมาที่บ้าน พี่ๆก็อยู่ด้วยกันได้นะครับ”

 

 

แขกพิเศษงั้นหรอ...

 

 

ใครหรอเอิร์ท พวกพี่อยู่จะดีหรอ รบกวนเปล่าๆนะ” หญิงสาวคนเดียวในกลุ่มเอ่ยขึ้นด้วยความรู้สึกเกรงใจ

 

 

นั่นสิ คุณอามีแขกมาที่บ้านเลย เห็นแบบนี้พวกพี่ก็เกรงใจเป็นนะเอิร์ท” เป็นออฟที่ออกความเห็นบ้าง

 

 

เกรงจงเกรงใจอะไรกันพี่ พ่อพูดกรอกใส่โทรศัพท์อยู่นี่แหละครับ แถมก่อนหน้านี้ยังให้ผมไปบอกแม่ครัวไว้หมดแล้วด้วย พวกพี่คงต้องอยู่แล้วล่ะครับ”

 

 

พวกเขาลอบถอนหายใจกับความมัดมือชกของผู้ใหญ่เจ้าของบ้าน นี่มันไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาทำแบบนี้และไม่ว่าพวกเขาจะมากันสักกี่ครั้งก็ได้รับการดูแลเป็นอย่างดีจนรู้สึกเกรงใจ ขนาดที่นัดมาติววันนี้ก็เพราะสิงโตให้มานี่แหละเพราะเขาขู่ไว้ว่าถ้าไม่มาก็ไม่ช่วยติวให้

 

 

 

----------------------------------------

 

 

 

แม้เวลาผ่านมาร่วมชั่วโมงก็ไม่มีข้อความตอบกลับจากคนที่เขารอคอยเลยสักข้อความเดียว คำถามในใจผุดขึ้นจนเป็นกังวลว่าตลอดทั้งวันมานี้คริสหายไปไหน ทำไมไม่ติดต่อกลับมาเลย จะงานยุ่งก็ดูจะไม่ใช่เหตุผลเพราะหายไปทั้งวัน หรือจะรำคาญที่เขาทักไปหาบ่อยๆก็ไม่น่าใช่เพราะน้องตอบเขามาตลอดและบางทีก็เป็นฝ่ายทักมา รวมถึงยังโทรคุยกันก่อนนอนเป็นประจำ

 

 

สามเดือนที่ผ่านมาคริสไม่เคยเป็นแบบนี้

 

 

ก๊อกๆๆๆ

 

 

คุณหนูคะ อาหารเย็นพร้อมแล้วนะคะ ทั้งเพื่อนๆคุณเอิร์ท คุณท่านรอที่โต๊ะอาหารแล้วนะคะ”

 

 

ครับป้าหวาน เดี๋ยวสิงออกไปครับ”

 

 

เขาควรเก็บเรื่องเด็กน้อยไว้ก่อน หลังมื้ออาหารค่อยลองโทรหาเหมือนอย่างที่ผ่านมาดีกว่า เจ้าตัวเก็บมือถือลงกระเป๋ากางเกงแล้วจึงเดินลงไปยังห้องอาหารด้านล่าง วันนี้แขกมาที่บ้านค่อนข้างเยอะแต่กลับไม่มีเสียงพูดคุยโหวกเหวกสักนิด

 

 

เสียงที่เขาได้ยินมันคือเสียงของผู้ใหญ่สองคนกำลังพูดคุยกันอยู่ เสียงหนึ่งเป็นพ่อของเขาส่วนน้ำเสียงของอีกคนนั้นช่างคุ้นเหลือเกิน

 

 

สิงมาแล้วครับคุณอา” เสียงของเตเรียกให้ผู้ใหญ่ทั้งสองหันมาพร้อมกับแขกที่เหลือซึ่งเป็นเพื่อนๆของพวกเขาเอง

 

 

กว่าจะลงมาได้นะเจ้าลูกชาย นี่ไงแขกของพ่อน่ะ”

 

 

สิงโตยกมือไหว้และนิ่งค้างไปชั่วครู่เมื่อได้เห็นหน้าของอีกฝ่ายชัดๆ

 

 

น้าพัด!” แล้วจึงไล่สายตาไปเรื่อยๆ ถัดจากพัดก็คือเด็กน้อยที่เขาคิดถึงและเพื่อนอีกสองคน

 

 

อ่าวๆๆ เลิกอึ้งแล้วมานั่งทานข้าวก่อนมา เพื่อนเราเขารออยู่เนี่ย” เสียงของพ่อเรียกสติให้เขานั่งลงประจำที่ซึ่งอยู่ถัดไปจากพี ข้างๆเขาคือเอิร์ท มุก เต ลี ส่วนออฟนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามและอยู่ถัดจากกัน

 

 

แล้ว... ทำไมน้าพัดกับน้องๆถึงมาอยู่ที่นี่ได้ครับ” สิงโตเริ่มเปิดบทสนทนาระหว่างทานข้าว บทสนทนาที่เพื่อนๆของเขาได้แต่นั่งฟังเงียบๆเพราะไม่รู้เรื่องอะไร เว้นแต่ออฟที่เคยไปเจอเขาที่เชียงใหม่แล้ว

 

 

พอดีทางรีสอร์ทมีคนติดต่อมาว่าที่กรุงเทพจะจัดเทศกาลการท่องเที่ยวประมาณครึ่งเดือนเลยจะเชิญให้แต่ละจังหวัดที่มีของเด่นของดังมาออกบู๊ทเหมือนตอนงานที่เชียงใหม่นี่แหละ น้าก็สนใจอยากจะลองมาดู แล้วเผอิญว่าพ่อเราก็เป็นหนึ่งในสปอนเซอร์ด้วยน้าถึงมาเจอพ่อเราไง”

 

 

อ่อ.. ครับ” เจ้าตัวพยักหน้าอย่างเข้าใจ

 

 

บริษัทบ้านเราก็ทำเกี่ยวกับกิจการส่งออกพวกอาหารสำเร็จรูปอยู่แล้วเลยถือโอกาสขอร่วมโปรโมทไปกับบูทของคุณพัดไปด้วยเลย”

 

 

ตอนแรกน้าก็กะว่าจะมากับพวกคนงานแค่นั้นแหละแต่เผอิญมีเจ้าลูกลิงขอตามมาด้วยอ่ะนะ ก็เลยคิดว่าพามาเปิดหูเปิดตาบ้างก็ดีแต่ก็กลัวจะเหงาเลยมีเพื่อนๆห้อยตามมาด้วย” เขาเอ่ยพลางชายตามองลูกชายของตนที่นั่งอยู่ข้างๆ ขณะเดียวกันแขนเล็กก็สะกิดพ่อเหมือนจะบอกให้หยุดพูด

 

 

ดวงตาคมมองใบหน้าน่ารักอย่างเอ็นดู ใครบอกล่ะว่าเป็นลูกลิง ถึงจะดูซนๆก็เถอะเด็กน้อยของเขาก็ดูเหมือนลูกแมวตัวน้อยเสียมากกว่า แถมเป็นลูกแมวที่ดื้อมากๆเสียด้วย

 

 

แต่ถึงจะดื้อยังไงเขาก็รักของเขาแหละน่า

 

 

มื้ออาหารดำเนินต่อท่ามกลางเสียงพูดคุยของเจ้าบ้านกับแขกทั้งหลายโดยมีลูกชายทั้งสองคอยตอบรับและเป็นตัวกลางในการสนทนาโดยเฉพาะกับลูกชายคนโต และเมื่อจบมื้ออาหารผู้ใหญ่ทั้งสองจึงแยกตัวออกมายังห้องรับแขก เหลือแต่เพียงเด็กๆที่อยู่ด้านใน

 

 

ก็อตกับกันยังคงนั่งด้วยความเกร็งเพราะไม่เคยได้อยู่ท่ามกลางคนแปลกหน้าเช่นนี้และที่สำคัญ เขาไม่เคยได้อยู่ในบ้านที่ใหญ่โตหรูหราเล่นนี้มาก่อน

 

 

ผิดกับกลุ่มเพื่อนของร่างสูงที่เริ่มเปิดบทสนทนาทักทายพวกเขา และคนที่ทักขึ้นคนแรกเห็นจะเป็น...

 

 

คริส ได้เจอตัวจริงสักที เนี่ยโดนคนขี้โม้เขากีดกันไม่ให้มาเจอตลอดเลย นี่เราเอิร์ทนะน้องชายพี่สิงไง จำเราได้ไหม” เจ้าตัวรีบถลามานั่งลงแทนที่ของพีแล้วเริ่มชวนคุยด้วยความตื่นเต้น

 

 

จำเป็นต้องตื่นเต้นขนาดนี้ไหมเนี่ยน้องเอิร์ท ดูสิ น้องเขาทำหน้ากลัวเราเลยนะนั่น” มุกออกความเห็นพร้อมส่งยิ้มหวานให้พวกเขา แต่มันไม่ใช่เธอเพียงคนเดียวหรอกที่คิดแบบนั้น เพราะทุกคนต่างตกใจที่อยู่ๆก็พุ่งจากที่นั่งของตนเองไปหาเด็กหนุ่มคนนั้นอย่างรวดเร็ว

 

 

โหพี่ๆไม่รู้อะไร นี่ผมรอจะเจอคริสมาหลายเดือนแล้วนะ เขาเป็นคนสำคัญผมก็ต้องตื่นเต้นเป็นธรรมดาสิครับ... เออคริส นี่เพื่อนๆพี่สิงนะ คนนั้นน่ะพี่มุก พี่ลี พี่เต ส่วนที่นั่งข้างๆเพื่อนคริสชื่อพี่ออฟ” เอิร์ทผายมือออกแนะนำเพื่อนของพี่ชาย

 

 

ครับ ส่วนนี่เพื่อนเราก็อตกับกันนะ” คริสเอ่ยอย่างเกร็งนิดๆเพราะยังตกใจไม่หาย

 

 

อ๋อ.. ยินดีที่ได้รู้จักนะ” ไม่รู้ว่าตนกำลังรู้สึกเสียวสันหลังไปเองหรือเปล่าหลังจากที่เหลือบไปเห็นสายตาของพี่ชายกำลังจ้องมาทางตนเอง รวมไปถึงคนที่นั่งข้างคริสอย่างก็อตที่ดูเหมือนจะไม่พอใจอะไรบางอย่าง

 

 

กลับมานั่งที่ได้แล้วเอิร์ท” เสียงเรียกอันเย็นเยือกที่ทำให้ขนลุก และทำให้เขาต้องจำยอม

 

 

เฮ้ยเดี๋ยว! ไอ่เด็กเตี้ย กูว่ากูจำมึงได้! มึงที่กูไปเจอที่เชียงใหม่ที่งกแล้วก็แสนจะขี้บ่นนี่เอง” เสียงออฟดังขึ้นเป็นอันดับถัดมา เขาชี้หน้าคนข้างๆพร้อมกับพูดประโยคดังกล่าว

 

 

อ๋อ! พี่คนนี้เองที่ขี้โกงจะไม่ยอมจ่ายตังค์ ผมก็จำพี่ได้เหมือนกันนะ” กันตอบกลับพร้อมชี้หน้าตอบ

 

 

เอ้าไอ่นี่หนิ จะเอาใช่ป่ะ กูบอกแล้วไงว่าไม่ได้โกงกูจ่ายตังค์แล้ว”

 

 

“ก็พี่ขี้โกงจริงๆนี่นา จะเบี้ยวไม่ยอมจ่ายในตอนแรกอ่ะ”

 

 

พอ! หยุด! เลิกทะเลาะกันเลย กินเสร็จแล้วใช่ไหม กลับไปได้แล้ว แล้วพรุ่งนี้เจอกันที่มอ” เสียงทุ้มของเจ้าของบ้านประกาศกร้าวพร้อมลุกขึ้นยืน

 

 

แหมคุณสิงคะ พอคนสำคัญมึงมาเนี่ยเทเพื่อนเลยนะคะ... เอ้าพวกมึง! เจ้าบ้านเขาไล่ละ กลับสิ ไว้เจอกันใหม่นะเตี้ย” หนุ่มตี๋ลุกขึ้นออกเดินเป็นคนแรก เขาไม่ลืมที่จะเอ่ยลากับเหล่าคนงานเหมือนอย่างที่เพื่อนๆของเขาทำ รวมไปถึงเจ้าบ้านที่นั่งอยู่ด้านนอก

 

 

เมื่อไม่มีใครอยู่แล้วเอิร์ทจึงออกความเห็นให้ออกไปรอผู้ใหญ่ที่ศาลาหลังบ้าน ซึ่งสิงโตก็เห็นดีด้วยจึงลุกขึ้นยืน ก่อนออกไปก็ไม่ลืมที่จะสะกิดร่างคนตัวเล็กให้ลุกตามออกมา มือหนาจับข้อมือเล็กของอีกฝ่ายไว้หลวมๆแล้วกึ่งลากกึ่งเดินออกมาอีกทาง ขณะที่เอิร์ทพากันและก็อตออกมานั่งตากลมด้านนอกที่ศาลา

 

 

นี่พี่สิงจะพาคริสไปไหนน่ะ” ก็อตเอ่ยด้วยน้ำเสียงติดหงุดหงิดเล็กน้อย ที่อยู่ๆเพื่อนของตนก็โดนลากไปอีกทาง

 

 

คงไปคุยอะไรกันนิดๆหน่อยๆน่ะ” คนตอบทราบดีแก่ใจว่าพี่ชายของตนนั้นคงจะลากอีกคนไปพูดคุยอะไรกัน ก็คงไม่พ้นเรื่องที่ทำให้สิงโตเกือบเป็นบ้าแน่ๆที่อยู่ๆคริสก็หายไป

 

 

ว่าแต่ที่นี่อากาศดีเหมือนกันเนอะ แต่ติดร้อนไปหน่อย” กันหาเรื่องชวนคุนเพื่อไม่ให้บรรยากาศดูน่าอึดอัด

 

 

อืม.. คงสู้ที่เชียงใหม่ไม่ได้หรอก นี่เราเสียดายมากเลยนะที่ไม่ได้ไปพร้อมกับพ่อกับพี่สิงน่ะ เกิดมานะเราไม่เคยไปเที่ยวไกลๆสักครั้งเลยหรือจะไปทีก็นานมากเพราะงานที่มหาลัยยุ่งมาก”

 

 

ว่าแล้วก็นึกเสียดายที่ไม่ได้ไปเที่ยวกับทั้งพ่อและพี่ชายในช่วงปิดเทอมที่ผ่านมา เนื่องจากกิจกรรมรับน้องที่เขาเองก็มีส่วนต้องช่วยทำเช่นกัน

 

 

เหมือนกันแหละเอิร์ท นี่พวกเรานะก็ไม่เคยลงมากรุงเทพเหมือนกัน งั้นระหว่างที่รอคุณพี นายช่วยเล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมว่าที่นี่เป็นยังไงบ้าง”

 

 

กันเอ่ยด้วยความตื่นเต้น ใครจะรู้ว่าตั้งแต่ที่พวกเขากำลังจะขึ้นเครื่องกระทั่งเท้าแตะพื้นสนามบินดอนเมืองแล้วนั้นมันก็รู้สึกตื่นเต้นดีใจกับการออกเดินทางไกลครั้งแรก

 

 

ได้เลย แต่นายก็ต้องเล่าเรื่องบ้านนายให้ฟังด้วยนะ”

 

 

ทั้งสองผลัดกันเล่าเรื่องบ้านของตนเป็นการฆ่าเวลาโดยมีก็อตนั่งฟังในบางประโยคและตอบกลับในบางประโยค ขณะที่สายตาและสมาธิคอยมองหาเพื่อนตัวเล็กอีกคนที่หายไปกับเจ้าของบ้าน











ก่อนหน้านี้เราเห็นคอมเม้นต์นึงเดาทางเราถูกด้วยนะ 55555
มาอัพตามสัญญาค่า ให้พี่น้องเขาเคลียร์กันไปเนอะ
ส่วนตัวเราขออนุญาตไปเสพความฟินต่อ จากนั่งง่วงๆนี่ตาสว่างเลยค่ะ
เซอณ์ไพร์สกับยอดฟอลอีกแล้ว ขอบคุณมากๆเลยนะคะ 
แต่แอบมีข้อสงสัยว่าทำไมถึงเจอเรื่องนี้เพราะเราแค่โยนเข้าแท๊กแบบไม่ได้ป่าวประกาศเลย
แต่ยังไงก็ขอบคุณมากๆนะคะ พบกันอาทิตย์หน้าค่า





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 112 ครั้ง

662 ความคิดเห็น

  1. #223 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 21:10
    แอบเซอร์ไพรส์คนพี่นะ แสดงว่าเพื่อนๆยังไม่รู้ว่าพี่สิงมีแฟน เอิร์ธไม่ค่อยเห่อว่าที่พี่สะไภ้เลยนะ
    #223
    0
  2. วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 10:40
    ปลอบใจพี่สิงหน่อยเร็วน้องคริส
    #125
    0
  3. #121 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 01:46
    ที่แท้น้องก็เซอร์ไพรส์นี่เอง~~~
    #121
    0
  4. #120 Atchyfone (@Atchyfone) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 22:36
    โหย พี่สิงใจเสียแทบแย่
    #120
    0
  5. #119 Atchyfone (@Atchyfone) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 23:03
    <p>ขอบคุณค่ะ สู้ๆนะคะ</p>
    #119
    0
  6. #118 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 09:03
    สู้ สู้ ค่ะ คุณไรต์
    #118
    0