ตอนที่ 8 : ท่านขุนนาง ตอนที่ 8 : คำเตือนจากบุคคลปริศนา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 393
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    3 มี.ค. 62

หลังจากที่ได้รับข้อมูลเรื่องกลุ่มนักล่า ราเซียก็ขังตัวเองอยู่ในห้องคนเดียว

เราต้องยกระดับความป้องกันของดินแดนเราให้มากขึ้นแล้วสิ

เอายังไงดีนะ...เพิ่มทหารตรวจตราก่อนก็แล้วกัน

ยังไงก็ต้องใช้กำลังพลเพิ่มสินะ...

"อ๊า !!! ปวดหัวจริงๆ !!!"

ราเซียเอามือทุบลงไปที่โต๊ะจนเกิดเสียงดัง แต่เธอก็เอามือข้างนั้นมากุมเอาไว้ด้วยความเจ็บปวด

"งือ..."

เจ็บอะ...

แต่ช่างมันก่อน...ถ้าหากแค่นี้เราทนไม่ได้ แล้วตอนที่เราไปเข้าสงครามจะไปสู้ใครเขาได้กันล่ะ

"แต่ว่าเราจะเข้าร่วมสงครามได้จริงๆ หรือเปล่านะ..."

หวังว่าสงครามคงจะไม่เกิดขึ้นนะ...

เราเกลียดการต่อสู้ซะด้วยสิ...

แล้วเรื่องนักล่าจะเอายังไงดีล่ะเนี่ย...

อ๊า !!! ปวดหัวจริงๆ !!!

//ก๊อกๆๆ

เสียงเคาะกระจกดังขึ้นมา ก่อนที่รีฟีเน่จะเข้ามาจากทางหน้าต่าง

"พวกเจ้าเนี่ยนะ...ประตูดีๆ มีก็ไม่ยอมใช้ ให้ตายสิ..."

"เรื่องนั้นช่างมันก่อนเถอะนะคะ ! ตอนนี้เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ !"

รีฟีเน่พูดอย่างหน้าตาตื่น

เกิดอะไรขึ้นกันนะ...

"เกิดอะไรขึ้นล่ะ ?"

"มังกรค่ะ ! มีมังกรน้ำแข็งฝูงใหญ่กำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ค่ะ !"

อ๋อ...มาแล้วเหรอ...

"ไม่ต้องกังวลไป พวกนั้นไม่ใช่ศัตรู...ช่วยพาข้าไปหาพวกนั้นหน่อยได้ไหม"

"แต่ว่า..."

รีฟีเน่แสดงความกังวลออกมาอย่างเห็นได้ชัด

"ไม่เป็นไรหรอกน่า เชื่อใจข้าสิ"

"เข้าใจแล้วค่ะ..."

รีฟีเน่ยอมรับอย่างไม่ค่อยเต็มใจ ก่อนที่เธอจะอุ้มร่างของราเซียขึ้นมา และบินไปหามังกรกลุ่มนั้น

พอไปถึงแล้ว ก็พบว่ามังกรจำนวนมากกำลังจ้องมาที่พวกเธอเป็นตาเดียว

"ข้าคือผู้ดูแลดินแดนแห่งนี้มีนามว่า ราเซีย เดอ วาเรนเทียร์ พวกท่านมาที่นี่ตามคำของราชาแห่งภูตโอเบรอนใช่หรือไม่"

พอเธอถามออกไป พวกมังกรก็หันมามองหน้ากันและก็มีมังกรที่ตัวใหญ่ที่สุดบินเข้ามาหาเธอ

"ท่านคือผู้ที่จะมอบบ้านใหม่ให้กับพวกเราสินะ เรื่องนั้นเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า"

"แน่นอน ! ทางตอนเหนือมีภูเขาน้ำแข็งอยู่...พวกท่านสามารถใช้ที่นั่นได้ตามสบายเลย หรือจะอยู่ที่เมืองนี้ก็ได้นะแต่ต้องแปลงร่างเป็นมนุษย์ก่อนนะเพราะร่างมังกรที่ใหญ่โตของพวกท่านมันอาจจะทำให้บ้านเมืองเสียหายได้น่ะ"

"แน่ใจแล้วรึที่จะให้ที่อยู่กับพวกเราที่ขึ้นชื่อเรื่องการทำลายล้าง...พวกเราสามารถทำลายดินแดนของท่านได้ภายในพริบตาเลยนะ"

"แต่ตอนนี้พวกท่านยังไม่ได้ทำแบบนั้นใช่ไหมล่ะ ? ขอแค่ทำตามกฎเพื่อความสงบสุขก็พอแล้วล่ะนะ"

คำพูดนั้นทำให้พวกมังกรงุนงง

คุณหนูคนนี้ช่างแปลกจริงๆ...ขนาดอยู่ต่อหน้าพวกเรา เธอยังพูดออกมาอย่างไม่เกรงกลัวเลย

ทั้งๆ ที่ถ้าเป็นคนปกติ คงจะกลัวจนหัวหดไปแล้วแท้ๆ

"พวกท่านต้องการอะไรเพิ่มเติมไหมล่ะ ?"

"ไม่เป็นไรหรอกองค์หญิง...ขอแค่นี้ก็เพียงพอสำหรับพวกเราแล้วล่ะ เดี๋ยวที่เหลือพวกเราจัดการเองได้ ข้าในฐานะตัวแทนจากเผ่ามังกรน้ำแข็ง ขอขอบคุณท่านจากใจจริงและขอสัญญาว่า ยามใดที่ท่านเกิดปัญหา...พวกเราจะมาช่วยเหลือท่านอย่างแน่นอน"

"ขอแค่พวกท่านใช้ชีวิตอย่างมีความสุขข้าก็พอใจแล้วล่ะ...ถ้าอย่างนั้นก็ตามสบายนะ ข้าขอตัวไปทำงานต่อก่อนล่ะ"

หลังจากที่บอกลาแล้ว รีฟีเน่ก็พาราเซียกลับมายังห้องทำงานของเธอ

"นี่มันหมายความว่ายังไงกันแน่คะ ?"

"ไม่มีอะไรมากหรอก...ก็แค่พวกเขาไม่มีที่อยู่ ข้าก็เลยเสนอให้พวกเขามาอาศัยอยู่ในดินแดนของข้าก็แค่นั้นเอง"

ราเซียพูดขึ้นมาราวกับเป็นเรื่องธรรมดา

ท่านช่างสุดยอดจริงๆ...ฉันคิดว่าคนที่เหมาะสมกับการเป็นผู้นำของพวกเรา มีเพียงท่านราเซียคนเดียวเท่านั้นแหละ

ในขณะที่ดินแดนอื่นเกิดปัญหามากมายเพิ่มขึ้นทุกวัน แต่ดินแดนวาเรนเทียร์แห่งนี้กลับแทบจะไม่มีปัญหาใหญ่ๆ เลย

เป็นเพราะแผนการในระยะยาวของท่านราเซียล่ะนะ

ท่านก่อตั้งโรงเรียนที่สอนวิชาชีพต่างๆ ให้กับประชาชนฟรีๆ โดยไม่เสียค่าเล่าเรียน

ท่านช่วยผู้คนที่กำลังจะอดตายหรือคนไร้บ้านโดยการมอบอาชีพและความรู้ให้กับพวกเขา

และท่านยังบริหารดินแดนแต่เพียงผู้เดียว ทำให้ไม่มีปัญหาการโกงกินบ้านเมือง

แถมท่านยังให้ความเท่าเทียมกับประชาชนอย่างเสมอภาคและยุติธรรม

ต่อให้เราต้องตายไปอีกกี่ร้อยชาติ ก็คงจะหาผู้ปกครองที่ดีแบบท่านราเซียไม่ได้แน่ๆ

"เดี๋ยวเธอช่วยเผาจดหมายขยะพวกนี้ทีสิ"

ราเซียหยิบจดหมายจำนวนมหาศาลออกมา และยื่นให้รีฟีเน่

นี่มัน !!!

"นี่มันจดหมายขอดูตัวนี่คะ !!! จะดีเหรอคะที่ปฏิเสธไปจนหมดเลยแบบนี้ ?"

"แค่ปกครองบ้านเมืองข้าก็ไม่มีเวลาแล้ว ข้าไม่คิดจะแต่งงานหรอกนะ...อีกอย่าง เรื่องรักๆ ใคร่ๆ มันก็ห่างไกลจากชีวิตของข้าด้วย"

"จะเป็นแบบนั้นจริงๆ เหรอคะ..."

ดูเหมือนว่าในตอนนี้ ท่านราเซียก็ยังไม่เข้าใจความรู้สึกของคุณซาเฟลสินะ...

น่าสงสารจริงๆ...

"อย่างน้อยท่านเองก็อยู่ในวัยที่สมควรจะออกเรือน...ท่านน่าจะลองไปดูตัวดูบ้างนะคะ...รู้สึกฉันจะเห็นจดหมายขอดูตัวจากเจ้าชายด้วยนี่คะ"

"หึ...พวกจดหมายจากราชวงศ์นั่น ข้าไม่ฉีกทิ้งก็บุญแล้ว...เจ้าเองก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าพวกมันทำอะไรกับข้าเอาไว้บ้าง !"

ราเซียพูดเสียงดังด้วยความไม่พอใจ

ซวยล่ะ...นี่เราทำท่านราเซียอารมณ์เสียแล้วเหรอเนี่ย...

"เอ่อ...ท่านราเซียคะ..."

"ขอโทษที...ข้าลืมตัวไปหน่อย"

ราเซียพูดออกมาด้วยท่าทางไม่พอใจ

"ถ้าหากข้าแต่งงานจริงๆ ข้าจะละทิ้งชีวิตขุนนางไปใช้ชีวิตสงบๆ ดีกว่า...ข้าเองก็เหนื่อยกับชีวิตอันแสนวุ่นวายนี่เหมือนกัน"

"เอ่อ...ได้โปรดอยู่กับพวกเราต่อไปเถอะนะคะ"

แบบนี้คงจะยกท่านราเซียให้คุณซาเฟลไม่ได้แล้วล่ะ...ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ

"ข้ารู้แล้วล่ะน่า"

ราเซียตอบ พร้อมกับถอนหายใจออกมา

"เฮ้อ...บางทีข้าเองก็เหนื่อยเหมือนกันนะ..."

"ถ้าอย่างนั้นลองไปเที่ยวดูบ้างดีไหมล่ะคะ ตอนนี้งานของท่านเองก็ลดลงแล้วนี่คะ"

"นั่นสินะ..."

บางทีการไปเที่ยวพักผ่อนบ้างอาจจะดีก็ได้...

"เอาไว้จะลองคิดดูก็แล้วกัน"

ราเซียพูด ก่อนที่จะลงมือจัดการเอกสารตรงหน้าต่อไป

ส่วนรีฟีเน่ก็กลับมาที่ห้องของหัวหน้ากิลด์นักผจญภัย

"เฮ้อ...เอาล่ะ...เราเองก็จัดการงานของเราบ้างดีกว่า"

รีฟีเน่พูดขึ้นมาเบาๆ พร้อมกับนั่งจัดการงานของตัวเองตามปกติ

จนกระทั่งเวลาล่วงเลยผ่านมาถึงตอนกลางดึกที่เงียบสงัด

"เฮ้อ...นอนดีกว่า..."

รีฟีเน่ลุกออกจากที่นั่งและไปที่โซฟาเพื่อเตรียมตัวนอน...และในตอนนั้นนั่นเอง...

เธอก็รู้สึกได้ถึงบุคคลอีกคนหนึ่งที่อยู่ภายในห้องกับเธอ

"นั่นใครกัน !"

เธอตะโกนขึ้นมาเสียงดัง...ทันใดนั้นก็ปรากฏร่างของบุคคลปริศนาในชุดคลุมที่ไม่เห็นหน้าตา ก็เดินออกมาจากมุมมืดของห้องของเธอ

"กาลเวลากำลังหมุนไป...ฟันเฟืองแห่งโชคชะตากำลังหมุนวน...สงครามกำลังจะเริ่มต้นขึ้นในไม่ช้า...จงไปบอกเธอคนนั้นให้ปกป้องดินแดนนี้เอาไว้ให้ได้..."

เสียงที่ไม่สามารถรู้ได้ว่าเป็นชายหรือหญิงดังขึ้นมา พร้อมกับคำพูดปริศนา

รีฟีเน่ยิงลูกไฟดวงใหญ่ใส่บุคคลปริศนาคนนั้น...แต่มันก็สลายหายไปก่อนที่จะถึงตัว

นี่เขาสามารถลบเวทย์ของเราได้ง่ายๆ เลยเรอะ !!! แล้วนี่มันอะไรกัน ? ไม่มีคำร่าย !? ไม่มีพิธีกรรม !? แต่กลับลบเวทย์มนต์ของเราได้อย่างสบายๆ เลยเนี่ยนะ !?

"เจ้าเป็นใครกันแน่ !!!"

บุคคลปริศนาคนนั้นไม่ตอบ แต่เขากลับโยนวัตถุบางอย่างไปให้กับรีฟีเน่

มันคือกระบอกเล็กๆ ที่บรรจุกระดาษข้อความเอาไว้

"นี่คือ..."

"จงนำไปให้ราเซีย และเตือนเธอซะ...ก่อนที่สงครามจะเกิดขึ้น...ถ้าหากเป็นเธอคนนั้นจะต้องหาทางทำอะไรสักอย่างได้แน่"

บุคคลปริศนาพูด ก่อนที่ร่างของเขาจะจางหายไป

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่…

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

29 ความคิดเห็น