ตอนที่ 20 : ท่านขุนนาง ตอนที่ 14 : หลังสงครามจบลง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 164
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    10 มี.ค. 62

ยืนยันค่ะท่านราเซีย ! ในตอนนี้อาณาเขตของบารอนวิสน่อมได้กลายเป็นหลุมขนาดใหญ่ไปแล้วค่ะ !”

รีฟีเน่พูดขึ้นมาด้วยสีหน้าที่ตกตะลึง ส่วนราเซียที่กำลังฟังอยู่ก็แสดงอาการตกใจออกมาอย่างเห็นได้ชัดเช่นกัน

หมายความว่ายังไง ! นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ !”

ทำไมสงครามในครั้งนี้มันเกิดแต่เรื่องแปลกๆ แบบนี้ขึ้นกันเนี่ย !!!?

งงไปหมดแล้ว !!!
แถมพลังเวทย์ขนาดที่ลบพื้นที่ใหญ่ขนาดนั้นได้นี่มันฝีมือของใครกัน !!!

เฟรย์ !!! ฝีมือของเธออย่างนั้นเหรอ !!!

[ไม่ใช่นี่ไม่ใช่ฝีมือของเทพอย่างพวกเราและที่สำคัญก็คือ ขนาดข้ายังไม่รู้ว่าใครเป็นคนทำคนที่สามารถปกปิดตัวตนได้แม้แต่กับเทพอย่างพวกเรา ไม่น่าจะมีอยู่บนโลกนี่นา…]

เสียงของเฟรย์ที่ดังขึ้นมาในหัวของฉัน นั้นดูกระวนกระวาย

แสดงว่านี่ไม่ใช่ฝีมือเธอสินะ

[อ๊ะ ! หรือว่า !!!]

จู่ๆ เฟรย์ก็พูดขึ้นมาเสียงดังราวกับว่านึกอะไรขึ้นมาได้

นึกอะไรออกแล้วเหรอเฟรย์

[…ขอโทษด้วยข้าบอกเธอไม่ได้]

หมายความว่ายังไง ?

[มันเป็นความลับสำคัญต้องขอโทษด้วย แต่เธอพยายามลืมเรื่องนี้ไปเสียเถอะ]

เฟรย์พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่กังวลก่อนที่เสียงของเธอจะเงียบหายไป

หมายความว่ายังไงกันแน่นะ

ท่านราเซียคะ ? เป็นอะไรไปเหรอคะ ?”

รีฟีเน่ถามขึ้นมาพร้อมกับขมวดคิ้วด้วยสีหน้าที่เป็นห่วง

อายังไงเราก็เลิกคิดมากตามที่เฟรย์บอกดีกว่า

ไม่มีอะไรหรอกยังไงตอนนี้เธอก็ไปเพิ่มระดับความป้องกันทีนะ เผื่อเกิดอะไรขึ้น

ทราบแล้วค่ะ

รีฟีเน่ตอบก่อนที่จะทำความเคารพราเซีย และจากไปทำหน้าที่ของตนเอง

อานี่มันเกิดอะไรขึ้นกับโลกใบนี้กันแน่นะ

ปวดหัวจริงๆ

ทำไมถึงเกิดเรื่องประหลาดเหล่านี้ขึ้นหรือว่าเรื่องนี้จะมีคนอยู่เบื้องหลังอย่างนั้นเหรอ

//ก๊อกๆๆ

ฉันเข้าไปนะราเซีย

ซาเฟลเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มอันร่าเริงที่หุบลงทันทีเมื่อเห็นว่าราเซียกำลังทำสีหน้าเคร่งเครียดอยู่

เนื่องจากเขาอยู่เคียงข้างเธอมานานพอสมควรทำให้เขารู้ได้ในทันที

ว่ามันต้องเกิดอะไรขึ้นแน่ๆ

คิดอะไรอยู่เหรอราเซีย

ก็เรื่องเหตุการณ์แปลกประหลาดที่เกิดขึ้นพร้อมกันในช่วงนี้นะสิทั้งการที่บารอนวิสน่อมร่วมมือกับพวกปีศาจทั้งเรื่องสงคราม และเรื่องอาณาเขตของบารอนวิสน่อมที่ถูกลบหายไปนั่นอีกข้าคิดว่ามันแปลกๆ ยังไงชอบกลแถมข้ายังรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลยด้วยเรื่องนั้นช่างมันก่อน แล้วเรื่องที่ข้าฝากเจ้าไปบอกราชาล่ะ ?”

อาพระองค์จะมาคุยกับเธอที่นี่ในอีกสามวันหลังจากนี้น่ะเห็นว่าจะใช้เรือเหาะมาล่ะ

ก็ดีช่วยประหยัดเวลาไปได้เยอะเลย

ราเซียถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนที่จะก้มหน้าก้มตาอ่านเอกสารข้อมูลการรบด้วยสีหน้าเรียบเฉย

ในเมื่อพระราชาจะมาที่นี่ถ้าอย่างนั้นเราคงจะต้องอดไปเดทที่เมืองหลวงนะสิ

เฮ้อ...แต่ก็ช่างมันเถอะ

เขายิ้มแห้งๆ ออกมาด้วยความเสียดายก่อนที่จะจ้องมองหญิงสาวที่กำลังแสดงสีหน้าเคร่งเครียดออกมาอยู่

ทำหน้าเคร่งเครียดแบบนี้คิดอะไรยากๆ อีกแล้วล่ะสิ

ซาเฟลยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนที่จะเข้าไปลูบศีรษะของหญิงสาวอย่างอ่อนโยน

ซึ่งถึงแม้จะงุนงงเล็กน้อยแต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

จริงสิฉันมีเรื่องสำคัญมาบอกเธอด้วยล่ะ

หือ ?”

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมามองชายหนุ่ม ก่อนที่จะบอกให้เขาพูดต่อ

เอ่อคือว่า มีเพื่อนสนิทของฉันสองคนตามมาทำงานที่นี่ด้วยนะสิ

“…”

พอได้ยินในสิ่งที่เขาพูด เธอก็จ้องไปที่เขาด้วยสีหน้าที่เย็นชา พร้อมกับปล่อยบรรยากาศที่น่าอึดอัดออกมาด้วย

เพราะว่าเราทำอะไรตามอำเภอใจแล้วไม่ได้บอกเธอก่อนบางทีอาจจะทำให้เธอโกรธก็ได้

แต่ว่าที่เราทำไปทั้งหมดก็เพื่อเธอดังนั้นเราต้องอธิบายให้เธอเข้าใจให้ได้ !

ถึงแม้ว่าจะกลัวเธอโกรธ แต่เขาก็พยายามอธิบายต่อ

อะเอ่อที่ฉันพาพวกเขามาก็เพราะว่า ให้พวกเขามาแบ่งเบาภาระงานของเธอนะดังนั้นอย่าโกรธฉันเลยนะ ราเซีย…”

“…”

อะเอ่อจริงสิ ! ฉันซื้อขนมมาฝากเธอด้วยนะ !”

“…”

ถึงแม้ว่าเขาจะเอาขนมมาล่อแต่เธอก็ไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมา

สิ่งที่เธอทำในตอนนี้นั้น มีเพียงการจ้องเขาด้วยแววตาที่เย็นชาเท่านั้น

แต่มันก็สร้างความกดดันได้อย่างมหาศาลเลยทีเดียว

ซวยแล้วสิเราแบบนี้

อาจะทำยังไงดีนะ

ในจังหวะที่เขากำลังนิ่งค้างอยู่นั้นเองเธอก็พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

จะทำอะไรก็ทำไป…”

เธอพูดขึ้นมาเรียบๆ ก่อนที่จะหันความสนใจไปที่เอกสารในมือต่อ

อะเอ่อถ้าอย่างนั้นฉันจะแนะนำให้รู้จักนะพวกเธอเข้ามาสิ

หลังจากที่เขาพูดจบ ก็มีคนสองคนเดินเข้ามาในห้อง

สวัสดีค่ะ ! ฉันชื่อเดียร์ค่ะ !”

บาร์นครับ

ราเซีย เดอ วาเรนเทียร์พวกเจ้ามาที่นี่ มีจุดประสงค์อะไรจะมาเป็นสายของราชาแบบซาเฟลอย่างนั้นรึ

ราเซียพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าที่สงบนิ่ง

เปล่าครับที่พวกเรามาที่นี่เป็นเพราะว่าซาเฟลขอร้องให้พวกเรามาช่วยแบ่งเบาภาระงานของท่าน เพื่อให้ท่านได้มีเวลาพักผ่อนมากขึ้นครับ

ใช่แล้วล่ะค่ะ !”

“…จะยอมคิดแบบนั้นไปก่อนก็แล้วกันในตอนนี้ข้ากำลังยุ่งกับการคิดเรื่องสำคัญอยู่ เอาเป็นว่าให้พวกเจ้าออกไปก่อนก็แล้วกัน

ราเซียพูดขึ้นมาโดยไม่ได้ละสายตาจากเอกสารในมือเลย

ดูท่าว่า กว่าท่านจะไว้ใจพวกเรา อาจจะใช้เวลานานกว่าที่คิดนะเนี่ย

เดียร์ยิ้มแหยๆ ออกมาก่อนที่เธอกับบาร์นจะเดินออกไป

ทำให้ภายในห้องเหลือเพียงราเซียกับซาเฟลเท่านั้น

แล้วทำไมนายยังอยู่ที่นี่อีกออกไปซะข้าต้องการใช้สมาธิ

เอ๊ะ ? ฉันด้วยเหรอ ?”

ก็ใช่นะสิแคกๆๆๆ

จู่ๆ ราเซียก็ไอออกมา ทำให้เขารีบเข้าไปดูอาการของเธอด้วยความกังวล

ราเซีย ! เป็นอะไรหรือเปล่า !”

แค่ปวดหัวนิดหน่อยอาพักสักหน่อยดีไหมนะ…”

เธอไปพักเถอะ ! เดี๋ยวงานที่เหลือฉันทำให้เอง !”

ขอบคุณถ้าอย่างนั้นข้าขอไปงีบสักหน่อยก็แล้วกัน…”

ราเซียพูดขึ้นมาก่อนที่จะไปนอนลงที่โซฟาที่อยู่ภายในห้อง

ส่วนซาเฟลก็เอาผ้าห่มผืนหนาออกมาจากแหวนเวทย์มนต์ พร้อมกับห่มให้กับเธอ

ซึ่งหลังจากที่เธอได้นอนพักไปไม่นานเธอก็ผล็อยหลับไปอย่างรวดเร็ว

ลมหายใจอันผ่อนคลายของเธอถูกปล่อยออกมาเบาๆ

ซึ่งเขาก็ใช้เวลาอยู่พักหนึ่ง ในการจ้องมองใบหน้ายามหลับใหลของเธอ

พร้อมกับลูบศีรษะของเธอเบาๆ อย่างอ่อนโยน

หลับฝันดีนะราเซีย…”

เขาจุมพิตลงไปที่หน้าผากของหญิงสาวเบาๆ

ก่อนที่จะไปนั่งที่โต๊ะและจัดการงานเอกสารต่อไปอย่างเงียบๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

29 ความคิดเห็น