ตอนที่ 14 : ท่านขุนนาง ตอนที่ 12 : สงครามเริ่มต้น 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 211
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    4 มี.ค. 62

งือ…”

หลังจากที่ตื่นขึ้นมาหญิงสาวก็ครางเสียงแปลกๆ ออกมาด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ

พร้อมกับซ่อนตัวเองอยู่ใต้ผ้านวมผืนหนา บนเตียงของเธอ

นี่เราหลงรักเขาอย่างนั้นเหรอแต่เขาเป็นคนของพระราชา

ถึงแม้ว่าจะเป็นแบบนั้น แต่เขาก็เป็นคนดีและคอยปกป้องเรา

แล้วความรู้สึกที่ไม่รู้จักนี่ มันคือความรักอย่างนั้นหรือ

เราจะทำยังไงดีล่ะ

เราจะทำยังไงดี

เธอกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงด้วยความสับสนในจิตใจ

โดยไม่แม้แต่จะใส่ใจ อควาไรน์ ที่กำลังยืนอมยิ้มอยู่ที่ตรงมุมห้อง

คิกๆๆๆ เพิ่งเคยเห็นท่านทำตัวเหมือนเด็กก็คราวนี้นี่แหละค่ะ

อควาไรน์ ! อยู่ตั้งแต่เมื่อไหร่ !”

ตั้งแต่แรกเลยค่ะ

งือ…”

พอได้ยินแบบนั้น ใบหน้าของราเซียก็แดงก่ำด้วยความเขินอาย

ซึ่งอควาไรน์ก็ยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยนและเข้าไปกอดเธอ

ข้าจะทำยังไงดีล่ะอควาไรน์ข้ารู้สึกสับสนเหลือเกิน

ท่านแค่ทำตามสิ่งที่หัวใจของท่านปรารถนาก็พอแล้วล่ะค่ะท่านเองก็ยังเป็นหญิงสาววัยแรกรุ่น ดังนั้นไม่ต้องไปคิดมากหรอกนะคะ
อย่างนั้นเหรอ…”

ค่ะและฉันก็ดีใจนะคะที่ท่านแสดงท่าทางสมกับวัยแบบนี้ออกมาเพราะว่าท่านมักจะทำตัวเหมือนผู้ใหญ่ จนบางครั้งฉันยังลืมไปเลยว่าท่านยังเป็นเด็กอยู่เลยล่ะค่ะ

แต่ในตอนนี้ท่านทำตัวเหมือนกับหญิงสาวที่กำลังมีความรักเลยล่ะค่ะ

ไหนๆ ก็ไหนๆขอลองผลักดันให้สักหน่อยก็แล้วกัน

สิ่งที่ท่านต้องทำในตอนนี้ ก็เพียงแค่การทำตามที่หัวใจของท่านเรียกร้องเท่านั้นเองค่ะท่านเองก็เหนื่อยมามากพอแล้ว ดังนั้นการที่จะทำในสิ่งที่ทำให้ตัวท่านเองมีความสุขนั้น มันไม่ใช่สิ่งที่ผิดหรอกนะคะ

อย่างนั้นเหรอ…”

ค่ะ

ราเซียที่หน้าแดงระเรื่อ แสดงสีหน้าครุ่นคิดออกมา

ก่อนที่จะพูดขึ้นมาอย่างแผ่วเบา

ดีล่ะข้าตัดสินใจแล้วเรื่องนี้ข้าจะช่างมันไปก่อน และข้าจะมุ่งความสนใจมาที่สงครามเป็นอย่างแรกจนกว่าอาณาจักรนี้จะสงบสุข ข้าไม่อาจที่จะมีความรักได้

เอ๊ะ ?”

ราเซียพูดขึ้นมาด้วยใบหน้าที่กลับมาเรียบเฉยเหมือนปกติ

ส่วนอควาไรน์ก็มึนงงอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดขึ้นมาอย่างลนลาน

อะ- เอ๊ะ ! เดี๋ยวก่อนสิคะ ! จะดีเหรอคะนั่น !”

อายังไงการทำให้ทุกคนสามารถมีชีวิตอยู่ได้อย่างสงบสุขนั้นต้องมาก่อนและข้าก็ยังไม่ค่อยมั่นใจว่าความรู้สึกนี้จะเป็นความรักหรือเปล่าด้วย…”

ขอเวลาให้ข้าคิดสักนิดเถอะราเซียพูดขึ้นมาพร้อมกับถอนหายใจอย่างลำบากใจ

แล้วตอนนี้ทางฝ่ายศัตรูเป็นยังไงบ้าง

ในตอนนี้จำนวนลดลงไปแล้ว 30 % ค่ะแต่ยังเหลืออยู่ 70 % และดูเหมือนว่าจะมีพวกเผ่าปีศาจอยู่ด้วยค่ะ

อันตรายแล้วสิแบบนี้แต่ว่ามันก็ยังอยู่ในความคาดการณ์ของข้าล่ะนะ

แต่ยังไงเราก็เผื่อเอาไว้ก่อนก็แล้วกัน

ไรฟี่ อยู่หรือเปล่า

อยู่ค่า !”

แฟรี่สาว บินเข้ามาจากทางหน้าต่างด้วยท่าทางร่าเริง

ช่วยไปขอความร่วมมือจากพวกมังกรน้ำแข็งให้หน่อยสิ

รับทราบค่า !”

ไรฟี่พูดขึ้นมา พร้อมกับส่งข้อความขอความร่วมมือผ่านท่านเวทย์มนต์ไป

เวทย์มนต์นี่สะดวกจังเลยนะถ้าหากว่าเราใช้ได้บ้างก็คงจะดี

แต่ก็ช่างมันเถอะ

อือทางนั้นบอกว่า รับทราบค่า

ไรฟี่ตอบ ก่อนที่จะบินมานั่งลงบนหัวของฉันเหมือนตอนปกติ

เท่านี้ก็เรียบร้อย

อีกไม่นาน สงครามก็จะจบแล้วล่ะ

ข้าจะสอนให้พวกมันรู้เองว่าการที่คิดจะมาบุกดินแดนวาเรนเทียร์ จะต้องเจอกับอะไร

หญิงสาวพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าที่เย็นชา พร้อมกับมองออกไปนอกหน้าต่างที่หิมะกำลังตกโปรยปรายลงมาอย่างแผ่วเบา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

29 ความคิดเห็น