ตอนที่ 11 : ท่านขุนนาง ตอนที่ 10 : ก่อนสงครามเริ่มต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 230
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    6 มี.ค. 62

 

·  หลายวันต่อมา

ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง

ผมยืนรออยู่ที่หน้าคฤหาสน์พร้อมกับหัวใจที่เต้นระเรื่อด้วยความตื่นเต้น

เพราะว่าวันนี้เป็นวันที่ผมจะไปเดทกับราเซียยังไงล่ะ

ขอโทษที่ให้รอนะ

เสียงของหญิงสาวที่ดังขึ้นมานั้นทำให้เขาหันกลับไปมอง

และภาพตรงหน้าของเขาในตอนนี้ ก็ทำให้เขาต้องตกตะลึง

ราเซียอยู่ในชุดวันพีชสีขาวและมัดผมทรงโพนี่เทลเอาไว้

ซึ่งนั่นก็ทำให้ในตอนนี้เธองดงามราวกับเทพธิดาเลยทีเดียว

นี่เธอแต่งหน้ามาด้วยเหรอราเซีย ?”

หือ ? อ๋อ นี่นะเหรอ ? โรสกับไรส์เป็นคนทำให้นะสิ

โรส กับ ไรส์ ! พวกเธอทำดีมาก !!!

เดี๋ยวจะซื้อขนมมาฝากนะ !

หือ ? เป็นอะไรไปเหรอซาเฟล ?”

ราเซียถามขึ้นมาด้วยความสงสัย เมื่อเห็นว่าจู่ๆ ชายหนุ่มตรงหน้าก็นิ่งไป

เปล่าๆ ไม่มีอะไรหรอก ! เอาล่ะ ! ไปกันเถอะ !”

หือ ?”

ถึงแม้ว่าจะยังสงสัยอยู่เล็กน้อย แต่เธอก็เดินตามเขาไปอย่างไม่คิดอะไร

อ้าว ! ท่านราเซียกับคุณซาเฟลนี่นา ! มาตรวจสอบเมืองกันเหรอครับ ?”

ท่านราเซียสวยมากเลยล่ะครับ

ไปทานข้าวกับผมสักมื้อไหมครับท่านราเซีย ผมรู้จักร้านขนมอร่อยๆ ด้วยนะครับ

พอมาถึงที่ตลาด ก็มีผู้ชายจำนวนมาก เข้ามาจีบราเซีย

เธอยิ้มแห้งๆ ออกมา ส่วนซาเฟลก็กำลังตกตะลึงกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้า

-นี่มันอะไรกันราเซีย ! ก่อนหน้านี้ไม่เห็นจะเยอะขนาดนี้เลยนี่นา-

-ช่วยไม่ได้นี่ก็ก่อนหน้านี้ฉันไม่ได้มาตรงที่คนเยอะๆ นี่นาปกติก็เจอแบบนี้ประจำแหละ-

ทั้งคู่กระซิบกันเบาๆ ก่อนที่หญิงสาวจะถอนหายใจออกมา
เฮ้อ
เอายังไงดีนะ

วันนี้เป็นวันพักผ่อนที่หาได้ยากของท่านราเซียดังนั้นช่วยปล่อยให้ท่านได้พักผ่อนอย่างสงบได้ไหมครับ

ซาเฟลพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม ซึ่งนั่นก็ทำให้พวกผู้ชายเหล่านั้นยอมถอยไป

“…นั่นสินะ

อย่างที่คุณซาเฟลพูดท่านราเซียเองก็พักผ่อนน้อยด้วยนะ…”

พักผ่อนให้มากกว่านี้ก็ได้นะครับท่านราเซีย ไม่ต้องเป็นห่วงพวกเราก็ได้

ใช่แล้วล่ะครับ

พวกเขาแสดงอาการเป็นห่วงออกมาก่อนที่จะเดินจากไป

หลังจากที่คนโล่งแล้วราเซียก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งใจ

เฮ้อในที่สุดก็กลับมาสงบสุขเสียทีขอบใจนะซาเฟล

ครับ…”

ถ้าอย่างนั้นก็ไปกันเถอะ ข้าได้ยินว่ามีร้านขนมเปิดใหม่ด้วยนะ

ราเซียพูดขึ้นมาด้วยดวงตาที่เป็นประกาย ก่อนที่จะเดินนำออกไปอย่างรวดเร็ว

เฮ้อคงมีแค่ในเวลาแบบนี้ล่ะมั้ง ที่เธอจะทำตัวให้สมกับวัยน่ะ

นี่ๆ ! ระหว่างเค้กสีขาวกับเค้กสีชมพูนี่ ฉันเอาอันไหนดีนะ

เอาไปทั้งสองอันก็ได้นี่

อือถ้าอย่างนั้นก็เอาแบบนั้นก็แล้วกัน

ราเซียพูดขึ้นมาอย่างร่าเริง พร้อมกับสั่งเค้กมาหลายชิ้น

หญิงสาวมองเค้กบนโต๊ะด้วยแววตาที่เป็นประกาย ก่อนที่จะตักเอาเค้กเข้าปากไป

อื้อ ! อร่อยดีนะ !”

นั่นสิ

รสสัมผัสอันนุ่มละมุนและกลิ่นหอมที่แผ่กระจายอยู่ภายในปากนี่มันดีจริงๆ

ในขณะที่กำลังทานเค้กกันอยู่นั่นเอง ผู้จัดการร้านสาวสวยก็เดินเข้ามาหาราเซียพร้อมกับเค้กที่มีหน้าตาสวยงามและเต็มไปด้วยผลไม้

อันนี้เป็นของขวัญจากฉันเองค่ะท่านราเซีย เป็นเค้กชนิดใหม่ที่จำกัดจำนวนการขายต่อวันเลยนะคะ

ขอบคุณนะ เมเน่ !”

ราเซียแสดงท่าทางร่าเริงออกมา ซึ่งนั่นทำให้เมเน่ ยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยนเช่นกัน

ในที่สุด ท่านก็แสดงท่าทางร่าเริงแบบนี้ออกมาได้ซะทีนะคะช่างดีจริงๆ

ตอนนี้พวกเธอมีความสุขกันดีใช่ไหมเมเน่…”

ราเซียถามขึ้นมาหลังจากที่เธอทานเค้กเสร็จซึ่งเมเน่ก็ตอบเธอด้วยรอยยิ้ม

ค่ะเพราะว่าท่านช่วยนำพาความสงบสุขมาสู่พวกเรายังไงล่ะคะ…”

งั้นเหรอถ้าเป็นอย่างนั้นก็ดีแล้วล่ะ…”

ราเซียพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่นและอ่อนโยน

ก่อนที่เธอจะวางเงินเอาไว้บนโต๊ะ และกล่าวลาเมเน่

ถ้าอย่างนั้นพวกเราไปก่อนนะเมเน่…”

ค่ะ เอาไว้มาใหม่นะคะท่านราเซีย

อือ…”

หลังจากที่กล่าวลาเสร็จแล้วหญิงสาวกับชายหนุ่มก็เดินออกจากร้านไป

ราเซียเดินเข้าไปในตรอกที่ลับตาคน ซึ่งซาเฟลก็เดินตามเธอไปอย่างช้าๆ

เราจะไปไหนกันเหรอ ?”

เดี๋ยวก็รู้อีกไม่นานก็ถึงแล้วล่ะ

ถึงแม้จะยังคงมีความสงสัยอยู่แต่เขาก็เดินตามเธอไปแต่โดยดี

และที่ๆ เธอพาเขามานั้นก็คือ

นี่มันจุดชมวิวเหรอ…”

อาเป็นที่โปรดของข้าเอง...ในตอนเด็ก ท่านพ่อและท่านแม่ชอบพาข้ามาที่นี่บ่อยๆ ล่ะนะ…”

ถึงแม้ในตอนนี้ ช่วงเวลานั้นจะไม่กลับมาแล้วก็ตามราเซียพูดขึ้นด้วยสีหน้าที่หมองลงเล็กน้อย

ราเซี-”

 แต่ว่านะถึงแม้จะเกิดเรื่องหลายๆ อย่างขึ้น แต่ความพยายามของข้ามันก็ไม่สูญเปล่าล่ะนะ…”

ราเซียพูด พร้อมกับคลี่ยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน

แถมแสงอาทิตย์ยามอัสดงยังทำให้รอยยิ้มของเธอมันยิ่งงดงามยิ่งขึ้นไปอีก

นั่นทำให้เขานิ่งไปราวกับต้องมนต์สะกดของเธออีกครั้งหนึ่ง

แต่ในตอนนั้นนั่นเองเธอก็หันมาหาเขา พร้อมกับพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้มอันงดงาม

ขอบคุณสำหรับที่ผ่านมานะ ซาเฟลที่คอยอยู่เคียงข้างข้า ถึงแม้ว่าจะทำตามคำสั่งของพระราชาก็ตาม

เอ๊ะ ! เดี๋ยวสิราเซีย ! ฉันน่ะ-”

ไม่เป็นไรไม่ต้องอธิบายหรอก ข้าเข้าใจดี…”

ราเซียหันหลังให้กับเขาด้วยท่าทางที่หมองลงเล็กน้อย

ก่อนที่จะพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา

หลังจากนี้ดินแดนของข้ากำลังจะเข้าสู่สงครามถึงแม้จะเป็นเรื่องที่ไม่ดีต่อนาย แต่ฉันคงต้องให้นายกลับเมืองหลวงไป…”

เดี๋ยวสิ ! ทำไมมันถึงกะทันหันแบบนี้ ! และถ้าเป็นแบบนั้นมันก็แสดงว่าเธอจะต้องตกอยู่ในอันตรายไม่ใช่เหรอไง !”

ฟังให้จบก่อนสิฉันแค่ให้นายกลับไปจนกว่าสถานการณ์จะสงบลงแค่นั้นเองไม่ใช่ว่านายจะแยกจากกับฉันตลอดไปสักหน่อย

ถึงแม้ว่าจะเป็นแบบนั้นก็เถอะ !!!

แต่ว่า !!!
ถ้าหากต้องทิ้งเธอให้เผชิญหน้ากับอันตรายล่ะก็ ฉันขอปฏิเสธ !”

นายไม่ได้อยู่ในตำแหน่งที่สามารถปฏิเสธฉันได้ยังไงตอนนี้นายก็เป็นผู้ติดตามที่ต้องฟังคำสั่งของฉันนะ

อึก…”

เขากัดฟันกรอดเพราะว่าที่เธอพูดนั้นมันเป็นสิ่งที่ถูกต้อง

ในฐานะของข้ารับใช้เขาไม่อาจที่จะขัดคำสั่งของเธอได้

ไม่ต้องห่วงฉันหรอกน่าสักเดือนสองเดือนก็จบแล้วล่ะนะ

แต่ว่าถ้าหากเกิดอันตรายขึ้นกับเธอล่ะ…”

คิดว่าคนอื่นๆ จะยอมง่ายๆ เหรอไงอย่าลืมสิว่าฝ่ายฉันนั้นมีใครบ้างน่ะและฉันเองก็ไม่ได้อ่อนแอถึงขนาดที่ต้องให้นายมาคอยเป็นห่วงตลอดเวลาหรอกนะ

ราเซียพูดขึ้นมาพร้อมกับหัวเราะออกมาเบาๆ

ก่อนที่จะพูดต่อด้วยสีหน้าที่จริงจัง

ถึงแม้ว่าจะบอกว่าให้นายกลับไปเมืองหลวงก็เถอะแต่ว่าฉันไม่ได้ให้นายกลับไปเฉยๆ หรอกนะฉันต้องการให้นายไปสืบเรื่องของบารอนวิสน่อมให้หน่อย เพราะว่าฉันรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ค่อยดีเท่าไหร่ล่ะนะ…”

อย่างนี้นี่เองเหตุผลหลักก็คือจะให้เราไปสืบข้อมูลของบารอนวิสน่อมสินะ

เฮ้อ...เอาเถอะครั้งนี้จะยอมแพ้ก็ได้

เขาเดินเข้าไปและลูบหัวเธอเบาๆ ด้วยรอยยิ้มบางๆ

นายจะลูบหัวข้าทำไมเนี่ย ?”

อ๊ะกลับมาเป็นราเซียตามปกติแล้วแฮะ

เธอรู้สึกว่ามันผิดปกติตรงไหนเหรอ

เลิกลูบหัวข้าได้แล้วก็การเงินของบารอนวิสน่อมมันดูแปลกๆแถมยังมีข่าวลือที่ข้ารู้มาอย่างลับๆ ว่าเขาได้ทำการติดต่อกับพวกเผ่าปีศาจที่หัวรุนแรงอีกด้วยบางทีในสงครามที่กำลังจะเกิดขึ้นในเวลาอันใกล้นี้ อาจจะมีพวกปีศาจเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยก็เป็นได้…”

ถ้าแบบนี้มันก็อันตรายมากเลยสิ !

ในเมื่อมีเผ่าปีศาจเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยมันก็อาจจะมีเรื่องที่ไม่ดีเกิดขึ้นกับเธอก็ได้

ก็ถูกอย่างที่นายว่ามามันก็อันตรายจริงๆ นั่นแหละ แต่ข้าก็เลือกที่จะเผชิญหน้ากับมัน ไม่เช่นนั้นมันคงจะไม่สามารถที่จะทำให้อาณาจักรนี้ดีขึ้นได้และข้าก็มีสิ่งสำคัญที่จะฝากเจ้าเอาไปบอกเจ้าราชางี่เง่านั่นด้วยนะ…”

ยังกล้าเรียกราชาแบบไม่ให้ความเคารพเหมือนเดิมเลยนะครับ

แล้วสิ่งที่จะฝากไปบอกคืออะไรเหรอครับ ?”

พอเขาถามออกมาแบบนั้นเธอก็จ้องไปที่เขาด้วยสีหน้าที่จริงจัง

ข้ารู้เรื่องแผนการของท่านพ่อแล้วเดี๋ยวสงครามครั้งนี้จบลงเมื่อไหร่ ข้าจะเข้าไปคุยกับแกสักหน่อยฝากบอกราชาไปแบบนั้นทีนะ

ราเซียพูดขึ้นมาพร้อมกับปล่อยจิตสังหารออกมาด้วยซึ่งนั่นก็ทำให้เขารู้สึกเสียวสันหลังวาบเลยทีเดียว

ราเซียเวลาโกรธนี่น่ากลัวแฮะ

เอาเป็นว่าถือว่าไม่ใช่เรื่องของเราแล้วปล่อยผ่านก็แล้วกัน

รับทราบแต่ขอให้เธอรู้อะไรไว้หน่อยนะราเซียที่ฉันมาอยู่เคียงข้างเธอนั้น ไม่ได้เป็นเพราะว่าคำสั่งอย่างเดียวหรอกนะ…”

เอ๊ะ ? หมายความว่ายังไง ?”

หึๆๆ นั่นสินะหมายความว่ายังไงกันนะ

เขาพูดพร้อมกับลูบหัวเธอเบาๆ อย่างอ่อนโยน

ขอให้เธอรู้อะไรไว้อย่างหนึ่งนะราเซียไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันจะปกป้องเธอเอง…”

หือ ? หมายความว่ายังไง-”

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมามองเพราะส่วนสูงที่ต่างกันแต่ก่อนที่เธอจะถามอะไรออกมานั้นนั่นเอง

เธอก็ต้องหยุดชะงักไปเพราะว่าใบหน้าที่จริงจังของเขา

ราเซียหลังจากที่สงครามในครั้งนี้จบลง ฉันมีเรื่องที่จะบอกเธอ

อย่าพูดปักธงตายแบบนั้นสินายน่ะ…”

เธอยิ้มแห้งๆ เมื่อเขาพูดประโยคนั้นออกมาก่อนที่จะพูดขึ้นมาเบาๆ

อาเข้าใจแล้วแต่เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน ตอนไปที่เมืองหลวงก็เลี้ยงอาหารข้าสักมื้อก็แล้วกันนะ

อือได้สิ…”

ดูเหมือนว่าท่าทีที่เธอมีต่อเรานั้นเริ่มเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อยแล้วสินะ

อาช่างดีจริงๆ

ข้าไม่ค่อยได้ออกไปเที่ยวกับเพื่อนสักเท่าไหร่ดังนั้นข้าจะรอวันที่ได้ไปเดินเที่ยวกับนายที่เมืองหลวงนะ

//โครม !!!

เป็นอะไรหรือเปล่าซาเฟล ! จู่ๆ ก็ล้มลงไปน่ะ !!!”

ไม่มีอะไรหรอกพอดีพื้นมันลื่นน่ะ…”

อย่างนั้นเหรอยังไงก็ระวังหน่อยล่ะ…”

ราเซียพูดขึ้นมาโดยที่ไม่ได้คิดอะไรทำให้เขาต้องซึมหนักขึ้นไปอีก

เฮ้อต้องพยายามให้มากกว่านี้มากๆ เลยนะเรา

ทำไมเธอถึงได้หัวช้าแบบนี้กันนะเรื่องอื่นออกจะฉลาดแท้ๆ

เฮ้อเอาเถอะถ้าหากอาณาจักรนี้สงบลงเมื่อไหร่ ข้าก็จะได้คิดเรื่องแต่งงานและใช้ชีวิตอย่างสงบสุขซะทีล่ะนะ

ห๊ะ !!!!”

เพราะคำพูดอันน่าตกใจนั่น ทำให้เขามีปฏิกิริยาในทันที

ถ้าหากว่าอาณาจักรนี้สงบลงเมื่อไหร่ เธอก็จะคิดเรื่องแต่งงานอย่างนั้นเหรอ !!!
เข้าใจแล้ว ! ถ้าอย่างนั้นฉันจะช่วยเธอเพื่อทำให้อาณาจักรนี้สงบสุขขึ้นมาเอง !”

ทำไมอยู่ดีๆ นายก็คึกขึ้นมาแบบแปลกๆ ล่ะ…”

หญิงสาวมองเขาด้วยความสงสัย ก่อนที่จะจับมือเขาเอาไว้

ถ้าอย่างนั้นก็กลับกันเถอะซาเฟล

อากลับกันเถอะ…”

เขามองร่างของหญิงสาวที่กำลังเดินนำเขาไปอย่างร่าเริงด้วยรอยยิ้มอันแสนอ่อนโยน

เอาเถอะฉันจะรอจนกว่าจะถึงวันที่เธอจะรู้ถึงความรู้สึกของฉันก็แล้วกันนะราเซีย

.

.

ณ สถานที่แห่งหนึ่ง

มันใกล้จะได้เวลาแล้วนะขอรับท่านบารอนวิสน่อม

ปีศาจหัวแพะในชุดสูทพูดขึ้นมาพร้อมกับทำความเคารพชายร่างอ้วนที่มีเครื่องประดับอันหรูหราอยู่เต็มตัว

หึๆๆๆ เข้าใจแล้วขอบใจเจ้ามากนี่เป็นของตามสัญญาในครั้งนี้

เขาพูดขึ้นมาพร้อมกับยื่นถุงที่ใส่คอร์ของมอนสเตอร์จำนวนมากให้กับปีศาจหัวแพะไป

อย่าลืมล่ะถึงแม้ว่าเราจะก่อสงครามกับอาณาจักรวาเรนเทียร์แต่เป้าหมายที่แท้จริงของเรานั้นมีเพียงหนึ่งเดียว…”

ขอรับการชิงตัวราเซีย เดอ วาเรนเทียร์ขอรับ

ถูกต้องและเพื่อเป็นการตอบแทนข้าจะมอบข้อมูลทั้งหมดของอาณาจักรนี้ให้กับพวกเจ้าข้าไม่สนหรอกนะที่อาณาจักรนี้จะล่มสลายไปเพราะเป้าหมายที่แท้จริงของข้านั้นมีเพียงอย่างเดียวนั่นคือการล้างแค้นตระกูลวาเรนเทียร์ที่ทำให้ข้าตกต่ำลงขนาดนี้ !!! ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ !!!”

เขาพูดขึ้นมาพร้อมกับใบหน้าที่บิดเบี้ยว และหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง

รอก่อนเถอะ !!! ราเซีย เดอ วาเรนเทียร์ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

.

.

รถม้าคันใหญ่จอดอยู่ที่หน้าคฤหาสน์ของราเซีย พร้อมกับชายหนุ่มและพ่อบ้านสูงวัย ที่กำลังช่วยกันขนสัมภาระขึ้นรถม้าอย่างคล่องแคล่ว

ขอบคุณมากนะครับคุณการ์น ที่มาช่วยขนสัมภาระน่ะ

หามิได้ครับ มันเป็นหน้าที่ของกระผมอยู่แล้วครับ อยู่ที่เมืองหลวงก็รักษาตัวด้วยนะครับคุณซาเฟล

การ์นยิ้มให้กับเขาอย่างอ่อนโยนและหลังจากนั้นไม่นาน ไรส์กับโรสก็เดินตามมาพร้อมกับราเซียที่อยู่ในชุดทำงานด้วย

ไปดีมาดีนะคะคุณซาเฟล

แล้วซื้อขนมมาฝากด้วยนะคะ ! นี่ข้าวกล่องที่ฉันกับพี่โรสช่วยกันทำค่ะ

โรสกับไรส์ยิ้มให้กับเขาอย่างร่าเริง

ส่วนราเซียก็เดินมาหาเขา พร้อมกับยื่นมือไปลูบหัวเขาเบาๆ

ดูแลตัวเองด้วยล่ะซาเฟล

อาบทพูดมันสลับกันหรือเปล่าเนี่ย…”

แต่ก็ช่างมันเถอะ

เขายิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนที่จะจับมือของราเซียเอาไว้

และจุมพิตลงที่หลังมือของเธอเบาๆ

ฉันไปก่อนนะ

อื้อถ้าอย่างนั้นก็เอาไว้พบกันใหม่หลังจากที่สงครามจบลงนะ

อาเอาไว้พบกันใหม่นะราเซีย…”

ซาเฟลยิ้มให้กับราเซีย ก่อนที่จะขึ้นรถม้าไป

ในขณะที่รถม้ากำลังเคลื่อนตัวออกไป เขาก็มองร่างของหญิงสาวที่โบกมือให้กับเขาด้วยรอยยิ้ม

ก่อนที่จะหลับตาลงและผล็อยหลับไปในที่สุด



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

29 ความคิดเห็น