ร้ายพ่ายกลายรัก [สำนักพิมพ์แอลซิก]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,348,302 Views

  • 6,298 Comments

  • 11,753 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,180

    Overall
    1,348,302

ตอนที่ 15 : ตอนที่ 11 เรารักกันได้อย่างไร3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32635
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1840 ครั้ง
    30 ธ.ค. 61

ตอนที่

11

เรารักกันได้อย่างไร3

ภายในรถม้าประจำจวนของตระกูลฟง

หลิงเวยยังคงนั่งเงียบงันมองบุรุษร่างกำยำที่นั่งกอดอกอยู่ข้างกายกันภายในรถม้า

นางเห็นเขานั่งหน้านิ่งด้วยมาดเย็นชาสายตาคมกล้าถูกซ่อนอยู่เบื้องหลังเปลือกตาภายใต้เรียวคิ้วเข้มหนาตลอดเวลาคล้ายครุ่นคิดหนักหน่วง นางจึงได้แต่นั่งมองเขาอย่างใคร่รู้แต่ไม่กล้าเอ่ยถามอันใด นางจึงได้แต่เก็บงำความสงสัยเอาไว้ในใจแล้วเอียงหน้าน้อยๆ มองเขาอยู่อย่างนั้น

“จะมองข้าอีกนานหรือไม่” เสียงทุ้มใหญ่กดต่ำดังออกมาพาเอาร่างบางพลันสะดุ้งตกใจถอยหลังจนศีรษะชนกับผนังรถม้าเสียงดังป๊อก

“อ๊ะ!” หลิงเวยหลุดอุทานเจ็บแปลบตรงศีรษะตน

“ซุ่มซ่าม” ฟงชินหยางบ่นออกมาขณะยังคงหลับตาอยู่อย่างนั้น  

หลิงเวยเริ่มหน้าง้ำแอบบ่นในใจ เพราะใครกัน?

หญิงสาวทำได้แค่มองคนปากร้ายตาปริบๆ ก่อนจะหันหน้าไปทางอื่นเสมองผ้าม่านรถม้าเงียบกริบเจ็บศีรษะตุบๆ 

ฟงชินหยางลืมตาคมกริบขึ้นมาเพื่อมองภรรยาของตนอย่างจริงจังแล้วเอ่ยเสียงเรียบ “เรารักกันได้อย่างไร?

“หือ!?” คำถามของคนข้างกายทำเอาหลิงเวยต้องหันหน้ามามองเขาอีกคราอย่างตื่นตะลึง

“หากคนที่บ้านของข้าถามเจ้า ว่าเรารักกันได้อย่างไร เจอกันที่ใด ทำไมถึงรักกัน เจ้าจะบอกพวกเขาว่าอย่างไร” ชายหนุ่มถามอีกครั้ง

หลิงเวยตาโตตกใจถึงขั้นคิดหนัก

“เรามิได้รักกัน” นางเอ่ยตามตรง “เรื่องของเรามันเป็นเรื่องที่ไม่ควรเกิดขึ้น บิดาของข้าหมายยกระดับตระกูลจึงทำผิดต่อท่าน ข้ามิได้รักท่าน”

“แน่นอน! เรื่องของเรามันผิดธรรมชาติเป็นข้าที่ตกหลุมพรางของตระกูลเจ้าและเรามิได้รักกัน” ฟงชินหยางหรี่ตาทวนคำเริ่มหงุดหงิดขึ้นมาแบบไร้สาเหตุ “แต่ข้าถามว่า หากมีคนถามเรื่องของเราแล้วเจ้าจะบอกพวกเขาว่าอย่างไร” เขาเริ่มคำรามเสียงดังหงุดหงิดเสียจริง   

ครานี้เป็นหลิงเวยบ้างที่เริ่มครุ่นคิดหนักหน่วงเรียวคิ้วโค้งสวยเริ่มขมวดเป็นปม  

“ข้าไม่เคยรักใคร คนรักกันเขาต้องรักกันอย่างไร ข้าไม่รู้หรอก” หญิงสาวเอ่ยเสียงเบานึกอับอายเล็กน้อยที่ต้องคุยกับบุรุษตรงหน้าในเรื่องแบบนี้

ฟงชินหยางมองใบหน้าที่เริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อสองข้างแก้มนวลของคนงามข้างกายจึงหรี่ตาลงยิ่งกว่าเดิมแล้วเอ่ย  

“เจ้างดงามถึงเพียงนี้ ไม่เคยมีคนรัก กระทั่งคนตามเกี้ยวก็ไม่มีหรือ” เขาถามเสียงเบามากกว่าเดิมเริ่มรู้สึกดีขึ้นมา

หลิงเวยพยักหน้าหงึกหงักตอบกลับเสียงเบา “บุรุษตามเกี้ยวย่อมมี”

อีกครั้งที่ใครบางคนเริ่มมีสีหน้ามืดครึ้มอารมณ์ขุ่นมัว

ไม่รู้ว่าทำไม!

“เจ้ามีดีอะไร” ฟงชินหยางเลือกที่จะเปลี่ยนคำถามเมื่อมีความรู้สึกบางอย่างกับคำถามก่อนหน้า “เผื่อข้าจะใช้อ้างได้บ้างว่าเรารักกันได้อย่างไร” 

ถึงแม้คนถามคล้ายกับไม่ได้คิดอะไรแต่คนฟังกลับอึ้ง

นางมีดีอะไรเช่นนั้นหรือ?

“คนอย่างข้าไม่มีดีอะไรเลย” หญิงสาวตอบกลับด้วยน้ำเสียงขึ้นจมูกเล็กน้อย นางเงยหน้าขึ้นมองคนถามตรงๆ

“ไม่มีดีอะไรเลย” หลิงเวยเริ่มประชดประชันอยากร้องไห้เสียจริง

“อืม...” ฟงชินหยางพยักหน้าน้อยๆ เป็นเชิงยอมรับแลเห็นด้วยตามนั้นไม่คิดโต้เถียงอันใด และนั่นยิ่งเพิ่มระดับความรู้สึกย่ำแย่ให้ใครบางคนได้เป็นอย่างดี

“เช่นนั้นแล้ว เรารักกันได้อย่างไร จะบอกกับคนในครอบครัวข้าว่าอย่างไรดี” อีกคราที่ฟงชินหยางต้องครุ่นคิดอย่างหนักหน่วงสีหน้าเคร่งเครียด

หลิงเวยได้แต่มองบุรุษข้างกายด้วยความรู้สึกเกินบรรยาย อยากร้องไห้ขึ้นมาจับใจ แต่นางทำได้แค่เพียงเม้มริมฝีปากจนแก้มป่องพองเรียวคิ้วขมวดกันแน่นแล้วหันหน้าพรืดไปทางอื่นที่มองไม่เห็นเขา นางขยับกายเล็กน้อยเพื่อหันหลังให้เขาเสียเลย เขาช่างโหดร้ายยิ่งนัก...

ฟงชินหยางมองตามพฤติกรรมแปลกประหลาดของนางผู้เป็นภรรยาอย่างไม่เข้าใจอันใด ไยทำท่าทางน่าขันเยี่ยงนั้น?

“เป็นอะไร?” เขาถามเสียงเย็น

“เปล่า” นางตอบเสียงเบาหน้าชนผนังรถม้า

“มิได้เป็นอะไรก็นั่งดีๆ”

“ข้านั่งดีแล้ว”

“นั่งให้ดีกว่านั้น”

“ข้าจะนั่งอย่างนี้”

“...”

ชายหนุ่มมองหญิงสาวตาปริบๆ นึกเข่นเขี้ยวกับอาการดื้อดึงนั่นของนาง  

นางช่างกล้า!

ถึงแม้ฟงชินหยางจะคิดอย่างนั้นแต่มิได้ต่อคำอันใดพลันสายตาก็สบกับเรือนผมของนางที่เขาเป็นคนขมวดม้วนให้เมื่อยามเช้า

มวยผมของนางนั้นเมื่อมองเปรียบเทียบกับมวยผมของสตรีออกเรือนในตลาดวันนี้นับว่าแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

นั่นจึงทำให้เขาเริ่มเข้าใจว่าเหตุใดเมื่อเช้าคนในบ้านถึงมองนางตรงศีรษะแล้วหลุดหัวเราะขำขันออกมา  

เดิมทีเรื่องเรือนผมของสตรีนี้มิใช่เรื่องที่เขาใคร่สนใจไม่ว่าจะเป็นของมารดาหรือของน้องสาว แต่ว่ากับทรงผมของคนตรงหน้าคล้ายกับว่าเป็นความรับผิดชอบของเขา

มันเป็นความรับผิดชอบของเขาแต่เพียงผู้เดียว

ชายหนุ่มเริ่มครุ่นคิดอีกคราแต่ทว่าเรื่องที่คิดพลันเปลี่ยนไป

เขามีนิสัยเถรตรงมีความรับผิดชอบสูงส่งในทุกๆ เรื่องมาแต่ไหนแต่ไร

เรื่องของคนตรงหน้าก็เช่นเดียวกัน

เขาคิดอย่างนั้นก่อนจะค่อยๆ เอื้อมฝ่ามือใหญ่หนาของเขาขึ้นจับมวยผมของภรรยาแล้วดึงปิ่นปักผมออกมาจนเส้นผมดำขลับของนางหลุดลุ่ยสยายปรกแผ่นหลังก่อนจะเริ่มต้นมวยผมให้นางใหม่

หลิงเวยถึงกับสะดุ้งตกใจจนจมูกน้อยๆ ของตนชนกับผนังรถม้าเมื่อจู่ๆ มวยผมของนางถูกจับดึงออกอย่างนั้น

“ท่านทำอะไร!?” นางถามพลางทำท่าจะหันหน้ากลับมาหาคนข้างหลัง

ฟงชินหยางจับตรึงศีรษะของหลิงเวยเอาไว้ไม่ให้หันมาแล้วเริ่มดึงเส้นผมของนางอย่างตั้งใจจริงจัง

“อยู่เฉยๆ” เขาเอ่ยเสียงเข้มใบหน้าขึงเครียดกับเรื่องยากเย็นตรงหน้า

หญิงสาวได้ยินอย่างนั้นจึงนั่งตัวตรงไม่กล้าขยับเขยื้อนพร้อมข่มความเจ็บยามเส้นผมถูกดึง

“อ๊ะ!” หลิงเวยถึงกับหลุดอุทานเมื่อฟงชินหยางมือหนักเกินไป

ชายหนุ่มช่างไม่รู้ตัวเอาเสียเลยว่าพละพลังของตนมีมากมายกับทุกๆ เรื่องกระทั่งเรื่องนี้ที่ควรจะนุ่มนวล

เขายังคงตั้งใจอยู่กับการม้วนผมให้ภรรยาจนไม่รู้กระทั่งว่ารถม้าได้หยุดตัวลง

หลิงเวยเองก็เช่นเดียวกัน สมาธิของนางกำลังอยู่ตรงฝ่ามือหนาหนักของคนทางด้านหลังที่กำลังตั้งมั่นเหลือเกินกับการม้วนผมให้นาง

นี่เขาเห็นนางเป็นตุ๊กตาหรือไรไยชอบเล่นผมนาง

 ชายหนุ่มหญิงสาวยังคงอยู่ในท่าที่ฝ่ายชายนั่งม้วนผมและฝ่ายหญิงนั่งนิ่งยินยอมให้เขาเล่นหัว

ฝ่ามือใหญ่แข็งกระด้างเฉกเช่นนิสัยยังคงจับประคองกลุ่มเส้นผมที่ยาวสยายให้ความรู้สึกนุ่มสบายทุกสัมผัสยามเรียวนิ้วของเขาม้วนตลบไปมา  

ในขณะที่เจ้าของเส้นผมรับรู้ได้ทั้งหมดทุกสัมผัสที่ฝ่ามือใหญ่หนากำลังเคลื่อนไคล้ไปมาพร้อมลมหายใจอุ่นๆ เป่ารดศีรษะให้ความรู้สึกอุ่นสบาย

ความเงียบงันเกิดขึ้นพร้อมๆ กับเส้นสายใยบางเบาที่เริ่มก่อตัวโดยมีตัวเชื่อมต่อความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลคือเส้นผมเรียบลื่นในแบบที่พวกเขาก็ไม่รู้ตัว



ภายในรถม้าประจำจวนของตระกูลฟงอีกหนึ่งคันที่ขับเคลื่อนตามหลังคันแรกของสองสามีภรรยามาตามทาง

ฟงลี่หลินนั่งคิดอะไรเพลินๆ พลันถูกสะกิดจากพี่ชายคนรองที่นั่งข้างกันภายในรถม้า  

“เจ้าคิดว่าพี่ใหญ่กับอาซ้อรักกันได้อย่างไร” ฟงจินหมิงยังคงคาใจสงสัยในทุกๆ เรื่องตามนิสัยของบัณฑิตใฝ่รู้ของตน

“อืม...” น้องเล็กเริ่มครุ่นคิดอย่างให้ความร่วมมือ “นั่นน่ะสิพี่รอง พี่ใหญ่ไม่เคยมีสตรีนางใดและไม่เคยสนใจใคร เขาปฏิเสธทุกคนกระทั่งองค์หญิงยู่ว์เจินและคุณหนูลูกเศรษฐีหลายนาง”

ฟงจินหมิงได้ยินจึงเสริม “ท่าทางอาซ้อกับพี่ใหญ่ช่างแตกต่างกันคนละขั้ว พี่ใหญ่นิสัยดุร้ายบ้าพลังดิบเถื่อนตั้งแต่เกิดมาก็จับดาบมากกว่าพู่กันอารมณ์เกี้ยวสาวไหนเลยจะมีอารมณ์สุนทรีไหนเลยจะทำได้ ส่วนอาซ้อก็นุ่มนิ่มนุ่มนวลเหนือคำบรรยายเกินกว่าที่จะนึกถูกใจกับบุรุษร้ายกาจอย่างพี่ใหญ่”

“อืม...จริง!” ฟงลี่หลินเริ่มเห็นด้วย “สองคนนี้ต่างกันมากเกินไปแล้วรักกันอย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้ได้อย่างไร เป็นไปได้หรือไม่ว่าอาจจะเป็นรักแรกพบ”

“ต่อให้เป็นรักแรกพบแต่จะตกลงปลงใจง่ายดายคงยาก  ทั้งสองแตกต่างกันปานนั้น คนหนึ่งเปรียบดั่งพระอาทิตย์ร้อนแรงพร้อมแผดเผาทุกสิ่งอย่างอีกคนเปรียบดั่งดวงจันทร์นวลเย้าเคล้าราตรีอ่อนโยนยิ่ง  มิต้องกล่าวถึงความแตกต่าง แค่โคจรมาเจอกันก็ยากแล้ว”  

ฟงจินหมิงเคาะนิ้วตรงต้นขาเป็นจังหวะที่บ่งบอกว่าคิดหนักและเคร่งเครียดมากมายประหนึ่งว่าเป็นข้อสอบจอหงวนพาเอาคนใกล้ตัวเริ่มคิดหนักมากขึ้นเช่นเดียวกัน


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.84K ครั้ง

18 ความคิดเห็น

  1. #2629 MuM_ (@MuM_) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 13:38
    เป็นปัญหาระดับชาติจริงๆ
    #2629
    0
  2. #2285 RainbowintheSky (@RainbowintheSky) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 17:08
    แหมมมมมม
    #2285
    0
  3. #720 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 20:34
    น้องรองพาคิดหนักเลย เค้ารักกันได้ไงน้าาาา
    เรื่องนี้น่ารักจังค่ะ
    #720
    0
  4. #130 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 23:35

    รึคุณชายรองจะเป็นผู้ค้นพบความจริง ?

    #130
    0
  5. #113 บิลเลียส (@Ororite) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 17:35
    พวกนางน่ารักนะ เป็นคนซื่อตรง2คน นางเอกถึงจะไม่ได้รับการดูแลดีนักเท่าคุณหนูคนอื่นในบ้านแต่ยังไงก็ถือว่าเป็นลูกคุณหนู นางงดงามอ่อนหวานหมดจด ส่วนพระเอกเป็นพวกกระด้างแต่กำเนิด ถ้าเปรียบเทียบคนนึงเป็นเหมือนน้ำอีกคนเป็นหินผา แม้ไม่อาจหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว แต่สักวันน้ำย่อมกร่อนผาผ่าลงเป็นน้ำตกที่งดงามกลางผาหินได้
    #113
    1
  6. #106 ริล (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 13:48

    คู่นี้ก็น่ารักไปอีกแบบเนอะ ต่างคนต่างเวอร์จิ้นเรื่องความรัก ซื่อทั้งคู่ อึนๆมึนๆ พระเอกเป็นคนมีความรับผิดชอบสูงมากกกก ต่อไปเรื่องของภรรยาทุกเรื่อง จะเป็นธุระของสามี ตอนนี้เริ่มทำงานของสาวใช้โดยไม่รู้ตัวละ ปรนนิบัติทำผม ต่อไปคงช่วยแต่งตัว เลือกเสื้อผ้า เลือกเครื่องประดับ ถ้าท้องขึ้นมา จะเป็นไงหน้อออ 555

    #106
    0
  7. #104 ริยา (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 13:40

    ปัญการะดับชาติ รักกันได้ยังไง 555

    #104
    0
  8. #98 婉桃 Tao Vachi (@TurTLE2009) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 13:20
    สนุกค่ะ ชอบพระเอกแนวนี้มากกกก
    #98
    0
  9. #96 Thip (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 12:50

    เป็นสายสัมพันธ์ที่ไม่เหมือนคู่ไหนจริงๆ อยากทราบว่าใช้ยาสระผมยี่ห้ออะไร

    #96
    0
  10. #95 I-MineJung (@I-MineJung) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 10:18
    สองพี่น้องนั่น เคร่งเครียดยิ่งกว่าตอนสอบอีกค่ะ!!!

    อย่างกับมันคือปัญหาระดับโลกเลย 555
    #95
    0
  11. #94 Little Kratae (@little-kratae) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 10:05
    ช่างเป็นน้องที่ขี้สงสัยนัก แม่ทัพเอ๋ยยยย ท่านเริ่มมีใจแล้วรู้ตัวหรือไม่
    #94
    0
  12. #93 prapijit (@prapijit) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 10:04

    สนุกค่ะ รอนะ

    #93
    0
  13. #92 Lingling99 (@Lingling99) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 10:02

    อยากให้รักกันเร็วๆ คงจะฟินน่าดู

    #92
    0
  14. #91 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 10:01
    สนุกค่ะ แต่พระเอกน่าจะฉลาดกว่านี้สักหน่อย น่าจะให้คนไปสืบ รอๆๆๆ
    #91
    0
  15. #90 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 09:59
    คุณชายรองสืบหาความจริงก็ดี ถ้ารอพี่ชายซื่อบื้อชาตินี้คงไม่มีทางรู้หรอก
    #90
    0
  16. #89 151119 (@151119) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 09:47
    กะละจะเจอมือจ้างวางยาตัวจริง ขอให้ สอวพี่ร้องสืบเจอ ด้วยเถอะ
    #89
    0
  17. #88 apollean (@apollean) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 09:43

    น่ารักอ่ะ ละมุนละไมมาก

    #88
    0
  18. #87 chanee1979 (@chanee_1979) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 09:26
    รักกันเพราะความแตกต่าง ... ข้ออ้างง่ายสุด 5555
    #87
    0