สาวใช้พระกาฬ [สำนักพิมพ์แอลซิก]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 573,035 Views

  • 2,938 Comments

  • 6,917 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    3,346

    Overall
    573,035

ตอนที่ 41 : ตอนที่38 ริมบึงบัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19221
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1829 ครั้ง
    29 พ.ย. 61

ชายป่าริมเมืองมีบึงบัวตามธรรมชาติ ดอกหญ้าดื่นดาษ มิได้สวยงามสักเท่าไหร่ หากแต่บรรยากาศกลับเป็นใจ ให้คู่ชายหญิงได้คุยกันโดยสะดวก

หยวนคังมอบหมายให้ราชองครักษ์ติดตามทั้งหลายคอยดูต้นทาง ให้รัชทายาทหนุ่มได้คุยกับว่าที่พระชายาผู้ใจแข็งตามลำพัง โดยคำสั่งของเขาคือ ใครก็ตามที่เข้ามาใกล้บริเวณบึงบัวในระยะยี่สิบจั้งรอบทิศทาง จงลากออกไปให้หมด  

หนี่ม่านจึงพยายามชะเง้อคอมองบรรดาชายงามอย่างยากลำบาก เมื่อเหล่าองครักษ์หนุ่มอำพรางตัววูบไหวอยู่ไกลเหลือเกิน

หยวนคังเห็นกิริยาของสาวน้อยเป็นอย่างนั้น จึงแค่นเสียงต่ำในลำคอคราหนึ่ง แล้วออกคำสั่งให้เหล่าองครักษ์ ถอยห่างออกไปอีก!

หนี่ม่าน  “...!?

 

ตรงริมบึงบัว...

เฟยหลงเซียนยืนก้มหน้ามองนางตรงหน้านิ่งงัน สายตาคู่คมยังคงจับจ้องดวงหน้างามที่ฉายแววอ่อนล้าในแววตา

นางเป็นสตรีอย่างไรกัน ลำบากขนาดนั้น ไยไม่บอกให้เขาช่วย

เป็นถึงคุณหนูใหญ่ในภรรยาเอก แต่ถูกภรรยารองของบิดาข่มแหงสารพัด ฐานะในบ้านที่ควรสูงส่งกลับถูกกดข่มเอาไว้ อาหารก็มิได้กินดี กระทั่งเบี้ยหวัดเสื้อผ้ายังถูกกลั่นแกล้งเสมอมา บิดาก็กระไร เย็นชาใส่ไม่รักใคร่ใยดี

เขาที่เป็นถึงรัชทายาทในจักรพรรดิอันยิ่งใหญ่ มีอำนาจล้นฟ้า เงินทองมากมาย ขอเพียงนางออกปาก อย่าว่าแต่คฤหาสน์เลย กระทั่งเมืองทั้งเมืองเขาก็ยกให้นางได้ แต่ดูเถิด...นางกลับไม่หวังอำนาจที่เขามี นางไม่ออกปากสักครึ่งคำ เขาควรยินดีที่นางไม่หลงระเริง แต่เขากลับปวดใจนัก

ดวงตาดำขลับฉายแววลึกล้ำจ้องนิ่งที่คนงามตรงหน้า ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยยียวน ยามนี้นิ่งขรึมตลอดเวลา

หนิงเหมยย่อมไม่รู้ความคิดของอีกฝ่าย นางเริ่มกะพริบตา รู้สึกอึดอัดที่ถูกจ้องมองนานมากแล้ว  นางจึงคลี่ยิ้มละมุนถามเสียงนุ่ม “ท่านมีอะไรหรือ? ไยไม่พูดไม่จา” เอาแต่จ้องหน้าอยู่ได้ 

ชายหนุ่มผู้ที่ทำให้บรรยากาศอึดอัด ยิ่งอึมครึมเข้าไปใหญ่ เมื่อเขายังคงไม่สามารถเอื้อนเอ่ยคำใด เอาแต่ก้มมองนางด้วยมาดเคร่งเครียด

“อาเซียน...” หนิงเหมยเรียกขานอย่างตระหนก นึกแปลกใจไม่น้อย เมื่อเห็นเขามีท่าทางที่เปลี่ยนไป ก่อนหน้านี้เขายังทำตัวเป็นหนุ่มเจ้าสำราญ เอาแต่ใจอยู่เลย ทว่าท่าทางนิ่งเฉย มองอย่างกดดันอย่างนี้ หรือว่าเขามีเรื่องกังวลใจ “ท่านเป็นอะไรไป?” นางถามเสียงนุ่มแฝงความห่วงใยในน้ำเสียง อย่าทำให้เป็นห่วงได้หรือไม่?

ถึงแม้ไม่ได้รักใคร่ หากแต่สายตากังวลใจเป็นห่วงเป็นใยที่ส่งมา ทำเฟยหลงเซียนถึงกับหน้าร้อนผ่าว

เด็กโง่เอ๋ย! เป็นห่วงตัวเองก่อนดีหรือไม่?

ชายหนุ่มถอนหายใจแผ่วเบา ค่อยๆ หลับตาลง ก่อนจะลืมตาขึ้นมาใหม่แล้วเบนไปมองทางบึง

ร่างสูงสง่าเปี่ยมราศีแม้อยู่ในอาภรณ์ธรรมดา ยืดขึ้นเล็กน้อยเอามือไพล่หลัง ทว่าท่วงท่าแค่เท่านั้น กลับเปี่ยมไปด้วยอำนาจ มากไปด้วยบารมี ที่แผ่กำจายได้อย่างเข้มข้น

หนิงเหมยสัมผัสได้ ถึงความสูงส่งและยิ่งใหญ่จากชายตรงหน้า นางผิดเองที่บังอาจเป็นห่วงเขา สตรีต่ำต้อยเช่นนาง มีสิทธิ์เป็นห่วงใครได้กัน

หญิงสาวหลุบตาลงต่ำ ใบหน้าแดงซ่าน นางหาได้เขินอายแต่กำลังอับอาย ที่กล้าหาญชาญชัยจนเกินตัว คนอย่างนาง แม้แต่ตนเองยังน่าเวทนาขนาดนั้น ยังจะกล้าเป็นห่วงเขาที่เป็นถึงรัชทายาทผู้มีอำนาจล้นฟ้าได้อย่างไร

ดวงหน้าสวยหวานถึงกับร้อนผ่าว นางเม้มปากแน่น แล้วเอ่ยเสียงเบา “หากไม่มีธุระอะไร ข้าจะกลับบ้านแล้ว”

ร่างระหงไม่รอคำตอบ นางหันหลังเตรียมผละจาก หากแต่ก้าวเท้าเดินได้เพียงครึ่งก้าว รอบเรือนกายพลันถูกรัด อ้อมแขนกรุ่นร้อนของชายสูงศักดิ์พลันโอบกอดแน่น

หนิงเหมยถึงกับยืนนิ่ง เบิกตาอย่างตกใจ

เขา...เขาลวนลามนางอีกแล้ว

ร่างบางออกแรงดิ้นไม่ยินยอม แต่วงแขนแข็งแกร่งไม่ยินยอมเช่นกัน ยิ่งนางดิ้นเขายิ่งรัดแน่น กดใบหน้าได้รูปกับลาดไหล่นาง

“อาเซียน...ปล่อยนะ” นางเอ่ยเสียงสั่น เมื่อตกอยู่ในอ้อมอกอุ่นร้อนคล้ายจะจมหายไปในร่างเขา

รัชทายาทหนุ่มยังคงเอาแต่ใจ เขากอดนางเอาไว้แน่น ไม่คิดจะคลายวงแขนออกแต่อย่างใด

วันก่อน...ว่าที่ชายาแห่งตนยังไม่พร้อมในเรื่องแต่งงาน เขาก็คิดที่จะให้เวลานางได้ตระเตรียมใจ ยอมห่างจากนางไม่มีบีบคั้น เพราะถึงอย่างไร รับสั่งขององค์จักรพรรดิไม่อาจเพิกเฉย

เสด็จพ่อของเขาลั่นวาจาแม้เพียงลมปาก แต่หากใครกล้าขัดขืน ย่อมผิดมหันต์ และเขาก็ไม่คิดจะทำมัน

“เหมยเอ๋อร์” เส้นเสียงทุ้มนุ่มดังอยู่ตรงไหล่มน “เราแต่งงานกันเถิด...”

หนิงเหมยพลันชะงักไป

ชายหนุ่มยังคงส่งเสียงทุ้มต่ำตรงไหล่นาง “แต่งให้เร็ว...อย่ารออีกเลย...” วันก่อนเขาโกรธนาง ที่กล้าบอกว่ายอมแต่งเพราะอยากออกจากบ้านเดิม และไม่ชอบเขาเลยสักนิด เขาจึงไม่คิดรวบรัด และได้ตัดสินใจ ว่าจะรอจนนางชอบเขาเสียก่อน แล้วพากันไปเข้าเฝ้าเสด็จพ่อเพื่อออกราชโองการ แต่ว่าวันนี้เขาไม่อยากรออีกแล้ว

ไม่รักแล้วอย่างไร ไม่หลงใหลแล้วอย่างไร นางเป็นสตรีไร้ใจแล้วอย่างไร เขาไม่สนใจอีกแล้ว

เฟยหลงเซียนยังคงเอ่ยคำพ่นลมหายใจกรุ่นร้อนใกล้ใบหน้านาง “ให้ข้าได้ปกป้องเจ้า...

ทั้งประโยคที่เอื้อนเอ่ย ทั้งอ้อมแขนที่โอบรัด ทำหนิงเหมยถึงกับแข็งค้าง

“แต่งงานกับข้า แล้วข้าจะพาเจ้าออกจากบ้านอย่างสมเกียรติ์ ใครก็ไม่สามารถดูแคลนเจ้าได้ทั้งนั้น”

ร่างบางได้ฟังอย่างนั้นจึงเริ่มเอ่ยคำ โดยไม่ผลักไสเขาอีกต่อไป

“ข้าไม่แต่งได้ด้วยหรือ?” ในเมื่อฝ่าบาทตรัสออกมาต่อธารกำนัลขนาดนั้น แต่ทว่า...แค่ยื้อเวลาเอาไว้ก็ไม่ได้หรือ? ไยต้องรีบร้อน ประโยคหลังนางไม่ได้เอ่ยออกไป

“ข้าจะไปบ้านเจ้าในวันนี้เลย ไม่ต้องรอราชโองการแล้ว”

“หืม...” หนิงเหมยกะพริบตาปริบๆ “ท่านจะรีบร้อนเกินไปหรือไม่? วันนี้ต่อให้ท่านเข้าบ้านข้า ก็ใช่ว่าจะได้คุยอันใดกับท่านพ่อ เพราะว่าเขาไม่อยู่บ้าน ออกไปตั้งแต่ฟ้าสางแล้วล่ะ”

รัชทายาทเอ่ยอย่างเอาแต่ใจ “ข้าจะส่งคนไปรับบิดาเจ้ากลับมา”

“...”

“บิดาเจ้าไปติดต่อค้าขายที่ใด ข้าจะไปรับเขากลับมาเดี๋ยวนี้”

“...”

“เราจะคุยกันเรื่องแต่งงานเลย เมื่อราชโองการออกมา ข้าจะรับเจ้าเข้าวังทันที”

“...”

“แม่สื่ออันใด ล้วนไม่จำเป็นทั้งสิ้น”

“...”

“ไปกันเถิด” จบคำก็ผละอ้อมแขนออกจากร่างนาง แล้วจับกุมมือนาง พาหมุนตัวเดินไปยังทิศทางหนึ่ง

หนิงเหมยได้แต่ตกใจ ริมฝีปากสีชมพูอ่อนหวานพยายามขยับหมายจะห้ามปราม “เดี๋ยวก่อน อาเซียน ใจเย็นก่อน ท่านอย่าทำแบบนี้”

ปลายเท้าของคนตัวใหญ่จึงหยุดลง พาปลายเท้าน้อยๆ ได้หยุดตาม หากแต่ฝ่ามือยังกุมแน่น

ชายหนุ่มหันหน้ากลับมาหานาง หญิงสาวพ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก แล้วเงยหน้าสู้ตาเขา

ทั้งสองจึงมองหน้ากันในระยะที่ใกล้กันมาก

“อาเซียน ได้โปรดอย่าบีบบังคับข้า” นางเอ่ยคำด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน หาได้ตวาดเสียงดัง แต่เพียงเท่านั้น คนฟังกลับต้องฟังอย่างตั้งใจ “ท่านไม่ควรบังคับข้าจนเกินไป”

“ข้าไม่เคยคิดจะบีบบังคับเจ้า” เฟยหลงเซียนกล่าวตามสัตย์ เพราะอย่างนี้ล่ะ เขาถึงต้องการห่างจากนางสักพัก หากได้อยู่ใกล้นาง เขาก็คิดแต่จะพานางไปกับเขา บ้านของนางไม่น่าอยู่เลยสักนิด ยิ่งคิดยิ่งเคืองนัก หากคนพวกนั้นมิใช่ครอบครัวนาง เขาจะจับเคี้ยวมิให้เหลือแม้แต่ซากเชียว “ข้าโอนอ่อนต่อเจ้ามากนัก ข้าไม่เคยเป็นเช่นนี้กับใคร”

“แต่ท่านกำลังคิดจะเร่งรัดเรื่องการแต่งงานของเรา” หนิงเหมยยังคงไว้ซึ่งสีหน้าอ่อนหวาน น้ำเสียงนุ่มละมุน หากแต่ในแววตาคู่งามกลับฉายแววเด็ดเดี่ยว “ในเมื่อราชโองการยังมาไม่ถึง ท่านก็ปล่อยผ่านไปก่อนเถิด”

เฟยหลงเซียนได้แต่ยืนฟังนิ่ง แต่สายตาคู่คมฉายแววเด็ดเดี่ยวไม่ต่างกัน คำพูดดื้อรั้นจึงบังเกิด “ข้าจะเข้าเฝ้าเสด็จพ่อ ให้พระองค์ออกราชโองการเลย”

หญิงสาวเริ่มขมวดคิ้ว “เหตุใดท่านถึงเอาแต่ใจนัก!

ชายหนุ่มพลันชะงัก

หนิงเหมยยังคงเอ่ย “ท่านคิดว่าตนเองสูงศักดิ์ และข้าต่ำต้อย ท่านจึงทำเช่นนี้ใช่หรือไม่?” น้ำเสียงนางยังคงนุ่มละมุน แต่คนฟังกลับตะลึงก่อนเงียบไป

หญิงสาวยังคงมีน้ำเสียงน่าฟังยามพร่ำบ่น “ข้ายอมให้เรื่องราวบานปลายมาถึงขนาดนี้ ท่านจึงทำกับข้าเยี่ยงสตรีด้อยค่า ใช่หรือไม่?

อีกครั้งที่รัชทายาทหนุ่มได้แต่เงียบงัน สายตาคู่คมจ้องนิ่งที่นาง ริมฝีปากได้รูปเม้มสนิทเป็นเส้นตรง

ตั้งแต่เกิดจนเติบใหญ่ บิดามารดาล้วนตามใจ สิ่งของมากมายล้วนประเคนไม่เคยขาด มีสิ่งใดบ้างที่เขาขาดแคลน คำตอบคือไม่มี

หากแต่สตรีนางนี้ กำลังทำให้เขาได้เปิดหูเปิดตา

นางช่างใจแข็งนัก เขาบอกชอบนาง แต่นางกลับตอกกลับว่าไม่ชอบเขา เขาขอนางแต่งงาน แต่นางกลับบ่ายเบี่ยง และทั้งๆ ที่มีรับสั่งที่ไม่อาจปฏิเสธ แต่นางกลับพยายามยื้อเวลา

หากเป็นสตรีนางอื่น คงกระโดดเข้ากอดเขาจนแนบแน่นไปแล้ว

อีกคราที่ดวงเนตรสีนิลจ้องนิ่งที่ดวงหน้างาม ริมฝีปากหยักได้รูปปรารถนาจะเอื้อนเอ่ย แต่กลับไม่อาจเปล่งวาจาใด

ครั้งแรกในชีวิตอันสูงศักดิ์ที่คิดจะมีรักกับสตรีสักนางหนึ่ง แต่สตรีนางนี้กลับเย็นชาและใจแข็งอย่างแสนร้ายกาจนัก นางทำเขาเจ็บปวดรวดร้าวไปหมด

อา...เขารักนางเข้าจริงๆ เสียแล้ว

หนิงเหมยใช่ว่าจะไม่ตระหนัก ว่าบุรุษตรงหน้าสูงศักดิ์ปานใด ด้วยฐานันดรของเขา ใช่ว่านางจะล่วงเกินได้ นางจึงคลี่ยิ้มงดงามแล้วเอ่ย “อาเซียน...ท่านได้โปรดใจเย็นเถิด” น้ำเสียงของนางนุ่มนวลมากกว่าเดิม

เฟยหลงเซียนได้ฟังให้รู้สึกอ่อนแรงนัก ร่างแกร่งสูงสง่าถึงกับอ่อนยวบไร้ซึ่งอาการต่อต้านอีกต่อไป ไม่ว่าเขาจะทำอย่างไร นางล้วนรับมือกับเขาได้ทั้งสิ้น มีเพียงเขาที่ไม่อาจเอาชนะนางได้เลย ให้ตายเถิด!

ใบหน้าหล่อเหลาฉายแววสลด กล่าวด้วยเสียงแตกพร่า “หากเจ้ายังไม่พร้อม” เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยออกมา ไร้อาการดึงดันเช่นก่อนหน้า  “ข้ายอมเจ้าก็ย่อมได้” ทั้งๆ ที่ปวดใจจะแย่

หนิงเหมยพยักหน้าน้อยๆ รอยยิ้มงามล้ำยิ่งแจ่มชัดบนใบหน้า

ชายผู้นี้ หากมองดีๆ ก็น่ารักเหมือนกันนะ

เมื่อความคิดนี้บังเกิด ความหยาดเยิ้มมากกว่าเดิมในแววตาจึงกำเนิด ทำให้สตรีตรงหน้างดงามจับตา ยากที่จะหาสิ่งใดมาเปรียบ

เฟยหลงเซียนถึงกับตะลึงงัน จนยากถอนสายตากลับ ใจชายพลันเต้นระส่ำรุนแรงแทบทะลุออกมานอกอกแกร่ง เมื่อได้เห็นคนตรงหน้ามีดวงตาคู่หวานที่ทอประกายแวววาว ยากนักที่จะได้เห็น

นางกำลังทรมานเขา...

ชายในวัยฉกรรจ์ แน่นอนว่าไม่อาจทนทานต่อวัยกำดัด อารมณ์พลุ่งพล่านตามธรรมชาติจึงเกิดขึ้นได้ง่ายดายนัก โดยเฉพาะกับสตรีตรงหน้า ที่เขามั่นใจแล้วว่า นางจักต้องเป็นแม่ของลูกเขา

เมื่อความคิดนี้ผุดขึ้น มือใหญ่ที่ยังกุมมือเล็กเอาไว้พลันบีบแน่น แล้วกระตุกเล็กน้อยเพื่อดึงนางเข้าหา ฝ่ามืออีกข้างตวัดรัดเอวนางเข้ามา ตามด้วยโน้มใบหน้าลง แล้วจุมพิตนางเสียเลย

“...!?

หนิงเหมยพลันเบิกตาโต

ริมฝีปากร้อนผ่าวประกบริมฝีปากอ่อนนุ่ม ไม่เว้นจังหวะให้นางได้ปฏิเสธ มือใหญ่รัดเอวเล็กของนาง จนหน้าอกอิ่มของนางแนบกับแผงอกแกร่งของเขา

ใบหน้าที่เพียงชิดใกล้จึงแนบสนิทไร้ช่องว่างใด ความรู้สึกบางอย่างเริ่มปะทุรุนแรง การประกบจึงเริ่มแนบแน่นแล้วเปลี่ยนเป็นบดเบียดเคล้นคลึง

ความนุ่มนิ่มร้อนชื้นจากริมฝีปากหนึ่งส่งผ่านมายังริมฝีปากหนึ่ง จนพากันร้อนกรุ่นตามกัน แรงบดเบียดเสียดสีทำให้เกิดขุมพลังสายหนึ่ง

ชายหนุ่มหรี่ตามองนางผู้ถูกครอบครองริมฝีปาก ได้เห็นดวงตาหวานล้ำใกล้ๆ ยิ่งใจเต้นแรงนัก ฝ่ามือที่เอวนางพลันร้อนระอุขึ้นเรื่อยๆ  บีบรัดนางแน่นขึ้นอีก

หญิงสาวผู้ถูกจู่โจมโดยไม่ทันระวังตัวให้ตกใจนัก รับรู้ได้ถึงสัมผัสร้อนรุ่มตั้งแต่ริมฝีปากกระทั่งเอวคอด ครอบคลุมไปทั้งร่าง ทำให้นางยิ่งตื่นตะลึง นิ้วมืออีกข้างที่ยังว่างไม่ได้ถูกเกาะกุมจึงเอื้อมขึ้นมาบีบเอวสอบของชายหนุ่มเต็มแรง

ริมฝีปากร้อนชื้นพลันผละออก ฝ่ามือที่เอวเล็กพลันคลายตัว

“อ่า...” คนตัวโตถึงกับโอดครวญ เห็นนางนุ่มนิ่มอย่างนี้ แต่ไม่ง่ายเลยสักนิด ช่างแข็งขืนเด็ดเดี่ยวนัก

ครั้งนี้มิใช่แค่กอด แต่ถึงกับจูบ หนิงเหมยจึงรู้สึกโกรธยิ่ง นางจึงหยิกที่เอวเขาอีกหนึ่งที

“โอ๊ย!

และตีที่แขนเขาอีกทีหนึ่ง

“อ่า...ข้าเจ็บนะ”

“ท่านลวนลามข้า” หนิงเหมยหน้าแดงร้อนแรงไปหมด ชายสูงศักดิ์ผู้นี้ นางจะตีเขาให้หลาบจำ

“ข้าผิดไปแล้ว...” แม้ปากจะบอกอย่างนั้น แต่สายตากลับกรุ้มกริ่มร้ายกาจ

ยิ่งเมื่อยามที่นางเอื้อนมือนุ่มนิ่มมาตีเขา ความรู้สึกอบอุ่นกระแสหนึ่งพลันแผ่ซ่านขึ้นในใจ คงความร้อนไว้ให้ประทับตราติดตรึง

เขาจูบนางและนางตีเขา นับได้ว่าเป็นการตีตราจองกันเอาไว้ในรูปแบบหนึ่ง เรือนร่างสูงค่าของเขา มีเพียงนางเท่านั้นที่ได้ตี

“ไม่ต้องมายิ้มเลย” หนิงเหมยตะคอกเสียงหวาน ใบหน้าแดงปานเลือดซึม สองตาค้อนขวับๆ ลืมเรื่องเศร้าก่อนหน้าไปจนสิ้น

เฟยหลงเซียนยิ่งคลี่ยิ้มชอบใจ จับมือนางไว้ แล้วง้องอนเต็มที่

และแล้วบรรยากาศอึมครึมเมื่อช่วงก่อนหน้าก็เริ่มเปลี่ยนไป

ณ ริมบึงบัวตามธรรมชาติที่มิได้สวยงามสักเท่าไหร่ กลับมีภาพของสองชายหญิงที่เริ่มเปิดใจให้แก่กัน 

โดยฝ่ายหนึ่งนั้นย่อมประจักษ์แจ่มชัดแน่นอนแล้ว ว่ารักนางเป็นมั่นเป็นเหมาะ คงเหลือเพียงอีกฝ่ายที่ยังคงมีม่านหมอกสีเทาหนาแน่นเกาะกุมอยู่จนเต็มหัวใจ ไม่ง่ายเลยที่นางจะยอมรักใคร ชายคนหนึ่งคงต้องพยายามต่อไป เรื่องนี้ฐานันดรอันใด ล้วนไม่มีผลทั้งสิ้น


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.829K ครั้ง

53 ความคิดเห็น

  1. #2046 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 20:59
    อยากให้ท่านพ่อรู่ธาตุแท้สองแม่ลูกมากๆ
    #2046
    0
  2. #1585 Millez (@sora-kaze) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 13:58
    จริง ๆ เราแอบชอบคู่นี้มากกว่าคู่อาเจินนะคะ ไม่รู้ทำไม 5555555 แต่บางทีก็งง ๆกับหนิงเหมย สภาพนางตอนนี้อยู่บ้านยังไงก็คือแย่ ถ้าตัดสินใจจะพาตัวเองออกมาแล้ว ทำไมต้องรอเวลาทำใจขนาดนั้น รัชทายาทก็ตามใจนาง แต่งก่อนแล้วค่อยทๆ เรียนรู้กันไปก็ได้มั้ย
    #1585
    0
  3. #1381 Kaew Suda (@d050330) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 17:29
    รัชทายาทสู้ๆนะอย่ายอมแพ้นะ
    #1381
    0
  4. #1366 เงาสายลม (@fenrir_m) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 13:53
    ถ้ารักง่ายๆก็ต้องไปพบความเจ็บปวดอยู่ดี
    #1366
    0
  5. #1297 PINKEROS (@pinkeros) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 13:32
    เข้าใจหนิงเหมยนะ แม้แต่ความรักระหว่างพ่อลูกนางยังแทบไม่รู้จักเลย กับองค์รัชทายาทคงต้องใช้เวลา ความมั่นคง และความดีอะ
    #1297
    0
  6. #1258 amm4747 (@amm4747) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 08:16
    ชอบนางเอกแบบนี้ ผู้ชายถือโอกาสถึงรู้ว่าเป็นคนดีก็ต้องถือตัวไว้ ผมเห็นด้วยว่าคู่นี้ไร้ดูเน้นกว่า ก่อนทำเล่มเปลี่ยนชื่อดีไหมแบบชอบคู่นี้กว่าอีก555
    #1258
    0
  7. #1178 Kungbible (@Kungbible) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 21:21
    ทำไมนางเอกไม่ใช้อำนาจรัชทายาทจัดการครอบครัวตัวเอง
    เอ่อ ไม่ต้องถึงขนาดให้พินาศหรอก แค่เกลียดพ่อสารเลวที่สุด ส่วนแม่เลี้ยงอันดับ 2
    #1178
    0
  8. #1141 Swagger1997 (@Swagger1997) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 23:35

    ชอบคู่หนี่ม่านกับอาเจินค่ะ ผ่อนคลายดี ไม่เครียด ตลก อยากให้ออกมาบ่อยๆหน่อย โดยเฉพาะคู่อาเจินค่ะ มันเหมือนไม่สุดน่ะค่ะ มันมีความค้าง

    #1141
    0
  9. #1140 Swagger1997 (@Swagger1997) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 23:30

    ไรท์คะ ทำไมอ่านแล้วรู้สึกเหมือนคู่รัชทายาทเป็นคู่หลักเลยล่ะคะ? หรือเราเข้าใจผิดตั้งแต่แรกว่าคู่อาเจินเป็นคู่หลักค่ะ นิยายไรท์สนุกนะคะ แต่เราแค่ไม่ชอบคู่รองเด่นกว่าคู่หลัก คือเป็นความรู้สึกส่วนตัวนะคะ หากผิดพลาดตรงไหน ก็ขอโทษด้วยนะคะ

    #1140
    0
  10. #1138 Namnung_nung (@Namnung_nung) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 23:03
    สนุกมากค่ะ อ่านรวดเดียวจบเลย รอไรท์เด้อค่าา
    #1138
    0
  11. #1136 sangkie (@0891161382) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 21:52
    ชอบหนิงเหมย ใจแข็งให้นานๆเลยนะ
    #1136
    0
  12. #1130 Nisa Nisa (@poo1978) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 17:41
    อยากให้ที่บ้านนางรู้ไวๆ อยากเห็นหน้า จะทำหน้ายังไงกัน
    #1130
    0
  13. #1128 Ying (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 16:47

    ม่านๆ ถ้าอยากดูต้องเก็บอาการหน่อยยยย...พี่คังเค้าหวงงงงง

    #1128
    0
  14. วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 16:43
    เมื่อไหร่ นางจะคิดที่จะเอาคืนบ้าง ต้องรอให้เจ็บหนักก่อนเรอเ
    #1127
    0
  15. #1126 Sudrarat (@Sudrarat) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 16:28

    ที่จริงน่าจะแต่งออกไปก็ก่อนอยากทำอะไรค่อยว่ากัน เริ่มลำใยหนิงเหมยแล้วนะ ส่วนหนี่ม่านกับอาเจินชอบมาก

    #1126
    0
  16. #1125 โอริฮิเมะ (@2451995) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 16:28
    หยวนคังน่าจะเหนื่อยกับยัยหนูอยู่มาก5555555
    #1125
    0
  17. #1122 VKK42 (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 14:31
    ดีๆๆๆๆ ไปได้สวยหนึ่งคู่.. เหลืออีกสองคู่ที่ยังไม่เคยลียร์ 5555
    #1122
    0
  18. #1121 Japan21 (@Japan21) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 13:23
    งานดีพี่คังไล่หนีหมดอดดูเลยนะม่าน55
    #1121
    0
  19. #1120 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 13:01
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #1120
    0
  20. วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 12:47

    555สงสารน้องม่านพี่คังหวงจัด
    #1117
    0
  21. #1112 เดะดอย (@9762) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 12:26
    ฟินอ่ะ อยากให้แต่งงานกันไวๆ
    #1112
    0
  22. #1109 r123123 (@r123123) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 12:14

    น้องเหมย ยอมเถอะ จะได้ออกจากบ้านนี้

    #1109
    0
  23. #1101 memolunla (@memolunla) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 11:40
    น่ารักทั้งสามคู่
    #1101
    0
  24. #1099 Zcraiz (@Lecheris) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 11:38
    น่ารักมาก :3 //ยิ้มกรุ้มกริ่ม
    #1099
    0
  25. #1097 I-BAM (@autchittha) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 10:52

    คู่นี้น่ารัก
    #1097
    0
  26. วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 09:10
    ขำหนี่ม่าน หนูจะส่องผู้ไม่ได้ลูก!!! เจ้าของเงินเขายืนตกถังน้ำส้มอยู่ข้างๆหนูแล้วนะ
    #1089
    1
    • #1089-1 VKK42 (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 41)
      29 พฤศจิกายน 2561 / 14:31
      ชอบๆๆ เม้นนี้ 5555
      #1089-1