สาวใช้พระกาฬ [สนพ.LSick]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 584,670 Views

  • 2,981 Comments

  • 6,298 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,114

    Overall
    584,670

ตอนที่ 32 : ตอนที่29 เดินทางกลับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20080
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1754 ครั้ง
    20 พ.ย. 61

ยามเช้าของวันต่อมา...

เหตุการณ์วุ่นวายภายในวัดฉือหนิงอันสงบสุข พลันบังเกิดอย่างคาดไม่ถึง เมื่อนางกำนัลผู้เกรี้ยวกราดนางหนึ่งฟื้นขึ้นมา พร้อมกับอาการกรามบิดเบี้ยวผิดรูป นางรีบคลานออกมาจากมุมมืดจนมาเจอกับหลวงจีนรูปหนึ่ง

หลังจากที่มีหลวงจีนเข้าช่วยเหลือให้นางกำนัลผู้นั้นกรามเข้าที่จนพูดจาได้แล้ว นางกำนัลจึงรีบฟ้องร้องหาความเป็นธรรมให้ตนเองทันที

เมื่อความรู้ถึงเจ้าอาวาสฉินไท่...หนิงเหมย หนี่ม่านและซูเจินจึงถูกเรียกพบในทันทีเช่นกัน

แต่เหตุการณ์วุ่นวายพลันบานปลายไปกันใหญ่ เมื่อซูเจินต้องการลากตัวนางกำนัลผู้เกรี้ยวกราดออกไปฆ่านอกวัด เนื่องจากนางไม่อาจฆ่าในวัดได้ เสียงกรีดร้องของนางกำนัลจึงดังระงมไปหมด ทำให้ไต้ซือฉินไท่ถึงกับคลึงลูกประคำสะดุดไปหลายจังหวะ หางคิ้วขาวโพลนกระตุกหนักหน่วง

หนิงเหมยเห็นท่าไม่ดีจึงห้ามปรามซูเจินเอาไว้ แล้วเข้ามาคุยกับนางกำนัลด้วยตนเอง “เจ้าจงเลือกเอาเถิด ว่าจะอยู่ในเขตอารามอันศักดิ์สิทธิ์ หรือว่าจะเดินทางกลับเข้าวังหลวงไปหาพระสนมของเจ้า”

เสียงแว่วหวานของหนิงเหมยเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าราบเรียบก็เท่านั้นให้ความรู้สึกเย็นยะเยือกแก่ผู้รับฟังหนักหนา “แต่ระหว่างที่เจ้าเดินทางกลับ ข้าไม่อาจรับรองได้ ว่าเจ้าจะไปถึงวังหลวงหรือไม่”

นางกำนัลผู้โอหังถึงกับอ้าปากค้างและเริ่มตระหนัก นางนึกกลัวขึ้นมาแล้วจริงๆ เนื่องจากสตรีดวงตากลมโตยืนแสยะยิ้มเย็นเยียบส่งให้ตลอดเวลา นางจึงเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ข่ะ...ข้าจะอยู่ที่วัด จ่ะ...เจ้าค่ะ” นางขอบวชชีหนีตาย...

“ดีมาก!” หนิงเหมยจึงคลี่ยิ้มด้วยความพึงพอใจ หากแต่พอหันหน้าไปเห็นไต้ซือฉินไท่ที่ยืนคลึงลูกประคำอยู่ไม่ไกลจึงได้ตระหนักขึ้นมา

เหตุการณ์ก่อนหน้าขององค์ฮ่องเต้ที่ต้องพาฮองเฮาและพระสนมเสด็จกลับก่อนกำหนดการใช่ว่านางจะไม่รู้

เช่นนั้นแล้ว...นางต้องไปเก็บเสื้อผ้าเดินทางกลับไปก่อนกำหนดเช่นกัน 

ใช่หรือไม่? เฮ้อ!

 

บนรถม้ากลางเก่ากลางใหม่คันเดิมที่เคลื่อนตัวเดินทางออกจากวัดฉือหนิง

ภายนอกรถม้าตรงตำแหน่งสารถียังคงมีสองชายงามนั่งอยู่เฉกเช่นยามเดินทางมา ส่วนภายในรถม้ามีสามสตรีนั่งอยู่ในนั้น โดยหนึ่งสตรีกำลังส่งเสียงเรียบเรื่อยอบรมสอนสั่งสองสตรีดังแว่วมา

“ข้าไม่เคยมองเจ้าสองคนเป็นอื่น หากแต่เจ้าทั้งสองเปรียบดั่งน้องสาวของข้า” หนิงเหมยเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานแววตาอ่อนโยน แต่ทว่ากลับจริงจังทั้งยังทรงพลังอย่างประหลาด นางอายุสิบเจ็ดปี ซูเจินอายุสิบหกและหนี่ม่านอายุสิบสี่ นางจึงนับได้ว่าเป็นพี่สาวของกลุ่มโดยแท้จริง อบรมสั่งสอนกันได้ หญิงสาวจึงกล่าวต่อ “เมื่อคืนข้าได้คิดแล้วทั้งคืน ถึงเรื่องของข้า ที่พวกเจ้าคุยกันโดยไม่มองหน้าข้าแม้แต่น้อย”

ซูเจินและหนี่ม่านลอบสบตากันไปมา

หนิงเหมยครุ่นคิดทั้งคืนถึงเหตุผลที่ควรแต่งงาน แน่นอนว่าความรักเป็นเพียงเรื่องประโลมโลก ต่อให้วันนี้รักจริง วันหน้ากลับไม่แน่

เช่นนั้นแล้ว จะแต่งกับใครก็เหมือนกัน แต่จะต่างกันก็ตรงที่ผลของการแต่งงาน ว่าให้สิ่งใดกับเรา

อำนาจหรือ? ลาภยศหรือ?

หนิงเหมยถอนหายใจเล็กน้อยและเอ่ยต่อ “ข้าตกลงทำตามที่พวกเจ้าต้องการ และข้าก็จะดูแลพวกเจ้าเป็นอย่างดี แต่พวกเจ้าต้องเชื่อฟังข้า เข้าใจหรือไม่? ห้ามดื้อ!

ซูเจินกับหนี่ม่านพากันพยักหน้าหงึกหงักคล้ายลูกนกตัวน้อย

“อาเจิน...” หนิงเหมยเรียกหญิงสาวดวงตากลมโต “การฆ่าหาใช่วิธีแก้ปัญหา นอกจากไม่ใช่การแก้ปัญหาแล้วยังอาจเป็นการสร้างปัญหาไม่จบสิ้น เจ้าควรให้โอกาสคนที่เจ้าจะฆ่า ให้เขาได้สำนึกผิด”

ซูเจินกลอกตาไปมาคิดตาม

อืม...การฆ่ากันให้ตายจากคือการปลดปล่อยให้ศัตรูหลุดพ้นง่ายจนเกินไป แต่การทำให้มันอยู่มิสู้ตาย อยู่อย่างตายทั้งเป็น คือสิ่งที่ดีกว่าสินะ อา...นางเข้าใจแล้ว

เมื่อคิดได้อย่างนั้น หญิงสาวจึงรับคำ “ข้าจะละเว้นการฆ่าเอาไว้” แต่จะใช้วิธีทรมานแบบอื่นแทน หึหึ! ประโยคหลังนางคิดในใจ

หนิงเหมยหาได้รู้ความในใจของซูเจินไม่ นางจึงคลี่ยิ้มงดงามแล้วกล่าว “ดีมาก อาเจิน...เจ้าเป็นน้องสาวที่ดีของข้า”

ซูเจินยกยิ้มน่ารักตอบกลับอย่างอารมณ์ดี

“ส่วนเจ้า...หนี่ม่าน” ครานี้หนิงเหมยหันมาเรียกขานสาวใช้ตัวน้อยบ้าง “อำนาจแลลาภยศ หาได้ยืนยงไม่ เจ้าไม่ควรยึดติด”

หนี่ม่านกะพริบตาปริบๆ รับฟังอย่างตั้งใจ เห็นนางซื่อๆ แต่นางนับได้ว่าฉลาดเฉลียวเกินอายุนัก เหตุผลที่นางต้องการให้คุณหนูได้เป็นพระชายาในองค์รัชทายาท ก็ล้วนเพื่อประโยชน์ของคุณหนูทั้งสิ้น ในเมื่อคุณหนูเลือกที่จะเป็นสตรีไร้ใจไม่รักชายใดแล้ว การเป็นภรรยาของบุรุษสูงศักดิ์ย่อมนับได้ว่าเหมาะนัก เหตุใดต้องทนอยู่ในสภาพอัปยศอดสูเสมือนตายทั้งเป็นในบ้านเดิมกัน มิสู้อยู่กับลาภยศเงินทองเกียรติอันสูงส่งแล้วมาเหยียบหัวศัตรูเล่นให้หนำใจ  

อืม...นางไม่ยึดติดก็ได้ แต่ในวังหลวง นอกจากองค์ชายรูปงามแล้ว ก็ยังมีราชองครักษ์ผู้องอาจผึ่งผายมากมาย

อา...เรื่องนี้ย่อมสำคัญไม่แพ้กัน

เมื่อคิดได้อย่างนั้น สาวน้อยจึงพยักหน้าตอบรับพร้อมรอยยิ้มสดใสแสนซื่อ “เจ้าค่ะ! คุณหนู”

“อืม...ดีมาก” หนิงเหมยยังคงคลี่ยิ้มงดงามส่งให้สตรีสองนางตรงหน้า แม้ในใจจะให้รู้สึกถึงความไม่ประสาของพวกนางก็ตามที

ถึงแม้ว่าหญิงสาวจะเป็นเพียงสตรีธรรมดา มิได้เก่งกาจอันใด หากแต่สายตาคู่หวานกลับซ่อนคมมากนัก มิใช่ว่านางจะไม่ประจักษ์ถึงความรู้สึกนึกคิดอะไรจากดรุณีทั้งสองตรงหน้า

อาเจินนั้น ให้พิศมองอย่างไรก็มิใช่สตรีธรรมดา ภายใต้ใบหน้าจิ้มลิ้มรอยยิ้มน่ารัก หนิงเหมยรู้ดีว่าเบื้องหลังคงสูงส่งเหนือสามัญ เป้าหมายของอาเจินนั้นคงไม่สามัญเช่นกัน เหตุที่อาเจินยุยงให้นางแต่งงานกับรัชทายาท คงเป็นหนึ่งในแผนการบางอย่าง

ส่วนหนี่ม่านนั้น ถึงแม้จะอยู่ในวัยแรกแย้มพร้อมผลิบาน หากแต่ความเจ้าเล่ห์แสนกลกลับไม่ธรรมดา

แต่เอาเถิด นางจะเป็นพี่สาวที่แสนดี ค่อยๆ สอนน้องๆ ก็แล้วกัน


ตำแหน่งสารถีของรถม้า

เฟยหลงเซียนยังคงทำหน้าที่เป็นคนบังคับม้าเฉกเช่นยามเดินทางมา เขาไม่ถือตัวว่าตนเป็นใครสูงส่งปานใด โดยมีหยางเหอจินที่ยิ่งใหญ่ไม่แพ้กันนั่งอยู่ด้านข้าง

“ท่านอาคิดว่านางเป็นอย่างไร?” ชายหนุ่มถามคนข้างกายถึงคนงามที่เขารู้สึกใจเต้นแรงขึ้นทุกขณะยามได้อยู่ใกล้ และยิ่งพึงใจเมื่อได้รู้จักนาง เขากำลังยอมรับว่าเขาชอบนางอย่างไม่น่าจะเป็นไปได้

ทั้งๆ ที่เขาทั้งรูปงามทั้งสูงศักดิ์ แต่นางกลับมิได้นำพา นางแสดงออกว่ารังเกียจเขาเสียด้วยซ้ำ

หญิงสาวมากมายที่เขาได้พบเจอ มีใครบ้างที่ไม่งดงามปานนางสวรรค์ แต่เหตุใดกันที่ทำให้เขาถูกชะตากับนาง

“ข้าคิดว่านางเหมาะสมยิ่งนักกับแม่ของลูกข้า” เฟยหลงเซียนยังคงเอ่ยดั่งใจคิด   

หยางเหอจินยังคงมีกิริยานิ่งเฉย ใบหน้ายังคงสุขุมเย็นชา เขาหาได้สนใจนำพาอันใดสตรีนางอื่น นอกจากเจินเจินน้อยของเขา

แต่การที่จะมีใครสักคนสามารถสอนสั่งน้องน้อยให้อยู่ในโอวาทอย่างนั้น นั่นย่อมนับได้ว่าเป็นเรื่องดี เขาจึงตอบหลานชายไปตามตรง “ข้าเห็นด้วยที่เจ้าจะแต่งนางเป็นชายา ข้าสนับสนุนเจ้า”

“ท่านเห็นดีเห็นงามแล้วหรือ?” เฟยหลงเซียนเลิกคิ้วมอง “แต่ก่อนหน้านั้นท่านคิดขัดขวางข้า ทำไมกัน?

หยางเหอจินมิได้ตอบคำแต่ปรายตามองก่อนถามสิ่งที่คาใจ “เหตุใดเสด็จพ่อของเจ้าถึงรับสั่งอย่างง่ายดายเช่นนั้นกัน”

รัชทายาทหนุ่มตอบตามความคิดตน “เสด็จพ่อย่อมตามใจข้าในทุกเรื่องราว ในวันนั้น...ทุกอย่างล้วนเป็นเพราะตัวข้าเองที่คิดตื้นเขินเกินไป แต่วันนี้ข้ากลับคิดว่าควรรีบแต่งนางเข้าวังโดยเร็ว” เขาไม่มีทางปล่อยหนิงเหมยเอาไว้นานจนเกินไป ประเดี๋ยวนางเปลี่ยนใจ

หยางเหอจินฟังอย่างนั้นจึงได้แต่ถอนหายใจ หากคนจะรักกันเขาย่อมไม่อาจขวาง แต่ที่น่าเป็นห่วงก็คือเจินเจินน้อยของเขา เห็นได้ชัดว่านางต้องการเข้าถ้ำเสือเพื่อควานหาเสือ กระทั่งเข้าวังมังกรนางก็ยังกล้า เรื่องความแค้นของคน ยากนักที่จักห้ามได้ หากเป็นตัวเขาเองก็ย่อมทำทุกทางเช่นกัน

“ท่านอา...” เฟยหลงเซียนเรียกขานกระซิบกระซาบ

“หืม...”

“ท่านจะกลับเข้าวังแล้วหรือ?

หยางเหอจินนิ่งเงียบไปอีกครา ถึงแม้ว่าเขาจะปลดตนเองออกจากราชวงศ์เฟยหลงแล้ว แต่วังของเขาเป็นเขาที่สร้างเองกับมือ เขาจะกลับเมื่อใดก็ได้

หลังจากที่นิ่งเงียบอยู่เนิ่นนานราวครึ่งถ้วยชา หยางเหอจินจึงตอบเสียงเย็น “ย่อมเป็นเช่นนั้น” 

เฟยหลงเซียนได้ยินให้รู้สึกดียิ่งนัก เดิมทีเรื่องที่เขาแอบปลอมตัวหนีเที่ยวก็เพื่อมาตามหาท่านอาให้กลับวังอยู่แล้ว ไม่คิดว่าจะได้เจอสตรีถูกใจกลับไปด้วยอีกคน แต่คิดไปคิดมา เหตุใดท่านอาจึงตัดสินใจกลับวังหลวงกัน?

ชายหนุ่มทำได้เพียงสงสัยอยู่ในใจแต่ไม่อาจถามออกไป ด้วยรู้ดีถึงนิสัยท่านอาของตน หากท่านอาไม่บอก ต่อให้เอามีดมาจ่อคอ ก็อย่าหวังว่าจะได้ฟังคำอันใด

นิสัยของท่านอานั้น ทั้งแข็งกร้าว ทั้งดุดัน ไม่เคยเห็นหัวใคร และไม่เคยมีใครกล้าต่อกร หากเปรียบเสด็จพ่อของตนเป็นมังกร ท่านอาก็ประดุจเขี้ยวเล็บมังกร ที่จะฉีกกระชากศัตรูให้ย่อยยับราบคาบเป็นหน้ากลอง เป็นเกราะเหล็กหนาหนักปกป้องและกำจัดศัตรูที่เป็นภัยต่อบัลลังก์ของเสด็จพ่อนั่นล่ะ

“ท่านอา...” เสียงทุ้มต่ำเรียกลากยาว

“อันใดอีก เรียกอยู่นั่น!” หยางเหอจินเริ่มรำคาญ เจ้าหลานชายคนนี้พูดมากจริง

เฟยหลงเซียนเอื้อมมือข้างหนึ่งโอบไหล่หนาของหยางเหอจินเอาไว้พลางเอ่ย “ข้าดีใจเหลือเกิน ที่ท่านอายอมกลับวังหลวงเพื่อข้า”

“ข้ามิได้กลับเข้าวังเพื่อเจ้า” ผู้เป็นอาตอบเสียงเรียบ

“แล้วท่านกลับเข้าวังเพื่อใครกัน” หลานชายเลิกคิ้วถาม

หยางเหอจินไม่จำเป็นต้องบอกใครถึงความนัยที่มีต่อน้องน้อย “มันเรื่องของข้า” 

แต่เฟยหลงเซียนใคร่รู้ยิ่งนัก “ท่านอา...” 

“หยุด!

“...”

บรรยากาศบนรถม้ากลางเก่ากลางใหม่ที่กำลังแล่นผ่านถนนหนทางอันทุรกันดารช่างน่าประทับใจ...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.754K ครั้ง

24 ความคิดเห็น

  1. #2928 วิโรจน์ ศรเพชร (@virost) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 17:02

    แล้วทำไมไม่เอาสาวใช้นางสนมกลับมาด้วยละ มัดไว้ท้ายรถก็ยังดี (สงสารทางวัด)
    #2928
    0
  2. #2320 Tabyss (@Tabyss) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 05:57
    ท่านอา...
    #2320
    1
    • #2320-1 KaikoTDD (@MimoKaoru) (จากตอนที่ 32)
      29 ธันวาคม 2561 / 18:07
      หยุด!!
      #2320-1
  3. #2038 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 18:01
    หนิงเหมยเป็นสตรีไร้ใจไม่รักหลงเซียนน่ะดีแล้ว

    หลงเซียนเป็นรัชทายาทต้องแต่งสนมชายามากมาย
    #2038
    0
  4. #1883 Tip Anan (@zashikiwarashi) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 22:31
    ท่านอาาาาาาาาา
    #1883
    0
  5. #1431 adi_run (@adi_run) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 19:35
    น่ารักกก
    #1431
    0
  6. #1214 Anchalee Mauy (@mauy-168) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 09:29
    ความคิดแต่ละคนช่างน่าปวดหัวจริงๆ 555
    #1214
    0
  7. #1108 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 12:13
    _ครับสนุกมากเลย
    #1108
    0
  8. #805 SunnyBovii (@SunnyBovii) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 18:28
    รอคร่าาาสนุกมากน่ารักทั้งหมด
    #805
    0
  9. #705 arksouleve (@arksouleve) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 00:59

    โพสคห. เก่ายาวไปขอขึ้นโพสใหม่ ชอบมากนิยายเรื่องนี่ หลังๆมาในหมวดนิยายจีนย้อนอดีต หมวดนี่หลังๆมักมีแต่นิยายแบบสนมนางในเสียส่วนมาก หาสีสันจากการอ่านได้ค่อนข้างจะยาก(อ่านแล้วไม่ชวนให้ยิ้ม) ต่างกับนิยายของไรท์ บอกเลยผมยกให้นิยายเรื่องนี่สำหรับผมติด 1 ใน 5 อันดับนิยายที่ผมอ่านจากเว็บเด็กดี โครงเรื่องยอดเยี่ยม บทตัวละครส่งเสริมซึ้งกันและกันอ่านแล้วรู้สึกสนุกและน่าติดตาม ทุกคู่พระเอกพระรองล้วนสร้างบทบาทของแจ่ละคู่ได้อย่างดีเยี่ยมทั้งบทบาทของปต่ละคู่ยังช่วยส่งเสริมซึ้งกันและกันทำให้อ่านแล้วสนุกและน่าติดตามมาก อ่านไปยิ้มไปขำไป แม้จะมีบางช่วงที่ขัดใจเมื่ออ่านช่วงแรกแต่พอจบตอนความขัดใจนั้นไม่ลดลงก็หายไปซะหมดในทุกๆตอน ติดตามครับ มี E-BOOK เมื่อไหร่ซื้อแน่นอน จะเป็นแบบต้นฉบับอย่างที่ลงในเด็กดีก็ได้หรือจะเป็นแบบที่ไรท์เพิ่มเติมเนื้อหาในแต่ละคู่และแยกเป็นนิยายของแต่ละคู่ก็น่าติดตาม ด้วยเหตุผลทั้งหมดทั้งมวล 9/10 สำหรับนิยายเรื่องนี่ ขึ้นแท่น TOP 3 นิยายชื่นชอบของผมไปเลย หวังว่าไรท์จะไม่ทิ้งโปรเจคนี่ในอนาคต และหวังเป็นอย่างยิ่งว่า.... อัพตอนใหม่ไวๆ ข้าน้อยกราบแล้วขอรับ!!
    #705
    1
    • #705-1 +[-BloodsKy-]+ (@bloodsky) (จากตอนที่ 32)
      25 พฤศจิกายน 2561 / 17:11
      +1000000000000000000000000000000
      #705-1
  10. #704 arksouleve (@arksouleve) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 00:51
    หลายคนคงคิดว่าหากหนิงเหมยแต่งหยางเซียนกลายเป็นชายาเอกและว่าที่ฮองเฮาในอนาคต คงติดง่าน้องคงไม่มีความสุขหากหยางเสี้ยนเกิดรับเหลานางสนม จริงอยู่ไม่ว่าอย่างไรหยางเซียนต้องรับนางสนมเข้ามาแน่ๆ เพื่อราก๙านของราชวงศ์ และการทำแบบนั้นย่อมส่งผลร้ายกับหนิงเหมย แต่ทำไมเราไม่มองมุมกลับละ หากหยางเซียนคือบุรุษผู้รักมั่นและกลัวเมียจริง ต่อให้แต่งอีกหมื่นอนุแสนสนมนางใน เขาคงปล่อยให้พวกเธอเหล่านั้นเฉาตายในวังหลังอย่างไม่เลี้ยวแลแน่ๆ และอย่างลืมๆ น้องหนิงเหมยยังมีอาเจิ้นที่หากหยางเซียนทำหนิงเหมยเสียน้ำตาละก็ นางคงได้ตอนไอจ้อนของหยางเซียนแน่นอน(นิสัยนางแม้ตรงไปตรงมาคิดใช้ทุกสิ่งให้เกิดประโยชน์กับตน แต่เชื่อเถอะคนนิสัยแบบนี่ย่อมให้ความสำคัญกับเพื่อนหรือผู้มีพระคุณแน่นอน) และแน่นอนเมื่อน้องเจินของเราทำแบบนั้น พี่ชายของนาง(ว่าที่สามี ไม่สิ ต้องสามีแน่นอน)ย้อมถือหางน้องเจินแน่นอน(เพราะลายนี่ก็กลัวเมียแน่ๆถ้าแต่งกันจริง) ยังไม่รวมถึงบุคคลผู้กลัวเมียอีกคู่ด้วยเช่นกัน สรุปเรื่องนี่น่าสงสารสุดคงเป็น หยางเซิง หวังว่าคงไม่ทำให้หนิงเหมยเจ็บช้ำใจนะ ไม่งั้นบอกลาไอจ้อนน้อยได้เลย
    #704
    0
  11. #702 Taksina_Tangkwa (@Taksina_Tangkwa) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 23:49
    คำเดียวกัน คนละความหมาย 555
    #702
    0
  12. #698 จทน. (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 18:17

    อะไรก็ช่าง เจินเจินน้อย คิดอะไรก็ไม่ผิด..น่ารักๆๆๆๆๆๆๆๆ

    #698
    0
  13. #697 Know-Are (@Know-Are) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 18:16
    เหมยเหมยข้าว่าน้องสาวเจ้าคิดไปคนละทิศละทางกันกับที่เจ้าต้องการเลยนะนั่น 555555555
    #697
    0
  14. #694 NuReader (@NuReader) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 17:36
    5555555 ดูแต่ละคนคิดคนละอย่างเหมือนจะเป็นเรื่องเดียวกัน?
    #694
    0
  15. #693 Jasmine87 (@jasmine87) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 15:54
    จะไม่ฆ่า แต่จะใช้วิธีอื่นให้อยู่ไม่สู้ตายแทน....กร๊ากกกก 555
    #693
    0
  16. #692 sangkie (@0891161382) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 15:46

    โอ๊ยย ชอบทั้งสามเลย
    #692
    0
  17. #691 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 12:10

    ท่านหลานก็กวนจริงๆ

    #691
    0
  18. #690 STI .45 (@gval) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 11:04
    รอน้าาา
    #690
    0
  19. #689 malila_5454 (@malila_5454) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 10:05
    คุณหลานขี้สงสัย

    แต่น่ารัก 555
    #689
    0
  20. #688 r123123 (@r123123) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 09:39

    วังหลวงปั่นป่วนแน่ๆ

    #688
    0
  21. วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 08:10

    มามะปาอีบุ้คมาไวๆ
    #686
    0
  22. #685 VKK42 (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 08:03
    หลาน: ท่านอา.. (หยุด! )

    น้องน้อย: พี่ชาย.. (>\\\<)

    หลาน: (0 _ 0)"
    #685
    1
    • #685-1 BoMMBiiM (@BoMMBiiM) (จากตอนที่ 32)
      20 พฤศจิกายน 2561 / 09:36

      55555 ถูกต้อง
      #685-1
  23. #684 rossarin12346 (@rossarin12346) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 07:54
    ชอบคร้า
    #684
    0
  24. #683 เงาสายลม (@fenrir_m) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 07:49
    &#8230;...........
    #683
    1
    • #683-1 เงาสายลม (@fenrir_m) (จากตอนที่ 32)
      20 พฤศจิกายน 2561 / 07:50
      กรรม กดติดอะไรมาเนี่ย
      #683-1