เพียงนาง 她一个人[จบ]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 231,795 Views

  • 1,049 Comments

  • 7,718 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    489

    Overall
    231,795

ตอนที่ 9 : ร่วมทุกข์2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24639
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 597 ครั้ง
    26 เม.ย. 61


สายลมยังคงเข้าปะทะใบหน้า

เสียงลมยังคงดังอื้ออึงอยู่ตลอดเวลา

ในขณะที่ทั้งม้าและพวกเขากำลังลอยตัวพ้นขอบเขตของผืนแผ่นดิน

อึดใจพวกเขาจึงรับรู้ได้แล้วว่า ใต้ร่างของพวกเขานั้น...

เป็นหน้าผา!

และเพียงพริบตา เสียงน้ำแตกกระจายดังพลันตามมา

ตู้ม!

ทั้งม้าทั้งคนจึงกระจัดกระจายกระเจิดกระเจิงไปคนละทิศละทางแล้วไหลตามกระแสน้ำที่เชี่ยวกรากอยู่ครู่หนึ่ง

จ้าวจิ่นหลงที่มีสติดีเยี่ยมจึงดำน้ำตามหาเฉินเจียวเหมยในทันทีที่ประคองร่างกายของตนเองเอาไว้ได้

เขาเห็นร่างบางของเฉินเจียวเหมยกำลังจมอยู่ใต้น้ำอยู่อึดใจก่อนที่นางจะได้สติแล้วรีบตะเกียกตะกายขึ้นมาทางเขาที่กำลังดำน้ำเข้าไปหานาง

ชายหนุ่มเห็นอย่างนั้นจึงรีบดำน้ำแล้วว่ายน้ำให้เร็วยิ่งกว่า เขารีบเข้าไปช้อนร่างของหญิงสาวเอาไว้เพื่อหมายจะพากันขึ้นไปยังผิวน้ำพร้อมๆ กัน

จ้าวจิ่นหลงและเฉินเจียวเหมยรีบโผเข้าหากันอย่างไม่รู้ตัว

เมื่อชายหนุ่มหญิงสาวโผเข้าหากันได้แล้วจึงไม่รอช้ารีบพากันขึ้นมาเหนือผิวน้ำในทันที

จ้าวจิ่นหลงรีบกอดกระชับรอบเอวของเฉินเจียวเหมยเอาไว้แน่นในขณะที่เฉินเจียวเหมยก็รัดต้นคอของจ้าวจิ่นหลงเอาไว้แน่นเช่นเดียวกัน

“แค่ก แค่ก”

เฉินเจียวเหมยสำลักน้ำจนตัวโยนในขณะที่จ้าวจิ่นหลงรีบเอื้อมมือขึ้นปัดปอยผมออกจากวงหน้าของนางพัลวัน เขารีบกอดประคองนางให้ลอยคออยู่ในน้ำทั้งอย่างนั้น พลางเมียงมองหาฝั่งที่ใกล้ที่สุดอย่างเร็วเมื่อเห็นว่านางสำลักน้ำจนหน้าแดง จมูกและริมฝีปากแดงไปหมดอย่างน่าสงสารจับใจ

“ม้าเล่า” เฉินเจียวเหมยถามหาม้าในทันทีที่หายดีจากอาการสำลักน้ำ

“มันว่ายน้ำไปทางนั้น” จ้าวจิ่นหลงตอบคำพลางโอบกระชับเฉินเจียวเหมยให้แนบแน่นมากยิ่งขึ้นเพื่อจะพานางขึ้นฝั่งทางด้านหนึ่งที่ประเมินดูแล้วใกล้กับพวกเขามากที่สุดในยามนี้

“มันไม่เป็นอันใดใช่หรือไม่” เฉินเจียวเหมยยังคงเอ่ยถึงม้าอย่างนึกห่วงใย

“เจ้าห่วงตัวเองก่อนดีหรือไม่” จ้าวจิ่นหลงบ่นออกมา

เฉินเจียวเหมยถึงกับหรี่ตามองใครบางคนที่นางกอดต้นคอของเขาอยู่พลันนึกขัดใจขึ้นมาก่อนเอ่ยเสียงแหลม “ม้าตัวนั้นมันช่วยท่านเอาไว้นะ”

จ้าวจิ่นหลงถึงกับชะงักไปอึดใจก่อนหันหน้ามามองสตรีในอ้อมแขนด้วยสายตาบางอย่าง

แต่ทว่า...เขาเพียงเอ่ยเสียงต่ำออกมาด้วยอารมณ์ขัดเคืองไม่ต่างกัน  “แล้วมันต้องตกหน้าผาลงมาในน้ำเพราะใคร”

“...”

เฉินเจียวเหมยถึงกับนิ่งอึ้งไป เพียงอึดใจจึงส่งยิ้มแห้งๆใส่หน้าจ้าวจิ่นหลงเสียอย่างนั้น นางเมามันในการขี่ม้ามากไปหน่อย

“ไม่ต้องมายิ้มกลบเกลื่อน” จ้าวจิ่นหลงเริ่มเข่นเขี้ยวสตรีนางนี้อีกแล้ว

เฉินเจียวเหมยจึงเม้มริมฝีปากเอาไว้แน่น นางเถียงบุรุษน่าตายผู้นี้ไม่ได้จริงๆ 

จ้าวจิ่นหลงใช้เวลาอยู่ครู่หนึ่งจึงโอบกอดร่างบางของเฉินเจียวเหมยพาขึ้นมาบนฝั่งจนสำเร็จ ก่อนจะจับร่างของนางพลิกซ้ายพลิกขวาไปมาเพื่อมองหาบาดแผลที่อาจจะเกิดกับเรือนร่างของนาง

เฉินเจียวเหมยถูกจ้าวจิ่นหลงจับพลิกซ้ายพลิกขวาไปมาอย่างนั้นแต่ก็มิได้ปัดป้องแต่อย่างใด นางเพียงยืนอยู่นิ่งๆ คล้ายกับชะงักงันไปเพียงนิดก่อนจะเอ่ยเสียงเครียด “เวียนหัวแล้ว”

“ข้าต้องการดูให้แน่ใจว่าเจ้าไม่เป็นอันใด”

“ห่วงตัวเองเถอะ” 

“...”

“ข้ามิได้เป็นอันใด” เฉินเจียวเหมยเอ่ยออกมาอย่างนั้น นางมิได้นำพาใดๆ กับอาการร้อนใจของใครบางคนตรงหน้าของนางในยามนี้ หากนางเป็นสตรีอ่อนแอคงอยู่ไม่ได้จนถึงตอนนี้

“อวดเก่ง” จ้าวจิ่นหลงดุใส่ใบหน้างามอย่างขัดเคืองเหลือประมาณ นางบ้าบิ่นอย่างนี้แล้วเขาจะห่างจากนางได้อย่างไร

น่าชังนัก!

เฉินเจียวเหมยเพียงหรี่ตามองจ้าวจิ่นหลงนิ่งๆ อย่างขัดใจไม่ต่างกัน ก่อนเอ่ยอย่างไม่ยินยอม “แน่นอนข้าเก่ง” แถมด้วยยกมือขึ้นเท้าสะเอวเชิดหน้าน้อยๆ อย่างถือดี

“เจ้า!

“ทำไม!

“เจ้าไม่ควรทำตัวเยี่ยงนี้ เจ้าเป็นสตรี”

“ข้าจะทำ”

“เจ้า”

“ทำไม”

“ดื้อด้าน”

“ท่าน!

“ฮึ!

“หึ!

และแล้วทั้งสองก็สะบัดหน้าใส่กันอีกครั้ง ทั้งๆ ที่ยืนห่างกันเพียงคืบ

 

 

“อ๊ะ! นั่น!” จู่ๆ เฉินเจียวเหมยก็ร้องอุทานขึ้นมาพลางชี้นิ้วไปยังทิศทางหนึ่ง

“อันใด” จ้าวจิ่นหลงหันมามองกิริยานั้นของเฉินเจียวเหมยพลางถามขึ้นอย่างเสียมิได้

เฉินเจียวเหมยรีบจับจูงมือของจ้าวจิ่นหลงให้เดินไปกับนางอย่างไม่รู้ตัว

จ้าวจิ่นหลงเพียงเดินตามการจับจูงมือนั่นไปอย่างไม่รู้ตัวเช่นเดียวกัน

นี่เขาเดินตามสตรีน่าตายผู้นี้ได้อย่างไร เสียเกียรติยิ่ง! ทั้งๆ ที่ใจของจ้าวจิ่นหลงคิดอย่างนั้นแต่เท้ากลับก้าวเดินเคียงข้างกับเฉินเจียวเหมยอย่างมั่นคง

ทั้งสองพากันเดินมาจนถึงเนินดินแห่งหนึ่งที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงริมแม่น้ำไม่ไกลจากที่พวกเขายืนเถียงกันเมื่อครู่ เนินดินตรงนั้นสูงชันขึ้นไปจากบุคคลทั้งสองประมาณสองช่วงลำตัว บนยอดของเนินดินนั้นมีต้นหญ้าหน้าตาแปลกๆ อยู่ประปรายปะปนกันอย่างหลากหลาย

“สมุนไพร” เฉินเจียวเหมยเอ่ยขึ้นเพื่อบอกกล่าวแก่ชายหนุ่มผู้ซึ่งกำลังทำหน้างุนงงกับนางเหลือประมาณ

“ท่านปีนขึ้นไปเก็บมาให้ข้าที” นางเอ่ยสั่งการบุรุษข้างกายหน้าตาเฉย

“ต้นไหนกัน ถ้าดึงมาหมดนั่น คงตายกันไปข้าง” เขาบ่นอุบ มันมีต้นหญ้าจนเต็มพื้นที่ตรงนั้น นางจะบ้าหรือไร

“ถ้าเช่นนั้น” เฉินเจียวเหมยหรี่ตาลงแล้วปรายตามองจ้าวจิ่นหลงอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนเอ่ยเสียงนุ่ม “ให้ข้าขี่ท่าน ได้หรือไม่”

“หืม” จ้าวจิ่นหลงถึงกับหรี่ตามองเฉินเจียวเหมย

ขี่กันเลยหรือ ได้อย่างไร

“นะ ขี่คอ แค่นั้น” นางส่งเสียงออดอ้อนอย่างต้องการหลอกใช้

จ้าวจิ่นหลงรู้ดีถึงน้ำเสียงอย่างนั้น จึงเอ่ย “ไม่ต้องเลย”

เฉินเจียวเหมยจึงเริ่มขมวดคิ้วอย่างขัดใจ และเริ่มอธิบาย

“สมุนไพรนั่น มันเป็นสมุนไพรช่วยให้เราสองคนได้อบอุ่นนะ น้ำเย็นปานนี้ เนื้อตัวเปียกชื้นอย่างนี้ ไอเย็นจะแทรกเข้าได้ เข้าใจหรือไม่ ท่านนี่ ดื้อด้าน!” ปิดท้ายด้วยการดุใส่หน้าอย่างสวยงาม

“หากเจ้าต้องการความอบอุ่น ข้าทำให้เจ้าก็ได้” จ้าวจิ่น หลงเอ่ยออกมาอย่างเหนือชั้น เขาย่อมตามใจนางในเรื่องนี้

“หยุดเลย” เฉินเจียวเหมยถึงกับสะดุ้งอย่างรู้ความนัยจึงเริ่มเสียงดัง “แค่ครั้งเดียวก็เกินพอแล้ว”

“ครั้งเดียวที่ไหน หลายครั้งอยู่” จ้าวจิ่นหลงยังคงไม่ยินยอม คืนนั้นนางดูดความอบอุ่นจากเขาไปหลายครั้งจริงดังกล่าว

“ท่านนี่!” เฉินเจียวเหมยหลับตาตะคอกหน้าแดงหูแดง อย่าย้ำได้หรือไม่! อย่าย้ำได้หรือไม่! นางทำได้แค่นั้น

“ทำไม” ครานี้เป็นจ้าวจิ่นหลงบ้างที่ยืนกอดอกหรี่ตามองเฉินเจียวเหมยอย่างผู้ชนะ

“หึ!” เฉินเจียวเหมยยังคงทำได้แค่ส่งเสียงในลำคออย่างขัดเคืองใจกับบุรุษแปลกหน้าคนนี้ยิ่งนัก นางทำได้เพียงยืนเท้าสะเอวเชิดหน้าอย่างถือดี โดยไม่มีอันใดจะกล่าว

นางเถียงเขาไม่ได้ในเรื่องนี้

จ้าวจิ่นหลงเพียงยืนกอดอกก้มมองสตรีตรงหน้าอย่างไม่ยินยอมเช่นเดียวกัน

และแล้วความเงียบงันก็เริ่มโรยตัวครอบคลุมบุคคลทั้งสองอีกครั้ง มันมักจะเป็นอยู่อย่างนั้น ทั้งถกเถียงทั้งเงียบงัน แต่ก็หาได้หนีห่างจากกันไปหลังจากที่ได้เจอะเจอ การห่างกายกลับไม่เคยเกิดขึ้น

ในยามนี้ โดยรอบเรือนกายของพวกเขานั้น ยังคงมีเสียงน้ำที่ไหลอย่างเชี่ยวกราก มีเสียงของสายลมที่ยังคงดังอย่างอื้ออึง มีเสียงนกและเสียงของสัตว์น้อยใหญ่ดังอยู่ประปราย แต่ก็หาได้เข้ามาดังอยู่ในโสตประสาทของบุคคลทั้งสองไม่

พวกเขายังคงยืนส่งสายตาฟาดฟันกันและกันในระยะประชิด ลมหายใจอบอุ่นเป่ารดใบหน้าของกันและกันอยู่อย่างนั้น

เพียงอึดใจต่อมา เฉินเจียวเหมยจึงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เบามากกว่าเดิม

“ข้าอยากได้จริงๆ นะ” นางเริ่มรู้สึกเย็นในกายยิ่งนัก เนื้อตัวเปียกชื้นอย่างนี้ ไอความเย็นจากน้ำที่สาดกระเซ็นกระทบเรือนกายของนางอย่างนี้ หากเจ็บไข้ได้ป่วยขึ้นมามันอาจจะแย่เอาได้ ประเดี๋ยวไม่มีแรงหนีจะแย่

“พูดดีๆ ก็เป็นรึ” จ้าวจิ่นหลงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เบาลงมากกว่าเดิมเช่นเดียวกัน

“เป็น...” จบคำก็ส่งยิ้มหวานประจบหวังหลอกใช้ให้เก็บสมุนไพร สำหรับเฉินเจียวเหมยแล้วสมุนไพรพวกนี้นั้นมันมีค่ามากมายหากเทียบกับความหยิ่งยโสของนาง

จ้าวจิ่นหลงก้มมองใบหน้าของเฉินเจียวเหมยในยามนี้ยิ่งเพิ่มระดับความเข่นเขี้ยวเหลือเกิน สตรีนางนี้นี่ จริงๆเลย

“ข้ามีข้อตกลง” เขาเอ่ยขึ้นอย่างรู้เท่าทันสตรีตรงหน้า

เฉินเจียวเหมยถึงกับหุบยิ้มก่อนเอ่ยเสียงขุ่น “ว่ามา”

“อย่าแม้แต่จะคิดหนีไปจากข้า”

“...”

“จงจำให้ดีว่าเจ้าทำอันใดกับข้าเอาไว้เมื่อคืนนั้น” จ้าวจิ่นหลงกล่าวออกมาอย่างถือไพ่เหนือกว่า

เฉินเจียวเหมยที่รู้ความผิดของตนจึงทำได้แค่เพียงเม้มริมฝีปากเอาไว้อย่างไม่อาจจะเถียงสิ่งใดออกมาได้แต่อย่างใด

“ลืมไปไม่ได้หรือไรเล่า” นางถามเสียงอ่อน

“ไม่ลืม” เขาตอบเสียงเข้ม

“เรื่องนี้มันน่าอายยิ่งนัก” นางเอ่ยออกมาตามตรง ความผิดพลาดของนางคือการเป็นเจ้าของกำยานสูตรพิเศษที่บังเอิญออกฤทธิ์กับเขาในคืนนั้น นางเป็นฝ่ายกระโดดเข้าใส่เขาก่อนด้วย

“ข้าจะไม่บอกใคร หากเจ้าตามใจข้า...เรื่องนี้ข้าจะไม่บอกกล่าวแก่ใคร ดีหรือไม่” จบคำก็ยกคิ้วคมเข้มขึ้นอย่างท้าทายพร้อมรอยยิ้มเปี่ยมเสน่ห์เจ้าเล่ห์เหลือร้าย

เฉินเจียวเหมยได้แต่เม้มริมฝีปากลงอย่างเดิมก่อนจะถูกจ้าวจิ่นหลงจับอุ้มให้ขี่คอของเขาเพื่อที่นางจะได้มีความสูงมากพอที่จะเอื้อมมือขึ้นเก็บสมุนไพรมากคุณค่าลงมาได้

และแล้วสมุนไพรตรงหน้าของเฉินเจียวเหมยก็ทำให้นางอารมณ์ดียิ่งนัก นางเอื้อมมือเก็บสมุนไพรอย่างเอาเป็นเอาตาย มันเป็นอะไรที่ทำให้นางมีความสุขเหลือเกิน สมุนไพรพวกนี้ไม่สามารถหาพบได้ง่ายๆ นะ หากเจอแล้วต้องรีบคว้าเอาไว้

เวลาผ่านไปครู่ใหญ่ จ้าวจิ่นหลงแบกเฉินเจียวเหมยเอาไว้ทั้งตัวด้วยไหล่และต้นคอของเขาจนช่วงไหล่ของเขาระบมไปหมด หากมีผู้ใดล่วงรู้ว่าเขาที่เป็นถึงองค์ชายผู้สูงศักดิ์แห่งแคว้นจ้าวได้ยินยอมให้สตรีขี่คออย่างนี้ เขาคงถูกหัวเราะเยาะอย่างไม่น่าให้อภัย แต่เมื่อมองไปที่ใครบางคนที่ทำหน้าตามีความสุขบนความทุกข์ของเขาอย่างนั้น เขาก็ได้แต่ปลงตกอยู่ภายในใจ เพียงนางคนเดียว เพียงนางนี้เท่านั้น มีเพียงนางที่ทำกับเขาอย่างนี้ได้ น่าเจ็บใจยิ่ง!

หลังจากที่เฉินเจียวเหมยเก็บสมุนไพรจนเป็นที่พอใจแล้วนางจึงคืนอิสรภาพช่วงไหล่และต้นคอให้บุรุษใต้ร่างในทันที ก่อนจะหอบเอาสมุนไพรทั้งหลายยัดใส่เข้าไปในสาบเสื้อของตน

แต่ทว่า...สาบเสื้อของนางนั้นไม่สามารถเก็บสมุนไพรทั้งหลายได้หมดแต่อย่างใด นางจึงหันหน้าไปทางบุรุษที่ยืนหน้าบึ้งอยู่ไม่ไกลกันพร้อมยกยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่หน้าเขาในทันที

“อันใด” จ้าวจิ่นหลงถามอย่างไม่ไว้วางใจ

“สาบเสื้อของท่านยังว่างอยู่” เฉินเจียวเหมยเอ่ยตามตรงพลางเดินเข้าหาเจ้าของสาบเสื้อที่ยังว่างอยู่ตามคำ

“อะไรของเจ้า” จ้าวจิ่นหลงถามออกไปทั้งๆ ที่เข้าใจสายตาอย่างนั้นของนางได้ดี

“สมุนไพรพวกนี้มันมีประโยชน์มากเลยนะ มันอาจจะช่วยท่านได้ในระหว่างเดินทาง” เฉินเจียวเหมยกล่าวออกมาอย่างเนียนๆ ขณะเดินเข้าหาร่างสูงตรงหน้าแล้วเอื้อมมือขึ้นก่อนจะยัดสมุนไพรใส่สาบเสื้อของจ้าวจิ่นหลงอย่างถือวิสาสะ “ท่าทางของท่านน่าจะมีศัตรูเยอะไม่น้อย ท่านคงผิดลูกผิดเมียใครเอาไว้มาก”

“อะไรของเจ้า ข้าไม่เคยผิดลูกผิดเมียใคร” จ้าวจิ่นหลงกล่าวเสียงขุ่นแต่ก็ทำได้แค่ก้มหน้ามองเฉินเจียวเหมยที่กำลังล้วงเข้ามาในสาบเสื้อของเขา

นางกำลังขยับขยุกขยิกอยู่ใกล้ๆ เขาในยามนี้

ช่างน่าจับกดยิ่งนัก! ชายหนุ่มคิดในใจด้วยอารมณ์บางอย่างเริ่มพลุ่งพล่านแต่ก็ต้องเก็บข่มมันเอาไว้ ด้วยสถานที่ตรงนี้มันไม่เหมาะจะทำกิจกรรมสักเท่าไหร่

 “เอาล่ะ เรียบร้อย” เฉินเจียวเหมยกล่าวปิดท้ายก่อนตบสาบเสื้อของจ้าวจิ่นหลงเบาๆ สองที เพื่อให้แน่ใจว่าสมุนไพรจะไม่ร่วงหลุดออกมา

หญิงสาวเหลือสมุนไพรบางส่วนเอาไว้ในมือก่อนจะเดินไปที่ริมลำธารแล้วล้างสมุนไพรเหล่านั้นจนสะอาด

เพียงอึดใจนางก็หมุนตัวออกจากริมลำธารเพื่อเดินมาทางจ้าวจิ่นหลงก่อนจะยื่นสมุนไพรที่ล้างสะอาดดีแล้วส่งให้จ้าวจิ่นหลงแล้วกล่าว “กินเสีย”

“อะไร” จ้าวจิ่นหลงถามออกมาเมื่อสมุนไพรถูกส่งมาตรงหน้า

“มันคือตังกุย ช่วยขับพิษเย็น” เฉินเจียวเหมยอธิบายพลางส่งสมุนไพรในส่วนของตนใส่ปากของตัวเองต่อหน้าจ้าวจิ่นหลง

“ยามนี้เสื้อผ้าเปียกชื้นไปหมด ไอความเย็นจากแม่น้ำตรงนี้มันรุนแรงเกินไป กินเอาไว้ก่อนเป็นดี กินเสีย” จบคำก็ยื่นสมุนไพรจนถึงริมฝีปากของจ้าวจิ่นหลง

ชายหนุ่มจึงอ้าปากรับสมุนไพรจากมือน้อยๆ ของหญิงสาวแล้วกินตามคำ เนื่องจากว่าเขาเองก็รู้สึกหนาวเย็นอยู่มากจากอาภรณ์ที่เปียกชื้นในยามนี้

ทั้งสองจึงยืนกินสมุนไพรชนิดนี้อยู่ครู่หนึ่ง

อย่างสามัคคี...



*****************

ขอบคุณข้อมูลจากเว็บ https://medthai.com/ตังกุย/#สรรพคุณของตังกุย

ต้นตังกุย จัดเป็นไม้ล้มลุกอายุหลายปี มีความสูงได้ประมาณ 40-100 เซนติเมตร เจริญเติบโตได้ดีในระหว่างเขตหนาวกับเขตร้อน ชอบดินที่มีความอุดมสมบูรณ์ อุ้มน้ำได้ดี และมีความชื้นสูง ชอบอากาศเย็นชื้น โดยเฉพาะในบริเวณที่อยู่ใกล้ทางน้ำไหล มีสรรพคุณเป็นสมุนไพรขับพิษเย็น แก้หวัด ขับความเย็น 
สตรีจีนนิยมใช้เป็นยากระตุ้นอวัยวะเพศหรือกระตุ้นอารมณ์ทางเพศ เพื่อให้ปรนนิบัติสามีได้ดีและเพื่อให้มีลูกดก 
(ตรงนี้เฉินเจียวเหมยลืมนึกไป อิอิ)


******************
 

E-Book เพียงนางฉบับจบบริบูรณ์ คลิก>> เพียงนาง(Meb)

หรือ คลิก>> เพียงนาง(hytexts)

E-Book ทั้งหมดของหลี่หง คลิก>>> www.mebmarket.com

วิธีการสั่งซื้อ คลิกตรงนี้ค่ะ วิธีการสั่งซื้อ e-book
เพียงนาง 她一个人
หลี่หง
www.mebmarket.com
กำยานสูตรพิเศษนี้...นางตั้งใจเอาให้สหายของนาง...แล้วไยกลับกลายเป็นนางกับองค์รัชทายาทผู้นี้กันเล่า!!!ฮึ!เจ้าได้ตัวข้าแล้ว เจ้าต้องรับผิดชอบ! จะหนีไปไหน!?แม้ว่าจุดเริ่มต้นคือความผิดพลาด...แต่ต่อไปนี้ต่างหากคือของจริง!เฉินเจียวเหมย ดอกกุหลาบแห่งความอ่อนหวาน บนความสวยงามอ่อนหวานนางมีหนามแหลมคมที่ซ่อนอยู่จ้าวจิ่นหลง มังกรผู้หนักแน่น สำหรับเขาแล้วมีเพียงนางเท่านั้นที่เขาไม่อาจปล่อยไป


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 597 ครั้ง

32 ความคิดเห็น

  1. #578 _yimsu (@_yimsu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 22:53
    อะไรวะ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย555
    #578
    0
  2. #365 mayar (@muttanee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 10:12
    นางเอก:สมุนไพรร้อน...ช่วยได้
    พระเอก: เราว่ารีดทั้งหลายมองพวกเราแปลกๆ
    รีด:เสื่อๆ...เร็วๆ...เดี๋ยวที่เต็ม...ข้าจองแถวหน้า
    ม้า: "..."
    #365
    0
  3. #364 mayar (@muttanee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 10:10
    รีด:เจ้าม้า...ดวงเฮงนี่
    ม้า:ข้าต้องรีบว่ายน้ำหนีพระนางคู่นี้ให้ไวที่สุด
    #364
    1
    • #364-1 ULILO (@ULILO) (จากตอนที่ 9)
      23 เมษายน 2561 / 00:12
      ข้าเห็นด้วยกับเจ้าม้าอย่างยิ่ง
      #364-1
  4. #243 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 22:55
    อ้าวววว
    เออ ถึงว่าขับไอเย็นได้
    55
    #243
    0
  5. #200 บิลเลียส (@Ororite) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 10:44
    ตอนแรกอ่านสรรพคุณสมุนไพรก็ดีอยู่หรอกแต่2บรรทัดทุดท้ายนี่...น้องเหมยพลาดแล้ว!!!
    #200
    0
  6. #198 pumnalinrat (@pumnalinrat) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 10:28
    5555555+ กรรรม พลาดแล้ว
    #198
    0
  7. #185 puphaa (@puphaa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 07:02
    เกิดแน่ไหม
    #185
    0
  8. #184 AirrUtai (@AirrUtai) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 00:08
    555พลาดอีกละแม่หมอ
    #184
    0
  9. #183 MaPrangZaSH (@MaPrangZaSH) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 22:58
    เดี๋ยวนะ สรรพคุณช่างร้ายยยยยย555
    #183
    0
  10. #182 LizBAMM_97 (@LizBAMM_97) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 21:15
    อ่านแล้วหมั่นเขี้ยว อยากรู้ว่านางจะโดนจับกดอีกครั้งตอนไหน 5555555
    #182
    0
  11. #181 archmess (@anyfearless) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 21:01
    เออ เอาเข้าไป ขนาดนี้ไม่มีเด็กๆ ให้มันรู้กันไป

    ป.ล. มีหลานให้เจ๊ไวๆนะ เจ๊ชอบเด็ก
    #181
    0
  12. วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 20:32
    โอเค...อ่านมาถึงตอนล่าสุด ดำเนินเรื่องมาไม่คล้ายแล้ว มีเอกลักษณ์ของนักเขียนออกมาได้ดี ขอติดตามแล้วกัน รอตอนต่อไปนะ
    #180
    0
  13. #177 0831929421 (@0831929421) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 19:05
    รอนะอิอิอิ
    #177
    0
  14. #176 1661507 (@1661507) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 18:41
    ฮึ พูดให้อยากแล้วจากไป ทำงี้ได้ไง ไร้ท์กลับมาต่อโดยไว ได้โปรด!!!
    #176
    0
  15. #175 NKummuangBeena (@NKummuangBeena) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 17:53
    ไรท์จ๋าาาาาา วันนี้ขออีกตอนได้ไหม พลีสสสสสสสสสสส
    #175
    0
  16. #174 Bovie_Kuannapa (@Bovie_Kuannapa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 17:46
    รอค่ะรอ
    #174
    0
  17. #173 pumnalinrat (@pumnalinrat) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 17:43
    55555555+ โอ้ยยยยขำๆๆๆๆๆ สงสัยคงโดนอีกแน่
    #173
    0
  18. #172 itipza (@i-tipza) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 17:43
    อิอิ อิอิ ฮิฮิ ต้องทำหน้าทำตาประกอบด้วย
    #172
    0
  19. #171 2520chanan (@2520chanan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 17:34
    มาต่อเร็วไวนะเจ้าคะ..ข้าน้อยจะรอเจ้าค่ะ
    #171
    0
  20. วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 17:34
    มีแววว่าจะโดนกดอิกเร็วๆนี้ อิอิ
    #170
    0
  21. #169 Dakatee (@Dakatee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 17:30
    เหมือนจะมี.....รออ่านนะ
    #169
    0
  22. #168 A REENA (@ary-lee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 17:18
    555555 เสร็จแน่
    #168
    0
  23. #167 oilcaesar (@oilcaesar) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 17:09
    กร้าก รออ่าน555
    #167
    0
  24. #166 bigsun1120 (@bigsun1120) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 17:00
    อ้าวคราวนี้มีเฮ อาเหมยไม่รอดแน่คืนนี้
    #166
    0
  25. #165 Riwansa (@Riwansa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 16:53
    อ้าว.. ท่านหมอลืมได้งัย. อิอิอิ
    #165
    0