ตอนที่ 6 : คุยกันไม่รู้เรื่อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30438
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 847 ครั้ง
    24 เม.ย. 61

ตามถนนหนทางทอดยาวสายหนึ่งกำลังมีรถม้าคันขนาดไม่ใหญ่ไม่เล็กกำลังเคลื่อนตัวไปตามทางโดยมีบุรุษหนุ่มสองคนกำลังควบม้าให้เดินเคียงข้างไปกับรถม้าเพื่อดูแลคุ้มภัยให้สตรีที่กำลังนั่งอยู่ภายในของรถม้าคันนี้

หนึ่งบุรุษนามว่าจูหยวนจางนั้น เขามีหน้าที่คอยดูแลภรรยาของเขาที่กำลังนั่งอยู่ในรถม้าคันนี้ หน้าที่นี้ย่อมเป็นของเขาหาใช่ของผู้ใดอื่นไม่ มันย่อมเป็นหน้าที่ของเขาแต่เพียงผู้เดียว

แต่... กับบุรุษอีกคนที่ขี่ม้าเคียงกันมา เขามีหน้าที่อันใด ไยต้องมาร่วมทางกับเขา จูหยวนจางยังคงไม่ไว้วางใจใครบางคนที่อาจจะมาเกี้ยวภรรยาของเขาตามวิสัยที่หึงหวงภรรยาคนงามแบบเต็มขั้น

“ไยมองข้าอย่างนั้น” จ้าวจิ่นหลงเอ่ยถามตามตรงขณะที่ขี่ม้าติดตามขบวนของจูหยวนจางกับภรรยาของเขามาด้วยกันนี้เขารู้สึกได้ถึงสายตาอันร้อนแรงหึงหวงภรรยาคนงามของคนผู้นี้ได้เป็นอย่างดี เขาไม่แปลกใจ

“ท่านต้องการสิ่งใด” จูหยวนจางถามขึ้นด้วยสายตาคลางแคลงใจฉายชัดกลิ่นน้ำส้มเปรี้ยวรุนแรงชัดเจน

“ไม่ใช่ภรรยาของท่านก็แล้วกัน” จ้าวจิ่นหลงเอ่ยตอบออกไปอย่างไม่สบอารมณ์สักเท่าไหร่

แค่เพียงสตรีน่าตายบางคนที่บังอาจหนีเขาครั้งแล้วครั้งเล่านั่น นอกจากนั้นก็ไม่มีใครทำให้เขาต้องรู้สึกเสียอารมณ์ได้อย่างนี้

ทั้งเสียอารมณ์ ทั้งเสียเกียรติ ทั้งเสียเชิงชายอย่างยิ่งยวด

ฮึ! นางต้องรับผิดชอบ

 

ภายในรถม้าที่กำลังเคลื่อนตัวไปเรื่อยๆ ตามทางคันนี้มีสองสตรีกำลังนั่งอยู่ในนั้น

หนึ่งในสตรีสองนางนี้คือเฉินเจียวเหมย นางกำลังครุ่นคิดถึงเรื่องราวความผิดพลาดอย่างมหันต์ที่สุดในชีวิตสตรีของนาง

มันเป็นความผิดพลาดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ไม่อาจจะหาสิ่งใดมาเปรียบเทียบได้

นางเสียบริสุทธิ์ให้กับบุรุษแปลกหน้า

นางเสียบริสุทธิ์ให้กับบุรุษไปแล้วทั้งๆ ที่นางยังมิเคยได้มีคนรัก ทั้งยังมิได้แต่งงาน

หากว่าวันหนึ่งนางเกิดปักใจรักใครขึ้นมา หรือหากว่าวันหนึ่งนางเกิดได้แต่งงานกับใครขึ้นมา แล้วนางจะต้องทำอย่างไร

หากว่านางได้แต่งงานกับเขาแล้วสิ่งที่นางได้ทำผิดพลาดไปในวันนี้เล่า นางจะสามารถหลวกลวงบุรุษผู้ที่เป็นคนรักของนางได้หรือไม่

นางจะลืมอดีตในวันนี้ได้หรือ หากในภายภาคหน้านางได้แต่งงานกับใครสักคนหนึ่งไป

แน่นอนว่านางทำไม่ได้ นางไม่สามารถหลอกลวงใครได้โดยเฉพาะกับตนเอง

นางจะทำอย่างไรดี นางพลาดไปแล้วอย่างนี้ แล้วนางจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้อย่างไร เรื่องที่ผิดพลาดในครั้งนี้ มันใช่เรื่องน้อยนิดเสียที่ไหน มันคือทั้งชีวิตของนางเลยใช่หรือไม่

นางควรทำอย่างไรดี...

“อาเหมย” เสียงแว่วหวานของสตรีนามว่าหลิวหลีภรรยาคนงามของจูหยวนจางสหายของเฉินเจียวเหมยเอ่ยขึ้น เสียงนั้นดึงสติของเฉินเจียวเหมยในทันที

หลิวหลียังคงเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงหวานล้ำแฝงความห่วงใย “เจ้าเป็นอะไร เจ้าหนีใครมาหรือ อาเหมย”

“ป่ะ เปล่านะ ข้ามิได้หนีใคร” เฉินเจียวเหมยรีบตอบ “ข้าแค่เป็นห่วงเจ้า ข้าอยากตามไปดูแลเจ้าหากว่าเจ้าตั้งครรภ์”

“อืม...เจ้าไม่เป็นไรก็ดีแล้ว” หลิวหลีเอ่ยแค่นั้นแม้จะรู้สึกห่วงใยเฉินเจียวเหมยอยู่มาก แต่ทว่า...หากเฉินเจียวเหมยไม่อยากบอกกล่าว นางก็ไม่อาจเซ้าซี้ได้แต่อย่างใด

หลิวหลีเพียงนั่งเงียบงันไร้วาจาใดๆ คงเหลือไว้เพียงดวงตาที่แสดงออกถึงความห่วงใยแค่เพียงเท่านั้นที่ส่งตรงให้เฉินเจียวเหมยในยามนี้

เฉินเจียวเหมยนั้นไม่อาจบอกเล่าเรื่องราวปัญหาชีวิตที่มืดหม่นของตนให้ใครฟังได้ มันเป็นเรื่องที่ไม่อาจเล่าสู่ให้ใครฟังได้แต่อย่างใด มันเป็นเรื่องที่อัปยศอดสูเป็นที่สุด มันไม่ควรเกิดขึ้นกับนาง

หญิงสาวคิดในใจอยู่อย่างนั้นพลางเมียงมองออกไปทางนอกหน้าต่างของรถม้าอย่างระแวงอยู่ตลอดเวลา

หึ! เขาอยู่ตรงนั้น บนหลังม้านั่น เขาผู้นั้น

นางอับอายจนอยากจะเอาหน้างามๆ ของนางมุดเข้าไปในดินเหลือจะกล่าว นางอับอายเกินกว่าจะสู้หน้าของเขาได้ไหว นางไม่กล้าแม้แต่จะสบตาคมกริบของเขา มันน่าอายเกินไป น่าอายเหลือเกิน เฉินเจียวเหมยยังคงครุ่นคิดอยู่อย่างนั้น พลางนั่งพิงผนังรถม้าอย่างเหม่อลอย

ยิ่งคิดยิ่งน่าอาย มันอับอายจนมิรู้ได้ว่าจะพรรณนาออกมาว่าอย่างไรดี ยามนี้ นางไม่สามารถเป็นตัวของตัวเองได้เลย เรื่องในคืนนั้นมันเป็นตราบาปของนาง

ช่างน่าชังนัก! นางตกอยู่ในสภาพอย่างนี้ได้อย่างไร

น่าอายจริงๆ

เฉินเจียวเหมยนั่งเหม่อลอยอยู่จนเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่มิรู้ได้ หญิงสาวจึงรู้สึกว่าหลิวหลีได้หายไปจากตำแหน่งข้างๆ กายของนาง แล้วแทนที่ด้วยใครบางคน

ใครบางคนที่

ดวงตาเรียวยาวคมกริบทรงพลัง เรียวคิ้วพาดเฉียงคล้ายกระบี่ จมูกเป็นสันตั้งตรง ริมฝีปากได้รูปสีแดงสดน่าจดจำ อืม...

หือ!

เฉินเจียวเหมยพลันได้สติ เมื่อเห็นใบหน้าได้รูปของบุรุษตรงหน้าได้อย่างชัดเจน

เขาเข้ามานั่งภายในรถม้าตั้งแต่เมื่อไหร่?

หญิงสาวถึงกับถลึงตาใส่บุรุษตรงหน้าพร้อมเม้มริมฝีปากเอาไว้แน่น ใบหน้าของนางพลันเห่อแดงขึ้นมาจนถึงใบหู ความอับอายยังคงมีอยู่ ทั้งยังมากมาย

กับบุรุษตรงหน้า กับกิจกรรมหรรษา กับลีลาเร่าร้อน

อา...นางจะทำอย่างไรดี มุดหน้าทางใดได้บ้างนี่ อับอายเหลือเกิน

เมื่อคิดได้แล้วก็หันซ้ายหันขวา หาที่ทางเตรียมมุดใบหน้าฝังเอาไว้ที่ใดซักที่

“อาเหมย...” เสียงทุ้มต่ำน่าฟังพลันดังขึ้นจากริมฝีปากสีแดงสดน่ากดจูบของบุรุษตรงหน้า 

ทั้งน้ำเสียงทั้งนามเรียกขานทำเอาเฉินเจียวเหมยถึงกับตัวแข็งทื่อ

“ข้าจะเรียกเจ้าว่าอาเหมย ส่วนเจ้าก็เรียกข้าว่าอาหลง ดีหรือไม่” เขายังคงกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบ จ้องมองนางเขม็ง

“ยามนี้ข้าไม่สะดวกให้เจ้าเรียกขานนามจริงของข้า เจ้าคงไม่ว่าอะไร” เขายังคงเอ่ยคำด้วยน้ำเสียงน่าฟังเหลือเกิน

เฉินเจียวเหมยได้แต่มองตามริมฝีปากสีแดงๆ ของเขาโดยหาได้มีข้อมูลอันใดเข้าสมองของนางไม่

หากไม่เจอกันด้วยเหตุการณ์สุดระทึกอย่างนั้นก็คงดี

ไม่น่าเลย เฉินเจียวเหมย

เขาเป็นบุรุษน่าตายที่สุดในชีวิตของนาง

นางควรทำอย่างไรดี ทำตัวน่ารังเกียจไปเลยดีหรือไม่ จะอย่างไรเสีย นางก็น่ารังเกียจอยู่แล้วในยามนี้ นางเป็นสตรีน่ารังเกียจไปหมดแล้วตั้งแต่ค่ำคืนของคืนนั้น

จ้าวจิ่นหลงที่ได้ถือโอกาสเข้ามาภายในรถม้าคันนี้เป็นผลสำเร็จเมื่อจูหยวนจางอุ้มภรรยาลงจากรถม้าไปเพื่อที่จะได้ไปนั่งชื่นชมทิวทัศน์พร้อมกับแนบชิดคลอเคลียไปมาอยู่กับภรรยาที่ริมลำธารนั่น เขาจึงเข้ามาเพื่อที่ต้องการจะคุยกับสตรีน่าตายผู้นี้ให้รู้เรื่อง  

เมื่อเขาเข้ามานั่งในรถม้าคันเดียวกันกับนางแล้ว เขาเพียงนั่งจ้องมองนางนิ่งๆ เพื่อหยั่งเชิงนาง เพื่อดูว่านางจะหนีเขาไปที่ใดได้อีก

เมื่อเขาเห็นนางไม่มีทีท่าว่าจะหนีไปที่ใดแล้ว เขาจึงเริ่มต้นบทสนทนาแนะนำตัวและทำความรู้จักกับนาง

ใช่! เขากับนางควรทำความรู้จักกันด้วยการเสวนากันดีๆ แบบปกติของบุรุษและสตรีทั่วไป

ถึงแม้ว่า เขากับนางจะทำความรู้จักกันด้วยเรือนร่างทุกสัดส่วน ด้วยลีลาเร่าร้อนหลายกระบวนท่าไปแล้วก็ตาม 

แต่ทว่า...นอกจากนางจะไม่หนีเขาแล้ว นางยังทำหน้าตาน่าจับกดอีก

นางนั่งเหม่อลอยอยู่ครู่ใหญ่ แล้วซักพักนางก็หันหน้ามามองใบหน้าของเขา

เพียงอึดใจนางก็ใช้สายตาของนางกินเต้าหู้เขา

ใช่! นางใช้สายตาลวนลามเขาไปทั่วทั้งใบหน้า

โดยเฉพาะริมฝีปากของเขา นางมองริมฝีปากของเขาไม่วางตา แล้วอย่างนี้จะได้คุยกันให้รู้เรื่องได้หรือไม่

จ้าวจิ่นหลงนิ่งคิดอยู่อย่างนั้นพลางนั่งมองใบหน้าที่กำลังมีอารมณ์หลากหลายของเฉินเจียวเหมยอยู่นิ่งๆ

เฉินเจียวเหมยยังคงครุ่นคิดอยู่ในใจเช่นเดียวกัน เมื่อมองเห็นบุรุษน่าตายผู้หนึ่ง ผู้ซึ่งมอบความอัปยศอดสูให้นาง

ยัง ยังจะนั่งหน้านิ่งจ้องมองนางอยู่ได้ ยังคงนั่งอยู่นิ่งๆจ้องมองนางด้วยดวงตาเปี่ยมเสน่ห์ ใบหน้าคมคาย ท่วงท่าเหลือร้าย วางมาดงดงาม อา...น่าหลงใหลยิ่ง

อ๊ะ! ไม่ใช่!

เขากำลังทำให้นางรู้สึกต่ำต้อยใช่หรือไม่

หรืออันที่จริงนางก็ต่ำต้อยด้อยค่ามากๆ อยู่แล้ว ตั้งแต่คืนนั้น คืนที่ทำให้คุณค่าในชีวิตของนางพลันหายไป

หายไปชั่วนิรันดร์ หึ!

นางอยากลืมเรื่องในวันนั้นเหลือเกิน หากยังเห็นเขาอยู่อย่างนี้แล้วนางจะลืมเขาได้อย่างไร

ริมฝีปากของเขานั่นจูบนางทั้งคืนเลยนะ ไหนจะแผงอกแน่นๆ นั่นอีกเบียดเสียดนางจนตลอดแนวเลย ฝ่ามือของเขาอีกเล่า บีบๆ จับๆ นางจนน่วมไปหมด

หึ! นางไม่อยากเห็นเขาแล้ว นางไม่อยากเห็น

เมื่อเฉินเจียวเหมยคิดได้อย่างนั้น นางจึงรีบหลับตาและทำท่าจะกระโจนตัวหนี แต่ทว่ากลับช้าไป

จ้าวจิ่นหลงที่นั่งอยู่ใกล้ๆ ภายในรถม้าคันเดียวกันรับรู้ได้ในทันทีถึงร่างบอบบางของสตรีที่กำลังจะกระโจนหนีเขาไป

นางจะหนีเขาไปถึงไหน

ไม่เหนื่อยหรือไร

น่าชังเสียจริง!

เมื่อคิดได้ดังนั้นแล้ว เขาจึงเริ่มขัดเคืองขึ้นมา เขาจึงเอื้อมฝ่ามือใหญ่หนาจับกระชากร่างระหงของเฉินเจียวเหมยให้กลับเข้ามานั่งนิ่งๆ อยู่ที่เดิม

เฉินเจียวเหมยถึงกับชะงักงันกลับมานั่งตัวแข็งทื่อด้วยเรี่ยวแรงของนางหรือจะสู้เรี่ยวแรงของบุรุษสูงใหญ่ผู้นี้ได้

เมื่อจ้าวจิ่นหลงจับกระชับเฉินเจียวเหมยให้กลับมานั่งนิ่งๆ ได้แล้ว เขาเพียงนั่งจ้องมองนางอยู่นิ่งๆ มิได้คิดจะเอ่ยต่อคำใด ที่คิดเอาไว้ว่าอยากจะนั่งคุยกันดีๆ ก็ต้องตกไป

เขาเพียงจ้องมองนาง เขาจ้องมองนางอยู่อย่างนั้น 

ในใต้หล้านี้หลากแผ่นดินนี้ ไม่เคยเลยซักครั้ง ไม่เคยเลย

ไม่เคยเลยที่จะมีสตรีนางใดที่จะกล้าหาญชาญชัย กล้าทำกับเขาอย่างนี้

ตั้งแต่เขาเกิดมา เขาไม่เคยเลยที่จะเสียท่าให้กับสตรีคนไหน ไม่เคยเลยที่จะพลาดท่าเสียทีให้ใคร

แต่กับสตรีนางนี้ นาง...นาง...

นางช่างกล้า นางช่างกล้ามาท้าทายกับบุรุษเช่นเขา

เขาไม่ปล่อยนางไปแน่...

ไม่มีทาง!

เฉินเจียวเหมยที่เห็นใบหน้าของบุรุษเจ้าของความอัปยศอดสูที่สุดในชีวิตของนางกำลังจ้องมองมาอย่างไม่วางตาอย่างนั้น นางจึงทำได้เพียงนั่งตัวแข็งทื่ออย่างมิรู้ได้ว่าควรจะทำอย่างไร

เขาจ้องมองนางด้วยสายตาร้อนแรงดั่งเปลวไฟ กลิ่นอายความร้อนรุ่มจากเรือนร่างของเขาแผ่กำจายซาบซ่านไปทั่วทั้งรถม้าคันนี้ ท่าทางของเขาช่างดูดุดันทรงพลัง แต่...

แต่เฉินเจียวเหมยมิได้หวาดกลัว นางมิเคยหวาดกลัวกับท่าทางน่ายำเกรงของเหล่าบุรุษแต่อย่างใด

ยามเมื่อครั้งที่นางติดตามเหล่าทหารไปคอยเป็นหมอหญิงประจำกองกำลังทหารนั้น นางเจอกับมาดอึมครึมพวกนี้มามากมายนักต่อนัก ทั้งยังต้องเจอการเข่นฆ่าน่ากลัวๆ มาเยอะแยะมากมาย แต่ทว่า...

แต่กับบุรุษตรงหน้านี้

กับบุรุษผู้นี้...

เขากำลังทำให้นางนึกหวาดหวั่น

ยิ่งมองก็ยิ่งนึกถึงเรื่องในคืนนั้น

คืนแห่งความร้อนแรงนั่น

เขาก็มีท่าทางอย่างนี้

เขาทำท่าทางดุดันน่าเกรงขามข่มคำรามใส่นาง ในขณะที่จับกดนางไม่ยอมปล่อย

นางรู้ว่าเป็นเพราะฤทธิ์ของยาปลุกกำหนัดที่ทำให้เขาไม่อาจถอนร่างกายของเขาออกจากร่างกายของนาง

เพราะว่านางเองก็เป็นอย่างนั้นเช่นเดียวกัน

นางโอบกอดกระหวัดรัดรึงเขาเอาไว้อย่างแนบแน่นในขณะที่เขาก็ถาโถมเข้าใส่นางอย่างหนักหน่วง เราสองสอดประสานกันอย่างเหนียวแน่นเกินห้ามใจเกินยับยั้ง

แต่ทว่า...เขามิได้รักนาง เขามิได้ต้องการนางแต่อย่างใด

นางเองก็เช่นเดียวกัน

นางมิได้ต้องการเขา ไม่ได้รักเขา

นางจะรักเขาได้อย่างไร เขาเป็นใครนางยังไม่รู้เลย

ที่สอดประสานกับจนเนื้อนวลเกือบจะแหลกเหลวนั่น ก็เพราะยาสูตรพิเศษของนางล้วนๆ

นางกับเขาไม่ควรเจอกัน นางไม่ควรเจอกับเขาอีก นางอยากจะลืม

ลืมความอับอาย ลืมความอัปยศดอดสูนี่ นางควรหนี นางจะต้องหนีเขา นางต้องหนีเขาเท่านั้น นางควรหนีเขาไปที่ใดดี

เมื่อเฉินเจียวเหมยคิดได้อย่างนั้นจึงทำท่าจะกระโจนตัวหนีจ้าวจิ่นหลงอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ นอกจากฝ่ามือใหญ่หนาของเขาที่จับกระชากนางให้นั่งอยู่กับที่นิ่งๆ แล้ว ใบหน้าของจ้าวจิ่นหลงพลันแนบชิดเข้ามา แล้วกดจูบนางอย่างเร่าร้อน

“อื้อ...อื้อ” เฉินเจียวเหมยถึงกับตกใจอุทานอยู่ในลำคอ เขาจูบนางอีกแล้ว เขาจูบนาง หญิงสาวได้แต่ร่ำร้องอยู่ในใจ

จ้าวจิ่นหลงมิได้สนใจนำพาใดๆ กับเสียงอู้อี้นั่นของสตรีตรงหน้า เขายังคงกดจูบนางอย่างรุกล้ำเอาแต่ใจอยู่อย่างนั้นเป็นเวลาเนิ่นนาน

อันที่จริงเขาแค่เพียงต้องการที่จะคุยกับนางให้รู้เรื่อง นางบังอาจมาวางยาปลุกกำหนัดเขา นางบังอาจมาดูดพลังกายดูดพลังเพศของเขา นางบังอาจมาทำให้เขาแทบคลั่ง  นางทำเขาแทบคลั่งอยู่ในขณะนี้ กับสตรีนางนี้ ที่หนีเขาไปครั้งแล้วครั้งเล่า นางหนีเขาไปทั้งๆ ที่นางกับเขา...ฮึ่ม! ช่างน่าตายนัก!

เฉินเจียวเหมยรีบดึงสติของตนให้กลับมาและพยายามดิ้นรนขัดขืน หลังจากที่เริ่มจะเคลิบเคลิ้ม อีกแล้ว

นางดันไหล่เขา ดันแผงอกของเขา นางดิ้นรนขัดขืนเขาอยู่อย่างนั้นเป็นเวลานานแล้วแต่ก็หาได้เป็นผลกับมนุษย์รากไม้ผู้นี้ไม่

เขายังคงมีความเหนียวแน่นหนึบหนับอยู่กับและริมฝีปากของนาง

เขายังคงกดจูบนาง ดูดดึงนาง เขาใช้ริมฝีปากและปลายลิ้นของเขาสะกดนาง

ยัง ยังไม่พอ นอกจากจูบนางตรงริมฝีปากแล้ว ยามนี้ยังเริ่มซุกไซร้นางไปมาตามพวงแก้มและตามลำคออีกด้วย

มันใช่หรือไม่ มันใช่ในนี้หรือไม่!

ภายในรถม้าก็คับแคบเหลือเกิน

นางจะบิดเบือนไปทางใดก็หาทำได้ไม่

ยิ่งดิ้นก็ยิ่งเบียดเสียด

ยิ่งขยับก็ยิ่งกลายเป็นตอบรับเขาไปเสียได้

ช่างน่าตายนัก!

 

 

เวลาผ่านไปซักพัก ชายหนุ่มหญิงสาวจึงรู้สึกตัวแล้วว่าอารมณ์บางอย่างของพวกเขากำลังจะเกินยับยั้งเกินควบคุม

ซึ่ง...มันไม่สามารถที่จะกระทำการใดๆ ภายในรถม้าคันนี้ได้อย่างแน่นอน

จ้าวจิ่นหลงจึงรีบผละริมฝีปากของตนออกจากใบหน้าของเฉินเจียวเหมยอย่างเก็บข่มอารมณ์พลุ่งพล่าน

ในขณะที่เฉินเจียวเหมยก็รีบเก็บอาการของตนเอาไว้ได้อย่างรวดเร็ว

ถึงแม้ว่าทั้งสองจะถอนริมฝีปากถอนใบหน้าออกจากกันได้แล้ว แต่ทว่า...กลับยังคงไม่สามารถถอนสายตาออกจากกันได้แต่อย่างใด

สายตาคมกริบกับสายตาสวยใสยังคงสบประสานกันในระยะประชิดอยู่อย่างนั้น

ลมหายใจติดขัดหอบถี่เล็กน้อยยังคงเป่ารดใบหน้าของกันและกันอยู่อย่างนั้น

หากอยู่บนเตียงนอนหนานุ่มก็คงดี

ยาปลุกกำหนัดยังไม่สิ้นฤทธิ์อีกหรือนี่

จะวิเศษเกินไปแล้ว....


********************

ต้องเข้าใจอารมณ์ของคนที่บังเอิ๊ญบังเอิญได้เสียกันอ่ะนะ

แบบว่าในหัวจะคิดวกไปวนมาออกแนวเวิ่นเว้อหาที่ลงยังไม่ได้

********************


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 847 ครั้ง

28 ความคิดเห็น

  1. #1027 b-kan (@b-kan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 22:07
    ยังไม่สิ้นฤทธิ์ นะ555
    #1027
    0
  2. #1016 kanjanawan2541 (@kanjanawan2541) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 14:32
    ชอบแนวนี้มากเด้อ อ่านแล้วจั๊กจี้ิ
    #1016
    0
  3. วันที่ 30 เมษายน 2561 / 20:32
    อ่านล่ะกรี๊ดดดด
    #745
    0
  4. #690 Linlij (@Linlij) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 09:57
    อุ้วๆ เกาะขอบหน้าต่างแปป
    #690
    0
  5. #589 tetumew2 (@tetumew) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 22:30
    .,-- -'-'๚ป ยพยปพำพพพำ.
    #589
    0
  6. #359 mayar (@muttanee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 09:39
    พระเอก:ตื้อเท่านั้นที่ครองโลก(รัก)...ตาม
    นางเอก:สับสนกับฤทธิ์ยาตัวเอง...หนี
    รีด :หลุดมาจากอินเดียซีรีย์รึเปล่าเจ้าคะ

    #359
    0
  7. #358 mayar (@muttanee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 09:36
    แถวบ้านเรียก..เคมีตรงกัน เจ้าค่ะ
    #358
    0
  8. #195 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 10:01
    ไม่น่าจะใช่ฤทธิ์ยาแล้วนะ
    #195
    0
  9. #123 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 17:05
    จูหยวนจางเป็นรองแม่ทัพ ทำไมไม่รู้จักรัชทายาท
    #123
    1
    • #123-1 xaasaa (จากตอนที่ 6)
      25 มีนาคม 2561 / 17:13
      รู้จักอยู่นะ

      รู้ด้วยว่ารัชทายาทปลอมตัวมาเที่ยวต่างแคว้น
      #123-1
  10. #119 SP1@mmiq (@2JP_2550) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 12:49
    ไม่ใช่แล้วววว555
    #119
    0
  11. #118 06Lookpad (@06Lookpad) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 11:22
    จนตอนนี้น้านนนนนนนนนน ก้อยังฟัดกันอยู่ พูดกัน สองสามคำ O M G ! 55555555555555
    #118
    0
  12. #117 01949482 (@01949482) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 07:00
    แหมๆๆ หื่นเองก็ยังจะโทษแต่ฤทธิ์ยา 55555
    #117
    0
  13. #116 MaPrangZaSH (@MaPrangZaSH) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 03:05
    เอ็นดู -3-
    #116
    0
  14. #115 walena (@walena) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 01:31
    ยาห้ามท้อง จะออกฤทธิ์ไม่ทันแล้วค่ะ5555
    #115
    0
  15. #114 nuchii675 (@nuchii675) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 23:40
    ฮึ่ย!!!... ท่านหมอบอกสูตรยาให้รีดหน่อย รีดจะทดสอบให้ว่าวิเศษจริงมั้ย อิอิ
    #114
    0
  16. #113 llnaphatll (@ploylylovely55) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 21:22
    ยาสิ้นฤทธิ์ไปนานแล้วว้อยคุณพรี่เปลือก็แต่ความหื่นค่าาาาาาา
    #113
    0
  17. #112 Piyaaa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 21:12
    ชอบนะคะ แต่บรรยายซ้ำไปซ้ำมามากเกินไป
    #112
    0
  18. #111 LizBAMM_97 (@LizBAMM_97) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 20:03
    น่ารักกก คู่นี้สายหื่นแท้
    #111
    0
  19. #110 บิลเลียส (@Ororite) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 19:45
    ชอบอ่ะ5555555
    #110
    0
  20. #109 Nao Ng Sverige (@NaoNgSverige) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 19:05
    ขอบคุณค่ะ
    #109
    0
  21. #108 scc'M (@momay7839) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 18:30
    บรรยายเยอะมากเลยตอนนี้มีแต่น้ำไม่มีเนื้อเลยประโยคสนทนาไม่ถึง5คนเลย
    #108
    0
  22. #107 scc'M (@momay7839) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 18:29
    บรรยาย้ยอะมากเลยอะมีแต่น้ำเนื้อไม่มีเลย ประโยคคำพูดไม่ถึง5คำเลยเทอ
    #107
    0
  23. #104 puphaa (@puphaa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 17:51
    ไงน่ะ เรารักกัน
    #104
    0
  24. #102 OuWate (@OuWate) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 17:42
    555 สนุกจ้า อาหลงไวไฟดี เอ๊ะอะ จับกด อิอิอิ
    #102
    0
  25. #101 VARANTHITA (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 17:38
    ปรุงยาปลุกกำหนัดขายเลย ถ้าจะขายดี 555
    #101
    0