ตอนที่ 5 : ทางหนีทีไล่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32193
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1144 ครั้ง
    24 เม.ย. 61

ตรงกำแพงหลังโรงหมอแห่งหนึ่ง บัดนี้กำลังมีหนึ่งบุรุษกับหนึ่งสตรีกำลังยืนกระทำการบางอย่างอยู่ตรงริมกำแพงนั่น

พวกเขากำลังมีพฤติกรรมบางอย่างที่ไม่ควรให้ใครได้พบเห็น ใบหน้าของพวกเขากำลังแนบชิดเบียดเสียด ริมฝีปากของพวกเขากำลังแทรกซึมล้วงลึก เรือนร่างของพวกเขากำลังเข้าข่ายคลอเคลียพัลวัน

จ้าวจิ่นหลงยังคงกดจูบเฉินเจียวเหมยโดยไม่สนใจฝ่ามือเรียวสวยของนางที่กำลังผลักดันแผงอกของเขาแต่อย่างใด

สองฝ่ามือของเขาเพียงจับอยู่กับสองพวงแก้มของนาง นิ้วเรียวยาวของเขาเพียงโอบกุมใบหน้านวลเนียนของนางเอาไว้ เพื่อที่นางจะได้ไม่สามารถเบือนใบหน้าและริมฝีปากของนางหนีริมฝีปากของเขาได้แต่อย่างใด

“อื้อ...” เสียงอู้อี้ของเฉินเจียวเหมยยังคงดังอย่างต่อเนื่อง ในขณะที่จ้าวจิ่นหลงยังคงกดจูบนางอย่างต่อเนื่องเช่นเดียวกัน

การจูบยังคงดำเนินอยู่ครู่ใหญ่ ฝ่ามือร้อนกรุ่นที่จับกุมสองพวงแก้มเริ่มเปลี่ยนเป็นโอบกอดลูบไล้ไปตามเรือนร่างไปตามลำตัว

เฉินเจียวเหมยเริ่มที่จะหมดแรงต่อต้านใดๆ มือที่ผลักแผงอกของเขาก็เริ่มที่จะหมดแรงผลักดันเขาให้ออกไป ด้วยเพราะว่าปลายลิ้นดุดันของเขากำลังกระตุ้นอารมณ์ของนาง

ไม่สิ ไม่ใช่! การกระทำของเขากำลังทำให้นางหายใจไม่ออก นั่นจึงทำให้นางอ่อนแรงลงจนเกือบจะหมดแรงต่อต้านเขา นางหาได้เคลิบเคลิ้มคล้อยตามปลายลิ้นของเขาไม่

เฉินเจียวเหมยเริ่มเรียกสติของตนที่กำลังจะเตลิดเปิดเปิงให้กลับมาเพื่อคิดการแก้ไขสถานการณ์จากการถือสิทธิ์กินเต้าหู้นางอย่างเอร็ดอร่อยของบุรุษน่าตายผู้นี้

นางควรทำอย่างไรดี

แกล้งสลบเลยดีกว่า

เมื่อคิดได้ดังนั้นแล้ว เฉินเจียวเหมยจึงปล่อยฝ่ามือออกจากแผงอกของเขา ปล่อยลำแขนลงข้างลำตัว ทิ้งร่างบอบบางของตนลงบนพื้นเบื้องล่าง  ทำท่าทางคล้ายกับว่ากำลังสลบไสลหมดสติไปกลางอากาศ

แต่ทว่า...ไยร่างของนางไม่ถึงพื้นเสียที

ไยริมฝีปากของนางยังไม่ได้รับอิสระ

ไยเขายังไม่รับรู้ว่านางสลบไปแล้ว

ถึงแม้จะสงสัย แต่ก็ต้องทำตัวเองให้เป็นผู้สลบต่อไปเพื่อความแนบเนียน

จ้าวจิ่นหลงที่ยังคงพรมจูบว่าที่ชายาของเขา ไม่สิ! นางเป็นชายาของเขาแล้วอย่างเต็มตัว เหลือแค่เพียงพิธีการก็เท่านั้น

เขาเริ่มที่จะรู้สึกได้แล้วว่าสตรีตรงหน้าคล้ายกับแน่นิ่งไป เขาจึงค่อยๆ ถอนริมฝีปากของเขาออกจากริมฝีปากของนาง ก่อนจะก้มหน้าลงพิศมองนางในอ้อมกอดนิ่งงัน

เขาเห็นนางหลับตาพริ้ม ใบหน้าขึ้นริ้วสีแดง ริมฝีปากได้รูปบวมแดงจากการกระทำของเขา อา...ขอจูบต่ออีกทีหนึ่ง

คิดได้แล้วก็ก้มหน้าจูบชายาของตนต่อไป

เฉินเจียวเหมยที่เริ่มรู้สึกตัวแล้วว่าใช้วิธีนี้ไม่ได้ผลจึงหรี่ตามองบุรุษน่าตายผู้นี้อย่างนึกขัดเคืองขึ้นมาอยู่หลายส่วน

ใช้แผนการอันใดดี? นางยังคงครุ่นคิดอยู่ในใจขณะยังคงถูกกดจูบดูดดันริมฝีปากอยู่อย่างนั้น


เวลาผ่านไปอีกครู่หนึ่ง เฉินเจียวเหมยก็ยังคงคิดแผนการใดๆ ไม่ออก เนื่องจากว่ายามนี้ นางไม่มีสมาธิเอาเสียเลย บุรุษน่าตายผู้นี้กำลังรบกวนสมาธิของนางอย่างไม่น่าให้อภัย

“ท่านหมอ” เสียงหนึ่งพลันดังขึ้นอยู่ทางด้านหน้าของโรงหมอ

เฉินเจียวเหมยกับจ้าวจิ่นหลงพลันตกใจจนผละริมฝีปากออกจากกันก่อนจ้องหน้ากันและกันอยู่นิ่งงันอยู่ในระยะที่ใกล้กันมากๆ

“ท่านหมอ” เสียงทางด้านหน้ายังคงเอ่ยเรียกขาน “ท่านหมออยู่หรือไม่”

“ปล่อยนะ” เฉินเจียวเหมยเอ่ยเสียงเบาดุดันใส่หน้าใครบางคนที่ถอนใบหน้าถอนริมฝีปากออกจากนางแล้วแต่ยังไม่ยอมคลายอ้อมแขนออกแต่อย่างใด

“...”

จ้าวจิ่นหลงได้แต่เงียบงันไร้การตอบสนองต่อน้ำเสียงดุดันของสตรีตรงหน้าแต่อย่างใด

เฉินเจียวเหมยจึงเอื้อมมือของตนขึ้นตีวงแขนแข็งแกร่งของเขาไปหนึ่งทีก่อนคำราม “ปล่อย!

จ้าวจิ่นหลงจึงค่อยๆ ปล่อยวงแขนของตนออกจากร่างงามที่กำลังถลึงดวงตาสวยใสเข้าฟาดฟันเขาอย่างน่าเอ็นดู

เมื่อเฉินเจียวเหมยได้รับอิสระจากบุรุษตรงหน้าแล้วนางจึงค่อยๆ เบี่ยงตัวออกจากเขาอย่างระมัดระวัง

เมื่อเบี่ยงตัวออกมาห่างได้ระยะหนึ่งแล้วนางจึงวิ่งหนีผละออกไปอีกทางอย่างหนึ่งอย่างรวดเร็วในทันที

จ้าวจิ่นหลงถึงกับยืนนิ่งอึ้งไปอีกครา

“อ้าว!ท่านหมอ วิ่งไปไหน ท่าน!” เสียงของชาวบ้านคนนั้นตะโกนไล่หลังเฉินเจียวเหมยไปอย่างงุนงง

เขาเข้ามาเป็นรอบที่สองแล้ว แต่ทว่า...ท่านหมอเฉินก็ยังคงวิ่งหนีเขาไป ยาอันใดเขาก็ไม่กล้าหยิบเอาไปเอง แล้ววันนี้เขาจะได้กินยาหรือไม่กัน เขายังคงไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจจริงๆ

เฉินเจียวเหมยวิ่งหนีออกมาจากโรงหมออีกครั้งหนึ่งจนเหน็ดเหนื่อยแขนขาอ่อนแรง “อ๊ะ!” หญิงสาวอุทานออกมาเมื่อเดินสะดุดกับอะไรบางอย่างจนหน้าทิ่มชนเข้ากับกำแพงบ้านเรือนในตรอกแห่งหนึ่ง

นางถึงกับรู้สึกเจ็บที่บริเวณหน้าผากพลันคิดอะไรขึ้นมาได้อย่างฉับไว

อา...คิดออกแล้ว แกล้งความจำเลอะเลือนดีหรือไม่

แล้วเป็นคนเสียสติคุยไม่รู้เรื่องไปเลยดีกว่า

เมื่อคิดได้ดังนั้นแล้วหญิงสาวจึงตั้งใจเอาหน้าผากของตนกระแทกเบาๆ ไปที่กำแพงอีกสองทีเพื่อให้เกิดริ้วรอยสีแดงบนหน้าผากของนางเพิ่มเติมอีกหน่อย  

ประเดี๋ยวค่อยไปทายาตามด้วยประคบก็หายดีแล้ว หญิงสาวคิดแผนการสำรองสำหรับรอยแดงอันนี้เอาไว้อยู่ภายในใจ

เวลาต่อมา...

เฉินเจียวเหมยแอบเดินเข้ามาทางด้านหลังของโรงหมออย่างระแวดระวัง เพราะเหนื่อยล้าเหลือเกินกับการวิ่งหนีวกไปวนมาภายในหมู่บ้านอยู่หลายรอบ

หากนางเจอเขานางจะทำเป็นเสียสติจำเขาไม่ได้ พูดจาไม่รู้เรื่อง คอยดู หึ! 

หญิงสาวคิดอย่างนั้นพลางเดินเข้ามายังซอกหลืบตรงทางเดินเล็กแคบหลังโรงหมอของตนด้วยท่าทางมุ่งมั่นหมายมาด

และแล้วนางกลับต้องชะงักเพราะบุรุษผู้หนึ่งกำลังยืนกอดอกด้วยมาดของผู้สูงศักดิ์ดวงตาคมกริบจ้องมองนางอยู่

ยืนรอเลยรึ!? เฉินเจียวเหมยถึงกับหรี่ตามอง

จ้าวจิ่นหลงที่คิดเอาไว้อยู่แล้วว่าสตรีนางนี้จะต้องวิ่งหนีเขาจนเหน็ดเหนื่อยแล้วเดินกลับเข้ามายังโรงหมอของนางด้วยตัวของนางเอง 

เขาจึงเพียงยืนรอนางอยู่อย่างใจเย็น

เมื่อเขามองเห็นนางกำลังเดินเข้ามาในโรงหมอเขาจึงเพียงแค่จ้องมองนางอยู่นิ่งๆ

เขาจะต้องคุยกับนางให้รู้เรื่องเสียที ฮึ!

“ท่านเป็นใคร ที่นี่ที่ไหน ข้าเป็นใครกันนี่” เฉินเจียวเหมยเริ่มต้นบทบาทที่คิดเอาไว้พลางยกมือของตนขึ้นกุมศีรษะด้านหนึ่ง คงเหลือเอาไว้อีกด้านหนึ่งเพื่อเผยให้เห็นรอยจ้ำสีแดงบนหน้าผาก “ได้โปรดข้าจำสิ่งใดไม่ได้เลย”

จ้าวจิ่นหลงเพียงหรี่ตามองใครบางคนที่ไม่แนบเนียนเอาเสียเลย

เฉินเจียวเหมยที่เริ่มรู้สึกตัวแล้วว่าตนเองไม่ถนัดเรื่องมารยาสักเท่าไหร่จึงได้แต่ทำแข็งใจตีเนียนต่อไปอย่างมึนๆ

“ท่านคงเป็นท่านหมอของที่นี่สินะ ท่านควรไปดูแลคนป่วยบ้านโน้น” ว่าแล้วก็วาดนิ้วพลางผินใบหน้าไปตามทิศทางอันไกลโพ้น  

“ได้ข่าวว่าใกล้ตายแล้ว ท่านหมอรีบไปเลย” จบคำก็เดินเข้าไปหาร่างสูงใหญ่ของบุรุษตรงหน้าแล้วผลักดันเขาให้ออกไปยังทิศทางที่นางวาดนิ้วชี้ไปเมื่อครู่

“ข้าว่าทางนี้มีคนป่วยมากกว่าทางนั้น” จ้าวจิ่นหลงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำราบเรียบ

“อา...ใช่...ข้าเองก็ป่วย ข้าจำอะไรไม่ได้เลย ท่านรีบไป” เฉินเจียวเหมยยังคงตีเนียนหน้ามึนพลางฉุดดึงร่างของใครบางคนที่บัดนี้คล้ายกับรากไม้อีกแล้ว

“หากเจ้าจำสิ่งใดไม่ได้ ข้าจะบอกกล่าวให้” จ้าวจิ่นหลงที่ยังคงขืนตัวเองเอาไว้ไม่ยอมขยับเอ่ยขึ้นเนิบนาบอย่างรู้เท่าทันสตรีตรงหน้า “ข้าเป็นสามีของเจ้า”

“...”

เฉินเจียวเหมยถึงกับนิ่งอึ้งไป

“เจ้าเป็นภรรยาของข้า”

“...”

เฉินเจียวเหมยถึงกับทำอันใดไม่ถูก

“ข้าจะพาเจ้ากลับไปแต่งงาน”

ครานี้เฉินเจียวเหมยถึงกับตั้งท่าจะวิ่งหนี

จ้าวจิ่นหลงรู้ทันในท่าทีจึงตวัดวงแขนของตนโอบกอดเฉินเจียวเหมยเอาไว้อย่างแนบแน่น

“ปล่อยข้านะ” หญิงสาวดิ้นรนพลางตะโกนออกมา

“หยุดหนีเสียที” ชายหนุ่มเริ่มคำราม

“ไม่..” เฉินเจียวเหมยยังคงไม่ยินยอม

จ้าวจิ่นหลงยังคงไม่ยินยอมเช่นเดียวกัน เขายังคงกอดรัดโรมรันเรือนร่างของเฉินเจียวเหมยเอาไว้โดยไม่คิดที่จะปล่อย

ไม่มีทาง!

“อาเหมย” เสียงของบุรุษผู้หนึ่งพลันดังขึ้นมาตรงทางด้านหน้าของโรงหมอ

“อาหยวน” เฉินเจียวเหมยที่จดจำน้ำเสียงของสหายนามว่าจูหยวนจางได้ นางจึงรีบตะโกนเรียกขานเขาในทันที

จ้าวจิ่นหลงถึงกับนิ่งอึ้งไป

เมื่อเฉินเจียวเหมยรู้สึกได้ถึงอาการนิ่งอึ้งเงียบงันของบุรุษที่กำลังโอบกอดนางอยู่ นางจึงรีบสลัดเขาออกจากวงแขนของเขาแล้ววิ่งไปทางจูหยวนจางในทันที

เมื่อจูหยวนจางเห็นเฉินเจียวเหมยวิ่งออกมาจนปรากฏกายแก่สายตาจึงรีบเอ่ย “ข้าจะเดินทางแล้ว ข้าจึงเข้ามาลาเจ้า”

“อาเหมย ข้าจะเดินทางแล้ว ข้ามาลาเจ้า” น้ำเสียงแว่วหวานของฮูหยินของจูหยวนจางนามว่าหลิวหลีที่เดินเคียงข้างกันมากับจูหยวนจางเอ่ยขึ้นมาทางเฉินเจียวเหมย

“จะเดินทางแล้วหรือ ข้าไปด้วย” จบคำของเฉินเจียวเหมยนางรีบวิ่งออกไปแล้วพุ่งตัวขึ้นรถม้าที่นางแน่ใจว่าเป็นของสหายของนางในทันที

จูหยวนจางและหลิวหลีถึงกับงุนงง

จ้าวจิ่นหลงที่รู้สาเหตุของการพุ่งตัวไปอย่างนั้นถึงกับนิ่งอึ้งไป

ฮึ่ม! นาง...นาง...

น่าตายนัก!

นางหนีเขาอีกแล้ว...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.144K ครั้ง

28 ความคิดเห็น

  1. #1042 Anchalee Mauy (@mauy-168) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:03
    จะได้หาหมอไหมเนี่ย มา 2 รอบละ หมอวิ่งหนีตลอดๆ
    #1042
    0
  2. #1032 Brave-loyal (@Brave-loyal) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 19:52
    ทำไมเราสงสารชาวบ้าน!
    #1032
    0
  3. #1026 b-kan (@b-kan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 21:57
    5555 นกตลอดดอ่ะ
    #1026
    0
  4. #357 mayar (@muttanee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 09:19
    รีด: รีดค่อนข้างมั่นใจ...นี่หนัง...อินเดีย
    เพื่อนรีด: ใช่เร๊อะ ????
    รีด: อ้าว...ก็แบบหนีๆตามๆงัย อิ๊ๆๆ
    #357
    0
  5. #356 mayar (@muttanee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 09:17
    พระเอก...ป่ะ กลับไปแต่งงานกันชายา...(ห๊ะ..หนีไปไวจริง...ชอบให้ล่าใช่มั๊ยล๊าาา...ตามสิ...รออะไร...เอ๊ะ หรือจะรอที่รงหมอต่อรอวน)
    #356
    0
  6. #355 mayar (@muttanee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 09:13
    มามุกความจำเสื่อมรึ....
    นางเอก:(ข้าความจำเสื่อม) ข้าลืม ข้าคือผู้ใด
    พระเอก:(ข้าจองแล้วว่าเจ้าต้องเป็นชายาข้า...เจ้าไม่รอดแน่ๆ...ข้ามาล่าชายากลับตำหนัก) ข้าสามี...เจ้าภรรยา...ข้าจำได้(เข้าทางข้านัก หึๆๆ)
    #355
    0
  7. #354 mayar (@muttanee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 09:10
    คนไข้ดวงไม่ดี แถวบ้านเรียกปีชง
    #354
    0
  8. #322 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 10:11
    เออ วิ่งทั้งเรื่องป่าว ตลกอ่ะ555
    #322
    0
  9. #251 adw213455 (@adw213455) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 00:21
    เหนื่อยหน่อยนะรัชทายาท55555
    #251
    0
  10. #133 Dreammimi1 (@Dreammimi1) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 21:28
    เข้ามาที่ไรหมอวิ่งหนีทุกที่งง?
    #133
    0
  11. #132 Dreammimi1 (@Dreammimi1) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 21:27
    ชอบนะเรื่องนี้น่ารักมากสนุกๆ
    #132
    0
  12. #97 nuchii675 (@nuchii675) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 03:50
    นี่ๆๆๆๆไรท์ รีดตามมา ตั้งแต่ นางร้ายพ่ายรัก(รุ่นพ่อ-แม่) จนท่านรองแม่ทัพจู เชียวนะ แต่เรื่องนี้น่าจะมาสายโหด-โฉด-มันส์-ฮา-อึน น่าจะครบรส ตามต่อ ไรท์มาอัพรัวๆๆๆ ช่วยสอยรีดลงมาจากต้นมะพร้าวด้วย

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 24 มีนาคม 2561 / 03:56
    #97
    1
    • #97-1 สวยสายมโน (@jaifong) (จากตอนที่ 5)
      24 มีนาคม 2561 / 11:46
      เครๆ จัดให้ จัดให้
      อิอิ
      นิยายไรท์ยืดได้หดได้เสมอ
      อยากได้แบบไหน เม้นมา เม้นมา
      #97-1
  13. #96 06Lookpad (@06Lookpad) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 23:09
    ฟัดกันไปมา ยัง ยัง ไม่รุ้ว่าสาเปนมครอีกกกก โถ่ววววว
    #96
    1
    • #96-1 สวยสายมโน (@jaifong) (จากตอนที่ 5)
      24 มีนาคม 2561 / 11:47
      กว่านางเอกจะรู้ว่าพระเอกเป็นใครนี่ ถูกจับกดอยู่หลายครั้งเรยยย
      #96-1
  14. #94 elle_rmutk (@elle_rmutk) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 11:57
    น่ารัก
    #94
    0
  15. #93 Koy Jung (@46014601koy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 11:31
    น่ารักไปหมดคู่นี้ชอบๆ
    #93
    0
  16. #90 vannii (@vannii) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 10:17
    คิดถึง เจินเจินเลย อ่านแล้วแต่เจินเจินหื่นกว่า
    #90
    0
  17. #89 VARANTHITA (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 09:13
    55555 เมียวิ่งหนีอีกแล้วววว
    #89
    0
  18. #86 Riwansa (@Riwansa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 08:22
    นางอึนมึนน่ารัก องค์ชายก็เนียน โอ๊ย! ฟินนนนนนนนน ><
    #86
    0
  19. #85 pumnalinrat (@pumnalinrat) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 08:08
    555555+ ขำความตีเนียนของนาง
    #85
    0
  20. #84 OuWate (@OuWate) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 06:35
    5555 ชอบๆๆๆ ฮามากๆๆๆ จับจูบจับกด อิอิอิ ลูกดกแน่นวลล
    #84
    0
  21. #83 LizBAMM_97 (@LizBAMM_97) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 04:25
    น่ารักเร่าร้อนแท้
    #83
    0
  22. #82 puggaddong (@puggad_d_o_n_g) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 02:05
    ฮามากๆ
    #82
    0
  23. #81 jeerasuda0610 (@jeerasuda0610) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 01:53
    นางเอก ติ๊งต๊อง
    #81
    0
  24. #80 Piyaaa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 01:37
    ยังกับเรื่องวิ่งสู้ฟัด นางเอกวิ่งรอบหมู่บ้านหลายรอบแล้ว
    #80
    0
  25. #79 rubymoona (@rubymoona) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 01:26
    ฮาาาาาา บันเทิงมากค่ะชอบ! สงสารคนไข้ที่มาสองรอบ วันนี้ไม่ได้กินยาแน่แล้ว
    #79
    0