BEAST in the Rose of fiend กุหลาบสีครามของอสูร (Junseob)

ตอนที่ 9 : The Rose of fiend : 9 เธอคือกุหลาบของฉัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 251
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    21 ก.ย. 56

Previously…

             “ร..ร..รอด้วยสิ”  ผมวิ่งกึ่งเดินตามหลังคริสไป

                ผมไม่เข้าใจ ที่คริสพูด

                เรื่องของผม มันก็ต้องเป็นของผมสิ มันจะไปเป็นของเขาได้ไง

                ไม่เข้าใจ...

The Fiend:  เธอคือกุหลาบของชั้น

ตอนเย็นหลังเลิกเรียน

                หลังจากคาบสุดท้ายหมดลง ผมคว้ากระเป๋าพร้อมกับช่อกุหลาบและรีบเดินออกจากห้องเรียน ดิ่งตรงไปหน้าวิทยาลัยอย่างรวดเร็ว ตามที่การ์ดเล็กๆนั่นเขียนไว้

                เมื่อผมมาหยุดอยู่หน้าวิทยาลัย ผมเริ่มมองซ้ายมองขวาหาเจ้าของกุหลาบช่อนี้ ตอนนี้ผมอายมาก เพราะสายตา นร. ที่เดินเข้าออกรวมไปถึงอาจารย์ มองกุหลาบช่อนี้สลับกับหน้าผม บางคนก็แอบขำ - -

                ขำไรกันวะ!!!!!!!!!!!!!

                สักพักก็มี นร.หญิงคนนึง เดินเข้ามาหาผม

                “ใช่ ยัง โยซอบรึป่าวค่ะ”

                ผมมองก่อนจะตอบกลับไปว่า “ใช่คับ มีอะไรหรอ?”

                สาวน้อยตัวเล็กตรงหน้าผม ยื่นการ์ดเล็กๆใบหนึ่งพร้อมกับกุหลาบแดงหนึ่งดอกให้ผม ก่อนจะเดินหายไปกับหมู่คนจำนวนมาก

                “อ่าว เฮ้ย เดี๋ยวสิ..” ผมรับการ์ดเล็กๆนั่นไว้ และมองหาผู้หญิงคนนั้นไปทั่วๆ แต่ไม่เจอเธอเลย

                ผมเปิดการ์ดเล็กๆนี่ และอ่านมัน

 

 

               ไง ยัง โยซอบ นี่เป็นการ์ดใบแรกที่เธอได้นะ ชอบกุหลาบที่อยู่ในมือเธอมั้ย ชั้นตั้งใจปลูกมันกับมือเลยนะ เล่นเกมส์กับชั้น ทำตามที่การ์ดใบนี้บอก แล้วเธอจะได้พบกับชั้น.”

 

 

 

 

 

                เหอะ - - อยากรู้จริงๆ ใครมันเล่นอะไรพิเรนๆแบบนี้

 

 

 

 

                ผมเริ่มอ่านต่อ..

 

 

                “ภายใต้ท้องฟ้าโปร่ง เธอคือกุหลาบดอกเดียวที่ชั้นค้นพบ ท่ามกลางขจีอันกว้างใหญ่”

                บร๊ะ!!!! ปริศนาหรอ?

                “อื่ม..น่าสนุกแฮะ” ผมเริ่มคิดประโยคปริศนานี่

                “ภายใต้ท้องฟ้าโปร่ง..”

“เธอคือกุหลาบดอกเดียวที่ชั้นค้นพบ..”

“ท่ามกลางขจีอันกว้างใหญ่..”

อื่ม...อ๋อ! รู้ล่ะ

สวนลานกว้างใจกลางวิทยาลัย

ผมตรงดิ่งไปที่ สวนลานกว้างใจกลางของวิทยาลัย แต่กลับเจอแต่ความว่างเปล่า..

เฮ้ออออ รึว่าไม่ใช่ T T

เอ๊ะ! ‘ท่ามกลางขจีอันกว้างใหญ่รู้ล่ะ ต้องอยู่ตรงนี้แน่ๆ

ผมตรงไปยังต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ตรงกลางลานกว้าง สายตาผมเริ่มกวาดมองไปทั่วต้นไม้ต้นนี้ ก่อนจะไปหยุดมองที่โคนต้น ที่มีการ์ดเล็กๆเหน็บอยู่ตรงรากใหญ่และกุหลาบสีฟ้า ผมหยิบการ์ดเล็กๆพร้อมกับดอกกุหลาบนั่นขึ้นมาและเปิดการ์ดอ่าน

“เจอการ์ดใบที่ 2 แล้ว ก็อย่าพึ่งด่วนสรุปว่าจะเจอชั้นง่ายๆนะที่รัก มาเล่นเกมส์กันต่อดีกว่าเนอะ ^ ^ กุหลาบสีฟ้าในมือเธอน่ะ ชั้นก็ทำมันเองกับมือเลยนะ สวยมั้ย? ทำตามที่การ์ดใบนี้บอก แล้วเธอจะได้พบกับชั้น... สิ่งหนึ่งที่แปลกเหมือนกันทั้งหมดนับ 10 ในห้องเดียว มันมืดมาก แต่หนึ่งใน 10 กลับมีอะไรแฝงในนั่น...”

งงตึ่บ!!

“อื่ม...........คิดหนักเลยนะเนี่ย.” ผมพึมพำและเริ่มกรุ่นคิดกับประโยคปริศนานี่

สิ่งหนึ่งที่แปลกเหมือนกันทั้งหมดนับ 10 ในห้องเดียว มันมืดมาก

แต่หนึ่งใน 10 กลับมีอะไรแฝงในนั่น...

มันคืออะไร????????????????

..

..

.

..

....

........

................... ....................คิด!! ออกล่ะ

ห้องประชุม !!

ผมรีบดิ่งตรงที่ห้องประชุม เมื่อมาถึงหน้าห้องประชุม ผมค่อยๆบิดลูกบิดประตูแง้มเข้าไป และมองเข้าไปข้างใน มืดๆ ผมต้องเดินเข้าไปในนี้จริงๆใช่ไหม T^T น่ากลัวอ่ะ

เริ่มเย็นแล้วด้วย รีบๆเล่นเกมส์ให้จบๆไปดีกว่า

ผมเริ่มย่างเท้าก้าวเข้าไปข้างในห้องประชุมมืดๆนี่ ข้างในนี้หนาวจัง ยังเปิดแอร์อยู่รึไงนะ

สายตาผมเริ่มชินกับความมืดภายในห้องประชุมนี้ จนเริ่มจะเห็นอะไรเป็นรูปเป็นร่าง

“อ๊ะ!!?” มีไฟบางอย่างพรึ่บติดขึ้นเอง ผมถึงกลับสะดุ้งตกใจกับแสงไฟนั่นแต่ก็ควบคุมสติและค่อยๆหันไปมองมัน

ปรากฏว่า สิ่งที่แสงไฟส่องเด่นอยู่นั่นก็คือดอกกุหลาบสีขาวชุ่มหยาดน้ำใสๆที่เกาะอยู่ตามกลีบ ที่วางอยู่บนโต๊ะหน้ากระดานของห้องคู่กับกระดาษใบเล็กๆ

 ผมค่อยๆเดินตรงเข้าไปที่โต๊ะใหญ่ตัวนั่นช้าๆ สองเท้าผมมาหยุดลงที่หน้าโต๊ะตัวใหญ่ และมองลงไปที่ดอกกุหลาบขาว ค่อยๆใช้ปลายนิ้วแตะสัมผัสส่วนกลีบช้าๆ  ก่อนจะหยิบการ์ดเล็กนั่นขึ้นมาอ่าน

 

กระดาษใบนี้ กลับเป็นกระดาษปล่าว

“อ่าว.. ไหงงั้น” ผมบ่นกับตัวเอง พร้อมยู่คิ้วแบบไม่เข้าใจ

“ก็เพราะเธอมาถึงด่านสิ้นสุดของเกมส์แล้วไง..”

เสียงผู้ชายนี่ มาจากไหนอ่ะ??

ผมมองซ้ายมองขวาหาต้นเสียงนั่น สิ่งที่พบก็มีแต่ความมืดสลัวๆ

“มองหาชั้นอยู่หรอ..”

“ใช่..นายเป็นใคร และนายอยู่ไหน” ผมตอบรับเสียงนั่น

“มองมาตรงหน้าสิ ที่รัก”

ผมมองไปหลังโต๊ะตัวใหญ่นี่ เก้าอี้ตัวใหญ่ค่อยๆหันหมุนมาทางผม

สิ่งที่ผมเห็นก็คือ

คนคนนั้น ที่ทำเกมส์นี่ ทั้งหมด...

เขาก็คือ...

“รุ่นพี่! ดูจุน” ผมถึงกับเบิกตาโตเท่าไข่ห่าน อึ้ง แทบไม่อยากเชื่อ ว่ารุ่นพี่เขาจะทำเรื่องบ้าๆทั้งหมดนี่

“...ชั้นสนใจเธอตั้งแต่พบกันครั้งแรกแล้วล่ะ ยัง โยซอบ” รุ่นพี่ยิ้มให้ผม ก่อนมืออุ่นๆจะเอื่อมเข้ามาสัมผัสแก้มผมอย่างอ่อนโยน

มืออุ่นๆของรุ่นพี่กำลังสัมผัสผม....

รอยยิ้มอ่อนโยนนั่น สัมผัสลึกๆแล้วช่างอบอุ่น...

เห้ย!!! นี่ผมคิดอะไรเนี่ย

ผมยืนหลับตาปี๋ส่ายหัว ไล่ความคิดบ้าๆนี่ออกไป ความรู้สึกของผมกำลังจะไหลตามคำพูดของรุ่นพี่ ก่อนจะเอ่ยประโยคนึงออกมา

“คือ..ผมเป็นผู้ชายนะคับ” ผมเงยหน้ามองรุ่นพี่ รุ่นพี่มองหน้าผมก่อนจะขำเบาๆ

“เธอนี่นะ ...” มือใหญ่เริ่มดึงผมไปกอดไว้ในอ้อมกอดอุ่นๆ “..น่ารักขนาดนี้ ชั้นไม่เชื่อหรอก ถึงเธอจะเป็นผู้ชายจริงๆ แต่ชั้นก็ชอบเธอนะ เด็กน้อยเอ้ย..”

“...แต่..” ผมยังไม่ทันได้บอกอีกรอบ เพื่อให้เขาเชื่อว่าผมเป็นผู้ชายจริงๆ รุ่นพี่ก็เอ่ยประโยคนึงออกมา

“ยัง โยซอบ..เธอเป็นแฟนกับชั้นได้มั้ย..”

ประโยคนี้มันทำผมอึ้งไปวูบนึง

“...ต..แต่..ผม”

“ได้มั้ย.”

แววตาคู่คมที่จริงจังนั่น จ้องเข้ามานัยน์ตาผมอย่างไม่ลดละ รอจะเอาคำตอบจากผมอย่างเดียว

“..คือ..”

“ชั้นรักเธอ...”

“..!

เขาไม่คิดจะสนใจคำพูดของเราเลยรึไงนะ บอกไปขนาดนี้แล้ว ยังจะบอกรักเราอีก

หรือรุ่นพี่จะรักเราจริงๆ.. แต่.ถ้าเราคบกับเขาจริงๆ มันก็ไม่น่าจะมีอะไร ไหนๆก็เคยคบผู้ชายมาแล้วนี่ เฮ้อ...รุ่นพี่เขาก็ดีพร้อมไปทุกอย่าง นิสัยก็ดี.. คบไป ไม่น่าจะเป็นอะไร เมื่อก่อนเราก็เคยแอบมองรุ่นพี่เขามานิดๆนี่

เคยคิดอยู่นะ ว่าเราไม่มีค่าพอจะมองคนแบบรุ่นพี่ เขาดีเกินไป

แต่วันนี้เขามาบอกรักเรา...

ผมควรจะดีใจหรือเสียใจดีคับเนี่ย??

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

128 ความคิดเห็น

  1. #103 lovelyGirl_P (@pumzalovelygirl) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2556 / 22:34
    ดูจุนขอคบเฉยเลย เสน่ห์แรงจัง 555
    #103
    0
  2. #77 phanniie_b (@phanniie) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2556 / 20:03
    พี่ดูจุน โรแมนติก จังง 
    #77
    0
  3. #41 iloveu68 (@iloveu68) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มีนาคม 2556 / 16:34
    น่ารัก
    #41
    0
  4. #38 b2st>< (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มีนาคม 2556 / 00:30
    - - #เป็นลมตายอย่างเต็มรูปแบบ

    คุณพระ! #ดูมันใช้คำ

    มันช่าง...อลังการเฟอร์!!!!><

    ลุงคะ นั่นคิดเองหรอคะนั่นน่ะ

    รีดจะเป็นลม...น่ารักแบบแปลกๆ #ห้ะ???

    อั้ยหยะ!!...รีบมาอัพนะคะ แล้วจะรอค่ะ
    #38
    0
  5. #28 yoondujun (@yoondujun) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:31
    ดูจุนอา น่ารักจังเลย

    โรแม๊นมากๆๆ

    น้องโยคบกับพี่ดูจุนน่ะค่ะ

    #28
    0