BEAST in the Rose of fiend กุหลาบสีครามของอสูร (Junseob)

ตอนที่ 17 : The Rose of fiend : 16 วันแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 160
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    4 ธ.ค. 56

Previously…

 

จุนฮยองเห็น ดังนั้น จึงเปลี่ยนจากฉุดกระชากมาเป็นอุ้มขึ้นพาดบ่ากว้างของเขาแทน และมุ่งหน้าเดินไปที่ฟอรอรี่คันหรูของเขา ก่อนจะเปิดประตูหลังและสะบัดร่างเล็กเข้าไปข้างใน และเดินอ้อมไปขึ้นรถฝั่งคนขับก่อนจะขับออกไปอย่างรวดเร็ว


 

The Fiend: 16  วันแรก

                รถคันหรูเงาดำแล่นตามถนนไปเรื่อยๆ ร่างเล็กตะโกนโวกเหวกโวยวายดังลั่นในรถไม่ขาด คำพูดต่างๆนาๆที่ว่าให้อีกคนที่ขับรถอยู่ก็ปลดออกด่าว่าอย่างไม่ลดละ

               

 

                จนอีกคนที่ขับรถอยู่เริ่มรู้สึกรำคาญ

 

 

                “หุบปาก..!” ร่างสูงตะคอกใส่เสียงแข็งก่อนจะเหยียบคันเร่งจนคนตัวเล็กที่ตะโกนโหวกเหวกอยู่หงายหลังชนกับเบาะพิงอย่างแรง

 

 

                “อ๊ะ!” เสียงเล็กเผลออุทานออกมาด้วยความตกใจ “นายทำบ้าอะไรของนายเนี่ย!!!” ก่อนจะยันตัวลุกขึ้นจับเบาะคนขับและตะคอกใส่ข้างหูอีกคนอย่างโมโห


 

                “ก็นายมันน่ารำคาญ แหกปากอยู่ได้ หิวรึไง งั้นเอานี่ไปลองท้องก่อนแล้วกัน” มือใหญ่คว้าขนมปังค้างคืนที่เขากินเหลือไว้ข้างๆเบาะคนขับและยัดปากเล็กที่แหกปากไม่หยุดเพื่อกลบเสียงน่ารำคาญนั่น ก่อนจะแอบขำแบบเด็กๆเบาๆ

 

 

                “อื้อ!!!!!! แค่กๆ! นายทำบ้าอะไรของนายเนี่ย!!” โยซอบหยิบขนมปังที่ถูกยัดเต็มปากออกมาก่อนจะปาใส่หัวอีกคนที่ขับรถอยู่

 

 

      “นี่นายกล้าดียังไงมาปาขนมใส่หัวฉัน ห๊ะ!!” จุนฮยองตะคอกเสียงใหญ่จนคนตัวเล็กสะดุ้งก่อนจะเถียงออกไปว่า “แล้วนายกล้าดียังไงมาเอาขนมปังค้างคืนมายัดปากฉัน!!!


 

“ก็แหกปากโวยวายทำไมนักล่ะ รำคาญ!!


 

“ก็.นาย!!

 

 

“หุบปากไปเลยนะ ไม่อย่างนั่น จะจับทำเมียซะให้เข็ด”

 


 

“..!!” ร่างเล็กยกมือปิดปากและนั่งเงียบ ตาโตเบิกขึ้นอึ้งกับคำพูดอีกคน แตกต่างกับร่างสูงที่นั่งยิ้มอารมณ์ดีเหมือนพวกโรคจิตต์ที่แกล้งคนสำเร็จ
 

 

 

และแล้วตลอดทางเสียงแหกปากโวยวายก็เงียบกริบจนกระทั่งถึงบ้านไม่สิ มันต้องเรียกว่าคฤหาสน์สิถึงจะถูก เพราะมันใหญ่โตมโหฬารเกินกว่าจะอยู่แค่คนเดียว หน้าบ้านถูกล้อมไปด้วยต้นไทรเกาหลีที่ล้อมรอบบ้านหลังนี้ไว้ทุกด้าน อากาศรอบๆสดชื้นปลอดโปร่งเป็นธรรมชาติสุดๆ และทางเข้ากรงเหล็กสีขาวพร้อมลูกเล่นเล็กน้อยบานใหญ่

 


 

จุนฮยองขับรถมาหยุดอยู่ตรงหน้าประตูบานใหญ่นั่น ก็มีคนวิ่งมาเปิดประตูให้ทันที เขาขับรถเข้าไปจอดนิ่งอยู่ตรงหน้าบ้านก่อนจะเปิดประตูลงจากรถ และเอื้อมเปิดประตูหลังกระชากข้อแขนเล็กออกมาอย่างแรงจนอีกคนรู้สึกเจ็บและตะวาดออกมา

 

 

“ปล่อยนะ!! ไอ้คนป่าเถื่อน!” ร่างเล็กขมวดคิ้วนิ่วหน้าและพยายามขืนแรงมือใหญ่ที่บีบข้อแขนของเขาแน่นขึ้นทุกที


 

“หึ ได้” คำตอบสั้นๆจากปากของชายร่างสูงที่ยกยิ้มกวนประสาทออกมาคำเดียวก่อนจะชักสีหน้านิ่งเรียบ และเหวี่ยงสะบัดร่างเล็กเต็มแรง จนร่างเล็กลงไปหมอบกับพื้นคล้ายคลึงถนนหยาบๆหน้าบ้าน
 

 

“อ๊ะ เจ็บนะ! ปล่อยดีๆไม่ได้รึไง!!” โยซอบหันไปตะวาดเสียงโกรธใส่อีกคนที่ยืนทำหน้ายียวนกวนประสาทเมื่อเห็นสภาพเขาลงไปกองอยู่กับพื้นอย่างน่าสมเพศ

 

 

“หึ คนอย่างนาย สมควรที่จะได้รับอะไรดีๆจากฉันด้วยรึไง” สายตาของจุนฮยองมองอีกคนตรงหน้าเขาอย่างเหยียดหยาม “หึ แม้กระทั่งท่าล้มก็ยังจะพยายามมารยาอ่อยฉันอีกนะ ทุเรศสิ้นดี”ก่อนจะวิจารท่าล้มของอีกฝ่ายที่คล้ายคลึงยั่วยวนเขา

 

“หึ ความคิดทุเรศๆก็คงมีแต่นายสินะที่คิดแบบนี้ นี่ฉันแค่ล้มธรรมดานายก็ยังจะหาว่าฉันอ่อย มองไม่ออกรึไงว่าอย่างไหน เจ็บจริง อย่างไหน มารยา ในหัวมีแต่เศษขยะทับถมอยู่หรือยังไงถึงคิดอะไรไม่เป็น!” ร่างเล็กที่หมอบอยู่บนพื้น ลุกขึ้นมาต่อว่ากลับอย่างไม่กลัวอีกคนว่ากำลังโกรธเป็นไฟลุกโชนกับคำพูดของเขามากแค่ไหน

 

 

“หึ ปากดีนักนะ เจอดีแน่ มานี่!” มือใหญ่คว้าข้อแขนเล็กก่อนจะฉุดกระชากลากเข้าบ้านอย่างป่าเถื่อน ร่างเล็กขืนแรงมือใหญ่นั่นเรื่อยๆทั้งหยิกทั้งตีแต่ดูเหมือนอีกคนจะไม่สะทกสะท้านอะไรเลย

 

 

“ปล่อยนะ ไอ้บ้า!..อ๊ะ!!” ร่างเล็กถูกเหวี่ยงลงกับพื้นห้องน้ำ

 

“ฮยอนอา ไปเอาแปลงขัดห้องน้ำกับน้ำยาล้างห้องน้ำมา” จุนฮยองหันไปสั่งแม่บ้านแถวนั้น

 

“ค่ะเจ้านาย” แม่บ้านคนนั้นไปรอช้ารีบวิ่งไปเอามาตามที่เจ้านายของหลอนสั่ง

 

แม่บ้านวัยกลางคนถือแปลงขัดห้องน้ำมีด้ามกับน้ำยาล้างห้องน้ำมา ก่อนจะส่งมันให้จุนฮยอง

 

“ไม่ใช่แปลงอันนี้ อีกอันนึงสิ อันที่ไม่มีด้ามน่ะ” จุนฮยองหันไปสั่งเชิงหงุดหงิดเล็กน้อย

 

แม่บ้านคนนั้นวิ่งไปเอาแปลงอันใหม่มา ลักษณะเป็นแปลงไม้หนาๆ ไม่มีด้าม

 

“น..นายจะให้ฉันทำอะไรน่ะ จุนฮยอง” โยซอบมองเหวอๆปนสงสัยในสิ่งที่อีกคนตรงหน้าเขาถืออยู่

 

“ขัดห้องน้ำ” จุนฮยองปล่อยของสองสิ่งนั่นลงตรงหน้าคนตัวเล็กตรงหน้าเขากับพื้นห้องน้ำ ก่อนจะออกคำสั่ง

 

“อ..อะไรนะ!?” โยซอบตะวาดขึ้นเสียงดังเหวอๆอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง ว่าเขากำลังจะโดนใช้ให้ขัดห้องน้ำ

 


               “ขัดให้เสร็จ ให้สะอาดก่อนที่ฉันจะกลับถึงบ้าน เข้าใจนะ และก็ฟังกฎของฉันให้ดี




 

หนึ่ง.ห้ามขัดคำสั่งฉันทุกประการ

สอง.ฉันจะสั่งให้นายทำอะไร นายต้องทำตามทุกอย่าง

และสาม.ห้ามขึ้นไปยุ่งวุ่นวายบนห้องใต้หลังคาบ้านฉัน




 

ผิดกฎแม้แต่ข้อเดียว นายได้ไปดังอยู่บนโลกโซเชี้ยลแน่

เข้าใจนะ ฉันไปล่ะ เอ้อ! แล้วก็เตรียมมื้อเย็นสุดหรูให้ฉันด้วย”




                จุนฮยองพูดจบก็สาวเท้าเดินออกไปหน้าบ้านและขับรถออกไปข้างนอก ปล่อยให้คนตัวเล็กนั่งหน้ามึนมองแปลงห้องน้ำสลับกับน้ำยาล้างห้องน้ำไปพักหนึ่ง ก่อนจะลงมือราดน้ำยาลงพื้นห้องน้ำและคุกเข่าขัดห้องน้ำ







 

30 นาทีผ่านไป





 

“เฮ้อ..กว่าจะเสร็จ” มือเล็กเลื่อนปาดเหงื่อที่ผุดขึ้นเหม่งตัวเองเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นหยิบอุปกรณ์ล้างห้องน้ำไปเก็บ



 

“ต่อไปก็..ทำอาหารสุดหรูสินะ เฮ้อ ฆ่ากันตายชัดๆ - - นี่ฉันต้องเดินตามเกมส์บ้าๆนี่อีกนานแค่ไหน” โยซอบบ่นพึมพำกับตัวเองก่อนจะเดินเข้าครัวเปิดตู้เย็นดูวัตถุดิบว่ามีอะไรบ้าง


 

“โห มีแต่โค้ก..!” โยซอบชักหน้าเหวอ “นี่นายจะกินโค้กเป็นอาหารเย็นรึไง เหอะ!” ก่อนจะโวยวายและกวาดสายตามองในตู้เย็นต่อ

 

“อ่อ มันมีอีกตู้เย็นอีกตู้นึงนี่นา..” ตากลมโตหันไปมองตู้เย็นอีกตู้หนึ่งก่อนจะเดินไปเปิดมันออกก็พบวัตถุดิบมากมายที่ดูมีราคา


 

“นี่อะไรเนี่ย” มือเล็กเอื้อมหยิบกุ้งตัวใหญ่ที่ถูกแบ่งไว้แต่ก็พอจะรู้ว่าเป็นกุ้งห่อจานพาสติกอย่างดีออกมาและดูชื่อตรงข้างห่อ “ลอ..ล๊อบ สเตอร์” โยซอบขมวดคิ้วงงพยายามสะกดชื่อแปลกๆที่เป็นภาษาอังกฤษของกุ้งตัวนี้ก่อนจะเก็บมันเข้าที่เดิม


 

“เฮ้อ..แล้วแม่บ้านหายไปไหนหมดเนี่ย เมื่อไม่นานนี่ยังเห็นอยู่เลย - -” เขาเกาหัวงงๆก่อนจะทำความรู้จักกับวัตถุดิบในตู้เย็นต่อ


 

“อะไรเนี่ย ไข่ปลาคาเวียร์ เนื้อวัววากิว โอทาโร่ = = ชื่อแปลกเกินจะบรรยาย น่าจะทำยาก ทำไหม้ขึ้นมาซวยอีกล่ะทีนี้ - -” ตากลมโตกวาดไปมาได้ซักพักก็ไปเจอ…





 

“อา....ไข่ไก่ *-*” ตากลมวิ้งวั๊งทันทีที่เห็นวัตถุดิบที่ประกอบอาหารง่ายที่สุด




 

“คิดอะไรดีๆออกล่ะ -..-” มือเล็กหยิบไข่ออกมาสามสี่ฟองและเตรียมอุปกรณ์ในการทำอาหารมาวางเรียงราย ก่อนจะเริ่มตั้งกระทะแบนมีราคาเทน้ำมัน ตอกไข่สามสี่ใบใส่ชามและตีให้เข้ากัน


 

 

 

สักพักใหญ่ๆ





 

 

ชายร่างสูงเปิดประตูบานใหญ่เดินเข้ามาภายในตัวบ้าน ก่อนจะตรงไปยังห้องครัว แต่ยังไม่ทันถึงภายในตัวห้อง จมูกโด่งก็รับสัมผัสกับกลิ่นหอมน่ากินที่โชยออกมาจากในครัวเพียงแค่ยืนห่างจากหน้าห้องครัวไปก้าวสองก้าว

 

 

เขาโผล่ใบหน้าอันหล่อเหลาเขาไปชะโงกดูเล็กน้อย ภาพที่เขาเห็นคือคนตัวเล็กกำลังยืนจัดตกแต่งโต๊ะอาหารอยู่ใบหน้าหวานอมยิ้มอย่างมีความสุขรับกับแก้มน้อยๆที่อิ่มชมพูระเรื่อดูน่ารักซะเหลือเกิน ทำให้คนที่แอบดูอยู่นั้นเผลอยิ้มกับความน่ารักนั่นออกมาแบบไม่รู้ตัว

 

 

แต่เขาก็ต้องส่ายหน้าไล่ความคิดนั่นออกไปเพราะความคิดแค้นที่แทรกเข้ามาเป็นระยะ ก่อนจะวางมาดนิ่งเดินเข้าไปในห้องครัวเงียบๆ และวางมือลงบนโต๊ะแรงๆ จนทำให้อีกคนที่หันหลังเตรียมโน่นนี่นั่นอยู่สะดุ้งตกใจหันควับหาเขาทันที

 

 

“เตรียมเร็วๆหน่อย ฉันหิว ชักช้าอยู่ได้” ร่างสูงกดเสียงต่ำหน้าเรียบเย็นชาก่อนจะนั่งลงตรงเก้าอี้หัวโต๊ะรออาหาร

 

“รู้แล้วล่ะน่า..” ร่างเล็กหยิบจานกับข้าวสองอย่าง วางลงตรงหน้า ใบหน้าเย็นกลับเปลี่ยนสีหน้าทันทีเมื่อเห็นกับข้าวตรงหน้า
 

 

“นี่มันอะไร..” คิ้วเข้ารูปขมวดเข้าหากันพรางมองหน้าหวานๆที่เยาะเย้ยกวนประสาทเขาสลับกับไข่เจียวและไข่ต้มที่วางอยู่ตรงหน้าเขา การกระทำแบบนี้มันเย้ยเขาขัดๆ

 

 

“กับ...ข้าว.. จะกินเลยมะ จะได้ตักข้าวให้..” โยซอบหันกลับเดินไปตักข้าวใส่จานพอดีๆก่อนจะหันกลับมาอีกที ร่างสูงใหญ่ก็มาอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว

 

 

“ฉันถามว่า นี่..มัน..อะ..ไร..” เสียงโหดกดต่ำน่ากลัวนั่น ทำให้ร่างเล็กหน้าเสียไม่กล้าสบตา ก่อนจะควบคุมสติที่กระเจิงมาได้

 

 

“กับ..ข้าว... กินได้มะ? กินไม่ได้ก็ไม่ต้องกิน ฉันจะได้กินเอง.” โยซอบพูดจบก่อนจะเดินเมินคนตรงหน้าไปนั่งแทนที่อีกคนและวางจานข้าวลงตักไข่เจียวใส่จานข้าว

 

 

“หึ..” นัยน์ตาคู่คมกริบมองร่างเล็กก่อนจะยกยิ้มแบบมีเลศนัย ขาเรียวยาวก้าวเข้าหาอีกคนและคว้าข้อแขนเล็กไว้เกร็งมือบีบแน่น

 

 

“นาย..จะทำอะไรน่ะ! เจ็บนะ!” นัยน์ตากลมโตมองชายร่างสูงตรงหน้าเขาด้วยสีหน้าไม่ดีเท่าไหร่ เหมือนจะรู้ลางตัวเอง

 

 

“ฉันว่า ฉันหามื้อเย็นได้แล้วล่ะ” ริมปากหนาคลี่ยิ้มแบบชั่วร้ายก่อนจะช้อนคนตัวเล็กขึ้นอุ้มพาดบ่าและเดินขึ้นห้อง

 

 

“จ..จุนฮยอง น..นายจะทำอะไร ปล่อยฉันลงนะ!!!” ร่างเล็กแหกปากโวยวายทุบจิกตีหลังกว้างนั่น ก่อนจะถูกโยนลงบนเตียงใหญ่ขาวนุ่มอย่างไม่ถนอม

 

 


 

“ท้าทายดีนัก ฉันจะทำโทษ ว่าการที่นายท้าทายฉัน นายจะต้องเจออะไร.” 





                ร่างสูงกดเสียงต่ำก่อนจะไล่นัยน์ตาน้ำตาลเข้มคมกริบเชยชมทุกสัดส่วนที่ชั่งเย้ายวนเขา ไม่ว่าจะผิวขาวมีน้ำมีนวลเนียนเสมอกันทั้งร่าง ซอกคอขาวๆที่น่ากัดทำรอยให้ช้ำเป็นดอก เรียวปากอมชมพูอ่อนอิ่มเอิบจนน่าบดขยี้ให้มันอิ่มเอิบกว่าเก่า ใบหน้าหวานๆประกอบกับนัยน์ตากลมโตน้ำตาลอ่อนที่มองมาทางเขาสั่นระริกอย่างหวาดกลัว

 




 

ทุกอย่างในตอนนี้

 




 

มันชั่งเร้าอารมณ์เจ้าของนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มเย็นๆนั่นซะเหลือเกิน

 

                ชายร่างสูงไม่ต่างอะไรจากคนอารมที่พรุ่งพร่านเหมือนถูกสะกดจนควบคุมตัวเองไม่ได้อีกแล้ว เขาตัดสินใจขึ้นคร่อมร่างเล็กตรงหน้าเขาก่อนจะรวบข้อแขนเล็กขึ้นเหนือหัวกดล๊อกไว้แน่น ก้มลงซอกไซร้ต้นขอขาวอย่างหนักหน่วงไปพร้อมๆกับสูดดมกลืนกินกลิ่นหอมตรงซอกคออย่างไม่ลดละ
 

 

                “ม..ไม่ ปล่อยฉันนะ.!!” ร่างเล็กพยายามเบี่ยงหน้าหนีสัมผัสขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

 

 

                ร่างสูงข้างบนไม่ตอบอะไร นอกจากเสียงหอบหายใจถี่หนักอย่างต้องการ มือหนาเริ่มซุกซนเลื่อนลอดเข้าใต้เสื้อตัวบางของคนข้างล่าง ก่อนจะขยับครึงยอดสีหวานใต้ผ้าบางเน้นๆ สัมผัสตรงซอกคอขาวกดเน้นมากขึ้นเรื่อยๆ มือหนาอีกข้างไม่ปล่อยให้ว่าง ค่อยๆเลื่อนลงปลดกางเกงคนข้างล่างออก

 

 

                “ไม่.!!.........” ร่างเล็กแผดเสียงร้องขัดขืนอีกคนได้ไม่นานก็เงียบลง ร่างเล็กเริ่มเลื่อนมือไปมาตอบสนองสัมผัสอีกคนเหมือนถูกสะกด








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

128 ความคิดเห็น

  1. #126 phanniie_b (@phanniie) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มกราคม 2557 / 08:23
    เราเกลียด ยงจุนฮยองแล้ววว
    ไม่น่ารักเลย
    ทำร้ายซอบอยู่ได้
    #126
    0
  2. #116 iloveu68 (@iloveu68) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2556 / 16:41
    ยงจุนโหดร้ายอ่ะ
    แต่เราชอบนะ 555

    #116
    0
  3. #114 LuckyMyFriend (@luckykoong) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 กันยายน 2556 / 19:16
    ยงกุนนน!!! ทำไรน้องห๊ะ ทำเลยสนับสนุน 555 ค้างอะไรเตอร์
    #114
    0
  4. #113 Yang YoHyun (@tang_love_yangyo) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กันยายน 2556 / 18:12
    ง่าาาาาาาาาาาาา
    คุณยง....จะทำอะไรอ่ะ
    ไม่นาาาาาาาาา
    โยน้อยน่าสงสารอ่ะ

    คุณยงจะให้โยน้อยขัดส้วมจิงๆหรอ?????
    บ้าไปแล้ว...
    ทำเบาๆไม่เป็นใช่ไหม????
    โยน้อยของเค้าบอบบางนะ

    โยเอาใก้เต็มที่เลยยยยยย
    อยากสั่ง ชอบทำร้ายดีกนัก

    .....ชอบโหดๆแบบนี้มากค่ะ
    มาต่อเร้วๆนะคะ....ค้างอาะ
    #113
    0