BEAST in the Rose of fiend กุหลาบสีครามของอสูร (Junseob)

ตอนที่ 16 : The Rose of fiend : 15 Game

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 220
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    21 ก.ย. 56

Previously…

ความรู้สึกบ้าอะไรกัน..

                ฉัน...ไม่อยากเป็นแบบนี้!

                ทำยังไงรอยนี่จะหายไป อีกนานแค่ไหน รอยน่ารังเกียจนี่ถึงจะหายไป

The Fiend: 15 Game

 

เช้าถัดมา

                โยซอบมาเรียนตามปกติ เขาก้าวเดินเข้าห้องก่อนจะนั่งลงที่นั่งของตัวเองเงียบๆ

                ในตอนนี้เขาเหมือนร่างเล็กที่ไร้วิญญาณ สายตาเลื่อนลอย สมองของเขายังคงนึกถึงแต่รอยนั่นและการกระทำของจุนฮยอง ก่อนจะถอนหายใจหลับตาลงสลัดหัวส่ายหน้าเบาๆไล่ความคิดบ้าบอนั่นออกจากหัว

                “ซอบ.. ซอบ” กีกวังเขย่าพรางเรียกเพื่อนตัวเล็กของเขาเบาๆ

                “ห..ห้ะ?” โยซอบหันไปตามแรงเขย่าแบบมึนๆ

                “นายเป็นอะไรรึป่าว?”

                “ป..ปาวซะหน่อย ฮ่าๆๆ” โยซอบขำกลบเกลื่อน

                “อืมๆ นี่คริสหายดีแล้วนะ แล้วเขาก็มาเรียนได้แล้ว ^^

                “ไหนๆๆ” ตากลมโตเบิกขึ้นด้วยความดีใจพรางหันมองหาอีกคนที่กวังพูดถึงเมื่อกี้

                “ก็นั่งอยู่นี่ไง” กวังชี้

                “คริส..” โยซอบยิ้มกว้างด้วยความดีใจที่เพื่อนของเขาหายดีแล้ว

                “ฉันชอบนายนะ...”

แต่เขาก็ต้องมาชะงักเมื่อประโยคนั้น แว๊บเข้ามาในหัว

                ร่างเล็กส่ายหน้าเบาๆไล่ความคิดและพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด ก่อนจะไถ่ถามคริสต่างๆนาๆด้วยความเป็นห่วงปนดีใจ

                “หึ ยังไม่ตายอีกรึไง”

                โยซอบกับคริสเปลี่ยนสีหน้ากันทันทีที่เสียงแสลงหูนั่นของจุนฮยองมาพูดกวนประสาท ก่อนโยซอบจะหันไปมองค้อนแบบอาฆาตและยิ้มตอบกลับไป

 

                “และคนที่มันทำให้เพื่อนผมเป็นแบบนี้ มันยังไม่ตายอีกเหรอคับ ทำร้ายคนดีๆแบบนี้ เขาไม่แจ้งตำรวจก็บุญเท่าไหร่แล้วนะ ^^

 

                “ฮ่าๆๆ แจ้งตำรวจ คิดได้ไงวะ ถ้าแจ้ง เพื่อนนายก็คงต้องเข้าคุกไปพร้อมๆกับพวกชั้น..ไม่แน่ พวกชั้นอาจจะไปกระทืบมันต่อในคุกก็ได้นะ ^^

 

                “หึ่ม!! ไอ้พวกหมาหมู่!!” โยซอบเดือดทันทีและกำหมัดเล็กเตรียมจะลุกขึ้นไปอัดหน้ากวนประสาทนั่นที่ไม่ต่างจากคำพูดของจุนฮยอง แต่กวังกลับรั้งเขาไว้ก่อน

                “อย่าเลยดีกว่านะซอบ ขืนอัดหน้ามันไป ฝ่ายเราจะเสียหายนะ”

                “...หึ!” โยซอบหันควับมาที่ตัวเองตามเดิมเงียบๆระงับความโกรธ

                “ชั้นไม่เป็นไรแล้วล่ะซอบ” คริสยิ้มบางๆให้คนตัวเล็กที่นั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดเดือดสุดๆ

                “อืม...” โยซอบหันไปยิ้มตอบและอืมสั้นๆ

                ครืด!~ ครืด!~

                “หืม...?” โยซอบตกใจเล็กน้อยกับแรงสั้นของโทรศัพท์ก่อนจะควักมันออกมากดดู

 

                ข้อความนี่..เบอร์แปลกแฮะ แต่คุ้นๆ

 

                “..” โยซอบตัดสินใจเปิดข้อความนั่นดูอย่างไม่ลุ้นอะไร

                ข้อความที่ปรากฏขึ้นมาให้เขาเห็น ก็คือ.. คลิป

                เมื่อมือเล็กกดเปิดดูก็ต้องตกใจเป็นอย่างมาก เมื่อคลิปที่เขาดูนั้น เป็นคลิปของเขาเองที่ถูกผู้ชายอีกคนล่วงเกินต่างๆนาๆ ซึ่งใบหน้าในตอนนั้นของเขาก็เหมือนจะมีอารมณ์ร่วมด้วย

                ร่างเล็กถึงกับหน้าซีดทำอะไรไม่ถูก เขาค่อยเลื่อนลงไปอีก ก็มีข้อความสั้นๆอยู่ท้ายคลิป

 

                “ไปเจอฉันที่หลังห้องน้ำชาย ห้ามบอกคลิปนี้ให้พวกของนายรู้เด็ดขาด ไม่งั้น นายดังข้ามคืนแน่

ถ้าไม่เชื่อ ก็ลองขัดคำสั่งฉันดูสิ

จุนฮยอง..”

 

“...!” ร่างเล็กนั่งนิ่งหวาดๆแทบจะไม่กล้าหันไปหาเจ้าของข้อความที่อยู่ด้านหลังเขา

ตอนนี้เขากลัวจนทำอะไรไม่ถูก นอกจาก คงต้องเดินตามแผนของคนเจ้าเล่ห์อย่างจุนฮยอง

 

ช่วงกลางวันของวันนี้

 

                เมื่อถึงเวลาพักกลางวัน จุนฮยองลุกขึ้นชวนพักพวกของเขาไปกินข้าวตามปกติ โดยไม่สนใจคนข้างหน้าเขาที่นั่งหน้าซีดมาตั้งแต่เมื่อเช้าแล้ว

 

                โยซอบทำอะไรไม่ถูกนอกจากจะลุกขึ้นพรวด และเดินออกจากห้องไปเงียบๆคนเดียวโดยไม่ชวนเพื่อนของเขาทั้งสามคนเลย

 

และในเวลาต่อมา

 

                เท้าเล็กๆเร่งก้าวมาอย่างรวดเร็วจนมาถึงหลังห้องน้ำชาย ก็เห็นจุนฮยองมาถึงก่อนเขาแล้ว

 

                โยซอบไม่รอช้าที่จะถามคำถามที่เขาคาใจมาตั้งแต่เมื่อเช้าแล้วออกไป

                “นายทำแบบนี้...ต้องการอะไร จุนฮยอง”

                “นายก็รู้ดีนะ โยซอบ..ยังต้องให้ฉันบอกอีกเหรอ หืม..?” จุนฮยองพิงกำแพงมองคนร่างเล็กที่ทำหน้าเคร่งขรึมใส่เขาแบบจะเอาเรื่อง

                “..ชำระแค้นงั้นเหรอ.. แล้วนายแค้นอะไรฉันนักหนา ฉันไปทำอะไรให้นาย นายถึงต้องมาแค้นกันขนาดนี้!!” โยซอบเริ่มตะคอกอย่างโมโห ในสิ่งที่เขาไม่รู้เรื่อง ว่าไปทำอะไรให้จุนฮยองคับแค้นใจ

                “คนโง่เท่านั้น ที่จะถามในสิ่งที่ตัวเองก็รู้มาตลอดนะ ยัง โยซอบ...”

                “....”

                “นี่นายแกล้งจำไม่ได้ หรือ ยังไง?”

                “หึ..ฉันรู้ตัวดีทั้งหมด ว่าทำอะไรลงไปบ้าง แต่นี้ ฉันไม่รู้ ซึ่งมันก็แปลว่า ฉันไม่ได้ทำ”

                “กล้ามากนะ ที่ปฏิเสธความผิดของตัวเอง เหอะๆ น่าไม่อายเลยนะ” จุนฮยองส่ายหน้าเบาอย่างเอือมๆเมื่ออีกคนไม่ยอมรับผิดอย่างที่เขาคิด

 

                “เรื่องคลิปนั่น ..นายจะให้ฉันทำยังไง นายถึงจะกำจัดมันทิ้ง” โยซอบถาม

                “คลิปนาย นายก็ลบมันเองสิ หึ” จุนฮยองแสยะยิ้ม

                “แล้วจะให้ฉันลบยังไง ในเมื่อมันอยู่ที่นาย”

                “ก็มาเอาไปสิ ^^” จุนฮยองควักไอโฟน4s ของเขาขึ้นมา โยซอบไม่รอช้าใช้มือเล็กๆของเขาเข้าไปคว้ามันมาก่อนจะขว้างลงกับพื้นจนแตกกระจายและเหยียบขยี้ซ้ำ

                “เอาล่ะ คราวนี้นายก็ไม่มีคลิปนั่นอยู่แล้ว ก็จบสิ้นกันซักที!!!

                “หึ นายแน่ใจหรอ โยซอบ” จุนฮยองเลิกคิ้วถาม

                “....” โยซอบขมวดคิ้วสงสัยกับคำพูดของจุนฮยอง

                “นั่นแค่ส่วนหนึ่งนะ ที่นายทำลายมันได้ มันยังคงมีอีกหลายๆส่วน ที่นายยังไม่ได้กำจัดมันนะ โยซอบ ^^

                “อ..อะไรอีก อย่าบอกนะ ว่านายไม่ได้เก็บคลิปนั่นไว้ในโทรศัพท์ที่เดียว”

                “มันก็ถูกนะ”

                “..!! อ..ไอ้เลว เลวที่สุด!!” อารมณ์โกรธของร่างเล็กเกินจะควบคุมอยู่ เขาพุ้งตัวเข้าชกหน้าร่างสูงตรงหน้าเขาอย่างเต็มแรง แต่ไม่โดนเพราะอีกฝ่ายหลบทัน

                “หึ คิดจะซัดหน้าหล่อๆของฉันได้ง่ายๆรึไง” จุนฮยองบีบข้อมือเล็กของโยซอบแน่น ก่อนที่ทั้งคู่จะประจันหน้ากันอย่างดุเดือด


 

                ทันทีที่สายตาทั้งสองคู่สบตากัน มันทำให้ต่างฝ่าย ต่างมีความรู้สึกบางอย่างวูบผ่านเข้ามา มันไม่ใช่ความรู้สึกโกรธแค้น ไม่ใช่ชิงชังไปหมดซะทีเดียว แต่มีความรู้สึกแปลกๆแทรกเข้ามาด้วย


 

               

                มันทำให้ทั้งสองคนใจเต้นแบบไม่รู้สึกตัว


 

 

                ทันใดที่ได้สติ จุนฮยองเป็นฝ่ายเบี่ยงหน้าหนีหน้าหวานตรงหน้าเขาก่อนที่ใบหน้าหล่อๆจะชักสีหน้าผิดสังเกตุ

                โยซอบก็ไม่ต่างกัน

 

 

                “คิดจะใช้หน้าใสซื่อนั่นมายั่วฉันเหมือนกับที่ไปยั่วไอ้ประธานนักเรียนหน้าจืดนั่นรึไง” จุนฮยองพูดกดเสียงเหยียดคนตัวเล็กตรงหน้าเขาที่เริ่มจะเดือดอีกรอบ

 

                “พูดมาได้ ใครกันแน่ที่หน้าจืด!! ว่าแต่คนอื่นเขา หัดแหกตาดูตัวเองบ้างนะ ดีเลิศมาจากไหนกัน ถึงได้ว่าเขาไปทั่ว !!! กะอีแค่คนเลวๆคนนึง..” ร่างเล็กไม่ทันจะพูดจบ มือหน้าเข้าคว้าบีบพวงแก้มน้อยๆนั่นและกระชากมาจ้องใกล้ๆ

 

 

 

                “แต่ฉันก็ดีกว่า คนร่าน แรด แบบนาย ที่เอาแต่ยั่วอ่อยตัวผู้ด้วยกันไปวันๆก็แล้วกัน”

 

 

 

                ร่างโปร่งสูงกดเสียงต่ำ ก่อนจะสะบัดร่างเล็กจนลงไปกองกับพื้นดินสกปรก และมองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเหยียดหยาม

               

 

                “หึ..ฉันชักจะนึกอะไรดีๆออกซะแล้วสิ” ปากหนากระตุกยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

                “....” โยซอบได้แต่นั่งมองด้วยสายตาอาฆาต

                “เล่นเกมส์กับฉัน”

                “เกมส์อะไร..?” โยซอบพูดแบบ งงเล็กน้อย

                “เพื่อตัวนายเองและคนรักของนาย ฉันว่า นายต้องเล่นแน่ๆ” จุนฮยองยกยิ้มก่อนจะเดินสวนคนตัวเล็กที่นั่งหน้าอึนไม่เข้าใจในสิ่งที่อีกคนพูด

                “หลังเลิกเรียน ฉันจะมารับ ไม่ต้องถามอะไรทั้งนั้น ฉันจะบอกรายละเอียดที่หลัง”

                ร่างโปร่งทิ้งถ้อยคำสั้นๆและเดินจากไป ปล่อยให้คนตัวเล็กที่นั่งอยู่กับพื้นดินหยาบค่อยๆลุกขึ้นก่อนจะเดินไปหาเพื่อนๆของเขาที่โรงอาหาร

 

และประโยคสั้นๆที่ร่างโปร่งทิ้งไว้ มันทำให้เขานั่งสงสัยไปทั้งครึ่งวัน

 

หลังเลิกเรียน

                “พวกฉันกลับก่อนนะ”

                “อ่าๆ แล้วเจอกัน ^^” โยซอบโบกไม้โบกมือน้อยๆลาเพื่อนทั้งสามคนของเขา

               

                เขาว่าจะมารับเราตอนเย็นหลังเลิกเรียนนี่นา อีกอย่าง วันนี้เขาก็โดดเรียนไปครึ่งวัน ไปทำอะไรนะ..

                ไม่รอล่ะ ช้าเกิน ไปหาดูจุนอาดีกว่า

 

                ร่างเล็กส่ายหน้าเล็กน้อยอย่างไม่เข้าใจจุนฮยอง ก่อนจะเดินไปที่ห้องประธาน นร.เพื่อที่จะไปหาสุดที่รักของเขา

               

                ก๊อกๆ ๆ

                กำมือเล็กๆเลื่อนเคาะประตูตรงหน้าเบาๆสามทีก็จะเปิดเข้าไปก็พบคนรักของเขานั่งกุมขมับอยู่ที่โต๊ะทำงานเหมือนเครียดอะไรบางอย่าง ร่างเล็กเห็นดังนั้น จึงเอ่ยปากถามด้วยความเป็นห่วง

 

                “รุ่นพี่ฮะ เป็นอะไรรึป่าว?”
 

                ร่างสูงตรงหน้าเขาค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองยิ้มๆเหมือนไม่มีอะไร

                “ฉันไม่เป็นอะไรหรอกตัวเล็ก”

                “อ่อฮะ คงเหนื่อยจากงาน..สินะฮะ” โยซอบพูดพรางกวาดสายตามองไปบนโต๊ะทำงานตัวใหญ่ของดูจุน

                “ก็ นิดหน่อยน่ะ ^^ วันนี้เธอดูน่ารักจังนะ” ดูจุนพูดพรางมองอีกคนและอมยิ้ม

                “กับรุ่นพี่คนเดียวแหล่ะฮะ -////- ”

                “แหม ปากหวานนะเรา” ดูจุนยิ้มพอใจกับคำพูดกับท่าทางของคนรักของเขา ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปกอดและให้รางวัลซักฟอดลงที่แก้ม

                “รุ่นพี่ทำอะไรฮะเนี่ย >/////<” แก้มน้อยๆออกสีแดงแป๊ดกับการกระทำของอีกคนพรางกุมแก้มตัวเองแบบเขินอาย

 

                “ตัวเล็กคับ..”

 

 

                “ฮ..ฮะ?” โยซอบเงยหน้ามอง

 
 

                “ถ้า ฉันจะขออะไรบางอย่าง ..เธอจะให้ฉันมั้ย?”

 

 

                “ขออะไรหรอฮะ..?” นัยน์ตาซื่อมองคนรักของเขาไม่กระพริบรอคำตอบ

 

 

 

                “ฉันขอ.. ให้เธอ เป็นของฉันได้มั้ย โยซอบ..”

 

 

 

ดูจุนพูดพรางเลื่อนมือหนาของเขาขึ้นลูบแก้มเนียนของร่างเล็กตรงหน้าเขาเบาๆอย่างอ่อนโยน

 

                “ป..เป็นของ..รุ่นพี่ หรอฮะ” นัยน์ตากลมโตสบตากับคนรักเขาอย่างรู้คำตอบ ว่าต้องการอะไร ก่อนแก้มน้อยๆจะเอ่อขึ้นแดงระเรื่อจัด

 

                นัยน์ตาของทั้งคู่สบตากันหวานซึ้งก่อนที่ฝ่ายร่างสูงจะหลับตาลงและค่อยๆโน้มหน้าลงมาทาบปากเล็กของอีกฝ่ายที่ค่อยๆหลับตาลงเช่นกัน

 

                ร่างเล็กไม่รอช้าที่จะตอบสนองความต้องการของคนรักของเขา เรียวแขนค่อยๆเลื่อนขึ้นโอบคอแกร่งของร่างสูงตรงหน้าเขาลงมา ทันทีที่รู้ความต้องการของกันและกัน ร่างสูงก็ค่อยๆส่งลิ้นหนาอุ่นๆสอดเข้าไปในโพรงปากเล็กควานหาความหวานในโพรงปากเล็กอย่างเบาแรง ทั้งสองแลกรสหวานในโพรงปากกันอย่างดูดดื่มและต่อจากนั้นไม่นาน

 

                ร่างเล็กถูกดันให้นอนลงบนโซฟาเบาๆ ก่อนร่างสูงตรงหน้าเขาจะขึ้นคร่อมและก้มลงเริ่มซุกไซร้ซอกคอขาวอย่างเบาแรง

 

 

                และบทเพลงรักก็ต้องหยุดลง

                เมื่อมีตัวเสื..อก เอ้ย! คนๆหนึ่งเปิดประตูผ่างเข้ามาอย่างไร้มารยาท

 

 

                “..!!!” ทั้งสองคนบนโซฟาตกใจมาก ก่อนที่คนข้างบนจะลุกขึ้นพรวดมองเขม็งตรงที่เจ้าคนเสียมารยาทนั่น

 

 

 

                “มาพลอดรักกับแฟนอยู่นี่เอง ปล่อยให้ฉันเดินหาตั้งนาน”

 

 

 

                จุนฮยองยืนสูบบุหรี่ พ้นควันฟุ้งกระจายทำให้อีกสองคนรู้สึกเหม็นควันนั่น ก่อนที่จุนฮยองจะหันมามองมาทางโยซอบกับดูจุน

 

                “หึ กำลังจะเข้าได้เข้าเข็มกันสินะ เป็นประธาน นร. แท้ๆ กลับมาพลอดรักกับแฟนในโรงเรียน ทำตัวเสื่อมถ่อยจริงๆมันทุเรศนะคับ ^^” จุนฮยองส่ายหน้าเอือมๆ

 

                “อย่ามาพูดกวนประสาทแถวนี้ จะเอาอะไรก็ว่ามา” ดูจุนมองเขม็ง

 

 

                “ฉันมารับตัวคนใช้ของฉัน” จุนฮยองตอบหน้าตาย

 

 

                “คนใช้?” ดูจุนมอง งง

                “ก็เมียคุณประธานไงคับ คนใช้ของผม ^^

                ดูจุนมองไปที่โยซอบที่ยืนอยู่ข้างๆเขามองจุนฮยองอย่าง งงๆ กับคำพุด

 

 

                “..เริ่มเกมส์ได้”

 

 

                จุนฮยองพูดก่อนจะเอื้อมมือใหญ่ของเขาฉุดข้อแขนเล็กๆของโยซอบและเตรียมลากออกไป

                “นายจะทำอะไรน่ะ จุนฮยอง!!” ดูจุนตะคอกอย่างมีน้ำโหและฉุดข้อแขนแฟนของเขาไว้

                “อย่าฮะ รุ่นพี่!

                “โยซอบ..ทำไม..”

                “เชื่อผม.. นะฮะ” โยซอบยิ้มให้คนรักของเขาเหมือนกับว่าไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง

                “...” ดูจุนจึงต้องยอมปล่อยข้อแขนคนรักของเขา และได้แต่มองจุนฮยอง ฉุดกระชากลากแฟนเขาอย่างป่าเถื่อน ออกห่างไปเรื่อยๆ

 

                “ปล่อย!!!! ฉันเดินเองได้!!” โยซอบขืนแรงคนตัวสูงนั่น ที่บีบข้อแขนเขาไว้แน่นจนเขารู้สึกเจ็บ ก่อนจะสะบัดข้อแขนกลับเต็มแรง

                จุนฮยองเห็น ดังนั้น จึงเปลี่ยนจากฉุดกระชากมาเป็นอุ้มขึ้นพาดบ่ากว้างของเขาแทน และมุ่งหน้าเดินไปที่ฟอรอรี่คนหรูของเขา ก่อนจะเปิดประตูหลังและสะบัดร่างเล็กเข้าไปข้างใน และเดินอ้อมไปขึ้นรถฝั่งคนขับก่อนจะขับออกไปอย่างรวดเร็ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

128 ความคิดเห็น

  1. #115 iloveu68 (@iloveu68) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2556 / 18:28
    เกมอะไรของนายอีกล่ะ จุนฮยอง
    #115
    0
  2. #110 lovelyGirl_P (@pumzalovelygirl) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2556 / 22:52
    มาอัพเร็วๆนะคะ เราติดเรื่องนี้ซะแล้วว
    #110
    0
  3. #109 lovelyGirl_P (@pumzalovelygirl) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2556 / 22:52
    มันแบบตื่นเต้นอ่ะ โจ๊กจะทำอะไร?
    #109
    0
  4. #93 บิ้วตี้นะคะ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2556 / 18:26
    จุนใจร้ายยยย ทำไมทำกะน้องโยแบบนี้ - -*
    #93
    0
  5. #92 noon-zeyo (@noon-zeyo) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2556 / 21:39
    อยากรู้ตอนหน้าแล้วง่ะ ==' สู้ๆนะคะ
    ชอบๆเรื่องเยอะ ซับซ้อนดี 555+
    #92
    0
  6. #85 Nuch'z Mayura (@manuch) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2556 / 16:10
    ทำไมจุนทำกับซอบเราอย่างนี้ล้ะ ToT
    #85
    0
  7. #84 phanniie_b (@phanniie) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2556 / 20:38
    สงสารซอบมากๆเลย

    #84
    0
  8. #65 Yang YoHyun (@tang_love_yangyo) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2556 / 00:00
    ตกลงยังโยรู้สึกยังไงกันแน่ อ่อนไหวกับทั้งสองคนเลยหรอ,..
    เริ่มรักลุงตอนไหนกัน
    แล้วคุณยงแค้นอะไรยังโยกัน.....
    แต่ชอบอ่ะ มาต่อเร็วๆนะคะ
    #65
    0