BEAST in the Rose of fiend กุหลาบสีครามของอสูร (Junseob)

ตอนที่ 12 : The Rose of fiend : 11 สัญญา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 223
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 ก.ค. 56

Previously…

ความฝันที่วกวนไปวนมาอยู่ในค่ำคืนของการหลับทุกวัน มันเป็นความทรงจำอันเลวร้ายที่สุดของเด็กในวัยแค่ 11 ขวบ

                จะต้องฝันแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน

                ความฝันนี่ จะสิ้นสุดเมื่อไหร่

                อะไร ที่จะหยุดมันได้ นอกจากความแค้นจะถูกล้างบางทั้งหมด

The Fiend: 11 คำสัญญา

          Yoseob…Sey

          วันนี้ผม กวัง ซูโฮ มาเรียนกันตามปกติ แต่ที่ขาดหายก็คือคริส ที่ไม่ได้มา รร. ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว เขาจะเป็นเหมือนที่จุนฮยองพุดรึป่าว ตายแล้วมั้ง ฮึฮึผมเกลียดมัน!! มันเกลียดผมแต่ทำไมต้องไปลงที่คริสด้วย เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับคริสเลย แต่...คริสอาจจะไม่ได้เป็นแบบที่หมอนั่นพูดก็ได้ เขาอาจจะป่วยหรือไม่สบาย

                คิดแบบนี้แล้วมันก็ทำให้ผมโล่งอกสบายใจขึ้นเยอะเลย

                “ซอบ..!”เสียงกวังตะโกนแผดเสียงมาแต่หน้าประตูห้องเรียนและวิ่งมาหาผมที่โต๊ะเรียน ทำให้ผมมีลางสังหรณ์แปลกๆ เกี่ยวกับเรื่องไม่ดี

                “อ..อะไรไอ้กวัง ตะโกนโหวกเหวกโวยวายมาแต่ไกลเชียว = =!

                “คริสน่ะ..! แฮ่กๆ” กวังพูดไปหอบเหนื่อยไป

                “ทำไม..คริสทำไม!

                “ค..คริสเข้าโรงพยาบาล...!!” กวังพูดติดขัดเล็กน้อย

                “อ..อะไรนะ!!” ผมกับซูโฮตะเบ็งเสียงตกใจกับคำพูดของกวังพร้อมกัน

                “คริสแค่ป่วยเองนะ จะเข้าโรงพยายาลได้ยังไง นายอย่ามาพูดเล่นนะกวัง!!” ผมชักสีหน้าไม่ดีใส่กวังพร้อมกับตะวาดด้วยความโมโหของคำพูดของกวัง

                “ฮ่าๆๆๆๆๆๆ”

                เสียงๆหนึ่งหัวเราะดังขึ้นเหมือนจะสะใจมาก

                “...” ผมหันไปมองจุนฮยองเจ้าของต้นเสียงหัวเราะนั่นด้วยสายตานิ่งสะกดอารมณ์โกรธ

                “มองอะไร...ชั้นบอกนายไปแล้วนะ ซอบ...” จุนฮยองยิ้มกวนก่อนจะนั่งฟังเพลงทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

                นายมันเลวเกินจะบรรยายจริงๆ

                “ซูโฮ กวัง ไปหาคริสที่โรงพยาบาลกัน กวังนำทางชั้นทีนะ”

                “อืมๆ ได้ๆ” กวังพูดจบก่อนจะเดินนำหน้าผมไปกับซูโฮ

                ผมหันไปสบตากับไอ้สารเลวนั่นที่นั่งมองผมด้วยความสะใจเมื่อทุกอย่างเป็นไปอย่างที่เขาคิดเอาไว้อย่างโกรธแค้นแต่ไม่ระเบิดมันออกมาก่อนจะหันกลับวิ่งตามหลังกวังกับซูโฮไป

 

ณ รพ. ทอร์เซนต์

                ผมกับพวกกวังมาถึงที่นี่ด้วยแท็กซี่ และไม่รอช้าที่จะรีบวิ่งขึ้นไปหาคริสที่ห้องชั้น 2 ห้อง 205 ตามที่กวังบอกไว้ตอนอยู่บนรถ

                เมื่อพวกผมมาหยุดอยู่ตรงหน้าห้อง 205 ผมเคาะประตูตรงหน้า 2-3 ที ก่อนจะบิดประตูและเดินเข้าไปช้าๆ เพราะคริสอาจจะยังหลับอยู่

                ผมเดินเข้าไปหาที่เตียงของคริสที่ยังหลับอยู่ กับบาดแผลตามใบหน้าของเขาที่บอบช้ำไม่มากนัก และผ้าพันแผลที่พันรอบหน้าผากเขาไว้

นี่ไอ้หมอนั่นมันเล่นซะคริสหัวแตกเลยหรอ!

ผมยืนมองสภาพเพื่อนของผมที่นอนหลับเงียบๆไปพร้อมกับมือของผมที่กระชับกำหมัดแน่น สายตาเกร็งด้วยความแค้น กับน้ำใสๆจากขอบตาที่ค่อยๆไหลออกมาข้างนึง ก่อนผมจะยกมือข้างนึงปาดมันออกและค่อยๆเดินไปนั่งบนเก้าอี้ข้างๆเตียงคริส

ผมยกมือขึ้น ค่อยๆเกลี่ยปลายผมของเขาที่หล่นลงมาปรกหน้าเล็กน้อย ในใจก็พรางคิดถึงเรื่องวันนั้น

                ‘เรื่องของนาย มันก็เรื่องของชั้นนั่นแหล่ะ..

                “คริส..ประโยคนั่น มันอะไรกัน..”ผมพึมพำกับเขาเบาๆพรางมองหน้าเขาด้วยสายตาที่มากไปด้วยความรู้สึกผิด

                ที่คริสต้องมาเป็นแบบนี้ ก็เพราะผมสินะ..

                “เอิ่ม..งั้นพวกชั้นขอออกไปรอข้างนอกนะ..” กวังบอกผมก่อนจะลากซูโฮออกไปข้างนอก

                “อ..อ่าวพวกนาย” ผมหันไปมองกวังงงๆ ก่อนกวังจะเปิดประตูออกไป

                เมื่อเสียงประตูปิดงับสนิท

                “..เฮ้อ..” ผมหันกลับมามองคริส “อ..อ่าว” คริสกลับลืมตาขึ้นมองผม(ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้)

                “นาย..ตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่..” ผมมองหน้าคริส

                “ตื่นตั้งแต่ที่นายเอามือนายมาเกลี่ยผมให้ชั้นน่ะ” คริสยิ้มบางๆให้ผม

                “อ..เอิ่ม..ตื่นแล้ว ทำไมไม่บอก!” ผมตะคอกใส่คริสเบาๆ

                คริสค่อยๆลุกขึ้นนั่งก่อนจะยื่นหน้ามาใกล้ๆหน้าผม “ตอนนั้นคิดอะไรอยู่หรอถึงได้เกลี่ยผมให้ชั้นและมองชั้นแบบนั้น” เขาพูดพรางยิ้มไปด้วย

                “ค..คิดอะไร!” ผมหันหน้าหนี แต่แก้มผมมันก็ขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างไม่มีเหตุผล หรือจะเป็นเพราะคำพุดของคริส ผมรู้สึกแบบนั้นนะ = =

                “หืม..?” เขามองหน้าผมอย่างจะเอาคำตอบ

                “ก..ก็ผมนายมันเกะกะตานี่ ดูแล้วมันยุ้งๆน่ะ ชั้นนายเกลี่ยให้” ผมตอบเขาไปพร้อมๆกับยิ้มแห้งๆ

                “อืม..” คริสอืมสั้นๆ ก่อนจะเอนตัวนอนกึ่งนั่งพิงหมอน

                “...” ผมนั่งก้มหน้าเงียบ

                ทั้งห้องเงียบกริบไปซักพักหนึ่ง

                “ไม่ว่าจะอย่างไร ชั้นจะไม่มีวันให้หมอนั่นทำตามใจตัวเองเด็ดขาด ชั้นจะคอยปกป้องนาย ตลอดไป ..ชั้นสัญญา” คริสพูดออกมาพรางมองมาที่ผม

ผมเงยขึ้นมองหน้าคริส ก่อนจะพูดออกไปว่า “นายเป็นเพื่อนที่ดี และดีกับชั้นมาตลอด. จนมาถึงเหตุการณ์ครั้งนี้.. ชั้น.. พูดอะไรไม่ได้เลยสินะ นอกจากขอโทษ..”

คริสยิ้มบางให้ผมก่อนจะ พูดขึ้นว่า “นายไม่ผิดหรอก. ฉันอยากช่วยนายจริงๆ นายไม่ต้องโทษตัวเองหรอกนะ ซอบ”

“....” ผมนั่งเงียบพรางมองคริสด้วยสายตาเศร้ากึ่งเริ่มน้ำตาคลอ

“ขอแค่..ให้ชั้นทำเพื่อนายก็พอ..” คริสมองผมด้วยสีหน้าจริงจัง

“...” ผมน้ำตาเปราะไหลออกมาทันทีที่ได้ยินประโยคนั้นที่คริสพูดออกมา

“นายจะร้องไห้ทำไม ชั้นยังไม่ตายซักหน่อย” คริสทำเสียงประกอบกับหน้าตาดุหยอกๆใส่ผม

“..ช.ชั่งมันเถอะน่า..” ผมยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาตัวเองพรางสะอื้นเบาๆ

“ซอบ..”

“..” ผมมองหน้าคริสที่เริ่มปั้นหน้านิ่งอีกครั้ง

                “ชั้นชอบนายนะ...” คริสมองผมด้วยสีหน้าจริงจัง



ก่อนจาก.. พาสนี้มาอย่างสั้น ช่วงนี้ไรเตอร์ไม่ค่อยได้อัพเลย คราวหน้าจะมายาวๆนะคับ T^T


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

128 ความคิดเห็น

  1. #105 lovelyGirl_P (@pumzalovelygirl) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2556 / 22:40
    คนที่สองแล้วนะ 5555
    #105
    0
  2. #80 phanniie_b (@phanniie) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2556 / 20:15
    นั่นไง ว่าแล้วว
    #80
    0
  3. #50 yoondujun (@tai_dujunhyung) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2556 / 20:17
    น้องโยจะรับรักคริสไหมลูก

    #50
    0
  4. #48 LuckyMyFriend (@luckykoong) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2556 / 20:15
    อ๊ากกก ค้างจ้ะ ค้างงงงงงงงงงง   ซอบ...... ชั้นชอบนายนะ  เขินนน >//<    จุนฮยองทำไมใจร้ายขนาดนั้นเดี๋ยวก็เชียร์ ซอบกับคริส ซะเลย -0-
    #48
    0
  5. #47 iloveu68 (@iloveu68) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2556 / 19:52
    โฮ TOT
    สงสารคริสอ่ะ

    #47
    0