Galaxy Online (กาแลคซี่ออนไลน์) ภาค เตรียมพร้อมรบ

ตอนที่ 1 : Chapter1 Before Start ก่อนการเรื่มต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 89
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    17 เม.ย. 55

 Chapter1

                            พ.. 2690

                   ณ โรงเรียนแห่งหนึ่งในประเทศไทยจังหวัดกรุงเทพมหานครฯลฯ วันนี้เป็นวันที่เด็กนักเรียน ม.6 แบบแจ็คและผองเพื่อนไม่ต้องไปโรงเรียนนั้นก็เพราะวันนี้เป็นวันจบการศึกษานั้นเอง

         “แจ็คปิดเทอมนี้เองมีแพลนที่จะไปเที่ยวหรือทำอะไรหรือเปล่าฟระ” เจ้าเอกหรือเอกภพเพื่อนสุดหล่อสไตล์จีนจะจ๋าของผมเอ่ยขึ้นก่อนที่ผมจะแบกกระเป๋ากลับบ้านแบบทุกวันนั้นเอง

         “ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอกหว่ะว่าแต่ถามงี้เองมีไรมาชวนข้าไปทำชัวเลยใช้ปล่าวฟร่ะ” แจ็คตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเหนื่อยใจเพราะเจ้าเอกเวลาจะมาชวนทำอะไรทีไรด็มามุกนี้ทุกที

         “เออดิถ้าปิดเทอมนี้เองไม่มีไรทำก็มาเล่นเกมกับข้าสิ”

         “เกมอีกแล้วอ่อว่ะ แต่ละเกมที่เองชวนข้าไปเล่นก็มีแต่พวกตีมอนเกบเวลน่าเบื่อจะตายข้าไม่เล่นหรอก เฮอะ เฮอะ”

         “แต่เกมนี้ไม่เหมือนเกมอื่นนะเฟ้ยเพราะเกมนี้ไม่มี เลเวล หลอดเลือดหรือหลอดมานาแต่เกมนี้จะมีแต่ค่าสถานะที่ได้มาจากกิจวัตประจำวันในเกมหรือการฝึกฝนเช่นถ้าเกิดเราวิ่งเยอะๆแต้มAGIของเราก็จะเพิ่มแล้วถ้าเราอ่านหนังสือมากๆแต้มINTของเราก็จะเพิ่ม เป็นไงสุดยอดเลยใช้ป่ะหล่ะโดยเฉพาะพวกที่เป็นอัจฉริยะด้านการต่อสู้แบบเองก็สมารถที่จะไปพัฒนาฝีมือได้นะเว้ยเพราะข้าเห็นว่ามีนักสู้ในโลกจริงเข้าไปในเกมนี้ตั้งเยอะแยะแหนะแล้วอีกอย่างน่ะเกมนี้เราแค่เสียค่าสมัครไอดีแล้วเราก็สมารถเอาบัตรสมาชิกที่เขาให้มาไปเสียบเครื่องแบรนชิงโครได้เลย” เอกพูดพร้อมกับทำสีหน้าคาดหวังว่าเจ้าแจ็คจะเปลี่ยนใจแล้วมาเล่นเกมนี้เป็นเพื่อนมัน

         “อืมถ้าอย่างนี้มันก็ค่อยน่าสนใจหน่อย ว่าแต่ค่าสมัครเกมนี้มันเท่าไหร่หรอ”

         “ก็ประมานหมื่นนึงอะเพราะเกมนี้เปิดมาได้ห้าปีแล้วแถมมีผู้เล่นเป็นร้อยล้านคนทั่วโลกได้แล้วหล่ะ”

         “จะจริงหร่ออออ” แจ็คพูดพร้อมทำสีหน้าไม่เชื่อ

         “จริงดิว่ะไม่เชื่อเองไปถามใครก็ได้เลย” เอกพูดพร้อมกับโบกมือเรียกรุ่นน้องผู้หญิงกลุ่มหนึ่งแล้วถามว่า

         “น้องครับๆ รู้จักเกมกาแลกซี่ออนไลน์ป่าวครับ”

         “รู้จักสิค่ะพี่เกมนี้อ่ะดังจะตายแถมยังมีผู้เล่นเป็นร้อยล้านคนเลยนะคะ” เด็กสาวผมสีชมพูหน้าตาน่ารักๆคนหนึ่งในกลุ่มพูดขึ้นพร้อมกับมีเสียงสนับสนุนของเพื่อนในกลุ่มของเธอดังขึ้น

         “ความจริงพี่รู้แล้วหล่ะเกมนี้เขาดีจริงแต่เจ้าเพื่อนพี่คนนี้มันไม่เชื่อจนพี่เลยต้องทักพวกน้องๆมาเป็นพยานนี้แหละมันถึงจะยอมเชื่อ ใช้ไหมแจ็ค” เอกพูดพร้อมกับมองมาทางแจ็คด้วยสายตาที่บอกว่าเองควรเชื่อได้แล้วนะ

         “อ่อเป็นอย่างนี้เองหร่อค่ะพี่ งั้นเดียวพวกหนูขอตัวก่อนนะค่ะ” แต่ก่อนไปยังไม่วายชม้ายตามองแจ็คด้วยสายตาสื่อถึงอะไรบางอย่างให้แจ็คได้รับรู้คนเดียว จนมันตาลอยไปเลยด้วยความน่ารักของสายน้อยผมสีชมพู

         “แจ็ค” ยังไม่รู้สึกตัว

         “แจ็ค” ตายังลอยอยู่

         “ไอ่แจ็ค” ก็ยังไม่รู้สึกตัว

         “ไอ่แจ็คไฟไหม้เว้ยเฮ้ย!” คราวนี้แจ็คเราสะดุ้งสุดตัวเลยครับ

         “ไหนว่ะไฟไหม้ไหม้ที่ไหนหว่ะ” แจ็คตะโกนออกมาอย่างตกกะใจสุดๆ

         “ไหม้บนหัวเองดิว่ะ ว่าแต่เรื่องเกมจะเอายังไงจะเล่นหรือป่าวจะได้พาไปสมัคร”

         “โห่เล่นเอาตกใจหมด ส่วนเรื่องเกมก็ต้องเล่นดิว่ะ (เผื่อไปเจอน้องหัวชมพูในเกม หุหุ) แล้วต้องไปสมัครที่ไหนยังไงเนี่ย”

         “ก็ไปสมัครตามร้านขายเกมแถวโรงเรียนก็ได้เดียวข้าพาไปเอง”

         “เอองั้นก็รีบเดินไปเลยละกัน”

         เอกก็เดินำแจ็คไปยังร้านเกมที่บอกไว้เดินไปประมาณ20นาทีก็ถึงร้านขายเกมที่เอกบอกไว้พร้อมกับเดินเข้าไปในทันที ร้านนี้เป็นร้านขนาดกลางไม่ใหญ่มากโดยมีลุงคนหนึ่งเป็นเจ้าของร้าน

         “สวัสดีครับลุงชัยขอสมัคเกมกาแลคซี่ออนไลน์หนึ่งไอดีครับ” เอกเดินเข้าไปพร้อมกับทักทายลุงเขาอย่างเป็นกันเอง

         “อ้าวเจ้าเอกวันนี้พาเพื่อนมาสมัครไอดีเกมหรือ” ลุงชัยถามพร้อมกับยิ้มออกมาในแบบฉบับคนแก่ใจดี

         “ใช้ครับลุงนี้เพื่อนผมเองชื่อแจ็ค ส่วนแจ็คนี่ลุงชัยดพื่อนของพ่อข้าเอง”

         “สวัสดีครับลุงชัย ว่าแต่ไอ้เอกเองไม่ได้มาสมัครด้วยกันหรอว่ะ” แจ็คถามขึ้นด้วยความสงสัย

         “อ่อข้าเล่นเกมนี้มาได้หลายเดือนแล้วหว่ะไม่เชื่อลองถามลุงชัยดูดิข้ามาสมัคเกมกับลุงเขาเนี่ยแหละ”

         “ใช้แล้วหล่ะเจ้าหนูแจ็ค ว่าแต่จะเริ่มสมัครได้หรือยังเนี่ย”

         “ก็เริ่มเลยสิครับแต่ว่าต้องทำยังไงบ้างอะครับ”

         “ก็แค่ป้ำลายมือนิ้ว

         “ลายนิ้วมือตะหากหล่ะครับ” เสียวแจ็คขัดขึ้น

         “นั้นแหละ นั้นแหละ ป้ำลายมือนิ้วเอ้ยลายนิ้วมือลงบนที่แสกนตรงนี้เดียวคอมมันก็จะรันเอาข้อมูลต่างๆของคุณมาเองก่อนที่จะออกบัตรมาให้เอ๋งเองนั้นแหละ” ลุงชัยพูดขึ้นก่อนที่แจ็คจะเอานิ้วไปป้ำตรงที่ที่แสกนลายนิ้วมือก่อนที่ลุงเขาจะเดินไปหลังร้าน

หลังจากผ่านไปได้ประมาณ10นาทีลุงเขาก็เดินออกมาพร้อมกับยื่นบัตรที่ทำจากเหล็กใบหนึ่งมาให้แจ็คก่อนที่แจ็คจะจ่ายเงินให้กับลุงชัยแล้วแยกทางกันกลับบ้านกับเอก

        

         บ้านของแจ็คเป็นบ้านขนาดใหญ่มากถึงมากที่สุดมีทั้งสิ้นห้าชั้นแถมความกว้างก็กินพื้นที่ประมาณสามกิโลเลยทีเดียว

         “สวัสดีครับป้าน้อยเดียวป้าช่วยไปเตรียมอ่างอาบน้ำให้ผมหน่อยนะครับ” แจ็คหันไปสั่งคนใช้ที่เข้ามองว่าทุกคนเป็นญาติพี่น้องนั้นทำให้ทุกคนรักแจ็คเหมือนลูกเหมือนหลานตัวเอง

         “ได้ค่ะ คุณชายน้อย” เธอรับคำ

         “ไม่ต้องเรียกคุณชายน้อยหรอกครับเรียกว่าแจ็คเถอะ” แจ็คพูดออกไปหวังว่าจะให้คนใช้ทุกๆคนเลิกเรียนเขาว่าคุณชายน้อยแต่ดูเหมือนมันจะไม่มีทางเป็นไปได้เลย

         “ไม่ได้หรอกค่ะคุณชายน้อย” ป้าน้อยพูดออกมาอย่างเกรงอกเกรงใจ

         “หยั่งงั้นก็ตามใจป้าเถอะครับ อ้อแล้วช่วยบอกพี่สวยด้วยนะครับว่าช่วยโหลดเกมกาแลคซี่ออนไลน์เข้าไปในเครื่องแบรนชิงโครให้ผมด้วยนะครับพอดีผมพึ่งสมัครไอดีเกมมาอ่ะครับก่ะว่าจะเล่นวันนี้” แจ็คพูดพร้อมกับยิ้มให้กับป้าน้อยอย่างเป็นกันเอง

         “ได้เลยค่ะ นายน้อย” ป้าน้อยพูดก่อนจะเดินไปตรียมอ่างอาบน้ำให้แจ็ค

         หลังจากที่แจ็คกินข้าและอาบน้ำเสร็จแล้วเขาก็ข้ำนไปยังห้องนอนของเขาเขาก็นอนลงไปพร้อมกับเสียบบัตรเข้าไปในเครื่องแบรนชิงโครแล้วก็เลือกกดไปที่เมนูเกมกาแลคซี่ออนไลน์ที่พึ่งให้พี่สวยโหลดมาแล้วค่อยนอนลงในเครื่องพร้อมกลับที่ฟาของเครื่องปิดลงมาแล้วเขาก็กดปุ่มลีอคอินก่อนที่สติเขาจะค่อยๆดับไปในที่สุด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น